สนใจจะซื้อเราไปเลี้ยงรึเปล่า?

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 34 ชั้นจะไปหาเเล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    29 ก.ค. 61


ชั้นลืมตื่นขึ้นมาพร้อมกับภาพเพดานที่ไม่คุ้นเคย

ดวงตาหนังอึ้ง

...ที่นี่มัน

ร่างกายหนักแปลกๆ อ่อนล้าไม่มีแรง แถมยังชาไปทั้งตัว

ชั้นพยายามดันตัวให้ลุกขึ้น พลางมองไปรอบๆ ห้อง ที่รู้สึกคุ้นตา

พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงสีขาว ร่างกายไร้บาดแผล แต่ก็ยังมีแผลเป็นและรอยฟกช้ำตามตัว โดยเฉพาะแผลเป็นตรงหน้าท้องที่อาการสาหัสที่สุด

ต่อให้เป็นเวทมนตร์ขั้นสูงเองก็ไม่ได้สะดวกสบายถึงขั้นรักษาให้หายสนิทสินะ

ภาพการต่อสู้ย้อนกลับเข้ามาในหัว ภาพของชายในชุดคุมสีดำปกปิดใบหน้าพร้อมกับอาวุธมีดและปีศาจที่ไม่รู้ว่าเป็นตัวอะไร แต่ความสามารถน่ากลัวบ้า

แค่ความเร็วและการโจมตีที่เฉียบขาดทะลุเกราะเวทก็รับมือยากแล้ว ยังจะมีปีศาจที่มีความสามารถในการกลืนเวทมนตร์เพิ่มเข้าไปอีก เป็นประเภทที่เราแพ้ทางโดยสมบูรณ์เลยแฮะ

ถ้าตอนนั้นไม่เกิดลูกฮึด ใช้แผนบ้าๆ อย่างการยอมถูกเสียบ บางทีอาจจะแพ้ไปแล้วก็ได้ ดีจริงๆ ที่เบี่ยงตัวหลบไม่ให้โดนจุดสำคัญไปเฉียวฉิว ถ้าพลาดไปอีกไม่กี่เซนละก็ตายแหงๆ

ชั้นลูบหน้าท้องของตัวเองที่ความรู้สึกเจ็บปวดยังตกค้าง ...แค่นึกภาพตอนถูกเสียบก็สยองแล้ว ถึงแผลจะปิดสนิทก็ยังรู้สึกปวดๆ อยู่เลย สาบานเลยว่าจะไม่ใช้วิธีเสี่ยงชีวิตแบบนั้นอีกแล้ว น่ากลัวชะมัด

ขณะที่กำลังจดจ่อกับการสำรวจตัวเอง ก็หันไปเห็นว่ามีใครกำลังนั่งเก้าอี้ฟุ่บหลับอยู่ข้างๆ เตียง

เรือนผมสีทองยาว ใบหน้ายามหลับที่กำลังนอนทับแขนตัวเอง มีน้ำลายไหลยืดออกมาพร้อมกับเสียงครางในลำคอ

ไม่รู้ว่าเจ้าตัวรู้ตัวว่ากำลังถูกมองหรืออะไร จู่ๆ ใบหน้านั้นก็กระตุกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาช้าๆ พร้อมกับน้ำลายไหลยืด

อรุณสวัสดิ์ อลิส”

นัยน์ตาสีฟ้าครามตื่นขึ้นอย่างเลือนราง แต่พอเธอว่าที่ปากของตัวเองมีสิ่งตกค้าง และผมกำลังมองอยู่ เธอก็ร้องเสียงหลง พร้อมด้วยใบหน้าที่กลายเป็นสีแดง

อะ...อือ...แบบว่า ไม่ใช่นะคะ! นี่คือ คือว่า แบบว่า”

ชั้นเผลอหัวเราะออกมา

อลิสทำหน้าบึ้งใส่

ขอโทษๆ ผมไม่ได้ตั้งใจหัวเราะนะ จริงๆ นะ”

ไม่ต้องเลยค่ะ ทั้งๆ ที่ฉันเป็นห่วงขนาดนี้แท้ๆ”

ขอโทษจริงๆ แต่มันกลั้นไม่ไหวน่ะ ดูท่าอลิสคงจะคอยเฝ้าผมทั้งคืนเลยสินะ ขอบคุณมาก ผมไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ”

ชั้นขยับร่างกายไปมา แสดงออกว่าไม่เป็นไร

ถึงจะยังรู้สึกชาๆ อยู่ก็เถอะ

จะว่าไป ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ ไม่ใช่ว่าอยู่ที่หมู่บ้านก็อบลินเหรอ?”

คือเมื่อคืนนี้หลังจากที่คุณฟราน แบกโซระที่ไม่ได้สติกลับมา พวกเราก็รีบพวกโซระมาพักรักษาตัวที่โบสถ์ในหมู่บ้านน่ะค่ะ ว่าแต่ร่างกายไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ สินะคะ ไม่ได้ยังเจ็บตรงไหนอยู่สินะคะ”

ไม่เป็นไรๆ แค่รู้สึกล้าๆ น่ะ” ผมพูดยิ้มๆ

จากที่อลิสเล่าที่นี่คงจะเป็นข้างในโบสถ์สินะ พอมองไปรอบๆ ห้องสี่เหลี่ยมก็เห็นว่า นอกจากเตียงที่ตัวเองกำลังพักอยู่ ก็ยังเตียงว่างอยู่ในห้อง

ภายในห้องมีแค่ตัวชั้นกับอลิสแค่สองคนไม่เห็นคนอื่น

ว่าแต่คนอื่นๆ ล่ะ?”

