เพลิงรัก เพลิงแค้น WONKYU

ตอนที่ 36 : เพลิงรัก เพลิงแค้น 30 (ตอนจบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 ก.พ. 55

ถึงซีวอนจะขุ่นมัวใจมากแค่ไหนแต่ก็ต้องทนเอาไว้และต้องไปหาแม่นมของคยูฮยอนตามที่คยูฮยอนสั่งเอาไว้

                พอมาถึงบ้านตระกลูโจซีวอนกลับเจอชางมินและมินโฮย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเรียบร้อยที่คยูฮยอนขอร้องพี่ชายเข้ามาอยู่ที่บ้านแทนดีกว่าจะไปอยู่หอข้างนอก ชางมินเมื่อเห็นหน้าว่าท่าน้องเขยถึงกับยิ้มออกมาและทำให้หน้าเข้มใส่ วางอำนาจหน้าเกรงขามชายหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาใหม่ที่ครั้งก่อนเคยให้คนทำร้ายเขาเมื่อตอนที่จะเข้าไปช่วยคยูฮยอนออกมา งานนี้ชางมินขอเอาคืนน้องเขยบ้างแล้วกัน

                ถ้าคุณไม่เต็มใจมาที่นี้คุณไม่ต้องมาก็ได้ชางมินเอ่ยขึ้นเสียงเข้มที่เขาพอจะรู้จากน้องชายว่าซีวอนจะมาที่บ้านแล้วสั่งให้แกล้งลองใจซีวอนว่าจะมีความอดทนแค่นั้นกัน

                ผมเต็มใจมา ผมอยากมาขอโทษแม่นมและพวกคุณที่ได้ทำเอาไว้กับพวกคุณ

                ที่มานี่เพื่อพิสูจน์ให้น้องชายผมเห็นหรือเปล่า อยากให้น้องชายพาลูกมาหาคุณใช่มั๊ยมินโฮสวนขึ้น

                มันก็เป็นส่วนหนึ่งที่ผมมาที่นี้ แต่ผมอยากบอกพวกคุณให้รู้ว่าผมรู้สึกผิด อยากมาขอโทษจากใจจริงกับสิ่งที่ผมทำเอาลงไปซีวอนคุกเข่าลงต่อหน้าชางมิน มินโฮ แม่นม ทั้งสามมองหน้ากัน ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมทำลงไปมันอาจจะเลว โหดร้ายต่อพวกคุณแต่สิ่งที่ผมได้รับจากท่านประธานโจและไอ้จูจินที่มันทำให้ชั้นต้องมีอะไรกับน้องชายตัวเอง พวกคุณรู้บ้างมั๊ยว่าผมต้องทนเจ็บรู้สึกผิดเป็นตราบาปกับตัวเองมากแค่ไหนที่ต้องทำร้ายน้องชายแท้ๆของตัวเองซีวอนบอกอย่างเจ็บปวด ชางมินเข้าใจความรู้สึกของซีวอนดีแต่การแก้แค้นก็ไม่ใช่ทางที่ซีวอนจะต้องมาทำร้ายคนที่ไม่รู้เรื่องอย่างคยูฮยอน

                ผมรู้ว่าคุณเจ็บ แต่การที่คุณมาทำร้ายลงกับคุณหนูคยูฮยอนมันก็ไม่ถูกต้อง คุณหนูไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย จะให้คุณหนูมารับกรรมแทนไม่ได้หรอกนะค่ะแม่นมบอกว่าเอ่ยออกมา

                ผมมันโง่เองที่ทำร้ายคนดีๆอย่างคยู ผมคิดว่าคยูอาจเหมือนพ่อและพี่ชายของเค้า ผมถึงได้ทำร้ายเค้าด้วยมือของผมเอง ผมมันโง่สิ้นดีที่ทำร้ายคยูได้

                ถ้าคุณสำนึกได้ พวกเราก็จะให้อภัยคุณแต่มันคงง่ายเกิดไปที่จะให้ภัยคุณง่ายๆถ้าคุณไม่ได้รับการลงโทษจากสิ่งที่คุณทำเลยชางมินบอกออกมา

                จะให้ผมทำอย่างไงผมก็ยอมขอแค่ให้คยูฮยอนพาลูกกลับมาอยู่กับผมก็พอ ให้อภัยผมก็พอชางมินหันหน้ามองมินโฮที่ทั้งสองยิ้มให้กัน

