Love Me Love My Sex KiHae

ตอนที่ 42 : Love Me Love My Sex 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 ต.ค. 53

ยุนโฮได้รับข่าวจากลูกน้องที่ส่งไปคอยติดตามเรียวอุคและจุงลิม ที่จุงลิมได้พาเรียวอุคหนีออกจากผับเมื่อตอนหัวค่ำ ทำให้ยุนโฮรู้ว่าพวกดงเฮพากันหนีไปอยู่บ้านพักริมชายหาด ที่ยุนโฮยังสั่งให้ลูกน้องคอยดูความเคลื่อนไหวของดงเฮต่อไป

                พวกแกคอยดูพวกมันอยู่ที่นั้น ถ้ามีอะไรคืบหน้าหน้าโทรมารายงานชั้นด่วน

                ครับนายยุนโฮสั่งแล้วกดวางสายทันที เตรียมที่จะออกไปข้างนอก

                พวกแกเตรียมรถให้ชั้น ชั้นจะไปผับของฮีชอล

                นายจะไปทำอะไรครับ

                ชั้นจะไปจัดการเรื่องบ้างอย่างที่ชั้นมีกับคิมฮีชอลให้จบยุนโฮบอกด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นแล้วเดินออกไป

                ยุนโฮมาถึงที่ผับก็มองหาฮันกยองและสั่งให้ลุกน้องไปตามฮันกยองมาพบที่โต๊ะ ฮันกยองที่ถูกตามออกมาก็ลอบยิ้มออกมาที่เหยื่อยุนโฮมาติดกับเค้าเอง

                คุณยุนโฮมีอะไรหรือเปล่า ถึงเรียกผมมาพบ

                ชั้นต้องการตัวฮีชอล อยากให้ฮีชอลมาบำเรอให้กับชั้น

                ถ้าเรื่องนี้ผมคงช่วยคุณไม่ได้ เพราะคนอย่างฮีชอลไม่ยอมให้ใครง่ายๆอยู่แล้ว

                ถ้าชั้นมีข้อเสนอให้คุณ คุณจะยอมช่วยผมมั๊ย

                ต้องดูก่อนว่าข้อเสนอของคุณ มันคุ้มกับผมหรือเปล่าฮันกยองบอกอย่างเป็นต่อ

                ผมจะยอมบอกที่หลบซ่อนของดงเฮกับพวกเด็กของคุณที่หนีออกไปและผมจะช่วยให้ผับแห่งนี้เป็นของคุณคนเดียว ผมรู้ว่าคุณต้องการผับแห่งนี้มาเป็นของตัวเองคนเดียวยุนโฮบอกอย่างรู้ทันตวามคิดของฮันกยอง คุณลองคิดดดีๆแล้วกัน ถ้าคุณยอมช่วยผม คุณก็จะได้ทุกอย่างที่คุณต้องการ

                ก็ได้ ผมยอมช่วยคุณก็ได้ ภายในสองวันคุณจะได้ตัวฮีชอลไปพร้อมกับการที่คุณต้องบอกที่หลบซ่อนของพวกมันกับผม

                ได้ ผมไม่หักหลักคุณอยู่แล้ว

                ยุนโฮเหยียดยิ้มออกมาที่ฮันกยองก็ผุดรอยยิ้มร้ายออกมา ที่ยุนโฮก็ลอบมองฮันกยองไม่วางตาและนึกพอใจอยู่ข้างใน ที่ฮันกยองยอมร่วมมือด้วย

                หลังจากเกิดเรื่องฮันบังก็มาระบายอารมณ์ใส่กับเด็กในผับอย่างบ้าคลั่ง โกรธแค้น ที่กระทำต่อในผับอย่างไม่ยั้งมือกับความโกรธแค้นที่มีต่อคิบอม ที่เค้ารู้ว่านี้คือแผนการของคิบอมทั้งหมด

                ไอ้คิบอมชั้นจะฆ่าแกให้ตายด้วยมือของชั้นเอง แกไม่ได้ตายดีแน่ฮันบังเขวี้ยงแก้วเหล้าทิ้งอย่างโกรธแค้นและดึงเด็กที่นอนสลบอยู่ข้างกายมาทำทารุณอีกครั้ง อย่างไม่ปราณี

                ไอ้คิบอมในเมื่อแกรักดงเฮมันมาก ชั้นก็จะจับดงเฮมาทำแบบนยี้ ให้แกได้ทรมานที่ได้เห็นคนที่แกรักต้องเจ็บปวดตกเป็นของคนอื่นต่อหน้าแก ฮ่า ฮ่า ฮ่า

                อันบังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและฟาดแส่ลงไปในตัวของเด้กที่เค้ากำลังทารุณกรรมอยู่ในตอนนี้ และยังใช้น้ำเทียนมารนตรามตัวร่างที่นอนอยู่ข้างใต้ ที่นอนไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว ที่ฮันบังคิดว่าร่างที่เค้าทำอยู่นี้คือดงเฮ คนที่เค้าต้องการตัวมากที่สุดและอยากเอามาทรมานให้สมกับความแค้นที่อยู่ในอก

 

                นี้ก้ปาเข้าวันที่สองแล้ว ที่คิบอมนอนกอดดงเฮอยู่บนเกาะส่วนตัว ที่ทั้งสองไม่ได้ลุกออกไปไหนเลย นอกจากการนอนกอดกันบนฟูกนิ่มๆที่ทมีแค่ผ้าหุ่มคลุมกายไว้เท่านั้น แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามา ที่ร่างเล้กกระพริบตาเพื่อปรับรับแสงในยามเช้าของวันและซบหน้าลงกับอกกว้างของชายคนรักที่มือหนาก็โอบกอดร่างเล็กให้นอนกอดแนบชิด

                วันนี้ลุกไหวยัง ถ้ายังไม่ไหวเราจะได้อยู่ที่นี้ต่ออีกวันถามอย่างอ่อนโยนแล้วเกลี่ยผมที่ปกปิดใบหน้าหวาน

                พอลุกไหวแล้วฮ่ะ ถ้าลุกไม่ไหวผมคงต้องให้คิบอมอุ้มผมกลับบ้านแล้ว ว่าแต่คิบอมไหวหรือเปล่า ถามแต่ผม

                ผมไหวอยู่แล้วให้ทำต่ออีกสองวัน ผมก็ทำกับดงเฮได้อยู่ดี

                คิบอมนี่ชอบพุดเล่นจริงๆร่างเล็กบอกอย่างเขินอาย แล้วซบหน้าลงบนอกกว้างแต่ก็โดนคิบอมช้อนคางขึ้นมา

                ผมพูดจริงต่างหรือว่าดงเฮอยากจะทำอีกรอบ

                ถ้าอีกรอบนะ ผมคงลุกขึ้นไม่ไหวแน่ๆและคงต้องอยู่ที่นี้ไปตลอดแน่

                เฮ้อ..... แล้วผมจะทำอย่างไงนี้ ผมยังมีแรงทำอยู่เลย สงสัยผมคงต้องหาเด็กใหม่มาทำแทนดงเฮซะแล้วพูดแค่นั้นร่างเล็กที่ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าก็ขึ้นมานั่งคร่อมร่างของคิบอมทันที

                คิบอมว่าอะไรนะฮ่ะ คิบอมคิดจะทิ้งผมไปหรอ ผมไม่ยอมให้คิบอมทิ้งผมหรอก ผมจะทำอย่างไม่ให้คิบอมทิ้งผมไปเด็ดขาด และผมไม่ให้ใครมาแทนที่ผมได้

                ดงเฮพูดออกมาอย่างหึงหวงที่คิบอมนอนยิ้มหวานชอบใจ ที่เห็นอะไรดีในยามเช้า ที่คนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตัวนั้นไม่ได้ใส่อะไรเลย จนได้เห็นน้องชายของร่างเล็กในเช้านี้

                ถ้าผมทำแบบนี้คิบอมยังจะคิดที่จะทิ้งผมอยู่หรือเปล่าเจ้าปลาหน้าหวานจับมือหนามากอบกุมเจ้าตัวเล็กของตัวเองที่อยู่ตรงหน้าของคิบอม คิบอมจึงกอบกุมมันไว้อย่างสาบอารมณ์

                ถึงดงเฮไม่ทำแบบนี้ ผมก็ไม่ทางทิ้งดงเฮได้อยู่แล้ว ผมบอกดงเฮแล้ว ว่าผมรักดงเฮจากหัวใจของผม รักที่ดงเฮเป็นดงเฮ ไม่ได้รักเพราะต้องการเซ็กต์จากดงเฮอย่างเดียว ถึงผมไม่ได้มีเซ็กตืกับดงเฮ ผมก็ยังรักและจะอยู่กับดงเฮเหมือนเดิม เซ็กต์มันเป็นส่วนประกอบของความรักแค่นิดเดียวแค่นั้น ที่มันก็ทำให้ความรักของเราอยู่ได้ แต่ส่วนประกอบที่สำคัญของความรักมันต้องเกิดขึ้นที่ใจของคนสองคนที่มีให้กัน ถึงจะมีเซ็กต์ด้วยกันแต่ก็ไม่ทำให้ความรักอยู่ได้ถ้าคนทั้งสองไม่ได้รักกันจากใจ

