ถึงร้ายก็รัก 2 kihae kyumin

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 4 ฟื้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 มิ.ย. 54

ซังอามายังเรือนหลังเล็กแต่ก่อนดงแฮ ซองมินเคยอยู่ที่นี้แต่ตอนนี้คยูฮยอนสั่งให้ซองมินและดงแฮขึ้นไปอยู่บนตึกหลังจากเหตุการณ์วันนั้นที่เรือนหลังเล็กได้ปล่อยให้ว่าง ซังอามองดูรอบๆด้วยรอยยิ้มเหยียดๆเมื่อเดินเข้ามาเหยียบในเรือนหลังเล็กที่ไม่มีอะไรเลย
                      ชั้นเป็นถึงเมียของคุณคิบอมทำไมชั้นต้องมาอยู่ทีแบบนี้ด้วยว่าออกมาอย่างไม่พอใจกับสาวใช้
                      คุณชายเล็กสั่งให้คุณอยู่ที่นี้ค่ะ คุณก็อยู่ไปเถอะค่ะดีกว่าที่คุณจะโดนไล่ไปอยู่ข้างนอกสาวใช้บอกออกมา
                      ใครจะกล้าไล่ชั้น ในเมื่อชั้นเป็นเมียของคิบอมอีกคน คนที่จะโดนไล่คือแกซะมากกว่าที่บังอาจมาต่อล้อต่อเถียงชั้นซังอาเผยธาตุแท้ออกมาที่สาวใช้ได้แต่ทนเก็บ ก้มหน้านิ่งถึงจะไม่พอใจก็ตาม แกจะไปไหนก็ไป ชั้นไม่อยากเห็นหน้าขี้ข้าอย่างแกซังอาด่าไล่ออกมาที่สาวใช้เดินออกมาหน้าบึ้งตึงจากตัวบ้าน
                      ถ้าคุณดงแฮฟื้นขึ้นมาเมื่อไรแกจะเป็นคนแรกที่จะโดนไล่ออกจากบ้านหลังนี้ ขอให้คุณดงแฮฟื้นมาเร็วๆด้วยเถอะสาวใช้บอกออกมาที่ภาวนาให้คนรักของเจ้านายฟื้นขึ้นมาเร็วๆเพื่อหวังที่จะไล่หญิงสาวให้ออกไปจากบ้านเร็วๆ
                      ซังอาเดินดูรอบๆบ้านที่เห็นรูปของสองพี่น้องตระกลูลีที่ตั้งโต๊ะเอาไว้ ซังอาหยิบมาดูและเหยียดยิ้มกับรูปของสองพี่น้องตระกลูก่อนที่จะวางเอาไว้ที่เดิมกับสายตาอาฆาตแค้นที่จ้องมองดูรูปของดงแฮอย่างเกลียดชัง
                      ชั้นต้องเอาคิบอมมาเป็นของชั้นคนเดียวให้ได้แววตาเกลียดชัง ที่จ้องมองดงแฮในรูปไม่วายตากับสิ่งที่จะต้องแย่งเอามาจากดงแฮคืนมาให้หมด
                      หลังจากปล่อยให้คิบอมได้อยู่ตามลำพังกับดงแฮ ซีวอน คังอิน มีร์ก็พากันออกมายังผับของคิบอมเพื่อมาดูแลแทนเพื่อนที่ตอนนี้ยังไม่พร้อมมาดูแลบริหารงานและยังคงเฝ้ารอให้ดงแฮฟื้นตื่นขึ้นมา และเรื่องที่สามหนุ่มจะพูดถึงไม่ได้ก็คงไม่พ้นเรื่องของหญิงสาวอีกคนที่เข้ามาเป็นภรรยาอีกคนของคิบอม ถึงสามเพื่อนซี้จะไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนเขาคนนี้ถึงได้มีผู้หญิงอีกคนทั้งที่ก็รักดงแฮจนหมดหัวใจถึงแม้ว่าจะรู้ในวันที่สายไปก็ตาม
                      ไอ้ซีวอนกูไม่เข้าใจจริงๆทำไมไอ้คิบอมถึงยอมรับผู้หญิงคนนั้นมาเป็นเมียอีกคน ทั้งที่มันก็มีดงแฮอยู่แล้วคังอินถามออกมาอย่างไม่เข้าใจ
                      มึงถามกูแล้วจะให้กูไปตามพ่อมึงที่ไหนว่ะ กูก็รู้พร้อมกับมึงนี่แหละซีวอนตอบอย่างกวนๆ
                      แต่มึงก็ให้ไอ้คิบอมพาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอยู่ด้วย มึงกำลังคิดอะไรอยู่ไอ้ซีวอนมีร์ถามขึ้นนึกสงสัยตั้งแต่แรกที่รู้ว่าเพื่อนคนนี้ให้พาผู้หญิงคนใหม่เข้ามาอยู่ในบ้านด้วย หรือว่ามันยังไม่เลิกรักดงแฮ
                      กูรู้นะว่ามึงสองคนกำลังคิดอะไรกันอยู่ตอบอย่างรู้ทันเพื่อน ที่กูให้ไอ้คิบอมม่นพาเมียใหม่มันมาอยู่ด้วย กูอยากให้ผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าคนที่ไอ้คิบอมมันรักและเลือกคือดงแฮเพียงคนเดียวที่ไม่ใช่เค้า และกูไม่อยากให้ดงแฮต้องเจ็บไปมากกว่านี้
                      ดงแฮจะยิ่งเจ็บเพราะการที่มึงให้ไอ้คิบอมพาเค้ามาอยู่ด้วยล่ะซิ
                      ดงแฮไม่มีทางเจ็บกับผู้หญิงคนนั้นไปได้ ในเมื่อคนที่ไอ้คิบอมมันเลือกก็เคยดงแฮและดงแฮยังมีกูและพวกมึงสามคนที่จะจัดการผู้หญิงทะเยอทะยานคนนั้นให้หลุดพ้นจากไอ้คิบอมไปเสียที กูมองแวบเดียวกูก็ดูออกว่าผู้หญิงคนนั้นต้องการอะไรจากไอ้คิบอมมันซีวอนบอกอย่างรู้ทันความคิดของหญิงสาว แต่ไม่มีทางที่ซีวอนจะยอมให้มาทำลายความรักของเพื่อนและดงแฮไปได้
                      เค้าจะทดแทนความผิดที่ได้ทำกับดงแฮเอาไว้เมื่อแปดเดือนก่อน
 
