เพลิงรัก เพลิงแค้น WONKYU

ตอนที่ 20 : เพลิงรัก เพลิงแค้น 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 ก.ย. 54

เมื่อระบายความใคร่ที่มีในตัวลงกับคยูฮยอนอย่างสมใจ ซีวอนก็แต่งตัวกลับออกไปยังห้องของตัวเองที่คยูฮยอนยังนอนหมดแรง เหนื่อยกับการปรนเปรอให้กับร่างหนา ซีวอนยกยิ้มมองร่างบางที่ยังคงนอนหลับใหลอยู่บนเตียงด้วยรอยยิ้มร้าย ที่ของเล่นชั้นนี้มีค่าและสมราคาที่ซื้อมาเหลือเกิน แต่มันยังน้อยไปกับการสูญเสียและเจ็บปวดของครอบครัวที่ต้องถูกพี่ชายและพ่อของร่างบางทำร้าย หักหลังที่ทำให้เขาต้องข่มขืนน้องชายตัวเองและถูกภรรยาแม่ของลูกไปคบชู้และมีสัมพันธ์ให้เขาเห็นที่มันทำให้เขาเจ็บปวดเหลือเกิน ที่มันทำให้ซีวอนแค้นครอบครัวตระกลูโจอย่างมากและคิดทำลายทุกคนให้เจ็บปวดเหมือนกับเขาและน้องชายที่ต้องมาทนกับความเลวของคนสองคน
                ในเมื่อพี่ชายนาย พ่อของนายทำให้ชั้นต้องเจ็บปวดกับการหักหลัง ทรยศชั้น นายก็จะต้องชดใช้มันแทนพี่ชายและพ่อของนายให้มันสาสมกับมันได้ทำกับชั้นเอาไว้ ชั้นไม่มีทางให้นายได้อยู่อย่างสุขสบายแน่โจคยูฮยอน นายต้องทนอยู่อย่างเจ็บปวดเหมือนที่ชั้นและน้องต้องทน ตกนรกทั้งเป็นแบบนี้สายตาเคียดแค้นมองมายังร่างบางอย่างเกลียดชัง สมเพชก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป ที่ไม่รู้ว่าลูกชายแอบอยู่ตรงมุม
                มินวูเมื่อเห็นพ่อออกจากห้องของคยูฮยอนไปแล้ว ก็เข้ามาในห้องที่มองร่างบางอย่างสมเพช เกลียดชัง แสะยิ้มร้ายออกมา
                นี้หรอของเล่นของพ่อ ไม่เห็นจะน่าสนใจเลยมินวูบอกออกมาที่เดินมานั่งบนเตียงที่คยูฮยอนยังหลับอยู่บนเตียงที่ยังมีผ้าห่มคลุมกายเอาไว้ พรุ่งนี้ได้เจอกันแน่ ชั้นจะทำให้ของเล่นอย่างนายรู้จักชั้นมากขึ้นปลายนิ้วเกลี่ยลงใบหน้าหวาน ยิ้มร้ายออกมาที่คิดจะเล่นของพ่อที่พ่อไม่มีทางปฎิเสธเขาได้เหมือนกัน
 
