[GOT7,EXO] หวานใจเดือน2 l MarkBam ChanBaek HunHan

ตอนที่ 54 : หวานใจเดือน2 : XVIII (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 552 ครั้ง
    8 ก.ย. 61

ห ว า น ใ จ เ ดื อ น 2

XVIII



     "มองหาอะไรวะไอ้ชาน"

     "ก็...เปล่า"

     "เรอะ?"

     "เออดิ"

     "...กูไม่เชื่อ"

     "ไม่ต้องรู้สักเรื่องจะตายไหมวะ"

     ชานยอลเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้เพื่อพักให้หายเหนื่อยจากการวิ่งวอร์มร่งกายก่อนลงสนาม ผู้คนที่มายืนดูก็มีประปราย ส่วนมมากจะเป็นผู้หญิงเสียมากกว่า แต่เขาก็เลือกที่จะมองข้ามเธอพวกนั้นไป

     ดวงตากลมโตที่แฝงความดุดันเอาไว้กว้านมองหาร่างก้อนๆที่คุ้นเคย แต่กลับเป็นว่าเวลานี้คนที่เขานึกถึงกลับไม่ได้อยู่ที่นี่ซะอย่างนั้น

     อะไรวะ ก็บอกว่าวันนี้มีซ้อมบอล ไอ้ก้อนเตี้ยก็รับปากแล้วว่าจะมาดู แล้วไหนมัน? ไม่เห็นจะมีร่างง้องแง้งเลย อย่าให้เจอนะมึง จะจับฟาดตูดแรงๆเลยคอยดู

     ร่างสูงคลายความร้อนภายในใจโดยการดื่มน้ำเย็นๆเข้าไปอึกใหญ่หลายอึก แต่น้ำสีใสๆนี่ไม่ได้ช่วยให้ใจเขาสงบได้เลย ใบหน้าหล่อก็บ่งบอกได้ทันทีเลยว่า ตอนนี้ไอ้พี่โหดเดือนวิดวะปีสามกำลังหงุดหงิด...

. . . . . . .

     "คยองซูรีบๆเดินสิ!"

     "กูก็รีบอยู่นี่ไง"

     "ต้องรีบกว่านี้จ้ะ!"

     "มึงจะรีบเกินไปป้ะ สนามมันไม่วิ่งหนีมึงไปไหนหรอกนะเว้ย"

     "ก็พี่ชานยอลรอนานแล้วนี่ แบคสัญญากับพี่เขาไปแล้วนะจ๊ะ"

     คยองซูกรอกตาไปมาให้กับท่าของเพื่อนรักที่ลุกลี้ลุกลนแปลกๆ เลทแค่ยี่สิบนาทีเองเหอะ ก็วันนี้อาจารย์ปล่อยช้าเองนี่หว่า มึงจะมาโทษกูก็ไม่ได้นะเว้ยไอ้หมา!

     ร่างเล็กทั้งสองกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาถึงสนามฟุตบอลใหญ่ของมหาวิทยาลัยในนาทีต่อมา ดวงตาเหมือนหมาน้อยมองหาร่างสูงของชานยอลก็ไปเจอเข้ากับร่างที่คุ้นตานั่งดื่มน้ำอยู่ที่จุดพักนักกีฬา

     โหววันนี้พี่ชานยอลดูดีจัง เสื้อกางเกงบอลสีน้ำเงินเข้มๆ ทำให้พี่ชานยอบดูโดดเด่นมากๆ แต่ไม่ใช่พี่คนอื่นๆไม่ดีนะจ๊ะ! ทุกคนดูดีหมดเลย แต่แค่พี่ชานยอลดูดีมากๆในสายตาแบคเท่านั้นเอง งือออ ไม่อยากจะพูดเท่าไหร่แต่ก็ขอพูดหน่อยว่า ไม่ว่าจะตอนไหนพี่ชานยอลก็หล่อทั้งนั้น แบคโคตรอวยพี่ชาานยอลเลยจุดนี้!