                      ดงแฮนอนหลับอยู่ความฝันที่วันนี้มีแต่น้ำตาของร่างเล็กที่ยังรินไหลออกมาจากนัยน์ตาคู่สวยที่มันไหลรินไม่ยอมหยุดและยังคงอยู่ในโอบกอดของคนรักที่ดงแฮยอมทิ้งทุกอย่างจากคววามจริงมาอยู่ในความฝัน
                      คิบอมอย่าทิ้งผมไปเลยนะ ผมอยากอยู่กับคิบอมที่นี้ ผมทนอยู่ต่อไปไม่ได้ถ้าไม่มีคิบอมอยู่เคียงกายผมเสียงสะอื้นที่ร้องไห้ออกมา
                      ดงแฮนายต้องยอมรับความจริงนะ ว่านายอยู่กับชั้นในนี้ไม่ได้ นายต้องกลับไปอยู่บนโลกความจริง ที่มีใครอีกคนรอนายอยู่
                      ไม่ ผมไม่กลับผมขจะอยู่กับคิบอมที่นี้ ผมจะอยู่กับคนที่ผมรักดงแฮกอดร่างหนาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย คิบอมแกะมือบางออกมา มือเรียวก็ใช้น้ำตาที่รินไหลอาบแก้มนิ่มทั้งสองข้างของดงแฮ
                      มันถึงเวลาแล้วที่ดงแฮต้องตื่นไปพบความจริง ไปอยู่บนโลกความจริงที่ต้องมาอยู่ชั้นที่นี้ ดงแฮถ้านายรักชั้นจริงนายต้องกลับไป กลับไปอยู่กับคนที่นายรักเสียงทุ้มเอ่ยออกมาที่ร่างค่อยๆเดินออกจากร่างบาง
                      คิบอมคุณอย่าทิ้งผมไป คิบอมดงแฮเดินตามร้องเรียกชายคนรักที่เดินออกไปไกล คิบอม!!”เสียงตะโกนเรียกที่ดังขึ้นมาทำให้คิบอมที่เผลอหลับอยู่ข้างกายดงแฮต้องตื่นขึ้นมาพร้อมกับร่างบางที่นอนร้องไห้อยู่บนเตียงทำให้คิบอมดึงร่างบางเข้ามากอดอย่างดีใจที่เห็นคนที่ตัวเองรักตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทรา
                      ดงแฮนายตื่นขึ้นมาแล้ว นายตื่นขึ้นมาหาชั้นแล้วบอกออกมาที่ยังกอดร่างบางเอาไว้แน่น
                      คิบอมคุณอย่าทิ้งให้ผมอยู่คนเดียว คิบอม ฮือ.....ดงแฮร้องออกมาเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของคิบอม ที่น้ำตารินไหลอยู่บนอกของร่างหนา
                      ดงแฮชั้นอยู่กับนายที่นี้แล้ว ชั้นไม่ทิ้งนายให้อยู่คนเดียวแล้วบอกออกมาทั้งน้ำตาที่ยังคงกอดร่างบางเอาไว้แน่น
                      คิบอมชั้นคิดถึงคุณจังเลยซังอาเดินเข้ามาในห้องที่จงใจพูดให้ดงแฮได้ยิน ที่หล่อนแอบฟังอยู่นอกห้องเมื่อรู้ว่าคนที่หลับเป็นเจ้าชายนิทราได้ตื่นขึ้นมาแล้ว ที่ทำให้ดงแฮผลักร่างหนาออกอย่างกลัวๆและกรี๊ดร้องออกมาอย่างเสียใจทำให้คนทั้งบ้านต่างพาวิ่งกันเข้ามาในห้องที่คิบอมกำลังปลอบประโลมดงแฮ แต่ดงแฮกลับปัดมือ ตีร่างหนาไม่ให้เข้ามาใกล้
                      คิบอม คิบอมช่วยผมด้วย คิบอมคุณอยู่ไหนดงแฮร้องเรียกหาคิบอมอย่างขาดสตคิ หวาดกลัว
                      ดงแฮชั้นอยู่นี้กับนายแล้วไง ชั้นกลับมาหานายแล้วรั้งร่างบางเข้ามากอดอย่างแนบแน่น ที่ดงแฮพยายามผลักร่างหนาให้หลุดออกจากกอดอย่างหวาดกลัว
                      คิบอมคุณใจร้าย อย่าทิ้งผมไปแบบนี้ซิ คิบอม ฮือ....อย่าทิ้งผมไปดงแฮร้องออกมาอย่างหวาดกลัวจนซองมินต้องเข้ามากอดพี่ชาย คิบอมได้แต่นั่งดูทั้งน้ำตาที่เห็นคนที่ตัวเองรักต้องมาเจ็บปวดแบบนี้และไม่สามารถที่จะช่วยอะไรได้เลย
