สนใจจะซื้อเราไปเลี้ยงรึเปล่า?

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 ชั้นสนใจนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 338 ครั้ง
    16 ก.ค. 61

นะ...นายท่านล่ะ โดนเรียกว่านายท่านด้วยล่ะ อ๊ะ มะ ไม่ได้นะตัวชั้น นั่นมันเพื่อนนายนะ

อาโธ่...ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ได้เนี่ย?

ขณะที่คิดแบบนั้นชั้นก็นึกย้อนไปก่อนที่จะมาอยู่ตรงนี้

ทั้งหมดมันเกิดขึ้นตอนที่ชั้นกำลังสำรวจภูเขาเพื่อทำโครงงานวิทยาศาสตร์ ขณะที่กำลังใช้กล้องส่องทางไกลเพื่อชมนกชมไม้อยู่นั้นเอง ก็มีอะไรบางอย่างตกใส่หัวอย่างแรง จนชั้นวูบพลาดตกหน้าผาตาย

ในตอนนั้นเอง ชั้นก็ได้พบกับ’ พระเจ้า’ ถึงจะดูเหลือเชื่อเหมือนนิยายในเน็ต แต่พระเจ้าก็กำลังคุกเข่าขอโทษชั้นอยู่ เพราะว่าความผิดพลาดของตัวเองที่ทำให้ชั้นต้องตายก่อนอายุขัยและไม่สามารถฟื้นคืนชีพในโลกเดิมได้ เรียกได้ว่าซวยกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดีอยู่บ้าง พระเจ้าให้ชั้นเลือกระหว่าง ไปเที่ยวและใช้ชีวิตบนสวรรค์หรือจะไปต่างโลกเป็นการขอโทษ แม้จะรู้สึกเสียใจอยู่บ้างที่ต้องจากโลกนี้ไป แต่ตัวชั้นในตอนนั้นกำลังตื่นเต้นกับเรื่องราวที่จะได้พบเจอแบบพวกพระเอกนิยาย ก็เลยตอบตกลงไปต่างโลกทันที โดยที่ไม่ได้คำนึงอะไรเลยสักนิด ลืมสิ่งที่สำคัญที่สุดไปเสียสนิท...

รู้ตัวอีกทีชั้นก็ถูกส่งมายังใจกลางป่า เพราะพึ่งตายในที่คล้ายๆ กันก็เลยรู้สึกแปลกๆ นิดหน่อย หลังจากสำรวจตัวเอง ก็พบว่ามีสเตตัสลอยขึ้นมา [มานาไร้ขีดจำกัด] นี่ก็ถือเป็นพลังโกงได้สินะ? ว่าแต่มันใช้ยังไงหว่า? แถมยังมีกระเป๋าเวทมนตร์ที่มองไม่เห็น [กระเป๋า 4 มิติ] ชื่ออย่างกับของวิเศษของแมวสีฟ้าแหนะ พอเปิดกระเป๋าขึ้นมาดูก็ไม่มีอะไรเลยนอกจาก เงินของโลกนี้ [10 ล้านทองคำขาว] เดี๋ยวๆ ...นี่มันเยอะเกินไปรึเปล่า? นี่เงินเริ่มต้นจริงดิ?

เอาเเต่ยืนอยู่กลางป่าเขาเเบบนี้ต่อไปคงไม่ได้อะไรขึ้นมา ชั้นเลยเลือกที่จะเดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้พบกับผู้ชายแปลกๆ ที่กำลัง’ เยอรมันซูเพล็กซ์’ ใส่มอนเตอร์ที่หน้าตาเหมือนลิง หลังจากนั้นเพราะอะไรหลายๆ อย่าง ชั้นก็เลยกลายมาเป็นลูกศิษย์ของผู้ชายคนนั้น เขาเป็นคนที่สอนเรื่องราวของโลกใบนี้ให้ชั้นที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย อย่างกับได้อาจารย์ NPC ตอนเริ่มต้นเกมเลยแฮะ

ตั้งแต่มาต่างโลกก็พบเจอกับความแฟนตาซีน่าตกตะลึงมากมาย แต่ที่ทำให้ชั้นช็อกมากที่สุดก็คงจะเป็น...เด็กผู้หญิงที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้า

สรุปก็คือ..โซระ..ตาย? พบพระเจ้า..แล้วก็เกิดใหม่..สินะ”

ก็ประมาณนั้นแหละ”

ที่อยู่ตรงหน้าชั้นคือสาวน้อยอายุไม่เกิน 10 ขวบ เส้นผมสีเงินที่งดงามราวกับไข่มุก ใบหน้านิ่งตลอดเวลาราวกับตุ๊กตาที่รู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก และใบหูแหลมขึ้นมาจนเผลออุทานในใจว่า’ เอล์ฟ’ ทว่า...ที่อยู่ข้างในกลับเป็นคนที่ผมคิดว่าจะไม่ได้เจออีกต่อไปแล้ว

