สนใจจะซื้อเราไปเลี้ยงรึเปล่า?

ตอนที่ 46 : ตอนที่ 44 สนใจจะทำความรู้จักคนกลุ่มนี้รึเปล่า?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    2 ส.ค. 61


โซระบอกว่าจะมาที่ดันเจี้ยนกัน แต่ผมไม่เคยมาที่นี่มาก่อน เคยเห็นเเค่ภาพจากในเมืองไกลๆ เป็นเสาสูงใหญ่ บวกกับเคยได้ยินข้อมูลมานิดหน่อย ว่าเป็นสถานที่อันตรายๆ ที่พวกนักผจญภัยชอบไปกัน

เดินเข้ามาถึง สถานที่ที่มีนักผจญภัยรวมตัวกันอยู่ ข้างทางมีแผงและเต็นท์ขายของจำเป็น อย่างพวกยารักษา อาวุธ และอุปกรณ์จำเป็นวางขายให้นักผจญภัยที่สันจรผ่านมาได้เข้ามาเลือกซื้ออย่างคึกคัก โดยมีหอคอยสูงใหญ่เสียดฟ้าที่เรียกว่าดันเจี้ยนเป็นศูนย์กลาง

ปกติเคยเห็นแค่ภาพจากในเมืองที่อยู่ห่างไกลลิบ เป็นรูปหอคอยสูงเสียดฟ้า แต่พอได้มาเห็นจริงๆ ก็น่าตระการตากว่าที่คิดไว้

หอคอยสูงใหญ่ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 กิโลเมตร มีพื้นที่ชั้นมากมายหลายชั้น ภายในนั้นมีมอนเตอร์อยู่เพียบ ทุกวันนี้ก็ยังสำรวจไม่หมด รู้สึกว่าจะเพิ่งไปได้แค่ไม่กี่ชั้นเท่านั้น

หอคอยแห่งรุ่นอรุณ’ คือชื่อของสถานที่แห่งนี้

ผมรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย ก็โซระเกริ่นมาให้ฟังตั้งขนาดนี้ แสดงว่าพวกผมมีโอกาสเข้าไปในดันเจี้ยนสินะ อืม…สำหรับโซระ น่ะค่อนข้างมีฝีมือและลงดันบ่อยน่ะคงไม่มีปัญหา แต่กับผมที่ค่อนข้างอ่อนแอ และมีไม้ตายเเค่ระเบิดอัดอากาศ คงจะสู้อะไรไม่ค่อยได้ แถมผมไม่ชอบเรื่องเกี่ยวกับการฆ่าด้วย ก็เลยคิดว่าอาจจะมีปัญหารึเปล่า อืม…แต่ยังไงซะโซระก็ต้องปกป้องผมอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ เพราะงั้นผมเองก็ต้องพยายามทำสิ่งที่ตัวเองทำได้ให้เต็มที่

ชั้นไม่ยอมพามิ้นต์ไปเสี่ยงภัยอันตรายเเน่นอน! เพราะงั้นพวกเราไม่เข้าไปในนั้นกันหรอก”

โซระยืนกรานเต็มที่

อืม…แล้วจะมาที่นี่กันทำไมเหรอ?

มาที่ดันเจี้ยนเเต่ไม่ได้เข้าไปด้านใน แล้วพวกเรามาที่กันทำไมล่ะ หรือว่าอาจารย์ที่ว่านั่นจะทำอะไรอยู่เเถวๆ นี้ อืม…ยังไงผมก็อยากเข้าไปสำรวจด้านในเหมือนกันนะ เพราะว่ามันน่าสนใจสุดๆ แต่ทำไมโซระถึงไม่ให้ล่ะ

ไม่ต้องทำหน้าเหมือนสงสัยขนาดนั้นก็ได้ ชั้นน่ะไม่ต้องการให้คนที่ตัวเองรักไปเสี่ยงอันตรายกับที่แบบนั้นหรอกนะ”

โซระกุมมือผมแน่นพูดด้วยใบหน้าจริงจัง มองลึกเข้ามาในดวงตาผม

อือ…หลังๆ มานี้โซระชักจะทำตัวหยอดผมเยอะเกินไปแล้ว พอได้ทีเเล้วเอาใหญ่ อืม…แต่ถ้าว่ามาขนาดนั้นผมจะล้มเลิกความคิดนั้นก็ได้ ไม่อยากให้โซระต้องคอยเป็นห่วงนี่นา จะยอมถอยก็ได้ เพราะผมเป็นเด็กดี

บอกตรงๆ นะ พักนี้นายเนี่ย น่ารักชะมัดยาด ขอเข้าไปกอดเลยได้มะ”

“…พูด…ไม่อายปาก”

หน้าแดงหมดแล้วนะ”

อืออออออ!”

