สนใจจะซื้อเราไปเลี้ยงรึเปล่า?

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6 สนใจจะลองชุดนี้หน่อยไหม?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,882
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 277 ครั้ง
    3 พ.ค. 61


“โซระ...ช่วยด้วย”

ผมเอื้อมมือไปทางโซระ ขอความช่วยเหลือจากคนที่กำลังมองอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ  ...ทว่าเขาคนนั้นกลับทำลายความหวังของผมไม่มีชิ้นดี โบกมือไปมาด้วยรอยยิ้มเฝื่อนๆ  ว่า ”พยายามเข้านะ”

...คนทรยศ

—ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้สักเล็กน้อย

หลังจากออกมาจากโรงค้าทาส โซระก็พอผมเดินเข้าไปในเมืองเพื่อหาร้านเสื้อผ้าดีๆ ใส่

เนื่องจากโซระจับมือของผมไม่ยอมปล่อยก็เลยเดินตามไปอย่างว่าง่าย

“...ใหญ่จัง”

“นายตัวเล็กลงนี่นะ”

“...หยาบด้วย”

“เป็นผลจากการฝึกพิเศษกับการต่อสู้น่ะ”

“จับ...ทำไม?”

“ถ้าเกิดเดินหลงขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ จับไว้แบบนี้แหละดีแล้ว”

“งั้น...เหรอ”

ยังไงซะตอนนี้ผมก็มีสถานะเป็นทาส คงต้องทำตามคำสั่งของเจ้าของอย่างเคร่งครัดล่ะนะ ไม่ว่านายท่านสั่งอะไรก็ต้องทำตาม มิฉะนั้นหากขัดขืนปลอกคอทาสที่สลักเวทย์มนตร์โบราณเอาไว้ก็จะรัดแน่นขึ้นจนหายใจไม่ออก ...นี่เป็นเรื่องที่ได้ยินมาจากคุณคางคก

อืม...แต่ก็ช่างเถอะ ผมน่ะยังไงก็ได้ ถ้านายท่านสั่งมาก็จะทำไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามอยู่แล้ว......

“เรื่อง...ลามก...?”

“หา? อะไรน่ะ จู่ๆ ก็”

“...ไม่มีอะไร”

คนซื่อบื้อ...

ขณะที่เดินจูงมือกับคนที่สูงกว่าเกือบ 1.5 เท่า ก็มองดูสภาพบ้านเมืองไปพลางๆ

ถึงจะเคยพูดไปแล้วก็เถอะ ว่าที่นี่มันแฟนตาซีสุดๆ อย่างกับว่าหลุดเข้ามาในเกม MMO ทำเควสเก็บเวลยังไงยังงั้น  บ้านเมืองสไตล์ยุโรปยุคกลาง ร้านค้า แผงลอย อาวุธดาบ คทาวิเศษ บนถนนมีผู้คนหลากหลายเผ่าพันธุ์และรถม้าเดินสวนกันให้ควั่ก ทั้งคนธรรมดาๆ ทั้งที่ตัวเตี้ยเป็นคนแคระ หรือไม่ก็มีร่างกายบางส่วนเป็นสัตว์ชนิดต่างๆ  หูแหลมๆ แบบนั้น? เอล์ฟ มีเอล์ฟคนอื่นด้วยล่ะ ดูเหมือนว่าเอล์ฟเนี่ยจะไม่ค่อยมีในเมืองนี้เท่าไหร่จากเท่าทีดูส่วนใหญ่จะเป็น มนุษย์ ตามด้วยมนุษย์สัตว์ คนแคระ ตามลำดับ ส่วนเอล์ฟมีจำนวนน้อยสุด

แฟนตาซี....พอเห็นแบบนี้แล้วจิตวิญญาณลูกผู้ชายของผมมันก็ลุกโชนขึ้นมาด้วยความร้อนรุ่มที่ราวกับจะปะทุออกมา นี่สินะที่เรียกว่าความโรแมนซ์ของลูกผู้ชาย

“อืม...โซระ..ตอนนี้...เรา...รู้สึก..ร้อนรุ่มไปทั้งตัว...ยังไงก็ไม่รู้...อืม...ไม่ไหวแล้ว”

“ก็พอรู้อยู่หรอกว่าพูดในเชิงไหนน่ะ แต่ถ้าเป็นไปได้ช่วยเลิกทำท่าทีแบบนั้นทีเถอะ”

“แบบไหน...เหรอ?”