                คุณต้องมาเรียนรู้การเป็นพ่อบ้าน การดูแลลูกจากนมเพื่อที่คุณจะดูแลคยูและหลานแทนพวกเรา ทุกเย็นคุณต้องมาที่นี้ทุกวันทำตามที่นมสั่งทุกอย่าง จนกว่านมจะเห็นว่าคุณผ่านแบบทดสอบนี้ได้ เมื่อนั้นคยูจะกลับหาคุณชางมินบอกออกมา ซีวอนยิ้มให้อย่างหนักแน่และจะทำตามทุกอย่างที่จะทำให้คยูฮยอนกลับมาอยู่กลับเขา

          คยูฮยอนรับรู้เรื่องราวจากพี่ชายถึงกับนั่งยิ้มอย่างมีความสุขที่มือบางลูบหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นจนเห็นได้ชัดเจนที่เริ่มจะมั่นใจในตัวของซีวอนมากขึ้นว่าคงไม่กลับมาทำร้ายตนเองเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

                คิดถึงพี่ซีวอนอยู่ใช่มั๊ยซองมินเดินเข้ามาที่เห็นอีกคนนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียวอย่างมีความสุข คยูฮยอนหันมามองระบายยิ้มน้อยๆที่เป็นคำตอบในตัว ถ้าคิดถึงก็กลับไปหาพี่ซีวอนได้นะ ชั้นไม่ว่าอะไรนายหรอก

                ผมขอให้คลอดก่อนได้มั๊ยฮ่ะ ผมถึงจะกลับไป ผมอยากให้คุณซีวอนได้รู้จักคำว่ารอบ้างซองมินพยักหน้าแล้วยิ้มน้อยๆ ก็ดีเหมือนกันการรออะไรสักอย่างมันอาจทำให้พี่ชายของเขาใจเย็นลงบ้าง ไม่ใช่เอาแต่ใจอย่างเดียว ดูๆไปพี่สะใภ้คนนี้ของเขาน่าจะเอาพี่ชายชอบทิฐิ โมโหร้ายอยู่ได้

 

                ซีวอนนอกจากจะต้องออกไปทำงานเหมือนกับทุกวันแล้ว ยังต้องมาเรียนรู้การเป็นพ่อที่ดี สามีที่ดีจากแม่นมของคยูฮยอนเพื่อที่จะเอาไปใช้ ดูแลตอนที่คยูฮยอนและลูกกลับมาอยู่ด้วยกัน ถึงจะเหนื่อยมากแค่ไหนแต่ซีวอนกลับไม่ปริปากพูดมันออกมาเลยที่อดทนเพื่อลูกและคยูฮยอน

                จากวันแรกจนเวลาล่วงเลยมาสองปีซีวอนก็ยังมาเรียนรู้กับแม่นม ที่ไม่มีวี่แววว่าคยูฮยอนจะกลับมาอยู่ด้วยเลย ถามใครๆทุกคนกลับตอบไม่รู้เหมือนกันหมด มันเริ่มทำให้ซีวอนเริ่มหมดกำลังใจ เหนื่อยล้า อ่อนแรงที่เหมือนกับไม่มีหวังว่าจะได้คนที่ตัวเองรักกลับมาอยู่ด้วยเลย

                ซีวอนจากชายหนุ่มที่โหดดร้าย ดุดัน มีอำนาจทุกอย่างในตระกลูชเวแต่วันนี้กลับเปลี่ยนไป ที่ไร้แววความโหดร้าย ใบหน้าหมองเศร้า บ้างครั้งเหม่อลอย จนทำให้คนที่มองถึงกับยิ้มออกมาที่เห็นชายหนุ่มเปลี่ยนไปอย่างมาก คยูฮยอนคงเปลี่ยนคนโหดร้ายอย่างซีวอนอย่างได้มหัสจรรย์

                นมเริ่มสงสารคุณซีวอนแล้วซิค่ะ ทำไมคุณหนูถึงได้ใจแข็งแบบนี้นะค่ะชางมินหันมายิ้มให้กับคนที่อาวุโสมากกว่า

                ใครว่าคุณหนูของนมใจแข็งล่ะครับชางมินพยักเพยิดไปทางประตูใหญ่หน้าบ้านที่มีอีกคนแอบเฝ้ามองอยู่ตลอดเวลาที่ทุกคนต่างยิ้มออกมา

                แม่ฮับนั้นพ่อของจินยองใช่ม๊ายฮับเด็กน้อยสองขวบที่อยู่ในอ้อมอกของคนเป็นแม่เอ่ยถามขึ้นด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสา คยูฮยอนยิ้มให้กับลูกชาย