แล้วนายล่ะ’ มิ้นต์’ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ระ...ร่างกายนั้นก็ด้วย”

ชุดที่มิ้นต์ใส่มันล่อแหลมเกินกว่าชั้นจะมองได้...บ้าเอ๊ย รู้แบบนี้น่าจะหาชุดมาให้เปลี่ยนก่อน

มิ้นต์เอียงคอเล็กน้อย ดูเหมือนว่าจะสงสัยในท่าทางของชั้นสินะ แต่สุดท้ายก็เลิกสนใจแล้วตอบคำถาม อ่า...ถ้านายยังทำท่าทางแบบนั้นต่อไปชั้นคงทนไม่ได้แน่ๆ

ไม่รู้...จู่ๆ ก็มานี่...เป็นทาส..แล้วก็เจอ..โซระ..”

หมายความว่าไม่ได้พบพระเจ้าเหมือนชั้นสินะ นี่มันหมายความว่าไงกันเนี่ย ไม่เข้าใจเลย แสดงว่าก่อนหน้านี้มิ้นต์ยังไม่ตาย แล้วทำไมถึงมาต่างโลกได้กัน แถมยังกลายเป็นเด็กผู้หญิงไปอีก ...มีแต่เรื่องที่ไม่เข้าใจทั้งนั้น

นี่..โซระ”

อะไรเหรอ? เหวอ เดี๋ยวสิ นายจะขึ้นมาทำไม!”

มิ้นต์ในร่างของเอล์ฟโลลิคลานขึ้นมาบนตัวชั้น นะ นุ่มชะมัด นี่นายคิดจะทำอะไรกันเนี่ย!

โซระ..”

คะ ครับ!”

อะ อาร้าย! เกิดอะไรขึ้น หรือว่าเพราะร่างกายเปลี่ยนไปจิตใจก็เลยเปลี่ยนไปด้วยงั้นเหรอ

ดะ เดี๋ยวสิ!

นี่...”

ใบหน้าของมิ้นต์เข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนสัมผัสได้แม้กระทั่งลมหายใจ

กัดฟัน..ดีๆ ล่ะ”

เอ๋?

รู้ตัวอีกทีก็โดยต่อย โดยมือเล็กๆ นุ่มๆ ถ้าบอกว่ารู้สึกดีมากกว่าเจ็บจะผิดไหม?

“..ลงโทษ”

ถึงจะไม่ชอบแสดงสีหน้า แต่คนที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กอย่างชั้น แค่แวบเดียวก็รู้ว่าหมายถึงอะไร มิ้นต์กำลังโกรธ โกรธอย่างที่ไม่เคยเห็น

โซระ..ทิ้งเรา..”

“...."

ผิดสัญญา..ทิ้งเรา...ไว้คนเดียว...ที่บ้านไม่มีใครเลย...”

หยดน้ำเล็กๆ ค่อยๆ ออกมาจากหางตาทั้งสองข้าง ก่อนจะซุกใบหน้าลงบนหน้าอกของชั้น

มิ้นต์ คือชั้น...”

“...ฟี้~ ฟี้~”

...หลับไปแล้วซะงั้น

ดูเหมือนว่าจะเหนื่อยมากสินะ... เจออะไรตั้งหลายอย่างทั้งต้องกลายเป็นทาสไหนจะงานประมูลอีก

ทำไมถึงพึ่งมารู้สึกตัวเอาป่านนี้กันนะ ให้ตายสิ

ตั้งแต่เมื่อก่อน มิ้นต์เป็นเด็กผู้ชายที่ไม่ชอบแสดงสีหน้า ไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียว

มิ้นต์เป็นเด็กกำพร้าที่ถูกพ่อแม่ทิ้งด้วยเหตุผลทางการเงิน ถูกทิ้งไว้ที่บ้านเด็กกำพร้าไม่ต่างอะไรจากสิ่งของ หลังจากตอนนั้นเด็กคนนี้ก็ไม่เคยยิ้มอีกเลย ความรู้สึกที่ถูกทิ้งขว้างเหมือนขยะไร้ค่า ทำให้มิ้นต์เย็นชากับทุกๆ สิ่ง ไม่ไยดีต่อทุกๆ อย่าง ...แม้แต่ตอนที่ครอบครัวของชั้นรับเขามาเลี้ยง

