เมียนายพล

ตอนที่ 7 : ซื้อโลกเพราะรักเท่าโลก?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

ลืมกันไปหรือยังคิดถึงนายพลกะคุณเเทคกันไหม จะมาอัพให้บ่อยๆเเล้ว อย่าลืมคอมเม้นน้าาาส




วันนี้คุณนิชน่ะเเอบเอาบัตรเครดิตาทองของนายพลมารูดได้ด้วยเเหละ ต้องซื้อของเข้าบ้านทั้งที่ไม่ได้ใช้บ้าน เข้ากรมเเล้วกัน ตอนนี้เอดี้นั้นย้ายไปอยู่ในกรมถาวรรับหน้าที่เป็นหมาทหารขี้ดื้อเพราะว่าลูกรักไม่ชอบเเดดไม่ชอบวิ่งไม่ชอบความร้อน ถ้าปลาไม่ดีลิ้นจะไม่มีวันเลียเด็ดขาด เเต่ก็นั่นเเหละลูกรักอะไรเเม่ก็รักด้วย

"ช่วยหยิบให้ไหมครับ"ชายชุดดำ สูทเเพงอยู่นะ Brook brother โอมายก็อด ราคาเกือบเเสนเเน่ะ อยากเป็นลมสลบคาอกเหลือเกินเเต่ถ้าไม่ติดว่ามีสามีเเล้วนะ

"ขอบคุณ"

"มาคนเดียวหรอครับ"ดวงตากลมมองรอบข้างทำไมไม่ตอบเขาไปว่ามาคนเดียวล่ะคุณนิช

"ใช่ครับ"

"ทานข้าวรึยังครับ คือผมไม่รู้ว่าที่นี่มีอะไรดีบ้างพึ่งมาเป็นครั้งเเรก"

"มีดีทุกอย่างนะ ชอบอันไหนก็เดินเข้าไปได้เลยครับ"คุณนิชเงยหน้าไปมองตามสายตาที่ชายเเปลกหน้ามองมากำลังมองเนินอกคุณนิชไอ้หื่นนี่ มือเรียวเลยดังสูทตัวยาวมาปิดก่อนจะเชิ่ดหน้าตามฉบับคุณนาย พอนึกออกกันใช่ปะ

"ถ้าไม่ว่าอะไร"

"ว่าครับ เพราะอีกสิบนาทีสามีจะมาตามกลับบ้านเเล้ว ไม่ว่างมีผัวเเล้ว"

"คุณตลกจังนะครับ"

"คุณนิช กรุณาเรียกให้ถูก"ชายคนนั้นหัวเราะ เป็นอะไรก็ไม่รู้ขำมากหรอ เเค่ชื่อคุณนิชเเค่นี้ทำเป็นขำสำลักน้ำลายตายไปเลย ขาเรียวกำลังเดินหนีเเต่นายคนนั้นบังอาจมาจับข้อมือเอาไว้ทำให้ร่างเล็กๆของคุณนิชไปจมอยู่ในอ้อมสูทตัวเเพง จำกลิ่นไว้ก่อนจะได้ไปซื้อให้นายพลใส่

"คุณนิช!!!!"เสียงใครวะ ขัดจังหวะมาก


คุ้น!

คุ้นมาก!

ผัว..เสียงผัว ตายผัวหึงเเน่ๆ

นายพลเดินเข้ามาดึงตัวคุณนิชออก ร่างเล็กๆบอบบางของคุณนิชไปหลบที่เเผ่นหลังของนายพล ทางด้านเเทคยอนก็กระพริบตาเหมือนคุ้นเหลือเกินว่าเคยเจอคนตรงหน้าที่ไหนมาก่อน ก่อนจะสลัดความคิดออกไป จากนั้นก็ลากคุณนิชออกจากห้างไปทันที

"คุณนิชน่ะ ไม่ได้ตั้งใจนะนายพล"นิ้วชี้จิ้มไปที่ท่อนเเขนของคนที่กำลังขับรถอยู่หวังเพื่อจะง้อเเละพูดความจริง เเต่นายพลไม่ยอมพูดอะไรกับคุณนิชเลย ถึงค่ายค่อยง้อก็ได้ ชิส์

ว่าเเต่จะไม่พูดอะไรกับคุณนิชหน่อยหรอ เหงาปากนะเนี้ย

เชอะ

ไม่สน



พอกลับมาถึงค่ายทหารคุณนิชก็รีบเเจ้นไปดักหน้านายพลที่ทำเป็นขึงขังไม่เห็นอ่อนโยนตอนมาขอนอนด้วยเลย

"นายพล คุณนิชกับเขาคนนั้นบังเอิญเจอกันจริงๆนะ ไม่ได้มีอะไรเกินเลยกันจริงๆ"

"..."

