B1B2❥ แฝด [แบคแบม]

ตอนที่ 10 : B1B2 #7 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ม.ค. 59










B1B2 แ ฝ ด  -

ตอนที่ 7



        “ สวัสดี..เราฮัน กันต์พิมุก หรือจะเรียกว่าแบมแบมก็ได้นะ^^ ” เสียงใสเอ่ยขึ้นหน้าห้อง ขณะเดียวกันที่ชานยอลกำลังเดินกลับเข้ามาทางหน้าห้องพอดี



        ฮัน กันต์พิมุก งั้นเหรอ.. 


 

        “ ห้องเรามีเด็กใหม่สองคนเหรอครับ อาจารย์ ? ”

        “ แล้วนายเห็นสามคนหรือยังไง ” 

        “ เด็กใหม่เป็นญาติกับแบคฮยอนเหรอคะ ทำไมนามสกุลเหมือนกัน ”

        “ เอาหละๆ ค่อยเอาไว้ถามกันทีหลัง เลยเวลาเรียนมามากพอแล้วแล้วก็อย่าแกล้งเพื่อนใหม่หละ! ” ครูชินดงบอกก่อนจะเดินออกจากห้องไป

        “ เอ่อ..แล้วนายสองคนจะนั่งตรงไหนดีหล่ะ  ” ครูสาวเอ่ยขึ้นและมองไปรอบๆห้อง ทำไมครูชินดงถึงได้ทิ้งเด็กสองคนไว้แบบนี้นะทั้งๆที่ตัวเองเป็นที่ปรึกษาแท้ๆ จะนั่งตรงไหนก็ไม่ใช่ปัญหาหรอก แต่เด็กอีกคนที่เพิ่งจะเข้ามานามสกุลนี้มันลูกหลานผอ.ชัดๆ แล้วถ้าหาที่นั่งให้ไม่ดี ฉันจะโดนไล่ออกไหมเนี้ย~ 

        “ อาจารย์ครับ ข้างแบคฮยอนกับชานยอลมีโต๊ะว่างครับ ”

        “ ข้างๆผมอี้เอินนั่งครับ แต่มันยังไม่มา ” ชานยอลบอกพร้อมกับกลับไปนั่งที่ของตน

        “ งั้นให้กันติ์พิมุกไปนั่งที่อี้เอินก่อนแล้วกัน ถ้าเขามาแล้วค่อยว่ากันใหม่ ”

        “ ผมขอนั่งข้างพี่แบคได้ไหมครับ?^^ ” เสียงใสท้วงขึ้นก่อนจะหันไปมองทางแฝดพี่ของเขาที่กำลังมองมาทางเขาอยู่เหมือนกัน แต่ทว่าสายตาที่แบคมองเขากลับมานั้นราวกับ..


        ..ไม่พอใจอะไรบางอย่าง



        “ หื้ม? นายรู้จักแบคฮยอนเหรอ ” ครูสาวถามขึ้นพลางหันไปมองพวกเขาทั้งสอง

        “ รู้จักสิครับ ก็.. ”

        “ ขออนุญาตไปทำธุระที่ห้องผอ.แปปนึงนะครับอาจารย์ หวังว่าคงไม่เป็นไรใช่ไหมครับ ”  แบคฮยอนลุกขึ้นและเดินไปดึงแขนแฝดน้องที่อยู่หน้าห้องให้เดินตามเขาออกไปและแบมแบมเองก็ตามออกไปอย่างว่าง่าย ท่ามกลางสายตาและความอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนในห้องแต่แบคฮยอนก็ไม่ได้สนใจ เพราะตอนนี้เขาอยากรู้เหลือเกินว่าน้องเขากำลังเล่นอะไรอยู่คิดจะกลับมาง่ายๆแบบนี้เลยหรือยังไง แล้วป๊ากับม๊าเขาก็เห็นดีเห็นงามกับน้องเขาอย่างงั้นเหรอ 




        “ พี่แบคกลับไปเรียนกันเถอะ จะพาน้องไปหาแด๊ดดี๊ทำไม ” คนน้องบอกคนเป็นพี่ แต่ก็ยังเดินตามไป 

