สนใจจะซื้อเราไปเลี้ยงรึเปล่า?

ตอนที่ 48 : ตอนที่ 46 สนใจจะเข้าปากรึเปล่า?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    4 ส.ค. 61


การต่อสู้ระหว่างโซระและทรีสเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ทางฝ่ายโซระเป็นคนเปิดศึกก่อน โซระพุ่งเข้าไปหาทรีสอย่างรวดเร็ว หมายจะจบศึกภายในชั่วพริบตา แต่ว่าทางด้านทรีสใช้ความตัวเล็กและคล่องแคล่วหลบเลี่ยงการโจมตีของโซระไปได้ทัน ทรีสหลบฉะโซระที่พุ่งเข้ามาไปด้านข้าง ก่อนจะส่วนกลับด้วยลูกเตะเข้าที่ท้อง

วินาทีนั้นโซระหลบไม่พ้นแน่ เลยตัดสินใจมุ่งหน้าต่อ แต่วินาทีที่ลูกแตะจะเข้าใส่หน้าท้อง โซระก็โค้งตัวไปด้านหน้า กระโดดหมุนตัวตีลังกาข้ามท่อนข้าที่เหวี่ยงเข้ามาอย่างฉิวเฉียด การเคลื่อนไหวของโซระไม่มีคำว่าสูญเปล่าเลยแม้แต่นิดเดียว เมื่อเท้าถึงพื้นก็พุ่งเข้าไปโจมตีเอาซะทรีสแทบไม่ได้หายใจ

โซระไม่คิดจะอ่อนข้อให้แม้แต่นิดเดียว ดูๆ ไปก็เหมือนว่าโซระกำลังรักแกเด็กตัวเล็กๆ อยู่ แต่ว่าทรีสน่ะไม่ใช่เด็กธรรมดา ทันทีที่โซระต่อยหมัด เสี้ยวพริบตาทรีสเอี้ยวตัวไปข้างๆ ก่อนจับแขนของโซระไว้ ใช้แรงของศัตรูจับโซระทุ่มลงพื้นด้วยร่างกายเล็กๆ ของตัวเอง เป็นการนำพลังของศัตรูมาใช้ให้เป็นประโยชน์

เท่านี้ก็ตัดสินกันแล้ว วินาทีที่โซระล้มลงก็เท่ากับว่าแพ้

แต่ว่า โซระยังไม่ล้มลง โซระที่ถูกทุ่มลงกับพื้นยังไม่ล้ม จังหวะที่ร่างกายกำลังถูกเหวี่ยงโค้งเป็นมุม 180 องศา กำลังจะโดนทรีสทุ่มลงพื้น โซระงอเข่าของตัวเองเอาเท้าแตะพื้นทั้งที่ยังหลังแอ่น ก่อนจะออกแรงที่ต้นขา หน้าท้อง และแขนฝ่ายเหวี่ยงทรีสขึ้นไปบนอากาศ และใช้แรงเหวี่ยงนั้นทำให้ตัวเองกลับมายืนได้ พร้อมกับทุ่มทรีสด้วยมือข้างเดียว เป็นมุม 180 องศา เหมือนที่ตัวเองโดนเมื่อกี้ไม่มีผิว ราวกับว่าเป็นกงล้อมนุษย์ที่หมุนสลับกัน

ทรีสคาดไม่ถึงว่าโซระจะใช้วิธีบ้าระห่ำ ลอยค้างอยู่ยนอากาศ ถ้าปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปล่ะก็ต้องถูกทุ่มและพ่ายแพ้ แต่ทว่า ก่อนที่จะถูกโซระทุ่ม ทรีสก็เลื้อนตัวราวกับงูใช้ร่างกันพันร่างกอดแขนโซระเอาไว้ ใช้ร่างกายเล็กๆ เป็นข้อได้เปรียบอีกครั้ง ก่อนจะยกเท้าถีบโซระกลางอากาศ ใช้หน้าอกของโซระเป็นแทนเหยียบ กระโดดหนีออกไปได้อย่างสวยงาม

ต่างฝ่ายต่างทิ้งระยะห่างกันและกัน หายใจเหนื่อยหอบ พร้อมกับปาดเม็ดเหงื่อบนหน้าผาก 

“ไม่เลวเลยนี่ทรีส”

"...เจ้าก็ด้วย"

"ไม่ว่ายังไงก็ต้องดัดสันดารเด็กหยาบคายอย่างนายให้ได้!"

