สนใจจะซื้อเราไปเลี้ยงรึเปล่า?

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 21 สนใจจะทำเควสนอกเมืองรึเปล่า?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 230 ครั้ง
    12 พ.ค. 61


“......”

“โซระ เป็นอะไรรึเปล่าคะ ร่างกายดูซีดๆ แปลกๆ นะ”

"......"

นอกจากพี่อลิสก็ไม่มีใครสังเกตเห็นท่าทีของโซระเลยสักคนเดียว พี่อลิสเห็นท่าทางไม่ดูดีของโซระเป็นคนแรกเลยรุดเข้าไปดูอาการ ของคนที่สีหน้าช็อคเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง

ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ เพราะมีเรื่องที่ดึงดูดความสนใจมากกว่า

ชายผู้มีออร่าความเป็นลูกผู้ชายเข้มข้นแผ่นซ่านกำลังอยู่ต่อหน้าผม หล่อล่ำกล้ามโตใบหน้าคมเข้มแสนดิบเถื่อนพร้อมกับขวานอันใหญ่ยักษ์ เหมือนกันที่เคยจินตนาการเอาไว้มาตั้งแต่เมื่อก่อนไม่มีผิด ...ช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน

“เอาล่ะ เมื่อมากันครบแล้ว ข้าก็ไม่อยากจะให้พวกเจ้าเสียเวลาล่ะนะ มาประชุมกันก่อนเถอะ”

“วันนี้เป็นงานแบบไหนเหรอ พริม?

พี่ลิเวียถามถึงงานของวันนี้ คุณพี่ชายเลยพยักหน้าตอบ

 “ภารกิจปราบปรามก็อบลินน่ะ มีรายงานจากหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งทางฝั่งทิศเหนือของเมือง ว่าพบฝูงก็อบลินจำนวนมากสร้างรังอยู่ในป่าใกล้ๆ หมู่บ้าน”

“เอ๋~ ฟังดูเป็นงานที่ไม่ค่อยคุ้มค่าสำหรับนักผจญภัยแรงค์ค่อนข้างสูงอย่างพวกเราเลยน้า”

พี่ลิเวียบ่นเปรยๆ อย่างที่เธอว่า กลุ่มปาร์ตี้ของเธอทุกคนล้วนเป็นนักผจญภัยที่ระดับค่อนข้างสูง โดย โดยตัวเธอนั้นอยู่ แรงค์ B โซระกับพี่อลิสอยู่แรงค์ C ส่วนคุณพี่ชายอยู่แรงค์ A

จากที่ผมได้ข้อมูลมาจากการอ่านหนังสือเวลาว่างๆ กับฟังโซระโม้ระหว่างทานมื้อเย็น

ระดับแรงค์ของนักผจญภัยจะแบ่งตามลำดับความสามารถและผลงานที่เคยกระทำ ตั้งแต่ F ไต่ระดับไปจนถึง A นอกจากนี้ยังมีระดับพิเศษเหนือขึ้นไปอีก คือ S SS และ SSS ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญระดับประเทศแทบทั้งสิ้น ยกตัวอย่างแรงค์ SSS ซึ่งมีอยู่เพียงคนเดียวในโลกคือผู้กล้าในตำนาน รองลงมาคือมหาจอมเวทย์ของอาณาจัรกซึ่งเคยเป็นนักผจญภัยแรงค์ SS เป็นต้น

นักผจญภัยส่วนใหญ่จะอยู่ในระดับแรงค์ C หรือ B ส่วนแรงค์ A ซึ่งเป็นระดับสูงสุดของนักผจญภัยธรรมดาที่สามารถเอื้อมถึง มีจำนวนไม่มากเท่าไหร่ ในหมู่นักผจญภัย 100 คนจะมีแค่ 1 คนเท่านั้นที่อยู่แรงค์ A แต่ถึงอย่างนั้น ก็เรียกได้ว่ามีความสามารถสูงพอๆ กับอัศวินหรือจอมเวย์ในเมืองหลวง

ทางด้านโซระแม้ว่าจะอยู่แรงค์ C แต่สามารถไต่แรงค์จาก F ขึ้นมาได้ภายในไม่กี่เดือนนับว่าเร็วมากทีเดียวในระดับของนักผจญภัยธรรมดา...ก็นะ ยังไงโซระก็ไม่ใช่คนธรรมดาแต่แรกแล้ว

 “จะรับงานนี้จริงๆ เหรอคะ?