        “ ทำไมถึงทำแบบนี้แบม! ” แบคฮยอนหยุดเดินและปล่อยมือที่จับแขนน้อง ก่อนจะจ้องมองแฝดน้องด้วยสายตาที่ไม่พอใจ

        “ แบมทำอะไร.. ”

        “ อย่ามาตอบโง่ๆ!! ” เป็นอีกครั้งที่แบคฮยอนเผลอตะคอกใส่แฝดน้องอย่างลืมตัว เพราะเขาเกลียดการตอบคำถามเหมือนคนสิ้นคิด แต่นั่นก็เพราะเมื่อกี้เขาถามอย่างชัดเจนแล้วและน้องเขาเองก็ไม่ได้โง่พอที่จะไม่เข้าใจในคำถามของเขา

        “ … ”

        “ แบมก็รู้ว่าพี่หมายถึงอะไร ”

        “ ... ”

        “ จะไม่ตอบใช่ไหม? ”

        “ … ”

        “ ถ้าไม่ตอบก็ไม่ต้องมาเรียกพี่ว่าพี่อีกต่อไป ”

        “ แบม.. ” แฝดน้องเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา และก้มหน้ามองพื้นอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้พี่แบคต้องโกรธเขามากถึงเพียงนี้ ขอโทษที่ทำให้พี่แบคต้องผิดหวังในตัวน้องนะ แต่ที่น้องต้องกลับมานั้นแบมบอกพี่แบคไม่ได้..

        “ … ”

        “ แบมเหงา แบมอยู่คนเดียวไม่ได้ แบมขอโทษนะ..แบมรู้ว่าพี่แบคต้องเกลียดและโกรธแบมมากๆ ที่แบมต้องกลับมาก็เพราะเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นพวกนี้…ฮึก ” จู่ๆแบมแบมก็ปล่อยโฮออกมาและน้ำตาก็ค่อยๆไหลออกมาจากดวงตาเล็ก ราวกับว่าเขากำลังเศร้าและเสียใจกับสิ่งที่เขาทำลงไป 

        “ ฮึก..แบมย้ายไปเรียนที่อื่นก็ได้ ฮึก.ถ้าพี่แบค.. ”

        “ ไม่ต้องย้ายไปไหนหรอก ”

        “ เย้~!!! ” ทันทีที่ได้ยินคนเป็นพี่บอกกับเขาแบบนั้น คนน้องก็โผลกระโดดเข้ากอดคนเป็นพี่อย่างดีอกใจดีใจจนทำให้คนเป็นพี่ต้องเซไปตามแรง ..อย่างน้อยพี่แบคก็ไม่ได้โกรธเขานานเหมือนที่เขาคิดไว้ในตอนแรก

        “ แบมหลอกพี่เหรอ? ” แบคฮยอนพยายามดันแฝดน้องที่กอดเขาแน่นหนึบเหมือนอย่างกับปลิงออก เพราะกลัวว่าใครจะมาเห็นและเอาไปพูดมั่วๆอีก

        “ แบมพูดจริงๆนะ แบมร้องไห้เพราะเสียใจจริงๆ ดูสิน้ำตาน้องยังไม่หยุดไหลเลย ” คนน้องบอกและยื่นหน้าเข้าไปใกล้เพื่อที่จะให้พี่เขาดูว่าน้ำตาเขาไหลออกมาจริงๆ 


       แต่ก็นะ..


       น้ำตาพวกนี้มันไม่ได้ออกมาจากใจเขาจริงๆหรอก เขาแค่ต้องทำเพื่อที่จะไม่ให้พี่แบคถามเขาต่อ และเขาก็รู้ว่าถ้าพี่แบคเห็นน้ำตาของเขายังไงก็ต้องใจอ่อน^^


        “ แต่พี่มีข้อแม้นะ.. ” แบคฮยอนดันคนเป็นน้องออกจากเขา และพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

        “ ? ”

        “ แบมอย่าเพิ่งบอกคนอื่นว่าเราสองคนเป็นฝาแฝดกัน ”

        “ แต่ว่านามสกุล.. ”

        “ บอกว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องก็พอ ”

        “ แต่.. ”