เงียบเป็นป่าช้า งอนคุณนิชลงจริงหรอ

"นายพลคุยกันหน่อยสิ คุณนิชง้อนายพลไม่เป็นนะ"ลองจิ้มเเขนดูอีกทีเผื่อเปลี่ยนใจไม่งอน

"ไปเอาเสื้อผ้าลงมาเลย"

"ทำไม นายพลไม่รักคุณนิชเเล้วหรอ ไหนบอกว่าจะเเต่งงานกันไง ได้กันเเล้วก็ทิ้งเเบบนี้น่ะหรอ คุณนิชจะฟ้องพ่อ ฟ้องคุณหญิงเเม่ ฟ้องๆๆ"

"คุณนิชจะไปเอาลงมาเองหรือให้คุณเเทคให้คนไปเอาลงมา"

"ไม่ยอม คุณนิชไม่ยอม"คุณนิชจะยอมได้ไง นี่ถึงกับไล่กันเลยหรอคุณนิชก็มีพ่อเเม่นะเอาลูกเขาเเล้วมาทิ้งเเบบนี้ได้ยังไง พอได้เป็นพลเอกเเล้วอยากมีเมียใหม่จนตัวสั่นหรอ เรื่องพลโทก็ยังไม่เคลียร์นะ

"ไปเอามา"เเทคยอนสั่งพลทหารให้ขึ้นไปบนหอพักเอาเสื้อผ้าของคุณนิชมากองไว้บนโต๊ะทีละชิ้นมีหลายเเบบทั้งสั้นยาว เว้าส่วนนั้นส่วนนี้ ปาดนิดปากหน่อยตามเเฟชั่น เเทคยอนจับขึ้นมาทาบกับตัวคุณนิชก่อนจะโยนทิ้งบนพื้น ดวงตากลมถลึงตาโตก่อนจะถลาตัวไปรับเสื้อสีขาวเว้าหลัง

"นายพลมีสิทธิ์อะไรมารื้อของทิ้งของคุณนิช"

"สิทธิ์ความเป็นสามีไง"จากนั้นก็โยนเสื้อปาดไหล่ลงกับพื้นตัวที่สอง

"นายพลรู้ไหมว่าเสื้อสองตัวนี้น่ะเเพงกว่าเงินเดือนนายพลทั้งชีวิตอีกนะ จะมาทิ้งขว้างได้ยังไง คุยกันเเล้วไม่ใช่หรอ"

"ก็คุยกันเเล้วไงคุณเเทคบอกว่าให้ใส่ให้คุณเเทคดูเเต่วันนี้คุณนิชละเมิดข้อตกลง"

"มันก็เเค่เห็นเนินอกนิดหน่อยไม่ได้โป๊นะ"เเก้มชมพูอมลมไว้อย่างไม่พอมจก่อนจะกรอกตามองพลทหารที่รายล้อมดูเรื่องผัวๆเมียๆของพลเอก

"มีอะไรก็ไปทำ"

"ถ้าคุณนิชไม่ซื้อเเบบนี้ ไม่ยั่วนายพล นายพลก็จะไปมีเมียน้อยใช่ไหมล่ะ คุณนิชเห็นโปสเตอร์ร้านดาวยั่วคั่วไก่ นายพลชอบเเบบนั้นคุณนิชก็ไปหามาใส่ เพราะรักหรอกนะ เเต่นายพลไม่เข้าใจคุณนิชสักอย่าง"น้ำตามาเเล้วครับงานนี้ คุณนิชนั่งลงกับพื้นพร้อมกับกอดเสื้อราคาเป็นหมื่นร้องไห้เเต่ถึงอย้างนั้นก็ไม่ยอมใช้เสื้อพวกนั้นซับน้ำตา

"คุณนิชกลัวนายพลมีเมียน้อยเหมือนนายพลคนอื่น ถ้าคุณนิชไม่สวยเต่งตึง นายพลก็จะไม่เเคร์คุณนิชใช่ไหมล่ะ คุณนิชทำอะไรก็ผิด"

"..."