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก โซระกับทรีกเข้าห้ำหั่นกันอีกครั้งด้วยความเร็วระดับเกือบจะเหนือมนุษย์ทั้งๆ ที่ไม่มีเวทมนตร์เข้ามาเกี่ยวข้อง ต่างฝ่ายต่างต่อยหมัดเข้าหาอีกฝ่ายพร้อมทั้งป้องกันหมัดที่อีกฝ่ายถาโถมเข้ามา จนเป็นภาพการรุกและรับที่เกิดขึ้นอย่างรวจเร็วมองแทบไม่ทัน

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น

และผู้กำลังนั้งชมการต่อสู้สุดเร่าร้อนนี้

“อืม...?”

จับตามองไม่ทันเลยสักนิดเดียว

...

..

.

"...บ้าน่า นี่ชั้น นี่ชั้นแพ้เด็กงั้นเหรอ แพ้เด็กตัวกะเบี๊ยกตัวแค่นี้เนี่ยนะ บ้าน่า บ้าชัดๆ"

"ฮ่าๆๆ อย่าคิดมากไปเลยน่า วันแบบนี้มันก็ต้องมีให้เห็นบ้างแหละ เพ่ชาย~ ฮ่าๆๆ"

ทรีสที่กำลังหัวเราะร่าตบบ่าโซระแบะๆ ระหว่างที่กำลังนั่งติดกันหน้าโต๊ะมื้ออาหาร

หลังจากที่โซระแพ้(ซึ่งได้ยังไงก็ไม่รู้) คุณพี่สาวเอล์ฟก็ชวนพวกเราไปทานมื้อเย็นหลังจากฝึกประลองต่อสู้กันเสร็จที่ร้านอาหารเเห่งหนึ่งในเมือง

คุณพี่สาวบอกว่ามื้อนี้เลี้ยงเองผมกับโซระก็เลยตามมา แม้ว่าจะรู้สึกเกรงใจอยู่นิดหน่อย แต่ถ้าพูดว่าเลี้ยงก็ช่วยไม่ได้ ของฟรีไม่ได้มีบ่อยๆ แถมน้ำหวานร้านนี้ขึ้นชื่อว่าอร่อยที่สุดในย่าน จะปฏิเสธก็ยังไงๆ อยู่

เข้ามาในร้านเป็นโต๊ะยาวสี่เหลี่ยม ทรีส โซระ แล้วก็ผมนั่งเรียงตามลำดับ ส่วนอีกสามคนก็นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเรียกพนักงานสั่งอาหาร ผ่านไปสักพักอาหารและเครื่องดื่มก็ถูกเสิร์ฟจนเต็มโต๊ะ

"เฮ้อ~ ถึงจะเจ็บใจที่แพ้ให้กับลูกคุณทริกก็เถอะ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เจอคุณทริกเลยนะครับ ไปไหนของเขากันนะ"

โซระถอนหายใจยาว

ได้ฟังดังนั้นทรีสก็กระตุก เหล่สายตาไปมองทางอื่น

"ไม่รู้สิน้า~"

คุณพี่สาวเอล์ฟที่กลับมาสวมหน้ากากเหมือนเดิมลากเสียงสูง

โซระเผยสีหน้างุงงงเล็กน้อย แต่ก็ทำเป็นไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันไปคุยกับทรีส

"เฮ้ย นายน่ะ ไม่ใช่เด็กธรรมดาสินะ"

"พรูด แค่กๆๆ มะ หมายความว่า งะ ไงเหรอครับ"

"เป็นอะไรเนี่ย สำลักน้ำแบบนั้น เสื้อเปียกหมดแล้ว ยื่นหน้ามานี่เลย"

"ทำเองได้น่า..."