ผมแก้มป่องชกท้องโซระตุบๆ พอได้ทีแล้วเอาใหญ่ ฝ่ายที่แกล้งน่ะแค่ผมคนเดียวก็พอแล้ว ความแค้นนี้ผมจะเอาคืนให้สาสม เอาให้คืนนี้โซระร้องไห้ สถิติล่าสุด คือ 34 ต่อ 6 ถึงช่วงนี้จะ แพ้หลายๆ ครั้งติดต่อกันมาหลายวัน แต่อย่าคิดนะว่าผมจะยอมให้โซระได้ตลอดน่ะ ถึงเวลาปฏิวัติแล้ว

โอ้ยๆ อย่าตีสิ เเถวนี้คนอยู่เยอะเลยนะ”

“…โซระ…เจ้าโลลิค่อน”

อย่าสิ นี่ คนอื่นเขามองอยู่นะ โอ้ยๆ แถมยังมองมาทางชั้นด้วยสายตาฆ่าแกงด้วยนะ หลังจากนี้ชั้นอาจจะถูกใครที่ไหนไม่รู้กระซวกไส้เอาก็ได้นะ หวา น่ากลัวชะมัด”

“…ช่างสิ…โดนดีแน่”

ขอโทษๆ ชั้นยอมแล้ว ยอมเเพ้แล้วล่ะ นะ”

พูดแบบนั้นแต่ดูเหมือนจะไม่ได้สำนึกผิดเลยสักนิดเดียว แถมยังหัวเราะอีกต่างหาก ถูกโซระจอมน่อมเเน้มอ่อนด๋อยคนนั้นเป็นฝ่ายหยอก รู้สึกเสียศักดิ์ศรีสุดๆ ไม่ว่ายังไงก็ต้องล้างแค้นให้ได้

โซระรีบพาผมเดินออกมาจากฝูงชนด้วยเหตุผลบางประการ ประมาณว่ารู้สึกเหมือนกำลังถูกปองร้ายอยู่ยังไงก็ไม่รู้ แต่ที่ผมเห็นน่ะ พวกเขาแค่มองโซระด้วยความรู้สึกหงุดหงิดดำมืด ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เเต่สายตาเหมือนกำลังอิจฉาโซระ อย่างโซระมีเรื่องให้น่าอิจฉาด้วยงั้นเหรอ?

เดินเข้ามาใกล้ประตูหน้าใหญ่ทางเข้าดันเจี้ยน แต่ว่าพวกเราก็ไม่ได้เข้าไป เนื่องจากโซระพาผมอ้อมไปทางขวา

เดินเลี่ยนกับผนังกำแพงของดันเจี้ยนที่ก้อนอิฐทับซ้อนกันราวกับงานประติมากรรมผนังโบราณ พอเงยหน้าขึ้นไปก็มองเห็นกำเเพงสูงยาวน่าตื่นตะลึง คือถ้าโลกเก่ามีสถานที่แบบนี้ล่ะก็คงจะกลายเป็นแลนด์มาร์คสำคัญสำหรับการถ่ายรูปเลยล่ะ แม้แต่ผมยังรู้สึกเลยว่าสุดยอดมากๆ ขนาดแค่มองดูจากด้านนอก

ทางนี้ไร้ผู้คนด้านซ้ายเป็นกำแพงหอคอยสูง ส่วนทางขวาก็เป็นป่า มีแค่ผมกับโซระที่อยู่กันแค่สองคน เพราะเส้นทางป่ามันเริ่มรก ไม่เอื้ออำนวยต่อการเดินทาง ผมเริ่มหายใจหอบ

