เพลิงรัก เพลิงแค้น WONKYU

ตอนที่ 13 : เพลิงรัก เพลิงแค้น 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    16 ก.ค. 54

             ซีวอนพาร่างบางมาเลือกซื้อของ เสื้อผ้าในห้างที่มันเป็นห้างของเขาที่จัดแจงพาร่างบางไปซื้อผ้าตามร้านต่างๆและยังมาเลือกชุดซีทรูให้กับคยูฮยอนที่แต่ละชุดซีวอนเป้นคนเลือกให้โดยที่คยูฮยอนไม่สามารถปฎิเสธหรือขัดใจร่างหนาได้เลย ที่แต่ละชุดที่เลือกมานั้นไม่ต้องสวมใส่เลยก้ได้ ให้นอนรอเปลือยเปล่าอยู่ในห้องมันยังดีกว่าอีก ไม่ต้องเสียเวลาถอดให้ยุ่งยาก จะเสียเงินซื้อไปทำไม
                ชอบมั๊ยเสียงเข้มเอ่ยถามที่ร่างบางยืนนิ่ง ถึงนายจะไม่ชอบนายก็ต้องใส่มันยกยิ้มออกมาและรับถุงเสื้อผ้เจากพนักงานและยัดใสมือคยูฮยอนและเดินออกไป ร่างบางได้แต่ส่ายหน้ากับความเผด็จการของร่างหนาที่ชอบทำอะไรตามใจตัวเองและใช้อำนาจข่มขู่คนอื่นอยู่ตลอด คยูฮยอนมองดูของในมืออย่างเหนื่อยใจและเดินตามร่างหนาออกไป
          คนอย่างคุณก็มีแต่ใช้อำนาจเงิน สักวันชั้นจะทำให้คุณรู้สำนึกเสียบ้างกับสิ่งที่คุณได้ทำเอาไว้กับผม
                แทควูพาชั้นกับคยูฮยอนไปบ้านตระกลูโจวเลย
                ครับนายท่านแทควูปิดประตูรถเมื่อเจ้านายและร่างบางขึ้นไปนั่งและไปนั่งฝั่งคนขับ สายตาเงยขึ้นไปมองที่กระจกเมื่อเห็นเจ้านายคลอเคลียกับร่างบางไม่ยอมห่างกาย แทควูได้แต่แค่นยิ้มและขับรถออกไป
                อย่าซิฮ่ะร่างบางพยายามดันอกกว้างออกจากตัวที่ยังคลอเคลียนัวเนียอยู่บนเรือนร่างของตัวเอง
                ได้กล้าขัดใจชั้นหรือไงคยูฮยอนเสียงเข้มดุถามออกมา ร่างบางฝืนยิ้มออกมาไม่ให้ร่างหนาโกรธได้