                ใช่ครับ ผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อของลูก

                จินยองอยากกอดพ่อฮับ

                เดี๋ยวจินยองก็จะได้กอดคุณพ่อแล้วครับ แม่จะพาจินยองไปหาคุณพ่อเย็นนี้นะครับ

                เย้ เย้ จินยองจะได้กอดคุคณพ่อแย้วร้องอย่างดีใจ คยูฮยอนมองดูลูกชายด้วยรอยยิ้มและหันกลับไปมองซีวอนที่นั่งหน้าเศร้าอยู่ในสวนหน้าบ้าน

                ทางด้านซีวอนที่นั่งเศร้า หดหู่คิดถึงคยูฮยอนนี้ก็เกือบสองปีแล้วที่คยูฮยอนไม่ได้ติดต่อมาเลย ไม่รู้ว่าคยูฮยอนจะลืมเขาไปหรือยังหรืออาจจะไปหาผู้ชายคนนั้นในรูปให้เป็นพ่อของลูกเขาแล้ว นี่เขาพิสูจน์ความจริงใจให้กับคยูฮยอนไม่ผ่านหรือไง คยูฮยอนถึงไม่เชื่อใจถึงไม่ยอมกลับมาหาเขา แม้แต่ติดต่อมาก็ไม่ยอมติดต่อมาเลย พอโทรไปหาซองมินกลับได้คำตอบเดิมทุกครั้งว่าคยูฮยอนไม่ติดต่อมาเลย แต่ซีวอนก็ยังหวังว่าคยูฮยอนจะกลับหาเขา รอจนกว่าคยูฮยอนจะกลับมาถึงจะมีความหวังน้อยนิดก็ตาม

                ซีวอนกลับมาถึงบ้านเดินเข้าบ้านใบหน้าละห้อย เศร้าซึมโดยไม่สังเกตุเลยว่าภายในบ้านตัวเองเปลี่ยนไปมากแค่ไหนหรือมีอะไรเติมเต็มทำให้บ้านดูเปลี่ยนไป

                คิ คิเสียงหัวเราะใสดังออกมาจากห้องนั่งเล่นที่เรียกสติของซีวอนให้หลุดออกจากความเศร้า

                นามินเสียงเด็กที่ไหนกันมาเล่นในนี้

                เสียงคุณ....

                คุณพ่อเสียงใสตะโกนเรียกที่วิ่งเข้ามาหาโผกอดซีวอน ซีวอนถึงกับน้ำตาซึมเมื่อรู้แล้วว่าเด็กน้อยในอ้อมกอดคือลูกชายของเขากับคยูฮยอน นี้คยูฮยอนกลับมาหาเขาแล้วใช่มั๊ย

                คุณแม่ล่ะครับซีวอนคลายอ้อมกอดจากลูกชายและจูบหน้าผากของลูกชายอย่างคิดถึง

                แม่รอคุณพ่ออยู่ข้างบนฮับ

                พ่อขอขึ้นไปหาแม่เราก่อนนะครับเด็กน้อยยิ้มเล็กน้อย ซีวอนลูบผมลูกชายอย่างเอ็ดดูแล้วรีบลุกขึ้นเดินจะไปหาคยูฮยอนบนห้องแต่กลับโดนมินวูลูกชายคนโตขัดไว้ก่อน

                อย่าทำรุนแรงกับแม่ผมนะฮ่ะซีวอนยิ้มให้กับลูกชาย แล้วรีบเดินขึ้นไปบนห้องทันที

                เสียงเปิดประตูที่ดังขึ้นทำให้คนอยู่ในห้องถึงกับระบายยิ้มที่นั่งรออยู่บนเตียงกับชุดซีทรูสีดำปิดแค่ช่วงเอวกับจีสติงสีดำตัวเล็กที่ปกคลุมเอาไว้นั่งหันหลังให้คนที่เดินเข้ามา ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มแห่งความสุขที่คนที่ตัวเองรักกลับมาหา กลับมาอยู่พร้อมหน้าให้อภัยเขาทุกอย่างแล้ว

                คยูเสียงทุ้มเอ่ยเรียกคนที่หันหลังให้ ใบหน้าเอี่ยวหน้ามามองด้วยรอยยิ้มแล้วค่อยๆคลานมาหาอีกคนที่กำลังเดินมาปลายเตียง พอสองร่างใกล้กันก็โผกอดกันและกันทันที คยูชั้นดีใจที่สุดเลย นายกลับมาหาชั้น มาอยู่กับชั้น ให้อภัยชั้น ต่อไปนี้ชั้นสัญญาชั้นจะไม่ทำร้ายนาย ชั้นจะรักนายดูแลนายกับสิ่งที่นายมอบให้ชั้นคยูฮยอนถึงกับน้ำตารินไหลออกมามือบางลูบแผ่นหลังกว้างอย่างอุ่นใจที่ไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว

                ผมเชื่อใจคุณสองปีคุณทำให้ผมมั่นใจว่าคุณจะไม่ทำร้ายผมกับลูก ทำให้ผมมั่นใจว่าคุณจะไม่ทิ้งผม ไม่โหดร้ายกับผมอีกคยูฮยอนบอกออกมาซีวอนคลายอ้อมกอดออก มือหนาประคองใบหน้าหวานขึ้นมามองด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มแสนอบอุ่นที่มีแต่ความรักมอบให้ที่ไม่ใช่ความโหดร้ายเหมือนสัตว์แต่ก่อน

                ผมรักคุณนะคยู รักคุณผมสัญญาว่าต่อไปนี้ผมจะดูแลคุณกับลูกด้วยชีวิตของผม สองปีมันทำให้ผมรู้ว่าผมรักคุณมากแค่ไหน รักจนที่ไม่สามารถอยู่ได้ถ้าไม่มีคุณผมก็ไม่สามรถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้

                ผมก็รักคุณเหมือนกันคุณซีวอน

                สิ้นเสียงหวานซีวอนก็กดจูบอย่างดูดดื่มกดจูบดูดย้ำกลีบปากเรียวซ้ำๆให้สมกับความรักความคิดถึงที่มีต่อร่างบาง สองปีที่แสนทรมานได้สิ้นสุดลงแล้ว ซีวอนได้พิสูจน์ตัวเองให้คยูฮยอนเห็นแล้วว่าเขานั้นไม่มีทางเป็นซีวอนคนโหดร้าย ป่าเถื่อนแบบเหมือนก่อนอีกแล้ว

               

                ผมรักคุณคยูฮยอน คุณทำให้ผมรู้ถึงความรัก การให้อภัยที่คุณมอบให้ผม ผมสัญญาว่าผมจะดูแลคุณและลูกด้วยชีวิตของผม

 

 

 

END

ไรท์เตอร์ฝากบอกว่ากำลังจัดแพคส่งของนะคะ รอแปบนึง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

924 ความคิดเห็น

  1. #879 `★υιcκy ∂oωπ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 07:34
    ฟินจ้าาา จบแล้วอ่า
    #879
    0
  2. #768 By N@ttYkYu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:59
    ฟิคจบแล้ว อารมณ์ก็จบเหมือนกัน สามเดือนแล้วยังไม่มีวี่แวว ว่าจะเห็นหน้าฟิคเรื่องนี้โผล่มาที่บ้าน รักษาเครดิตหน่อยนะคะ เป็น-ห่วง!! ปล. ชื่นชมไรท์เตอร์คนนึง ถึงเค้าจะยุ่งจะเหนื่อยมากแค่ไหนก็ยังตั้งใจรวมเล่ม ส่งเร็วได้ไว ปล.ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่างบ้างนะ
    #768
    0
  3. #767 keroro (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:15
    รักกันให้มากๆนะ^^
    #767
    0
  4. #766 Zelon (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:36
    มีความสุขซักทีนะ วอนคยู ^__^ รักคือการให้อภัย ถ้าทำได้มันดีจิงๆนะ :)



    ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆคร้าบ
    #766
    0
  5. #765 kikkayu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 03:58
    ในที่สุดก็สมหวังสักทีนะวอนคยู
    #765
    0
  6. #764 nanni122 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 08:48
    มันแรงก็ตรงชุดที่น้องใส่รอวอนบนห้องนี่แหละ

    ห่างกันไปสองปี

    น้องยอนกะจัดหนักกับพี่วอนเลยชิมิ


    น้องใจแข็งมาก

    2 ปีนานนะ

    แต่ก็ดีแล้ว

    จะได้สมกับที่วอนทำร้ายน้องไว้เยอะ
    #764
    0
  7. #763 justmin_7 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:18
    กลับมาอยู่เป็นครอบครัวสักที
    #763
    0
  8. #762 Marcus Cho (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:30
     แฮปปี้แล้ว วว ว มีความสุขด้วยนะคะ 555
    #762
    0
  9. #761 Kae (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:52
    วอนได้กี้กลับมาซักทีนะ ขอบคุณนะคะไรเตอร์สนุกมากเลยคะ

    #761
    0