ออกไปกันแต่เช้าแล้วค่ะ เอ่อ...คือว่า”

อลิสกำลังจะพูดต่อจู่ๆ ก็เงียบไป สีหน้าลำบากใจ

เป็นอะไรไปเหรอ”

ความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีก่อขึ้นตัวภายในอก

อลิสเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเงียบไปล่ะ คนอื่นๆ ไปข้างนอกสินะ แล้วมิ้นต์ล่ะ เมื่อคืนก็อยู่ด้วยกันนี่นา คงไม่ได้บาดเจ็บอะไรด้วย คงออกไปข้างนอกด้วยกันใช่มั้ย ป่านนี้คงกำลังเดินเล่นอยู่ในหมู่บ้านกับคุณพริมไม่ก็คุณลิเวียใช่มั้ย”

ชั้นจับไหล่เธอเค้นคำตอบ

“...อลิสอย่าเงียบสิ ตอบผมที มิ้นต์อยู่ที่ไหน!? 1”

อลิสทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ ชั้นเพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองทำเรื่องร้ายแรงไปซะแล้ว ชั้นรีบปล่อยมือจากอลิส ทำหัวให้เย็นลง ได้แต่หวังว่าคงไม่มีเรื่องร้ายเกิดขึ้น แต่ไม่ทันที่จะได้ถามต่อ

อลิสก็เอือนเอ่ยถ้อยคำที่ทำให้ชั้นแทบจะขาดสติ

“...ไม่อยู่ค่ะ มิ้นต์...ไม่อยู่ตั้งแต่เมื่อคืน” อลิสพูดเสียงสั่นเทา “ทุกๆ คน รวมทั้งพวกก็อบลินก็ด้วย พยายามออกตามหาอยู่ค่ะ แต่ก็...ไม่พบตัวเลย หลังจากพาตัวโซระมาที่นี่คนอื่นๆ ก็ออกไปตามหาอีกรอบแล้ว ตอนนี้ยังไม่กลับมากันเลย”

ความร้อนรุ่มแทบจะปะทุออกมาจากอก ความคิดในสมองวิ่งพล่านแทบจะคลุ้มคลั่ง

กะ โกหกสินะ ล้อเล่นกันแรงแบบนี้ผมโกรธจริงๆ นะ”

“...ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ”

“....”

อลิสกัดฟัน พร้อมกับก้มหัวขอโทษ

...ทำไม ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ

ภาพของกลุ่มคนในชุดดำเข้ามาในหัว ต้องเป็นพวกมันแน่ๆ

ในระหว่างที่หมดสติไปมินต์ก็ถูกไอ้พวกนั้นพาตัวไปแล้ว

อลิสก้มหน้าสำนึกผิด

ทำไมต้องทำท่าทางแบบนั้นด้วยล่ะ

คนที่ผมน่ะไม่ใช่เธอสักหน่อย ไม่เกี่ยวอะไรด้วยสักนิด

คนที่ผิดน่ะคือตัวชั้นต่างหาก

ทั้งๆ ที่ต้องปกป้องแท้ๆ

ทั้งๆ ที่สาบานไว้แล้วแท้ๆ

...โธ่โว้ย!!!

มานอนพักผ่อนสบายแบบนี้ได้ยังไงกัน

ต้องรีบแล้ว ถ้าไม่รีบไปช่วยล่ะก็

ชั้นดีดตัวลุกออกจากเตียง โดยไม่สนใจสภาพของตัวเอง พุ่งตรงไปที่ประตูทางออก

แต่จู่ๆ ขาก็เกิดไร้เรี่ยวแรงมาซะอย่างนั้น ล้มลงไปกับพื้น ลมหายใจเหนื่อยหอบ ในปอดร้อนผ่าวราวกับถูกไฟเผา เหงื่อไหลออกมาราวกับน้ำตก ความเจ็บปวดตรงหน้าท้องที่คิดว่าน่าจะหายไปหมดแล้ววกกลับมาอีกครั้ง

ทั้งที่ใช้เวทรักษาแผลหายไปหมดแล้วแท้ๆ ทำไมถึงเคลื่อนไหวลำบากแบบนี้วะ

โซระ!”

อลิสตะโกนเรียกชื่อชั้นด้วยน้ำเสียงกังวล

แต่ชั้นไม่สนใจ ไม่มีเวลามาสนใจหรอกเรื่องแบบนั้น

อย่ามายุ่งน่า! ...ต้องรีบไป ต้องรีบไปช่วย”

ตะ แต่ว่า”

ไม่มีเวลาแล้ว

ต้องรีบ...ไปช่วย”

ชั้นพยายามยันตัวเองให้ยืนขึ้น

ออกไปทางประตูโดยไม่มีสนใจเสียงคัดค้านจากด้านหลัง

ทันใดนั้นก็มีเงาของใครบางคนเข้ามาขวางที่ประตู

“...ถอยไป”

ชั้นเพ่งสายตาไปยังหญิงสาวในชุดเกราะอัศวินที่เข้ามาขวาง

ทุลักทุเลแบบนั้น คิดว่าจะไปไหนพ้นงั้นรึ นอนพักเฉยๆ ก็ดีแล้วแท้ๆ”

บอกให้ถอยไปไงเล่า! ชั้นต้องรีบไปช่วยเด็กคนนั้น! ถ้าไม่รีบไปละก็...”

