สนใจจะซื้อเราไปเลี้ยงรึเปล่า?

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 สนใจจะซื้อเสื้อผ้ารึเปล่า?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 286 ครั้ง
    4 พ.ค. 61


เพราะไม่มีโต๊ะเก้าอี้พวกเราก็เลยยกถาดอาหารมาทานบนเตียง

อร่อย... สำหรับตอนนี้คงบอกได้แค่ว่าอร่อย 

ไข่ดาวร้อยๆ สุกทั้งสองด้าน ทานคู่กับขนมปังปิ้งทาเนย และแผ่นเบคอนกรอบๆ ปนรสเค็มนิดๆ ทำให้ร่างกายที่อยากอาหารมาตั้งแต่เมื่อครู่อยากมากกว่าเดิม เรียกได้ว่าเป็นเมนูที่อร่อยที่สุดในรอบเดือนเลยล่ะ

ปกตินะ อาหารที่คุณคางคกเอาให้ทาสกินจะเป็นธัญพืชต้มกับวิญญาณซากสัตว์ค้นเนื้อไม่เจอ ซึ่งรสชาติจืดสนิท เป็นอะไรที่ไม่ทำให้รู้สึกอยากอาหารเลยล่ะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้เกลียดหรือไม่พอใจอะไร เพราะยังไงสถานะของผมก็เป็นทาสนี่นา ทาสเนี่ยยังไงก็ไม่ได้กินของดีๆ อยู่แล้วล่ะนะ ในมุมมองของทาสแล้วอาหารพวกนั้นก็ถือว่าหรูแล้วล่ะ สารอาหารเองก็ครบถ้วน ปริมาณก็มากพออิ่มท้อง ถ้าถามว่าชอบไหม ก็ชอบล่ะมั้ง? อารมณ์ข้าวสวยเปล่าๆ นั่นแหละ ไม่ได้ชอบมาก แต่ก็ไม่ได้เกลียด ถ้าให้ทานก็จะทาน เป็นอาหารที่อารมณ์ประมาณนั้น เหมือนกินข้าวสวยเปล่าๆ

ขอเสริมหน่อยว่าบางครั้งจะมีทาสสาวบางคนได้กินน้ำขาวๆ ขุ่นๆ แทนด้วยนะ แน่นอนว่าผมโชคดีที่ไม่โดนอะไรแบบนั้นล่ะนะ ถึงในน้ำพวกนั้นจะมีส่วนประกอบของ โปรตีน แคลเซียม แมกนีเซียม โซเดียม กลูโคส ฯลฯ และอีกหลายอย่างก็เถอะ แต่ปริมาณสารอาหารมันก็น้อยสุดๆ ไม่ได้มีผลอะไรต่อร่างกายเลย ถ้าให้กินแต่อะไรแบบนั้นมีหวังร่างกายได้ขาดสารอาหารตายกันพอดี ...ไม่สิ ไม่กินแต่แรกจะดีกว่ารึเปล่า? ไม่เคยกินด้วยสิ แต่ส่วนประกอบมีน้ำตาลด้วยนี่นา...อาจจะหวานๆ ก็ได้ 

ไม่สิ...อืม..... 

ผมเหลือบมอง อีฝ่ายสะดุ้งเฮือก

....น่าสงสัย

ดูเหมือนที่ผมไม่เคยถูกจับจ้ำจี้นอกจากเป็นของขายได้ราคาดีแล้ว คงเพราะยังเป็นเด็กอยู่ก็เลยไม่สนล่ะมั้ง? มานึกดูดีๆ แล้วพวกผู้หญิงที่โดนคุณคางคกฉุดไปเลยนู่นนี่ทุกคนเป็นคุณพี่สาวโนตมๆ ทั้งนั้นเลย อืม...ต้องขอบคุณจริงๆ ที่คุณคางคกไม่ได้เป็นโลลิค่อน ไม่งั้นผมอาจไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ก็ได้

รู้ตัวอีกทีเราก็กินอาหารตรงหน้าจนหมด

...ยังหิวอยู่เลย

แค่นี้ยังไม่พอยาไส้ตัวผมที่ไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เมื่อวาน ความรู้สึกที่ว่า ”อยากกินอีก” มันรุมเร้าอย่างบอกไม่ถูก สายตาไปสบเข้ากับของอีกคน

โซระมัวแต่เหม่อเลยแทบไม่ได้แตะอาหารของตัวเอง ในจานไข่แดงยังคงตั้งสวยได้รูปเหมือนเดิม มีเพียงเบคอนเท่านั้นที่ถูกแทะเล็มอย่างช้าๆ เหมือนหมดอาลัยตายอยาก

...หรือว่าไม่หิวกันนะ?