คราวนี้พี่อลิสที่กำลังลูบหลังโซระที่นิ่งเงียบไม่ตอยสนองอยู่ก็หันมาถามย้ำ

เควสที่คุณพี่ชายเสนอคือ ปราบปรามฝูงก็อบลิน มอนเตอร์ระดับเริ่มต้นที่เหมาะกับมือใหม่ หากเทียบกับความสามารถของนักผจญภัยแรงค์ A แล้ว ไม่ได้ใกล้เคียงเลยสักนิด

พอถูกย้ำคุณพี่ชายล่ำบึ้กก็ผายมือส่ายหัว

“ช่วยไม่ได้นี่ เควสนี้เป็นงานที่ไม่มีนักผจภัยคนไหนอยากทำ หมู่บ้านที่ส่งเควสมาให้ก็เป็นแค่หมู่บ้านเล็กๆ ค่าตอบแทนเลยไม่มาก ที่สำคัญเพราะว่าพวกมันเป็นก็อบลินที่ชิ้นส่วนขายไม่ค่อยได้ราคาด้วยนั่นแหละ เลยไม่ค่อยมีใครสนใจ ค่าแรงก็น้อยแถมชิ้นส่วนก็เอาไปขายได้เงินนิดเดียว ไม่มีใครอยากทำก็ไม่แปลกนัก ข้าเองก็คิดว่ามันไม่คุ้มเหมือนกัน ...แต่ว่านะ”

สูดลมหายใจครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียจริงจัง

“ถ้าพวกเราไม่ทำแล้วใครจะทำกัน ก็อบลินน่ะอาจจะเป็นมอนเตอร์ที่อ่อนแอและไม่คุ้มค่าจ้าง แต่ว่าเรื่องที่พวกมันสร้างความวุ่นวายให้ชาวบ้านก็ไม่อาจละเลยไปได้ หากปล่อยพวกไว้สักวันผู้คนจะตกอยู่ในอันตราย”

พูดด้วยสีหน้ามุ่งมั่นที่ต่อให้ไม่คุ้มค่าแค่ไหนก็จะไป

ก็อบลินอาจจะเป็นมอนเตอร์อ่อนแอ แต่ด้วยความที่พวกมันค่อนข้างฉลาด และมีความสามารถในการเพิ่มจำนวนประชากรที่รวดเร็ว ทำให้เกิดปัญหาการบุกรุกหมู่บ้าน เข่นฆ่าผู้คน และจับผู้หญิงกลับรังไปข่มขืน ก็พอมีให้เห็นบ้างเหมือนกัน ทั้งที่เป็นเช่นนั้นกลับถูกปล่อยปะละเลยเพราะด้วยเหตุผลเพียงแค่ ไม่คุ้มค่าจ้าง สำหรับนักผจญภัย

 “ถ้าพวกเจ้าไม่อยากทำก็ไม่เป็นไร ข้าจะเป็นคนไปเอง”

 ...เท่...โคตรเท่ แค่ภาพลักษณ์ก็มาดแมนสมชายชาตรีแล้ว จิตใจเองก็ยังองอาจฝักใฝ่ในคุณธรรม ไม่ได้คำนึงถึงผลประโยชน์ส่วนตน แต่มีเป้าหมายเพื่อนช่วยเหลือผู้อื่น ...นี่มันผู้ชายอุดมคติยิ่งกว่าเดิมเลยไม่ใช่เหรอ

“เฮ้อ~ ใครว่าไม่อยากกันล่ะ นายเนี่ยเป็นแบบนี้ตลอดเลยนะ”

“ฉันเองก็ไม่ได้มีปัญหาเรื่องเงินค่าจ้างด้วยสิคะ ท่านผู้นำว่าไงก็ว่างั้นแล้วกันค่ะ”

พี่ลิเวียกับพี่อลิส ต่างพากันพยักหน้าให้กับความคิดของอีกฝ่าย

“...แล้วโซระ กับเจ้าตัวเล็กล่ะ อยากจะไปด้วยกันไหม”

คุณพี่ชายหันมาทางผมและโซระที่เริ่มได้สติกลับมาเล็กน้อย

“ผมยังไงก็ได้ครับ...”

“...ตามไปด้วย...เราจะไปกับ...พี่ชาย”

!!!

