สนใจจะซื้อเราไปเลี้ยงรึเปล่า?

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 19 สนจะออกไปข้างนอกด้วยกันไหม?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 240 ครั้ง
    11 พ.ค. 61

รู้ตัวอีกที่พวกเราก็ลงอ่างอาบน้ำด้วยกันทุกวันเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว แต่หลังจากวันนั้นวันที่โซระพ่ายให้แก่ผมอย่างหมดรูป ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะอยากกู้ศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้ชายของตัวเองคืนมา บวกกับที่ไม่ต้องอดกลั้นอีกแล้ว ตอนที่ลงอ่างโซระก็เข้ามาจู่โจมโดยไม่ทันได้ตั้งตัวราวกับสัตว์ป่าอย่างไงอย่างนั้น

แต่ผลลัพธ์ก็อย่างที่เห็น

“โซระ...ควบคุม...ตัวเองบ้างสิ...”

“อะ อ๊า กะ...ก็ชั้นคิดว่าสามารถทำอย่างว่าได้เต็มที่แล้วนี่นา อะ อะ อร๊าง...มะ มิ้นต์ ถ้ามากกว่านี้ ชะ ชั้นจะ ไม่ไหวแล้ว...ขอโทษจะไม่ได้ใจแล้วล่ะ พะ เพราะงั้น...เพราะงั้นช่วยหยุดที!!! อะ ...อ๊า ไม่ไหวแล้ว!  ขอโทษคร้าบบบบ—เฮือก!

ดูเหมือนประสบการณ์จากที่เคยเป็นผู้ชายมาก่อน จะให้ได้ดีเลยทีเดียว ผมรู้เห็นจุดอ่อนไหวของผู้ชายทั้งหมด และเอากลยุทธ์นั้นมาใช้กับโซระ จนครางไม่เป็นภาษา...ถึงจะยังเพิ่งใช้แค่มือก็เถอะ

พอเห็นโซระที่สั่นงึกๆ เหมือนกระต่ายน้อย ผมก็ยิ่งรู้สึกสนุกมากขึ้นไปอีก รู้สึกอยากกลั่นแกล้งมากขึ้นเรื่อยๆ

ความจริงถ้าโซระไม่เปิดเกมก่อนผมก็ไม่เล่นด้วยหรอกนะ แต่เพราะโซระอยากจะพิสูจน์ตัวเองโดยการบังอาจมาจู่โจมผมตอนอาบน้ำ ผมก็เลยโต้กลับไปตามความคาดหวังก็แค่นั้น

...รีดให้หมดตัวเลยดีไหมนะ?

—และแล้วโซระก็สิ้นท่า ร่างกายอ่อนยวบยาบไม่เหลือเรียวแรงต่อกรอีกต่อไป

“โซระ...อร่อย...”

บอกไปแล้วนี่ว่าคนที่จะกินไม่ใช่โซระสักหน่อย แต่เป็นผมต่างหาก

แต่ว่านะ ของแบบนี้พอทำบ่อยๆ ก็เหนื่อยเหมือนกัน หลังจากล้างเนื้อล้างตัวก็ไปนอนพักที่เตียง ข้างๆ คือโซระที่หมดเรี่ยวแรง ใบหน้าซูบซีดเป็นชิดชู่เปียกน้ำ

“...ไม่เห็นจะผ่อนคลายเลยสักนิด”

“โซระ...เป็นคน...เริ่ม...”

“ศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้ชายป่นปี้หมดแล้ว...”

ถ้ามองในด้านศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้ชายล่ะก็ ผมที่เคยเป็นผู้ชายมาก่อนก็เลยรู้สึกสนุกที่ได้กลั่นแกล้งโซระจนร้องเสียงหลง เหมือนกันรึเปล่านะ? ตอนนี้ผมเองก็ยังมั่นใจอยู่ว่าไม่ได้ชอบผู้ชายเเน่ๆ มั่นใจว่าชอบผู้หญิง เเละพี่สาวอกตู้มๆ เเต่กับโซระมันเเปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก ...เเค่โซระคนเดียว 

“คราวหน้าไม่ยอมแพ้แน่”

“...ยังไง...ไม่พอใจ?

ผมหรี่ตายิ้มอ่อน พลางลูบๆ สาวๆ บางอย่างบนอากาศ

“....”