"เป็นเด็กเป็นเล็กหัดฟังที่คนโตกว่าพูดหน่อยสิ"

"ทั้งๆ ที่แพ้น่ะนะ"

"อึก...ว่ายังไงนะ ตะ เเต่ว่า เอ่อ...อ้าก! โธ่เว้ย!ไม่อยากจะยอมรับเลยให้ตายสิ"

"การยอมรับการพ่ายแพ้ก็เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตนะ เจ้าหนู"

โซระประเคนกำปั้นใส่หัวทรีสดัง---โป๊ก!

"คุยกับคนโตกว่าช่วยพูดให้มันดีๆ หน่อยไม่ได้รึไงไ

"โอ๊ย! ...แพ้แล้วพาลนี่หว่า!? จะอายุมากหรือว่าน้อยก็ไม่เห็นจะเกี่ยว สิ่งสำคัญจริงๆ คือประสบการณ์ต่างหากเล่า ที่แพ้ก็ชี้ชัดเเล้วว่าอ่อนหัด มีความพยายามแต่ก็ยังอ่อนหัด ไปฝึกฝนมาใหม่!"

"วะ ว่ายังไงนะ เเค่ชนะแค่ครั้งเดียวอย่าทำเป็นสั่งสอนนะเฟ้ย"

อืม...โซระหันไปตุยเล่นกับทรีสอีกแล้ว ทั้งๆ ที่ผมกำลังนั่งอยู่ข้างๆ แท้ๆ ทำไมต้องไปเล่นกับคนอื่นด้วยล่ะ ตั้งแต่เสร็จจากช่วงประลองโซระก็ยังไม่มาคุยกับผมเลย เอาแต่เล่นกับทรีสอยู่ได้...

พอทานอาหารจนเริ่มอิ่มผมหยิบแก้วน้ำหวานเย็นๆ บนโต๊ะขึ้นมาดื่มแก้เบื่อไปพลางๆ รสชาติหวานนุ่มละมุ่นลิ้น ดื่มเท่าไหรก็ไม่พอ อยากได้อีก กลิ่นหอมๆ แบบนี้นี่ดีจังนะ อร่อย ผมดื่มจิบมันทีละนิดๆ พลางตีขาไปมา ...หวานจัง หวาน...อร่อยด้วย...งืม...ดีจัง

"เอ๋ นี่มันน้ำผึ้งผสมผลไม้ไม่ใช่เหรอคะ  ที่ฉันสั่งน่ะเหล้าผสมน้ำผึ้งต่างหาก ช่วยเอาไปเปลี่ยนด้วยค่ะ"

รู้สึกเหมือนคุณะสาวเอล์ฟจะมีปัญหากับพนักงานเสิร์ฟเรื่องเสิร์ฟของผิดมาให้ ใช้ไม่ได้เลยนะน้อง ใช้ไม่ได้เลย ดูให้มันดีๆ หน่อยสิ ดูดีๆ จะได้ไม่ส่งผิด อืม...ว่าแต่ว่า น้ำผึ้งผสมผลไม้เนี่ยเหมือนแแก้งที่ผมสั่งมาดื่มิยู่เลยน้า ถึงจะไม่ค่อยมีรสเปรี้ยวชื่นใจแบบที่ต้องการก็เถอะ แต่ว่าอร่อยดี...หวานล่ะ หวานดีจัง ไม่รู้ทำไมรู้สึกว่าหน้ามันร้อนๆ แปลกๆ แถมยังง่วงๆ งัวเงียเวย อือ...แต่ก็ช่าง ก็มีนหวานนี่นา

"ครั้งหน้า ขอครั้งหน้า ชั้นจะแก้มือให้ดู"

"เห อย่างเพ่ชายจะทำได้งั้นเรอะ ทั้งๆ ที่แพ้เนี่ยนะ"

ผมเหม่อมองไปยังใบหน้าของโซระ ที่กำลังเสวนากับเด็กชายผมสีเข้มอย่างสนุกปาก อืม...ทำไมสีหน้าถึงดูสนุกนักลา โซระแพ้เขาไม่ใชเหรอ โซระแพ้เด็ก โซระแพ้เด็ก ขี้แพ้จังน้า อย่าไปก่อกวนทรีสนักสิแพ้ก็คือแพ้นะ

โซระกำงังยกแก้วอะไรบางอย่างที่มีฟองสีขาวฟอดๆ บรรจบปาก

อ๊ะ นั่นเบียร์สินะ เบียร์เย็นๆ สีเหลืองๆ 

"โซระ หยุดเดี๋ยวนี้..."