“เยี่ยมมาก ตัวเล็กก็จริงแต่จิตใจมุ่งมั่นดี ข้าชักจะชอบเจ้าขึ้นมาแล้วสิ เจ้าตัวเล็ก”

คุณพี่ชายผุดรอยยิ้มกว้าง แล้วลูบหัวผมอีกครั้ง...อื้อๆ

“เอาล่ะ พวกเราจะไปยังหมู่บ้านทางเหนือกัน เป็นอันตกลงนะ”

“””อื้ม”””

ทุกๆ คนต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับผลการประชุม เว้นแต่อีกคนที่ทำหน้าเหมือนจะขาดใจ

“โซระคะ? ทำไมนิ่งแปลกๆ ไม่เป็นไรนะคะ เอ๋!? ทำไมตาเหลือกแบบนี้ล่ะ โซระ! โซระ! ฟื้นขึ้นมาก่อน!

แต่ก่อนอื่นคงต้องให้โซระฟื้นสภาพก่อนล่ะ

อืม...เป็นอะไรของเขานะ?

 

+++

 

การจะเดินทางไปยังหมู่บ้านทางตอนเหนือตามที่เควสระบุ  อยู่ห่างจากเมืองที่พวกเราอยู่ไปค่อนข้างไกล หากเดินเท้าอาจต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง พวกเราจึงเปลี่ยนมาขึ้นรถมาแทนเพื่อประหยัดเวลา ซึ่งภายในเมืองจะมีสถานที่บริการรถม้าสำหรับโดยสารออกจากเมือง โดยคิดค่าใช้จ่ายรายบุคคล

พวกเราทั้ง 5 คนมาถึงบริการรถม้าเที่ยวที่จะไปหมู่บ้านทางเหนือพอดี ที่นั่งถูกแบ่งเป็นสองฝั่ง นอกจากพวกเราแล้วยังมีผู้โดยสารคนอื่นๆ ที่เป็นชาวบ้านหรือพ่อค้ารวมอยู่ด้วย ทำให้ภายในรถค่อนข้างแออัดพอสมควร พอขึ้นไปที่นั่งก็เต็มพอดี

“งั้นเจ้าตัวเล็กมานั่งกับข้าก็แล้วกัน”

ทันทีที่พูดจบสองแขนก็จับสีข้างผมอุ้มขึ้นไป โดยที่มีโซระมองจ้องเขม็งด้วยสีหน้าอิจฉา

ผมถูกคุณพี่ชายจับอุ้มขึ้นมานั่งบนตักเพื่อให้มีที่เหลือให้คนอื่นนั่งด้วย ก่อนสารถีจะมาตรวจสอบว่าตอนนี้มีผู้โดยสารครบแล้วจึงออกรถทันที

คุณพี่ชายกับผมนั่งอยู่ทางซ้ายสุดข้างๆ ทางออกถัดมาเป็นพี่ลิเวีย โดยมีโซระกับพี่อลิสนั่งคู่กันอยู่ฝั่งตรงข้าม

“อาการดีขึ้นยังคะ?

“พอดีเมื่อกี้รู้สึกไม่ดีนิดหน่อยน่ะ ตอนนี้หายแล้วล่ะ”

“เอ...แต่ฉันว่า โซระควรจะพักสักหน่อยนะ สีหน้าไม่ดีมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว”

“ขอบคุณนะ อลิส ผมไม่เป็นไรแล้วล่ะ”

“แน่นะ? ฉันเป็นห่วงจริงๆ นะคะ”

“อื้ม ผมไม่เป็นไร”

“...ค่อยยังชั่ว”

พี่อลิสถอนหายใจเบาๆ

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็คุยเล่นกันไปเรื่อยระหว่างรอให้ถึงที่หมาย อืม...ก็ดูสีหน้ามีความสุขดี ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร  ไม่อยากกวนเท่าไหร่

ระหว่างที่รถม้าเคลื่อนตัวออกไปจากเมือง ผมที่นั่งอยู่บนตักใหญ่ๆ ของคุณพี่ชาย ก็มองลอดออกไปด้านนอก มองภาพทิวทัศน์ของกำแพงเมืองใหญ่ที่ราบรอมไปด้วยทุ่งราบเขียวขจีถายใต้ท้องฟ้าสีครามที่มีเมฆลอยตุ้ยป่องๆ ชวนให้นึกถึงครั้งแรกที่ถูกจับตัวเป็นทาสแล้วถูกพามาที่นี่ ...และวันนี่เป็นครั้งแรกที่ผมจะได้ออกจากเมือง โดยที่จุดหมายไม่ใช่บ้านของตัวเอง

