รอยรัก ดงกวัง boyfriend

ตอนที่ 2 : รอยรัก 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    14 พ.ย. 54

ดงฮยอนเมื่อรู้ว่าสองแฝดเป็นลูกชายของตระกลูโจและที่สำคัญยังเป็นรักครั้งแรกของเขาด้วย กวังมินเป็นรักแรกของดงฮยอนแต่ดูเหมือนกวังมินจะจำพี่ชายหนุ่มแสนอบอุ่นอย่างดงฮยอนไม่ได้

                จะให้กวังมินและยองมินจำชายหนุ่มได้ไงก็ดงฮยอนเล่นไปเมืองนอกตั้งแต่สองแฝดอายุแค่สิบขวบแล้วนี้ก็หลายปีแล้วที่สองแฝดไม่ได้เจอพี่ชายที่แสนดีอย่างดงฮยอน ที่ดงฮยอนไม่เคยติดต่อหากวังมินเลย เป็นใครใครก็จำไม่ได้

                เตี๊ยทานดีๆหน่อยได้มั๊ยเลอะหมดแล้วยองมินว่าออกมาที่เล่นร่างเล็กทานจนเลอะมุมปากและใช้นิ้วโป้งเช็ดคราบมุมปากให้กับมินวูที่ทั้งสองสร้างโลกส่วนตัวไม่สนใจคนนั่งร่วมโต๊ะอย่างกวังมินเลย

                ฮยองเชิญหวานกันตามสบายนะ ผมจะไปช่วยฮยองจองมินล้างจานในครัวกวังมินบอกออกมาเมื่อเห็นว่าตัวเองเป็นส่วนเกินของสองคนนี้ ที่ยองมินหันมายิ้มให้น้องชายที่น้องชายรู้ใจเขาเหลือเกิน

                ทำอะไรไม่เกรงใจกวังมินบ้างเลยมินวูบอกออกมาและเชิดหน้าใส่ยองมิน

                ก็อยากหวานใส่กับแฟนผิดด้วยหรอ แฟนน่ารักแบบนี้ก็ต้องหวานกันหน่อยซิยองมินพูดจบก็หอมแก้มนิ่มไปหนึ่งฟอด แล้วก็ทำให้โดนหยิกจนได้

                มาหอมอะไรตรงนี้ ฮยองอยู่ต้องสองคนไม่อายบ้างหรือไงมินวูว่าออกมาแต่ยองมินยังยิ้มหน้าระเรื่อ

                ไม่อายเพราะฮยองทั้งสองรู้ว่าเราสองคนรักกัน เป็นแฟนกันเป็นธรรดาที่แฟนต้องทำกันแบบนี้ยองมินไม่พูดเปล่าก็จับใบหน้าหวานมาหอมอีกฟอด ทำให้มินวูเขินอายได้ที่ถูกยองมินหอมต่อหน้าพี่ชายทั้งสองได้ ที่ฮยอนซองและดงฮยอนได้แต่ยิ้มให้กับน้องชายทั้งสองที่ดูท่าจะรักกันเหลือเกิน

                ห้องว่างนะยองมิน ถ้าคิดจะเครมน้องชายพี่ พี่ไม่ห้ามนะฮยอนซองตะโกนบอกออกมาที่ยองมินยิ้มร่า แต่มินวูกลับก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย

                ฮยองอ่ะ ไม่หวงน้องตัวเองเลยนะมินวูบอกอย่างเขินอายและรีบลุกจากโต๊ะไปทันที ไม่อยากอายไปมากกว่านี้ ยองมินก็รีบลุกออกตามไปอีกคน สองพี่ใหญ่ได้แต่ยิ้มกับความรักของเด็กๆที่มอบให้กัน

                นายไม่เข้าไปคุยกับกวังมินล่ะ บ้างที่กวังมินอาจจำนายก็ได้นะฮยอนซองบอกออกมาดงฮยอนก็อยากให้เป็นอย่างที่เพื่อนคิดเหมือนกัน

                ขนาดยองมินยังจำชั้นไม่ได้เลย แล้วนายคิดหรอว่ากวังมินจะจำชั้นได้

                ไม่แน่เสมอไป ไม่ลองไม่รู้นี้ฮยอนซองยิ้มให้กับเพื่อน ดงฮยอนยิ้มออกมาและยักหน้าให้กับเพื่อน ถ้ากวังมินจำไม่ได้เราก็ต้องรื้อความทรงจำของกวังมิน