"อะ เอ๋..."

โซระชะงักหันมามองผม ก่อนที่ของเหลวซ่าบซ่าจะไหลเข้าริมฝีกปาก

ผมชี้นิ้วใส่แก้วที่โซระถืออยู่

"วางลง...ห้าม"

"เเค่นิดเดียวเอง ไม่เป็นไรหรอกมั้ง ...เเค่พอกรึมๆ น่า"

"ไม่...โซระ...บอกว่าไม่กิน"

"เอ่อ...แต่ว่า ก็ชั้นสั่งมาแล้วจะไม่ให้ดื่มก็..."

"...ทิ้ง"

"ขะ เข้าใจแล้วครับ"

โซระเชื่อฟังแต่โดยดี ยอมวางเเก้วของมึนเมาลงอย่างหงิมๆ บิดตัวไปมาเหล่สายตามองผมก่อนจะ ทำสัญญานสร้างช่องว่างระหว่างนิดชี้และนิ้วหัวเแม่มือ เหมือนจะสื่อว่า 'แค่นิดเดียวเอง'

"...ไม่"

"คะ ครับ..."

"ของเมา...ไม่ดี"

"นั่นสินะครับ"

โซระกลับมานั่งสงบเสงี่ยมเจียมตัวโดยไม่เเระเบียร์ยนโต๊ะอีก ทรีสที่เห็นท่าทางของโซระก็หัวเราะลั่นจนปวดแบบไม่เกรงใจโจโต๊ะข้างๆ

"กร๊ากกก ฮ่าๆๆๆๆๆ โอ๊ย ขำ! ขำอะไรแบบนี้ โดนเมียสั่งห้ามดื่มเล่าเรอะ ตลกเป็นบ้า ฮ่าๆๆๆ"

แก้มของโซระขึ้นสีแดงนิดๆ ทรีสยังคงหัวเราะลั่นไม่หยุดหย่อน กอดท้องตัวเองกลั้นใจขำไว้พร้อมกับปาดน้ำตาไปด้วย 

ทันใดนั้นสายตาไปบรรจบกับแก้วเบียร์เย็นๆ ที่ไม่มีใคนทาน ด้วยความเสียดายทรีสจึงเอือมมือไปจับหูแก้วอย่างลืมตัว

"อุ้ย ต๊าย ไม่ได้นะคะ ลูกแม่ เป็นเด็กดป็นเล็กไม่ควรแตะต้องของมึนเมานะจ๊ะ แถมหนุ่มน้อยเองก็อยู่ด้วย เดี๋ยวจะเป็นภาพที่ไม่ดีเอานะ ม่าม๊าไม่ยอมให้หนูดื่นฝมเหล้าเด็ดขาด"

"แต่...แต่ว่า! ข้า..."

"ไม่มีเเต่จ้ะ เพราะเธอคือ 'ทรีส' นะ"

"อึก...ถ้างั้นก็ได้"

พอเห็นทรีสทำตัวหงิมๆ บ้าง โซระก็เป็นฝ่ายหัวเราะออกมาบ้างเหมือนจะต้องการเอาคืน 

"ฮ่าๆๆๆ อะไรกัน เด็กอย่างนายคิดจะเเตะเบียร์ยังเร็วไป 10 ปีเฟ้ย เจ้าเด็กแก่แดด"

ทสีสกัดฟันเส้นเลือดปูดโปนขึ้นตรงขมับ

อืม...โซระนิสัยไม่ดี อยากไปแแกล้วเด็กสิ ทำตัวไม่เป็นผู้ใหญ่เอาซะเลย แล้วไหงถึงได้หันไปสนใจทรีสอีกแล้วล่ะ มองทางนี้หน่อยสิ หันหน้ามาทางนี้หน่อย ที่โซระต้องสนใจไม่ใช่เด็กผู้ชายคนนั้นแต่เป็นผม...