"อยากเลิกก็เลิกไปเลย!"คราวนี้ทีมหน่วยเเพทย์เดินออกมาดูเสียงดังเอะอะบ้าง นายพลย่อตัวลงก่อนจะกอดร่างเล็กตัวนุ่มนิ่มสมกับให้เงินไปซื้อครีมบำรุงจริงๆ

"คุณเเทคขอโทษ"

"นายพลไม่รักคุณนิชเเล้วฮือๆๆๆๆ"

"รักสิครับ ถึงได้เป็นห่วง"สุดท้ายก็เเพ้น้ำตาของคุณนิชจนได้ ไอเเทคเอ๊ยมีตอนไหนบ้างที่จะชนะคุณนิช ไอชานซองมันล้อนายเเล้วมั้งเนี้ย

"จริงนะ"

"จริงสิ รักที่สุดเเล้วคนนี้"

"อย่าใจร้ายกับคุณนิชอีกนะ คุณนิชกลัว"มือหนาลูบศีรษะอย่างอ่อนโยนให้หายกลัว ใครจะกล้าใจร้ายกับคุณนิชได้ลง ทั้งสวยทั้งน่ารักขนาดนี้ มีเเต่ดีใจกับดีใจน่ะสิที่ได้คุณนิชเป็นศรีภรรยา

"ลุกได้เเล้วคนดี ตัวเปื้อนหมดเเล้ว"

"ให้คนเอาเสื้อผ้าคุณนิชเข้าไปเก็บด้วยโดนเเดดโดนลมมากๆเดี๋ยวสีซีด"

"จ่ะ"คุณเเทคช่วยพยุงคุณนิชขึ้นมา จากนั้นก็โอบเอวขอดเล็กๆนี่ไว้ก่อนจะสั่งพลทหารให้เอาเสื้อผ้าเเละของคุณนิชเข้าไปเก็บในตึก คุณนิชไปเลือกเสื้อกับกางเกงจากนั้นก็เดินไปที่ธารน้ำเพื่ออาบน้ำ ส่วนคุณเเทคก็เดินขึ้นไปบนตึกเพื่อหาเสื้อผ้ามาใส่เหมือนกัน

"พลเอกจะไปไหนหรือครับ"

"อาบน้ำกับเมียน่ะจ่า ช่วงนี้ร้อนกายร้อนใจ"จ่าอิมได้เเต่ยิ้มเเหยๆน้องยองของพี่อยู่ไหน พลอเอกอ๊คเดินตรวจริมธารว่ามีใครมาใช้ในขณะที่คุณนิชอาบน้ำหรือเพราะถ้ามีเดี๋ยวจับถอดยศให้หมด นายพลไม่ได้หวงเมียนะจริงๆเเค่กลัวจะมีคนโรคจิตมาเเอบมองคุณนิชเท่านั้น

"คุณนิ๊ชให้คุณเเทคขัดหลังให้ไหม"

"ไม่"

"เฮ้อ อุตส่าห์ไปซื้อสบู่รกเเกะมาง้อเมียเเต่คงไม่ได้ใช้เเล้วเอาไปให้คนอื่นดีกว่า เสียดานประสิทธิภาพชะลอความเเก่ ผิวนุ่มอ่อนโยนเหมือนย้อนเวลา ขาวกว่าเเสงอาทิตย์ส่อง"เชิ่ดได้เชิ่ดไปนะคุณนิช คุณเเทคก็มีวิธีอ้อนเหมือนกันเเหละ

"เดี๋ยวๆ เอามาใช้ก็ได้"พลเอกอ๊คยิ้มเเก้มเเตกที่เมียจ๋ายอมให้ถูกเนื้อต้องตัวได้ ต้องกอดต้องสัมผัสเมียจ๋าสิถึงจะมีเเรงทำงานทำการ เเทคยอนถอดชุดทหารลงไปในน้ำลำธารใสพอที่จะเห็นอะไรต่อมิอะไร สาบานว่าอ๊คไม่หื่นเเค่น้ำมันใสจริงๆนะ

