Love Me Love My Sex KiHae

ตอนที่ 43 : Love Me Love My Sex 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ต.ค. 53

คิบอมพาดงเฮกลับมาที่บ้านพัก ที่คิบแมคอยประคองร่างเล็กเดินเข้ามาในบ้านตลอด ไม่ยอมให้ดงเฮเดินเอง เมื่อเห็นว่าท่าทางของดงเฮนั้นเดินไม่ไหวและเกือบจพหกล้มเมื่อตอนออกมาขึ้นเรื่อกลับเข้าฝั่ง ทำให้คิบอมต้องคอยเดินประคองร่างเล็กอยู่ตลอด ที่ดงเฮนั้นได้แต่ยิ้มไม่คิดว่าตัวเองจะหมดท่าได้ขนาดนี้กับบบทรักที่ผ่านมาตลอดสามวันบนเกาะส่วนตัวและยังมีแถมให้อีกหนึ่งรอบเมื่อเช้านี้
                สองร่างที่ประคองกอดกันมา ทำให้ทุกคนต่างหันมามองทั้งสองเป็นตาเดียวและยังเห็นท่าทางเดินของดงเฮด้วยแล้ว ทำให้ซองมินและฮงกีอดที่จะแซวเพื่อนไม่ได้
                ดงเฮ นี่แกทำกี่รอบนี้ ถึงได้เป็นได้มากขนาดนี้ซองมินถามเพื่อนรักออกมา ที่ทำให้คิบอมแทวกระอักเลือดออกมากับคำถามของซองมิน ที่ดงเฮก็กระอักกระอ่วนที่จะตอบเพื่อนรักไป ใครจะกล้าตอบล่ะว่าทำกันทั้งวัน ทั้งคืน แทบไม่ได้พักเลย-*-
                พี่ทำไมไปตามพี่ดงเฮแบบนั้นล่ะ ดูหน้าพี่ดงเฮกับคุณคิบอมซิแดงไปถึงไหนแล้วมินโอเตื่อนคนรักออกมากับคำถามของกระต่ายอ้วนที่เล่นคู่รักมาราธอนต่างพากันหน้าแดงทั้งคู่
                ก็ชั้นอยากรู้ดิ
                ถ้าแกอยากรู้ แกก็ให้มินโฮทำกับแกหลายๆรอบบ้างซิดงเฮตอกกลับ ทำให้ซองมินพูดอะไรไม่ออกเลย
                พี่อยากรู้คำตอบอีกมั๊ยแกล้งกระเซ้าให้ร่างเล็กได้เขินอาย
                ชั้นไม่อยากรู้ก็ได้พูดออกมาอย่างงอนๆ
                เป็นแฟนกับซองมินก็ต้องทนหน่อยแล้วกันดงเฮหันมาพูดกับดงเฮ ที่เห็นเจ้ากระต่ายอ้วนเริ่มงอนเจ้าเด็กตัวดีอีกแล้ว
                ถ้าทนไม่ได้ก็กลับไปหาแฟนเก่านายเลย ไม่ต้องสนใจชั้นหรอกซองมินพูดประชดประชัน ที่ทุกคนต่างยิ้มออกมากับอาการงอนของซองมิน
                แล้วนี้ใครล่ะดงเฮถามออกมาเมื่อเห็นชายหนุ่มนั่งข้างฮงกี
                แฟนชั้นเองดงเฮฮงกีบอกกับเพื่อนรัก ที่ดงเฮยิ้มให้กับฮงกี คุณคิบอมผมขอให้จงอุนอยู่ที่นี้ด้วยนะฮ่ะฮงกีหันไปขออนุญาติเจ้าของบ้าน
                ไม่มีปัญหาอยู่แล้วครับคิบอมกับท่าทางสบายที่มีดงเฮยืนอยู่ข้างๆ
                ชั้นบอกแล้ว ว่าคิบอมของชั้นใจดีที่สุดดงเฮพูดอย่างภูมิใจ
                ทีแฟนแกชมเข้าข้างตลอด ทีชั้นเป้นเพื่อนนะไม่เคยเข้าข้างเลยวองมินพูดอย่างน้อยใจ
                ถ้าเป็นผม ผมก็ต้องเข้าข้างคุณซีวอนของผมอยู่ดี ผมว่าพี่ให้มินโฮเข้าข้างพี่คนเดียวดีกว่าคยูฮยอนผสมโรงกับดงเฮอีกคน
                รุมชั้นกันเข้าไป
                พวกชั้นไม่ได้รุมแกนะ แต่แกกับหาผัวเด็กเองทำไมเรียกอุคเสริมอีกแรง เริ่มทำให้ซองมินงอนเข้าไปอีกที่โดนเพื่อนล้อ