“โซระ..ไม่อยาก..เหรอ?”

“อยากสิ---อะ มะ ไม่ใช่ๆ มะ มะ ไม่หรอก”

ลุกลี้ลุกลนอะไรของเขากันนะ? แต่ก็ช่างเถอะ

..ถ้างั้น..ได้จริงๆ..เหรอ”

“คะ ครับ อะ อะ ไรเหรอ?”

“อยากกิน..ของ..โซระ”

“ดะ เดี๋ยวสิ เอ่อ..บะ แบบนั้นมัน...”

“ไม่ได้..เหรอ”

ผมทำสีหน้าโศกเหมือนจะร้องไห้

...ถ้าไม่ได้กินอาจจะตายก็ได้นะ

“ได้โปรดการุณาด้วยครับ”

“ถ้างั้น...”

จึ้กเข้าให้—ผมใช้ซ้อมทิ่มไข่ของโซระเข้าปาก

งืม~อร่อยถึงจะจืดไปนิด เพราะไม่มีเครื่องปรุงรสอย่าง แม็กกี้ไม่ก็ซอสถั่วเหลืองก็เถอะ แต่ความนุ่มลิ้นของไข่ขาว และสัมผัสเหลวๆ คาวๆ ของไข่แดงที่กึ่งสุกกึ่งดิบ เป็นรสชาติแท้ๆ ของวัตถุดิบที่อร่อยใช้ได้ อร่อยกว่าไข่สุกๆ แข็งๆ เยอะเลยละ ผมชอบไข่คาวๆ แบบนี้มากกว่านะ

“นะ นั่นสินะ มันต้องหมายความว่าแบบนั้นอยู่แล้วล่ะนะ ฮะ ฮะ ฮะๆ กินเลยๆ เอ่อ...ชั้นไม่ค่อยหิวน่ะ ฮ่าๆ”

โซระยิ้มเจื่อนๆ แล้วหยิกแก้มตัวเองเป็นรอบที่ 2

ท่าทางจะอาการหนักน่าดู

“โซระ...”

“อะ อะไรเหรอ”

“ทะลึ่ง...”

“....”

เมื่อพูดจบ บรรยากาศเงียบสนิทจนได้ยินเสียงกลืนน้ำลาย

“โซระ..คิดเรื่องไม่ดี..”

“—อึก”

ผมจิ้มเบคอนเข้าปาก

 “..คิด..อะไร..อยู่เหรอ?”

 “—อึก”

โซระเหงื่อตกหน้าซีดเป็นไก่ต้ม

“กำลัง..คิดเรื่อง..ลามกๆ..อยู่สินะ”

“—อึก”

เหงื่อของโซระผุดเยอะขึ้นเรื่อยๆ เปียกไปทั้งแผ่นหลัง

“โซระ...”

ผมเอียงคอช้อนสายตามองคุณชายเหงื่อซกที่เม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเป็นหลักฐานได้ไม่หยุด

“...โลลิค่อน”

“....”

รู้นะว่ากำลังคิดเรื่องอะไรอยู่ ผมเองก็ไม่ได้ใสซื่อไร้เดียงสาขนาดนั้นหรอกนะ ยังไงผมก็เคยเป็นผู้ชาย ยังไงก็ตามความคิดของผู้ชายด้วยกันทันอยู่แล้ว

......

...“ขอประทานโทษจริงๆ ครับ”

โซระคอตกด้วยความสำนึกผิด ก่อนจะทำท่าคุกเข่าขอขมา

“...อยากตาย...อยากตายเหลือเกิน ถึงสมองมันจะรู้ว่าไม่ได้ก็เถอะ ไอ้กระผมเองมันก็แค่หนุ่มซิงไร้ประสบการณ์ ถึงจะพยายามรั้งความคิดไว้แล้วก็เถอะ แต่จิตใจมันดันเดินไปทางนั้นไม่หยุด สุดท้ายก็ดันเผลอไปจินนาการแบบนั้นจนได้ ใช่แล้ว...ชั้นมันไอ้โลลิค่อนโรคจิต... ขะ ขอโทษครับ...ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ ครับ”

ร้องไห้ซะแล้ว

“ไม่ยอม..ห้ามตาย..ไม่งั้น..เราโกรธนะ”

“อึก...แต่ชั้นมันไอ้โรคจิตโสมมที่คิดเผลอเรื่องแบบนั้นกับนายนะ อะ อึก จะยอมให้อภัยชั้นงั้นเหรอ อึก...”