                ดงฮยอนเดินเข้ามาในครัว จองมินที่หันมาเห็นยิ้มให้และเดินออกมาปล่อยให้ดงฮยอนและกวังมินอยู่กันตามลำพัง

                ฮยองครับช่วยหยิบผ้าให้ผมหน่อยนะครับดงฮยอนยิ้มออกมาและยิ้มผ้าเช็ดจานให้กับกวังมินที่ร่างบางยังคิดว่าจองมินเป็นคนหยิบให้ ขอบคุณมากครับกวังมินยังตั้งหน้าตั้งตาเช็ด ที่ยังไม่หันมามอง

                ให้พี่ช่วยนะเสียงทุ้มนุ่มลึกเอ่ยบอกออกมาทำให้กวังมินหันมามองทันทีอย่างตกใจ

                ไม่เป็นไรครับ ผมทำคนเดียวได้กวังมินก้มหน้างุดไม่มองหน้าชายหนุ่มตรงหน้าเลย ดงฮยอนเดินมายืนข้างร่างบางและช่วยกวังมินเช็ดจานและมองใบหน้าหวานเป็นระยะ ที่มีคนทั้งสี่แอบมองอยู่ข้างนอกอย่างลุ้นๆ

                ฮยอนซองตัวเองว่ากวังมินจะจำดงฮยอนได้มั๊ยจองมินถามขึ้น ที่ยองมินมองหน้าอย่างสงสัย

                กวังมินเคยเจอดงฮยอนฮยองแล้วหรอครับ ทำไมผมไม่เคยเห็นรู้เรื่องเลย

                เราก็เคยเจอดงฮยอนมาแล้วเหมือนกัน พี่ว่าเราลองคิดให้ดีว่าดงฮยอนเหมือนใครบ้างคนที่เรารู้จักหรือเปล่าฮยอนซองบอกออกมาทำให้ยองมินครุ่นคิด

                อย่าบอกนะครับว่า.....เมื่อคิดออกยองมินก็พูดเสียงดังออกมาจนทำให้จองมินต้องปิดปากยองมินอย่างด่วน กลัวว่าสองคนข้างในจะเห็นได้

                ดงฮยอนพี่ชายแสนดีของเราสองคนไงจองมินบอกออกมาแทน

                ดีจังเลย กวังมินจะไม่ต้องนั่งเหม่อลอยคิดถึงฮยองต่อไปอีกแล้ว กวังมินจะได้มีความสุขสักทียองมินบอกออกมาที่รู้ว่าน้องชายของเขารอพี่ชายที่แสนดีคนนี้อยู่ทุกวัน ที่เฝ้ารอให้พี่ชายกลับมาหาทุกวัน

                กวังมินยังคงเงียบ ที่ได้แต่ก้มหน้าเช็ดจานเพียงอย่างเดียวจนดงฮยอนทนไม่ไหวต้องจับข้อมือเล็กเอาไว้และเชยคางเล็กให้เงยมามองใบหน้าของตัวเอง สายตาเล็กกลมโตมองใบหน้าคมเข้มที่ดูอบอุ่น ทำให้เขามีความปลอดภัยและอบอุ่นในหัวใจไม่น้อยเมื่อได้เจอสายตาอันคุ้นเคยเช่นนี้ ที่มีคนเดียวที่จะทำให้กวังมินมีความรู้สึกแบบนี้ได้ถ้าไม่ใช่คนที่เขาเฝ้ารอมาตลอดเจ็ดปี

                ฮยองเสียงแผ่วเบาที่เอ่ยเรียกออกมาพร้อมกับน้ำใส่ๆที่ปริ่มออกมาเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าคือใคร ร่างบางโผกอดอย่างดีใจ