                ชั้นไม่คุยกับพวกแกแล้วซองมินบอกอย่างงอนๆและเดินออกจากห้องไป ที่มีมินโฮเดินตามไป
                มินโฮ นายต้องกินกระต่ายอ้วนให้เยอะๆนะ เค้าจะได้รู้ว่าเด็กอย่างนายก็รักเค้าจริงคยูฮยอนไม่วายตะโกนแกล้งซองมิน และนั่งหัวเราะคิกคักอยู่ในอ้อมกอดของซีวอน
                เดี๋ยวนี้ชั้นจะแก่นแก้วใหญ่แล้วนะ ใครสอนกันนี้ซีวอนบีดจมูกคนรักอย่างหมั่นเขี๊ยว
                ถ้าอยากรู้ ก็ตามขึ้นมาบนห้องเองแล้วกันคยูฮยอนสลัดจาการกอดของชายคนรักและลุกขึ้นไปข้างบนทันที
                ผมขอตัวไปจัดการเจ้าแมวน้อยแสนซนก่อนแล้วกันซีวอนบอกกับทุกคน ที่ทุกคนยิ้มเป็นคำตอบ
                แล้วแกล่ะฮงกี ไม่ขึ้นไปมั้งหรอดงเฮถามฮงกีออกมา
                แกคิดว่าชั้นจะพลาดเรื่องแบบนี้ได้หรอ จงฮุนเราขึ้นห้องเถอะฮงกีดึงมือจงฮุนขึ้นห้องทันที ที่ดงเฮได้แต่ยิ้มตามเพื่อนๆที่กำลังมีความรักกับการอยู่กับคนรัก
                ก็คงเหลือชั้นคนเดียว ชั้นคงต้องฟังเสียงพวกมันร้องกันทั้งคืนแน่เรียวอุคบ่นออกมา
                แกก้ทนฟังเสียงพวกมันหน่อยแล้วกัน พวกมันจะได้ทำกับคนที่มันรัก ที่คนอย่างพวกเราไม่มีโอกาศมากนะเรียวอุค ที่จะมีคนมารักเราจริงแบบนี้
                ชั้นเข้าใจพวกแกซิ ชั้นถึงยอมช่วยพวกแกและหนีมาอยู่กับพวกแกแบบนี้ ชั้นเห็นเพื่อนมีความสุข ชั้นก็มีความสุขตามพวกแกแล้วเรียวอุคบอกออกมาและยิ้มให้กับดงเฮ
                คุณพ่อคุณแม่ล่ะฮ่ะฮันมินเดินเข้ามาด้วยสภาพงัวเงีย
                คุณพ่อ คุณแม่ของฮันมินอยู่บนห้องฮ่ะ แต่ตอนนี้ท่าทั้งสองไม่ว่าง ฮันมินจะไปอยู่กับพี่ดงเฮกับพี่คิบอมมั๊ยฮ่ะ
                ไปฮ่ะ พี่ดงเฮ
                เรียวอุคชั้นพาฮันมินไปนอนที่บ้านชั้นแล้วกัน ถ้าคุณซีวอนถามหาแกก็บอกว่าไปอยู่กับชั้นแล้วกัน
                อืม..เรียวอุคยิ้มให้กับเพื่อน
                คิบอมโอบเอวดงเฮเดินออกมา ที่อีกมือก็จูงมือฮันมินเดินมาด้วย ที่ท่าทางของฮันมินจะง่วงนอนมากแล้ว ทำให้คิบอมเปลี่ยนมาอุ้มฮันมินไปนอนบนห้อง ที่ดงเฮได้จัดที่นอนไว้ให้กับฮันมินเรียบร้อยแล้ว
                ผมอิจฉาคยูจัง ที่ได้มีลูกที่น่ารักอย่างฮันมินและฮันมินยังยอมให้คยูเป็นแม่อีกดงเฮบอกออกมาอย่างยิ้มๆที่ลูบผมของฮันมินอย่างเอ็ดดู
                ถึงดงเฮจะมีลูกไม่ได้ ผมก็ยังรักดงเฮเหมือนเดิม ไม่เคยเลิกรักดงเฮเลยคิบอมลงมานั่งข้างดงเฮแล้วโอบไหล่เล็กเอาไว้ ดงเฮซบศรีษะลงบนไหล่ของชายคนรัก
                ผมก็ไม่มีวันเลิกรักคิบอมเด็ดขาด ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมก็จะรักคิบอมเพียงคนเดียวดงเฮหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดของชายคนรัก
                ก็แค่มีคิบอมคนเดียวก็พอแล้ว
 
