Fic [HxH] น้องสาวยัยนอสทราด

ตอนที่ 7 : บังเอิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    27 ก.ย. 59

"แล้ว..ที่เรียกผมมานี่ ต้องการอะไรกันอายะ?"
เด็กชายผมบ็อบสีดำ ดวงตาสีชมพูอมม่วงเอ่ยถามอายะที่มองนอกหน้าต่างร้านกาแฟด้วยสายตาที่เหมือนไปโกรธใครมาเป็นสิบๆปี
"แถมนี่อะไรของเธอเนี่ย? ย้อมผมทำไมกัน? วัยต่อต้าน?"
"หนวกหูน่าคารุ! คนยิ่งหงุดหงิดๆอยู่!"
"ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกชื่อผมย่อๆแบบนั้น"
"ก็คารุมันสั้นกว่าคารุโตะนี่น่า แถมไม่กัดลิ้นตัวเองด้วย"

แต่เอาจริงๆคือมันฟังดูน่ารักต่างหากล่ะ...

"เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ว่าแต่นายมาทำอะไรที่เมืองนี้น่ะ? งานเหรอ?"
"มันก็ไม่เชิงหรอกนะ พอดีผมตามพรรคพวกของผมมาทำธุระที่นี่ แล้วพวกเราก็นัดเจอกับบอสเอาไว้ อีกอย่างอาจจะเจอพี่ชายที่นี่ก็ได้"
"หืม?.. งั้นเหรอ? เด็กดีจังนะคารุเนี่ย..."
ฉันแอบเอ่ยชมคนตรงหน้าเบาๆพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยกับความพยายามของเขา ฉันรู้จักกับคารุมาก็ 2 ปีแล้ว เขายังไม่คิดเลิกล้มที่จะตามตัวพี่ชายกลับบ้านอีก ฉันล่ะนับถือความพยายามของเด็กคนนี้จริงๆ

"แล้วเธอล่ะ? มาทำอะไรที่นี่?"
"หาคน"
"หาคน? แล้วก็เลยมาที่นี่สินะ"
"แน่นอนล่ะ! นายก็รู้นี่ว่าฉันเกลียดที่คนพลุกพล่านแบบนี้น่ะ! ถ้าไม่ใช่ว่าจำเป็น หรือมีงานฉันไม่มีทางมาที่แบบนี้หรอก!"
"ก็จริง แล้วนี่เธอยังเป็นโรคเกลียดที่คนเยอะอยู่อีกเหรอ?"
"ก็ไม่เชิง..นี่ๆคารุช่วยฟังฉันระบายหน่อยสิ"
"บอกว่าไม่ก็จะพูดใช่มั้ย?"
"อืม"

คนถูกขอร้องแอบถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าไม่มีทางเลี่ยงความเอาแต่ใจของคนตรงหน้า

"งั้นพูดเถอะ"
"คือว่านะเมื่อวานนี้น่ะ ฉันไปรับงานมาแล้วก็ต้องไปเป็นบอดี้การ์ดให้พวกมาเฟียอีกแล้ว ฉันเลยปลอมตัว แต่ก็ยังไปเจอคนของพ่ออีกจนได้.."
"แล้วไงต่อ? โดนจับได้เหรอ?"
"บ้าเหรอ ถ้าโดนจับได้ฉันก็ไม่มานั่งคุยกับนายตรงนี้หรอก"
"ก็ถูก"
"ปัญหาที่ทำให้ฉันหงุดหงิดน่ะมันหลังจากนี้ต่างหาก"
"หลัังจากนี้?"
"ใช่แล้ว คือว่านะ.."

หลังจากที่ฉันเล่าเรื่องที่ฉันเจอมาให้คารุฟัง พอเขาได้ฟังก็ดูเหมือนกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ แต่พอลองถามไปเจ้าตัวก็บอกมาแค่ว่าเปล่า แต่อาจเพราะฉันอายุมากกว่าเขา เลยพอจะดูออกก็ได้ว่าโกหกน่ะ

"ว่าแต่พรรคพวกของคารุเนี่ย เป็นคนแบบไหนกันเหรอ?"
"แบบไหน? ในมุมมองของผมจัดว่าสุดยอดอยู่นะ แต่ก็มีพวกบ้าด้วยนั่นล่ะ"