ตามจริงก่อนหน้านี้ผมเริ่มหันมาใส่ใจการออกกำลังกายมากขึ้น เพราะรู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยงาน แถมพักนี้กินแต่ของหวาน ตรงหน้าท้องก็เริ่มมีชั้นๆ โผล่ออกมาให้เห็น พอไปคุยกับโซระก็บอกว่าจะช่วยลดให้ แต่เจ้าตัวกับเล่นพิเรนทร์ลดไขมันด้วยวิธีอย่างว่า เลยโดนผมใส่ไปยกชุด จนหง๋อไปพักใหญ่ๆ อืม…แต่ที่จริงก็ไม่ได้เกลียดนะ เเต่ว่าอย่าเอาเรื่องลดหุ่นมาเป็นข้ออ้างอยู่ด้วยกันตั้งแต่เช้าเที่ยงเย็นสิ โซระต้องออกไปทำงานนะ หมกมุ่นแบบนี้มันไม่ดีต่อสุขภาพ อืม…ถึงความจริงจะเป็นเพราะผมที่เริ่มลากโซระเข้าสู่ด้านนี้ เเต่ถ้าเป็นไปได้ยังไงก็เพลาๆ บ้างก็ดี …ผมเหนื่อย

จากตอนนั้นก็เลยออกไปวิ่งจ้อกกิ้งรอบบ้านพร้อมกับเจ้าเล็ก (ตั้งชื่อนี้เรียบร้อย) ที่เป็นสัตว์เลี้ยงหมาป่าสมาชิกใหม่ของบ้าน เพื่อสุขภาพร่างกายที่เเข็งแรงเลยพยายามออกวิ่งที่ช่วงเย็นหลังเสร็จงานบ้าน เลยพอจะเดินไปไหนมาไหนไกลๆ ได้แบบไม่เหนื่อย แต่ว่าพอเดินเส้นทางป่าที่ทั้งลาดเอียง ทั้งต้องกระโดดข้ามเพราะขาสั้น ไหนจะเดินเลี้ยวไปเลี้ยวมาอีก ก็เลยเริ่มที่จะเหนื่อยเเล้ว

พอเห็นผมเริ่มหายใจถี่โซระก็หยุดเดิน ถามว่ายังไหวรึเปล่า เอาจริงๆ ผมอยากจะพักสักเล็กน้อย แต่โซระบอกว่าใกล้จะถึงเเล้ว ก็เลยสอดมือมาใต้แขนก่อนจะจับผมอุ้มข้างด้วยเเขนข้างเดียว

เบาหวิว~”

พวกสุขภาพดีกล้ามล่ำช่างน่าอิจฉาจริงๆ อืม…แต่ให้อุ้มแบบนี้ก็สบายดีไม่เลวเลย ช่วยอุ้มไปเรื่อยๆ แบบนี้เลยก็แล้วกันนะ โซระ

เดินเลียบผนังไปเรื่อยๆ ข้างๆ ก็เป็นป่าทึบชวนให้รู้สึกวังเวง อากาศเองก็ค่อนข้างอบอ้าวเพราะว่าเป็นช่วงหน้าร้อน สายลมที่พัดผ่านพร้อมกับเสียงจั๊กจัน ผมถูกอุ้มไปนั่งบนแขนโซระเดินชมนกชมไม่ไปพลางๆ

อืม…ว่าแต่คนแบบไหนกันนะที่อุตส่าห์เดินอ้อมมาไกลถึงนี่เพื่อทำการฝึกฝน คุณลุงชุดเกราะที่เป็นอาจารย์ของโซระนี่คงจะเป็นคนแปลกๆ สินะ ถึงได้มาอยู่ในสถานที่เปลี่ยวลับตาคนแบบนี้

จะว่าไปที่เเถวนี้มีแค่ผมกับโซระแค่สองคน ต่อให้ทำเรื่องเสียงดังยังไงก็คงไม่มีใคนผ่านมาได้ยิน เป็นที่ลับตาข้างดันเจี้ยนที่มีความส่วนตัวมากๆ

อืม…พูดถึงที่ลับตาในป่าแล้ว นี่ก็เดินมานานเเล้วนะ ทำไมถึงยังไม่ถึงสักที คงไม่ใช่ว่าโซระหาเรื่องหลอกแล้วล่อลวงผมมาที่นี่ออกนะ

“…โซระ…เอ้าดอร์?”

