Love Me Love My Sex KiHae

ตอนที่ 34 : Love Me Love My Sex 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    8 ก.ค. 53

เมื่อเกิดเรื่องขึ้นในช่วงสาย ฮงกีก็ตามหาซองมินจนทั่วผับแต่กับไม่พบและนึกขึ้นได้ว่าซองมินอาจจะอยู่ที่ห้อง ฮงกีจึงไปตามซองมินที่ห้อง พอเปิดประตูเข้าไปทำให้ฮงกีถึงอึ้งและชะงักอยู่กับที่ เมื่อเห็นภาพนอนกกกอดของซองมินและมินโฮอยู่บนเตียง
                ซองมินแกตื่นได้แล้วฮงกีตะโกนปลุกเพื่อน ที่ซองมินงัวเงียตื่นขึ้นมาอย่างมาอายเพื่อน ที่มินโฮก็ตืนตามขึ้นมาอีกคนที่สภาพก็ไม่แตกต่างกันเลย
                มีอะไรของแก ถึงมาปลุกชั้นแต่เช้า
                เช้าบ้าบออะไรของแก นี้มันจะเที่ยงแล้วฮงกีด่าเพื่อนเป็นชุด ตอนนี้เกิดเรื่องใหญ่ เมียของคุณซีวอนมาตามอาระวาดคยูถึงที่นี้และยิ่งแย่ไปกว่านั้น มีเด็กเห็นไอ้ฮันกยองมันเข้าไปในห้องของคยูด้วย
                ฮงกีบอกออกมาทำให้ซองมินตาสว่างขึ้นมาทันทีและลุกจากที่นอนทันที แต่ดีที่มินโฮดึงมือไว้ทัน ไม่งั้นฮงกีได้เห็นอะไรๆดีแต่วันแน่
                ชั้นไปรอแกข้างนอกดีกว่าฮงกีบอกออกมาแล้วรีบเดินออกจากห้องไปทันที ไม่อยากเสี่ยงเห็นอะไรไปมากกว่านี้แล้ว
                ซองมิน ฮงกีและมินโฮเดินมาถึงหน้าห้องของคยูฮยอน ที่ซองมินและฮงกีไม่กล้าที่จะเปิดประตูเข้าไปในห้อง กลัวว่าภาพที่จะเห็นในห้องนั้นไม่แตกต่างกับทุกๆหลายที่โดนฮันกยองข่มขืนทารุณ ทำให้มินโฮที่เหลือเพียงคนเดียวที่ดูจะกล้าหน่อย เปิดเข้าไปดูที่มีซองมินและฮงกีเดินตามหลังเข้าไป
                และภาพที่มินโฮเห็นต้องทำให้เค้าเบื่อนหน้าหนีด้วยความสลดใจ ที่ซองมินและฮงกีได้ต้องเอามือปิดปากด้วยความตกใจที่เห็นสภาพของคยูฮยอนนอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงที่ถูกมัดมือมัดเท้าด้วยเชือก ที่ตามตัวมีรอยฟาดของเชือกเต็มตัวและรอยเลือดที่เปื้อนอยู่ตามขาอ่อนของคยูฮยอนและเปื้อนเต็มผ้าปูที่นอน ที่ร่างบางนอนเหม่อลอยไม่รับรู้อะไร
                ฮงกีแกโทรตามคุณซีวอนด่วน ชั้นกับมินโฮจะพาคยูไปโรงพยาบาลก่อน
                ซองมินที่ได้สติก่อนใครหันไปบอกเพื่อนและรีบมาแก้มัดให้กับคยูฮยอนที่มีมินโฮช่วยอีกแรง และดึงผ้าห่มมาคลุมร่างของคยูฮยอน ที่มินโฮอุ้มคยูฮยอนลงไปขึ้นรถทันที ที่มีซองมินและฮงกีวิ่งตามออกไป