“ไม่เป็นไร...ไม่ถือ...”

ผมเอื้อมมือลูบหัวของโซระ

”...อีกอย่าง..ที่ทำนี่ก็..ตั้งใจด้วย..ล่ะนะ”

“ห๊ะ หมายความว่าไง”

“สีหน้า..สมชาย..ตอนลุกลี้ลุกลน...สนุกดี”

“เลิกเรียกชื่อพ่อสักทีเถอะ พ่อเดียวกันไม่ใช่รึไง? เดี๋ยวสิ...อย่าบอกนะว่ารู้อยู่แล้วน่ะ งั้นที่พูดอะไรแบบนั้นก็ ตะ ตั้งใจงั้นเหรอ!?”

“อืม...ได้เห็นสีหน้า..ขอหนุ่มซิงแล้ว..คุ้ม”

“ตัวเองก็เวอร์จิ้นเหมือนกันไม่ใช่รึไง!

“งั้น..เหรอ? อืม...แต่..ตอนนี้..เป็นผู้หญิงแล้ว..ไม่นับ..นะ?”

“อุก—ขะ ขี้โกงนี่หว่า เอาร่างกายมาเป็นข้ออ้างแบบนั้น...”

“ถ้า..งั้น...” 

ผมเลือนหน้าเข้าไปใกล้ๆ ข้างใบหูของโซระ แล้วกระซิบแผ่ว“...อยาก..สละ..ซิง..ไหม?”

ป่อง

“หะ เหอวพะ พะ พะ พะ พะ พะ พูดอะไรของนายเนี่ย!

โซระเด้งตัวถอยกรู่ไปข้างหลังทันที สีแดงไหลลามตั้งแต่ลำคอขึ้นมาถึงใบหน้าจนแทบจะเป็นไอร้อน

“ถ้าให้อธิบายล่ะก็..ตั้งแต่เป็นผู้หญิงมา..ก็พบ..ประสบการณ์..ใหม่ๆ ..หลายอย่างล่ะ ..ทั้งที่ดี..และไม่ดี.. อย่างเช่น..ตอนชิ้งฉ่อง..พอเป็นผู้หญิงแล้ว..น่ารำคาญมากเลยล่ะ..ต้องนั่งยอง..ต้องเช็ด..ตอนที่ลูบ..ก็รู้สึก...แปลกมากๆ...รู้สึก...”

“พอๆๆ พอกเลย ไม่ต้องแล้ว ทนฟังไม่ไหวแล้ว ชักจะเรทเกินไปแล้วนะ!

 “...งั้น...เหรอ?”

แล้วที่ถามนั่นหมายความว่าไง ในหัวมันสับสนไปหมดแล้วเนี่ยตั้งใจแกล้งกันเหรอ!

เปล่าสักหน่อย..เราแค่..สงสัย...”

สะ สงสัยที่ว่านี่คืออะไรเหรอครับ คุณมิ้นต์...”

ถ้าให้พูดก็..ตอนที่..ลองทำนู่นนี่..กับตัวเอง..รู้สึกวาบ..วาบ..อย่างกับ..ไฟช๊อต..ทั้งร่างเลย อืม..ถ้าให้เทียบ..รู้สึก..มากกว่า..เป็นผู้ชาย..พักหลังๆ..ก็เริ่มชิน...เลยสงสัยขึ้นมา..ผู้หญิงเนี่ย..เค้ารู้สึก..แบบไหนกันนะ?”

เอ่อ...คือ...แบบนั้นมัน”

“โซระ...” 

ผมเอียงคอพูดอย่างสงสัย 

“ตอนนี้..เรา..สงสัยสุดๆ..เลยล่ะ”

“...”

“ถ้าเป็น..โซระ..ล่ะก็นะ ...นายท่าน

—“แหม่ๆ คิดว่าน่าจะทานอาหารกันเสร็จแล้วนะขอรับ ต้องขออภัยอย่างยิ่งแต่ตอนนี้เรามีแขกผู้มีเกียรติมาเพิ่มนะ ขอรับ ถ้าเป็นไปได้ก็กรุณาจัดการธุระให้เสร็จสรรพภายในหนึ่งชั่วโมงนะขอรับ พอดีห้องว่างสำหรับลองทาสมันเต็มแล้วล่ะขอรับ ต้องให้แขกท่านอื่นๆ ใช้ต่อ...”

