Fic [HxH] น้องสาวยัยนอสทราด

ตอนที่ 8 : มีเรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    7 ต.ค. 59

     หลังจากที่ฉันขอตามคารุมาด้วยเพื่อจะลองถามหาข้อมูลจากพรรคพวกของเขาดู แต่ว่าพอมาถึงฉันกลับต้องรีบเปลี่ยนความคิดทันที นั่นก็เพราะว่าฉันเจอเจ้าเตี้ยที่พึ่งเจอก่อนหน้านี้อยู่ที่นี่ด้วย ให้ตายเถอะนี่ฉันคงถูกพระเจ้าเกลียดแล้วจริงๆสินะ..

"เป็นอะไรไปน่ะอายะ? ทำหน้าตาเหมือนเจอของที่เกลียดแบบนั้น"
ฮะๆ ฉันไม่ได้เจอของที่เกลียดหรอกนะคารุ..แต่เจอคนที่ไม่อยากเจอต่างหากล่ะ
"คารุคนพวกนี้คือ?..."
"ผมไม่เคยบอกเธอเหรอ? ว่าผมเป็นพวกกลุ่มกองโจรเงามายาน่ะ?"
เออ! ไม่เคยบอก! นายเคยบอกเรื่องของนายกับฉันรึไงกัน!
"งะ งั้นเหรอ? ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนล่ะ..."
"ไม่ถามข้อมูลจากทุกคนแล้วเหรอ?"
จะถามทำไมอีกล่ะ? ในเมื่อคนที่ฉันตามหาน่ะเป็นหนึ่งในคนพวกนี้นี่...
"ไม่ล่ะ ฉันคิดว่าถามไปอาจจะไม่ได้อะไรก็ได้ เพราะงั้นฉันลาล่ะ"
ฉันบอกลาคารุพร้อมกับโบกมือลาเล็กน้อย แต่ฉันก็ต้องถูกหยุดไว้ด้วยเสียงของใครบางคน
"เฮ้ เธอน่ะรู้สึกคุ้นๆหน้านะ ฉันเคยเจอกับเธอมาก่อนรึเปล่า?"
เจ้าเตี้ยนั่นวางหนังสือในมือไว้ข้างตัวก่อนจะเดินมาถามฉัน
"ไม่นะ ฉันไม่เคยเจอกับนายมาก่อนเลย"
"แต่ฉันว่าฉันน่าจะเคยเจอเธอมาก่อนนะ?"
หมอนั่นยังคงมองฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยจนทำให้ฉันเผลอตวาดใส่
"หนวกหูน่า! เลิกเซ้าซี้สักทีจะได้มั้ย!? ฉันบอกไม่เคยเจอกับนายก็คือไม่เคยไง! แล้วนายจะเอาอะไรกับฉันอีกเจ้าเตี้ย!"

ปึด!

อุ ดูเหมือนฉันจะหลุดปากพูดจี้ใจดำหมอนี่ไปซะแล้วสิ
"อ่ะ คือว่าเมื่อกี้นี้ไม่ได้-"
"อย่างงั้นเหรอ? นั่นสินะ เพราะคนที่ฉันเจอเขาเป็นผู้หญิงแถมผมยาวกว่าเธออีก อีกอย่างยัยนั่นดูมีฝีมือกว่าเธออีก"

กึด!

พูดแบบนี้มันจี๊ดยิ่งกว่าโดนหาว่าเป็นผู้ชายอีกนะเนี่ย... มาพูดดูถูกกันแบบนี้ได้ไงกัน!

"โห~ ที่นายกล้าตัดสินฉันแบบนี้เนี่ย แสดงว่านายเนี่ยคงจะมีฝีมือมากนักสินะ?"
ฉันถามหมอนั่นไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้เป็นปกติที่สุด แต่ที่ได้รับตอบมาคือหมอนั่นแค่ยิ้มและยักไหล่ ฉันอาจจะคิดไปเองก็ได้แต่มันเหมือนกับจะบอกว่า 'อย่างน้อยฉันก็เก่งกว่าเธอแน่นอนล่ะ'

"ทำหน้าแบบนั้นแสดงว่ามั่นใจมากสินะเจ้าแคระ?"
"อยากลองมั้ยล่ะ?"