“...ช่างมันเถอะ”

นอกจากผมแล้วยังมีเอล์ฟคนอื่นด้วย เป็นครั้งแรกที่เคยเห็นเอล์ฟคนอื่นนอกจากตัวเอง ถึงจะไม่ได้มีให้เห็นเยอะเท่าเผ่าอื่นแต่ก็พอมีให้เห็นอยู่บ้างเหมือนกัน เธอเป็นคุณพี่สาวเอล์ฟสุดโนตม อืม...ถ้าอิงตาม H หลายๆ เรื่องแล้วล่ะก็ เอล์ฟเนี่ยมักจะใหญ่บึ้ม ทั้งนั้นเลยสินะ ดูแล้วน่าจะคัพ E อืม...เพราะว่าเป็น เอล์ฟ(Elf) ก็เลย คัพ E งั้นรึเปล่านะอืม...ใหญ่สมเป็นเอล์ฟจริงๆ

...จะว่าไป

ก้มหน้ามองด้านล่าง

...แบนสนิท

น่าสิ้นหวัง

ไม่ต่างจากตอนเป็นผู้ชายสักนิด

ไม่สิ...ต่างจากตอนเป็นผู้ชายนิดหน่อย มันนูนๆ ขึ้นมานิดนึง แถมยังนุ่มนิ่มๆ

...ยังมีความเป็นไปได้อยู่

ตอนนี้ผมเป็นเด็กผู้หญิง มิหนำซ้ำยังเป็นเอล์ฟด้วย ถ้าโตขึ้นกว่านี้ล่ะก็ คิดว่าอาจจะใหญ่แบบนั้นด้วยก็ได้ พอคิดถึงตัวเองในลักษณะนั้นแล้วมันก็........................อยากลองจับ(ขย้ำ)ขึ้นมา

ตั้งแต่ชาติก่อนแล้ว เนื่องจากไม่เคยมีแฟนเลยยังไม่เคยลองจับหน่มน้มของผู้หญิงจริงๆ เลยสักครั้ง แน่นอนว่าขนาดหน่มน้มยังไม่เคยแตะ ไอ้สิ่งที่เรียกว่า”ร่วมรัก”อะไรนี่แทบไม่ต้องพูดถึง

แม้ว่าตอนนี้ผมจะกลายเป็นเด็กผู้หญิงไปแล้ว และได้ลองจับร่างกายอะไรนู่นนี่ไปบ้างเล็กน้อย(?) แต่มันก็ยังรู้สึกไม่หนำใจ

รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง 

ใช่แล้ว สิ่งที่ขาดไปมันก็คือ”ขนาด”ยังไงล่ะ หน้าอกโลลิของผมมันแบนราบเรียบแทบไม่ต่างจากตอนเป็นผู้ชายเลย(นุ่มๆ กว่าเดิมนิดหน่อยนะ) ความรู้สึกที่ผมต้องการคือการหน้าอกโคนมขนาดใหญ่แบบพี่สาวเอล์ฟคนนั้นต่างหาก ไม่ใช่หน้าอกกระดานโลลิล่อสัตว์ป่าขนน้ำตาลแบบนี้

อยากลองจับดูจัง...อยากลองขย้ำหน้าอกใหญ่ๆ ดูจัง ...ถ้าเกิดผมมีหน้าอกใหญ่ๆ แบบนั้นล่ะก็จะเล่นจับทั้งวันทั้งคืนเลยก็ยังได้... เพราะยังไงก็มันก็เป็นของผมนี่นา...จะจับเท่าไหร่ก็ได้ ไม่มีใครว่า

จะว่าไป เหมือนเคยอ่านในการ์ตูนว่าถ้าลองบีบๆ นวดๆ มันจะใหญ่ขึ้นได้นี่นา ...จะจริงรึเปล่านะ?

อืม.......

หนุบหนับ หนุบหนับ

 “ทะ..ทำอะไรของนายน่ะ”

ขณะใช้อีกมือที่ว่างอยู่ลองลูบนู่นนี่ โซระก็เหลือบมามองด้วยสายเคลือบแคลง

 “ตรวจสอบ...ก่อนใช้งาน...”