                คิบอมพูดออกมาจากข้างในหัวใจที่มีให้ต่อร่างเล็ก ดงเฮยิ้มหวานให้กับคนรักกับความรักที่ได้รับจากชายหนุ่มและกดจูบลงบนปากอย่างดูดดื่ม

                เข้าใจหรือยังว่าผมรักเพราะอะไรคิบอมยิ้มหวานให้กับร่างเล็ก

                ผมก็รักคิบอมเหมือนกับที่คิบอมรักผม รักจากหัวใจของผมดงเฮบอกออกมาอย่างสุขใจและประทับจูบลงปากหนาอีกครั้งที่ครั้งนี้ดูดดื่มและเนิ่นนานกว่าเดิม ที่สองลิ้นสอดเข้าไปหากันและกันและดูดดึงของกันและกันที่หยอกล้อกันในโพรงปากอย่างสุขใจกับความรักที่มีให้กัน ที่มาจากหัวใจของคนทั้งสอง

               

                ซีวอนพาคยูฮยอนออกมาเล่นที่ชายหาด ซีวอนเดินโฮบเอวร่างบางลงมาดูธรรมชาติ ท้องทะเล ที่คยูฮยอนดูมีความสุขกับมันเหลือเกิน ที่ไม่มีอาการหวาดกลัวอีกแล้ว

                คุณซีวอน ผมมีบ้างอย่างอยากจะรู้จากปากของคุณเองคยูฮยอนชะงักอยู่แค่นั้นและหันกายมาหาชายหนุ่ม

                คยูอยากจะรู้เรื่องอะไร ถามผมมาได้เลย ผมจะบอกความจริงคุณทุกอย่าง

                คุณมีลูกมีเมียแล้วใช่มั๊ยฮ่ะ แล้วฮันมินก็เป็นลูกของคุณจริงๆ

                ผมยอมรับว่า ผมมีลูกมีเมียแล้วและฮันมินก็เป็นลูกของผมจริงๆ แต่ผมก็ไม่เคยรักฮาราเลย ที่ผมต้องทนอยู่กับฮาราก็เพราะลูกและหน้าตาทางสังคมก็ผม แต่ตอนนี้กับเค้าก็หย่ากันแล้ว

                คุณไม่ได้หย่าเพราะผมใช่มั๊ยร่างบางถามอย่างรู้สึกผิด

                ถึงไม่มีคยู ผมก็ต้องหย่ากับเค้าอยู่ดี ผมไม่อาจอยู่ได้กับคนที่ผมไม่ได้รัก ตลอดเวลาผมทำเพื่อหน้าตาทางสังคม แต่ตอนนี้ผมไม่สนอะไรอีกแล้ว ขอแค่ผมมีคุณคนเดียวก็พอ คนเดียวที่ผมรักซีวอนบอกออกมาที่มือหนากุมมือของร่างบางไว้

                ผมก็รักคุณเหมือนกัน ผมไม่อาจอยู่ได้ถ้าไม่คุณ ถึงให้ผมขึ้นชื่อว่าแย่งสามีชาวบ้านผมก็ยอม ขอแค่ให้ได้คุณมาอยู่กับผมก็พอคยูฮยอนบอกออกมาแล้วสวมกอดชายคนรัก ที่ทั้งสองสวมกอดกันอยู่ริมชายหาด

                แต่ทั้งสองต้องผละออกจากกันเมื่อฮันมินวิ่งเข้ามาและวิ่งสะดุดขาตัวเองล้ม ทำให้คยูฮยอนต้องวิ่งเข้ามาดูฮันมินที่หกล้มและปัดทรายที่เลอะตามตัวออก ซีวอนมองดูคนรักถึงกับยิ้มออกมากับความเป็นห่วงเป็นใยที่คยูฮยอนมีต่อฮันมิน

                ทีหลังฮันมินห้ามวิ่งอย่างนี้อีกนะครับ

                ครับปม่คยูฮันมินพูดออกมาอย่างยิ้มๆที่คยูฮยอนยังคงปัดทรายให้กับฮันมิน

                เรามีอะไรถึงวิ่งมาแบบนี้

                คุณอากึนซอกโทรมาบอกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้คุณอาจะมาหาคุณพ่อที่นี้ครับ