                ฮาราทราบข่าวว่ากึนซอกจะไปต่างจังหวัด ฮาราจึงคิดจะตามกึนซอกไปด้วย เพราะหล่อนคิดว่ากึนซอกจะต้องแอบไปหาซีวอนสามีของเธอแน่ ไม่ได้ไปทำงานอย่างที่ได้บอกไว้ตั้งแต่แรก ฮาราแอบขับรถตามกึนซอกมาที่มีฮันนาตามมาด้วย
                ฮาราขับรถตามกึนซอกมาถึงชายหาดแห่งหนึ่ง ที่กึนซอกจอดรถเอาไว้และเดินเข้าไปข้างใน ที่ฮารแอบดูอยู่มุมหนึ่ง ที่หล่อนให้กึนวอกเข้าไปก่อนหล่อนถึงจะลงทาจากรถพร้อมด้วยฮันนาที่ตามลงมา
                ฮันนาถึงเวลาที่เราต้องแก้แค้นคนที่แย่งคุณพ่อไปจากเรา
                ค่ะคุณแม่ ฮันนาจะเอาคุณพ่อกลับมาอยู่กับเราให้ได้สองแม่ลูกยิ้มให้กันแล้วเดินเข้าไปข้างใน ที่ฮาราถือปืนเข้าไปด้วย
                กึนซอกเดินเข้ามาในบ้าน ที่ทุกคนกำลังจัดปาร์ตี้เล็กๆกันอยู่ในสนามหน้าบ้าน ฮันมินที่เห็นกึนซอกเดินเข้ามาก้วิ่งเข้าไปกอดกึนวอกทันที ที่กึนซอกอุ้มหลานชายมาหอมแก้ม
                คิดถึงอามั๊ยครับ
                คิดถึงมากเลยครับฮันมินทำท่าทางประกอบไปด้วย
                ถ้าคิดถึงอามากขนาดนี้ อาต้องมีรางวัลให้ฮันมินซะแล้ว
                กึนซอกวางอันมินลงและหยิบรถบังคับที่ซื้อมาให้กับหลานชายไว้เล่น
                ขอบคุณมากครับ ผมขอตัวไปเล่นก่อนนะครับ
                ฮันมินวิ่งถือรถบังคับไปเล่นอีกทาง กึนซอกจึงเดินมานั่งคุยกับซีวอน ที่นั่งคู่กับคยูฮยอนอยู่ที่โต๊ะ ที่มีคิบอมและดงเฮนั่งอยู่ด้วย
                ดูท่าทางคุณจะหายดีแล้วนะครับกึนซอกเอ่ยถามร่างบางที่นั่งอยู่ข้างเพื่อนของเค้า
                ครับ เพราะมีคุณซีวอน ผมถึงได้กลับมาเป็นคยูคนเดิม ถ้าไม่มีคุณซีวอน ผมคงคิดฆ่าตัวตายไปแล้วคยูฮยอนบอกออกมาและหันมายิ้มให้กับแฟนหนุ่ม
                ผมดีใจนะครับ ที่คุณเป้นคนที่ซีวอนมันรักเพราะมันไม่เคยรักใครแบบนี้มาก่อน คุณเป็นคนแรกที่มันรัก
                ครับ
                แล้วแกเป็นอย่างไงบ้างกึนวอกหันมาถามเพื่อน
                อย่างที่แกเห้น ชั้นมีความสุขที่ได้อยู่กับคยูที่นี้
                ถ้าแกมีความสุขชั้นก็ดีใจกับแกด้วย แล้วแกคิดว่าแกจะอยู่ที่นี้อีกนานแค่ไหน
                ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน ชั้นยังเป็นห่วงคยูอยู่และอีกอย่างพวกไอ้ฮันกยองมันคงไม่ปล่อยพวกชั้นไว้แน่ซีวอนบอกออกมาด้วยความเครียดๆ
                แต่ถ้าเรายังคิดหนีอย่างนี้ เรื่องมันก็มีมีทางจบและไอ้ฮันกยองก็ต้องตามพวกเราเจอสักวัน
                มันคงถึงเวลาแล้วที่เราต้องออกไปเผชิญหน้ากับพวกมันและจัดการพวกมันสักทีคิบอมบอกออกมา
                ชั้นก็คิดเหมือนกับคุณคิบอมกึนซอกเห็นด้วยกับคิบอม
                มันจะดีหรอคิบอม พวกไอ้ฮันกยองมันเยอะกว่าเรานะดงเฮบอกออกมาด้วยความเป็นห่วงคนรัก
                ดงเฮถ้าเรายังหนีอย่างนี้ เราก็จะหนีไปจนตายคิบอมบอกออกมาที่สีหน้าของดงเฮเครียดขึ้นมาเพราะความกลัว
                ก็แล้วแต่คิบอมแล้วกัน ผมคงห้ามคิบอมไม่ได้อยู่แล้ว
                ผมกับคุณซีวอนจะออกไปจัดการพวกมันเอง ส่วนดงเฮและคนอื่นๆหลบอยู่ที่นี้ไปก่อน
                อ่ะดงเฮและคยูฮยอนยอมทำตามคนรักอย่างดี ถึงไม่อยากให้ไปก็ต้องทำตามคนรัก นี้คงเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว
                คุณซีวอนผมขอตัวไปดูฮันมินก่อนนะฮ่ะ ไม่รู้ว่าไปเล่นที่ไหนแล้วซีวอนยิ้มให้กับคนรัก คยูฮยอนจึงลุกเดินออกไปดูฮันมินที่ออกไปเล่นข้างนอก
                คยูฮยอนเดินออกมาริมชายหาดและมองหาฮันมินที่เล่นรถบังคับอยู่ริมชายหาดอีกฝั่งหนึ่ง คยูฮยอนเดินเข้าไปตามฮันมินที่กำลังเล่นรถอยู่ริมชายหาด แต่กลับเจอฮาราเดินเข้ามาขวางไว้กับแววตาดุดันลุกโชนด้วยด้วยความแค้น
                คุณ!!”คยูฮยอนร้องออกมาอย่างตกใจ
                ตกใจล่ะซิ ที่เจอชั้นที่นี้น้ำเสียงแข็งกร้าวกับปืนที่จ่อไว้ที่หน้าอกของคยูฮยอน วันนี้จะเป็นวันตายของแก ที่คาก็ช่วยแกไม่ได้
                คุณต้องการอะไร
                ก็ต้องการชีวิตแกไง เพราะแกคุณซีวอนถึงขอหย่ากับชั้น
                เพราะตัวคุณเองต่างหาก คุณทำตัวคุณเอง
                เงียบไปซะ ถ้าแกไม่อยากตายอย่างทรมานฮาราเสียงแข็งกร้าว แกเดิน ชั้นบอกให้แกเดินไปไงถ้าแกไม่เดินแกได้ตายตรงนี้แน่ฮาราตวาดลั่นที่ปืนจ่อไว้ที่เอวของคยูฮยอน ทำให้คยูฮยอนต้องทำตามที่ฮาราบอก