                ซองมิน ฮงกีและมินโฮ ต่างยืนรอฟังอาการของคยูฮยอนอยู่หน้าห้องฉุนเฉินด้วยความกระวนกระวาย ที่ทุกคนต่างเป็นห่วงคยูฮยอนไม่แพ้กัน ซีวอนที่ทราบข่าวก็รีบมาที่โรงพยาบาลทันทีและถามถึงคนรักอย่างร้อนรน
                มันเกิดอะไรขึ้นกับคยู
                คยูมันโดนไอ้ฮันกยองข่มขืนฮงกีตอบออกมาด้วยน้ำเสียงสั่น ซีวอนได้ฟังเท่านั้นก็ทุบกำแพงอย่างโมโห
                ไอ้คนเลว ชั้นจะฆ่าแก ชั้นไม่มีทางปล่อยแกไว้แน่ซีวอนเดินออกไปด้วยความหุนหัน กึนซอกต้องห้ามเพื่อนเอาไว้
                แกอย่าวู่วามได้มั๊ย ถ้าแกเป็นอะไรไปอีกคน แล้วใครจะดูแลคยู คยูจะอยู่ต่อไปอย่างไง ถ้าแกรักคยูแกก็ต้องเชื่อชั้นกึนซอกเตือนสติเพื่อน ที่ซีวอนนั่งกุมขมับอย่าเสียใจที่ไม่สามารถปกป้องคนรักได้ ที่กึนซอกเห็นแล้วอดจะสงสารเพื่อนไม่ได้และทำให้เค้ารู้ว่าเพื่อนคนนี้ของเค้ารักเด็กนี้มากแค่ไหน
                แพทย์เดินออกมาจากห้องตรวจ ที่ทุกคนต่างหลายรอบถามแพทย์กับอาการของคยูฮยอน
                ตอนนี้คนเจ็บปลอดภัยแล้วกัน แต่คนเจ็บมีอาการช็อกรุนแรง ทำให้คนเจ็บเกิดอาการเหม่อลอย ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้คนเจ็บกระทบกระเทือนจิตใจเป็นอย่างมากและทำให้คนไข้เกิดอาการหวาดกลัว ไม่กล้าเข้าใกล้คนรอบข้างๆได้ ผมอยากให้พวกคุณช่วยดูแลคนเจ็บอย่างใกล้ชิด อย่าปล่อยให้คนเจ็บต้องอยู่นะครับ
                ครับ
                งั้นหมอขอตัวก่อนแล้วกัน
                ทุกคนต่างหนักใจและยิ่งเป็นห่วงอาการของคยูฮยอนมากขึ้น เมื่อทราบถึงอาการของคยูฮยอนที่เกิดขึ้นจากคนเลวอย่างฮันกยองที่ต้องการสนองตัณหาของตัวเอง
                ทุกคนเข้ามาในห้องพักฟื้นที่เป็นห้องพิเศษ ที่ทุกคนเข้ามาเห็นคยูฮยอนนอนหลับไปเพราะฤทธิ์ยาอยู่บนเตียงคนไข้ ที่ซีวอนเดินมานั่งข่งคนรักและลูบผมคนรักอย่างสงสารเจ็บปวดที่ต้องมาเห็นคนรักต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้
                ผมไม่น่าปล่อยให้คุณต้องอยู่คนเดียวเลย ถ้าผมอยู่กับคุณๆก้ไม่ต้องมาเจ็บแบบนี้ซีวอนกล่าวโทษตัวเอง
                ตอนนี้อย่าเพิ่งโทษว่าใครผิดเลย ชั้นว่าเรามาหาทางช่วยคยูกันดีกว่า ว่าเราจะทำอย่างไงต่อไปดีกึนซอกเอ่ยออกมา