                คงไม่ได้มีเรื่องนี้เรื่องเดียวใช่มั๊ยซีวอนถามอย่างรู้ใจลูกชาย

                คือผมจะชวนคุณพ่อเล่นฟุตบอลด้วยครับ ผมอยากเล่นฟุตบอลกับคุณพ่อครับ

                แล้วพี่คยูล่ะครับ ไม่ให้พี่คยูเล่นด้วยหรอฮันมินงอนออกมาทันทีและไม่ยอมคุยกับคยูฮยอน ทำให้คยูฮยอนไม่เข้าใจว่าเค้าทำอะไรผิด ฮันมินถึงงอนเค้าขนาดนี้

                คยูลูกอุตสาห์รับคุณเป้นแม่แล้วนะ แล้วทำไมคุณไม่แทนตัวเองว่าแม่ล่ะฮ่ะ ดูซิลูกงอนคุณใหญ่เลย

                ซีวอนบอกออกมา ทำให้คยูฮยอนถึงกับยิ้มออกมา เมื่อเห็นท่าทางของลูกคนใหม่ที่งอนเค้าอยู่ คยูฮยอนย่อตัวลงมานั่งให้เท่ากับอันมิน ที่ฮันมินบอกหน้าคยูฮยอนอย่างน้อยใจ

                ชวนแต่คุณพ่อ แล้วคุณแม่ล่ะครับ ฮันมินไม่อยากให้คุณแม่เล่นด้วยหรอ

                ผมอยากให้คุณแม่เล่นเหมือนกัน แต่ตอนนี้คุณแม่ยังไม่สบายอยู่ ผมเลยไม่อยากให้คุณแม่เล่น รอให้คุณแม่หายดีก่อนแล้วคุณแม่ค่อยมาเล่นกับผมและคุณพ่อนะฮ่ะ ตอนนี้เป็นกำลังใจให้กับผมก่อนกับคุณพ่อก่อนแล้วกัน

                งั้นแม่ให้กำลังใจหนูก่อนแล้วกันคยูฮยอนหอมแก้มทั้งสองของฮันมิน ที่ฮันมินยิ้มออกมา

                แล้วอย่าลืมของพ่อด้วยนะครับ

                เรานี่จริงๆเลยคยูฮยอนยี้ผมลุกชายและลุกขึ้นไปหอมแก้มซีวอนที่ยืนอยู่ข้างหลัง ที่ซีวอนก็หอมกลับอย่างชื่นใจ

                คุณแม่ให้กำลังเราสองคนแล้ว งั้นเราไปโชว์ฝือให้คุณแม่ดูกัน ว่าเราสองคนพ่อลุกมีฝีมือเล่นฟุตบอลแค่ไหน

                ครับ

                สองพ่อลุกจูงมือวิ่งกันไปเล่นฟุตบอลริมชายหาด คยูฮยอนมองตามหลังแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุขที่เต็มเปี่ยมหัวใจ ที่ได้อยู่กับคนที่ตัวเองรัก คยูฮยอนมองดูสองพ่อลุกเล่นบอลอยู่ริมชายหาด ที่ซีวอนโบกมือให้กับร่างบางที่คยูฮยอนก็โบกมือกับไปให้กับสองพ่อลูกที่เล่นกันอยู่

 

                ฮันกยองขึ้นมาคุยกับฮีชอลบนห้องกับข้อเสนอของยุนโฮที่ต้องการตัวฮีชอลไปบำเรอ ที่ฮีชอลก็รับข้อเสนอของยุนโฮโดยดี ก็ฮีชอลพึงพอใจในตัวของยุนโฮอยู่เหมือนกัน

                เรื่องที่ชั้นให้แกไปคุยกับยุนโฮถึงไหนแล้ว

                มันยอมตกลงจะช่วยเรา แต่มันมีข้อเสนอมาแลกเปลี่ยนกับการร่วมมือกับมัน

                ข้อเสนออะไรของมัน

                มันต้องการตัวคุณไปบำเรอกับมัน แลกกับการบอกที่หลบซ่อนของพวกดงเฮ

                หึ...อีชอลหัวเราะในลำคอ ไปบอกมันชั้นยอมรับข้อเสนอของมันฮีชอลบอกออกมา ที่ฮันกยองยิ้มกระหยิ่มอย่างพอใจที่ฮีชอลหลงกล