“...นอน...ได้แล้ว...พรุ่งนี้...ทำงาน”

“...ครับ”

ดูเหมือนคืนนี้โซระนอนหลับสนิทมากกว่าทุกวัน...คงดีแล้วล่ะมั้ง

เช้าวันต่อมาโซระก็ตื่นนอนด้วยใบหน้าที่แจ่มใส ผิดกับผมที่ร่างกายหนักอึ้ง รู้สึกจุกที่ท้องน้อย จนไม่อยากลุกออกจากเตียง ...นี่คือความแตกต่างระหว่างเพศสินะ

 

—เช้าก่อนออกจากบ้านไปทำงานตามปกติโซระก็หันมาพูดกับผม

“วันนี้ไม่ไปด้วยกันหน่อยเหรองานบ้านก็ทำไปเยอะแล้วนี่?

 “...อยาก...ให้ไป?

“ว่าไงดีล่ะ พอมิ้นต์ไม่ไปที่กิลด์แล้ว มันวุ่นวายสุดๆ เลยล่ะ...”

ผมไม่เข้าใจเท่าไหร่ ทำไมที่กิลด์ถึงวุ่นวายเพราะแค่ผมไม่ได้ไปกัน ปกติเวลาผมไปที่กิลด์นักผจญภัยก็แค่นั่งรอโซระทำธุระ ที่โซนอาหาร แล้วก็สั่งอะไรกินเลย ดูแล้วทุกคนในกิลด์น่ะ ใจดีกับผมมากๆ เลยล่ะ ให้ขนมผมกินบ่อยๆ ด้วย ...แล้วทำไมถึงได้วุ่นวายกันนะ?

โซระพอเห็นท่าทางของผมก็ยิ้มเจื่อนๆ แล้วพูดต่อ “มิ้นต์อย่ารู้เรื่อเลยดีกว่า ...แต่ยังไงว่างๆ ก็มาที่กิลด์บ้างนะ”

 ‘ไม่งั้นถูกรุมประชาทันแหง...’ โซระพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ โดยไม่ให้ผมได้ยิน

แต่โซระคงไม่รู้ว่าใบหูแหลมๆ ของเอล์ฟน่ะ ได้ยินเสียงได้ดีมาก แถมยังทำความเข้าใจภาษาสัตว์หรือมอนเตอร์ได้ด้วย เพราะงั้นเลยได้ยินเสียงพึมพำของโซระชัดแจ๋ว

อืม...รุมประชาทันเรื่องอะไรกันนะ

ผมคิดไปคิดมาอยู่ครู่หนึ่ง แต่โซระก็ไม่ได้ว่าอะไรต่อ เลยไม่อยากเซาซี้

“ไว้...พรุ่งนี้...จะไป...”

“จริงนะ ชั้นเองก็อยากพามิ้นต์ไปทำความรู้จักกลุ่มปาร์ตี้ของชั้นเหมือนกัน เอาไว้พรุ่งนี้จะแนะนำให้รู้จักนะ”

“อืม...” ผมพยักหน้า

แล้วผมก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ก่อนจะบอกโซระให้รอเดี๋ยว แล้วรีบเดิบไปที่หยิบบางสิ่งที่ห้องครัวกลับมา

“อะไรน่ะ?

 “ข้าว...กล่อง...”

กล่องขนาด 10 x 10 นิ้ว ห่อไว้ด้วยผ้าสีสันสดใส ข้างในอัดแน่นไปด้วยข้าวสวย และอาหารบางส่วนจากเมื่อวาน บวกกับของทอดอีกนิดหน่อย

ทุกวันนี้ผมเป็นคนดูแลจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายในบ้าน ฐานะการเงินบ้านดูดีขึ้นกว่าช่วงก่อนหน้านี้ลิบลับ มีพอกินพออยู่ไปทั้งเดือน แต่ถึงอย่างนั้นก็จะประมาทไม่ได้ โซระเป็นประเภทกินเยอะเหมือนเผาไร่  อาหารในเมืองราคาค่อนข้างแพง ผมเลยทำข้าวกล่องเพื่อจะได้ประหยัดค่าใช้จ่าย

“ไว้กิน...ตอนทำงาน...”

