[EXO] CRAVE - CHANBAEK [RE-WRITE]

ตอนที่ 14 : Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    9 ก.ค. 59





-13-

 

 










 

“ทัศนคติของคณะของคุณสู่คณะของเรา”

 

 

 

                แบคฮยอนเปิดกระดาษที่ตัวเองได้ เมื่อดูคร่าวๆก็พบว่าเป็นงานที่มอบหมายให้นักศึกษาคณะอักษรศาสตร์ทำร่วมกับคณะนิเทศศาสตร์ หัวข้อคือ ไปสัมภาษณ์นิสิตในคณะต่างๆ หากได้คำตอบที่ดีที่สุดจะได้เกรด A ไป

 

 

 

                ในลิสต์ที่แบ่งกันไว้ กลุ่มของแบคฮยอนได้สัมภาษณ์คณะแพทยศาสตร์ และคณะวิศวกรรมศาสตร์  คนตัวเล็กถอนหายใจอีกรอบเมื่อเห็นรายชื่อของคณะสุดท้าย แบคฮยอนไม่ชอบเดินเข้าไปในดงวิศวะเลยซักนิด โดนแซวมั่งล่ะ โดนจีบซึ่งๆหน้ามั่งล่ะ แค่นึกถึงก็เพลียแล้ว

 

 

 

                แต่เพราะว่ามันแลกกับเกรดที่สามารถส่งผลไปถึงการจบการศึกษาในชั้นปีหน้านี้ แบคฮยอนก็ต้องทำ และตอนนี้คนตัวเล็กกำลังเดินเข้าไปในคณะวิศวะกับเพื่อนตัวเล็กอย่างคยองซูตามด้วยเด็กนิเทศอีกสามคน เพราะลู่หานถูกจับแยกไปที่อื่น นอกจากคยองซูแล้วแบคฮยอนก็ไม่สนิทกับใครในกลุ่มซักคน

 

 

 

                เนื่องจากช่วงพักของคณะอักษรศาสตร์ตรงกับคณะวิศวะพอดี ตอนนี้ร่างบางทั้งสองเลยถูกจับตามองเป็นพิเศษเมื่อย่างกรายเข้ามาในคณะนี้ คยองซูรีบดึงมือของแบคฮยอนให้เข้าไป คนตัวเล็กท่องคำถามจนจำได้ขึ้นใจ ส่งสัญญาณเตรียมพร้อทลมหกับกล้องและคนจดที่กำลังนั่งเตรียมการอยู่

 

 

 

                แบคฮยอนจัดการกับตัวเองนิดหน่อยแล้วลุกขึ้นดึงมือคยองซูไปในโรงอาหารทันที สายตาของผู้ชายในเสื้อช็อปเกือบทั้งหมดในนี้ถูกให้ความสนใจจนเริ่มเกร็ง แต่พอเห็นยัยเด็กนิเทศกำลังส่งสายตาบังคับอยู่คนตัวเล็กเลยต้องเดินไปหากลุ่มของนิสิตคณะนี้เสียไม่ได้

 

 

 

“ขอโทษนะครับ คือผมมาจากคณะอักษร จะมาขอถามอะไรนิดหน่อย ปีสี่ใช่มั้ยครับ”

 

 

 

“โอ๊ะ นี่มันแบคฮยอนอักษรนี่หว่า ได้ครับถามเลยครับ”

 

 

 

“เอ่อ...นิสิตคณะวิศวะคิดอย่างไรกับคณะอักษรศาสตร์ครับ”

 

 

 

“คิดนี่หมายถึงอะไรครับ ถ้าคิดยังไงกับคนคณะอักษรล่ะก็...น่ารักครับ”

 

 

 

“ฮิ้ว ~~” เพื่อนของคนที่แบคฮยอนถามต่างโห่รับเสียงดัง เรียกสายตาจากโต๊ะอื่นด้วย ยิ่งโต๊ะอื่นเห็นก็ร่วมโห่กันไปใหญ่ ทำเอาคนตัวเล็กทำอะไรไม่ถูก แต่ก็ถูกสายตาของยัยเด็กนิเทศคนเดิมบังคับให้กลับไปถามต่อ แบคฮยอนจึงทำอะไรไม่ได้

 

 

 

กูไม่ได้เรียนนิเทศแบบมึงนี่ ไม่ได้กล้าแสดงออกขนาดนั้น !!