คุณคางคกเปิดประตูเข้ามาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง...อีกครั้ง

“อืม..ช่วย..ไม่ได้..เนอะ”

เสร็จแล้วผมก็กระโดดลงจากเตียง ทิ้งให้คนที่กำลังทำท่าอ้าแขนประหลาดๆ ลอยคว้างอยู่ตรงนั้น

“โซระ...เมื่อกี้...ล้อเล่นนะ”

 “อะ เอ๋...”

“อย่าอึ้งอยู่สิ..รีบไป..ได้แล้ว...”

“อะ อ่า..”

หลังจากนั้นพวกเราก็เก็บข้างของแล้วเดินออกจากห้องพร้อมคุณคางคก แต่เพราะผมไม่ได้มีสัมภาระอะไรติดตัวมาแต่แรกก็เลยไม่ได้ถืออะไรมาด้วย จะมีก็แต่ปลอกคอกับชุดวาบหวิวนี่แหละนะ

ด้วยที่เป็นแขกที่จ่ายเงินประมูลถึง 10 ล้านเพื่อซื้อตัวผม(กำไรอื้อซ่า) คุณคางคกก็เลยปฏิบัติดีด้วยเป็นพิเศษ ถึงขั้นมาส่งพวกเราหน้าโรงค้าทาสกับลูกน้องอีกคนเลยทีเดียว

“คุณผู้ชาย ถ้ายังต้องการทาสอีกก็แวะกลับมาหากระผมได้เสมอเลยนะขอรับ เคี้ยกๆๆๆๆ”

“เอาไว้จะคิดดูนะครับ”

คุณคางคกกุมจับมือกับโซระแล้วยิ้มกว้าง สมเป็นรอยยิ้มแบบธุรกิจ

คงต้องกล่าวลากันแล้ว ...ถึงคุณคางคกจะหน้าตาอัปลักษณ์เหมือนคางคกตัวอ้วนที่แต่งตัวเหมือนคน มีนิสัยไม่ดีชอบทำเรื่องชั่วช้าโรคจิตอย่างขืนใจคุณพี่สาวโนตม เเละยังเป็นคนที่จับผมมาเป็นทาส ...แต่ถึงอย่างนั้นก็เป็นคนที่ดูแลผมมาตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา ทั้งอาหาร น้ำ ที่พัก คุณคางคกก็เป็นคนหามาให้(ถึงคุณภาพมันจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ก็เถอะ) อีกอย่างคุณคางคกก็ไม่เคยลงโทษผมเลยสักครั้ง(ถึงส่วนใหญ่จะเป็นเพราะผมทำตัวดีก็เถอะ) แถมยังไม่เคยทำอะไรอย่างขืนใจร่างกายผมเลยด้วย(ถึงจะเป็นเพราะบริสุทธิ์แล้วขายได้ราคาดีก็เถอะ) ...แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า คุณคางคกเป็นคนที่คอยอุปการะผมมาตลอด 1 เดือน  ที่สำคัญ...ถ้าไม่ถูกจับมาตอนนั้นผมอาจจะไม่ได้เข้ามาในเมืองนี้ อาจจะเดินหลงทางอยู่ในป่าจนตาย หรืออาจจะถูกเสือกินหรือหมีจับกดขย้ำ และสำคัญที่สุด—

“มีอะไรเหรอ?”

ผมเงยหน้ามองคนที่กำลังจับมือผมอยู่

ถ้าไม่ได้ถูกจับมาเป็นทาสล่ะก็จะไม่ได้เจอโซระก็ได้

เพราะฉะนั้นนั้นอย่างน้อยสำหรับคุณคางคกก็ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณที่ควรจะขอบคุณละนะ

“ขอบคุณที่ดูเเลเสมอมานะคะ...คุณลุง”

ผมผุดยิ้มกว้างให้กับคุณคางคก 

...แบบนี้ได้รึเปล่านะ? ผมพยายามยิ้มแบบธุรกิจมากที่สุดแล้วนะ แถมเติมหางเสียงแบบเด็กผู้หญิงไปแล้วด้วย คงจะได้แล้วล่ะมั้ง?