        “ พี่ขอแค่นี้ทำให้ไม่ได้เหรอ ? ”

        “ แล้วถ้าอาจารย์พูด.. ”

        “ พี่จะจัดการเอง ”

        “ อ่า..ได้สิ เรื่องแค่นี้เอง^^ น่าสนุกออกถ้าคนอื่นมารู้ทีหลังว่าเราเป็นฝาแฝดกัน ”


        ขอบคุณที่น้องเขาเห็นว่านี่เป็นเรื่องสนุกและไม่ถามเหตุผลเขาต่อ แต่ทว่า..หลังจากนี้เขาคงต้องคิดหนักที่จะบอกเรื่องนี้กับชานยอล 


        “ แล้วเพื่อนพี่คนเมื่อคืน เขาจะ.. ” ยังไงมาร์คก็รู้แล้ว แล้วพี่แบคจะทำแบบนี้ไปทำไมนะ แต่จะเพื่ออะไรก็ช่างเถอะยังไงเขาก็ไม่ได้สนใจเหมือนกัน

        “ เขาไม่บอกใครหรอก ”

        “ พี่แบคมั่นใจแค่ไหนว่าเขาจะไม่บอกใคร ” นั่นสิ..ดูพี่แบคมั่นใจในตัวมาร์คเหลือเกิน

        “ มั่นใจสิ พี่เชื่อมั่นในตัวเขา ” แบคฮยอนบอกและไล่ระดับสายตาที่มองหน้าน้องเขาอยู่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นมองไปทางด้านหลังของน้องเขา

        “ ก็เขาเป็นเพื่อนพี่ ยังไงเขาก็ไม่บอกใครหรอก ”

        “ … ”

        “ ใช่ไหม มาร์ค? ”

        “ !! ” ทันทีที่แบมแบมได้ยินพี่เขาบอกแบบนั้นเขาจึงหันขวับไปทางด้านหลัง 

        “ ..อืม ” มาร์คตอบอย่างสั้นๆ และมองคนตัวเล็กที่เพิ่งหันมามองเขาอย่างไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะมองไปทางแบคฮยอน

        “ พี่บอกให้มาร์คมาหาเองแหละ มาร์คไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังเราหรอก ”

        “ อ่อ.. ” แบบนี้นี่เอง.. ดูเหมือนว่าพี่แบคกับมาร์คคงจะสนิทกันมากพอควรถึงได้มีแต่มาร์คที่รู้เรื่องของพวกเขา ว่าแต่..PCY นี่ใครกันนะ?

 

        หรือว่าจะเป็นมาร์ค??

        แล้วมาร์คจะขอโทษพี่แบคทำไม??? 

        แล้วทำไมพี่แบคจะต้องเมมชื่อมาร์คว่า PCY ????

  

        “ กลับขึ้นห้องกันเถอะแบม ส่วนนาย..ค่อยตามมาละกัน ” แบคฮยอนบอกและเดินนำหน้าไป โดยไม่ได้สนใจว่าน้องเขาตามมาตามที่เขาบอกไหม


        แต่ถ้าแบคฮยอนลองมองกลับไปก็จะเห็นว่าน้องเขายังไม่ได้เดินตามมาตามที่เขาบอก แต่กลับยืนจ้องหน้ามาร์คด้วยแววตาที่สื่อความหมายไม่แน่ชัด



        มาร์คยังคงเหมือนเดิม

        หรืออาจจะหล่อกว่าเดิมนะ เมื่อคืนไม่ทันได้สังเกต

        มาร์คสบายดีหรือเปล่า อยากถามจัง?

        แต่สายตาที่มาร์คมองเรากลับมา

        คำถามพวกนั้นก็ได้แต่เก็บไว้เหมือนเดิม

        ทำไมมาร์คถึงเฉยชานักนะ

        เขาจะรู้ตัวไหมว่าเขาเปลี่ยนไปมาก

        แล้วนี่เขามาเป็นเพื่อนกับพี่แบคได้ยังไง

        แต่เมื่อก่อนมาร์คก็เป็นคนเข้ากับคนอื่นง่ายคงไม่แปลกที่จะมาเป็นเพื่อนกับพี่แบค     

        แล้วตอนนี้เขาจะรู้สึกยังไงนะ เมื่อรู้ว่าเราคือน้องพี่แบค เพราะเมื่อก่อนเขาเองก็ไม่ได้บอกว่าเขามีฝาแฝด..