                มินวูตื่นแต่เช้านั่งรอผู้เป็นพ่อที่โต๊ะอาหารที่วันนี้เป็นแรกที่บ้านตระกลูชเวได้จัดโต๊ะอาหารเช้าที่ทุกวันซีวอนสั่งเอาไว้ไม่ให้จัดให้วุ่นวาย แต่วันนี้คุณหนูของบ้านกลับมาทำให้ซีวอนสั่งแม่บ้านให้จัดอาหารเช้าทุกวันตลอดมินวูอยู่ที่นี้
                ตื่นแต่เช้าเลยนะเราซีวอนถามขึ้นเมื่อนั่งที่หัวโต๊ะมินวูยิ้มให้กับบิดา
                พ่อมีอะไรปิดผมอยู่หรือเปล่าฮ่ะมินวูถามขึ้น ซีวอนลดหนังสือพิมพ์ลงหันไปมองแทควูกับนามินที่ยืนอยู่ข้างหลัง พี่แทควู พี่นามินไม่ได้บอกผมหรอกฮ่ะผมรู้ของผมเอง พ่อบอกผมมาเถอะฮ่ะผมรับสิ่งที่พ่อทำได้ทุกอย่าง ขอแค่บอกผมมาก็พอมินวูพูดออกมาที่ดูโตเป็นผู้ใหญ่ สีหน้าของลูกชายทำให้ซีวอนต้องยอมบอกความจริงกับลูกชาย
                พ่อมาผู้ชายอีกคนมาอยู่ในบ้านด้วย
                ของเล่นของพ่อใช่มั๊ยฮ่ะ
                ใช่ ของเล่นที่พ่อเอามาทำแก้เบื่อ ไม่มีสำคัญกับพ่อเลย ลูกไม่ต้องห่วงนะพ่อไม่มีทางให้ความสำคัญกับผู้ชายคนนั้นได้
                ผมเข้าใจฮ่ะ พ่ออาจจะเหงา อาจจะเบื่อที่ต้องอยู่คนเดียวมันก็ต้องมีบ้าง ผมไม่โกรธพ่อหรอกฮ่ะ ผมเข้าใจพ่อ
                ลูกไม่โกรธพ่อหรอ ที่พ่อมีอะไรกับผู้ชายมินวูยิ้มออกมา
                ผมจะโกรธทำไมล่ะฮ่ะ ในเมื่อที่ลอนดอนเรื่องพวกนี้มันธรรดามาก แล้วอาซองมินก็มีแฟนเป็นผู้ชายด้วย ผมก็ยังมีแฟนเป็นผู้ชายเลยฮ่ะมินวูบอกออกมาทำให้ซีวอนยิ้มออกมาอย่างสบายใจที่ลูกชายเข้าใจและรับได้ในสิ่งที่เขาทำ แต่ผมขอพ่ออะไรอย่างหนึ่งได้มั๊ย
                ลูกจะเอาก็บอกพ่อมาซิ เดี๋ยวพ่อสั่งให้แทควูจัดการหามาให้ลูก
                ผมขอเล่นของเล่นของพ่อได้มั๊ยฮ่ะมินวูบอกกับสิ่งที่ตัวเองต้องการ ซีวอนสีหน้าตระหนกเมื่อได้ยินสิ่งที่ลูกชายขอ ไม่ใช่แต่ซีวอนเท่านั้น แทควู นามินก็ไม่คิดว่าคุณหนูของตัวเองจะกล้าขอสิ่งที่เป็นของเล่นพ่อ แต่กลับอีกคนกลับยกยิ้มขึ้นมา นายก็ไม่เลวเหมือนพ่อนาย พ่อเลวอย่างไงลูกก็เลวแบบนั้น
                มินวูลูกรู้ตัวหรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมาซีวอนดุลูกชาย
                ผมรู้ตัวฮ่ะ ในเมื่อมันเป็นของเล่นของพ่อได้ก็ต้องเป็นของผมได้เหมือนกัน แต่พ่อไม่ต้องกลัวนะฮ่ะว่าผมจะทำอย่างพ่อเหมือนคืน ผู้ชายพรรค์นั้นผมไม่ทำอยู่แล้ว แต่แค่อยากได้มาเป็นของเล่นสนุกๆก็แค่นั้นฮ่ะมินวูบอกออกมาที่ซีวอนก็เดาใจลูกชายไม่ถูกว่าลูกชายต้องการ แต่ก็ยังดีใจที่มินวูไม่คิดจะอย่างเขากับคยูฮยอนเมื่อคืน
                พ่อไม่รู้หรอกนะว่าเราคิดจะทำอะไร แต่พ่อก็ยอมให้ของเล่นของพ่อให้กับเราก็ได้ แต่ห้ามพังรู้หรือเปล่า เพราะของเล่นชิ้นนี้ต้องอยู่กับพ่อไปอีกนาน อยู่ให้พ่อเล่นไปจนตายซีวอนบอกกับลูกชาย มินวูยิ้มดีใจที่พ่ออนุญาตให้เขาได้เล่นของเล่นที่ชื่อโจคยูฮยอน นายกับชั้นนายเจอกันแน่
                นามินไปตามคยูฮยอนลงมาพบชั้น
                ค่ะนายท่านมินวูยิ้มร้ายออกมาเมื่อจะได้เจอของเล่นของพ่อที่เมื่อคืนแอบเข้าไปหาแล้วรอบหนึ่ง แต่เข้าไปในตอนที่ของเล่นหลับไม่รู้เรื่อง