ผมค่อยๆ คลานขึ้นไปบนตักของโซระก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งพร้อมกับแก้วน้ำหวานเเสนอร่อยในมือ ผมหันไปมองทรีสด้วยสายตาของผู้มีชัย แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่เข้าใจก็ตาม

"เหวอ! ทะ ทำอะไรน่ะมิ้นต์ หืม??...ไอ้ที่ดื่มอยู่นั่นมัน...กลิ่นเหล้า? อย่าบอกนะว่าเมาอยู่เหรอ!?

อืม...พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจ ก็แค่น้ำหวานนี่นา ผมนั่งบนตัวโซระกระโดดเหย๋งๆ ถูไถไปมา...สนุกจัง พอเห็นโซระที่ทำตัวไม่ถูก ด้วยใบหน้าเคอะเขินก็ยิ่งรู้สึกสนุกมากขึเน อยากแกล้ง อยากเล่นงาน จะเห็นแสดงสีหน้าแบบนั้นมากกว่านี้

อือ...แต่ว่า

แต่ว่าก่อนอื่นเลย

ผมหงุดหงิด

เพราะงัเนจะขอพูดเรื่องนี้ก่อนเป็นอันดับแรก

ผมชี้หน้าโซระ

"โซระ...เเย่มาก"

"เอ๋..."

"วันนี้นะ...วันนี้...โซระไม่สนใจเราเลย...เอาเเต่สู้อยู่ได้"

โซระร้องเสียงหลง พอผมขยับก้นเเนบกันตัวเอง รู้เหมือนมีสายตากำลังจ้องมองมาทางนี้แต่ก็ไม่ได้สนใจ ผมยังพูดต่อ พูดต่อไม่หยุด ไม่รู้ทำไมถึงหยุดพูดไม่ได้ รู้สึกเหนื่อยมึนๆ อยากจะหลับ แต่ก็อยากพูด อยากจะพ่นออกมาให้หมด  ไม่งั้นคืนนี้นอนไม่หลับแน่ๆ

"...วันนี้เป็นวันพักของเรา...ทำไมถึงพามาเจอคนเยอะเเยะละ...เราอยากอยูากับโซระเเค่สองคนนี่นา...สนใจเราหน่อยสิ...สนใจเราหน่อย...สนใจเราคนเดียวก็พอ"

"อะ อะ เอ๋... เอ่อ... คือว่า..."

"งือ...ถ้าโซระยังไม่สนใจเราล่ะก็เรา...เราจะเอาเรื่องที่โซระ...ชอบมุดมาใต้ผ้าห่ม...จับเรากดเเทบทุกคืน...ป่าวประกาศ...ให้ชาวบ้านชาวช่อง...รู้ให้ทั่ว...เมื่อคืนก็ขอใช้ท่าแปลกๆ---- อื้อๆๆๆ อู้ อึ้งๆๆ อื้อ!"

ไม่ทันจะพูดจบโซระก็ยกมือมาปิดปากผมเอาไว้ ขณะเดียวกันก็เห็นคุณพี่สาวเอล์ฟสวมหน้ากากตัวซีดๆ สั่นๆ พึมพำว่า 'นี่ฉัน นี่ฉันเเพ้เด็กตัวเล็กๆ งั้นเหรอคะ บะ บ่าน่า ขนาดฉันพยายามขายอ้อนสามีแทบตายเขายังไงไม่ใยดี บะ บ้าเเล้ว บ้าชัดๆ'

"ขอโทษจริงๆ นะครับ! แต่ว่าพวกผมขอตัวกลับก่อนล่ะครับ!!!"