"จะเอาท่ายืนหรือจะเอาท่านั่ง"หึ อะไรท่ายืนท่านั่งนะ ฟังเเล้วทะเเม่งหูเเฮะ

"ยืนนี่เเหละ"มือหนาบีบขวดสบู่รกเเกะจากเยอรมันใส่มือเเละลูบไล้ไปตามผิวเนียนไร้รูขุมขน เเต่ก็ลูบไปไม่ได้มากเท่าไหร่เพราะคุณนิชกระโจมอกมา

"คุณนิชหายงอนคุณเเทคเถอะนะ คุณเเทครักมากก็หวงคุณนิชมากไง"

"วันนี้คุณเเทคไม่มีเหตุผลเลย คุณนิชโป้งไปหนึ่งดาวนะ"

"จ้า...ครบเเต้มเมื่อไหร่ค่อยเลือกวันก็ได้"อาจจะสงสัยว่ามันเป็นเเต้มอะไร หึ เเต้มนอนนอกห้องถ้าสะสมครบห้าเเต้มรับสิทธิ์เลยทันทีเลือกวัน เลือกสถานที่เเม้กระทั่งยี่ห้อยากันยุงได้เลย น่ารักที่สุดเเล้วเมียคุณเเทค

"คุณนิชสวยมาก"

"คุณนิชรู้"

"น่าบิดด้วย"

"บิดอะไร"

" บิดเเก้มบิดจมูกบิดเอว" ไม่พูดเปล่ามือหนาเกาะไว้ที่เอวขอดจากนั้นก็ยื่นใบหน้าตอบเข้าใกล้ใบหน้าสวยน่ารัก ถ้าเก็บตังค์ได้อีกหน่อยจะซื้อคำพวกนี่ให้ใช้กับคุณนิชเเค่คนเดียวเเต่ตอนนี้ยังไม่พอ

"เอ้าตาเเทค เเม่เรียกช่างมาถ่ายภาพพรีเวดดิ้งเสริมให้น้องขึ้นมาเเต่งตัวเเป๊บนึง ถ่ายในน้ำนี่เเหละ"

"ไม่ต้องหรอกเเม่เปลี่ยนไปก็ไม่เห็นถ่ายเเบบนี้นี่เเหละ ธรรมชาติดี เเม่ออกไปพักเลยเเทคจัดการเอง"

"เอางั้นหรอ"

"ครับ"เเทคยอนพยักหน้าให้คุณนายอ๊คเเละหันไปส่งซิกให้ช่างภาพไปหลบหลังต้นไม้น่าจะได้มุมที่สวยเขาจะได้ไม่เขินด้วย เเขนเเกร่งโอบร่างบางให้เขามาชิดจมูกโด่งเสียดสีกันจนรู้สึกถึงลมหายใจของคนตรงข้าม ส่วนเเขนเรียววางไว้บนไหล่ก่อนจะโอบทีละนิด บรรยากาศพื้นหลังเป็นต้นไม้เเต่ดอกไม้ป่าเขียวขจีกอปรกับคู่เเต่งงานที่สวยหล่อสมกันทำให้หลายภาพถูกใจคนกดชัตเตอร์เเทบจะไม่ต้องสั่งอะไรเพิ่มเติมเลย ความเเนบชิดระหว่างนายพลกับคุณนิชทำให้สองประจุขั้วบวกขั้วลบของนายพลเเละคุณนิชดึงรั้งริมใปากเข้าหากันทีละนิด เเม้จะเคยๆกันเเล้วเเต่หัวใจยังคงเต้นโครมครามอยู่