                ไม่นานคยูฮยอนก็ลงมาพร้อมนามินที่ยืนเงียบ ก้มหน้าก้มตาที่ซีวอนเรียกให้มานั่งบนตักของตัวเอง มินวูยิ้มเยาะให้กับคยูฮยอนที่นั่งอยู่บนตักของพ่อ
                นี้ลูกชายชั้น รู้จักไว้ซิ
                หวัดดีฮ่ะคุณหนูทักทายเสียงเบา มินวูยิ้มเยาะให้
                นายเป็นของเล่นของพ่อที่ใช้ได้เลยนะ ชั้นถึงว่าทำไมพ่อชั้นถึงอยากให้นายอยู่ตลอดไปเลยมินวูกล่าวทักทายอย่างดูถูก ซีวอนกลับยิ้มไม่ห้าม
                ต่อไปนายต้องอยู่เล่นกับลูกชายชั้น มินวูต้องการอะไรนายต้องตามใจทุกอย่าง ไม่มีแม้แต่ทั้งนั้น
                ฮ่ะ
                มินวูเดี๋ยวพ่อต้องออกไปทำงาน ลูกก็อยู่บ้านก่อนนะ ถ้าจะไปไหนก็บอกยูโจแล้วกัน พ่อจะให้อยู่ดูแลเราที่นี้
                ครับพ่อ พ่อไม่ต้องห่วงหรอกฮ่ะ ผมมีของเล่นของพ่ออยู่ด้วยผมไม่มีทางเหงาไปได้อยู่แล้วยิ้มร้ายออกมามองไปยังคยูฮยอนที่นั่งอยู่บนตักของบิดา
                ดูแลลูกชายชั้นให้ดี ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายนายได้เจ็บตัวแน่โจคยูฮยอน
                ฮ่ะคยูฮยอนรับคำอย่างว่าง่าย ซีวอนจูบแก้มนิ่มเสร็จก็เดินออกไปขึ้นรถ ที่เหลือแค่คยูฮยอนกับมินวูสองคน
                พี่นามินเดี๋ยวช่วยเอาของว่างไปให้ผมที่ริมสระน้ำด้วยนะฮ่ะ ผมอยากเล่นน้ำฮ่ะ
                ค่ะคุณหนูนามินโค้งแล้วเดินออกไปทำตามที่คุณหนูของหล่อนส่ง
                ชั้นอยากเล่นน้ำแล้ว นายก็ต้องไปเล่นกับชั้นด้วย เล่นไหวมั๊ยล่ะ เมื่อคืนเล่นกับพ่อชั้นทั้งคืนเลยนี้รอยยิ้มเหยียดยิ้มออกมาและเดินมาลูบแก้มนิ่มที่คนเป็นพ่อได้จูบเอาไว้เมื่อคืน พ่อของชั้นหอมแก้มนายไปแล้ว แล้วชั้นจะทำอะไรต่อดีล่ะ
                คุณหนูอยากทำอะไรฮ่ะ ผมยอมทำตามที่คุณหนูต้องการทุกอย่างได้ฮ่ะยกยิ้มออกมากับทำให้มินวูหัวเราะในลำคอและกดท้ายทอยของคยูฮยอนให้มาจูบกับตัวเอง มินวูบดเบียดจูบอย่างหยาบคาย คยูฮยอนตอบรับอย่างเร่าร้อนถึงมันจะรังเกียจมากแค่ไหนแต่ก็ต้องยอมทำเพื่อการแก้แค้น แก้แค้นให้สองพ่อลูกเจ็บกับการกระทำอันโหดร้าย
                จูบได้มันน่ารังเกียจชะมัด พ่อจูบไปได้อย่างไงก็ไม่รู้พูดอย่างดูถูกและหยิบแก้วน้ำมาสาดใส่หน้าคยูฮยอน สำหรับผู้ชายใจง่ายเห็นแก่เงินอย่างนาย ที่ชั้นจูบนายไปไม่ได้พิศวาสอะไรนายเท่าไรหรอก แค่อยากชิมลิ้มรสดูว่านายนะมีดีตรงไหนพ่อถึงหลงและซื้อมาปรนเปรอความใคร่ให้ คนอย่างนายก็เป็นแค่ผู้ชายขายตัวก็เท่าแหละ ผู้ชายขายตัวที่ชั้นกับพ่อจะทำอะไรกับนายก็ได้สายตาเหยียดมองไปยังร่างบางที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะที่เปียกไปด้วยน้ำที่โดนสาด ชั้นจะไปรอนายที่สระน้ำมินวูบอกออกมาแล้วเดินออกไป คยูฮยอนมองตามเจ็บแค้นกับเด็กที่อ่อนกว่าเค้าหลายปี ที่ช่างร้าย เลวไม่ต่างกับพ่อไม่มีผิด
                ชั้นจะทำให้นายหลงชั้นอีกคน หลงจนนายกับพ่อของนายต้องแตกแยกกันชเว มินวู
               