     "อย่ามัวแต่ยืนมองดิ เข้าไปหาได้แล้ว รีบไม่ใช่ไง๊?"

     "นั่นสิ คยองซูก็ไปด้วยกันสิจ๊ะ"

     "ไม่อ่ะ กูเดินมาส่งมึงเฉยๆ"

     "อ้าว ไม่ไปดูพี่จงอินเตะบอลหรอ"

     "ไอ้พี่จงอินมันมาที่ไหนล่ะ มันเป็นไข้นอนอยู่คอนโดนู่น"

     "อ่า แปลว่าคยองซูจะกลับเลยใช่ไหมจ๊ะ"

     "อืม เดินดีๆนะมึง เดี๋ยวก็ล้มปากคาบพื้นหรอก"

     "ไม่ล้ม!" แบคฮยอนพูดจบก็โบกมือลาเพื่อนรัก ก่อนจะรีบวิ่งไปที่จุดพักนักกีฬาทันทีพร้อมกับตะโกนเรียกจนสุดเสียง "พี่ชานยอลลล!"

     ร่างสูงที่นั่งอารมณ์เสียอยู่ถึงกับลุกขึ้นยืน มองตามหาเสียงเล้กที่ไหนยินเมื่อครู่ ไอ้หมาเตี้ยแบคฮยอนมาแล้ว! กำลังวิ่งมาหาเขา เหอะ แม่งมองยังก็หมาวิ่งมาหาเจ้าของ

     "พี่ชาน แฮ่ก แบคมาแล้วจ้ะ แฮ่กๆ"

     "ช้าสัด"

     "ก็อาจารย์ปล่อยช้านี่นา"

     "จริง?"

     "อื้อ! จริงๆจ้ะ ไปถามคยองซูได้เลย"

     "...แล้วไป"

     "เย่!"

     "แต่คราวหน้าห้ามช้าอีกนะมึง"

     "รับทราบ!"

     แบคฮยอนยิ้มจนตาเป็นสระอิ เหล่าเพื่อนพ้องของชานยอลก้พากันถึงบางอ้อ เพราพวกเขารู้แล้วว่าอะไรทำให้ไอ้โหดมันถึงได้หงุดหงิด อารมณ์เสียได้ขนาดนี้

     มือใหญ่ขยี้ผมนิ่ม ก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าที่ยังไม่ได้ใช้ขึ้นมาซับเหงื่อที่ขึ้นบนกรอบหน้าหวานของคนตัวเล็กออก

     "พี่ชานยอลเริ่มเล่นไปหรือยังจ๊ะ"

     "ยัง พวกกูวอร์มร่างกายกันก่อน" ชานยอลพูดแต่มือก็ยังไม่ละออกไปจากหน้าที่ที่ทำอยู่

     "หูย ดีจังแบคมาทันด้วย"

     "เออ มาทันก็ไปนั่งดูดีๆ กูต้องลงสนามแล้ว"

     ชานยอลวางผ้าเช็ดหน้าลงบนหัวของแบคฮยอน ก่อนจะดดหน้าผากไอีกป๊อก คนอะไรยืนเฉยๆยังน่าแกล้งขนาดนี้

     "เดี๋ยวจ้ะพี่ชานยอล!"


     "อะไรอีก" ชานยอลหยุดเดินตามเสียงเรียก "กูบอกให้มึงไปนั่งดีๆไง ทำไม-"

     "เหงื่ออกเต็มเลย อย่ามัวแต่เช็ดให้คนอื่นสิจ๊ะ"

     "..."