 

 

 

 

 

                ตอนนี้แบคฮยอนถามไปได้สามคนเพราะให้ถามสายชั้นละสองคน เหลืออีกเพียงแค่คนเดียวมิสชั่นจะคอมพลีทแล้ว ส่วนคยองซูก็เหลืออีกคนเดียวเพราะแบ่งงานกัน ร่างเล็กของคนทั้งคู่นั่งลงกับโต๊ะที่ว่างแล้วหยิบน้ำแดงกระดกดื่มทันที คอแห้งไปหมดแล้วให้ตายสิ

 

 

 

“แบค มึงเหลือกี่คน”

 

 

 

“เหลืออปีสามปีสุดท้ายแล้วอ่ะ แต่กูโดนแซวทุกคนเลยแม่ง”

 

 

 

“เออ กูก็โดน”

 

 

 

“คยอง ปีสามปล่อยพักแล้วเว้ย ไปถามจงอินเลยๆ” แบคฮยอนสะกิดเพื่อนตัวเองรัวๆเมื่อเห็นกลุ่มของชานยอลเดินลงมา ร่างสูงเอาแต่คุยกับเพื่อนจนไม่ทันได้มองว่ามีคนต่างคณะมาเยี่ยมเยียนถึงถิ่น

 

 

 

“จะดีหรอวะ..”

 

 

 

“อีนี่ เรื่องอื่นกล้าทีเรื่องนี้ไม่กล้า”

 

 

 

“กะ..ก็จงอินชอบเต๊าะกูอ้ะ” คยองซูพูดเสียงเบาแล้วก้มหน้าหนีเพื่อนตัวเอง คยองซูคิดว่าตัวเองค่อนข้างรับมือกับการเต๊าะทุกรูปแบบแล้วนะ พอมาเจอจงอินเท่านั้นแหละ จอดเลย....

 

 

 

“ตอแหล”

 

 

 

                แบคฮยอนพูดแล้วลุกขี้นไปตรวจดูรายการคำตอบของคนที่ตัวเองสัมภาษณ์ทันที  อ่า..เหลือแค่ปีสามแล้วนี่.....ไม่รู้จะถามใครด้วย งั้นถามไอ้ชานยอลแม่งนี่แหละ

 

 

 

                คนตัวเล็กเดินจับสมุดจดไปทางโต๊ะที่ชานยอลนั่ง กระแอมเรียกความมั่นใจนิดหน่อย ใกล้แล้ว เห็นหลังมันแล้ว..ใกล้ถึงแล้วแบคฮยอน ในที่สุดเท้าเล็กก็มาหยุดอยู่ที่แผ่นหลังของชานยอล นิ้วเรียวจิ้มลงกับไหล่ของชานยอลเบาๆ เรียกความสนใจจากคนทั้งในโต๊ะและนอกโต๊ะได้ไม่ยาก

 

 

 

“อ้าว ว่าไง ?” ชานยอลหันไปมองแบคฮยอนที่โผล่มาเงียบๆ มือหนากวาดโอบรอบเอวบางแล้วดึงมานั่งด้วยกันข้างๆ คนตัวเล็กยิ้มทักทายคนในโต๊ะพอเป็นพิธีแต่ไม่ได้พูดอะไร

 

 

 

“เขาให้มาสัมภาษณ์วิศวะว่ามีทัศนคติต่ออักษรยังไง แล้วก็เหลือแค่ปีสามแล้วด้วย”

 

 

 

“เลยมาถามกู ?”