                ผมไม่กล้าขัดใจคุณได้หรอก แต่ผมไม่อยากให้คุณต้องมาทำกับผมบนรถแบนี้นี่ฮ่ะ คนของคุณก้อยู่ผมไม่อยากให้คนของคุณมาเห็นของผม ผมอยากให้คุณเห็นคนเดียว พอไปถึงบ้านผมๆก็ต้องทำให้คุณอยู่แล้ว คุณทนหน่อยนะฮ่ะร่างบางหาทางรอดเพื่อไม่ให้ร่างหนาได้ทำอะไรบนรถไปมากกว่านี้ ซีวอนถึงกับยิ้มออกมากับคำพูดของร่างบางและเชยคางมนมาประกบจูบอย่างดูดดื่มและเนิ่นนาน
                นายเป็นของเล่นของชั้นชิ้นแรกเลยรู้มั๊ยที่กล้าขัดใจชั้น ไม่ยอมทำตามใจชั้นในสถานที่แบบนี้ ถ้าเป็นคนอื่นคงยอมให้ชั้นทำบนนี้แล้วถึงจะมีคนของชั้นอยู่ด้วยก็ตาม
                คุณเคยบอกผมว่าผมเป้นของเล่นราคาแพง ของเล่นราคาแพงก็ไม่ได้ใจง่ายเหมือนกับของเล่นราคาถูกๆนะฮ่ะมันจะต้องให้สมกับราคาของมันหน่อยซิฮ่ะ ผมนะเป็นของเล่นของคุณและจะเป็นของเล่นของคุณเพียงคนเดียว คนอื่นไม่มีสิทธิ์ที่จะมาเล่นมาเห็นของเล่นของคุณซิฮ่ะยิ้มจางๆสอดคล้องมือเรียวไว้คอหนาโน้มใบหน้าคมเข้มลงมาจูบ รอให้ถึงบ้านก่อนนะฮ่ะ ผมจะตามใจคุณทุกอย่างเลย จะไม่ขัดใจคุณเลยใบหน้าชิดใกล้กันแค่เซนทำให้ซีวอนต้องกดจูบดึงดันไปบนกลีบเนื้อบางจนมันบวมเจ่อ
                ถึงบ้านเมื่อไรชั้นจะต้องชดเชยค่าเสียเวลาของชั้นที่มันทำให้ชั้นเสียเวลาอยู่บนรถกับนาย ที่มันทำให้ชั้นไม่ได้ทำกับนายให้สมความอยากของชั้น
                อยากชดเชยแค่ไหนตามใจคุณซีวอนได้เลยร่างบางซบลงบนอกกว้างมือหนาลูบไล้ไหล่ลาดรอเวลาที่จะได้ทำกับร่างบาง สายตาร้ายกับรอยยิ้มฉายออกมาจากใบหน้าหวาน
                แค่ร่างกายที่ไร้ค่าของผม ผมให้คุณได้อยู่แล้ว คุณอยากทำอะไรกับมันก็เชิญทำตามสบาย ผมถือว่าให้ทานกับคนเลวอย่างคุณก็แล้วกัน
 