“อ๊ะ ...ขะ ขอบใจนะ”

โซระรับมาถือไว้ จ้องมองสิ่งที่อยู่ในมืออย่างไม่เชื่อสายตา

“ข้าวกล่องที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก?

“...จะไปทำงาน...ก็รีบไปสิ”

“อ๊ะ เดี๋ยวสิ!

ผมพยายามดันร่างที่สูงกว่าตัวเองให้เดินออกไปจากบ้าน ทิ้งท้ายไว้ว่า  “อย่าไปเถลไถลที่ไหนล่ะ” ก่อนจะปิดประตู 

...โซระคนบ้า

ผมรู้สึกวาบแปลกๆ ภายในอก

นิ้วมือลูบไล้ริมฝีปากเเผ่วเบา

“...อยาก...จูบ”

 


+++

 

หลังจากเดินออกมาจากบ้าน โซระ ก็ก็มองข้าวกล่องที่ถืออยู่ในมือ แล้วยิ้มอย่างเบิกบาน กระโดดเริงร่าไปตามทางถนนสำดินที่ขนาบข้างด้วยทุ่งหญ้าโล่งเขียวขจี

เขารู้สึกว่าท้องฟ้าวันนี้ช่างแจ่มใสงดงามกว่าทุกๆ วันเหลือเกิน หากว่ามีใครมาเห็นเขาในสภาพนี้คงไล่ไปหานักบวชช่วยไล่คำสาปเป็นแน่

โซระไม่ได้บ้า เขาเพียงแค่รู้สึกมีความสุขล้นปรี่อย่างแท้จริง

แต่แล้วโซระก็รู้สึกเอะใจได้ถึงบางสิ่ง

...ตอนนี้ความสัมพันธ์ของพวกเรามันเป็นแบบไหนกันแน่นะ

เป็นเรื่องที่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกสับสน หากมองจากสายตาคนนอกคงจะดูเหมือนสามีภรรยา หรือไม่ก็เจ้านายกับทาสที่รักใครกลมเกลียวกันดี  แต่เพราะมิ้นต์กับโซระมีสายสัมพันธ์ที่ซับซ้อนมาตั้งแต่ชาติก่อน ที่เป็น เพื่อนสนิท และ พี่น้อง ไปพร้อมกัน เป็นเหตุผลให้เขารู้สึกสับสนในตัวเองเล็กน้อย

...แบบนี้มันดีแล้วจริงๆ น่ะเหรอ

คิดไปพลางเดินไปพลาง โซระเงยหน้ามองไปยังท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ที่เป็นที่มาของชื่อของตัวเอง นึกได้ถึงเรื่องสำคัญแล้วถอนหายใจออกมา

“นี่ชั้นคิดมากอะไรอยู่กันเนี่ย จะแบบไหนก็ไม่เห็นจะเกี่ยวสักหน่อย”

โซระคิดว่าระหว่างเขากับมิ้มต์มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนเกินกว่าจะหาความหมาย แต่สิ่งหนึ่งที่รู้ก็คือ เขามีความสุขที่ได้อยู่กับมิ้นต์ ไม่อยากแยกจากหรือห่างไกลกัน อยากพบหน้า อยากพูดคุย อยากสัมผัส  อยากอยู่ด้วยกันตลอดเวลาเท่าที่จะสามารถทำได้

แม้แต่ตอนนี้โซระก็อยากจะกลับบ้านใจแทบขาด รู้สึกอยากจะกระโจนเข้าไปหาเสียเดี๋ยวนี้ ...แต่ว่าเขาเองก็มีหน้าที่ต้องทำ และมิ้นต์เองก็มีหน้าที่ที่ตัวเองต้องทำเช่นกัน

เขาคงจะเลิกทำหน้าที่ของตัวเอง แล้วหนีไปทำตามใจชอบไม่ได้

...แต่กระนั้นก็ปฎิเสธไม่ได้ว่าเขาต้องการมิ้นต์มากมายขนาดไหน

โซระรู้สึกมั่นใจอย่างยิ่งว่านี่คือ ‘ความรัก’  ไม่ใช่รักแบบรักแรกในสมัยประถม หรือความรักกับแฟนสาวที่เคยคบตอน ม.ปลาย ไม่ใช่ความรู้สึกฉาบฉวยเช่นนั้น  แต่เป็นความรู้สึกที่มั่นคงแน่นหนาเกินกว่าจะอธิบายให้เห็นเป็นรูปลักษณ์ มันคล้ายกับความรักแบบครอบครัว แต่หากเหนือไปกว่านั้น