จะไปช่วย? น่าขันสิ้นดี เจ้ารู้รึไงว่านางถูกพาตัวไปที่ไหน”

“...แล้วไงเล่า! มีแต่ต้องออกไปหาไม่ใช่รึไง”

ชั้นเผลอกัดริมฝีปากจนมีเลือดไหลซิบ

ถอยออกไปซะ เป็นอัศวินสูงส่งมาจากไหนชั้นไม่สน ถ้าเข้ามาขวางล่ะก็ ชั้นจะเห็นว่าแกเป็นศัตรู”

ไปช่วยทั้งๆ ที่ไม่รู้ นี่มันบรมโง่เลยนะเนี่ย”

ว่าไงนะแก!”

ชั้นง้างหมัดพุ่งใส่อีกฝ่ายเต็มแรง

ทว่ากลับถูกหยุดไว้ด้วยมือข้างเดียว

เบาหวิว~ หมัดเบาๆ แบบนี้จะไปช่วยใครได้กัน ปกป้องใครไม่ได้หรอกนะ”

ยัยบ้านั่นมองมาด้วยสีหน้ากวนประสาท ชั้นเลือดขึ้นหน้า รู้สึกเหมือนเส้นเลือดปูดโปนตรงขมับ

แต่ประโยคต่อมากลับทำให้ชั้นต้องหยุดสงบสติอารมณ์

ถ้าเข้าใจแล้วก็รีบไปทำหัวให้เย็น แล้วก็รีบไปแต่งตัวซะ เจ้าคงไม่คิดจะไปหาท่านเทพธิดาด้วยสภาพเสื้อผ้าขาดวิ่นแบบนั้นหรอกนะ”

หมายความว่าไง...”

เราได้ใช้นกพิราบสื่อสารไปยังกรมอัศวินในเมืองตั้งแต่เมื่อคืน และเพิ่งได้รายงานกลับมาเมื่อเช้า ล่าสุดดูเหมือนว่าจะมียามเฝ้าประตูคนหนึ่ง พบเห็นรถม้าที่กำลังขนย้ายทาสเด็กสาวเผ่าเอล์ฟคนหนึ่ง ในรายงานระบุเสริมเพิ่มมาด้วย ว่าเขาจำเด็กคนนั้นรางๆ ได้ว่าเป็นทาสกามของนักผจญภัยผมสีดำคนหนึ่ง’ แต่ก็ไม่แน่ใจเพราะมองไม่เห็นหน้า แต่คิดว่าน่าจะใช่”

ไอ้ส่วนเสริมนั่นไม่ต้องพูดก็ได้!”

ทะ ทาสกาม”

อลิสหน้าแดงแจ๋ เหมือนได้ยินแว่วๆ ว่ามีความสัมพันธุ์กันแบบนั้นจริงๆ สินะ’

ไม่ใช่นะครับคุณอลิส ถึงจะคล้ายๆ แต่ก็ไม่ใช่ครับ เข้าใจผิดแล้ว ก็แค่คล้ายๆ พูดจริงๆ นะ

ฟรานว่าต่อ

มีความเป็นไปได้สูงว่ารถม้าคันนั้นจะเป็นของพวกคนลักพาตัว เพราะจากรายงานจากหมู่บ้านใกล้เคียงหรือที่อื่นๆ ก็ไม่พบร่องรอยว่ามีการขนย้ายหรือเดินทางของกลุ่มคน เพราะฉะนั้นพวกมันต้องอยู่ที่เมืองโซลาแน่นอน แต่ไม่รู้หรอกนะว่าเป็นที่ไหน”

ถ้ารู้อยู่แล้วทำไมถึงไม่รีบบอกก่อนเล่า!”

ตั้งใจจะบอกแต่แรกแล้ว แต่เจ้าเล่นหัวร้อนซะขนาดนั้น เราก็ไม่มีจังหวะพูดสิ”

ก็หล่อนพูดกวนประสาทชั้นเองไม่ใช่รึไงฟะ”

แหมๆ เราไม่มีเวลาต่อล้อต่อเถียงกับลิงหรอกนะ”

...ยัยบ้านี่ตั้งใจจะกวนประสาทชั้นจริงๆ สินะ

แต่อย่างที่เธอพูดก็ถูกอยู่ ไม่มีเวลามาต่อล้อเถียงกับยัยนี่แล้ว

เราต้องจดจ่อเรื่องที่สำคัญที่สุดก่อน

สีหน้าดูดีขึ้นนี่”

หุบปากไปเลย ยัยบ้า”

ชั้นตะโกน

คุณพริมกับคุณลิเวียยังไม่กลับมา แต่ไม่มีเวลามารีรอแล้ว ต้องไปเดี๋ยวนี้

จากหมู่บ้านกลับไปที่เมือง ถ้าใช้รถม้าอย่างต่ำก็น่าจะใช้เวลาสักครึ่งชั่วโมง ปกติเวลาครึ่งชั่วโมงก็ถือว่าเร็วแล้วสำหรับโลกนี้ แต่ชั้นไม่มีเวลามากมายขนาดนั้น อยากไปถึงให้เร็วกว่านี้แม้จะสักวินาทีเดียวก็ยังดี