     

        “ มะ..มาร์ค ” คนตัวเล็กเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นๆไม่เต็มเสียง ราวกับไม่กล้าเรียกชื่อของคนตรงหน้า


        หลังจากที่ยืนให้คนตัวเล็กมองเขาอยู่นาน จู่ๆคนตัวเล็กก็เรียกชื่อเขาขึ้นและดูเหมือนว่าจะพูดอะไรต่อ แต่ทว่ามันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเขาที่จะต้องมาฟังและเสวนากับคนคนนี้ มาร์คจึงหันหลังกลับเดินหนีและไม่คิดจะหันกลับไป




                                                                            50%



พักเที่ยง

โรงอาหารฮันบี

 


        “ จงอิน นี่มาร์ค คนที่นายนั่งที่มันเมื่อเช้าชานยอลเดินมากับอีกคนและหยุดยืนอยู่ตรงหน้ามาร์คที่นั่งก้มหน้ากินข้าวอยู่คนเดียวในโรงอาหาร

        “ ?มาร์คเงยหน้าขึ้นมามอง ก่อนจะหันไปทางชานยอลด้วยสีหน้าที่มีคำถาม

        “ หวัดดีคนที่เดินมากับชานยอลเอ่ยทักเขาขึ้นและยิ้มให้อย่างเป็นมิตรก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม จากนั้นชานยอลก็เดินมานั่งข้างเขา

        “ … ” ทันทีที่ชานยอลนั่งลงข้างเขาปุ้บ มาร์คก็เขยิบเข้าไปกระซิบกับชานยอลให้ได้ยินกันแค่สองคน

        “ ใครวะ

        “ เด็กใหม่ไง มึงไม่ได้อ่านข้อความที่กูส่งให้อ่อ?ทันทีที่ได้ยินชานยอลบอกออกมาแบบนั้น มาร์คก็เพิ่งจะนึกได้..เชี่ยละ เขาลืมว่าแล้วเขาลืมอะไร เมื่อเช้ามีข้อความเข้าสองข้อความพร้อมกันคือแบคฮยอนและชานยอล และก็คงไม่ต้องบอกว่าเขาลืมอ่านของใคร

        “ โทษทีว่ะ กูยังไม่ได้แตะโทรศัพท์เลยมาร์คว่า ..และเมื่อชานยอลได้ยินดังนั้นเขาจึงอธิบายให้ฟัง

        “ คือ..เมื่อเช้าห้องเรามีเด็กใหม่เข้ามาสองคน นั่งตรงหน้ามึงเนี่ยชื่อจงอินหรือจะเรียกมันว่าไคก็ได้ ส่วนอีกคน.. ” 

        “ ช่างมันเหอะ

        “ เดี๋ยว! กูยังพูดไม่จบ ส่วนอีกคน.. ”

        “ กูบอกช่างมันเหอะ มึงเลิกพูดได้ละกูจะกินข้าว

        “ มึงควรรู้ชื่อเขาไว้เพราะยังไงเขาก็เป็นญาติแบคฮยอน

        “ ญาติ?กว่าไม่อยากพราะยังไงเขาก็ญาตองบอกว่าเขาลืมอ่านของใครงข้อความพร้อมกันินกันแคสองคนยอลก็มานั่งข้างเขา

        “ ใช่! ญาติแบคฮยอน

        “ อ่อ..ญาติก็ญาติ

        “ หน้าโคตรคล้ายกันเลยว่ะ ถ้าไม่บอกว่าเป็นญาติบอกว่าเป็นแฝดคนละฝากูก็เชื่อทันทีที่ได้ยินชานยอลบอกเขาแบบนั้น เป็นผลทำให้มาร์คถึงกับนิ่งไปชั่วขณะ

        ทำไมชานยอลมันถึงคิดแบบนี้ หรือว่า..?