ถึงผมจะไม่ได้รังเกียจเเละรู้สึกว่ามันน่าจะน่าตื่นเต้น แต่ยังไงผมก็ไม่ได้มีรสนิยมกินลมชมธรรมชาติระหว่างทำเรื่องบันเทิงหรอกนะ เเถมบนหญ้ามันก็คันด้วย ถ้าเอามือยันต้นไม้ล่ะก็คิดว่าคงจะพอได้อยู่นะ

ไหงถึงได้เข้าใจไปแบบนั้นได้ล่ะ เป็นชั้นเป็นพวกรสนิยมแบบนั้นเรอะ”

อืม…ไม่ใช่เหรอ?”

ไม่ใช่ล่ะ ไม่ใช่เเน่ๆ”

ก็ระหว่างที่อุ้มเเอบตีเนียนลูบก้นผมซะเพลินเลยนี่นา ถ้าโซระไม่ใช่พวกนิยมนอกบ้าน ก็เป็นโรคจิตโลลิค่อนกู่ไม่กลับเเล้วล่ะ

พอไปถึงเดี๋ยวก็รู้เองล่ะ นอกจากอาจารย์แล้วยังมีคนอื่นๆ อยู่ที่นั่นด้วย ชั้นเองก็ไม่ค่อยรู้จักเหมือนกัน แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมาฝึกใกล้ๆ นี้น่ะ เข้าใจนะ ชั้นไม่เคยคิดจะทำเรื่องเเบบนั้นเลยสักครั้งจริงๆ นะ!”

เชื่อเเล้ว เชื่อเเล้ว ไม่ต้องเน้นย้ำเสียงสูงขนาดนั้นก็ได้ ผมเข้าใจแล้วว่าโซระไม่ได้มีรสนิยมเอานอกบ้านแต่ชอบทำข้างใน แต่ยังไงก็ช่วยเลิกลูบต้นขาผมสักทีได้ไหม มันจั๊กจี้นะ

มะ มันช่วยไม่ได้นี่นา ถ้าไม่จับไวเเน่นๆ อาจจะตกก็ได้!”

พอถูกผมค้านคั้น โซระก็ตอบเสียงสั่นๆ ด้วยแก้มที่ขึ้นสี

อืม…งั้น…ก็ได้”

ก็ไม่ไเว่าอะไรอยู่แล้ว ยังไงก็โซระนี่นา

หลังจากนั้นมือที่เเนบกับต้นขาก็ผ่อนลง อืม…สรุปว่าแอบลูบอยู่จริงๆ สินะ

อ๊ะ นั่นไง ถึงเเล้ว”

ผมนั่งขนท่อนเเบนให้โซระช่วยอุ้มเดินกันออกมาจากป่า ที่เห็นอยู่นั้นเป็นพื้นที่โล่งกว้างติดกับกำแพงดันเจี้ยน แต่ไม่ยักกะเห็นคุณลุงที่สวมชุดเกราะ เห็นเเค่เด็กผู้ชายผมสีเข้มกับกลุ่มผู้หญิงอีกสามคนที่ที่เป็นคุณพี่สาวอกโต สาวผิวคล้ำ แล้วก็สาวหูแมว ไม่ยังกะเห็นคุณลุงในชุดเกราาะสีดำที่เป็นอาจารย์ของโซระ

คุณพี่สาวหน้าอกโตมองเห็นโซระเข้ามาก็โบกไม้โบกมือ โซระเองก็โบกมือไปทักทายคุณพี่สาวอกโต ซึ่งมีใบหูเเหลมยาวเหมือนกับผม ต่างฝ่ายต่างเดินเข้าไปทักทายกัน ไม่รู้ทำไมเด็กผู้ชายผมสีเข้มถึงได้ตกใจที่เห็นโซระนัก ถึงขนาดมุดตัวหนีหายไปหลบหลังต้นไม้ พร้อมกับสาวหูแมว