โชคดีที่กลุ่มอัศวินของหมู่บ้าน มีม้าเร็วสำหรับใช้งานอยู่ตัวหนึ่ง ถ้าใช้เจ้านี่ก็จะล่นเวลาไปได้เกือบครึ่งเลยทีเดียว แต่ว่านั่งไปได้แค่สองคนเท่านั้น

ทั้งคู่ไปเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันจะไปพร้อมกับพวกคุณพริมทีหลัง”

อลิสทาบฝ่ามือบนอก ใบหน้านั้นบ่งบอกถึงความรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก ใบหน้าที่บ่งบอกว่าตัวเองช่วยทำอะไรไม่ได้ แต่เธอก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกนั้นออกมา ฝืนยิ้มออกมา

ไปช่วยให้ได้นะคะ”

ชั้นหยักหน้ารับคำบีนขึ้นไปบนหลังม้า ที่มียัยอัศวินคอยนั่งคุมบังเหียนอยู่ก่อนแล้ว และเพื่อให้ม้าไปได้เร็วที่สุกเลยทิ้งสัมภาระทุกอย่างไว้ที่นี่รวมถึงชุดเกราะอัศวินด้วย

ไปได้!”

เธอสะบัดเชือก สะกิดเท้าใส่ท้องม้าเคลื่อนตัวไปยังเมือง

เหวอ!”

จะ จับตรงไหนของแกกันยะ! เจ้าบ้า เลิกกอดเราได้แล้ว ขนลุก!”

ช่วยไม่ได้นี่หว่า ชั้นเคยขี่ม้าที่ไหนกันล่ะ!”

วะ ว๊าย! เลิกจับเรือนร่างของเราสักที อยากถูกประหารตรงนี้สินะ”

ขณะเดียวกันนั้นชั้นก็ร่ายเวทเสริมกำลังธาตุลมใส่ม้าตัวนั้นเสริมไปด้วย ทำให้ความเร็วม้าเพิ่มขึ้นกระทัน ทำให้ผู้หญิงที่เป็นคนบังคับเผลอส่งเสียงกรีดร้องออกมา

กรี๊ดดดด!!! เร็วเกินไปแล้ว!!! ช้า!!! ช้าหน่อย!!!”

...ถือเป็นการแก้แค้นก็แล้วกัน

อ๊ะ...เราเองก็ขี่ม้าเดียวกันนี่หว่า

เหวอ!!!”

ความเร็วเป็นของปีศาจ

 

+++

หลังจากควบม้าวิ่งอย่างทุลักทุเล

พอเห็นกำแพงเมืองชั้นก็ยกเลิกเวทมนตร์ทันที ม้าค่อยๆ ลดความเร็วลงก่อนจะจอดลงเทียบท่า

ชั้นกับฟรานยืนยันตัวตนกับด่านตรวจคนเข้าเมือง ก่อนจะฝากม้าไว้ที่อัศวินคนหนึ่งแล้วพากันเข้าไปในเมือง

ฟรานบอกว่าส่งข่าวไปแล้ว ตอนนี้กองอัศวินน่าจะกำลังส่งคนออกไปค้นหากันอยู่ นอกจากนี้ยังสั่งเพิ่มความเข้มงวดในการตรวจคนเข้า-ออกเมือง ในระดับที่แม้แต่หนูก็ห้ามปล่อยออกไปเด็ดขาด นั่นทำให้ตัดปัญหาเรื่องการหนีตัวไปนอกเมืองได้เลย ที่เหลือก็ต้องตามหาในเมืองให้พบเท่านั้น

ดูเหมือนยัยนี่จะมีอำนาจในการสั่งการพอตัวเลยแฮะ

เบาะแสล่าสุดคือรถม้าที่เข้ามาในเมืองเมื่อเช้าตรู่วันนี้ รวมกับเวลาที่เราเดินทางกลับมา มิ้นต์น่าจะถูกพามาถึงเมืองก่อนเรา ประมาณชั่วโมงเศษๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ก่อนหน้านี้ที่ถูกจับตัวไปก็ไม่รู้ว่าจะถูกทำอะไรบ้างรึเปล่า

แค่คิดก็รู้สึกโมโหตัวเองจนแทบจะเป็นบ้า

ได้แต่ภาวนาไม่ให้เป็นอะไร

มิ้นต์ถึงจะไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่ แต่ก็เป็นคนฉลาด ต้องหาทางทำอะไรสักอย่างอยู่แน่ เวลานี้อาจจะกำลังรอให้เราไปช่วยอยู่

ได้แต่หวังให้เป็นแบบนั้น

ถึงพวกอัศวินเริ่มแยกย้ายออกไปค้นหากันแล้ว แต่เมืองนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นเมืองเล็กๆ ประชากรในเมืองนี้ถ้านับกันจริงๆ ก็หลายหมื่นคน บ้านอีกหลายพันครัวเรือน เป็นเมืองที่ค่อนข้างใหญ่เพราะเป็นเมืองแห่งนักผจญภัยซึ่งมีเศรษฐกิจดีจากการซื้อขายแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนมอนเตอร์