     แบคฮยอนเขย่งเท้าให้สูงขึ้นก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนเดิมที่ชานยอลเคยเช็ดเหงื่อให้ตัวเอง

     "อ่ะ เสร็จละ หล่อกิ๊ง"

     "กูหล่อหรอ"

     "ทำไมถามงั้นอ่ะ"

     "ตอบดิ กูหล่อหรอ"

     "อ..เอ่อ"

     ท่าทีอ้ำอึ้ง ไม่ใช่ว่าพี่ชานยอลไม่หล่อนะจ๊ะ แต่พี่ชานยอลน่ะหล่อมากกกกต่างหาก เพียงแต่แบคคิดว่าถ้าแบคพูดแบบนั้นออกไปตรงๆ คงจะมีคนเขินมากๆแน่เลย

     และคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน...

     แบคเองจ้า!

     "แบคฮยอน ตอบ" ชานยอลเร่งเอาคำตอบจากคนตัวเล็ก "กูหล่อไหม? ในสายตามึง"

     ได้โปรดอย่าทำเสียงและทำตาหวานๆแบบนั้น แบคไม่ชอบ มันทำให้หัวใจแบคเต้นแรงงงง

     "..."

     "..."

     "ล...หล่อสิ หล่อจนแบคหัวใจเต้นแรงเลย..." ปรโยคสุดท้ายแบคฮยอนพูเสียงค่อย แต่ชานยอลกลับได้ยินมันทั้งหมด ทำเอาคนฟังยิ้มแทบแก้มแตก

     "งั้นหรอ"

     "อื้อ หล่อจริงนะ หล่อแบบ-"



ฟอดดดดดดดด



     เฮือก!

     พ..พี่ชานยอล ห..หอมแก้มแบค!!

     พี่ชานยอลหอมแก้มแบค พี่ชานยอลหอมแก้มแบค พี่ชานยอลหอมแก้มแบค พี่ชานยอลหอมแก้มแบค พี่ชานยอลหอมแก้มแบค พี่ชานยอลหอมแก้มแบค พี่ชานยอลหอมแก้มแบค พี่ชานยอลหอมแก้มแบค พี่ชานยอลหอมแก้มแบค พี่ชานยอลหอมแก้มแบค

     *ระเบิดเป็นโกโก้ครั้นซ์*
(50%)

     "พ...พี่ พี่"


     "ฮึ?"


     "พี่ชานยอล ห..หอมแก้ม"


     "ทำไม? กูหอมไม่ได้? มึงจะเก็บแก้มไว้ให้ใครหอมห้ะ"


     "ม..ไม่ใช่นะ แบคแค่ตกใจเฉยๆ"


     ใครไม่ตกใจก็บ้าแล้ว! มีคนที่ชอบอยู่มาหอมแก้มน่ะ ดีแค่ไหนแล้วที่แบคไม่สลบล้มพับไปกองอยู่บนพื้น ฮืออออ ดีไม่ดีอาจได้หามตัวส่งโรงพยาบาลเลยก็ได้!


     "แค่นี้ทำเป็นตกใจไปได้ ถ้ากูจูบมึงขึ้นมาไม่ตายเลยหรอวะ"


     "ห้ะ!?"


     "เห้ยยยยย / เพื่อนกูคนจริงครับผม! / เชรดดดด ยอมใจในความกล้าของกับตัน"


     "พี่ชานยอลไม่กล้าหรอก ที่นี่คนเยอะแยะจะ-"


 

จุ๊บ


 

     "หุบปากแล้วไปนั่งในร่มดีๆ ก่อนที่กูจะได้ทำมันจริงๆ"


     ชานยอลดันร่างเล็กให้เข้าไปนั่งรอที่พักนักกีฬา ก่อนจะกึ่งวิ่งกึ่งเดินออกไป เสียงโห่แซวกับการกระทำเมื่อครู่ทำให้ใบหน้าขาวขึ้นเป็นริ้วสีแดง ลามไปถึงใบหูที่ใครๆก็คิดว่าเจ้าตัวคงจะเขินเอามากๆ


     นอกจากที่จะหอมแก้มกลมไปฟอดใหญ่แล้วชานยอลก็ยังจุ๊บไปที่หน้าผากมนอีกครั้ง แบคฮยอนเริ่มคิดแล้วว่าการที่เขามาที่นี่มันดีต่อใจแล้วหรอ ตัวเขาเองรู้สึกไม่ปลอดภัยเลยที่ปล่อยให้ปีศาจร้ายอย่างปาร์ค ชานยอลทำให้เขินเหมือนตายแบบนี้


     พี่ชานยอลเป็นปีศาจร้ายในคราบเทพบุตรสุดแสนดีชัดๆเลย!