                ฮยอกกับมาถึงห้องก็เห็นว่าบ้านเงียบไม่มีเสียงของเจ้าวายร้ายมินวูให้ได้ยินเลย เห็นแต่เพื่อนของเขากำลังทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงาน ฮยอกจึงย่องมาข้างหลังและสวมกอดเพื่อนร่างอวบและหอมแก้มไปอีกฟอด
                กลับมาแล้วหรอฮยอก ชั้นนึกว่านายจะไม่กลับมานอนด้วยกันเสียอีกซองมินวางปากกาลงและเอี่ยวหน้ามองหน้าร่างโปร่งที่กอดเอวของเขาอยู่
                พอดีแฟนชั้นไม่อยู่อ่ะ ชั้นเลยต้องกลับมานอนกับนายที่นี้ยิ้มหวานให้กับเพื่อนร่างอวบ แล้วเจ้าวายร้ายมันไปไหนล่ะ บ้านถึงเงียบขนาดนี้
                เห็นว่าจะออกไปหาเพื่อนข้างนอก เดี๋ยวจะคงกลับมา เพราะออกไปตั้งแต่เช้าแล้วซองมินบอกยิ้มๆและหันไปทำงานต่อ
                หายซ่าได้ก็ทิ้งอาของมันให้อยู่คนเดียวเลยบ่นออกมา
                มินวูยังเด็กอยู่นะฮยอก ปล่อยให้ทำอะไรตามประสาเด็กบ้าง
                นายตามใจมันแบบนี้ มันถึงได้ใจไม่กลัวใครทั้งนั้น
                ฮยอกชั้นไม่อยากจะบังคับ ไม่อยากขัดใจหลานมาก แค่ชั้นไม่ให้หลานไปพบพี่ซีวอน ไม่ให้ติดต่อพี่ซีวอนมันก็มากเกินพอแล้ว ชั้นไม่อยากให้มินวูคิดว่าชั้นบังคับเค้าไปทุกอย่าง ชั้นอยากปล่อยเค้าไปบ้าง มินวูก็เริ่มโตพอจะรู้อะไรบ้างแล้ว
                ขนาดมันโตนะ ปีหน้าก็จะสิบห้ามันยังไม่รู้ตัวเลยว่ามันทำให้อาของมันร้องไห้ เสียใจมากแค่ไหน ไม่รู้ว่านายรักมันมากแค่ไหน ทำทุกอย่างเพื่อมันที่มันเป็นแค่หลานเท่านั้น ไม่ใช่ลูกมันยังไม่สำนึก ไปคิดถึงพ่อเลวๆของมัน ชั้นว่านายนะบอกความจริงไปเถอะว่าพ่อของมันทำอะไรเอาไว้กับนายและแม่ของมัน มันจะได้เลิกโง่เสียทีฮยอกบอกออกมาอย่างเหลืออด
                ชั้นบอกไม่ได้ ชั้นไม่อยากให้มินวูมารับรู้เรื่องพวกนี้ ชั้นอยากให้มันเป้นความลับไปจนวันตาย จนไม่มีทางให้หลานต้องมาเสียใจกับสิ่งที่พี่ซีวอนกับชั้นได้ทำเอาไว้ได้ ฮยอกถ้านายเป็นเพื่อนชั้นจริงนายอย่าบอกนะมินวูนะ นายสัญญากับชั้นนะซองมินกุมมือเพื่อนอย่างขอร้องฮยอกพยักหน้าอย่างจำยอมและสวมกอดเพื่อน
                แฮ่ม แฮ่ม เสียงที่ดังเข้ามาทำให้ซองมินกับฮยอกต้องคลายจากการกอดและเห็นใครเข้ามาซองมินถึงกับยิ้ม ฮยอกอดที่จะยิ้มแซวเพื่อนไม่ได้
                พี่ทึกมายิ้มแป้นเลยนะฮยอกแซวออกมาและหันไปมองชายหนุ่มรุ่นพี่ ตัวจริงเค้ามาตัวสำรองอย่างผมก็ขอตัวจรลีออกจากห้องไปก่อนแล้วกัน ไม่อยากอยู่เป็น กขค.ของใครฮยอกลุกขึ้นที่เดินผ่านอิทึกชายหนุ่มรุ่นพี่ ผมฝากเพื่อนด้วยนะฮ่ะพี่ฮยอกยิ้มและเดินจากออกไป อิทึกก็เดินมานั่งสวมกอดคนรักวางคางไว้กับไหล่ลาดของร่างบาง
                เมื่อกี้คุยอะไรกันอยู่กับฮยอกครับ