 

 

 

“อือ”

 

 

 

“แล้วต้องตอบเลยป่ะ หรือว่าต้องเตี๊ยมก่อนมั้ย”

 

 

 

“ไม่ต้องอ่ะ เดี๋ยวรอกล้องมาแล้วกูค่อยถามมึงแบบเป็นทางการ แต่ตอนนี้หิวมาก อันนี้ข้าวมึงป้ะ แดกนะ” แบคฮยอนนั่งพิงไหล่คนข้างๆแล้วชี้ไปที่จานข้าวที่ดูเหมือนจะยังไม่ได้กิน ชานยอลพยักหน้าๆเบาๆแล้วนั่งมองคนตัวเล็กนั่งกินข้าวของตัวเอง แก้มย้วยๆที่สั่นตามแรงเคี้ยวนี่มันน่า.....

 

 

 

Chu~

 

 

 

“อีห่า” แบคฮยอนกลืนข้าวผัดลงคอแล้วต่อยไหล่ชานยอลเบาๆข้อหามาเล่นอะไรไม่รู้เวล่ำเวลา เพื่อนมันที่นั่งอยู่ก็เอาแต่มองแบคฮยอนอยู่นั่นแหละ เขาเริ่มอายแล้วนะ นี่รู้จักแค่เซฮุน คริส จงอินเอง แล้วคนอื่นที่พากันมองเนี่ยไม่รู้จักเลย

 

 

 

“เห้ยวันนี้ทาครีมไรมาอ่ะ ทำไมหอมกว่าเดิม”

 

 

 

“วันนี้รีบเลยเอาโฟมมึงล้างหน้าอ่ะ นี่กลิ่นโฟมมึง ไม่ใช่ครีมกู”

 

 

 

“อ้าว หรอวะ กูใช้มาตั้งนานไม่เห็นหอมแบบมึงเลย” ชานยอลพูดพร้อมกับเลื้อยตัวเอาคางไปวางบนไหล่ของแบคฮยอนไว้ ไม่ได้แคร์สายตาของคนในโต๊ะเลย

 

 

 

“เอ่อ...แบคฮยอน กล้องพร้อมแล้วนะ” คยองซูเดินมาตามแบคฮยอน เจ้าของชื่อพยักหน้ารัวๆแล้วหยิบน้ำแดงของชานยอลดื่ม แบคฮยอนลุกขึ้นแล้ววิ่งไปหยิบสมุดจดของตัวเองทันที

 

 

 

 

 

              

 

 

 

“นี่เป็นคนสุดท้ายในการทำรายงานเรื่องนี้แล้วนะครับ เป็นนักศึกษาสายชั้นปีสามของคณะวิศวกรรมโยธา ไม่ทราบว่าชื่ออะไรครับ”

 

 

 

“ปาร์คชานยอลครับ”

 

 

 

“คุณปาร์คชานยอลมีทัศนคติเกี่ยวกับคณะอักษรศาสตร์ยังไงครับ”

 

 

 

“อักษรศาสตร์เป็นคณะที่ค่อนข้างเรียนยาก  เพราะว่าต้องเรียนเกี่ยวกับประเทศและสาขาที่เราลงไปใช่มั้ยครับ อย่างแฟนผมก็เรียนอักษรเอกฝรั่งเศส เห็นบ่นทุกวันว่าเรียนยาก ไหนจะต้องสำเนียงเป๊ะๆเอาไว้คุยกับเจ้าของภาษาอีก ”

 

 

 

                แบคฮยอนยืนเม้มปากกลั้นยิ้มแก้มแทบแตกเมื่อได้ยินคำตอบของชานยอล นี่ถ้ากล้าพูดขนาดนี้แบคฮยอนจะเขินตายแล้วนะ แก้มจะแตก แก้มจะแตกแล้วววว

 

 

 

“อ่า ขอบคุณสำหรับคำตอบนะครับ แหม...พูดขนาดนี้แฟนคุณคงมีกำลังใจเรียนน่าดู น่าอิจฉาจังเลยนะครับ”

 

 

 

“ฮ่าๆ ไม่เป็นไรครับ พอดีอยากจะให้กำลังใจแฟนตัวเองบ้างเท่านั้นเอง”

 

 

 