“...คิดจะเอาไปใช้งานอีท่าไหนกันล่ะครับแบบนั้นน่ะ คุณมิ้น”

“เผื่อ...คืนนี้...โซระ...อยากจับ”

ผมช้อนตาหวานใส่แล้วเบือนหน้าหนีอย่างเอียงอาย

เค้าเรียกว่าอะไรแล้วนะ ...สกิลอ่อย? อืม...จากประสบการณ์จากการอ่านการ์ตูนสาวน้อยตาหวานมาอย่างยาวนาน  บวกกับรสนิยมไฟล์ลับในเครื่องคอมฯ ของโซระที่ผมแอบเข้าไปส่องเป็นประจำตอนเจ้าตัวไม่อยู่  บอกได้เลยว่าผมน่าจะทำได้ดีพอสมควร ทำไมน่ะเหรอ? ก็ดูสีหน้าของผู้ชายคนนี้สิ

—ป่อง

“หน้าแดง...แล้วนะ...”

“งั้นก็อย่าพูดส่อๆ แบบงั้นสิ!

“ไม่อยาก...จับเหรอ?”

“ไม่เฟ้ย!

สีหน้าของโซระสุดยอดเลย มีควันออกมาด้วย สมกับเป็นชายผู้มีไฟล์ลับเป็นสาวน้อยอกกระดานเป็นส่วนใหญ่จริงๆ ...เรื่องรสนิยมของโซระ ผมน่ะรู้ดีที่สุด

 “ลองจับได้นะ...ไม่ต่างปกติ...นักหรอก”

“ไม่ล่ะ—อ๊ะ!

พริบตานั้นผมย้ายมือของโซระมามาวางบนหน้าอกของตัวเอง สีหน้าของเขาค้างไปชั่วขณะ

“เห็นไหม...”

“....”

หนุบหนับ

อือ....

“นี่...”

“....”

หนุบหนับ

อุ อือ....

“โซระ..?”

“....”

อือ....อ๊า....

“.....จับนานไปแล้วนะ”

“เหวอขอบพระคุณมากครับเฮ้ย ไม่ใช่ ขะ ขอประทานโทษครับ!

...ดูเหมือนว่าที่ทำเมื่อกี้จะไม่มีใครสังเกตุนะ

“คน...ลามก”

“ขะ ขอโทษครับอ๊ะ เดี๋ยวสิ นายเป็นคนจับมือชั้นเองไม่ใช่รึไง อย่ามากล่าวหากันนะ”

“ให้จับก็จริง...แต่...ไม่ได้ให้บีบ...สักหน่อย”

“อุก...”

“โซระ...หมีหื่น...ลามก...โรคจิต...ในคอมฯ มีแต่โดจินโลลิค่อน กับ SM ข่มขืน”

“อุก...ขอโทษครับ.............หืม?....................เฮ้ย!.... เดี๋ยวนะ นี่นายรู้เรื่องนั้นได้ไง!

“....”

“อย่าเงียบสิเฟ้ย!

 

—เดินไปซักพักพวกเราก็มาหยุดที่หน้าร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่ง

“ยินดีตอนรับค่า~

พอเข้าไปด้านในก็มีคุณพี่พนักงานรอต้อนรับอยู่

เส้นผมหยักศกสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้างามคมมีออร่อแปล่งปลั่งแผ่กระจายระยิบระยับ ดวงตากลมโตจับจ้องใบหน้าของโซระไม่กระพริบ ริมฝีปากสีแดงอวบอิ่ม คางมีมีเส้นๆ แกมอยู่นิดๆ ดูเหมือนว่ายังโกนไม่หมด ที่เด่นชัดที่สุดคือร่างกายใหญ่ล่ำบึ้กเป็นท่อนซุง เทียบกันแล้วกล้ามเนื้อของโซระกลายเป็นกิ่งไม้ไปเลย อืม...พี่ชาย ไม่สิ พี่สาวต่างหาก ถึงจะเป็นพี่ชายแต่ก็เป็นคุณพี่สาว

“ไม่ทราบว่า พี่ชายอยากได้เสื้อผ้าแบบไหนงั้นเหรอฮ๊า”