เด็กชายตอบเธอพร้อมกับเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

"หายากนะเนี่ยที่คารุจะยิ้ม.."
"เมื่อกี้ว่าไงนะ?"
"เปล๊า! ไม่มีอะไร~ แต่ที่นั่นก็ทำให้คารุสนุกใช่มั้ยล่ะ?"
"เปล่าสักหน่อย"
"ปากแข็งจริงๆนะนายเนี่ย"
"ไม่ใช่สักหน่อย ช่างเถอะผมกลับก่อนล่ะ ใกล้ถึงเวลานัดรวมตัวแล้วด้วย"
"ฉันขอตามคารุไปด้วยได้มั้ย? เผื่อว่าพรรคพวกของคารุจะมีข้อมูลของคนที่ฉันตามหาอยู่น่ะ"
เด็กสาวขอร้องคนตรงหน้าไปทำให้อีกฝ่ายหนักใจเล็กน้อยก่อนจะบอกบางอย่างกับเธอ
"ผมจะยอมให้ไปด้วยก็ได้"
"จริงเหรอ!?"
"แต่ถ้าเธอตายผมไม่เกี่ยวนะ"
เมื่อได้ยินดังนั้นเด็กสาวแอบแสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย
"นายคิดว่าฉันจะตายง่ายขนาดนั้นจริงๆน่ะเหรอ?"
"ไม่คิดหรอก งั้นจะไปเลยมั้ย? ผมจะได้นำทางให้"
"ไปสิ จะช้าอยู่ทำไม!"

ณ จุดนัดพบ
เมื่อทั้งสองคนมาถึงจุดนัด ก็พบว่ามีคนมาถึงอยู่ก่อนแล้ว
"มาสายนะคารุโตะ ไปทำอะไรของนายมาเนี่ย?"
ชายที่สวมชุดยูนิฟอร์มเหมือนนักกีฬาถามเด็กชายขึ้นเมื่อเขามาถึง
"ขอโทษที ผมไปหาคนรู้จักมา แล้วเธอก็บอกว่าอยากจะถามอะไรด้วย"
"คนรู้จัก? นี่นายคงไม่ได้เอาเจ้าคนใช้โซ่มาหรอกนะ"
ชายผมยาวในมือถือดาบญี่ปุ่นถามขึ้นบ้างด้วยแววตาอาฆาต
"คนใช้โซ่? ขอโทษนะผมไม่รู้จักหรอก"
"งั้นก็ดีไป.."
"ขออนุญาตนะคะ~ คารุนี่นายนัดกับพรรคพวกไว้ที่นี่เห-"
เมื่ออายะที่ตามคารุโตะมาด้วยกำลังจะเอ่ยปากถามเจ้าตัว ทันทีที่เธอก้าวเข้าห้องไป สายตาของเธอก็พลันเหลือบไปเห็นชายร่างเล็กที่เธอเคยเจอเมื่อวันก่อน กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่อย่างสบายอารมณ์
"น นายมัน"
"อะไรเหรออายะ? รู้จักใครในนี้ด้วยเหรอ?"
คารุโตะที่เห็นว่าเธอดูแปลกๆไปถามเธอขึ้น
"อ อ้อ เปล่าไม่มีอะไรหรอกนะ"

นี่คารุเป็นพวกเดียวกับเจ้าพวกนี้เหรอเนี่ย!? ดูเหมือนพระเจ้าจะเกลียดขี้หน้าฉันเอามากๆเลยนะเนี่ย...





------------------------------
เย้! ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้ว! กว่าจะได้สอบเสร็จ ที่จริงไรต์คงสอบเสร็จนานแล้วถ้าไม่ใช่เพราะลาป่วยน่ะนะ... เจ็บปวดจริงๆ เพราะงั้นรีดเดอร์ก็รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ อย่าให้ป่วยกันล่ะ
อ้อ! แล้วก็จะมาบอกเรื่องอาวุธที่อายะพกโดยส่วนตัวเธอจะพกมีดค่ะ โดยแบ่งตามนี้ 
1. มีดจิ๋วใต้รองเท้าข้างละเล่ม 
2. มีดข้างเอวข้างละ 2 เล่ม
3. มีเล็กแต่ใหญ่กว่าใต้รองเท้ามาหน่อยที่น่องข้างละเล่ม
4. มีดในกระเป๋าเสื้อ 4เล่ม
5. กิ๊บที่ทำจากโลหะพิเศษ ตัดเนื้อได้เลย หรือต่อให้ตัดไม่ขาดก็มีพิษอาบอยู่
เหตุที่พกเยอะขนาดนี้เพราะเธอไม่ชอบใช้เน็นให้ใครเห็นถ้าไม่จำเป็น





                








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

50 ความคิดเห็น

  1. #11 ยัยหน้าแมว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 00:47
    โอ้~? สู้ๆนะ~`?`!//เป็นเพื่อนคารุโตะจังด้วยอ๊า=^=?

    ติดดดดดตามมมมมมมต่ออออออ
    (คนเขียนHxHเยอะเนอะอ่านไม่หมดเลย(?))
    #11
    1