                      น้องมินพี่จะไปหาคุณคิบอม พี่จะไปหาคุณคิบอมดงแฮบอกออกมาอยู่ในอ้อมกอดของน้องชาย
                      คุณคิบอมอยู่กับพี่ตรงนี้แล้ว พี่ดูให้ดีๆซิว่าคุณคิบอมกลับมาหาพี่แล้วนะซองมินบอกออกมา ค่อยๆดันให้ร่างของพี่ชายมองหน้าชายคนรัก
                      ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คุณคิบอม คุณคิบอมเค้าจากพี่ไปแล้วน้องมินดงแฮบอกออกมาเมื่อเห็นคนที่หลังอยู่หลังน้องชาย คิบอมน้ำตารินไหลออกมาเมื่อดงแฮจำตนเองไม่ได้
                      ดงแฮชั้นคิบอมของนาย คนที่เคยบอกนายว่าจะกลับมาขอนายแต่งงาน นายยังจำได้มั๊ยคิบอมเอ่ยออกมาทั้งน้ำตากับคำสัญญาที่ให้เอาไว้กับดงแฮ ดงแฮได้แต่เงียบและมองดูใบหน้าคมที่อยู่ตรงหน้าและร้องไห้ออกมา
                      คิบอมของผมจากผมไปแล้ว ถึงคุณจะเหมือนคิบอมของผมก็ไม่มีใครมาแทนที่คิบอมของผมได้ ไม่มีใครแทนคิบอมของผมได้ดงแฮบอกออกมาประโยคสุดท้ายและก็หมดสติไปอีกครั้ง คยูฮยอนสั่งให้คนไปตามหมอมาอย่างด่วนคิบอมนั่งกุมมือคนรักอย่างสงสารและเป็นห่วงอย่างมากที่น้ำตารินไหลออกมา มีเพียงแต่ซังอาได้แต่ยิ้มเยาะออกมาเมื่อเห็นดงแฮสลบไปอีกครั้ง
                 คิบอมเฝ้ารออยู่หน้าห้องอย่างร้อนใจเมื่อชินดงหมอประจำตระกลูคิมยังคงตรวจอาการของดงแฮอยู่ในห้องยังไม่ออกมาเสียที สิ่งที่คิบอมกลัวอยู่ตอนนี้กลัวว่าดงแฮจะเป็น เจ้าชายนิทราอีกครั้งและไม่ยอมตื่นขึ้นมาเจอเขาอีก
                      พี่ชินดงดงแฮเป็นอย่างไงมั้งคิบอมถามทันทีเมื่อชินดงเดินออกมาจากในห้อง
                      ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว ตอนนี้ก้เหลือแค่เพียงทำกายบัดเพียงเดียวเพื่อให้ร่างกายฟื้นตัวได้ไวและให้กลับมาเดินได้อีกครั้ง
                      แล้วทำไมดงแฮจำผมไม่ได้ ทั้งที่ดงแฮจำคนอื่นได้หมด
                      คิบอมได้ต้องเข้าใจนะว่าดงแฮเห็นได้ถูกทำร้ายต่อหน้าและภาพนั้นยังติดตาดงแฮอยู่ถึงทุกวันนี้ มันทำให้ดงแฮฝังใจและคิดว่านายได้ตายไปจากเค้าแล้วคิบอมชินดงเอ่ยออกมา
                      ครับพี่
                      พี่ว่านายต้องทำได้นะคิบอม มันไม่ยากเกินความสามารถของนายอยู่แล้วชินดงพูดปลอบประโลมและยิ้มให้กับน้องชาย ตบบ่าให้กำลังใจและบอกให้เข้าไปดูแลในห้องได้ที่มีซองมินคอยดูแลพี่ชายอยู่ข้างๆ
                      คุณคิบอมไปพักผ่อนบ้างเถอะครับ เดี๋ยวผมจะดูพี่ด๊องต่อเอง
                      แต่ชั้น.....
                      ถ้าคุณคิบอมเป็นอะไรไปอีกคนแล้วใครจะมาดูแลพี่ด๊องของผมล่ะฮ่ะวองมินบอกอย่างเป็นห่วง
                      ก็จริงอย่างที่ซองมินพูดนะฮ่ะพี่ ผมว่าพี่ไปพักผ่อนก่อนดีกว่า ถ้าดงแฮตื่นมาเมื่อไรผมจะให้เด็กไปเรียกพี่แล้วกันคยูฮยอนบอกออกมา
                      พี่ฝากดูดงแฮด้วยแล้วกันคิบอมยิ้มให้กับน้องชายและเดินออกไป