เร็วสุดก็อาจจะใช้เวลา 1 วัน

แต่ว่านั้นมันนานเกินไป

ไม่รู้ว่าระหว่างนั้นจะถูกทำอะไรลงไปบ้าง ถูกกระทำเรื่องที่ไม่อยากแม้แต่จะคิด ถ้าเป็นแบบนั้น ...ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ล่ะก็...เลวร้ายที่สุด

อย่างน้อยๆ ถ้ารู้เบาะแสมากกว่านี้ล่ะก็

เบาะแสอย่างเดียวที่รู้ตอนนี้คือมิ้นต์ถูกพามาในเมืองเท่านั้น

แต่ว่าจะไล่หาเบาะแสไปทีละอย่างก็เสียเวลาเกินไป

ไม่มีเวลาแล้ว...

แค่ใช้คนไม่กี่คน หรืออัศวินไม่กี่หน่วย อาจจะไม่ทันการณ์ก็ได้

เราต้องการคนมากกว่านี้

แต่ว่าคนที่พร้อมใจกันช่วยตามหาคนที่ถูกลักพาตัวมันมีด้วยรึไง?

ถ้ามีจริงๆ ละก็ยินดีก้มหัวกราบให้เดี๋ยวนี้เลย

ไม่สิ...

...เดี๋ยวนะ

คนแบบนั้นมีอยู่นี่หว่า...

คิดได้ชั้นก็หันหลังให้กับคนที่กำลังทำหน้าเครียด คิดว่าจะเริ่มหาเบาะแสจากที่ไหนก่อนดี

แม้จะช่วยไม่ได้ แต่พวกเราคงต้องไล่หาเบาะแสไปเรื่อยๆล่ะนะ หืม...นั่นเจ้าคิดจะวิ่งไปไหนของเจ้าน่ะ”

กิลด์นักผจญภัยไงล่ะ”

หา?? เวลาแบบนี้แล้วยังคิดไปส่งเควสรึไง!?”

ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว ไปก่อนนะ”

อ๊ะ เดียวสิ”

วิ่งตรงผ่านบ้านเรือนและฝูงชน มุ่งตรงไปยังกิลด์นักผจญภัยที่อยู่ไม่ห่างไกลจากนี่นัก ฟรานที่ไม่ค่อยเข้าใจแต่ก็วิ่งตามมา

ระหว่างวิ่งก็รู้สึกปวดโคตรๆ แต่ก็พยายามกลั้นเอาไว้

ใช้เวลาประมาณ 2-3 นาทีก็มาถึงหน้าทางเข้าตึกกิลด์นักผจญภัย

เปิดประตูเข้าไปด้านในดังตึ่ง

เนื่องจากยังเช้าอยู่ ภายในนั้นจึงมีนักผจญภัยที่ยังไม่ออกไปทำเควส และกำลังเลือกงาน ไม่ก็ดื่มกินอาหารเช้ากันอยู่ รวมๆ แล้วก็น่าจะร้อยกว่าคน

พอชั้นเดินเข้าไปสายตาทุ่งสายตาก็พุ่งตรงมาที่ชั้น เสียงที่เคยเจี้ยวจ๊าวเงียบไปพักหนึ่ง เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นทุกวันราวกับเป็นเรื่องปกติ ก็เพราะสีผมชั้นมันเด่นสำหรับที่นี่ด้วยล่ะนะ แต่อีกเหตุผลสำคัญคือคนพวกนี้ส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าชั้นเท่าไหร่ ส่วนเหตุผลก็เพราะทาสเอล์ฟที่ไปไหนด้วยกันตลอดไงล่ะ

อะไรกัน ...แม่หนูน้อยไม่มาด้วยเรอะ”

แล้วคนที่จะปรากฏต่อหน้าเราคนแรกก็คือ ตาลุงหัวล้านกล้ามโตหนวดเฟิ้ม ที่ชอบมาทักหามิ้นต์บ่อยๆ ฉายาผู้เฒ่าเต่าตอนเบ่งกล้าม ที่ชื่อ ทอมัส ที่จริงก็ชั้นก็ไม่ค่อยชอบขี้หน้าตาลุงนี่เท่าไหร่ แต่คนคนนี้ดูเหมือนจะเป็นหัวหอกกลายๆ ของกลุ่มนักผจญภัย ถ้าจะขอร้องก็มีแต่ต้องเป็นตาลุงนี่เท่านั้น

มีแต่จังหวะนี้เท่านั้น

ชั้นคุกเข่าก้มหัวแนบถึงพื้น

ทาสของผมถูกลักพาตัวไป!!! ข้อร้องล่ะครับ!!! จะให้ทำอะไรก็ยอม!!! ช่วยผมตามหาด้วย!!!”

ตะโกนขอร้องสุดเสียง

เพราะก้มหัวอยู่ก็เลยมองไม่เห็นสีหน้าของคนรอบข้าง ไม่รู้ว่าจะสำเร็จรึเปล่า แต่ทางเลือกที่ดีที่สุดคือขอรองคนพวกนี้เท่านั้น

ทันใดนั้น

กฎอัยการศึก!!!”