                ผมคิดว่าเราต้องพาคยูหนีออกจากที่นั้น เป็นทารงเดียวที่คยูจะปลอดภัยจากคนพวกนั้นซองมินเอ่ยออกมา
                แล้วแกจะพาคยูหนีไปอยู่ไหน แกก็รู้ว่าเจ๊มันคงไม่ปล่อยพวกเราไว้แน่
                ฮงกีแกไม่ต้องห่วง ชั้นคุยกับดงเฮไว้แล้ว ดงเฮบอกว่าจะคุยกับคุณคิบอมให้ แล้วมันจะมาหาเราที่นี้
                ซองมินพูดยังไม่ทันจบ คนที่ถูกพูดถึงเมื่อครู่ก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับชายหนุ่มที่เดินตามเข้ามาด้วย เมื่อดงเฮเดินเข้ามาในห้องก็โดนซองมินและฮงกีสวมกอดอย่างคิดถึงที่ไม่ได้เจอกันมานาน เมื่อเพื่อนทั้งสามได้กอดกันหายคิดถึงจนพอใจแล้ว ทั้งสามก็คลายกอดกันและวองมินแนะนำให้ดงเฮรู้จักกับซีวอน
                ดงเฮนี่คุณซีวอน คนรักของคยูมันดงเฮโค้งให้และยิ้มให้กับชายหนุ่มที่ยังกุมมือคนรักอยู่ไม่ห่าง
                คุณซีวอนครับ นี่ดงเฮและคุณคิบอมที่จะมาช่วยคุณกับคยูหนีไปจากที่นี้ซองมินหันมาแนะนำให้ชายหนุ่มรู้จักกับเพื่อน
                ผมขอบคุณมากนะครับที่คุณสองคนยอมช่วยผมกับคยู
                ไม่ต้องขอบคุณผมหรอกครับ ผมเข้าใจหัวอกของคุณ คุณคงเจ็บและเสียใจมากแค่ไหนที่เห็นคนที่ตัวเองรักมาเป็นแบบนี้ ผมก็เคยเป็นแบบคุณมาก่อน
                คิบอมเอ่ยออกมาที่ดงเฮถึงกับยิ้มออกมา เมื่อได้ยินคิบอมพูดออกมาทำให้เค้ารู้ว่าตลอดเวลาคิบอมคงเจ็บและเสียใจมากที่เห็นเค้าต้องมาเป็นผู้ชายขายตัวและถูกชายอื่นย่ำยี
                แล้วเราจะพาคยูหนีไปอยู่ที่ไหน คนของไอ้อันมันอยู่ทั้งโซลเลยนะ ชั้นว่าเราคงหนีพวกมันไม่พ้นแน่ฮงกีบอกอย่างกลัวๆ
                แกไม่ต้องกลัวหรอกฮงกี ชั้นคุยกับคิบอมไว้เรียบร้อยแล้วว่าจะพาคยูและคุณซีวอนไปอยู่ที่บ้านพักริมทะเลของคิบอม ที่นั้นจะไม่มีใครตามเราไปได้ดงเฮบอกออกมาเพื่อให้ทุกคนมั่นใจมากขึ้น ว่าที่นั้นปลอดภัย
                ดงเฮแล้วแกแน่ใจได้ไง ว่าไอ้ฮันจะตามเราไม่เจอ
                ที่นั้นไม่มีใครรู้นอกจากผมและดงเฮ พวกคุณมั่นใจได้เลยว่าถ้าพวกคุณไปอยู่ที่นั้นแล้วพวกคุณจะปลอดภัยคิบอมย้ำอีกครั้งเพื่อให้ทุกคนมั่นใจมากขึ้น
                แล้วเราจะพาคยูหนีไปเมื่อไรซองมินถามออกมา