                คยูฮยอนเดินมาลงที่สระที่มีแค่เสื้อคลุมร่าง คยูฮยอนเห็นมินวูนอนเล่นอยู่ริมสระก็แกล้งยั่วถอดเสื้อคลุมออกที่ใส่แค่กางเกงว่ายน้ำสีดำเดินลงมาที่สระน้ำอย่างช้าๆมินวูตามด้วยรอยยิ้มเหยียดที่เห็นคยูฮยอนว่ายเล่นน้ำอยู่ในสระ คยูฮยอนยกยิ้มอย่างพอใจที่สามารถทำให้มินวูมองมาและสนใจเขาไม่น้อย
                เด็กอย่างนายจะสู้อะไรชั้นได้
                มินวูเห็นร่างบางว่ายน้ำอยู่ในสระก็ลงมาในสระน้ำแล้วว่ายเข้าไปหาร่างบางที่ดึงขาร่างบางให้จมสู่ใต้ท้องน้ำที่ทำให้คยูอยอนสำลักน้ำ แต่มีหรือคยูฮยอนจะยอมที่ทำเป็นแกล้งจมน้ำไม่ยอมขึ้นมา จนมินวูเห็นว่าคยูฮยอนจมไปอยู่นานที่ตอนแรกไม่สนใจแต่เห็นว่านานผิดปกติก็ว่ายลงไปเอาตัวคยูฮยอนขึ้นมาบนริมสระที่คยูฮยอนยังนิ่ง มินวูมองใบหน้าหวานอย่างพินิจที่หวานสวยถึงทำให้พ่อของเขาหลงได้มากขนาดนี้
                มินวูก้มลงไปจูบเรียวได้รูปเนิ่นนานและผละริมฝีปากออก มือหนาลูบไล้หน้าอกแบนราบ ปลายนิ้วบีบเค้นเม็ดบัวยอดอกจงใจแกล้งคนที่ยังนอนอยู่
                อย่าทำสำออยให้ชั้นเห็นเลย ถ้าไม่อยากให้ชั้นทำนายตรงนี้ก็ตื่นขึ้นมาก่อนที่ชั้นจะทำกับนายอย่างที่พ่อทำเมื่อคืนมินวูบอกออกมา คยูฮยอนค่อยๆลืมตาแล้วยิ้มยั่วเด็กที่อายุน้อยกว่าเขาหลายปี
                อยากทำกับชั้นมั๊ยล่ะ ถ้าอยากทำก็ทำได้นะ ชั้นพร้อมให้นายทำอยู่แล้ว แค่นายบอกชั้นก็พอมือบางลูบไล้อกกว้างถึงไม่ใหญ่เหมือนกับคนเป็นพ่อแต่ก็สมชายไม่น้อย
                ชั้นไม่ใช่ของร่วมกับพ่อ ที่ชั้นขอนายจากพ่อก็เพราะชั้นจะทำให้นายเจ็บและทรมานกับการเป็นของเล่นของชั้นตอนที่พ่อไม่อยู่ ผู้ชายขายตัวอย่างนายชั้นไม่สนหรอก จำเอาไว้นายจะต้องโดนมากกว่านี้เป็นรอยเท่าโจคยูฮยอน ชั้นจะทำให้นายพังลงด้วยมือของชั้นเองเสียงกร้าวเอ่ยออกมา ยิ้มร้ายมาอีกครั้งก่อนจะตบลงใบหน้าหวานสองสามครั้งจนหน่ำใจแล้วเดินออกจากร่างบางไป ที่ทำให้คยูฮยอนนึกเจ็บปวด เคียดแค้นที่โดนกระทำอย่างเหยียดหยาม
                นายจะทนชั้นไปได้แค่ไหน ทั้งนายและพ่อนายต้องหลงชั้น หลงจนต้องตัดขาดความเป็นพ่อลูกกัน
 