ได้ยินเสียงตะโกนลั่นของชายร่างใหญ่ตรงหน้า ดังลั่นสนั่นไปทั่วทั้งกิลด์จนรู้สึกขนลุกซู่

รหัสแดง! ขอย้ำรหัสแดง!!! กระจายข่าวไปให้นักผจญภัยทั่วทั้งเมือง! รวมทั้งเมมเบอร์กลุ่มนางฟ้าตัวน้อยทุกคน ตามหานางฟ้าตัวน้อยของพวกเราให้เจอ!!! ค้นหาทุกซอกทุกมุม!!! กระจายข่าวสารสมาชิกให้เร็วที่สุด!!! แบ่งสมาชิกไปตามหาพร้อมกระจายข่าวให้ผู้คนได้รับรู้ทั่วกัน หมายเลข 1 – 100 ไปมุ่งเน้นที่เขตการค้ารอบเมือง หมายเลข 101 – 300 ค้นหาจากเขตค้าทาสและโซนผิดกฎหมาย หมายเลข 301 – 400 ให้ไปที่เขตสลัม หมายเลข 401 – 600 ไปที่เขตคนรวย 601 – 700 ไปตรวจสอบพวกแหล่งใต้ดินทั้งหมดที่มีในเมือง ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ อีก 2,806 คน ให้ออกตามหาทั่วเมืองเท่าที่จะทำได้!!! หาเบาะแสให้พบ แม้แต่แมลงสาบสักตัวก็อย่าให้เล็ดลอดสายตา นี่คือรหัสแดง! นี่คือรหัสแดง!! ขอย้ำรหัสแดง!!!

เสร็จสิ้นคำสั่ง ทันใดนั้นนักผจญภัยที่อยู่ภายในกิลด์ ก็หยุดทุกสิ่งทุกอย่างที่กำลังกระทำอยู่ พากันลุกขึ้น แม้แต่พนักงานกิลด์ที่กำลังทำกองเอกสารอยู่ ก็โยนกองเอกสารทุกอย่างทิ้งอย่างตาลีตาเหลือก วิ่งวนไปมาแจ้งข่าวสารกันวุ่นวาย

"นี่มันเรื่องใหญ่เเล้ว" “เซอร์เยสเซอร์!!!“ "ระ ระดับเเดงในตำนานนั่น!!" “ตามหาให้เจอ!!!” “โอ้ว!!! ต้องตามหานางฟ้าให้พบ!!!” “ลุยกันเลยพวกเรา!!!” “ไอ้หน้าไหนเข้ามาขวางตูจะสับมันให้เละ!!!” “ฆ่า ต้องฆ่า ต้องฆ่าทิ้งเท่านั้น” “อย่าให้รู้นะว่าไอ้สารเลวนั่นเป็นใคร” “ในที่สุดก็ถึงเวลาออกโรงสักที!!!” “เอาล่ะโว้ย!!” “งานนี้ต้องมีคนตาย” “บังอาจมาทำกับนางฟ้าตัวน้อยของพวกเรา” “อย่าคิดนะว่าจะรอด” “ดูเหมือนว่าจะมีคนเห็นเบาะ” "ระดับเเดงนี่อะไรฟะ?" "ไม่รู้ได้ไงไปอยู่ไหนของเเกมา ตอนสมัครสมาชิกก็อธิบายไว้ในเอกสารเเล้วนี่" "มีของเเบบนั้นด้วย!?" "รหัสขั้นสูงสุดกรณีที่นางฟ้าตัวน้อยได้รับอันตรายยังไงล่ะ" "เเดงคืออันตรายให้ทุกคนช่วยกัน ส้มคือเฝ้าระวัง เหลืองสอดส่องดูเเลสม่ำเสมอ เขียวหมายถึงปลอดภัยจงเฝ้าดูอย่างสงบ" "อ้อ เพราะเเบบนี้เลยเป็นสีเเดงสินะ" "ปล่อยไว้ไม่ได้เเล้ว!!" "ไอ้สารเลวหน้าไหนเป็นคนทำกันนะ" “ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นใคร แต่ฉันจะหามันให้เจอแล้วฆ๋ามันทิ้งซะ” “ถ้ามันแตะต้องนางฟ้าตัวน้อยของพวกเราแม้แต่น้อยนิดล่ะก็” “ตาย ตายสถานเดียวเท่านั้น” "แฮ่กๆๆๆ" “อ๊า ช่างน่าสงสารเหลือเกิน ต้องหาให้เจอ” "เราใช้ทุกอย่างที่มีทะลวงมันให้ทะลุ อย่างไม่หยุดยั้ง" “อย่ามาดูถูกสมาชิกหมายเลข 654 นะเฟ้ย!!!” “ตรูจะฆ๋าม้าน!!!” “งั้นข้าขอตัวก่อนล่ะ” “ข้าจะไปทางเหนือ” “ส่วนข้าไปทางใต้” “เดี๋ยวผมจะเรียกสัตว์อัญเชิญบินหาบนท้องฟ้านะครับ” “มีใครไปทิศตะวันออกบ้าง” “ข้าๆ ไปด้วยๆ” "เฮ้ยๆ เอ็งน่ะ มีใบอนุญาติสมาชิกรึยัง" “ทางนี้ส่งข่าวประชาสัมพันธ์แล้วนะคะ” “ไปกันเลยพวกเรา” "หมายเลข 342 รายงานตัวครับผม!" “เร็วเข้า!!!” “หาให้เจอ” "แฮ่กๆๆ นางฟ้า แฮ่กๆๆ “ข้าไปก่อนล่ะ” “เมมเบอร์ทุกคนออกปฏิบัติการ!!!” "มีใบอนุญาตยัง" "ข้าจะเอาเเหนมของมันมาเฉือนเป็นชิ้นๆ " "เเล้วถ้าเป็นผู้หญิงล่ะ" "อันนั้นไว้ค่อยหารือกันอีกรอบเเล้วกัน" "นางฟ้าตัวน้อย เเฮ่กๆ ๆ" "เฮ้ย ก่อนจะหาตัวการ ข้าว่าจัดการไอ้หอบหื่นนี่ก่อนดีมะ? " "ดะ เดี๋ยวก่อนพี่ชาย กระผมไม่ได้คิดร้าย ยะ อย่า! " "เรื่องนั้นเอาไว้พูดในชั้นสารเถอะเอ็ง!!" "หมู่เฮาลุย!!!" 