                ผมจะพาคยูหนีไปคืนนี้เลย เพราะผมมั่นใจว่าไอ้ฮันกยองมันคงต้องส่งคนมาเฝ้าคยูที่นี้แน่ซีวอนบอกออกมาที่ทุกคนก็ลงความเห็นเหมือนกัน
                เมื่อทุกคนตกลงกันเรียบร้อยแล้วและซีวอนก็มาขออนุญาติหมอให้พาคยูฮยอนกลับไปพักที่บ้านในวันนี้ ที่ตอนแรกทางแพทย์จะไม่ยอมให้กลับ ซีวอนจึงต้องเล่าความจริงให้กับแพทย์ฟังว่าจะมีคนเข้ามาทำร้ายเค้าและคยูฮยอน ทำให้แพทย์ยอมให้พาคนไข้ออกจากโรงพยาบาลก่อนกำหนดได้
                เมื่อซีวอนจัดการทุกอย่างเรียบร้อย จึงขอตัวกลับบ้านก่อน ที่เค้าจะต้องไปจัดการเรื่องในบ้านให้จบในวันนี้ ที่ซีวอนฝากให้ซองมินและฮงกีดูแลแทนคยูฮยอนแทนเค้าก่อน ที่ดงเฮและคิบอมก็ยังคงอยู่ด้วย ที่มินโฮยังนั่งข้างซองมินตลอด ทำให้ดงเฮมองจับผิดเพื่อนอยู่ตลอดที่ทำให้ดงเฮถึงกับยิ้มออกมาเมื่อรู้ว่าอะไรเป็นอะไรกับสองคนนี้
                จุงลิมเดินเข้ามาในห้องที่เดินเข้ามากระซิบกับคิบอม ที่คิบอมพยักหน้าเข้าใจและเดินนำจุงลิมออกไป ที่ดงเฮมองตามอย่างสงสัยว่าคนรักมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ดงเฮจึงขอตัวจากเพื่อนๆเดินตามคิบอมออกมา
                ภาพที่หลุดออกไปของคุณคิบอมกับคุณดงเฮ เป็นฝีมือของไอ้ฮันบังครับ
                มันกล้าลองดีกับชั้น ชั้นจะได้ทำให้มันรู้ว่าใครที่กล้ามาหือกับชั้นจะต้องโดนอะไรคิบอมบอกออกมาอย่างเหี้ยม จุงลิมนายไปเอาคลิบของมันที่มันไปซื้อบริการเด็กในคลับของฮีชอลและจัดการเปิดเผยให้สื่อดูวันที่มันแถลงข่าวเปิดตัว มันจะได้ดังไปคลิปของมันคิบอมยิ้มร้ายออกมา
                ครับ
                จุงลิมนายช่วยการทำให้ทุกคนคิดว่าชั้นกับดงเฮไปเมืองนอกด้วย อย่าให้ใครรู้ว่าชั้นกับดงเฮยังอยู่เกาหลี โดยเฉพาะพ่อของชั้น
                ครับคุณคิบอม
                จุงลิมโค้งให้แล้วเดินออกไป คิบอมจะเดินกลับไปที่ห้องแต่ก็กับพบดงเฮยืนดักหน้าเอาไว้ คิบอมจึงคลี่ยิ้มให้กับร่างเล็ก แล้วเดินมาโอบเอวของดงเฮที่ยืนทำหน้าไม่สบายใจอยู่กับวิธีที่คิบอมกำลังทำลงไป
                ทำไมคิบอมถึงต้องทำขนาดนั้นด้วย มันไม่แรงเกินไปหรอฮ่ะ
                สำหรับไอ้ฮันบัง แค่นี้มันยังน้อยไปกับสิ่งที่มันทำไว้กับดงเฮ
                แต่ผมไม่อยากให้ดงเฮต้องทำแบบนี้เลยดงเฮบอกออกมาอย่างเป็นห่วงคนรัก ที่คิบอมก็รับรู้มันดี