คุณพี่สาวตัวโตส่งบิดตัวไปมาแล้วส่งสายตาปิ้งๆ มาให้หนึ่งดอก พอได้รับสายตาร้อนแรงของคุณพี่สาวร้านเสื้อผ้าเข้าไป โซระก็ทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว

“มะ ไม่ใช่ของผมเหรอครับ เอ่อ...แต่เป็นของเด็กคนนี้น่ะครับ”

“ทราบแล้วฮ๊า ถ้าเช่นนั้นก็เชิญเลือกชุดสวยๆ ได้ตามใจชอบเลยนะฮ๊า”

ผมมองไปรอบๆ ร้าน อืม...ถึงจะดูเหมือนเป็นร้านเสื้อผ้าเล็กๆ แต่เสื้อผ้าด้านในกลับดูดีมีระดับทุกตัว แต่ละตัวก็ดูแพงเอาเรื่องทำเอาเอะใจเลยว่าคุณนายท่านของผมเนี่ยไปเอาเงินมาจากไหนนักหนาถึงได้พามาร้านแพงๆ แบบนี้ พึ่งจะเสียเงินไปเป็นสิบล้านไม่ใช่รึไง ใช้เงินเปลืองแบบนี้จะดีเหรอ?

อืม......

“ถ้าเรื่องเงินล่ะก็มีอยู่แล้วล่ะน่า”

“งั้น...เหรอ”

......ยังไม่ได้พูดอะไรสักแอะ

ร้อนตัวแบบนั้นดูเหมือนว่าจะมีปัญหาเรื่องการเงินจริงๆ  อืม...เอาไงดีนะ ผมน่ะยังไงก็ได้อยู่หรอก จะให้ผมใส่ชุดนี้ไปก่อนก็ได้นะ? ถึงชุดที่ใส่ตอนนี้มันจะชวนหนาวๆ หน่อยๆ เพราะผ้ามันบางแถมยังน้อยชิ้น แต่ถ้าตัดเรื่องความน้อยชิ้นและการโชว์เนื้อหนังไปละก็ มันก็นุ่มนิ่มใส่สบายดี

...คิดว่าถ้าเอาไปใส่นอนในช่วงหน้าร้อนก็น่าจะเหมาะอยู่ น่าเย็นสบายดี เพราะยังไงนี่ก็เป็นชุดนอนมาแต่แรกแล้ว—ถึงจะไม่ได้ไว้ใช้นอนหลับพักผ่อนก็เถอะ

“ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินหรอกน่า เลือกตามใจชอบได้เลย นี่เป็นคำสั่งของนายท่านนะ เข้าใจไหม?”

เจ้าตัวว่างั้นล่ะ

อืม...ถ้าเป็นคำสั่งก็ช่วยไม่ได้ ...แต่ว่านะ ทั้งที่พูดซะดิบดีแต่สีหน้านี่ไม่สู้ดีเหมือนคำพูดเท่าไหร่เลยนะผู้ชายคนนี้ ถอนหายใจยาวแบบนั้น อย่าคิดว่าไม่เห็นนะ

โซระเอานิ้วลากไปบนแผ่นอากาศแล้วแอบพูดกับตัวเองเบาๆ “คงต้องขยันทำงานหน่อยแล้วสิเรา”

บางทีแผ่นอากาศนั่นคงจะเป็นหน้าจอสเตตัสที่มีแค่โซระเท่านั้นที่เห็น ส่วนเรื่องที่ทำให้ถอนหายใจนี่คงเป็นเรื่องเงินแน่นอน  ก็เล่นเสียไปตั้ง 10 ล้านนี่นา  ...10 ล้าน เงินมากมายขนาดนั้น ให้พูดยังไงก็ยังเป็นราคาที่หนักหน่วงเกินไปจริงๆ นั่นแหละ

อืม...ชักเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาแล้วสิ เป็นเพราะผมแท้ๆ ทำให้โซระต้องสูญเสียเงินมากขนาดนั้น แม้ว่ามันจะเป็นเงินที่พระเจ้าให้ติดตัวมาใช้ชีวิตสบายๆ ในต่างโลกก็ตาม แต่ยังไงนั่นก็เป็นเงินของโซระอยู่ดี และคนที่ทำไห้มันต้องสลายหายไปก็คือผม ...ผมควรทำอะไรเพื่อตอบแทนโซระบ้างดีไหมนะ? อะไรที่ผมพอทำได้? ...อืม เอาไว้ค่อยคิดอีกทีแล้วกัน