ครั้งแรกที่ได้เจอ เด็กคนนั้นไม่ต่างอะไรจากตุ๊กตาไขลานที่ไม่แสดงสีหน้า ถึงจะได้ครอบครัวใหม่แล้ว แต่ก็ไม่เคยเปิดใจให้ ยังคงไม่แยแสต่อทุกๆ สิ่งเหมือนเดิม สำหรับชั้นแล้วมิ้นต์ก็เหมือนน้องชาย ถึงจะไม่ใช่น้องชายแท้ๆ แต่มิ้นต์ก็เป็นเด็กที่พอแม่รับมาเลี้ยง ในฐานะที่ชายก็พยายามที่จะเปิดใจเด็กหน้าตายคนนี้ ให้ได้ ...แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่เป็นผล ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่สนใจ ไม่ว่าจะพยายามพูดคุยด้วยเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตอบ เอาแต่พยักหน้า ยังคงไม่แสดงสีหน้าเหมือนเดิมราวกับตุ๊กตาไขลาน ถึงแบบนั้น...ถึงจะเป็นแบบนั้น ชั้นก็ไม่อยากยอมแพ้

เป็นเพื่อนกันนะ”

ถ้าเป็นพี่ชายไม่ได้ อย่างน้อยก็ขอเป็นเพื่อนก็ยังดี ชั้นคิดแบบนั้นในขณะที่ยื่นมือออกไป

ทั้งพ่อและแม่ รวมทั้งชั้น พวกเราใช้เวลาทั้งหมดอยู่กับมิ้นต์ คุณพ่อมักชวนคุยเรื่องต่างๆ บางครั้งก็เล่นมุกตลก ส่วนคุณแม่ก็คอยให้ความรัก ทำอาหารอร่อยๆ พวกเราดูโทรทัศน์ด้วยกัน เล่นเกมด้วย ไปเที่ยวด้วยกัน ชวนไปเล่นข้างนอก ทำทุกๆ สิ่งที่เด็กคนนี้น่าจะชอบ

และแล้วในที่สุด...มิ้นต์ยิ้มออกมาให้เห็น สำเร็จ ยิ้มแล้ว...เขายิ้มแล้ว! ในที่สุดก็แง้มประตูนั้นได้แล้ว หลังจากนี้แหละ ต้องทำให้หัวเราะให้ได้ ต้องทำให้พูดคุยกันให้ได้ คอยดูสิ!

ในวันนั้นพวกเราพ่อแม่ลูกแทบจะจัดงานฉลองให้รอยยิ้มนั้นเลยทีเดียว

ทว่าความสุขก็อยู่ได้ไม่นาน ...ทั้งที่คิดว่ากำลังเป็นไปได้ด้วยดีแท้ๆ แต่เรื่องร้ายก็เกิดขึ้น. คุณพ่อกับคุณแม่ประสบอุบัติเหตุและเสียชีวิต

...ทุกอย่างพังทลายลงทันที

ในงานศพของพ่อกับแม่ ตัวชั้นในตอนนั้นร้องไห้ราวกับโลกจะแตกสลาย เสียใจจนนึกอยากจะตายตามพ่อกับแม่ไป แต่ก็มีบางอย่างมาฉุดรั้งตัวชั้นที่คิดแบบนั้น ...มือเล็กๆ ของเด็กที่อายุน้อยกว่าชั้น 2 ปีจับมือของชั้นแน่น มือเล็กๆ นั้นสั่นระรัวราวกับกลัวว่าชั้นจะหายไปอีกคน “...โซระ...ห้ามนะ” ตั้งแต่ตอนนั้นในบ้านก็เหลือเพียงพวกเราสองคน...

อ่า...ทำไมตอนนั้นชั้นถึงไม่รู้ตัวกันนะ ว่านั่นเป็นครั้งแรกที่เห็นมิ้นต์ร้องไห้ มิ้นต์ที่กุมมือชั้นไว้อย่างหวาดกลัวในตอนนั้น

เรามันซื่อบื้อชะมัด...

ขอโทษนะ จะไม่หายไปไหนอีกแล้วล่ะ”

ชั้นลูบหัวของมิ้นต์อย่างอ่อนโยน

อยากจะกลับไปชกหน้าตัวเองเมื่อตอนนั้นจริงๆ อยากจะชกหน้าตัวเองที่กำลังนึกคึกหลงระเริงในต่างโลกจนลืมตัวเเล้วทิ้งมิ้นต์ไว้แบบนั้น ทิ้งเด็กหน้าตายคนนี้ให้ต้องอยู่คนเดียวอีกครั้ง

ในฐานะพี่ชาย...ไม่สิ ในฐานะเพื่อนแล้ว เรานี่มัน...