     แบคฮยอนฮึบให้กำลังใจตัวเอง ใบหน้าหวานเงยหน้าขึ้นมองการแข่งขันตรงหน้า มองตามคนตัวโตที่มีตัวเลข 61 อยู่หลังเสื้อวิ่งไปมาในสนามอย่างเพลิดเพลิน พี่ชานยอลนี่มีเสน่ห์จังเลยน้า ขนาดมีเหงื่อออกเยอะมากๆยังหล่อเลย เฮ้อ พี่ชานยอลเหนื่อยมากไหมนะที่หล่อได้ขนาดนี้


     แบคฮยอนยิ้มให้กับความคิดของตัวเองที่อวยชานยอลไม่เลิก โดยไม่ได้สังเกตเลยว่ามีลูกบอลกลมๆสีขาวกำลังพุ่งตรงเข้ามาหาตัวเอง


     "แบคฮยอน!"


     "หือ? ..เฮ้ย!"


 

ปัง!


 

     โชคดีที่แบคฮยอนกระโดดหลบได้ทัน ลูกบอลจึงอัดไปที่เก้าอี้ที่คนตัวเล็กนั่งอยู่อย่างเต็มแรง ดวงตาใสมองลูกบอลที่แน่นิ่งไปแล้วอย่างตกใจ พลางคิดว่าถ้าไอ้ลูกนั่นมันโดนเขาขึ้นมาจะเป็นยังไง คงจะเจ็บน่าดู...


     "...ดีจังหลบทันด้วย"


     "แบคฮยอน! เป็นไงบ้าง!?"


     "ไม่เป็นอะไรจ้ะ แบคสบายดี แบคหลบทันด้วยนะ"


     "ยังจะเล่นอีก นี่มึงไม่ได้เจ็บตรงไหนใช่ไหม"


     "..." แบคมองเห็นความห่วงใยในตาพี่ชานยอลด้วยจ้ะ พี่เขาเป็นห่วงแบคใช่ไหม แบคไม่ได้โกหกตัวตัวใช่หรือเปล่า


     "ตอบกู"


     "แบคไม่ได้เจ็บ พี่ชานยอลไม่ต้องเป็นห่วงนะ"


     ชานยอลถอนหายใจออกมาก่อนจะจับตัวคนตัวเล็กหันซ้ายหันขวาเพื่อตรวจสอบให้ดี แบคฮยอนจึงยิ้มกว้างๆให้คนตัวโตดูว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ


     "น้องแบคฮยอนนน พี่ขอโทษษษ"


     "ไอ้ห่า ถ้าโดนน้องขึ้นมาทำไงวะ เล่นระวังๆหน่อย"


     "โทษทีๆ พี่ขอโทษนะน้องน้อย พี่ไม่ได้ตั้งใจ"


     "ไม่เป็นไรจ้ะ ในเมื่อมันเป็นอุบัติเหตุนี่เนอะ ใครก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นหรอกจ้ะ"


     "ฮือออ งั้นเดี๋ยวพี่เลี้ยงไอติมขอโทษนะครับ"


     "จริงหรอจ๊ะ!"