เอาเป็นว่าตอนนี้เลือกชุดราคาถูกๆ หน่อยแล้วกัน

อืม... ดูเหมือนว่าคุณพี่คนขายจะเพิ่งสังเกตและรู้สึกตะหงิดๆ เรื่องชุดหวาบหวิวแปลกๆ ที่ผมใส่ซ่อนอยู่ล่ะ แต่ผมก็อธิบายไปว่ามันเป็นรสนิยมของนายท่าน

“เฮ้ยๆๆ ไม่ใช่แล้วเฟ้ย”

ล้อเล่นน่ะ...ความจริงแล้วได้แถมมาจากโรงประมูลทาสกามต่างหาก พอเล่าความจริงให้ฟังคุณพี่สาวมองผมอย่างสงสาร แล้วบอกให้ผมเชิญเลือกชุดได้ตามใจชอบแถมยังบอกว่าจะลดให้ครึ่งราคาด้วย เป็นพี่ชา—พี่สาวที่ใจดีจัง ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ช่วยโซระประหยัดได้เยอะเลย แถมเจ้าตัวอุตส่าห์หวังดีลดราคาให้ตั้งครึ่งหนึ่งจะไม่เอาก็เสียมารยาทใช่ไหมล่ะ?

อืม...เอาตัวไหนดีนะ?

ตั้งแต่มาที่โลกนี้ผมก็มีชุดให้ใส่แค่สองตัวคือ ชุดหนังขาดๆ สกปรกๆ ของทาส กับชุดชั้นในสตรีนอนไม่ได้นอนสำหรับออกศึกยามวิกาลที่สวมอยู่ขณะนี้(ยังเอาเสื้อนอกทับปิดอยู่นะ) จะว่าไป ตอนที่ผมโผล่มาที่นี่(โลกนี้)ก็ไม่ๆได้ใส่เสื้อผ้านี่นา...

ขณะที่คิดอะไรเพลินๆ ก็กับเจอชุดที่สะดุดตาเข้า

...เท่สุดๆ

...ราคาไม่ค่อยแพงด้วย

“...ตัวนี้”

ผมเอาเสื้อตัวที่เลือกออกมาลองทาบตัวให้โซระดู

 “...เอา...ตัวนี้”

“ตัวนั้นอ่ะนะ? ...เซ้นต์ด้านแฟชั่นยังห่วยเหมือนเดิมเลยนะนายน่ะ”

โซระมองผมด้วยรอยยิ้มกลั้นแหย่ๆ ...อะไรกันล่ะนั่น? เซ้นต์ด้านแฟชั่นของผมไม่ได้มีปัญหาสักหน่อยโซระต่างหากที่ไม่เข้าใจความโรแมนติกของชุดตัวนี้

“...เท่...ดีออก”

“เท่? ของแบบนั้นเนี่ยนะ เปลี่ยนตัวอื่นดีกว่านะ ชั้นว่า”

“...เท่...สุดๆ”

“เข้าใจแล้วๆๆ อย่าโกรธแบบนั้นสิ”

“...ไม่ได้...โกรธ...สักหน่อย”

พ่นลมหายใจเสียงดัง

...ชุดที่ผมเลือกมาเป็นเสื้อหนังสัตว์แขนยาวสีดำมีหนามประดับตามตัวและกางเกงสีเดียวกันมีโซ่คล้อง ...เท่โดนใจสุดๆ หน้าตาเหมือนชุดของคุณหัวกะโหลกติดไฟที่ชอบขับชอปเปอร์ไล่หวดชาวบ้านเลยล่ะ ทั้งที่เท่ขนาดนี้แท้ๆ โซระนั่นแหละที่ไม่เข้าใจความสุดยอดของมัน

“...เอาตัวนี้...จะเอา”

“แน่ใจเหรอนั่น คิดผิดคิดใหม่ได้นะ”

“...จะเอา”