        “ มึงสองคนไม่ต้องกระซิบกันก็ได้ คือ..กูได้ยินจงอินเอ่ยขึ้นหลังจากที่นั่งดูเพื่อนใหม่สองคนกระซิบ(?)กันอยู่นาน

        “ .. //.. ”        

        “ โทษที นึกว่าอยู่กับมันสองคนชานยอลบอกเพื่อนใหม่ตรงหน้าเขา

        “ กูเข้าใจ กูเพิ่งมาใหม่..ชานยอลมึงไม่ต้องพูดเพราะกับกูแล้วก็ได้เพราะยังไงแล้วมึงก็พูดกูมึงกับเพื่อนมึง มึงพูดกับกูก็ได้  ”

        “ เอางั้น?

        “ อือ! เอางี้แหละ กูไม่ซีหลังจากที่ตกลงกันเสร็จสับพวกเขาสามคนก็เริ่มกินข้าวและพูดคุยกันเล็กน้อย ส่วนมากก็ถามถึงเรื่องจงอินว่าเขาเป็นใครย้ายมาจากที่ไหนตามประสาเพื่อนใหม่


        และก็คงไม่ต้องบอกว่าวันนี้พวกเขาเป็นจุดสนใจมากกว่าเดิมแค่ไหนเพราะวันนี้มีสมาชิกใหม่มาเพิ่ม และสมาชิกใหม่หรือเด็กใหม่ที่ว่าก็จัดว่าหน้าตาดีซะด้วย สาวๆในโรงอาหารจึงจ้องมองพวกเขามากเป็นพิเศษกว่าทุกวัน จนบรรยากาศในโรงอาหารตอนนี้เต็มไปด้วยความชุ่มฉ่ำหัวใจ ที่ได้กินข้าวไปด้วยและมีอาหารตาให้มองไปด้วย ใครทุกคนต่างกันคิดแบบนั้น


         และวันนี้ยิ่งดีกว่าเดิมเป็นพิเศษเพราะไม่มีเจ้าหญิงแห่งฮันบีหรือแบคฮยอนนั่งเป็นเจ้าที่อยู่ตรงนั้น และพวกผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่ได้สนด้วยว่าแบคฮยอนหายไปไหน ขอแค่อย่ากลับมาก็พอ นี่แหละที่พวกเขาต้องการ เพราะนี่เป็นโอกาสเหมาะมากที่จะได้มองชานยอลมาร์คและเด็กใหม่อย่างจงอินอย่างเต็มหูเต็มตาไร้สิ่งกีดขวาง

 


          แต่ทว่าสิ่งที่พวกผู้หญิงพวกนั้นกำลังคิดอยู่กลับต้องมาแตกสลายเพราะ..

 




        “ แบมขอนั่งด้วยได้ไหม^^ ” จู่ๆก็มีเคะน้อยร่างบางที่สวยกว่าชะนีอย่างพวกเขา เดินไปที่ตรงนั้นที่ที่ทุกคนหมายปอง และส่งสายตาอ้อนวอนไปยังชานยอลของพวกเขา

        “ เอ่อ.. ” ชานยอลในตอนนี้ทำตัวไม่ถูกได้แต่อ้ำๆอึ้งๆเพราะจู่ๆเด็กใหม่ที่เป็นญาติของแบคฮยอน เดินถือถาดอาหารมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาและขอนั่งด้วย

        “ เอาสิ! แบมนั่งข้างเราก็ได้นะ..ถ้าไม่รังเกียจเป็นจงอินที่ตอบแทนชานยอล ก่อนจะเขยิบตัวนิดหน่อยและตบมือลงที่เก้าอี้ข้างๆเขาเบาๆเป็นเชิงบอกให้แบมนั่งลงข้างเขา

        “ ขอบคุณนะ^^  ” แบมแบมบอกอย่างดีใจก่อนจะวางถาดลงโต๊ะและนั่งลงข้างจงอิน และหันไปยิ้มหวานเป็นการขอบคุณที่จงอินเขยิบให้เขานั่ง

        “ ^___^ ”     

        “ …////… ”

        “ ^___^ ”

        “ …////… ”

        หลังจากที่นั่งลงเสร็จทั้งสามคนก็เอาแต่เงียบและมองมาทางเขา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร จนทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