                เรื่องมินวูฮ่ะ พี่ทึกผมทำเกินไปหรือเปล่าที่ไม่ให้หลานไปพบพ่อและไม่ให้ติดต่อพ่อของเค้าเลยซองมินบอกอย่างรู้สึกผิด อิทึกต้องคลายกอดและหันกายร่างอวบให้หันมามอง
                ซองมินฟังพี่นะพี่รู้ว่าซองมินรักหลาน ไม่อยากให้หลานต้องเป็นเหมือนซีวอน ไม่อยากให้หลานต้องมารับรู้เรื่องในอดีตของเรา แต่การห้ามไม่ให้พ่อลูกเค้าพบกันมันไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุดนะซองมิน อย่างไงซีวอนก็เป็นพ่อของมินวูเค้ามีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวมินวู เค้ามีสิทธิ์ที่จะรักลูก พบลูกทำหน้าที่ของพ่อบ้างและมินวูยังต้องการพ่อนะซองมิน
                แต่ผมกลัว กลัวว่าอดีตจะย้อนกลับมาทำร้ายมินวู พี่ก็รู้ว่าอดีตของผมมันโหดร้ายเจ็บปวดมากแค่ไหน ผมไม่อยากให้หลานต้องมารับรู้มัน ผมไม่อยากให้มินวูต้องมาเป้นเหมือนผมกับพี่ซีวอนเสียงสั่นเครือเอ่ยออกมากับความเจ็บปวดในอดีตที่ลืมลงไม่ลงเสียที อิทึกดึงร่างบางเข้ามากอดที่ร้องไห้ออกมากับความเจ็บปวด
                เราจะไม่พูดถึงมันอีก พี่จะไม่ให้อดีตมาทำร้ายซองมินของพี่ได้อีกกอดปลอบประโลมร่างบางในอ้อมกอดที่ร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของเขา
                ทำไมผมต้องมาเจอเรื่องเลวร้ายพวกนี้ อือ.....ผมเจ็บเหลือเกินพี่ทึกซองมินกอดร่างโปร่งไว้แน่น อิทึกดันร่างบางออกและเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาจากนัยน์ตาคู่สวยกับรอยยิ้มบางๆ
                พี่จะทำทุกอย่างให้คนที่พี่รักไม่ต้องเจ็บปวดกับมันอีกแล้ว พี่จะทำให้เราลืมความโหดร้ายพวกนั้นด้วยตัวของพี่เอง
                อิทึกก้มหน้ามาซับน้ำตาของร่างบางบนแก้มนุ่มนิ่ม ซองมินหยุดนิ่งยอมให้ร่างโปร่งดูดซับน้ำตาบนแก้มของตัวเอง ร่างบางเอนกายไปตามแรงมือหนาที่ดันกายให้นอนราบบนพื้น
                พี่จะทำให้เราลืมอดีตเอง พี่จะทำให้เรามีความสุขกับปัจจุบันอิทึกเคลื่อนหน้าไปประกบจูบบางเรียวบาง ลูบไล้ไปตามผิวเนื้อของร่างบางสอดมือเข้าไปใต้ในเสื้อสาบสัมผัสอย่างอ่อนโยน ไม่ให้ร่างบางต้องกลัวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น สัมผัสที่ร่างโปร่งกำลังมอบให้อยู่มันทำให้ซองมินนึกถึงอดีตแสนเจ็บปวด
                อย่าทำผม อ๊ะ.....ผมเจ็บ.....ปล่อยผมเถอะ....
                ซองมินพี่ไม่ไหวแล้ว อืม.......เสียงครางทุ้มเอ่ยออกมา
                อ๊ะ.....อย่าทำผมเลย.......ผมเจ็บ อ๊า.......เสียงร้องอันเจ็บปวดร้องดังออกมาอย่าทรมานกับการถูกทำร้าย
                ปัง ปัง
                ไม่ ผมกลัวแล้ว อย่าทำผมซองมินร้องอย่างหวาดกลัวจนอิทึกต้องดึงร่างบางเข้ามากอด