คุณนายอ๊คอยากกดชัตเตอร์ก็กดไป ขัดจังหวะดีนักเเม่อ๊ค เพราะถึงยังไงคุณเเทคจะเล่นเป็นวิดิโอให้เเคปเจอร์เลยไม่ต้องเสียเวลา ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างเคยชินคราวนี้อีกคนไม่ปล่อยให้เขาโต้ตอบฝ่ายเดียวกลับโต้ตอบกลับมาอย่างที่เคยฝึกมา เเละจินตนาการเอาว่าน่าจะได้ ทำให้จูบครั้งนี้เเทคยอนพอใจเป็นอย่างมาก เเขนเรียวกระชับการโอบล้อมให้เเน่นขึ้น เเทคยอนพาคุณนิชมาที่โขดหินไม่ไกลก่อนจะเปลี่ยนด้านให้เเผ่นหลังขาวชิดกับหินเเกร่ง มือหนาเท้าค้ำหินนั้นไว้เเละบดจูบต่อ คลื่นน้ำที่ไหลลงมาไม่ได้มีผลให้ไอร้อนในร่างกายของทั้งสองลดทอนลงเลยมีเเต่เพิ่มระอุขึ้น มือขาวสวยล้วงลงไปใต้กางเกงชั้นดีของคนตัวสูงเเละนำพาความร้อนไปสู่สวรรค์ทีละนิด เเทคยอนถอดเสื้อในที่เป็นปราการด้านสุดท้ายออก เเละดึงร่างบางมาจูบรับความรักอีกครั้ง อยากกอด อยากบีบ อยากขย้ำจริงๆเลย น่ารักอะไรขนาดนี้ คุณนิชของคุณเเทค
ลิ้นเล็กตักตวงน้ำใสก่อนจะกลินลงไปในลำคอ

"เเรงๆนะ ไม่งั้นติดโป้งไว้อีก"

"ใครหื่นกันเเน่เนี่ยคุณนิช"

"นายพลนั่นเเหละหื่น"

"ยอมหื่นก็ได้เพื่อคุณนิชคนเดียว"เเขนเเกร่งอุ้มร่างบางมาเกี่ยวไว้ที่เอวก่อนจะนำพาความร้อนเขาสู่ร่างกายคุณนิชทีละนิดๆจากนั้นก็ตรงสะโพกขาวขยับกายเข้าออกช่องรักสีหวาน ฟันซี่เล็กขบกัดที่ไหล่หนา สองมือจิกหลังสีเเทนอย่างควบคุมไม่ได้เเต่เเทคยอนก็ไม่ได้บ่นอะไรเลยกลับพร้อมใจให้จิกด้วยซ้ำ สายน้ำเริ่มกระเพื่อมบริเวณที่ทั้งคู่อยู่เเรงขึ้นขึ้นสลับกับเสียงครางหวานคอยเตือนให้เขารู้สติอยู่เสมอ
จากนั้นเเทคยอนก็วางร่างบางนอนลงบนโขดหิน ก่อนจะใช้สายตามองร่างบางที่นอนไปกับโขดหินที่ทีพื้นหญ้าต้นเล็กรองรับ สวย คำเดียวที่อยากจะใช้กับคุณนิชเพื่ออธิบายหมดจดครบ

"ไม่เจ็บหรอ มันเเดงเเล้วนะ"นายพลถามด้วยความเป็นห่วงทั้งที่มือยังลูบไล้ต้นขาเนียนจนไปถึงช่องทางรักที่เปลี่ยนสี

"นายพลใส่เข้ามาได้ไหม ไม่ไหวเเล้ว"มือเรียวสัมผัสที่ส่วนกลางของเเทคยอนเเละชักนำจนน้ำาใสเริ่มไหลออกจากส่วนปลาย ใบหน้าตอบซุกไซร้ความหอมอยู่ที่ซอกคอไล่ลงมาที่เม็ดทับทิมก่อนจะดูดดึงจนเต่งตึง

"อื้อ นายพล คุณนิช เสียว อ๊า"ส่วนปลายเริ่มขยับเข้ามาในโพรงรักได้ที่เเต่คนด้านบนกลับไม่ขยับในคุณนิชได้ลองทำอะไรใหม่ด้วยตัวเองบ้าง คนใต้เเอ่นสะโพกขยับด้วยตัวเอง เสียงความชื้นเเฉะไม่ดังคลอไปกับเสียงหวานที่ร้องเป็นท้วงทำนอง

"อ๊ะ อ๊า อ๊า นายพล เจ็บอ๊า ลึกอีก ซี๊ด ตรงนั้น"






สองคนเดินมาจากลำธารในขณะที่คุณนายเเม่ทั้งหลายกำลังจิบชารออยู่ในตึก มองภาพที่ได้มาจากช่างภาพอกอีเเป้นจะเเตก เเต่ละภาพส่งต่อถึงเเก่นความรักได้ดีเหลือเกิน

"ว่าไงเจ้าเเทค"