                ที่ผมทำลงไปทั้งหมดก็เพื่อดงเฮคนเดียว ผมรู้ว่ามันต้องตามรังควาญดงเฮผมแน่ ผมถึงต้องจัดการมันก่อน ถ้าดงเฮเป็นอะไรขึ้นมา แล้วผมจะอยู่อย่างไง ผมอยู่ไม่ได้หรอกนะถ้าไม่มีดงเฮ
                คิบอมบอกความในใจออกมา ที่เค้าทำลงไปทั้งหมดก็เพราะดงเฮเพียงคนเดียว ที่ทำให้ดงเฮรับรู้ถึงความรักที่ชายหนุ่มมีให้กับตัวเอง ดงเฮเขย่งตัวขึ้นมาจูบที่ปากหนาของคิบอม
                ผมก็คงอยู่ไม่ได้เหมือนกัน ถ้าไม่มีคิบอมดงเฮยิ้มหวานให้คนรักอีกครั้งและก็โดนคิบอมดึงเข้ามาจูบตรงหน้าห้องของคยูฮยอน ที่ตอนนี้คิบอมไม่กลัวพวกนักข่าวมาเห็นอีกแล้ว อยากจะถ่ายก็ถ่ายไปก็มันเป็นความจริงที่เค้ารักกับผู้ชายด้วยกันเอง
                ซีวอนกลับมาถึงบ้านก็เข้าห้องเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าโดยไม่สนใจฮาราเลย ฮาราที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกที่เห็นสามีถือกระเป๋าเสื้อผ้าลงมาก็สร้างความโกรธแค้นให้กับหล่อน
                คุณกล้าทิ้งชั้นไปอยู่กับมัน!!”
                ใช่ ผมจะไปอยู่กับคยู ผมทนอยู่กับคนอย่างคุณต่อไปไม่ได้แล้ว
                ก็ลองซิ ทุกคนในสังคมจะได้รู้ว่าคุณเป็นพวกวิปริตผิดเพศ คบผู้ชายด้วยกัน
                ใครจะว่าอย่างไงก็ช่างผมไม่สนแล้ว ดีกว่าที่ผมจะต้องทนอยู่กับผู้หญิงอย่างคุณ
                ซีวอน!!”ฮาราตวาดลั่น
                แล้วผมจะส่งใบหย่ามาให้คุณทีหลังแล้วกัน เราจบกันแค่นี้ซีวอนพูดจบก็เดินออกไป ที่ฮารามองตามอย่างเจ็บแค้น
                ซีวอนกลับมาขึ้นรถที่ฮันมินขึ้นรถตามมาด้วย ที่ฮันมินขอตามพ่อไปอยู่ด้วยอีกคน ที่ซีวอนให้ลูกชายตามไปอยู่ด้วย ที่ซีวอนคิดว่าถ้าฮันมินยังอยู่ที่นี้อยู่ ฮันมินต้องเป็นที่รองรับอารมณ์ของฮาราแทนเค้าแน่
                ฮารานั่งร้องไห้อยู่กับพื้นที่มีฮันนาวิ่งเข้ามากอดแม่และรน้องไห้อยู่กับแม่ ที่ฮารายังโกรธแค้นซีวอนและคยูฮยอนฝังใจและสอนให้ฮันนาเกลียดพ่อของตัวเองไปด้วย
                ฮันนาแม่ไม่เหลือใครแล้ว พ่อเค้าทิ้งแม่ไปแล้ว พ่อเค้าทิ้งแม่ไปอยู่กับผู้ชายคนอื่นแล้วลูกฮาราร้องไห้กอดลูกสาว
                ฮันนาเกลียดคุณพ่อ ฮันนาเกลียดพี่ฮันมินฮันนาร้องไห้ออกมาที่ปากก็พร่ำบอกเกลียดพ่อและพี่ชาย ตามที่ฮาราได้สอนเอาไว้