 

ป๊อก


 

     "งือออ เจ็บ"


     "ยังจะห่วงกินอีกนะมึง" ชานยอลส่ายหัว ก่อนจะหันไปคุยกับเพื่อนที่เตะลูกบอลเมื่อครู่ "ห้ามเตะแบบนี้อีก ถ้ามันไปโดนใครเข้าขึ้นมาจะแย่เอา"


     "เออ กูจะระวังให้มาก"


     "อือ มึงกลับไปเล่นก่อน เดี๋ยวกูตามไป"


     เมื่อตกลงกันเรียบร้อยก็แยกตัวออกไป ชานยอลมองผมสีน้ำตาลของแบคฮยอนก่อนจะวางมือลงไปบนนั้น ขยี้เบาๆเรียกให้เจ้าของกลุ่มผมนิ่มเงยหน้าขึ้นมามอง


     "ไปรอกูที่รถ"


     "ไม่เอา แบคจะรออยู่นี่จ้ะ แบคจะไปพร้อมพี่ชานยอล"


     "แต่ถ้ามึงโดนอีก-"


     "ไม่โดนแล้ว พี่คนเมื่อกี้เขาก็ตกลงกับพี่ชานยอลแล้วไงว่าจะระวังให้มาก"


     "แล้วถ้ามัน-"


     "แบคก็จะหลบอีก สัญญาเลยว่าจะไม่ให้โดน เกี่ยวก้อยเลยก็ได้เอ้า"


     นิ้วก้อยเล็กถูกยกขึ้นมา ก่อนจะเกี่ยวไปที่นิ้วก้อยของคนขี้กังวล ไม่นานชานยอลก็หลุดยิ้มออกมา


     "เก่งนักล่ะให้คนอื่นสบายใจ"


     "ก็นั่นมันหน้าที่แบคนี่จ๊ะ"


     ชานยอลมองหน้าจิ้มลิ้มที่เขาเป็นห่วงที่สุด แล้วก็บีบแก้มกลมให้หายหมั่นเขี้ยว ก่อนวิ่งกลับเข้าสนามไป ไม่วายยังหันหลังกับมองมองแบคฮยอนอีกครั้ง ไอ้เอ๋อของพี่ชานยอลจึงโบกมือให้เป็นกำลังใจ


     ให้ตายเหอะ ทำไมผมรู้สึกหลงไอ้หมาเตี้ยได้ขนาดนี้วะ


. . . . . .


     เกมในสนามดำเนินยาวมาได้ชั่วโมงกว่าๆ จวบจนใกล้หมดเวลาที่กำหนดไว้ แบคฮยอนจึงรีบปลีกตัวออกไปซื้อน้ำส้มให้ชานยอล กลับมาก็น่าจะหมดเวลาพอดี งั้นไหนๆแล้วก็ซื้อผ้าเย็นไปฝากพวกพี่ๆ ด้วยแล้วกัน


     ไม่นานคนตัวเล็กก็หิ้วถุงพะรุงพะรังที่บรรจุผ้าเย็นหลายผืนไว้กลับไปที่สนามฟุตบอล ผ้าเย็นที่เขาซื้อมาค่อนข้างเยอะ แต่ในมืออีกข้างที่ยังว่างอยู่มีเพียงขวดน้ำส้มเพียงขวดเดียว ไม่ต้องถามเลยว่าใครเป็นเจ้าของขวดน้ำขวดนี้


     ดวงตาเรียวเห็นร่างสูงหลายคนกำลังเดินออกมาจากสนามเหงื่อกาฬไหลเต็มไปหมด ดูท่าจะเหนื่อยกันมากเลยนะเนี่ย นี่! ต้องใช้ผ้าเย็นฟื้นชีวิตของบยอน แบคฮยอนคนนี้! ตลกกับความคิดเด็กๆของตัวเอง แต่ขาเล็กก็ต้องชะงัก เมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็เจอกับร่างบางระหงส์ของผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยื่นขวดน้ำส้มเหมือนกับของเขาให้พี่ชานยอล ดูก็รู้ว่าเธอเขินอายมากแค่ไหน


     เธอก็คงจะชอบพี่ชานยอลเหมือนกับแบคสินะจ๊ะ แต่แบบนี้ไม่ดีเลยนะ เอาน้ำส้มให้พี่ชานยอลตัดหน้าแบคแบบนี้ได้ไง แบคเดินไปซื้อไกลมากเลยนะ