                คยูฮยอนเดินอย่างช้าๆเพื่อถ่วงเวลาเอาไว้ ที่ฮารายังใช้ปืนจี้ให้ที่เอวของคยูฮยอนอยู่ข้างหลัง ฮันมินที่หันมาเห็นเข้าพอดีจึงรีบวิ่งเข้ามาช่วยคยูฮยอน ที่ฮันนาตะโกนบอกมารดา
                คุณแม่พี่ฮันมินเห็นพวกเราแล้วค่ะฮาราหันมามองข้างหลังที่เห็นฮันมินกำลังวิ่งเข้ามา
                ชั้นบอกให้แกเดินเร็วๆถ้าแกไม่อยากให้ฮันมินเป้นอะไรต่อหน้าแก แกก้ต้องทำตามชั้นฮาราขู่ออกมาทำให้คยูฮยอนรีบเดินกลัวว่าฮันมินจะได้รับอันตราย
                คุณแม่เดี๋ยวฮันนาไปขวางพี่ฮันมมินเอง
                อันนาบอกกับมารดาแล้ววิ่งเข้าไปขวางฮันมิน ไม่ให้พี่ขายเข้าไปช่วยคยูฮยอนได้ ที่ฮาราบังคับให้คยูฮยอนไปสะพานกลางทะเล
                พี่ฮันมินอย่าไปนะ ฮันนาไม่ให้พี่ไปช่วยมันได้หรอกฮันนาผลักพี่ชายเอาไว้
                ฮันนาปล่อยพี่นะ พี่จะไม่ปล่อยให้น้องกับแม่ทำอะไรแม่คยูอีกแล้ว
                ฮันนาไม่มีทางปล่อยให้พี่ฮันมินไปหรอกฮันนายุดแย่งดึงพี่ชายเอาไว้ ที่ฮันมินผลักน้องสาวล่งไปกับพื้นทราย พี่ฮันมินกล้าทำแบบนี้กับฮันนาหรอ
                น้องบังคับให้พี่ทำเอง พี่จะไปบอกคุณพ่อ
                ฮันมินพูดจบก็รนีบวิ่งเข้าไปบอกบิดาทันที ที่ฮันนาวิ่งตามพี่ชายมา ทำให้ซีวอนนั้นตกใจไม่คิดว่าฮันนาจะมาที่นี้คนเดียวได้
                คุณพ่อรีบไปช่วยแม่คยูด่วนเลยครับ ตอนนี้คุณแม่จับตัวแม่คยูไปที่เชิงสะพานครับ
                ฮารา!!”ซีวอนสบทออกมาและหุนหันออกไปทันที ที่มีคิบอมและดงเฮตามไปช่วยอีกแรง
                ซองมินผมฝากฮันนากับฮันมินด้วยนะกึนซอกบอกออกมาแล้ววิ่งตามไปช่วยอีกแรง ที่ฮันมินไม่ฟังเสียงใครเลย และวิ่งตามไปอีกคน ก็เหลือแต่ฮันนาที่อยู่กับซองมิน ฮงกี เรียวอุค
                ไม่มีทางช่วยมันได้หรอก ปานี้มันคงตายไปแล้วฮันนาพูดออกมา ทำให้ซองมินโมโหขึ้นมา
                คนที่จะไม่รอดคือแม่แกต่างหาก แกจำเอาไว้เลยนะ อย่างไงพ่อของแก็ต้องเลือกคยู ไม่เลือกแม่แกหรอกเพราะแม่แกเลว คนเลวอย่างแม่แกไม่มีใครรักหรอกซองมินด่าออกมาทำให้มินโฮต้องเข้าไปห้ามคนรัก
                แล้วไอ้เมียน้อยของพ่อไม่เลวหรอก ที่แย่งพ่อหนูไป ทำให้พ่อไม่รักหนูกับแม่ฮันนาเถียงออกมา