ขณะที่ค่อยๆ อุ้มร่างน้อยขึ้นมานอนดีๆ ก็พบว่าขนาดตัวแทบไม่ต่างจากเมื่อก่อนเลย ต่างกันแค่ 10ซ.ม. กว่าๆ เองมั้งเนี่ย? ปกติหมอนี่ก็เตี้ยอยู่แล้วล่ะนะ จะว่าไปก็ไม่ต่างจากครั้งแรกที่เจอกันตอนที่เป็นเด็กเท่าไหร่เลยแฮะ ใบหน้าเองก็แทบไม่ต่างจากเดิมเลย ต่างกันแค่ตอนนี้กลายเป็นเด็กผู้หญิงไปแล้วเท่านั้นเอง ยังคงเป็นน้องชายที่น่ารักน่าเอ็นดูของชั้นเหมือนเดิม

ราตรีสวัสดิ์นะ มิ้นต์”

ถึงร่างกายจะเปลี่ยนไปแค่ไหนแต่จิตใจก็ยังเหมือนเดิม ชั้นมันบ้าเองที่คิดมาก...ให้ตายสิ

งืม~...อย่าไปนะ...โซระ...”

"...."

ไม่ไหวครับ... ยังไงก็ไม่ไหวจริงๆ ครับ น่ารักชิบเป๋งเลยครับ

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 338 ครั้ง

770 ความคิดเห็น

  1. #750 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:30

    จู่ๆน้ำตาก็ไหลTwT ทำไมเราไม่มีแบบนี้มั่ง มีแต่โดนถีบ

    #750
    0
  2. #682 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 17:54
    อื่ม.... น่าร๊ากกก
    #682
    0
  3. #588 เมจิกโคโค (@09956324) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 09:49
    โอ้ยยย น่ารัก
    #588
    0
  4. #507 Apichat Chokaew (@crazy95) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 23:39
    ขอมาลีจวนหน่อย
    #507
    1
    • #507-1 (@tanakar8523) (จากตอนที่ 3)
      23 มิถุนายน 2561 / 01:10
      พยายามหาทางลดดีกรีเขียนนิยายให้ความกาวน้อยลงอยู่ครับ เเต่มันยากจริงๆ
      #507-1
  5. #265 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 15:59
    น่ารักกก
    พี่กับน้องน้อย ก่อเรือ
    #265
    0
  6. วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 20:41
    จับก-ดเลยคะ!!!!!! น่าดูเอ็นมากคะ!!
    #158
    0
  7. #154 Marshmallow KinG (@bookachook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 01:23
    เอ็นดูนางจริงๆเลยค่ะะ อ่านแล้วอยากน้วยย งื้ออ ///7///
    #154
    0
  8. #67 Mikueiei (@ZealMiku) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 19:35
    Rip.. ตัวเอง//ฟินไปดิ=w=
    #67
    0
  9. #65 1249900328295 (@1249900328295) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 20:44
    จับกดจับกดจับกด!!!เลือดพุ่ง
    #65
    0
  10. #64 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 19:29
    ถึงเราจะเป็นหญิงเเต่เจอเเบบนี้....กดค่ะ!!
    #64
    0
  11. #63 Alliance (@zerulaw) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 19:23
    เป็นอัลเบอโต้ของฝั่งโซระสินะ...ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ(ทริกเริ่มที่อัลก่อนฟีเรียครับ อย่าลืมๆ)
    #63
    1
  12. #62 Kuro-NekoNo-97 (@Kuro-NekoNo-97) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 16:26
    แกมันเจ้าโชตะ--เอ้ย!!โลลิค่อน//Critical 999999
    #62
    0
  13. #59 Anheuser (@anyamanee201421) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 01:11
    ให้อาจารย์สอนการควบคุมด้วยก็ดีนะโซระ 5555555
    #59
    0
  14. #58 คุณลุงกล้ามโต (@doty) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 00:32
    HP-9999999
    #58
    0
  15. #57 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 00:27
    อามีกามีกาซี๊ดดดดด!!!~ อ่าาาก์~~~//ฟินได้ใจผมเลยไรท์
    #57
    0
  16. #56 Rujdanai U (@_writer_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 00:00
    ซีด! อ่าาาา ฟิน ไรต์คนนี้อะไรก็เป็นไปใด้จรืงๆ เดียวคงใด้เห็นฮาเมฮาเมฮ่า ก
    #56
    0
  17. #55 Kaineth (@Verdellen) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 23:44
    น่ารักกกก
    #55
    0
  18. #53 ชายผู้ง่วงนอนไปชงโอวัลตินแปป (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 23:19
    ต้องให้อาจาร์ยสอนจิตใจอันเเข่งเเกร่งดั่งหินผาให้ล่ะ....

    ถึงอาจาร์ยจะเกือบตบะเเตกไปเเล้วในหลายๆรอบก็เถอะ(ฮา)
    #53
    0
  19. #52 FairyZewi (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 22:53
    อ๊ากกกก น่ารักกกโว้ยยยย
    #52
    0
  20. #50 puttersp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 22:00
    ฟินมาก
    #50
    0