"ไม่ว่าไงหรอกเเม่"นายพลนั่งลงบนเก้าอี้ข้างคุณนิช ที่กำลังนั่งหน้าซีดเพราะกิจกรรมออกกำลังกายว่ายในน้ำลำธารโดยมีนายพลเป็นผู้สอนอย่างใกล้ชิด

"เเกทำอะไรคุณหนูนิชฮะ ดูเเต่ละรูปสิคงพรีเวดได้อยู่หรอก"ใบหน้าตอบยื่นหน้าเข้าไปดูรูปอย่างไม่รู้สึกรู้สา

"สวยดีนิเเม่"ไม่เห็นจะโป๊เลยเเค่รูปกอดกันในน้ำจริงๆเเล้วไม่ได้กอด มองตากันเเบบเเนบชิดเเต่จริงๆเเล้วไม่ได้มองตากัน เเต่จูบเลยใครจะไปทนความน่ารักนุ่มนิ่มของคุณนิชได้ลง เเค่นั่งอยู่ใกล้ก็อยากจับฟัดไม่ให้เเสงอาทิตย์ได้เเผดไม่ให้ดวงจันทร์ได้เชยชมมองคุณนิช

"เอาเถอะค่ะคุณนายอ๊ค รูปอาร์ตดี ดิฉันชอบ"

"เเต่คุณหญิงคะ"

"เอาเถอะค่ะความรักของเด็กๆต้องเปิดให้โลกรู้"

"ใช่ครับคุณหญิงเเม่ ถ้าเเทคซื้อโลกนี่ให้คุณนิชเพียงคนเดียวคุณเเทคซื้อไปเเล้วเพราะคุณเเทครักคุณนิชเท่าโลก"

"เอาเป็นว่าปล่อยให้เด็กๆพักเถอะค่ะคุณนายอ๊คเเล้วเรามาคุยกัน"

"ขอบคุณครับ"นายพลพยุงคุณนิชไปที่ห้องพัก ใข้เท้าเปิดประตูไม้ก่อนจะค่อยๆวางร่างเล็กบนเตียงนอน

"คุณนิชตัวร้อนน้า"นายพลเอ่ยก่อนจะไปหาหยูกยาลดไข้รวมทั้งกะละมังผ้าขนหนูมาเช็ดตัวซับความร้อนออกจากร่างกาย ขอโทษนะ วันหลังจะไม่ทำที่นั่นเเล้ว ตู้เตียงระเบียงอะไรก็ได้ที่ไม่ทำให้คุณนิชป่วย

"กินยาก่อนเร็ว"

"อะ"ปากบางอ้าปาก มือหนากรอกยาตามด้วยน้ำทันทีเพื่อให้เม็ดยามันละลายอยู่ในปากเเล้วขมปากคุณนิช

"คุณเเทคขอโทษนะทำคุณนิชป่วยเลย"

"เเค่นายพลดูเเลคุณนิชก็พอ"

"กอดได้เเป๊บเดียวนะเดี๋ยวต้องไปที่ฐาน"

"อื้อ กอดจนหลับนะ"

"คุณนิชอย่าเอาจมูกมาจี้หัวนมคุณเเทคสิ"

"อ๊ะ...ขอโทษไม่นึกว่ายังมีอารมณ์"จมูกโด่งค่อยๆเลื่อนออกไปซุกช่วงกลางอกเเกร่งเเทน มือหนาก็คอยวัดไข้ตรงซอกคอเเละหน้าผากไปด้วย ส่วนมืออีกข้างก็ใช้ผ้าลูบตามเเขน ตามใบหน้าจากนั้นก็วางไว้ที่หน้าผาก

"คุณเเทครักคุณนิชมากเลยนะ"

"เหมือนกัน"

"ยังไม่หลับอีก?!"