อย่างไรก็ตาม สำหรับโซระ ‘มิ้นต์’ คือครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวที่เขายังหลงเหลืออยู่

เขาสาบานกับตนเอง และ สาบาบกับพระเจ้าที่ส่งเขามาเกิดใหม่ในต่างโลกที่ทำให้ได้พบกับมิ้นอีกครั้ง สาบานว่าจะปกป้องผู้เป็นครอบครัวคนสุดท้ายของเขา 

ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม เขาจะไม่ยอมเสียเธอไปโดยเด็ดขาด

คำตอบนั้นชัดเจนอยู่แล้ว

ว่าแล้วโซระก็ส่ายหน้า ก่อนจะยกสองมือตบแก้มของตัวเองให้เลิกคิดฟุ้งซ่านเสียที 

...จะว่าไปแล้ว 

...พวกเรายังไม่เคย ‘จูบ’ กันเลยแฮะ

อาจฟังดูตลก เเต่เรื่องที่สมควรทำก่อนอย่างการ 'จูบ' หรือเเม้เเต่ 'บอกรัก' ทั้งคู่ก็ยังไม่เคยเลยสักครั้ง สิ่งที่พวกเขาทำกันอยู่นั้นมีเพียงสัมผัสทางกายเท่านั้นจริงๆ

โซระเเตะที่ริมฝีปากของตัวเอง

"อยากจูบจัง"



+++

 

ภายในห้องลับชั้นใต้ดินที่อยู่ลึกสุด ที่นั่นช่างมืดมิด และหนาวเหน็บเกินกว่าจะมีใครอยู่อาศัยเว้นเสียแต่แมลงกับสัตว์เลือกคลาน มีเพียงแสงเทียนที่ประดับตามกำแพงเท่านั้นที่ยังคงส่องแสงเบาบาง ทาบทับห้องกรงขังมากมายที่อยู่ตรงกันข้าม

ที่อยู่ในนั้นล้วนแล้วแต่เป็นสตรีเพศหญิงอายุน้อย ทว่ากลับไม่ได้ดูสดใสร่าเริงตามอายุที่พวกเธอสมควรเป็น แต่กลับทรุดโทรมเกินกว่าที่จะเรียกเด็กสาว พวกเธอนั้นทั้งผอมแห้ง , ร่างกายป่วยหนักไร้เรี่ยวแรง ,ลำคอเหือดแห้งไม่อาจแม้แต่จะส่งเสียงร้องเส้นผมแห้งกร้านกระเซอะกระเซิงทั้งผิวหนังยังส่งกลิ่นเหม็นเน่าคาวคลุ้งคาวโลกีย์

พวกเธอทุกคนต่างถูกจับขังแยกขังไปห้องล่ะ 3 ถึง4 คน ที่เหมือนกันก็คือ แววพวกเธอนั้นไร้ประกายแสงโยสิ้นเชิง ราวกับว่าจิตใจได้ตายไปแล้ว ,ไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ใดๆ ,หากไม่ใช่แขนก็เป็นขาก็ถูกโซ่ลามเอาไว้ และที่ชัดเจนที่สุดคือปลอกคอทาสที่บังคับให้พวกเธออยู่ภายใต้อาญัติ หากฝ่าฝืนคำสั่งก็จะตายเหมือนกับคนอื่นๆ ที่เคยอยู่ที่นี่

ไม่ใช่เพียงแค่ทาสสาววัยเยาว์ที่ถูกกักขังไว้ในกรง ห่างออกไปไม่ไกลนัก ก็มีเหล่าสัตว์หายากที่ถูกกักขังไว้รอขายในโรงประมูล สภาพของพวกมั้นก็ไม่ได้แตกต่างจากพวกเธอเลย

มืดมิดและหนาวเหน็บ ได้เพียงเฝ้ารอความตาย หรือรอให้ถูกขายต่อ ราวกับเป็นนรกดำมืด

“อึ๋ย...ไม่ว่าจะมากี่ครั้งๆ ก็เหม็นชะมัดยากเลยว่ะ”