                มีลูกอย่างหนู ให้ชั้นเป็นพ่อชั้นก็ไม่รักหรอก ถ้าอยากให้พ่อรักก็ทำตัวเป้นเด็กดี อย่างฮันมินซิ ดูพี่หนูเป็นตัวอย่างซิ ไม่ใช่พ่อของหนูที่รักฮันมินคนเดียว ทุกคนที่นี้ก็รักฮันมินกันหมดเพราะฮันมินเป็นเด็กดี ไม่เหมือนอย่างหนูที่ก้าวร้าวและคิดทำร้ายคนอื่นอย่างนี้เรียวอุคบอกออกมาอย่างอ่อนโยน ที่แตกต่างกับซองมินสิ้นเชิง ที่คำพูดของเรียวอุคทำให้ฮันนาซึมลงได้และไม่กล้าที่จะก้าวร้าวต่อผู้ใหญ่อีก
                ฮาราพาคยูฮยอนมาที่เชิงสะพาน ฮารายังใช้ปืนขู่คยูฮยอน ความแค้น ความเกลียดชังทำให้ฮาราสามารถทำทุกอย่างได้ แม้กระทั่งฆ่าคน
                ถึงเวลาที่แกจะต้องตายแล้ว ขึ้นไป!!”ฮาราตวาดลั่น
                ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วย
                ก็เพราะแกเป็นมารความสุขของชั้น เพราะแกคนเดียวทำให้ซีวอนต้องขอหย่ากับชั้นฮาราบอกด้วยน้ำเสียวเกรี๊ยวกราด
                ไม่ได้เป็นเพราะคยูหรอก แต่มันเป็นเพราะคุณต่างหากเสียงของซีวอนดังขึ้น ที่ฮาราหันมามองสามีอย่างตกใจ
                ซีวอน!!”ฮาราร้องออกมาอย่างตกใจ ที่ซีวอนกำลังเดินเข้ามา ฮาราจึงเอาปืนจ่อขมับของคยูฮยอนและดึงร่างของคยูมาที่เชิงสะพาน อย่าเข้ามานะ ถ้าคุณไม่อยากให้มันตายไปต่อหน้าคุณฮาราพูดขู่ออกมาที่ซีวอนชะงักอยู่กับที่
                ฮาราคุณพอเถอะ คุณกับผมมันไม่ทางกลับไปเป้นเหมือนเดิมอีกแล้ว เพราะผมไม่เคยรักคุณเลยซีวอนค่อยๆพูดให้ฮาราใจเย้นลง
                ถ้าไม่มีมัน คุณก็ต้องกลับมารักชั้นและคุณก้ไม่ต้องมาทิ้งชั้นไปแบบนี้
                ถึงไม่มีคยู ผมก็ต้องหย่ากับคุณอยู่ดีเพราะผมไม่เคยรักคุณเลย
                ไม่จริงเพราะมันคนเดียว ทำให้คุรต้องทิ้งชั้นไป ชั้นจะฆ่ามันให้ตายต่อหน้าคุณฮาราผลักร่างคยูฮยอนตกลงไปในทะเลต่อหน้าซีวอนและยังยิงปืนลงใปในน้ำตามลงไป ทำให้ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างตกใจไม่คิดว่าหญิงสาวจะโหดร้ายขนาดนี้ ที่ฮาราหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ที่เห็นซีวอนลงไปช่วยคยูฮยอนที่จมลงไปในทะเล
                คิบอมและกึนซอกใช้จังหวะที่หญิงสาวเผลอเข้าไปจับตัวฮาราและแย่งปืนออกมาได้ ที่ฮารายังหัวเราะอย่างสะใจอยู่คนเดียว