“...สวยจัง”

ถึงจะเคยเห็นมาหลายครั้ง แต่ก็สวยจริงๆ

“ใช่ไหมล่ะ เป็นภาพที่เห็นเมื่อไหร่ก็ไม่มีเบื่อเลยล่ะ ให้ความรู้สึกเหมือนกับว่า บ้านกำลังรอเรากให้ลับไป”

“...พี่ชาย...เกิดที่นี่เหรอ”

“ถูกต้อง เห็นแบบนี้ก็เถอะ เมื่อก่อนข้าเองก็ตัวเล็กจ้อยเหมือแม่หนูนั่นแหละ เกิดและเติบโตที่นี่ เมืองโซลาเป็นเมืองที่ดี อาจจะมีเรื่องวุ่นวายให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง เพราะเป็นเมืองนักผจญภัยที่มีแต่พวกบ้าบิ่นเต็มไปหมด แต่หากมีปัญหาทุกคนก็จะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ที่นี่เป็นเมืองแบบนั้นแหละ”

“...ดีนะ”

“แล้วแม่หนูล่ะ เจ้ามาจากไหนงั้นรึ? เป็นเผ่าเอล์ฟ แสดงว่ามาจากหมู่บ้านของเอล์ฟสินะ ถูกจับมาขายเป็นทาสงั้นรึ”

“...เปล่า” ผมส่ายหน้าเบาๆ “...มาจากที่ที่...ไกลมากๆ”

“ถูกจับห่างไกลบ้านงั้นรึ...” คุณพี่ชายมองผมด้วย ความรู้เวททนา “...อยากกลับไปรึเปล่า”

“...ไม่เลย”

ผมตอบปฎิเสธ แล้วยิ้มเบาบาง

“....เพราะ...ได้เจอโซระ”

พอพูดแบบนั้นคุณพี่ชายก็ชะงักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวาดเส้นโค้งริมฝีปากบนใบหน้าดิบเถื่อน

“...โซระคงเป็นเจ้านายที่ดีมากเลยสินะ”

“อืม...”

ตั้งแต่ผมได้มาที่นี่ก็พบกันเรื่องราวมากมาย หากเป็นตัวผมเมื่อก่อนที่เป็นมนุษย์ประหยัดพลังงานคงไม่มีวันได้เจอ กลายเป็นเด็กผู้หญิง ถูกจับเป็นทาส ได้พบกับโซระ ได้ทำอะไรต่างๆ มากมายที่ไม่เคยทำ ...รวมถึงเรื่องบนเตียงก็ด้วย

“หืม~ เป็นพี่ชายที่แสนดีจังนะ พริม”

คุณลิเวียที่ก่อนหน้านี้นั่งฟังการสนธนาอยู่เงียบๆ พูดขึ้นด้วยใบหน้าอมยิ้ม แก้มของคุณพี่ชายก็ขึ้นสีเข้ม

“จู่ๆ อะไรของเจ้าน่ะ”

“แค่คิดว่าสมกับเป็นคุณพี่ชายที่ต้องคอยเลี้ยงดูน้องๆ ในบ้านเลยน้า~ อะไรประมานั้นน่ะ”

“พี่ชาย...มีน้องด้วยเหรอ...”

“จ๊ะ พริมเขาเป็นพี่ใหญ่สุดในบ้านน่ะ พี่ชายคนเดียวเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวตั้ง 5 คน ก็อาจจะเหนื่อยหน่อยล่ะนะ”

“ช่วยอย่าเอาเรื่องชาวบ้านเขามาแฉได้มั้ย ลิเวีย...”