 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

128 ความคิดเห็น

  1. #121 koy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2555 / 01:14
    ซังอาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา



    ถ้าเเกยังไม่อยากตายจากเท้านับร้อยๆๆๆคู่นี้



    ออกไปจากชีวิต คิเฮซะ!!!!!!!!!!!!!!!!
    #121
    0
  2. #87 I_am_Por (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2554 / 23:04
    ขอตบยัยซังอาได้ป่ะิหมั่นไส้ชีอ่ะ
    #87
    0
  3. #80 Uzzie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2554 / 21:45
    เอาซังอาไปเก็บที!!!

    ด๊องจำบอมให้ได้ไวๆ

    แล้วกลับมาจัดการกับซังอาเลยนะ

    อย่ายอมมมมม
    #80
    0
  4. #70 수녀님 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2554 / 12:47
    ร้ายนำ อย่ามาทำแบบนี้กับดงเฮได้ไหม??
    #70
    0
  5. #57 faNy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2554 / 18:51
    อิหอย - -! ไป๊ ++ 55555
    #57
    0
  6. #51 ARKIRA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2554 / 01:36
    ไรเตอร์รีบกลับมาอัฟไวๆนะ
    #51
    0
  7. #50 mee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2554 / 23:26
    ผญ.คนนี้มาได้ไงเนี่ย

    ชิ อยากจัดการจริงๆ
    #50
    0
  8. #49 ARKIRA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2554 / 21:58
    หืม ยัยซังเน่ากระแดะ มาก มายุ่งกับบอมมี่ชั้นทำไม
    #49
    0
  9. #47 sakapo50 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2554 / 09:51
     อยากตบซังอามากเลย

    จะมาทำไม
    #47
    0
  10. #42 E.L.F.ผู้รักซูจู (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 20:00
    ด๊อง บอมยังไม่ตาย
    เกลียดซังอาอ่ะ
    #42
    0
  11. #41 numoney (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 07:43
    อ้าว ไมงี้ล่ะจริงหรือ หมวยจำบอมไม่ได้หรือ แล้วยังซังอาอีก เลวววมากยัยนี่ทำงี้ได้ไง หมวยเพิ่งฟื้น ยัยนี่ก็เริ่มแรงส์ เลยอ่ะ เด๋วให้วอน หมี จัดหนักให้ซะเลยยัยนี่ น่าเกลียดจิง ผู้หญิงไรนี่ แต่ก็อยากรู้จริง ๆ ทำไมบอมต้องรับซังอาเป็นเมีย (ยังสงสัยอยู่) ขอบคุณที่กลับมาต่อนะจ๊ะ....^ ^
    #41
    0
  12. #40 mui (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 01:19
    โท่เอ๊ย...หมวยปฎิเสธบอมแบบนี้ ก็เข้าทางซังอาเลยซิเนี่ย
    #40
    0
  13. #39 2626 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2554 / 22:23
    ด๋งเอ๋ย บอมยังไม่ตายเลยน้ะ
    #39
    0