สหายเมมเบอร์ที่รักทุกคนเอ๋ย บัดนี้จงออกมาจากเงามืดแห่งการเฝ้าดู แล้วใช้สองมือสองเท้าของพวกเจ้าทั้งหลาย ปกป้องนางฟ้าตัวน้อยของพวกเราเสีย ปกป้องเอาไว้ให้ได้ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เพื่อนางฟ้าตัวน้อย!!!”


โอ้วววววววว!!!!


เพื่อนางฟ้าตัวน้อยของพวกเรา!!!”


เพื่อนางฟ้าตัวน้อย!!!! เพื่อนางฟ้าตัวน้อย!!!!


แสดงพลังทั้งหมดของพวกแกออกมาซะ เจ้าพวกบ้า!!!!!!”

 

 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!โอ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

ทุกคนส่งเสียเฮโลลั่นพร้อมกัน จนตึกสั่นสะเทือน

ก่อนจะออกวิ่งแยกย้ายไปตามที่ได้รับมอบหมาย

พร้อมกับเสียงกู่ร้องที่ยังคงสนั่นไม่หยุดหย่อน

ทอมัสยืนเชิดกอดอกมองดูทุกคนพากันวิ่งออกไป

อาจจะดูเหมือนพวกบ้า แต่นี่แหละคือพลังของเมืองนี้ล่ะ”

ขะ ขอบคุณครับ...”

ชั้นตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

เอ่อ...ว่ายังไงดีล่ะ

ถึงจะดีใจที่ทุกคนให้ความร่วมมือมากมายขนาดนี้ก็เถอะ

อ่า...ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วล่ะ คนพวกนี้น่ะไม่ไหวในหลายๆ ความหมายเลยล่ะ

จังหวะนั้นเอง ฟรานที่วิ่งตามมาเข้าไม่ได้ เพราะถูกฝูงชนที่กำลังคลุ้มคลั่งขวางไว้ ในที่สุดก็หาช่องเบียดตัวตามเข้ามาได้

เมื่อกี้มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกัน ทำไมคนพวกนั้นถึงได้”

เธอมองมาทางชั้นด้วยสายตาคาดคั้น

อย่ามองกันแบบนั้นสิ ขนาดชั้นเองยังไม่เข้าใจเหมือนกัน

อ้าวๆ นั่นฟรานเชสก้าไม่ใช่รึ? มาได้จังหวะพอดีเลย”

เมื่อเห็นหน้าผู้มาใหม่ตาลุงก็ขานออกมาทันที

ฟรานละสายตาจากผมแล้วหันไปมองคนอีกที่ยืนอยู่

หะ หัวหน้า!?”

...เอ๋??

ทำไมหัวหน้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ แล้วทำไมถึงแต่งตัวสามัญชนแบบนั้นกันล่ะคะ นี่หรือว่าที่โดดงานบ่อยๆ ก็เพราะมาที่กิลด์หรอกรึ?”

ข้าไม่มีเวลามาพูดคุยเสวนาเรื่องไร้แก่นสารหรอกนะ ส่งข่าวไปให้อัศวินทุกคนที่อยู่รอบเมืองทั้งหมด ขอย้ำว่าทั้งหมดทุกคน ทุกหน่วย ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่เรียกมารวมพลออกตามหาเด็กสาวเผ่าเอล์ฟที่มีผมสีเงินเปร่งประกายแถมหน้าตาน่ารักสุดๆ ตอนนี้ เดี๋ยวเลย! ปฏิบัติ!”

อะ...คะ ค่ะ!!! ทราบแล้วค่ะ ที่จริงก่อนหน้านี้เราได้กระจายกำลังไปบางส่วนแล้ว แต่เดี๋ยวจะไปเรียกทุกหน่วยมาร่วมตามหาค่ะ”

เยี่ยมมาก ฟรานเชสก้า ...เอาล่ะ ไปได้แล้ว!”

ดะ เดี๋ยวก่อน ฟราน เอ่อ...ที่บอกว่าหัวหน้านี่หมายความว่าไง?”

เรากำลังรีบเห็นมั้ยเนี่ย!? ที่ยืนอยู่ข้างๆ นายคือ ทอมัส วินเบล เอลเนอร์รอสเตอร์ อัศวินชั้นสูงหัวหน้าอัศวินของเมืองนี้ไงเล่า! เรามีงานต้องทำขอตัวก่อนล่ะ!”