                กล้องราคาแพงถูกกดบันทึกภาพทั้งหมด พอๆกับคยองซูที่กำลังเดินมา แบคฮยอนพยักหน้าให้ทุกคนเดินไปก่อนแต่ดึงมือคยองซูไว้ เพราะดูตารางแล้วชานยอลก็มีเรียนแค่ครึ่งเช้าเหมือนกันกับแบคฮยอนที่มีเรียนครึ่งเช้า เพราะฉะนั้นเลยรอกลับพร้อมชานยอลได้เลย

 

 

 

“เอ่อ กูไปซื้อน้ำนะ” แบคฮยอนพยักหน้ารับใส่เพื่อนตัวเอง คยองซูรีบเดินไปซื้อน้ำทันทีที่เห็นสายตาของจงอินที่มองตัวเองอยู่ ร่างบางเม้มปากอย่างประหม่าเมื่อถูกจ้องอย่างเปิดเผย

 

 

 

                คราวนี้เหลือแค่แบคฮยอนที่กำลังยืนจ้องหน้าชานยอลอยู่ คนตัวเล็กอมยิ้มเมื่อนึกทวนไปถึงประโยคเมื่อครู่ ไม่น่าเชื่อว่าเมื่อสามวันที่แล้วทะเลาะกันจะเป็นจะตาย อยู่ๆก็มาหวานใส่ซะงั้น แบคฮยอนตามไม่ทันจริงๆนะเนี่ย

 

 

 

“ยิ้มอะไร เขินก็บอก” ชานยอลผลักเหม่งของคนที่ยักคิ้วจึ้กๆส่งไปให้ แบคฮยอนทำปากบู่วใส่แถมยังลอยหน้าลอยตาด้วย

 

 

 

“มึงอ่ะแหละ เขินอ่ะดิ แหน่ะๆ”

 

 

 

“ตลก ถ้าเขินกูจะพูดทำไม”

 

 

 

“ละมึงจะหูแดงทำไมล่ะ”

 

 

 

“มึงนี่มัน....”

 

 

 

“น่ารัก” แบคฮยอนโพล่งขึ้นขัดคำพูดของชานยอลทันที ร่างสูงเบ้ปากใส่พร้อมกับยกมือไปยืดแก้มแบคฮยอนแรงๆ

 

 

 

“เออน่ารัก น่าฟัดด้วย ถ้ามึงยังไม่เลิกทำแบบนี้กูบอกเลยว่าบนรถกูก็ไม่เว้น ระวังตัวดีๆนะแบคฮยอน ระวังเสื้อผ้ามึงด้วย นี่เตือนแล้วนะ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

50%

 

 

 

 

 

 

“ระวังอะไร นี่เพิ่งเที่ยงนะไอ้ชานยอล ไอ้บ้า”

 

 

 

“นี่มึงคิดไปไหนเนี่ย” ชานยอลก้มลงมองแบคฮยอน คนตัวเล็กทำหน้าเงิบใส่เขาแล้วก้าวถอยหลังหนี นี่อย่าบอกนะว่าแบคฮยอนมนคิดว่าเขาจะทำอะไรมันบนรถน่ะ โอ้โห...ถึงกูจะหื่นกูก็รู้เวลาสถานที่นะครับ

 

 

 

“คิดอะไร.....คิดว่าควรจะกลับไปนอนเปื่อยที่หอไง”

 

 

 

“อ๋อหรอ”

 

 

 

“เออ กลับได้แล้ว ชักช้า” แบคฮยอนผลักอกของชานยอลไม่ให้ขวางทางพร้อมกับเดินไปที่ลานจอดรถทันที ขืนอยู่นี่กูได้ตบมันกลางคณะแน่ๆ

 

 

 

“ใครบอกชักช้า ไม่ช้านะบอกเลย” ชานยอลเดินตามหลังก้มลงมากระซิบข้างใบหู คนตัวเล็กหยุดนิ่ง ค่อยๆหันไปมองชานยอลอย่างเอาเรื่อง ลากกูเข้าเรื่องใต้สะดืออีกแล้วไอ้เหี้ยนี่

 

 

 

“ไอ้...ชาน..ยอล” แบคฮยอนกัดฟันพูดเน้นทีละคำ เขย่งเท้าไปดึงหูกางๆของชานยอลแล้วลากให้มาที่รถ แม่ง แม่งเอ๊ย !!!