ระหว่างที่คุณพี่สาวเข้ามาหาโซระก่อนค่อยๆ อุ้มผมลงพื้นอย่างนิ่มนวล

สวัสดีจ้า~ ไม่เจอกันนานนะ น้องมิ้นต์นี่น่ารักไม่เปลี่ยนเลยน้า”

อือ…พี่สาว”

น่าร้าก~”

คุณพี่สาวเอล์ฟหน้าอกตู้มสวมหน้ากากเเละมีผมสีเงินเข้ามาทักผมก่อนจะหันไปทางโซระ หน้าอกตูมๆ ที่ไม่ใช่ เเค่ (E) Elf แต่เป็น (H) High elf สั่นไหวไปมาจนผมไม่อาจจะละสายตาได้เลย สิ่งนั้นที่ผมไม่มีเเละเคยทำให้ผมจมลงสู่ห้วงความนุ่มนิ่มจนหายใจไม่ออกจนผวาหน้าอกไปพักหนึ่ง

เธอก็ด้วยนะหนุ่มน้อย”

สวัสดีครับ คุณฟีเรีย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ เอ…ว่าเเต่คุณทริกไม่อยู่ด้วยเหรอครับ พอดีผมได้ยินมาจากคุณลาซัสที่ร้านตีเหล็กว่าคุณทริกมาฝึกฝนวิชาแถวนี้ ก็เลยอยากจะมาเยี่ยมน่ะครับ”

โซระพูดคุยกับคุณพี่สาวอกแกว่งได้อย่างสบายๆ ราวกับเป็นเรื่องปกติ สิ่งนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาโซระเลยสักนิด สมกับที่เป็นสาวกสายแบนจริงๆ

อ้อ ทริกงั้นเหรอ…”

พี่สาวเอล์ฟเหล่ตาเปรยไปทางด้านหลังที่เด็กผู้ชายผมสีเข้มกำลังหลบซ่อนด้วยใบหน้าที่ซีดเซียวราวกับว่ากำลังกุมความลับอะไรบางอย่างเอาไว้ ประมาณถ้าถูกล่วงรู้โลกของตัวเองก็จะถึงกัลปาวสาน อะไรอย่างนั้น

“อื้ม...ดูเหมือนว่าจะไปทำธุระที่อื่นน่ะ ตอนนี้ก็เลยมีเเต่พวกเรา”

คุณพี่สาวเอล์ฟพูดยิ้มแย้ม อีกด้านเด็กชายผมสีเข้มที่อยู่ด้านหลังก็ถอนหายใจโล่งอก

เเต่พวกเธอจะรอทริกอยู่นี่ก็ได้นะ เขาคงไม่ว่าอะไรหรอก ก็หนุ่มน้อยเป็นลูกศิษย์ของทริกนี่นา จะมาอยู่ฝึกด้วยกันก็ได้นะ”

พร้อมกับรอยยิ้มขี้เล่นเต็มไปด้วยความนึกสนุก ก่อนจะตามมาด้วยเสียงกัดฟันของเด็กหนุ่มผมสีเข้ม ‘ยัยบ้าฟีเรีย! อย่าให้ข้ากลับร่างได้นะเฟ้ย! พ่อจะจับฝังดินอีกรอบเลยคอยดู!’ อะไรประมาณนั้น

อืม…ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เเต่คนพวกนี้ดูซับซ้อนจังนะ

งั้นก็ช่วยไม่ได้นะครับ งั้นผมขออยู่รออาจารย์ที่นี่ด้วยก็แล้วกัน ไหนๆ ก็อยากจะฝึกเพิ่มเติมด้วย”

จากนั้นพี่สาวเอล์ฟผมสีเงินคล้ายๆ ผม แต่ว่าสวมหน้ากาก ก็พาคนอื่นมาแนะนำให้รู้จัก

คนแรกเป็นสาวน้อยน่ารัก ส่วนสูงมากกว่าผมนิดหน่อยนมีหูแมวบนหัวและหางเเมวที่ก้น ชื่ออัลเบลโต้ 

คนที่สองเป็นสาวห้าว ผมสีเเดงเพลิงเเละผิวสีเข้มเหมือนสีช็อกโกแลต ชื่อว่ากันดรา 

ส่วนคนสุดท้ายเป็นเด็กชายผมสีเข้มแต่ก็ไม่ถึงกับดำสนิท พี่สาวเอล์ฟเรียกเขาว่า 'ทรีส' 