                ซีวอนที่ดำผุดดำโผล่ในน้ำที่ยังไม่เจอร่างของคยูฮยอน ที่ในใจร้อนรนเป็นห่วงคนรักอย่างมาก ที่ยังไม่เจอร่างของคนรัก
                ซีวอนดำลงไปอีกรอบที่เค้าพยายามว่ายหาร่างของคยูฮยอน ที่ตอนนี้กำลังจมดิ่งลงไปในท้องทะเล ซีวอนเห็นร่างของคยูฮยอนกำลังจมลงไปจีงรีบว่ายลงไปช่วยและดึงร่างของคยูฮยอนขึ้นมาจากน้ำ
                ซีวอนอุ้มร่างที่ไร้สติของคยูฮยอนขึ้นมาบนฝั่ง ซีวอนพยายามตบหน้าร่างบางให้ฟื้นได้สติ ทั้งปั้มหัวใจ ผายปอดให้คนรักได้สติขึ้นมา
                คยู คุณตื่นขึ้นมาซิ คุณตื่นมาหาผมซิ คุณอย่าทิ้งผมไปแบบนี้ซิ ไหนเราสัญญากันแล้วไงว่าจะไม่ทิ้งกันซีวอนร้องเรียกให้คนรักรุ้สึกตัวและผายปอดไม่หยุด จนคยูฮยอนสำลักน้ำออกมา คยูฮยอนฟื้นขึ้นมาก็สวมกอดซีวอนด้วยความกลัว
                คยูคุณไม่เป็นไรแล้ว คุณปลอดภัยแล้ว
                คุณซีวอนผมคิดว่าผมจะไม่ได้อยู่กับคุณแล้วคยูฮยอนกอดคนรักไว้แน่นด้วยความกลัว
                เราต้องอยู่ด้วยกันซิ ผมไม่มีทางปล่อยให้คุณเป็นอะไรไปแน่
                ภาพของสามีของตัวเองที่กอดรัดกับชายอื่นอยู่ตรงหน้า ทำให้ฮาราหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งแล้ววิ่งเข้าไปแย่งปืนมาจากคิบอมมาและจะยิงเข้าร่างของคยูฮยอน ที่ดงเฮเห็นพอดี ดงเฮจึงวิ่งเข้ามาขวางไว้ที่ร่างของคยูฮยอนทำให้ดงเฮโดนยิงแทน ทำให้คิบอมต้องวิ่งเข้ามาประคองดงเฮด้วยความตกใจที่เห็นคนรักโดนยิง ฮาราหัวเราะออกมาอย่างสะใจ บ้าคลั่งและเอามือมาจ่อที่ขมับของตัวเอง
                ในเมื่อคุณไม่เคยรักชั้นเลย ชั้นก็จะทำให้รู้ว่าชั้นนั้นรักคุณมากแค่ไหนและชั้นก็ไม่มีวันอภัยให้คุณได้ ที่คุณทิ้งชั้นไปอยู่กับมัน
                ปัง
                สิ้นเสียงร่างของฮาราก็ร่วงลงกับพื้นที่เลือดเต็มกาย ดวงตาเบิกโพลง ที่ฮันมินวิ่งเข้ามากอดร่างของมารดาและร้องไห้ออกมา
                ซีวอนผละจากการกอดคยูฮยอนและเดินมาที่ร่างของฮาราที่นอนจมกองเลือดกับดวงตาเบิกโพล่ง
                ผมขอโทษที่ผมรักคุณไม่ได้ซีวอนบอกลาประโยคสุดท้ายและเอามือลูบปิดตาของฮาราให้หลับลง ที่ฮันมินร้องไห้กอดพ่ออย่างเสียใจ