 

 

 

“โอ๊ยเจ็บ จะรีบไปไหนล่ะแหม่ บนรถเลยหรอ ~”

 

 

 

“แหม่ที่หน้ามึงสิ กูอายไอ้สัด !!”

 

 

 

 

 

บนรถ

 

 

 

“มึงรีบขับกลับให้ถึงหอเลยนะ กูร้อน กูหงุดหงิด”

 

 

 

“อะไร เมื่อกี๊มึงยังเขินอยู่เลย”

 

 

 

“ก็ตอนนี้กูร้อนอ่ะ เร่งแอร์ดิ๊”

 

 

 

“เดี๋ยวแวะเอาของไปให้จินฮวานก่อน กูต้องไปช่วยงานน้องมัน”

 

 

 

“อ้าว ละน้องไม่ไปเรียนหรอ”

 

 

 

“มันโดดอ่ะ แต่เพื่อนมันฝากของทำงานมาให้”

 

 

 

“อ๋อ แล้วมึงบอกน้องยังว่าจะไปหาอ่ะ”

 

 

 

“ไม่อ่ะ จะแกล้งมัน”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ใช้เวลาไม่นานรถก็มาจอดที่หน้าคอนโดของน้องรหัสของชานยอล ที่จินฮวานย้ายมาอยู่หอคนเดียวเพราะที่บ้านมีมินอา เขาเลยเลือกที่จะมาอยู่คนเดียวดีกว่า เพราะว่าเงินที่แม่ฝากไว้ให้ก่อนตายนี่ทำให้จินฮวานสบายไปถึงชาติหน้าเลยทีเดียว

 

 

 

                แบคฮยอนอาสาช่วยถือถุงโมเดลบ้าน แต่เพราะว่ามันหนักชานยอลเลยไม่ให้ถือ แล้วไงอ่ะ มันหนักแล้วแบคฮยอนก็น่าจะถือได้ดิ เขาก็ผู้ชายนะ....อ่า....ผู้ชายที่น่าปกป้องงี้ไง

 

 

 

‘ จะให้อมทำไมนักหนาเนี่ย  !!’

 

 

 

‘อมไปเหอะน่า’

 

 

 

                ทั้งคู่หยุดชะงักกึกหน้าห้องห้องหนึ่ง มองหน้ากันนิ่งๆเมื่อได้ยินเสียงแปลกๆดังออกมาจากห้องนี้ ชานยอลเงยหน้าไปมองป้าย ก็เห็นว่าเป็นห้อง 296 อ้าว..ห้องจินฮวานนี่หว่า แล้วนี่เสียงใคร ว่าแล้วก็เอาหูแนบประตูฟังซักหน่อยดีกว่า

 

 

 

‘ไม่ชอบเลย มันเสียวอ่ะ’

 

 

 

‘ก็เสียวงี้แหละ ทำเป็นไม่เคย’ เสียงใหญ่ๆที่ชานยอลรับรู้ได้ว่าไม่ใช่เสียงของจินฮวานแน่ และแบคฮยอนที่แอบฟังอยู่ก็ยืนนิ่ง สมองประมวลผลเล็กน้อย

 

 

 

เสียงใหญ่ออกเป็ดๆหน่อยแบบนี้.....

 

เหมือนฮันบินชิบหาย......

 

 

 

‘โอ๊ย อย่าโดนดิมันเจ็บ !!’

 

 

 

‘บอบบางมากมั้ง เด็กวิศวะเนี่ย’

 

 

 

‘นายลองมาเป็นคนโดนแบบฉันมั่งมั้ยล่ะฮะไอ้เดือนอักษร !!’

 

 

 

 

 

 

 

เหี้ย !!!