                งั้นผมขอตัวก่อนแล้วกัน

                จะไปไหนก็ไปฮีชอลไล่อย่างไม่แยแส

                ฮันกยองเดินออกมาด้วยแค้นและหันกลับไปมองในห้องด้วยแววตาดุดัน

                ถ้าชั้นได้ผับแกมาเมื่อไร แกก็เตรียมตัวตายไปพร้อมกับไอ้ยุนโฮได้เลยฮันกยองบอกออกมาอาฆาตแค้น

 ...............................................................................................................................................................
ไรเตอร์ขอคุย
*มาอัพฝห้แล้วนะ มีคนถามว่าทำไมอัพช้า ไรเตอร์บอกว่าเพราะเหลือไม่กี่ตอนก็จบแล้ว ไรเตอร์จึงอัพช้าจ๊ะ*
*ซึ่งสามตอนท้ายไรเตอร์จะไม่อัพลงนะจ๊ะ และพออัพจบไรเตอร์ก็จะกดปิดเรื่องทันทีจ๊ะ เพราะมีแต่คนอ่านแล้วก็ไม่มีเม้นขึ้น ก็เลยจะไม่อัพสามตอนท้ายของเรื่อง*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

649 ความคิดเห็น

  1. #601 By N@ttYkYu (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 23:37
    ป๋าาาาาา  ยกคำว่าเลวให้อีกครั้งนึง
    #601
    0
  2. #562 Zaaa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 เมษายน 2554 / 19:13
    โอ้ มันเป็นอะไรที่ลึหกลับมาก

    ป๋าจะฆ่าฮีชอลกับยุนโฮ ยุนโฮก็มีเรื่องกับฮีชอล
    #562
    0
  3. #507 sudanee (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มกราคม 2554 / 18:58

    ฮันมินน่ารัก เป็นเด็กดี นิสัยไปทางวอนนะ
    ทำไมยุนทำยังงี้อ่ะ

    #507
    0
  4. #497 lucky_ann (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 18:07
    บอกไม่ถูกเลยว่าใครเลวกว่ากัน

    แต่ละคู่นี่จะหวานแข่งกันหรอ
    #497
    0
  5. #489 wonderful (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 01:42
    เกลียดฮันบังอ่ะ
    #489
    0
  6. #477 mydarin (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2553 / 14:51
    อยากรุ้จังว่าจะเป้นไงต่ออ่ะ ลุ้นๆๆๆๆๆ
    #477
    0
  7. #468 wake (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 00:10
    อัพเถอะนะไรเตอร์

    สงสารเค้าเหอะอยากรู้ตอนจบใจจะขาดแล้วเนี่ย

    เราเพิ่งได้อ่านเรื่องนี้

    เราก็เม้นตลอดเลยนะ

    อาจจะมีบางตอนที่ไม่ได้เม้นอ่ะ

    แต่นี่จะจบแล้วอัพเถอะนะ

    อยากรู้ตอนจบ
    #468
    0
  8. #455 5555 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 23:04
    3 ตอนสุดท้าย ไรเตอร์อัพเถอะคะ บอมหื่น ชอบบบบบบบบบบ
    #455
    0
  9. #444 แฟนสาวตัวจริงของดงแฮ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2553 / 12:18
    อัพเถอะนะคะ สงสารหนูเถอะน้า
    ถ้าหนูไม่รู้ตอนจบนะ โห่ หนูคงนอนไม่หลับเลย
    อัพสามตอนท้ายให้เถอะ นะ นะคะ กราบหละ
    หนูไม่เคยขออะไรพี่มากมายขนาดนี้มาก่อนเลยนะคะ
    หนูก็เม้นให้พี่อยู่ตลอด เกือบจะทุกตอนเลย
    นะคะ เห็นใจหนูด้วยนะ
    #444
    0
  10. #443 elf...eleves (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 21:39
    ผีเน่าโลงผุ เหมาะกันจริงๆคู่นี้

    แต่ว่าคิบอม หื่นไปไหมเนี้ย ฮ่าๆๆๆ

    ดงเฮก็ยุขึ้นเหลือเกิน หลอกว่าจะไปหาใหม่แค่นั้น

    มีพลังกลับมาอย่างเหลือเชื่อ ฮ่าๆๆๆ



    สมน้ำหน้าฮันบังอย่างแรง แต่สงสารเด็กคนที่ต้องมารับกรรมจริงๆ
    #443
    0
  11. #442 popeyecg (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 00:06
    อ่า

    กลับมาแล้ว คิคิ
    #442
    0
  12. #441 2626 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2553 / 19:39
    ไรเตอร์อัพแล้ว ขอบคุณมากคะ สนุกอ่ะ ไรเตอร์
    #441
    0