                ซองมินพี่เอง อย่าร้องนะ ไม่มีใครทำอะไรซองมินได้อยู่แล้ว
                ผมกลัว ผมทำไม่ได้พี่ทึก ผมลืมมันไม่ได้ อือ....ซองมินปล่อยโฮออกมากับความเจ็บปวดในอดีตที่ถูกกระทำอย่างโหดร้าย
                ไม่เป็นไรซองมิน พี่จะรอจนกว่าซองมินของพี่จะพร้อมและลืมเรื่องทุกอย่างในอดีตไปให้หมดมือหนาลูบปลอบประโลม
                ผมขอโทษที่ผมให้พี่ไม่ได้ ทั้งที่พี่จะช่วยผมแต่ผมก็ลืมมันไม่ได้ ผมขอโทษร่างบางบอกออกมาทั้งน้ำตา
                ซองมินของพี่ไม่ผิดเลย อย่าร้องไห้นะคนเก่งของพี่นิ้วโป้งเค้นคลึ้งเช็ดน้ำตาที่มันไหลออกมาไม่ยอมหยุดและกดจูบบนหน้าผากมนของร่างบาง มินวูกลับเข้ามาเห็นภาพของทั้งสองพอดีและไม่พอใจที่เห็นแฟนหนุ่มของอามาอยู่ในบ้านของตัวเอง อิทึกที่เห็นหลานของแฟนกลับมาแล้วก็คลายอ้อมกอดออกจากร่างบาง ซองมินเช็ดน้ำตาลวกๆหันไปถามหลานชายที่เพิ่งกลับมาถึง
                กลับมาแล้วหรอมินวู
                ถ้าผมกลับมาช้าอีกนิด ผมคงเห็นอาเป็นของผู้ชายคนนี้แล้ว แต่อาไม่ต้องกลัวนะครับว่าผมจะขัดความสุขของอา อาอยากทำอะไรก็เชิญอาทำตามสบายเลย ผมจะอยู่แต่ในห้องไม่ออกมารบกวนความสุขของอาแน่มินวูบอกประชดประชันและปิดประตูเข้าห้องไป ซองมินต้องลุกขึ้นไปเคาะประตูให้หลานชายออกมาให้คุญกันรู้เรื่อง ไม่อยากให้หลานต้องเข้าใจผิด
                มินวูมันไม่ใช่อย่างที่หลานคิดนะ อากับอาอิทึกไม่ได้เป็นอย่างที่มินวูเห็นนะซองมินเคาะประตูร้องตะโกนบอกแต่ข้างในกลับเงียบไม่มีเสียงตอบรับ จนซองมินเหนื่อยใจ หนักใจกับหลานคนนี้ที่นิสัยเหมือนกับซีวอนไม่มีผิด
                ซองมินปล่อยมินวูไปเถอะ สักวันเค้าก็รับพี่ได้เองอิทึกเอ่ยทั้งรอยยิ้มและเดินโอบไหล่บางให้มานั่ง
                แต่ผมไม่อยากให้มินวูต้องเข้าใจผมกับพี่ผิด ผมไม่อยากให้หลานเป็นแบบนี้
                มินวูยังเด็กนะซองมิน สักวันเค้าก็จะต้องเข้าใจเราเองอิทึกยิ้มบางๆให้กับร่างบางมันทำให้ซองมินถึงกับยิ้มออกมาได้ มีไม่กี่คนที่ทำให้ซองมินยิ้มได้ขนาดนี้เมื่อเจอกับความเครียด ความเจ็บถาโถมเข้ามา
                เพราะอย่างนี้นี่เองที่อาอยากให้เราไปอยู่โรงเรียนประจำนัก จะได้อยู่ทำอะไรกับแฟนตัวเองได้ซิมินวูบอกอย่างน้อยใจและหยิบรูปพ่อของตัวเองขึ้นมาดู พ่อฮ่ะอีกไม่นานผมจะกลับไปอยู่กับพ่อแล้วนะฮ่ะ ผมอยู่ที่นี้ก็เหมือนส่วนเกินที่อาซองมินไม่ต้องการผมอีกแล้ว ผมจะกลับไปอยู่กับพ่อโดยที่ผมไม่ต้องอยู่เป็นตัวขัดขวางความสุขของอาซองมินต่อไปอีกแล้วมินวูบอกออกมากับรูปถ่ายของพ่อที่เพิ่งได้มาจากกวังมินที่ซีวอนส่งมาให้ผ่านทางบ้านของกวังมิน
                ในเมื่อไม่ต้องการผมนัก ผมก็จะไม่อยู่ให้อาต้องลำบากใจ เหนื่อยใจเพราะเด็กอย่างผมอีก
 