หึ!

     ฉันแค่นหัวเราะออกมาก่อนจะหยิบมีดจากกระเป๋าเสื้อมาถือไว้ในมือทั้งสองข้างและตั้งท่าพร้อมสู้ เหมือนกับหมอนั่นที่ตอนนี้ก็ชักดาบขึ้นมาแล้วเช่นกัน

"เฮ้! พวกแกสองคนน่ะหยุดเลยนะ!"
"อย่ามายุ่งน่า!/อย่ามายุ่งนะฟิงค์!"
ทั้งคู่ได้เริ่มเปิดฉากการต่อสู้ขึ้นอย่างไม่มีใครยอมใคร
"ดูเหมือนเจ้าเฟย์ตันมันจะกำลังนึกสนุกด้วยเหมือนกันนะเนี่ย"
ชายผมยาวเอ่ยขึ้นเนื่องจากสถานการณ์ตรงหน้า
"คนที่สู้กับเฟย์ตันได้สูสีขนาดนี้เนี่ยไม่ค่อยมีหรอกนะ"
ชายร่างใหญ่ได้ออกความเห็นเสริมขึ้นบ้าง
"เราควรจะหยุดพวกเขานะ อย่างน้อยก็ก่อนที่หัวหน้าจะมาถึง"
หญิงสาวสวมแว่นตาเอ่ยแนะนำขึ้นเพื่อจะช่วยห้าม
"ฉันเห็นด้วยกับชิซึคุนะ จะให้หัวหน้าต้องมาปวดหัวเพราะเรื่องแค่นี้ก็คงไม่ดี"
"ก็อย่างที่มาจิว่านั่นแหละ พอได้แล้วล่ะเฟย์ตัน"
จากการที่คนรอบข้างช่วยกันห้ามทั้งคู่ ศึกระหว่างทั้งสองจึงหยุดลงโดยผลคือเสมอ

ว้า~ สุดท้ายก็ไม่รู้ผลอีกแล้วเหรอ?
"เธอชื่ออะไรน่ะ?"
ชายที่พึ่งสู้กับเธอหันมาถามเธอขึ้น
"อายะ.. ฉันชื่ออายะ"
"ชื่ออายะงั้นเหรอ? ฉันเฟย์ตัน ขอโทษที่พูดจาดูถูกเธอไป ที่จริงเธอก็มีฝีมือดีเหมือนกันนี่"
"ขอบใจ นายเองก็เก่งใช่ย่อยเหมือนกันนี่"
"เฟย์ตันท่าทางจะถูกใจยัยเด็กนั่นแล้วแฮะ"
"ก็เหมือนนายนั่นแหละโนบุนากะ ที่ตอนนั้นสนใจเจ้าเด็กที่นายไปงัดข้อด้วยน่ะ"
เฟย์ตันหันไปพูดย้อนชายผมยาวที่ชื่อโนบุนากะก่อนจะหันมาคุยกับฉันต่อ
"เธอน่ะสนใจจะเข้ากลุ่มพวกฉันมั้ยล่ะ?"
คำถามของเฟย์ตันทำเอาทุกคนในที่นี้ตกใจ และมันก็ทำเอาฉันอ้ำอึ้งพูดไม่ออกเลยเหมือนกัน
"เดี๋ยวสิ อีกแล้วเหรอ? คราวก่อนก็โนบุนากะสนใจเด็กที่เป็นพวกคนใช้โซ่ คราวนี้ก็นายเหรอเฟย์ตัน?"
ผู้หญิงผมชมพูถ้าฉันจำไม่ผิดน่าจะชื่อมาจิพูดขึ้นด้วยท่าทางเหนื่อยใจ
"ก็ยัยนี่น่าสนใจดีนี่ มาจิเธอก็ลองมาสู้กับยัยเด็กนี่ดูสิ"
"ดูจากที่สู้กันเมื่อกี้ก็รู้แล้วล่ะ แต่ที่สำคัญคือนายจะตัดสินใจเองไม่ได้นะ ต้องถามหัวหน้าก่อน"
"รู้แล้วล่ะน่า แล้วอายะเธอสนใจจะมาเป็นพวกเดียวกับเรารึเปล่า?"
เฟย์ตันหันมาถามอายะที่ยังคงนึกคิดตัดสินใจอยู่อีกครั้ง
เอาไงดีล่ะ? ถ้าเรามาเข้าพวกกับเจ้าพวกนี้ แบบนั้นจะเท่ากับว่าเราทรยศพวกคุราปิก้ารึเปล่านะ?... แต่ว่าถ้าเราแกล้งเป็นพวกกับเจ้าพวกนี้ล่ะก็ เราอาจจะเข้าถึงตัวคุโรโร่ได้ง่ายกว่าก็ได้ แล้วเอาไว้หลังจากจบเรื่องราวทั้งหมดเราก็ค่อยจัดการพวกนี้ทั้งหมดก็ได้นี่น่า
"ก็ได้ ฉันจะเข้าร่วมก็ได้.."