     ทั้งชานยอลและเพื่อนของเขาเองก็พากันยืนนิ่ง ไม่มีใครปริปากแซวอะไรออกมา ชานยอลมองไปยังที่พักนักกีฬาก็ไม่เจอแบคฮยอน เขากว้านสายไปรอบๆก็พบกับคนตัวนุ่มนิ่มยืนถือถุงอะไรก็ไม่รู้อยู่ไม่ไกล เขาจึงวิ่งไปหาแบคฮยอนทันที ทิ้งหญิงสาวเพียงคนเดียวยืนหน้าเสียอยู่ตรงนั้น ก่อนจะฮึดฮัดกับตัวเองแล้วเดินออกไป


     "มึงไปไหนมา"


     "..แบคไปซื้อน้ำส้มกับผ้าเย็นมาให้พี่ชานยอลจ้ะ"


     "หรอ งั้นนี่ก็ของกูใช่ไหม"


     แบคฮยอนพยักหน้า ไม่รีรอชานยอลก็คว้าเอาขวดน้ำส้มมาเปิดฝาแล้วก็ดื่มทันที


     "ดื่มช้าๆก็ได้จ้ะ เดี๋ยวสำลักหรอก"


     "ฮ้าาาาาา ชื่นใจ" ชานยอลทำหน้าตาสดชื่น จนดูน่าหมั่นไส้ "แล้วอันก็ของกูถูกไหม"


     "ใช่จ้ะ แต่แค่ผืนเดียวนะ ที่เหลือของพี่ๆคนอื่นด้วย"


     แบคฮยอนเดินเข้าไปยังกลุ่มของเพื่อนชานยอล แล้วก็แจกจ่ายผ้าเย็นที่ซื้อมาให้นักกีฬา โดยไดรับคำขอบคุณกลับมามากมาย


     จริงๆน้องไม่ต้องทำอะไรก็ซื้อใจพวกเขาได้อยู่แล้ว แต่ยิ่งทำแบบนี้ยิ่งทำให้พวกเขาคิดว่าน้องควรจะรีบเป็นแฟนไอ้โหดมันซะ เพราะพวกเขาอยากให้เพื่อนได้เจอคนดีๆแบบน้องนุ่มนิ่มคนนี้


     แต่ดูท่าพวกผมคงจะชมน้องเกินหน้าเกินตาเกินไป ก็ดูหน้าไอ้โหดมันสิ ตึงยิ่งกว่าผ้าขึงไว้ซะอีก


     "อะไรจ๊ะ พี่ชานยอลจะคืนผ้าหรอ" จู่ๆพี่ชานยอลก็เดินมายื่นผ้าให้แบคเฉยเลยจ้ะ


     "ไม่ใช่"


     "แล้วอะ-"


     "ให้มึงเช็ดให้"


     ร่างเล็กรับรู้ได้ถึงความแปลกประหลาดบนใบหน้า รู้สึกร้อนที่หน้ายังไงก็ไม่รู้ ถ้าจะร้อนเพราะสภาพอากาศทำไมไม่ร้อนทั้งตัวล่ะ ทำไมถึงร้อนแค่หน้าล่ะ ทำไมมมม


     แบคฮยอนรับผ้าเย็นมาถือไว้ แกะซองออกก่อนจะเงยหน้าตั้งใจเอาผ้าเย็นเช็ดลงบนผิวหน้าและลำคอของคนตัวโต โดยที่เขาคนร้ายกาจก็ย่อตัวลงมาให้อยู่ในระดับเดียวกันให้


     ใบหน้าแดงๆบวกกับความน่ารักของคนตรงหน้าทำให้เขายิ่งมั่นใจว่าสิ่งที่มันกำลังเกิดขึ้นภายในใจตอนนี้มันถูกต้องแล้ว


     ใช่... มันถูกต้องแล้วล่ะ


     "แบคฮยอน"


     "อ..อื้อ"


     "กูว่า.."