“ก็แหม มันช่วยไม่ได้นี่นา ก็ดูเหมือนว่านายจะเผลอทำให้ใครบางคนนึกอิจฉาอยู่นี่นา” 

พี่ลิเวียเอ่ยด้วยรอยยิ้มขี้เล่นดูเหมือนว่ากำลังสนุกสนาน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรไปมากกว่านั้นปล่อยให้ผมกับคุณพี่ชายได้แต่ตั้งคำถาม

ขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงคุยเบาๆ ของใครคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในรถม้ากับเราด้วย

“เป็นพี่น้องที่น่ารักดีนะจ๊ะ” คุณยายแก่ๆ ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามข้างๆ โซระ พูดยิ้มๆ“คงเป็นเพื่อนของพวกเธอสินะ”

“...ทำไมถึงคิดแบบนั้นเหรอครับ” โซระที่ได้ยินดังนั้นก็ถามตอบ พูดเสียงเบาเหมือนจะไม่อยากผมได้ยิน แต่สุดท้ายก็ไม่รอดพ้นไปจากหูแหลมๆ ของเอล์ฟ

“อืม...สีผมก็คล้ายๆ กัน แถมบรรยากาศทั้งคู่ก็ดีด้วย หรือว่าไม่ใช่เหรอจ๊ะ”

“ปะ เปล่าครับ ไม่มีอะไร”

“แต่ทางพวกพ่อหนุ่มเองก็ให้บรรยากาศดีเหมือนกันนะ นึกถึงสมัยยายสาวๆ ตอบอยู่กับสามีเลยล่ะ” คุณยายบ้องปากหัวเราะในลำคอ คงจะหมายถึงโซระกับพี่อลิส

“มะ ไม่ใช่นะครับ พวกเราเป็นแค่เพื่อนกันเฉยๆ”

“ชะ ใช่แล้วค่ะคุณยาย ไม่ได้เป็นอะไรแบบนั้นสักหน่อย”

ทั้งคู่หน้าแดงแปร๊ด พูดประสานกันเสียงดังจนคนอื่นๆ ในรถได้ยิน ก่อนจะหันมาสบตากัน เหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าทั้งคู่ทำอะไรลงไป บรรยากาศกระอักระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก จนทั้งคู่ต้องนั่งอายม้วนต้วนหลีกหนีหน้ากันไม่พูดไม่จาทั้งที่ใบหูยังแดงแจ๋

"หืม...นี่ยายดูผิดไปรึเนี่ย เเหม เเกเเล้วสายตาก็เลอะเลือนเเบบนี้ล่ะน้า อย่าถือสาเลย"

"มะ ไม่เป็นครับ..." "นะ นั่นสินะคะ..."

อืม...อะไรน่ะ คู่รักชายหญิงวัยมัธยมต้นเหรอ อยากจีบกันก็ไปที่อื่นสิ รู้สึกฉุนนิดหน่อยยังไงไม่รู้

ผมเลิกเลิกสนใจทั้งคู่แล้วหันไปคุยกัยคุณพี่ชายและพี่อลิสต่อ

“หุๆ ชักน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิเนี่ย”

ใบหน้างดงามผุดรอยยิ้มแสนซุกซนอย่างบอกไม่ถูก

ในขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่ว่าเธอหมายถึงอะไร ก็มีใครคนหนึ่งตะโกนขึ้นมาจากด้านหน้ารถม้า

“สัตว์อสูร! มีสัตว์อสูรอยู่ข้างหน้า!

อืม...สัตว์อสูรนี่ หมายถึงมอนเตอร์รึเปล่านะ?



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 230 ครั้ง

770 ความคิดเห็น

  1. #393 mrzxx189 (@mrzxx189) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 23:52
    สุ้ๆครับ ( ยากเห็นโซระเป็นเเบบจอนร์วิวจังครับ)
    #393
    0
  2. #392 ปูโพธาราม (@souwanee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 15:15
    มิ้นต์หึงเรอะ งั้นโซระก็ไม่ใช่แค่ที่ระบายความใคร่ของมินต์สินะ ฮุๆๆๆ เห็นรีดน้ำอย่างเดียวไม่เคยบอกรักเลยนิ
    #392
    0
  3. #391 wakure (@wakure) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 10:49
    <p>มิ้นต์มีแอบหึงด้วยแฮะโซระนายยังมีหวังนะ</p>
    #391
    0
  4. #390 YuiHime (@pramote2023) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 06:06
    <p>มีควาสอิจฉา66555</p>
    #390
    0
  5. #389 thenovar13srafzx (@thenovar13srafzx) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 00:27
    สนุกมาก!
    #389
    0
  6. #388 polar* (@khim-aroon) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 00:05
    พี่ชายน่ารักเวอร์
    #388
    0
  7. #387 ragunaH (@ragunaH) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:40
    มาแล้วๆ เย่ๆ
    #387
    0