โซระรีบลุกขึ้นก่อนจะจับผมอุ้ม แล้ววิ่งหนีออกไปทั้งแบบนั้น อือ...โซระอย่าหนีสิมาคุยกันก่อน...หยุดวิ่งเดี๋ยวนี้เลย...ผมยังมีเรื่องอยากจะพูดอีกเพียบเลยนะ อีกเพียบเลย อือ...อ๊ะ แต่ว่าอยากนอนแล้วล่ะ ง่วงจัง...

พอหลุดพ้นจากเขตร้านที่มีสายตาอาฆาตมาไกลแล้ว 

เข้ามาข้างในตรอกหลบเลี่ยงสายตาผู้คน

โซระแบกผมอุ้มขี่หลัง เดินไปตามทาง

"...โซระ...จะนอน...เรา...จะนอน...ง่วง..."

"ถ้าง่วงนักก็หลับไปเลยเฟ้ย ...เมาได้สร้างปัญหาจริงๆ ให้ตายสิ "

"โกรธ...เหรอ..."

"เอ่อ...ก็นิดหน่อยละมั้ง แต่ก็นะ"

"ขอ...โทษ..."

"สีหน้านายดูไม่ค่อยสำนึกผิดเลยนะ..."

"...อือ...โซระ...อุ้มเราล่ะ...เหะๆ"

"สติหลุดสุดๆ เลยนี่หว่า!"

"โซระ...โซระ...โซระ..."

"คร้าบ คร้าบ มีอะไรครับ..."

"...เรียกเฉยๆ"

"เล่นทำหน้าแบบนั้นใครมันจะไปโมโหลงได้ล่ะ..."

โซระถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเดินต่อ 

อืม...จู่ๆ ก็หนีออกมาจากโต๊ะอาหาร คงจะเสียมารยาทกะบคนอื่นๆ ชักจะรู้สึกผิดแล้วสิ อือ...แต่ว่า ช่างมันเถอะ ตอนนี้ไม่อยากจะสนนี่นา

"...โซระ"

"ว่าไง"

"...อยาก...เรียก"

"เห..."

"โซระ...โซระ..."

"คร้าบๆ อะไรอีกล่ะ"

"...เรียกเฉยๆ...เหะๆ"

โซระมองผมก่อนจะยิ้มแหย่ๆ

"นานๆ ทีเมาแบบนี้ก็ไม่เลวแฮะ"

อือ...พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง...

"...โซระ..."

"คร้าบ"

"...ง่วง"

"ก็หลับไปเลยสิ ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวตื่นขึ้นมาก็ถึงบ้านเองเเหละ"

"...อยากนอน...เตียงนุ่มๆ...ตอนนี้"

"กว่าจะเดินออกจากประตูเมืองแล้ววิ่งไปถึงบ้านก็ครึ่งชั่วโมง รอได้มั้ยล่ะ"

"อือ...จะเอา...ตอนนี้...นุ่มๆ...นุ่มๆ"

"ชักเริ่มคุยไม่รู้เรื่องเเล้วสิ  หน้าเเดงหมดเเล้วนะ ไหวมั้ยน่ะ? ...จะว่าไปก็ไม่เคยเห็นมิ้นต์ดื่มด้วยสิ แค่แก้วเดียวไม่ใช่รึไง ไหงคออ่อนได้ขนาดนี้เนี่ย"

"...สุดๆ...เต็มร้อย...ไม่เมา"

"เฮ้อ~ เเทนที่จะห้ามชั้นดื่มแอลกอล์ฮอล์ นายนั่นแหละที่ไม่สมควรเเตะต้องเหล้าเบียร์มากที่สุด"

"...อือ...จะ...ระวัง...ขี้ห่วง"

"ทางนั้นเป็นฝ่ายห้ามชั้นดื่มก่อนไม่ใช่รึไงแล้วมาบอกว่าชั้นขี้ห่วง งั้นนายก็ห่วงชั้นมากกว่างั้นสิ?"

"...โซระ...โซระ..."

"คร้าบๆ "

"...รักนะ"

"...."