     "ว่า?"


     "กูว่ากูชอบมึงแล้วว่ะ"

 

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!





#หวานใจเดือน2


(50%)
นายมันร้ายปาร์คชานยอล! นายมันเป็นคนร้ายกาจจจจจ!
(100%)
พี่จ๋าเลิกซึนแล้ววว พี่จ๋าบอกชอบน้องแล้วววว *ตีลังกาสามสิบแปดตลบ*
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 552 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,003 ความคิดเห็น

  1. #2984 KPICMY_REAL (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 16:52
    ในที่สุดพี่ก็พูดดดด????
    #2,984
    0
  2. #2940 Nuthathai Por (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 15:30

    ระเบิดเป็นโกโก้คลัชอีกรอบแล้วจ้ะ

    #2,940
    0
  3. #2867 Pent SG (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 00:29
    ระเบิดไปเลยจ้า
    #2,867
    0
  4. #2588 suchanatt__ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 14:28

    ฮรื่อ น้องจะตายยยยแล้ววววววววววว อ้ากกกก กนำรพาพรดสพยะย้เนยเะนยภรฃย แง้แง้ TT
    #2,588
    0
  5. #2494 Nessy9397 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 19:06

    เขินมากรอตอนต่อไปเลย
    #2,494
    0
  6. #2480 P'byun (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:18
    พี่คะ...
    #2,480
    0
  7. #2466 김유MYLOVE. (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 23:10

    นี่คือความรู้สึกของคนอ่าน ายกยห่าหยกยดยวกากรดยกยหยหนสไำกากสดยยกบไมำพรดยยกวก่กาสดยอนกบไไคพขบำวเทมดวปนแกาสหอ่อนกยยกสกา
    #2,466
    0
  8. #2465 ขนมหวานคือชีวิต (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 20:30

    เหลืออีกคู่นึง เหลืออีกคู่นึ๊งงงง โอ้ยยยย เขินนนนน ฮืออออ เขินไปหมดแล้วววววว
    #2,465
    0
  9. #2464 s31213mind (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 22:41
    อ่านไปยิ้มไป​ เจินเเทนเเบค​ พี่ชานร้ายมากเลย​ น่ารักก
    #2,464
    0
  10. #2460 Kinnaphat (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 17:54
    นายมันร้ายปาร์คชาน!
    #2,460
    0
  11. #2459 GartHuji (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 15:56

    เขินไปอี้กกกกกกก

    #2,459
    0
  12. #2458 MonsterNatsu (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 14:44
    นายมันรว้ายยยย ชัลยอลลล *นั่งกลั้นยิ้ม*
    #2,458
    0
  13. #2457 KM_PTK9397 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 23:34
    เอื้อออออ วูบแทนแบคเลย
    #2,457
    0
  14. #2456 116803 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 09:11
    นายมันร้ายกาจ​ ปาร์ค​ชาน​ยอ​ล!
    #2,456
    0
  15. #2455 khunsom08 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 06:12
    พี่คะ..ใจน้อง
    #2,455
    0
  16. #2454 jiw_kanokkon (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 05:31
    เขินไปอี๊กกก
    #2,454
    0
  17. #2453 Mr.B_4237 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 00:37
    เขินแทนน้องงงงงงงงงงงงง อรั้ยยยยยยยยย
    #2,453
    0
  18. #2452 Opp Sasiwimon (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 00:12
    แบคอยู่ตรงนั้น คงดิ้นไม่ได้ เราดิ้นแทนแล้ว ตายๆๆๆๆๆ หน้าร้อนเลยอะ
    #2,452
    0
  19. #2451 namfah_lee (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 23:43

    ช่วยด้วย เราระเบิดตัวเองไปพร้อมน้องแบคแล้ว
    #2,451
    0
  20. #2450 zonya1220 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 23:35
    ชานชอบแบคแล้วดีจัง
    #2,450
    0