“ก็ได้ๆๆ ช่วยไม่ได้นะ ถ้าชอบตัวนี้ก็เอาตัวนี้แล้วกั—“เดี๋ยวก่อนฮ๊า””

เสียงของโซระถูกขัดคอโดยคุณพี่เจ้าของร้านที่มองอยู่

 “ไม่ได้นะจ๊ะหนู ชุดผู้ชายนั้นไม่เหมาะหรอก เดี๋ยวเดี๊ยนจะหาชุดใหม่ๆ สวยๆ ให้นะฮ๊า มาม๊ะ มาลองชุดกันตรงนั้นดีกว่าน้าาา”

“ชอบ...ตัวนี้”

“เเหม~ ถึงเดี๊ยนจะบอกว่าเลือกตามใช่ชอบก็เถอะน้า แต่ว่าชุดผู้ชายไม่เหมาะกับหนูหรอกนะฮ๊า เราไปหาชุดน่ารักๆ กว่านี้กันเถอะ นะจ๊ะ”

...เเต่ข้างในผมยังเป็นผู้ชายนะ ถึงข้างนอกมันจะนุ่มๆ นิ่มๆ ก็เถอะ เพราะงั้นขอปฏิเส—ไม่ทันจะได้ปฏิเสธความหวังดีของคุณพี่สาวผมก็ถูกเธอลากไปตรงโซนขายเสื้อผ้าผู้หญิงเสียแล้ว

 ...ชุดหนังหนามสุดเท่ของผม

“โซระ...ช่วยด้วย”

“พยายามเข้านะ”

...คนทรยศ

หลังจากเปลี่ยนชุดที่คุณพี่สาวยัดเยียดมาให้ผมก็ออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

เสื้อสายเดียวสีขาวบริสุทธ์ สวมทับด้วยเสื้อฮูดหูหมีแขนยาวสีเดียวกัน ช่วงล่างเป็นกระโปรงสั้นมินิสเกิร์ตสีน้ำเงินเข้มมีจีบระบายตรงปลายกระโปรง คงเพราะเป็นครั้งแรกที่ใส่กระโปรงเด็กผู้หญิงเเบบนี้ก็เลยรู้สึกหวิวๆ ที่ช่วงล่างนิดหน่อย ...แต่พอใส่ไปนานๆ ก็รู้สึกเย็นดีเหมือนกัน ยังไงก็ไม่ได้คิดมากเรื่องกางเกงในหลุดอยู่แล้วด้วย ช่าวมันเเล้วกัน เลื่อนลงมาเป็นถุงเท้ายาวสีดำที่ยาวถึงต้นขาเหลือไว้เพียงพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ เเละรองเท้าผ้าใบสีขาว

...ไม่เห็นเท่... 

ยังไงผมก็ชอบชุดหนังมีหนามมากกว่าอยู่ดีนั่นแหละ

“กรี๊ด น่ารักสุดๆ เลย คิดงั้นไหมฮ้าพี่ชาย”

คุณพี่'ยูริกะ' วี็ดว๊ายเสียงดัง เเล้วสะกิดตัวโซระที่ยืนมองเเข็งค้าง

“อะ เอ๊ะ นะ น่ารัก ...อ๊ะ มะ ไม่ใช่นะ เมื่อกี้...เอ่อ”

แก้มของโซระขึ้นสีเข้มขึ้นเล็กน้อย 

“โซระ..ชอบ...ชุดนี้..เหรอ?”

“เอ่อ ว่าไงดีล่ะ ก็...คิดว่า ดูดี ล่ะมั้งนะ”

“งั้น...เหรอ”

พอได้ฟังคำนั้นแล้วก็ก้มลงมองดูตัวเอง ทีชุดที่ผมเลือกเองยังคัดค้านขนาดนั้นแท้ๆ นี่โซระชอบชุดเด็กผู้หญิงแบบนี้มากกว่างั้นเหรอ?