โซระทำสีหน้าไม่ค่อยพอใจนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรจากนั้นก็รีบจูงมือผมออกมาจากตรงนั้น

“ก่อนอื่นก็ต้องซื้อเสื้อผ้าใหม่ล่ะนะ”

โซระเกาแก้มแดงของตัวเองขณะที่มองตัวผม อืม...นั่นสินะ ชุดที่ผมใส่ตอนนี้มันค่อนข้างเปิดเผยเลย  ที่สวมปิดตอนนี้มีแค่เสื้อนอกหลวมๆ ของโซระเท่านั้นที่คลุมอยู่ ให้เดินไปไหนมาไหนในเมือง สภาพนี้คงไม่ดีเท่าไหร่

พวกเราเดินเข้าไปในเมืองโดยมีจุดหมายคือร้านเสื้อผ้า

+++

เมื่อทาสเด็กสาวชาวเอล์ฟและเจ้าของเธอของเดินจากไป

ชายร่างท้วมที่หน้าตาคล้ายคางคกสวมหมวกยังคงตื่นตะลึงกับคำขอบคุณและรอยยิ้มของเด็กสาวที่งดงามราวกับดอกไม้ผลิบานเปล่งประกายงดงามหาใดเปรียบ

ทำไมเธอถึงต้องขอบคุณเขาด้วย? ทำไมต้องยิ้มเเบบนั้น ให้กับคนอย่างเขา คนที่จับเธอมาเป็นทาส คนที่ทำให้เธอต้องอยู่ในกรงขัง คนที่ตั้งใจจะขายเธอให้คับพวกขุนนางโรคจิต 

ทำไม ทำไมต้องยิ้มแบบนั้นด้วย ทำไมต้องทำสีหน้าเหมือนลูกสาวที่กล่าวขอบคุณผู้เป็นบิดาก่อนจะออกเรือนแบบนั้นด้วย ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ  ชายร่างท้วมได้แต่ตั้งคำถามและสงสัยในท่าทีนั้น  ...แต่ว่า ก็เหมือนจะได้รับอะไรบางอย่างมาด้วย

เขาค่อยๆ ถอดหมวกลงอย่างช้าๆ แล้วหันไปพูดกับลูกน้องที่ยืนอยู่ข้างๆ 

“กระผมจะเลิกเป็นพ่อค้าทาสขอรับ”

ลูกน้องที่ยืนด้วยกันมาตั้งแต่แรกพยักหน้าจริงจัง

—ไม่นานโรงค้าทาสผิดกฎหมายก็ถูกยุบ กลายเป็นแหล่งพักพิงและสถานสงเคราะห์สำหรับทาสที่ไม่มีเจ้าของ ทั้งนี้ยังสนับสนุนทาสในด้านต่างๆ เพื่อให้ได้รับอุปการะโดยเจ้าของที่ดี ภายหลังที่นี่ก็กลายเป็นสถานที่ราชการที่ขึ้นตรงต่ออาณาจักเพื่อช่วยเหลือเหล่าทาสที่ถูกทารุณกรรม และมีการตรากฎหมายคุ้มครองทาสขึ้นมา โดยมีสัญลักษฌ์องค์กรเป็นรูปเด็กสาวผมเงินที่กำลังเเย้มยิ้มอย่างสดใส ...ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นอีกหลาย 10 ปีหลังจากนั้น

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 286 ครั้ง

770 ความคิดเห็น

  1. #770 Manga-Otaku//Comic (@asasklkl88) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 03:08
    รอยยิ้มของมิ้นท์
    -999999999ดาเมจ
    อาชีพพ่อค้าทาสนี่หายไปเลย
    #770
    0
  2. #753 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:50

    อ่านแล้วจู่ก็คิดถึงสงครามกลางเมืองเมริกา 1861-1865

    #753
    0
  3. #752 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:43

    น้ำWow เป็นเบสครับ เพราะฉะนั้นน้ำว้าวจะมีรสฝาด"ในทางทฤษฎี" มั้ง (ผมไม่เคยกินนะ ผมไม่เกย์)

    #752
    0
  4. #710 DV_ST47 (@guysiwakorn28) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 20:44