ทว่าในที่ที่เหมือนนรกแห่งนั้นกลับมีชายร่างสูงใหญ่ส่วมเสื้อผ้าปกปิดมิดชิด เดินผ่านไปตามทางระหว่างเปลวเทียน และกรงขังมากมาย โดยมีเป้าหมายคือประตูเหล็กที่อยู่ลึกที่สุด

ภายในนั้นหาได้ใช่นรกเหมือนทางที่ผ่านมา แต่กลิ่นคาวโลกีย์ก็ยังไม่จางหาย ในนั้นคือห้องเปิดกว้าง ที่มีของตกแต่งราคาแพงเต็มไปหมด ไม่ว่าจะแสงไฟ โต๊ะ ตู้ และเตียงที่มีชายผู้หนึ่งกำลังใช้งานกับเด็กสาวร่างเล็กที่อยู่ด้านล่างอย่างสนุกสนานรื่นเริง ผิดกับอีกฝ่ายที่ดวงตาไร้ชีวิตสูญเสียสติรับไปรู้ไปเสียแล้ว

เมื่อชายในชุดคลุมมิดเปิดประตูเข้ามา ชายอีกคนที่กำลังเมามันก็หยุดมืออย่างชะงัก ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าคนที่เข้ามาขัดจังหวะเสพสมอารมณ์หมายของเขา

“มีอะไรก็รีบๆ ว่ามา ข้ากำลังยุ่ง”

ชายรูปร่างท้วมอ้วนพีไม่ต่างอะไรจากหมู แม้แต่ใบหน้าก็เหมือนหมูไม่มีผิดเพี้ยน ตะคอกเสียงดังใส่ผู้มาเยือนก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาสนุกต่อ

...ก็แค่เล่นกับเด็กสาวไม่ใช่รึไงวะ ไอ้หมูตอนนี่...

ถ้าหากเขาไม่ได้ถูกจ้างมาด้วยเงินจำนวนมาก ก็คงไม่ทำงานที่คลุ้งกลิ่นคาวเช่นนี้เป็นแน่

ชายผู้นี้คือคำอธิบายลักษณะของมนุษย์ที่มีหน้าตารูปร่างเป็นหมูอย่างแท้จริง ดวงตาเล็ก รูจมูกบาน ริมฝีปากใหญ่ หากแต่มีผิวกายสีเขียวหรือเขี้ยวฟันอันแหลมคมล่ะก็คงไม่ต่างอะไรจากออร์คเป็นแน่แท้

“ข้าอยากจะบอกว่าสามารถระบุตัวตนของเป้าหมายได้แล้ว”

“จริงรึ!

เมื่อได้ยินข่าวดี ชายร่างหมู ก็โยนร่างของเด็กสาวคนนั้นทิ้งไปราวกับเป็นเพียงตุ๊กตาไร้ชีวิต ร่างกายมีอาการกระตุก น้ำกามหลั่งไหลออกมาจากซอกขา หากยังไม่ตายจากก็คงจะเหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณเหมือนคนอื่นๆ ในที่นี้ ...ช่างน่าสงสารเสียจริง

“รีบๆ ว่ามาสิว่าเธออยู่ที่ไหนข้าต้องการให้เจ้าพาเธอมาเดี๋ยวนี้!

ชายร่างหมูที่เวลานี้สวมเพียงผ้าคาดเอวปกปิด ถามอีกคนผู้เป็นลูกน้องด้วยใบหน้าดี้ด้ายินดีปรีดา ที่ในที่สุดความใฝ่ฝันของเขาก็ใกล้ที่จะเป็นจริง

“ใจเย็นๆ ก่อนเถอะ ท่านเจ้านาย อีกไม่นานพวกเราจะพานางมาให้อย่างแน่นอน โปรดรออีกสักหน่อย หวังว่าท่านคงจะไม่ลืมสัญญา”

“ได้สิเงินใช่ไหมล่ะ! ไม่ว่าเท่าไหร่ข้าก็ยอมจ่าย ขอแค่เจ้าพาเด็กสาวมาให้ข้าเท่านั้นก็พอ”

“เยี่ยมไปเลยท่านเจ้านาย จากที่ข้าสืบมาดูเหมือนว่าเป้าหมายที่ท่านเพ่งเล็งจะยังอยู่ในเมืองนี้ ทั้งยังเป็นที่กล่าวขานเล่าลือในหมู่นักผจญภัยว่าเป็นนางฟ้าตัวน้อยเสียด้วย รูปร่างหน้าตาก็น่ารักน่าเอ็นดูสมคำร่ำรือ”