เหลี่ยวมองผมอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนจะหลับตาเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

"ตัดสินใจแล้ว จับมอมเหล้าบ่อยๆ เลยดีกว่า"

"...อาชญากรรม"

"นั่นสิน้า~ "

โซระยิ้มกรุ่มกริ่ม

"รีบกลับบ้านกันเถอะ"

พากันเดินกลับบ้านท่ามกลางแสงอาทิยต์อัสดง

....

...

..

.

"เหล้า....น่ากลัว..."

เช้าวันต่อมาผมกำลังแปรงฟัน แปรงเรื่อยๆ แปรงๆ ไม่หยุดจนกว่าจะสะอาดทุกซอกทุกมุม ก่อนจะบ้วนปากกล้วงคอหลายต่อหลายรอบ

เพราะเมื่อคืนดันเผลอเกินไป

เผลอดื่มเหล้า

เผลอเมา

เผลอพูดจ้อไม่หยุด

เผลอทำตัวน่าอาย

เผลอโดนอุ้มพากลับบ้านทั้งแบบนั้น

เผลอมีอารมณ์

เผลอเป็นฝ่ายเริ่ม

เผลอเป็นฝ่ายจับกด

เผลอถกกางเกงให้เพราะกลัวจะหายใจไม่ออก

และที่ย่ำแย่ที่สุด

เผลอคิดว่าดูๆ ไปก็น่ารักดี

เผลอคิดว่าน่าอร่อย

ไม่นึกเลยว่าตัวเองจะเผลอได้ขนาดนั้น

ฤทธิ์เหล้าช่างน่ากลัว

...ไม่นึกเลยว่าจะใช้ปาก

ว่าแล้วก็แปลงฟันบ้วนปากวนไป 10 รอบ จนกว่าจะสะอาดนั่นแหละ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

770 ความคิดเห็น

  1. #712 LNW_AONG (@LNW_AONG) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 12:20
    อยากอ่านต่อจังน่ารักดี
    #712
    0
  2. วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 19:13

    ต่อไปโซระคงได้ถือโอกาศมอมเหล้าทุกครั้งที่มีโอกาศ

    #706
    0
  3. #705 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 14:16

    -*-------------------

    #705
    0
  4. วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 01:59
    ท้องเถอะค่ะ!!!!!! หนูรออุ้มหลานอยู่นะค่ะ!!!!!
    #702
    0
  5. #700 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 15:20
    -..-เอลฟ์ ท้องยากเวอร์
    #700
    0
  6. #699 YuiHime (@pramote2023) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 09:44

    มอมเหล้าบ่อยๆเลยโซระ!

    #699
    0
  7. #698 bella a (@maynakiris) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 09:16
    ขอบคุณค่ะ ชอบมิ้นต์+โซระ น่ารักดี ปกติเราไม่ใช่สาววาย แม้จะอ่านได้แต่ก็ไม่อินเท่าไหร่ แต่เนื้อเรื่องของไรท์ทำเราอิน ชอบมาก แม้จิตใจทั้งคู่จะเป็นชาย-ชายก็ตาม
    #698
    0
  8. #696 wakure (@wakure) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 00:27

    แค่เหล้าแก้วเดียวทำมิ้นต์หลุดไปได้ขนาดนี้เลยเหรอนี่

    #696
    0
  9. #695 dlsomc (@dlsomc) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 00:06

    ใช้ปากละๆๆๆๆ

    #695
    0
  10. #694 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:57
    ไม่ได่แล้วจะต้องตามลุงคางคกมาอบรมณ์เสียหน่อยแล้ว แกนั้นแหละโซระ!!
    #694
    0
  11. #693 sunza987 (@sunza987) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:32
    ใช้ปาก............
    #693
    0
  12. #692 ชากับกาแฟ (@luckyazaz) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:25
    หนูมิ้นโตขึ้นแล้วสินะ..(น้ำตาไหล)
    #692
    0
  13. #691 0612577031 (@0612577031) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:24
    5555555ใช้ปากแล้วเว้ยเฮ้ย
    #691
    0