 

                แบคฮยอนอุทานเสียงเบาพลางมองหน้าชานยอลไปด้วย ใช่..ใช่เลย.....ใช่แน่ๆ ชานยอลก็พยักหน้ารับ ร่างสูงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยกมือจะเคาะประตูแต่ถูกแบคฮยอนห้ามไว้ก่อน ทั้งสองคนยืนเถียงกันเบาๆหน้าห้องจนกินเวลาไปเกือบสิบนาที

 

 

 

แกร๊ก

 

 

 

“เห้ย !! เฮียมาทำไมเนี่ย” จินฮวานเปิดประตูออกมาพอดี คนตัวเล็กตกใจหนักมากเมื่อเห็นหน้าพี่รหัสของตัวเอง ชานยอลเม้มปากเบาๆไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี

 

 

 

“อ๋อ..กู...เอ่อ..กู..กูมาทำไมวะ”

 

 

 

“ไอ้เฮีย เอาดีๆมาทำไม”

 

 

 

“อ๋อ...มา..มาเอาของให้มึงไง เพื่อนมึงฝากมา”

 

 

 

“โหย ขอบคุณนะเฮีย เข้ามาก่อนป่ะ เดี๋ยวเก็บห้องแปปนึง เละไปหมดเลยเนี่ย” จินฮวานรับถุงการบ้านมา มือเล็กผลักประตูออกกว้างแล้วเดินไปเก็บซากหมอนซากผ้าห่มของตัวเอง

 

 

 

                ชานยอลกับแบคฮยอนเดินเข้าไปเงียบๆ ทั้งสองแอบสบตากันส่งสัญญาณว่าควรจะอยู่หรือไปดีมั้ย แต่ว่าต้องช่วยน้องทำโมเดล ชานยอลเลยต้องอยู่ต่อ ถึงแม้ใจจะรู้สึกผิดขนาดไหนก็เถอะ

 

 

 

ขอโทษที่ขัดจังหวะมึงนะจินฮวาน..เฮียขอโทษ....

 

 

 

                เสียงน้ำในห้องน้ำทำเอาแบคฮยอนสะดุ้ง และยิ่งสะดุ้งกว่าเดิมเมื่อได้ยินเสียงเรียกจากบุคคลที่ยืนถอดเสื้ออยู่หน้าห้องน้ำ

 

 

 

เหยดแหม่...น้องฮันบินตัวจริงเสียงจริง ซิกแพคจริง.....กล้ามแขนจริง

 

อู้ยยยยยยย....

 

 

 

“อ้าวพี่แบค หวัดดีครับ แฟนพี่แบคหวัดดีครับ” ฮันบินโค้งหัวให้รุ่นพี่ทั้งสองคนแล้วเดินเข้าห้องนอนของจินฮวานไป ปล่อยให้ชานยอลกับแบคฮยอนนั่งมองหน้ากันงงๆอีกครั้ง

 

 

 

                ชานยอลนั่งมองรุ่นน้องตัวเองนั่งทำงาน ในใจก็คิดว่าจินฮวานไม่เจ็บบ้างหรอ....หรืออาจจะแค่ใช้ปาก แต่บ่นเจ็บกับเสียวนี่ไม่น่าใช้นะ ดูแล้วคงสำรวจภายในกันเรียบร้อยแล้วล่ะ.....แต่จินฮวานก็เดินปกตินะ นี่ขนาดเพิ่งเสร็จนะเนี่ย สองคนนี้ต้องมีซัมติงกันมานานและคาดว่าบ่อยด้วย จินฮวานถึงได้ดูชิวขนาดนี้ ถ้าเปรียบกับแบคฮยอนนี่จินฮวานคงจะประสบการณ์เยอะกว่าแหงๆ แต่เขาก็ฟัดแบคมันออกบ่อยนะ ทำไมมันไม่เห็นดูชิวเหมือนจินฮวานเลยวะ หรือกูกากเอง เอ๊ะ.....