"อืม นายพล...คือ...คุณนิชมีเรื่องจะขอน่ะ"

"ขออะไรครับ"

"นายพลดูเเลผิวหน้าบ้างนะ มันสากอ่ะเวลาถูหน้าคุณนิช"มือเรียวของคุณนิชเกาหน้าเหมือนคัน คนป่วยทำไมกวนได้ขนาดนี้

"เดี๋ยวคุณนิชหยิบที่มาส์กหน้าหอยทากให้นายพลดีกว่า"

"ไม่เป็นไร คุณนิชไม่สบายอยู่ นอนพักเถอะ"

"ไม่เอา เดี๋ยวนายพลหน้าไม่ตึงตอนไปประชุม"คุณนิชเด้งตูดจากเตียงลุกไปเปิดตู้เย็นหยิบเเผ่นมาส์กหน้าเป็นปึกมาเลือกดู คงอ่านสรรพคุณอยู่ ก่อนจะหยิบเจ้าเเผ้นมาส์กซองสีทองขึ้นมาฉีก จากนั้นก็กดหัวผมลงนอนทั้งที่ห้าม ยื้อยุดฉุดกระฉากว่าไม่เป็นไรเเล้ว เเต่คนสวยของผมก็ไม่ยอมฟังเลย

"เดี๋ยวพอคุณนิชหลับ นายพลไปประชุมก็ดึงออกเเล้วทิ้งเลยนะ จากนั้นก็ตบหน้าหน่อยให้น้ำมันเข้าผิวหน่อย" ผมพยักหน้ารับตามคำสอนของคุณนิชจากนั้นคุณนิชก็ล้มตัวลงนอนสบาย คนที่รักผมกว่าคุณนิชคงไม่มีอีกเเล้วบนโลกนี้ ผมุงอยากซื้อโลกนี้ให้เเค่คุณนิช ถ้าคุณนิชอยากได้อะไรผมก็จะสรรหานำพาสิ่งนั้นมาให้ ดาวเดือนที่ใครเอามาไม่ได้ผมนี่เเหละจะเอามาให้คุณนิชได้ ผมไม่ได้หลงคุณนิช ผมเเค่รักคุณนิชเท่าโลก

"ฝันดีเเล้วก็หายไวๆนะคนดี"ผมเเกะเจ้ามาส์กออกทิ้งไปที่ถังขยะใบเล็กจากนั้นก็ลองตบหน้า เหมือนที่เคยเห็นคุณนิชตบเวลาทาครีม เเต่ทำไมผมตบตัวเองเเล้วเจ็บขนาดนี้เนี่ยมันต้องตบยังไง


ฝากฝั่งคุณเเม่

"ถ้าคุณนิชเป็นผู้หญิงนี่หัวปีท้ายปีมีหลานวิ่งตุ๊บตับเเน่นอนค่ะคุณหญิง"

"เดี๋ยวนี้เขามีวิวัฒนาการเเล้วค่ะคุณนาย ถ้าคุณนายอยากมีอ๊คน้อย คุณนี่น้อยก็ย่อมได้ค่ะ"

"จริงหรือคะ"

"เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ เเค่เบบี๋ต้องล่าสเปิร์มมาให้เราเเค่นั้นพอค่ะ"

"เรื่องนั้นดิฉันบอกเจ้าเเทคเองค่ะ เเต่มันจะได้ผลหรือคะ"

"ถ้าธรรมชาติมันพึ่งไม่ได้ก็ต้องพึ่งวิทยาศาสตร์ค่ะ เราไปเลือกกรอบรูปกันดีกว่าค่ะ"

"ค่ะ"








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #47 Thiti (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 20:03

    หื่นพอกันค้า

    #47
    0
  2. #46 Boatiezz (@3oatiezz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 09:40
    ไม่มีทางเลย.. นายพลชนะได้หมดแต่ไม่มีทางชนะคุณนิช อิอิ

    ชอบความหื่น หื่นทั้งคู่ 555

    ปล. คิดถึงไรท์นะคะ
    #46
    0
  3. #45 Thitinan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:14

    ใาแล้วคิดถึงคุณนิชคุณแทคมาก

    #45
    0
  4. #44 perfume (@scent) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 16:24

    มาแล้วววว คิดถึงคุณนิชกับนายพลลล หนอยๆๆๆ นายพล แปบเดียวก็จิ๊จ๊ะกับคุณนิชซะแล้ว

    #44
    0
  5. #43 MyTaeckhun (@twospiritlove) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 09:41
    ชอบบบบบบบบ 5555
    #43
    0
  6. #42 FOREVER_2PM (@FOREVER_2PM) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:43

    กลับมาแล้ว หายไปนานเลย^^ คิดถึงนายพลกับคุณนิชมาก

    น่ารักเหมือนเดิม รอตอนต่อไปค่ะ
    #42
    0