                เมื่อมาถึงบ้านตระกลูโจวซีวอนก็ให้เด็กเอาของไปเก็บยังห้องของคยูฮยอน ที่คยูฮยอนวิ่งเข้าไปโผกอดแม่นมที่แม่นมถึงน้ำตาไหลออกมาเมื่อเห็นคุณหนูของหล่อนยังปลอดภัยที่ซีวอนยืนนิ่งมองดูอย่างเฉยชา
                คยูฮยอนชั้นจะรอนายบนห้อง อย่าให้ชั้นต้องรอนายนานแล้วกันเสียงเข้มสั่งออกมาที่คยูฮยอนต้องหันมามองหน้าชายหนุ่ม
                ฮ่ะคุณซีวอนคยูฮยอนรับออกมาซีวอนเดินขึ้นไปบนห้องปล่อยให้คยูฮยอนอยู่กับแม่นมให้หายคิดถึง
                ทำไมคุณหนูต้องนอนห้องเดียวกับคุณซีวอนด้วยค่ะแม่นมถามอย่างไม่เข้าใจ
                เดี๋ยวผมจะเล่าให้นมฟังทีหลังนะฮ่ะ แต่คืนนี้ผมขออย่าให้นมกับทุกคนขึ้นไปบนห้องผมนะครับ
                ทำไมค่ะคุณหนู คุณหนูมีอะไรปิดนมหรือเปล่าค่ะ
                นมเชื่อผมนะฮ่ะ ผมยังบอกนมไม่ได้ตอนนี้คยูฮยอนไม่กล้าที่จะบอกความจริงกับแม่นมของตัวเองกลัวว่าแม่นมและทุกคนจะรับความจริงไม่ได้ว่าตนเป็นของเล่นและเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ทุกคนได้อยู่ที่นี้
                ก็ได้ค่ะ แต่คุณหนูมีอะไรต้องบอกนมนะค่ะ อย่าปิดนมเด็ดขาดนะค่ะ
                ครับนมคยูฮยอนฝืนยิ้มอย่างรู้สึกผิด แม่นมมองซ้าย มองขวาเมื่อไม่เห็นคนของตระกลูชเวอยู่ก็เอ่ยถึงเรื่องที่มินโฮและชางมินมาหาที่บ้าน
                คุณหนูค่ะเมื่อเช้านมเห็นคุณชางมินกับคุณมินโฮมาหาคุณหนูด้วยค่ะ
                พี่ชางมิน พี่มินโฮเป็นไปได้ไงครับ ในเมื่อคุณน้าไม่ให้พี่ชางมินติดต่อคุณพ่อและพวกเรานี้ครับคยูฮยอนถามอย่างไม่เข้าใจก็ในเมื่อน้าของเขานั้นตัดขาดกับพ่อของเขาไปแล้วนี้และไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวของเขาอีกด้วย
                นมว่าคุณชางมิน คุณมินโฮคงรู้เรื่องคุณท่านก็เลยเป็นห่วงคุณหนูโดยที่คุณจินจอง คุณจินแจไม่รู้ก็ได้มาคุณชางมินกับคุณมินโฮมาหาคุณหนูที่นี้
                ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ผมคงได้หลุดพ้นจากตระกลูชเวเสียทีและทุกคนก็ไม่ต้องมาเจ็บเหมือนกับผมคยูฮยอนบอกอย่างมีความหวัง นมฮ่ะ นมต้องหาทางไปเจอพี่ชางมิน พี่มินโฮให้นะฮ่ะ ผมจะเขียนจดหมายฝากนมไว้ให้พี่ชางมิน
                ค่ะคุณหนู
                เดี๋ยวนมเตรียมอาหารเย็นไว้ให้ผมกับคุณซีวอนด้วยนะฮ่ะ เดี๋ยวผมขึ้นไปหาคุณซีวอนห้องก่อน
                ค่ะคุณหนูหญิงแก่ยิ้มรับให้กับคุณหนูของหล่อนที่คยูฮยอนกอดแม่นมของตัวเองอีกครั้งและกลับขึ้นไปบนห้อง ก่อนที่ซีวอนจะอารมณ์เสียและอาจทำร้ายเขาต่อหน้าแม่นมและสาวใช้ของตนเองได้ เขาไม่อยากให้ทุกคนในบ้านต้องมารับรู้เรื่องของเขา ไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเจ็บปวด เดือดร้อนไปกับตัวเองด้วย เขาก็ยอมที่จะเจ็บคนเดียวเสียดีกว่า
                ผมขอโทษนะฮ่ะที่ผมต้องทำแบบนี้ แต่ผมเป็นห่วงนมและทุกคนในบ้าน