                จำพี่ได้แล้วใช่มั๊ยเด็กขี้แยของพี่มือหนาลูบปลอบประโลมแผ่นหลัง

                ผมไม่เคยลืมฮยอง แต่ผมกลัวว่าฮยองจะลืมผม จำผมไม่ได้ ผมเลยไม่กล้าทักฮยอง ไม่กล้าคุยกับฮยอง ผมกลัวว่าฮยองจะลืมเด็กกะโปโลอย่างผมกวังมินบอกออกมาอย่างอัดอั้นตั้นใจที่เขาจำดงฮยอนได้ตั้งแต่ตอนแรก แต่ที่ไม่กล้าพูดออกมากลัวว่าชายหนุ่มจะจำเขาไม่ได้และมันจะทำให้เขาเจ็บไปมากกว่านี้ถ้าพี่ชายที่แสนดีของเขาจำเขาไม่ได้

                เด็กโง่ ใครจะจำเด็กขี้แย เด็กขี้อ้อนคนนี้ของพี่ไปได้ เรานะเป็นอย่างไงก็ยังเป็นเหมือนเดิมเลยดงฮยอนดันร่างบางออกห่างจากตัวและใช้นิ้วโป้งเค้นคลึงคราบน้ำตาที่ติดอยู่บนแก้มเนียน พี่ไม่เคยลืมเราเลยรู้มั้ย มีแต่คิดถึงเราคนเดียวเลยรู้มั๊ยตลอดเวลาที่พี่อยู่ที่อังกฤษบอกด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

                ผมก็คิดถึงฮยองเหมือนกันครับ คิดถึงฮยองเพียงคนเดียวสิ้นเสียงดงฮยอนก็ประกบจูบลงบนปากเรียวอย่างโหยหาคิดถึงมือเล็กโอบกอดเอวหนาเอาไว้รับจูบจากพี่ชายที่แสนดี คนที่แอบดูข้างนอกได้แต่แอบดีใจที่เห็นทั้งสองสมหวัง ฮยอนซองเห็นว่าควรให้ดงฮยอนและกวังมินอยู่กันตามลำพังจึงไล่ให้จองมิน ยองมิน มินวูออกไปข้างนอกที่ปล่อยให้ดงฮยอนและกวังมินได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง          

 

 

 

 

                ไรเตอร์กลับมาอัพให้แล้วนะค่ะ อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันด้วยนะค่ะ เม้นคือแรงที่จะแต่งต่อไปค่ะ

 

               

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

39 ความคิดเห็น

  1. #37 ปิกา ปิกาปุ๊~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 20:07
    เขินจังเลย>///////<

    #37
    0
  2. #29 Poppy_13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มกราคม 2555 / 15:33
     อายนี่เอง... กวังมินเอ๊ย


    ขี้อาย ขี้แย ขี้อ้อน ขนาดนี้ พี่ดงฮยอนรักตายเลย><
    #29
    0
  3. #19 คัง เฮนา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 16:21
     โธ่ นึกว่ากวังจำดงไม่ได้ ที่แท้ก็กลัว ตอนนี้ยองวูหวาน
    #19
    0
  4. #16 mimikuo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2554 / 01:04
     ^ ^ เย้! ดงกวังๆ

    กวังมินน่ารักอ่ะ จำได่ตั้งแต่แรกเห็น>///<
    #16
    0
  5. #13 >PlaguiN< (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2554 / 12:51
     นึกว่ากวังจะจำลีดไม่ได้แล้วซะอีก
    ที่ไหนได้ก็กลัวลีดจำตัวเองไม่ได้นี่เอง 
    #13
    0
  6. #10 I'm ELFish 1291013 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 22:56
     เขินๆๆๆ 

    นึกว่าจะจำกันไม่ได้ซะอีก


    #10
    0
  7. #6 SuKu_vv (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 18:23
     วุ๊ย!! เขินแทนกวังมิน 55

    ไรเตอร์สู้ๆนะ
    #6
    0
  8. #4 Chummy_12 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2554 / 01:34
    ไรเตอร์มาอัพต่อด้วยน่ะจะรออออออออ -/-
    #4
    0
  9. #3 kwangmin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 / 14:26
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด



    ไรเตอร์มาอัพแล้ว ดีใจ ^^ ยิ้มหวาน



    น่าสงสารกวังมินอ่ะ ไม่กล้าทักเพราะกลัวจำไม่ได้



    แต่ก็น่ะดีใจ ดงกวัง จูบนี่ จูบรับขวัญหรอ ฮ่าๆๆ



    ชอบๆๆ เอาอีกๆๆๆๆ มาอัพบ่อยๆนะ
    #3
    0