        “ เอ่อ..แบมมาขัดจังหวะอะไรรึเปล่า เมื่อกี้ยังเห็นคุยกันสนุกๆอยู่เลย

        “ ก็รู้ตัวหนิ.. ”

        “ เชี่ยมาร์ค! ” ชานยอลรีบท้วงขึ้นและหันไปส่งสายตาดุๆใส่มาร์ค เพราะมาร์คดันพูดอะไรออกมาแบบนั้น แล้วแบบนี้ญาติแบคฮยอนจะมองพวกเขายังไง

        “ ไม่ใช่อย่างนั้นนะแบม.. มาร์คมันไม่ได้หมายความแบบนั้นชานยอลหันไปพยายามอธิบายให้คนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าเขาได้สบายใจขึ้น

        “ ไม่เป็นไรหรอก..คนกันเอง แบมไม่คิดมากหรอก^^ ” แบมแบมบอกและหันไปมองมาร์คที่ตอนนี้กำลังมองมาทางเขาอยู่เช่นกัน


         แค่คำพูดแค่นี้..มันไม่ได้ทำให้เขาสะทบสะท้านหรอกนะ มาร์ค


        “ อย่าไปใส่ใจมันเลยนะ ปกติมันไม่เคยเป็นแบบนี้สงสัยวันนี้ลืมกินยาเขย่าขวด  ” และชานยอลก็ยังคงแก้ต่างให้มาร์ค ก็เขาไม่อยากให้ญาติแบคฮยอนรู้สึกไม่ดีกับมาร์คตั้งแต่เจอกันวันแรกนี่นา..


        “ แบม!

        “ พี่แบคมาพอดีเลย แบมกำลัง.. ”

        “ พี่บอกว่าให้รอไงคนเป็นพี่หันไปพูดกับน้องโดยไม่ได้สนใจคนรอบข้าง เพราะเขาได้บอกไว้แล้วว่าให้รอก่อน ห้ามเข้ามาก่อนเด็ดขาด แต่แล้วน้องเขาก็เดินมาโรงอาหารก่อนจนได้ 

        “ นั่งด้วยกันสิแบคฮยอนจงอินพูดขึ้นเพราะเห็นว่าท่าจะไม่ค่อยดี เขาสังเกตจากสีหน้าของแบคฮยอนตอนนี้แล้วคงจะเดาไม่ยาก

        “ ไม่เป็นไร..พอดีว่ามีเรื่องต้องคุยกันหน่ะแบคฮยอนตอบแต่ก็ไม่ได้มองหน้าคนถาม เพราะเขาเอาแต่จ้องน้องเขาอยู่


         ทำไมน้องเขาถึงดื้อขนาดนี้นะ! โต๊ะในโรงอาหารมีเป็นร้อยจะนั่งโต๊ะไหนเขาก็ไม่ว่า แต่นี่น้องเขาดันมานั่งกับ..


        “ กินข้าวเสร็จแล้วค่อยคุยกันก็ได้หนิชานยอลว่า ก่อนจะลุกไปขอเก้าอี้จากโต๊ะข้างๆมาตั้งหัวโต๊ะและเขาก็ยกถาดของตัวเองมาวางลงที่หัวโต๊ะจากนั้นก็นั่งลง เป็นว่าตอนนี้ที่ข้างๆมาร์คว่างอยู่


        แบมแบมได้สังเกตดูการกระทำของชานยอล ทำไมชานยอลดูเป็นคนดีจัง มีลุกไปยกเก้าอี้มาให้ด้วย น่าอิจฉาพี่แบคจังมีเพื่อนทั้งหล่อทั้งดีขนาดนี้>///<


        “ นั่งลงสิแบคฮยอนหลังจากที่เขามานั่งหัวโต๊ะแล้ว คนตัวเล็กก็ยังไม่ยอมเดินไปนั่งอีก เอาแต่ยืนมองเขา        

        “ มานั่งนี่สิแบคมาร์คพูดและลุกขึ้นจากเก้าอี้จากนั้นก็เดินอ้อมไปหาแบคฮยอนที่ยืนอยู่และกระซิบอะไรกันบางอย่าง