ชายสวมผ้าคลุมหยิบยื่นเอกสารไปให้เจ้าหมูตอนที่กำลังเนื้อเต้น

“นางชื่อว่าอะไร”

มิ้นต์” ชายในชุดคลุมเอ่ยเสียงเรียบ

เมื่อได้รับรู้ถึงเป้าหมายที่เฝ้าหามาช้านาน ชายร่างเหมือนหมูเหยียดยิ้มกว้างจนอีกฝ่ายยังรู้สึกขนลุกซู่

—แสงไฟจากเชิงเทียนสั่นไหววูบหนึ่งก่อนจะดับไปเหลือแต่เปลวควันที่มองไม่เห็นในยามรัตติกาล เด็กสาวที่นอนอยู่กับพื้นเหลือไว้เพียงร่างไร้วิญญาณ ก่อนจะถูกชายในชุดคลุมคนอื่นเข้ามาเก็บกู้

...ช่างตายง่ายเสียจริง ชายร่างหมูสบถ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 240 ครั้ง

770 ความคิดเห็น

  1. #372 637363527828272 (@637363527828272) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 19:37
    ตูจะตอนหมู
    #372
    0
  2. #371 lady-zeara (@lady-fair) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 17:12
    รอออออ
    #371
    0
  3. #369 จอมโจรปริศนา (@Red_kill) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 14:47
    ....เห้ยๆ ก่อนจะพาเค้ามานะ ถามสามีเค้าก่อนมะ? ระเบิดพลังที...เมืองหายทั้งเมืองเชียวนะเอ็ง
    #369
    0
  4. #368 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 11:06
    รอตอนต่อไป
    #368
    0
  5. วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 07:32
    ....ฮึ่ม.
    .

    #367
    0
  6. #366 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 07:16
    เกิดการระบอกการปกครองแน่นอน ไออ้วน
    #366
    0
  7. #365 thenovar13srafzx (@thenovar13srafzx) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 07:12
    เจ้าหมูชั่ว!!
    #365
    0
  8. #364 wakure (@wakure) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 06:21
    <p>สงครามโลกแน่มาแตะมื่นต์แถมอาจจะเป็นศัตรูกับสมาคมลับพิทักษ์นางฟ้าอีก</p>
    #364
    0
  9. #363 save sahassawat (@practicewrite) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 05:56
    คือเเหม่งๆกับคำว่าท่านเจ้านายนะครับ ขอเป็นนายท่านเเทนได้มั้ย?555
    #363
    1
    • #363-1 (@tanakar8523) (จากตอนที่ 19)
      8 พฤษภาคม 2561 / 10:40
      บางเรื่องก็ใช้คำนี้นะครับ ช่วงเเรกจะขัดๆหน่อย เเต่เรื่อย ๆเดี๋ยวก็ชินเนอะ
      #363-1
  10. #362 YuiHime (@pramote2023) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 05:28
    5555แต่จะทำได้เรอะ มินต์มีองค์รักษ์เต็มไปหมด รวมถึงโซระด้วย
    #362
    0
  11. #361 tomtam333 (@tomtam333) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 02:22
    ต้องจับมันตอนซะ à¸à¸¥à¸à¸²à¸£à¸à¹à¸à¸«à¸²à¸£à¸¹à¸à¸ à¸²à¸à¸ªà¸³à¸«à¸£à¸±à¸ one punch man gif
    #361
    0
  12. #360 Anawat_P (@Anawat_P) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 01:04
    ตายไปซร้าาาาาาาาาาาา ไอเหมูโสโครก
    #โลลิค่อนนิระนาม
    #360
    0
  13. #359 wiuiya (@wiuiya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 00:56
    จะทำนางฟ้าของโชระหรอเตรียมตัวหายไปจะโลกซะ #-หมูโสโครก
    #359
    0
  14. วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 00:53
    อย่างกับเป็นสามีภรรยาเลย เเย่เเล้วไงมินต์ อาจารย์คณิตน่าจะกำลังเพิ่งเล็งนายอยู่นะ!!! ~~~
    #358
    0