 

 

 

 

 

“จินฮวาน เจ็บมั้ย..” แบคฮยอนเอ่ยปากถาม จินฮวานเงยหน้าขึ้นมามองช้าๆ

 

 

 

“พี่ก็รู้หรอ เจ็บดิพี่...แม่ง..ผมระบมไปหมดแล้ว กว่าจะเสร็จ”

 

 

 

“อู้ย...” แบคฮยอนอุทานเสียงเบาพอดีกับที่ฮันบินเดินเข้ามา เด็กหนุ่มหย่อนตัวนั่งข้างๆกับจินฮวาน ในมือมียาเม็ดเล็กๆอยู่สองเม็ด

 

 

 

                 ชานยอลใช้เวลาตอนบ่ายช่วยงานจินฮวานจนหมดวัน ทุ่มนึงแล้วที่เขาขลุกอยู่ในหอของจินฮวาน นี่เขาลืมอะไรไปหรือเปล่าวะ......

 

 

 

“ชานยอล !!” แบคฮยอนที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่ลุกขึ้นมาตะโกนเสียงดังจนเจ้าของชื่อสะดุ้ง

 

 

 

“ฮะ อะไร”

 

 

 

“ทุ่มนึงแล้ว ยังไม่ได้ให้อาหารพุงพุงเลย”

 

 

 

“เออว่ะ งั้นกูกลับแล้วนะจินฮวาน”

 

 

 

“เออ ขับรถดีๆนะเฮีย” จินฮวานทำท่าจะลุกขึ้นมาส่งพี่รหัส แต่แบคฮยอนกลับกดไหล่รุ่นน้องให้นั่งลงไปที่เดิมพลางส่ายหัวเบาๆ

 

 

 

“จินฮวานไม่ต้องลุกหรอก เดี๋ยวจะเจ็บอีก.......”

 

 

 

“เห้ยไม่ได้เจ็บขนาดนั้นนะพี่แบค ไปส่งได้ๆ”

 

 

 

“ไม่ต้องหรอก นั่งไปเหอะ ฮันบิน ดูแลจินฮวานด้วย” คนตัวเล็กหันไปบอกเด็กหนุ่ม ฮันบินพยักหน้ารับ

 

 

 

                ชานยอลวางมือบนหัวของจินฮวานแล้วตบปุๆ น้องรหัสก็นั่งงงว่าทำไมอีพี่มันไม่ไปกันซักที บอกจะกลับก็ไม่กลับ สรุปยังไงกันแน่ล่ะเนี่ย

 

 

 

“จินฮวาน กูรู้ว่ามึงโตแล้ว แต่ก็ห่วงเรียนหน่อย”

 

 

 

“อะไรของเฮีย......”

 

 

 

“อ่อ...ส่วนฮันบิน อย่าหนักมากนะ น้องพี่มันก็ตัวแค่นี้ ถนอมมันไว้หน่อยเหอะ”

 

 

 

“ครับพี่...?” ฮันบินทำหน้างง มองหน้ารุ่นพี่ชานยอลสลับกับพี่แบคฮยอนที่ยืนเงียบแค่หน้าแดงอยู่

 

 

 

“เรื่องเมื่อตอนเที่ยงอ่ะ พี่จะถือว่าไม่ได้ยินแล้วกัน แต่จะทำอะไรกันก็เบาๆหน่อยนะ ไปละ” ชานยอลพูดทิ้งท้ายไว้แค่นี้แล้วเดินโอบไหล่แบคฮยอนออกไปทันที ปล่อยให้รุ่นน้องทั้งสองคนยืนมองหน้ากันงงๆ

 

 

 

 

 

 

 

“อะไรของเขาวะ....” ฮันบินมองหน้าคนตัวเล็กพลางนึกถึงรุ่นพี่สองคนที่เพิ่งออกไป ทำตัวลับๆล่อๆเหมือนอยากบอกอะไรแต่ไม่ได้บอกอ่ะ

 

 

 

“เออ นี่ก็งง”

 

 

 

“หรือว่าเขาได้ยินตอนที่ฉันบ่นนายเรื่องให้อมน้ำแข็งวะ”

 

 

 

“ก็ไม่แน่”

 

 

 

“เห้ย นี่งงจริงจังนะ”

 

 

 

“อะไรวะ....แค่ไปถอนฟันมาแล้วโดนบังคับให้อมน้ำแข็งนี่ถึงกับต้องให้นายถนอมฉันเลยหรอ ไอ้เฮียมันบ้าป่ะวะ....”