................................................................................................................................................................................................................
ไรเตอร์ขอคุย
*มาอัพให้แล้วนะจ๊ะ ตอนนี้สงสารกี้มากอ่ะ ไรเตอร์ไม่มีอะไรจะพุด ก็อ่านให้สนุกกับฟิคเรื่องนี้นะค่ะ*
*อย่าลืมเม้นด้วยนะ*
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

649 ความคิดเห็น

  1. #594 By N@ttYkYu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 23:25
    สงสารกี้จับใจ

    #594
    0
  2. #559 Zaaa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 เมษายน 2554 / 18:49
    สงสารกี้อีกตอนหนะ
    #559
    0
  3. #430 mydarin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กันยายน 2553 / 14:55
    หวังว่าวอนคงช่วยรักษาแผลใจของคยูได้นะ..สงสารอ่ะ
    #430
    0
  4. #412 แฟนสาวตัวจริงของดงแฮ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กันยายน 2553 / 21:13
    คยูน่าสงสาร
    แต่ก็สมน้ำหน้าฮารากับฮันนา
    555+      อยากร้ายดีนักสมน้ำหน้า
    ว้ายโดนผัวทิ้ง
    แต่วอนคยูและคิเฮก็สู้ต่อไปนะ
    #412
    0
  5. #376 DiCeMbRe (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2553 / 15:53
    สงสารกี้จัง หวังว่าจะหนีเจ๊กับป๋าพ้นนะ

    บอมรักหมวยน่าดูเลย น่าอิจฉาจัง
    #376
    0
  6. #355 funny_enjoy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2553 / 14:05
     สอนลูกให้ไ้้ด้งี้สิ - -
    #355
    0
  7. #328 crapook (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2553 / 01:39
    อ่านแล้วสงสารคยูจิงๆๆเลย
    วอนกะฮันมินไปอยู่กะคยูแล้วดีใจจัง
    ขอให้หนีรอดนะ ไม่อยากให้คยูต้องทรมาน
    #328
    0
  8. #318 수녀님 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2553 / 09:08

    ก๋แม่แกมันน่ารังเกียจ

    #318
    0
  9. #317 khunjoy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2553 / 14:50
    สงสารคยูจนแบบว่าอยากจะร้องไห้มากมายเลย ป๋าฮันทำไมถึงได้เ_ว อย่างนี้ ขอให้กรรมตามสนองป๋าด้วยนะ



    แล้วอย่างนี้คยูจะหายจากอาการป่วยหรือเปล่า ซีวอนกับฮันมินต้องช่วยกันดูแลคยูฮยอนให้ดีนะคะ



    ทำให้คยูลืมฝันร้ายนั่นให้หมดไปนะ ไปอยู่บ้านริมทะเลของคิบอมแล้ว ซีวอนต้องทำให้คยูกลับมาสดใส



    เหมือนเดิมให้ได้นะ คยูไม่เหลือใครอีกแล้วนอกจากซีวอนคนเดียว



    ขอบคุณคิบอมกับดงเฮที่ช่วยคยูกัยซีวอน และยังให้ที่พักริมทะเล เื่พื่อพาคยูหนีจากอิเจ๊ใจร้าย



    อิเจ๊กับป๋า แกต้องได้รับกรรมที่ก่อไว้อย่างสาสมแน่นอน



    ไรเตอร์ เค้าสั่งซื้อหนังสือไป ไรเตอร์ยังไม่ตอบกลับมาเลยนะ
    #317
    0
  10. #315 Lust~! (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 21:56
    อ้าว! ป๋า ไหงงี้อ่ะ =*=^^

    คิเฮ หว๊าน หวาน
    #315
    0
  11. #314 popeyecg (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 21:14
    คิเฮน่ารัก

    ป๋าน่ากลัวจัง
    #314
    0
  12. #313 shrap (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 20:24
    ป๋าทำเกินไปแล้วนะ!!

    kihaeรักกันจังเลย

    #313
    0
  13. #312 Donghae~ไข่มุกในทะเล (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 19:50

    ฮันกยองคนโรคจิต โหดเกินมนุษย์ไปป่าว


    สงสารกี้จริง ๆ ที่มาเจอแต่คนบ้า


    ไรเตอร์ประโยคที่ว่า "แต่ผมไม่อยากให้ดงเฮทำแบบนี้เลย" ต้องเป็นคิบอมไม่หรอจ้ะ

    #312
    0
  14. #311 ลิงน้อยขี้เซา (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 16:39
    ขอให้หนีรอดจากเจ๊นะ
    #311
    0
  15. #309 kiki (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 14:08

    สงสารคยูเนอะ โดนหนักแฮะ

    ขอให้หนีรอด แล้วยังเจ้กะฮัน ตามไม่เจอเหอะนะ

    #309
    0