เหมือนจะได้ยินเสียงขบฟันกรามหงุดหงิดของเด็กชาย พึมพำกับตัวเองว่า ‘ฝากไว้ก่อนเถอะๆ ยัยเอล์ฟเสื่อม’ หลายสิบรอบ แต่ผมไม่ค่อยเข้าใจก็เลยปล่อยผ่านไป

"อ้าวๆ ทรีส อย่ามัวเเต่นิ่งเงียบสิ ทำไมไม่แนะนำตัวหน่อยล่ะ หืม~”

คุณพี่สาวส่งรอยยิ้มไปยังเด็กหนุ่มผมสีเข้มที่กำลังตั่วสั่นหน้าซีดอยู่ต่อหน้าโซระ

ชั้นชื่อโซระนะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ"

ขะ ข้า…ไม่สิ ผม ชะ ชื่อทรีส...”

ทรีสพูดจบคุณพี่สาวเอล์ฟสวมหน้ากากก็ส่ายหน้าทันควัน

อ๊า ไม่ได้นะคะ ทรีส เวลาคุยกับคนอายุมากกว่า ต้องมีหางเสียงกับเรียกว่า'พี่'ด้วยสิ”

ผมได้ยินทรีสพึมพำ ‘อึก…หน๊อย แน่ฝากไว้ก่อนเถอะ’ ก่อนจะกัดฟันพูดด้วยใบหน้าเคอะเขิน

ผะ ผมชื่อทรีสครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะฮะ…พะ พี่ชาย”

โซระเห็นดังดังนั้นก็ยิ้มเเหย่ใส่อีกฝ่ายที่แนะนำตัวด้วยใบหน้าเขินอายเหมือนกับกำลังจะระเบิด ก่อนจะหัวเราเบาๆ

ฮะๆ ๆ อะไนเนี่ย นายเนี่ยเป็นพวกขี้อายสินะ”

ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบศีรษะของทรีสเหมือนหมั่นเขี้ยว

ไม่ต้องกลัวน่า ชั้นไม่กัดนายหรอกน่า ชั้นชื่อโซระเป็นลูกศิษย์ของคุณทริก มาเป็นเพื่อนกันนะทรีส”

อะ อ่า ฮะ”

ทรีสกัดฟันก้มหน้างุดด้วยใบหน้าที่แดงเป็นลูกตำลึงสุก

ขณะเดียวกันคุณพี่สาวก็มองมาทางพวกเราด้วยสายตาร้อนแรงอย่างบอกไม่ถูก 'หึ น่าสนุกสุดๆ ไปเลยเลยคะเนี่ย' พูดกับตัวเองเบาๆ

ทำตัวเขินอายไปได้ สนิทๆ กันไว้เหอะ”

โซระก็ยิ้มกว้าง  พลางขยี้ผมทรีสที่กำลังกัดฟันหน้าแดง เพื่อสร้างความสนิทสนม 

เฮยๆ เป็นลูกผู้ชายเเท้ๆ หัดยืดอกมั่นใจหน่อยสิ ทำตัวน่ารักไปได้นะนายเนี่ย”

อะ อะ อ่า ฮะ ขอบคุณครับ…พะ พี่ชาย”

 อืม...เด็กผู้ชายคนนี้ เป็นศัตรูล่ะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

770 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 22:40
    ทริกสินะ ฮะฮ่า!~ ฉากศิษจารย์ล๊าาา 555555
    #679
    0
  2. #678 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 22:40
    ทริกซี่ละะะะ ไม่อัพเดตตอนบ้างเลย
    #678
    1
    • #678-1 (@tanakar8523) (จากตอนที่ 46)
      1 สิงหาคม 2561 / 18:59
      อัพแล้วเฟ้ย
      #678-1
  3. #677 ชากับกาแฟ (@luckyazaz) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 22:19
    เผามานเลยยย หนูมิ้นนนน
    #677
    0
  4. #675 schwicute (@schwicute) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 20:51
    หึงแล้วว
    #675
    0