       ตอนนี้พอจะได้รู้กันแล้วว่าซองมินมีอดีตอะไรที่แสนเจ็บปวด แล้วใครเป็นคนทำร้ายมิน? ไรเตอร์ยังไม่ขอเฉลยค่ะ ลุ้นกันต่อไป ตอนแรกไรเตอร์จะเป็นคังมินแต่พื่อนๆไรเตอร์รีเควนกันมาขอเป็นทึกมิน อยากอ่านทึกมิน ไรเตอร์ก็เลยตามใจเพื่อนมันหน่อย อย่างเห็นพี่ทึกเป็นแมนเต็มตัว 5555 ทึกมินก็น่ารักนะ

     กะว่าไม่กี่ตอนก็จะให้มินวูกลับเกาหลีแล้วค่ะ มินวูจะกลับมาหาพ่อวอนแล้วค่ะ กลับมาแล้วจะช่วยน้องได้มั๊ยก็ต้องลุ้นกันค่ะ มินวูเรื่องนี้อายุ 14 นะค่ะ

    อ่านแล้วก็เม้นกันด้วยนะค่ะ ไรเตอร์จะได้มีกำลังใจแต่งและอัพลงทุกวันค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

924 ความคิดเห็น

  1. #898 SehrNettPon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 13:15
    อยากรู้แล้วว่ามินเป็นไรร
    #898
    0
  2. #862 `★υιcκy ∂oωπ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 03:39
    มินเคยเจออะไรมาาาาา
    #862
    0
  3. #543 Cass10pe1A fans !! (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2554 / 20:22
    มินแฟนทึก แล้ววอนเคยเป็นแฟนกับมินอ๋อ
    เริ่มงงนิดๆแต่เอาเถอะ อ่านตอนต่อไปก่อนนะค้า
    #543
    0
  4. #542 เด็กน้อยยูกึน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2554 / 22:43
     มินเป็นแฟนกับทึกหรอ
    วอนร้ายอีกแล้ว
    น่าสงสารคยูอ่า
    #542
    0
  5. #541 moncho (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 01:56
    โอ้ววววว พอเดาออกว่าซองมินเจออะไรมา แอร็ยย ทึกมินน่ารักดีอ่าา

    โจวรอแกแก้แค้นอยู่
    #541
    0
  6. #540 I_am_Por (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 21:33
    กี้สู้ๆ แกผ่านไปได้ รอแก้แค้นรวดเดียวเลยยย
    #540
    0
  7. #539 pan_star (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2554 / 18:20

    วอน นายร้ายมากมายเลยอะ กี้อย่ายอมเค้านะสู้ๆๆ

    #539
    0
  8. #538 T_N (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2554 / 19:10
    ขอให้คยูแก้แค้นสำเร็จนะ^^
    #538
    0
  9. #537 Game_Kyu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2554 / 01:23
     ลุ้นอีกแล้ว ไรเตอร์ชอบแต่งอะไรๆๆแล้วลุ้นอ่ะ ชอบดี

    มินโดนใครกดเนี่ย วอนใช่ไหมที่กดมิน 
    #537
    0
  10. #536 Sunny First (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2554 / 16:36
    ตอนนี้ลุ้นมากๆเลยค่ะ
    #536
    0
  11. #535 ออยKyu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2554 / 16:47
    ยิ่งอ่านยิ่งลุ้น ว่าใครเกี่ยวข้องยังไงกัน
    แล้วทำไมมันถึงแค้นมาลงที่ น้องได้

    เหตุผลที่แค้นมันแรงขนาดต้องทำร้ายคยูเลยหรอ
    #535
    0
  12. #534 YeoBo_KyuP" (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2554 / 01:42
    อยากรู้อดีตมินกับวอนมาก ว่าแต่ทึกมินหรอเนี่ย น่ารักอ่ะ><
    #534
    0
  13. #533 Chat123 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2554 / 17:03
    ตอนนี้ไม่อยากรู้ว่าใครจะช่วยคยูแต่อยากรู้ว่าอดีตของมินคืออะไร
    #533
    0
  14. #532 kikkayu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2554 / 05:26
    ยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้เรื่องในอดีต

    มาต่อเร็วๆนะค่ะ

    #532
    0
  15. #531 chEss_สๅs:พี (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2554 / 10:34