..................................................................................................................................................................................................................
ไรเตอร์ขอคุย
*เหลือไม่กี่ตอนก็จะจบแล้วนะ ไรเตอร์ไม่รู้ว่าจะอัพสามตอนสุดท้ายหรือเปล่า ไรเตอร์คิดดูก่อนนะ*
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

649 ความคิดเห็น

  1. #563 Zaaa (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 เมษายน 2554 / 19:18
    น่าสงสารฮารามาก แต่ก็นะ
    #563
    0
  2. #506 sudanee (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 มกราคม 2554 / 18:55

    คิบอมรัก ด๊อง จังเลย
    ฮาราต้องรักวอนมากแน่เลย แต่นิสัยใช้ไม่ได้

    #506
    0
  3. #498 lucky_ann (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 18:09
    คิเฮก้เบาๆ หน่อยก็ดีนะ จะไหวมไหมนี่

    คยูนี่ก็ไม่เบาเลยนะ

    ฮารานี่น่ากลัวจัง แต่ก็น่าสงสารนะ
    #498
    0
  4. #490 wonderful (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 01:44
    บอมเฮหวานเชียว



    ตอนนี้ภัยกำลังมาเยือน
    #490
    0
  5. #478 mydarin (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2553 / 14:57
    อือออออ รักมากก้อแค้นมากเนอะ แต่วอนไม่ได้รักอ่ะ ทำไงได้ล่ะ น่าสงสารนะเนี่ยะ แต่ก้อร้ายอ่ะ
    #478
    0
  6. #472 elfeleves (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 23:16
    สม ตายไปซะได้ก็ดี ตัวเองนิสัยแย่ไม่พอ ยังเพาะเชื้อแย่ๆไว้กับลูกอีก
    ทงเฮ โดนยิงเป็นอะไรไหมหงะ
    ลงเถอะค่ะ ไรเตอร์ อ่านมาตั้งนาน ถ้าไม่ได้อ่านตอนสุดท้าย มันก็เหมือนว่าเรื่องยังไม่จบ หรือก็จบแบบไม่สมบูรณ์
    แต่เอาเถอะค่ะ แล้วแต่ไรเตอร์ ไม่ว่าจะเป็นเพราะสาเหตุอะไรก็ตาม ถ้าไรเตอร์ตัดสินใจไม่ลงตอนจบ
    แต่คงจะบอกได้แค่ว่า เสียใจถ้าไม่ได้อ่านตอนจบ มันคงเหมือนเรื่องนี้มันขาดๆ ไม่สมบูรณ์
    เพราะไม่ว่าเนื้อเรื่องจะดีแค่ไหน สนุกแค่ไหน แต่เขียนไม่จบแบบนี้ ที่ได้อ่านมาทั้งหมดก็เกือบเหมือนสูญ
    ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ค่ะ แล้วแอบหวังลึกๆว่าไรเตอร์คงตัดสินใจลงตอนจบหนะค่ะ
    #472
    0
  7. #471 wake (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 22:22
    นางฮาราตายได้ก็ดี

    กล้าผลักคยูตกน้ำเหรอ

    แต่ดีนะวอนไปช่วยไว้ได้ทัน

    ด๊องโดนยิงจะเป็นรัยรึป่าวอ่ะ

    อย่าเป็นรัยนะด๊อง

    จะจบยังไงอ่ะ

    อยากรูอย่าลืมอัพนะไรเตอร์

    ขอร้องอยากรู้ตอนตบใจจะขาดแล้ว

    ลุ้นๆๆๆ  อัพเถอะนะๆๆๆ
    #471
    0
  8. #469 2626 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 00:54
    โอ้น่าสงสารอ่ะ แต่ชอบอ่ะสนุกนะไรเตอร์3ตอนท้ายอัพเถอะคะ ชอบวอนคยูอ่ะน่ารัก

    ด้องอย่าเป็นอะไรนะ ด็องต้องอยู่กะบอมดิ
    #469
    0