        “ ไม่ต้อง.. ”

        “ ไม่เป็นไร..ไปนั่งเถอะมาร์คบอกก่อนจะเดินออกไป เพราะถ้าเขาไม่รีบออกมาแบคฮยอนคงไม่ให้ไปแน่ๆ

        หลังจากที่มาร์คเดินออกไปแบบนั้นแบคฮยอนจึงได้แต่ทำตามสถานการณ์บังคับที่เป็นอยู่ในตอนนี้ เขาเดินมานั่งลงกับเก้าอี้ที่ชานยอลเพิ่งจะเสียสละให้เขา

        “ มาร์คไปไหนอ่ะ?จงอินที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ถามขึ้นเพราะจู่ๆมาร์คเดินไปหาแบคฮยอนและก็เดินไปไหนก็ไม่รู้

        “ เดี๋ยวมันก็มาชานยอลตอบก่อนจะตักข้าวขึ้นมากินและก้มหน้าไม่พูดอะไรต่อ เพราะเขารู้ดีว่ามาร์คมันไปไหน

 


        บรรยากาศในโรงอาหารตอนนี้..

 


        “ แก..มาร์คมาซื้อข้าวอีกทำไมอะ

        “ สงสัยมาร์คจะหิวมั้ง หรือไม่ก็อยากกินอย่างอื่นเพิ่ม

        “ แต่ข้าวในถาดมาร์คยังไม่หมดนะ ฉันเห็น! ”

        “ นี่พวกแกโง่หรือโง่ห้ะ! ”

        “ ?  ”

        “ มาร์คก็มาซื้อให้แบคฮยอนหน่ะสิ ถามได้! ”

        “ ห๊ะ!! %&I*&^%^#$@$% ”

 


        และก็เป็นไปตามที่พวกผู้หญิงในโรงอาหารคิดมาร์คเดินมาซื้อข้าวให้แบคฮยอน ก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะ และวางถาดข้าวลงตรงหน้าแบคฮยอนเบาๆก่อนจะนั่งลงข้างๆ


        “ เออ..เมื่อกี้พูดถึงไหนกันแล้วนะ ” จงอินถามขึ้นเพราะหลังจากที่มาร์คเดินออกไปพวกเขาก็ได้คุยกันบ้างเล็กน้อย แต่ก็มีแต่เขากับแบมแบมเท่านั้นแหละที่คุยกัน

        “ จงอินถามว่าแบมย้ายจากไหน

        “ เออใช่ๆ แล้วแบมย้ายมาจากที่ไหนอ่ะ

        “ ฮาร์ทฟอร์ด

        “ ไปแลกเปลี่ยนเหรอจงอินยังคงถามต่อ

        “ เปล่าหรอก..ไปเรียนเลย

        “ เดี๋ยวนะ! แบมมาจากที่ไหนนะ?จู่ๆชานยอลก็ถามขึ้นและหันไปสนใจคนที่ตัวเล็กอย่างรอเอาคำตอบ

        “ ฮาร์ทฟอร์ด..ทำไมเหรอชานยอล^^?

        “ รัฐไหน ”

        “ ถามไปเหมือนมึงจะรู้จัก. // คอนเนคทิคัตแบมแบมและมาร์คพูดออกมาพร้อมกัน และนั่นเป็นผลทำให้ทุกคนในโต๊ะต้องหันไปมองมาร์คที่จู่ๆก็พูดสวนแบมแบมขึ้นมา

        " ... "

        “ นั่นมันบ้านมึงไม่ใช่เหรอมาร์ค ถ้ากูจำไม่ผิด.. ” 





100%

ชานยอลนี่ความจำจะดีไปไหน(?) 
แล้วมัคมัคจะว่าไงน้อ..??
แล้วตอนหน้า จะเป็นยังไงบ้างน้อวว 
แล้วอิไรท์เอาจงอินมาทำไม น้ออวว ?? 
- - - - - - - - - - - - - - -- - - - - 
 * ตะเอง..เค้าขอหล่ะ *
{ เม้นท์ให้กันบ้างเถอะพลีส..T^T }
มันเป็นกำลังใจได้จริงๆนะ อย่างน้อยก็รู้ว่าใครรอเราบ้าง
มีใครสนุกกับเราบ้าง ..