จากนั้นเธอก็วิ่งออกไป

มีปัญหาอะไรกับข้ารึ ไอ้หนุ่ม”

มะ ไม่มีคับผม...”


อ่า...ไม่ไหว ไม่ไหวแล้วล่ะ คนพวกนี้อัศวินพวกนี้  ...ไม่ไหวแล้วล่ะเมืองนี้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

770 ความคิดเห็น

  1. #556 thenovar13srafzx (@thenovar13srafzx) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 11:11
    สมาชิกหมายเลข *#%'" รายงานตัว!
    #556
    0
  2. #554 wasawat28 (@wasawat28) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 08:49

    ความหมายเลขนี้มันอะไร๊ งงในหลายๆความหมายเลยนะ เขียนผิดหรือมุกฟระ

    #554
    3
    • #554-2 wasawat28 (@wasawat28) (จากตอนที่ 34)
      19 กรกฎาคม 2561 / 08:10
      อันนั้นรู้ ผมเองก็หมายเลข1460 แต่มันมีท่อนที่โซไร้ซิงมันคิดขึ้นว่า 'ไม่ไหวแล้วคนพวกนี้ ในหลายๆความหมายเลขละ' ก็เลยคิดอยุ่ว่าไรต์ท่านพิมพ์ผิดหรือเล่นมุกความหมาย ต่อกับหมายเลข กลายเป็ยความหมายเลข รึแค่พิมพ์ผิดจากเลยเป็นเลข เฉยๆ???
      #554-2
    • #554-3 คุมะคุมะคุมหมี (@tanakar8523) (จากตอนที่ 34)
      19 กรกฎาคม 2561 / 12:03
      อ๊ะ ถ้าอันนั้นพิมผิดครับ55555
      #554-3
  3. วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 19:33
    สมาชิกหมายเลข 3333 รายงานตัว
    #553
    0
  4. #552 DarkNightWar (@DarkNightWar) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 16:45
    สมาชิกหมายเลข 3014 รายงานตัว
    #552
    0
  5. #551 Tiosphere (@Tiosphere) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 14:04
    นางฟ้ายึดครองเมืองเรียบร้อย 1 ea
    #551
    0
  6. #550 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 13:24
    -..-ครองโลกมันสะเลยสิ เป็นจอมมารไปเลย!! แค่ทำลายเมืองไปทีละแถบๆขู่ให้ส่งตัวคืนให้ก็จบละ* มีพลังเวทแถบจะไร้จำกัดทำอะไรแบบพวกสมองกล้ามบ้างก็ได้อย่าง.เสกน้ำท้วงเมือง.ไฟเผาเมือง.แผ่นดินไหว.ฟ้าผ่า.พายุหิมะ ไรงี้อ่ะ*-*
    #550
    1
    • #550-1 คุมะคุมะคุมหมี (@tanakar8523) (จากตอนที่ 34)
      17 กรกฎาคม 2561 / 01:00
      เอาจริงๆ โซระสามารถทำได้อย่างที่ว่าได้ง่ายๆ จริงๆ นั้นเเหละครับ ...เเต่หนทางยังอีกยาวไกล
      #550-1
  7. #549 Ziolp (@ployvspraew) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 10:16
    55555 คราวนี้จะได้ถล่มบ้านขุนนางหมูตอนนั่น
    #549
    0
  8. #548 Shineda (@pongpanut) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 08:58

    สมาชิก1310ออกตัว

    #548
    0
  9. #547 polarpanda2 (@PolarPanda) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 07:21
    สมาชิคหมายเลข 146258 รายงานตัว ! ตามหาให้เจอออ !!
    #547
    0
  10. #546 Fe-Chan (@feles059) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 07:01
    อ่า~ว่าตอนแรกหนักแล้ว...เจอแบบนี้เข้าไปยอมเลย แต่ก็น่ะ.....
    สมาชิกหมายเลข591ออกตัว~!
    #546
    0
  11. #545 m3417 (@m3417) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 06:50
    งานนี้เปิด ม44 เลย
    #545
    0
  12. #544 wakure (@wakure) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 06:30

    อาไปหมดแล้วจริงๆ นะโซระเมืองนี้ หวังว่าคงไม่ลามไปถึงราชาด้วยนะ

    #544
    0
  13. #543 ChalathipFongrit (@ChalathipFongrit) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 06:15
    พลังแห่งหมีสินะ~~ สุดยอดจริงๆ
    #543
    0
  14. #542 YuiHime (@pramote2023) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 05:27

    น่ากลัวกว่าผู้ร้ายก็คนเมืองนี้สินะ

    #542
    0
  15. #541 Champeehhom (@Champeehhom) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 05:22
    55555555555
    #541
    0
  16. #540 เหมียวขนฟู (@bloodytea) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 04:56
    เหล่าสาวกเอ๋ย จงแสดงจิตศรัทธาที่มีต่อเทพธิดา รวมพลังกันปกป้องนางฟ้าตัวน้อยจากพวกนิสัยไม่ดีซะ-
    #540
    0
  17. #539 strides (@strides) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 04:53
    ... ลัทธิปริศนาออกโรง!!!
    #539
    0