    ลุงบรรลุสัจธรรม555
    #710
    0
  5. #590 เมจิกโคโค (@09956324) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 10:00
    ลุงโคตรเจ๋ง
    #590
    0
  6. #462 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 12:30
    สนับสนุน ญxช ญxญ
    #462
    1
  7. #461 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 12:29
    No ชายxชาย พลีสสสส
    #461
    4
    • #461-2 namsai557 (@namsai557) (จากตอนที่ 5)
      2 สิงหาคม 2561 / 08:38
      เหอะ...
      #461-2
    • #461-3 คุมะคุมะคุมหมี (@tanakar8523) (จากตอนที่ 5)
      2 สิงหาคม 2561 / 13:35
      เรื่องนี้ชายxหญิง(ที่เคยเป็นผู้ชานมาก่อนเท่านั้นเอง) ครับ555
      #461-3
  8. #373 Or-jao (@Or-jao) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 01:31
    ขอให้มีพระเอกคนเดียว
    #373
    0
  9. #370 lady-zeara (@lady-fair) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 12:26
    สุดยอด
    #370
    0
  10. #305 JP.PiM (@pimzaza12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 21:26
    ไม่เอาฮาเร็มได้ป่าวว
    #305
    0
  11. #267 ICECHYWINNY (@silvernigth) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 02:27
    น่ารักนะ ทั้งโซระ มิ้นต์ คุณคางคกด้วยนะ
    #267
    0
  12. #262 com23476 (@com23476) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 16:45
    อยู่ๆอยากให้มีตอนพิเศษให้นางกลับเป็นผช.เหมือนเดิมจับจิ้นวายกับพี่ชายชะหน่อยฮุๆ
    #262
    1
  13. #258 Kuroshio (@mooky-1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 18:14
    รู้สึกคิดถึงno game no life ชิโระกับโซระ คาแรกเตอร์มันใช่เลย
    #258
    1
    • #258-1 คุมะคุมะคุมหมี (@tanakar8523) (จากตอนที่ 5)
      10 เมษายน 2561 / 18:44
      คนเขียนเองก็เพิ่มาตรัสรู้ได้ตอนที่ 4 ว่าคาเเรคเตอร์มันคุ้นๆ
      #258-1
  14. #183 Porch_07 (@Porchcosplayer) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 17:54
    แค่ยิ้มโลกก็เปลี่ยนได้
    #183
    1
    • #183-1 Anawat_P (@Anawat_P) (จากตอนที่ 5)
      9 เมษายน 2561 / 10:34
      โลลิบันไซ
      55555555555
      #183-1
  15. #123 เหมียวขนฟู (@bloodytea) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 17:56
    แต่ก็จริงของมิ้นต์นะ คือถ้าไม่โดนจับมาอาจโดนสัตว์ป่า รคมอนเตอร์ฆ่าตายไปแล้ว ยิ่งเป็นร่างผู้หญิงบอบบาง(?)ด้วย
    #123
    0
  16. #115 ชิเนดะ (@pongpanut) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 07:33
    รอนยิ้ทพิฆาตใจชาย
    #115
    0
  17. #113 yokai333 (@yokai333) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 21:12
    ไรท์เมื่อไรจะมาต่ออ่ะ
    #113
    0
  18. #112 I_To_Se (@mistfox) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 23:52
    ลุงใจโคตรหล่อเลยค่ะ ถถถ
    #112
    0
  19. #108 Fuang Thesakrat (@thehall) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 06:38
    แค่คำว่า ขอบคุณ ก็เปลี่ยนคนได้ นับถือจิมๆ 5555(พีดมาก)
    #108
    0
  20. #107 *!POPEYE!* (@_-phuntira-_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 17:51
    ทั้งๆที่เป็นเอลฟ์เหมือนกันเเท้ๆ ทำไมนึกภาพฟีเรียยืนคู่กับมิ้นต์แล้วเหมือนเห็นอะไรที่ดูเข้ากันไม่ได้นะ...
    #107
    1
  21. #105 yokai333 (@yokai333) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 14:05
    รอยยิ้มโลลิ...เยี่ยม!!!
    #105
    0
  22. #104 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 16:59
    what!!
    (-[!!!!!]-)
    #104
    0
  23. #103 asiynub (@asiynub) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 13:15
    ความคิดของลุงนี่สุดๆ นับถือๆ
    #103
    0
  24. #102 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 07:47
    ลุงโคตรหล่อเลยลุง ผมขอส่งเสริมลุงจากใจ!~
    #102
    0
  25. #101 Nekozilla (@loveariss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:25
    อ่านตอนนี้ลุง(คางคก)โคตรใจหล่อเลย 55555555 แต่เห็นเอลฟ์แนวนี้(ลามกนิดๆ)นึกถึงหลวงพี่ออร์ค ถ้าอยู่ด้วยกันจะเป็นไง 555555555555555
    #101
    1
    • #101-1 คุมะคุมะคุมหมี (@tanakar8523) (จากตอนที่ 5)
      9 เมษายน 2560 / 02:38
      ก็คนเเต่งมันคนเดียวกันละขอรับท่าน...//น่าจะได้เจอกันเเหละ ...สักวันนึง :3
      #101-1