ปล.มี OPV น่ารักๆมาฝากกันอีกแล้ว
๋JINHWAN(iKON) & V(BTS) ๋
ตามไปดูกันได้ที่นี่เลย 
V

 







{ ขอบคุณที่อ่านจนจบ..ถึงตรงนี้นะคะ^^ }





     


         


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

107 ความคิดเห็น

  1. #71 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 12:42
    สงสารแบมนะ เหมือนไม่มีใครรัก จะมีแต่แม่ที่โอ๋แบม แต่แบมก็พยายามจะให้แม่สนใจพี่แบคนะ
    #71
    0
  2. #70 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 12:40
    ไม่รู้ว่าแบคแบมเค้ามีเรื่องอะไรกัน
    เท่าที่รู้สึกได้จากการอ่าน คือ แบคไม่ค่อยชอบแบมเหมือนไม่อยากให้อยู่ใกล้ด้วย ไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าคือน้องฝาแฝด เพราะ? แบมก็เหมือนจะซนๆดื้อๆดูรักพี่แบคนะแต่อ่านแล้วเหมือนไรค์ใส่ความร้ายกาจไว้ข้างในตัวแบมให้ดูเป็นนางร้ายที่ข้างนอกสดใสน่ารัก แต่ข้างในเคลือบยาพิษร้ายเอาไว้ ส่วนมาร์คเท่าที่อ่านเหมือนตอนนี้จะไม่ชอบแบมแล้วแต่กำลังให้ความสำคัญกับแบคมากกว่าซึ่งไม่รู้ว่ารักหรือเพราะประชด ชานก็รักแบคแต่ไม่แสดงออก แล้งจงอินล่ะ? คือเหมือนเรื่องนี้แบมเป็นนางร้ายใช่มั้ยไรค์
    #70
    0
  3. #69 iiวมlwรน้oe (@vampirebaby) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 11:03
    ทำไมแบคไม่บอกชานเรื่องแฝดอ่ะ ?
    อยากให้แบคหนีไปเรียนต่างประเทศแทนแบมเลย สงสารแบค ทั้งพ่อทั้งแม่ไม่สนใจนี่ถ้าไม่มีชานๆกะมาร์คแบคคงอโลนมาก
    #เม้นรวบยอด 55555
    #69
    0
  4. #68 AUM PK (@AUMIG7) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 09:08
    พล็อตดีมากเลยค่ะ หนีแฝดมาเจอแฝด ดีนะที่แบมกลับมา ไม่งั้นมาร์คคงชอบแบคไปแล้ว อยากรู้แล้วว่ามาร์คกัยแบมจะเข้าหากันยังไง อยากให้รักกันแล้ว สู้สู้นะคะ ^^
    #68
    0
  5. #67 MB4EVER (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 08:07
    ตอนนี้สงสารแบมสุดละ
    #67
    0
  6. #65 Laaongfon. (@fonvrzokk23) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 07:38
    ปล่อยมาร์คแบมให้ไปเคลียร์เรื่องเก่าก่อน ตอนนี้เชียร์ชานแบค555
    #65
    0
  7. #64 seezaforLove (@09112541) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 04:17
    กำลังสนุกมาต่อเร็วๆนะไรท์ สู้สู้
    #64
    0
  8. #63 MAIGOTPM7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 00:59
    มาร์คอ่ะ อย่าใจแข็งนักเรย
    #63
    0
  9. #62 tonkhaw7g (@tonkhaw7g) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 00:43
    เอาแล้วไงง. มาร์คแบม~ มาต่ออีกน้าา
    #62
    0
  10. #60 tonkhaw7g (@tonkhaw7g) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 15:07
    ต่ออีกน้าา.กำลังเศร้าา
    #60
    0
  11. #59 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 12:59
    ใครๆๆก็รักแบคเนอะ เราสงสารแบมจัง 
    #59
    0
  12. #58 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 12:59
    ใครๆๆก็รักแบคเนอะ เราสงสารแบมจัง 
    #58
    0