 

 

 

 

 

 

100%

 

#ฟิคเสี้ยนชบ

 

 

 

 

 

 

 

 

TALK

 

เขาแค่ไปถอนฟันกันโว้ยยยยยยยยยยย

 
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,769 ความคิดเห็น

  1. #5700 xxxJ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 07:29
    โอ้ยยยยยตลก
    #5,700
    0
  2. #5666 Neen~~~???????????? (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 14:03

    เอิ่ม......เราคิดออกทะเลมากเลยอ่ะ

    ใครเหมือนเค้าาาาาาาา

    #5,666
    0
  3. #5646 kiku_zz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 16:52
    เราคิดไปไกลมาก555
    #5,646
    0
  4. #5612 0930653088 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 13:09
    เราก้อคิด555555555
    #5,612
    0
  5. #5593 gift_tyr (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 09:07
    คิดไปถึงไหนอ่ะสองคนนั้น 55555555555
    #5,593
    0
  6. #5560 bang-SP28 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 09:39
    ขำ555555555
    #5,560
    0
  7. #5551 Sea121 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 00:00
    หื่นทั้งคู่นั่นแหล่ะ
    #5,551
    0
  8. #5539 GXB-7127 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 17:59
    ตลกชานแบคคค55555
    #5,539
    0
  9. #5481 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:54
    555555 ถอนฟันหรอกเหรอ
    #5,481
    0
  10. #5453 NoonXuilan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:06
    อย่าคิดว่าคนอื่นจะเหมือนพวกเธอสิ โห่ 555555
    #5,453
    0
  11. #5434 buabua__ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:51
    55555555
    #5,434
    0
  12. #5316 pony04 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 21:01
    ขำไม่ไหวแล้วว55555555
    #5,316
    0
  13. #5278 CBKSJMDYS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 23:09
    โวว๊ยยยยยว่าแล้วเชียว5555-เราก็คิดไกลไง
    #5,278
    0
  14. #5230 ppploycb (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 19:43
    แค่ถอนฟันมาไง555555555 ชานกับแบคนี่คิดไปไกลขนาดไหนแล้วเนี่ย น้องแม่งก็งงดิ
    #5,230
    0
  15. #4997 The Panda GirLz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:59
    ก็แค่ถอนฟัน555555
    #4,997
    0
  16. #4988 ์Namwan1704 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:32
    กะไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามันต้องไม่ใช่ สองผัวเมียผู้คิดแต่เรื่องอกุศล5555
    #4,988
    0
  17. #4956 ลอฟตี้ บลัด ฮันเตอร์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 14:42
    กามทั้งคู่เลยเหยยย
    #4,956
    0
  18. #4847 fxngfahs (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 07:21
    ขำ55555555
    #4,847
    0
  19. #4798 namhom-3449 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 02:00
    ไอเราก้คิดไปไกลสุดท้ายคืออมน้ำเเข็งตรูถึงกับลั่น
    #4,798
    0
  20. #4674 pnniilee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 00:16
    ตลกบีจิน5555555555555555 มาเหนือมาก
    #4,674
    0
  21. #4659 PLOY_MOONBIN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 18:07
    อมน้ำแข็ง what!!?? 555
    #4,659
    0
  22. #4617 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 01:28
    55555อมน้ำแข็ง
    #4,617
    0
  23. #4310 Ppp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 23:20
    เออ คิดไรกั้นนนนนนน อมน้ำแข็ง ถถถถถถถถ
    #4,310
    0
  24. #4270 Natcharida Jeams Subtotim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 11:53
    5555555 เฮียกับแบคนี่คิดไปไกลมาก
    #4,270
    0
  25. #4208 momomoi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 06:04
    โอ้ยย ฮารุนแรงแซงทางโค้งมาก
    #4,208
    0