“...ถ้างั้น..ตัวนี้..ก็ได้”

“...จะดีเหรอ ถ้าไม่ชอบล่ะก็จะเปลี่ยนก็ได้นะ”

“ไม่เป็นไร...ตัวนี้...ดีแล้ว”

 

—ก็นายท่านอุตส่าห์ชมว่าน่ารักเลยนี่นา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 277 ครั้ง

770 ความคิดเห็น

  1. #768 Absolute_0 (@Absolute_0) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 08:55
    หวานกว่านี้มีอีกไหม
    #768
    0
  2. #760 0869057022 (@0869057022) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 12:03
    จงได้กันนนนน คู่นี่เท่านั่นนน
    #760
    0
  3. #591 เมจิกโคโค (@09956324) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 10:07
    ทำไมน่ารักขนาดนี้อ่ะ
    #591
    0
  4. #133 CNK3544jinNoir (@CNK3544jinNoir) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 21:18
    รอออออออออ นานแค่ไหนก็จะรออออออ~
    #133
    0
  5. #131 yokai333 (@yokai333) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 16:25
    คุณไรท์กลับมาทีได้ไหม~
    #131
    0
  6. #129 PiyapatBang (@PiyapatBang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 10:10
    รอค่ะะะะะะะะ บันนนนนไซซซซซซ
    #129
    0
  7. #128 1249900328295 (@1249900328295) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 16:37
    ขอบคุณครับ รอดูนายท่านตบะแตกอยู่5555
    #128
    0
  8. #127 THEFATMAN (@THEFATMAN) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 17:39
    หายไปนานเลยนะท่านสงใสออคก็คงตันตันอันนี้ก็หายตอน. เเรกลืมเเล้วนะเนี่ยว่ายังมีสองเรื่องนี้อยู่ในลิสนิยายตัวเองอยู่
    #127
    2
    • #127-1 คุมะคุมะคุมหมี (@tanakar8523) (จากตอนที่ 6)
      30 พฤษภาคม 2560 / 18:00
      เดือนเดียวเองงง ...ต้องเข้าใจว่าเเต่งเล่นๆ ไปเรื่อยเเล้วเเต่ความอยากเเหละ เรามันก็ไม่ใช่มืออาชีพนี่นาก็เเค่มือสมัคเล่น อ่า...อยากเเต่งเเล้วได้เงินจาง~
      _(:3 J L)_ ไม่งั้นหนูคงไม่มีเเรงเเต่งต่อเเน่ๆ ๐3๐ ถ้าได้เงินล่ะก็หนูคงตั้งใจเขียนจนจบ... เเล้วจากนั้นก็รวยๆๆๆๆๆๆๆ ///ล้อเล่นน่ะ ไม่ไหวหรอก ไปนอนต่อดีกว่า...
      #127-1
  9. #126 subper code (@natartnat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 02:37
    กลับมาแล้ววววว
    #126
    0
  10. #125 elliennn (@010600) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 19:06
    ขอบคุณค่ะ รออออ
    #125
    0
  11. #124 1boss (@1boss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 18:40
    รอนะครับ
    #124
    0
  12. #121 mnmnmenmen (@mnmnmenmen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 16:28
    น่ะ ในที่สุด ท่านก็ลุกขึ้นจากหลุมมาเขียนต่อแล้วสินะ ดีใจจัง
    #121
    2
  13. #120 พี่หนาม (@anfield3345) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 11:47
    รอจ้าาาา
    #120
    0
  14. #119 yokai333 (@yokai333) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 08:36
    ไรท์กว่าจะกลับมานี่นานโคตร อย่าหายไปนานๆอีกนะ เดี๋ยวรีดลงแดง
    #119
    1
    • #119-1 คุมะคุมะคุมหมี (@tanakar8523) (จากตอนที่ 6)
      29 พฤษภาคม 2560 / 09:54
      ไม่รับปากเพราะหนูหายอีกเเน่นอน _(;3 J L)_ หนูเเต่งเอามัน ไม่ได้เอาเงิน หนูเคยคิดจะปิดนิยายขายเหมือนกันนะ เเต่ขี้เกียจก็เลยไม่เอาดีฟ่า เเต่งไปฟรีเรื่อยๆ หนุกดี
      #119-1
  15. #118 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 08:18
    รอตอนต่อไปไรท์กว่าจะกลับมา
    #118
    0
  16. #117 ชิเนดะ (@pongpanut) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 07:02
    ท่านธนาคารปกความเป็นหมีในตัวเซได้ดีเยี่มยมยิ่งนัก
    #117
    0
  17. #116 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 06:10
    โฮกกกก//หมีไฟลุก
    #116
    0