    ไม่ได้เข้ามานาน อัพเร็วมากๆๆๆๆ ><

    สนุกมากๆค่ะ

    #531
    0
  16. #530 Lolita02 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2554 / 01:01
    กรี๊ดดด ใครทำอะไรมินอ่ะ
    อย่าบอกนะว่าวอน โฮกกกก
    ไม่เคยอ่านเรื่องไหนวอนแล้ว+จิตเท่านี้มาก่อนเลย(เว่อร์)
    ให้ตายเถอะโรบิ้นนนน
    สงสารคยู ต้องมาเจออะไรแบบนี้
    ขอให้แก้แค้นวอนให้ได้เร็วๆ ฮ่าๆๆ *หั่วเราะชั่ว*
    มินวูกลับไปเกาหลีแล้วจะเป็นยังไง
    มีอะไรเกิดขึ้นมั่งน้าา

    #530
    0
  17. #529 nanni122 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 21:57
    หวังว่าวอนคงจะไม่เลวมีอะไรกับซองมินหรอกนะ

    (ถึงมันจะมีโอกาสเป็นไปแล้วถึง 99.99% ก้เถอะ -_-")


    เอาใจช่วยทุกฝ่ายให้น้องกี้หลุดพ้นไปแก้แค้นได้ซักที

    สงสารน้องทุกตอนเลย


    เซอร์ไพรซ์กับทึกมินเบา ๆ

    ไม่ค่อยเจอคู่นี้

    แต่ก็น่ารักดีนะ
    #529
    0
  18. #528 copyright_me (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 21:00
    โฮ่วววว ในรถ



    ไม่ได้อายคนอื่นกันเลยทีเดียว วอนมันหื่นเข้าขั้น



    เหมือนความหลังของมินจะเริ่มกระจ่าง



    คนที่ทำมินคืออิฉ่อย ? เหรอ ?
    #528
    0
  19. #527 เหมียวคยู (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 18:55
    เอาใจช่วยทั้งทางแม่นมกี้และทางมินวู



    ขอใครก็ได้ ช่วยพากี้ออกไปที



    อย่าบอกนะว่ามินก็โดนวอนทำร้ายแบบเดียวกับกี้มาก่อน



    แล้วมันเกี่ยวไรกับตระูกูลโจล่ะเีนี่ย



    หาพ่อคนไม่มีหัวใจชเว ชีวอน
    #527
    0
  20. #526 7791 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 18:19
    คนที่ทำกับมินคือวอน อ้าวเค้าเป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ ไหงวอนนิสัยแบบนี้เนี่ย
    #526
    0
  21. #525 tonao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 18:07
    หวังว่าคนที่ทำร้ายวอนจะไม่ใข่วอนน่ะ มันดร่าม่าไปแล้ว

    เห่อ คยูก้คงมีความหวังบ้างแล้ว ถ้าได้เจอชางมินกับมินโฮ

    อ่านไปลุ้นไปเดาไป

    #525
    0
  22. #524 Siwonforever (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 17:43
     อดีตที่เจ็บปวดของซองมิน คือ โดนวอนทำร้ายหรอ

    มินวูทำไมต้องคิดว่าอาไม่รักด้วยนะ


    #524
    0
  23. #523 nk_popeye (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 16:54
    มินวูก้นะ...คิดแต่ว่าอาไม่รัก
    เอาเถอะ กลับมารับรู้เรื่องชั่วๆ ของพ่อตัวเองซะบ้างก็ดี
    จะได้รู้ว่าซองมินรักแกมากแค่ไหน


    หวังว่าวอนมันจะถนอมกี้บ้าง แต่คงยาก เหอๆ
    คนบ้าอะไร เอาแต่ใจชะมัด
    หวังว่าชางมินกับมินโฮจะมาช่วยเร็วๆ นะ
    #523
    0
  24. #522 2U~KiLlEr (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 15:37
    T-T เรื่องนี้มันดราม่า รอเวลาที่น้องจะจัดการกับเสี่ยววอน

    คนที่ทำมินหวังว่าคงไม่ใช่ เสี่ยววอนนะ ไม่อยากจะคิดดด

    ไม่ลืมเม้นหรอกจ้าคนเขียนคนขยัน อิอิ
    #522
    0