 
 
                มาอัพต่อแล้วค่ะ สำหรับใครที่รอก็ไม่ต้องรอนานค่ะ น้องเริ่มแก้แค้นแล้วนะค่ะ เริ่มขึ้นทีล่ะหน่อย แก้แค้นอย่างไงก็คงจะพอรู้นะค่ะ แต่ยังมีอีกที่น้องจะทำกานแก้แค้นซีวอนค่ะ ไม่มีแค่นี้ค่ะ แล้วมินวูจะคิดทำอะไรต่อไป จะทำให้น้องเจ็บเหมือนพ่ออีกหรือเปล่าต้องติดตามค่ะ จะหลงกลมารยาของน้องมั๊ยก็ต้องลุ้นค่ะ  








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

924 ความคิดเห็น

  1. #868 `★υιcκy ∂oωπ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 06:18
    เหมือนกันทั้งพ่อทั้งลูก
    #868
    0
  2. #829 jaaoAloha (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 07:06
    คยูจะเอาคืนได้ไหม ร้ายพอกันที้งพ่อทั้งลูกเลยอ่ะ
    #829
    0
  3. #638 Wk.kikkie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 18:12
    สงสารวอนมากกว่านะ T^T

    คยูก็น่าสงสาร โอ้ยยย!!
    #638
    0
  4. #637 kikkayu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กันยายน 2554 / 06:10
    สงสารคยูอ่ะ

    รอบตัวมีแต่คนเลว

    คยูสู้ๆนะ
    #637
    0
  5. #636 T_N (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กันยายน 2554 / 20:01
    2พ่อลูกมหาภัยจริงๆ



    ไรเตอร์สู้ๆนะคะ^^
    #636
    0
  6. #635 keroro (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กันยายน 2554 / 00:24
    Kyu

    อดทนอีกหน่อยนะ

    เราเอาใจช่วย

    เกลียดสองพ่อลัึูั่นจิงๆนก
    #635
    0
  7. #634 เหมียวคยู (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2554 / 23:33
    โอ้ยนึกว่ามินวูจะเป็นคนมาช่วยกี้ให้หลุดพ้นจากขุมนรก



    ที่ไหนได้เลวพอกันทั้งพ่อลูกเลย



    กี้จะรอดมั้ยเนี่ย กว่าจะทำให้เค้าหลงได้เนี่ยไม่เป็นไรไปก่อนพอดีกัน
    #634
    0
  8. #633 Zelon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2554 / 14:52
    ดูเปลืองตัวคูณสองเลยแฮะ T T" แต่ถ้ามันต้องเสียแล้วละก็..ก็ขอให้สำเร็จนะคยู ขอให้รอดพ้นจากคนร้ายๆพวกนี้ซะที



    รออ่านต่อคร้าบบบบ
    #633
    0
  9. #632 aoyjana (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2554 / 10:08
    เอ้ออออ!!

    ชักสงสารนายเอก น้องคิยู ลงทุกที
    ปวดจิตมากกกับตอนนี้

    แง้งงง สงสารอ่ะ
    #632
    0
  10. #631 Game_Kyu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2554 / 07:31
    มินวูร้ายเหมือนวอนไม่มีผิด

    เอาใจช่วยกี้ ทำให้สองพ่อลูกหลงรักให้ได้น่ะ

    ไรเตอร์สู้ๆๆ มาอัพต่อไวไวน่ะ 
    #631
    0
  11. #630 nanni122 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2554 / 00:35
    พ่อลูกร้ายพอกันเลย

    แต่ก็ดีเข้าทางน้องกี้

    ใครไม่หลงก็ให้มันรู้ไป

    ออกจะสวย แถมยั่วขนาดนั้น
    #630
    0
  12. #629 wonkyuism (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กันยายน 2554 / 20:18
    คยูสู้ๆๆ เอาให้หลงทั้งพ่อ ลูกเรย

    อยากรู้ว่าวอนจะมีอาการยังไง
    #629
    0
  13. #628 Sunny First (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กันยายน 2554 / 19:39
    พี่คยูฮยอนสู้ๆนะคะ
    พี่มินวูร้ายเหมือนพ่อไม่มีผิดเลย
    ส่วนพี่ซองมินก็น่าจะกลับเกาหลีมาด้วยแต่จะทำยังไงได้ล่ะ
    ในเมื่อพี่ซีวอนได้ทำให้พี่ซองมินกลัว


    แต่ยังพี่คยูฮยอนและพี่ซองมินก็สู้ๆนะคะ
    #628
    0
  14. #627 7791 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กันยายน 2554 / 18:57
    เริ่มไม่ชอบขี้หน้าทั้งคนพ่อและลูกล่ะ
    #627
    0
  15. #626 nk_popeye (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กันยายน 2554 / 18:30
    แค้นแทนน้องโจ ทำไมมินวูร้ายแบบนี้ล่ะ
    เชื้อพ่อมันแรงรึไง
    นี่แหละนะ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น เหอะๆ

    สงสารก็แต่น้องโจ เจ็บตัวแบบนี้
    จะทนได้อีกนานแค่ไหนกันนะ เฮ้ออ
    #626
    0