คุราปิก้า...
ขอโทษนะ...

"ตกลงด้วยแฮะ แต่ก็ต้องรอหัวหน้าอย่างที่มาจิบอกนั่นล่ะ"
คนที่ชื่อฟิงค์พูดก่อนจะเดินเข้ามาเอามือแตะบนศรีษะฉันแล้วโยกไปมาเล่น
เพี๊ยะ!
"อย่ามาจับหัวคนอื่นซี้ซั้วนะ... ไม่ได้สนิทอะไรด้วยแท้ๆก็อย่ามาแตะ"
ฉันปัดมือของฟิงค์ออกก่อนจะเดินไปหาคารุโตะ
"คารุโตะเพื่อนนายนี่ดุจังนะ"
"พวกเราไม่ใช่เพื่อนกันสักหน่อย ฉันกับคารุเป็นแค่คนรู้จักเท่านั้น คารุก็บอกไปแล้วไม่ใช่รึไงกัน?"
"ถูกอย่างที่อายะบอก พวกเราเป็นแค่คนรู้จักเพราะงานเท่านั้น"
คารุพูดเสริมขึ้นพลางพับกระดาษฆ่าเวลาเล่น
"เพราะงั้นเพื่อนอะไรนั่นน่ะ ฉันไม่มีหรอกเข้าใจไว้ด้วยล่ะ"
ใช่แล้วฉันน่ะไม่มีเพื่อนหรอก แล้วทำไมฉันถึงต้องรู้สึกผิดกับคุราปิก้าด้วยล่ะ?
"พูดออกมาด้วยหน้าตาภาคภูมิใจมากเลยนะเธอน่ะ"
เฟย์ตันที่เห็นว่าอายะพูดออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน เอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกแอบหน่ายใจแต่ดูเหมือนเธอจะไม่ใส่ใจกับคำพูดนั้นแม้แต่น้อย

"เสียงดังอะไรกันน่ะ?"
ระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้นเองก็ได้มีเสียงของผู้มาใหม่เพิ่มมาอีกคน
"หัวหน้ามาแล้ว"














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

50 ความคิดเห็น

  1. #15 Oykukuriki miho (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 21:58
    สนุกมากๆเลยค่ะ//อวยคุราปิก้า
    #15
    2
    • #15-1 Chii-san(จากตอนที่ 8)
      17 มิถุนายน 2560 / 23:42
      ขอบคุณค่ะ มีความชัดเจนในจุดยืนมากเลยนะคะ
      #15-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #12 pennyphuket (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 20:35
    รออยู่นะคะ
    #12
    0