คัดลอกลิงก์เเล้ว

SF KYUHYUN&SUHO EXO ไม่ซื่อ KYUHO

ฟิคแก้บนคยูโฮ

ยอดวิวรวม

1,722

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,722

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 ธ.ค. 55 / 17:38 น.
นิยาย SF KYUHYUN&SUHO EXO KYUHO SF KYUHYUN&SUHO EXO ไม่ซื่อ KYUHO | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
:)  Shalunla





 

 


เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 ธ.ค. 55 / 17:38


ไม่ซื่อ KYUHO

 
 

 

                บ้างครั้งความรักถึงรู้ว่าผิด เราก็ยังฝืนดื้อดึงที่จะรักมันทั้งที่รู้ว่ามันผิดก็ตาม เหมือนกับผมตอนนี้ที่แอบรักคนรักของพี่ชาย ที่ผมไม่สามารถห้ามใจไม่ให้รักไม่ได้เลย

            ทุกครั้งที่พี่ชายพาเขามาบ้านผมได้แต่แอบมอง บ้างครั้งก็ต้องหลีกหนีออกมาจากบ้านเพื่อที่จะต้องเจอเขาที่ต้องอยู่กับพี่ชายของผม ผมทำใจไม่ได้ที่ต้องเห็นเขากับพี่ชายหวานกันต่อหน้าผม

            คยูจะไม่อยู่ทานข้าวกับพี่และซูโฮจริงๆหรอ ซูโอ อุตสาร์ตั้งใจลงมือทำอาหารเย็นเองเลยนะพี่ซีวอนพี่ชายเอ่ยขึ้น ผมมองพี่ชายสลับกับซูโฮคนรักของพี่ซีวอนคนที่ผมแอบรักตั้งแต่แรกเห็น

            พอดีผมมีนัดกับเพื่อน ผมไปก่อนนะผมไม่พูดอะไรมากและเดินออกไป ผมรับรู้สายตาของซูโฮมองผมดี

            ผมว่าเราไปทานข้าวกันดีกว่า เดี๋ยวผมต้องออกไปทำธุระต่ออีกผมได้ยินพี่ซีวอนพูดกับซูโฮในใจของผมเจ็บแปลบเหลือเกินทำไมนะ ทำไมไม่เป็นผมที่ได้เป็นคนที่ยืนเคียงข้างซูโฮแบบนั้น

            ผมไม่น่าปล่อยให้เวลาสายไปเลย

 

................................................................................

            ผมกลับเข้าบ้านเกือบตีหนึ่งแต่ผมยังเห็นไฟในบ้านเปิดอยู่แต่กลับไม่เห็นรถพี่ซีวอนอยู่ในบ้าน ทำให้ผมสงสัยว่าใครอยู่ในบ้าน ซูโฮคงไม่อยู่บ้านผมดึกดื่อขนาดนี้ ถ้าพี่ซีวอนไม่อยู่ซูโฮก็คงจะกลับบ้านไปแล้ว

            แต่ผมต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นร่างเล็กนอนขุดคู้อยู่บนโซฟาตัวใหญ่ ผมค่อยๆเดินก้าวเข้ามานั่งลงย่อตรงร่างเล็กที่ใบหน้าเปื้อนไปน้ำตา ซูโฮร้องไห้ทำไมกัน ใครทำให้ซูโฮต้องร้องไห้แบบนี้

            ฝ่ามือผมลูบผมนิ่มอย่างหลงใหล รักใคร่และสงสารเขาเหลือเกินที่ต้องมาเห็นน้ำตาของเขาแบบนี้ แล้วสายของผมก็เหลือบไปเห็นโทรศัพท์เครื่องเล็กที่ซูโฮนอนกอดไว้แน่น

            ผมค่อยหยิบมันออกมาจากมือเล็ก ผมถือวิสาสะเปิดดูมันถ้าทำไมซูโฮนางฟ้าของผมถึงต้องร้องไห้แบบนี้

            แค่ผมเปิดดูมันก็ทำให้ผมนั้นโกรธและโมโหพี่ชายของผมมากที่ทำให้ซูโฮต้องร้องไห้เสียใจแบบนี้ ทำไมพี่ซีวอนถึงต้องทำร้ายซูโฮได้ขนาดนี้ ทั้งที่ซูโฮก็รักพี่ชายผมมากและไม่เคยนอกใจพี่ชายผมเลย แต่พี่ชายของผมกลับไปนอนกับผู้หญิงอื่น

            “คยู....”เสียงสั่นเอ่ยอย่างแผ่วเบาเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาและเห็นผมนั่งอยู่ข้างๆและกำลังเปิดดูข้อความอยู่ “พี่ซีวอนเค้าไม่ได้รักผมแล้ว เค้านอกใจผม อึก....”ซูโฮสวมกอดผมกับร่างสั่นเทา ผมกอดปลอบร่างเล็กในอ้อมกอดที่ต้องการที่พึ่ง ต้องการอ้อมกอดใครสักคนที่บรรเทาความเจ็บปวดนี้ได้

            “ไม่ต้องร้องไห้นะ ถึงพี่ซีวอนจะไม่รักคุณแล้วก็ยังมีผมที่ยังรักคุณนะซูโฮ”ผมลูบผมร่างเล็กที่ยังร้องไห้อยู่ในอ้อมกอด ถึงแม้ว่าผมจะเห็นแก่ตัวที่ใช้ความอ่อนแอของเขาตอนนี้มาบอกความในใจของผม

            “คยูรักผม”ร่างเล็กละออกจากอ้อมกอดและมองใบหน้าคมเข้มที่ดวงตานัยน์สวยเกือบไปด้วยน้ำตา ปลายนิ้วเรียวเช็ดน้ำตาที่ไหลลงมา

            “ใช่ผมรักคุณ รักคุณมาตั้งแต่ที่พี่ซีวอนจะรักคุณด้วยซ้ำ แต่ผมไม่กล้าบอกออกไปจนสุดท้ายผมก็ต้องเสียคุณให้กับพี่ซีวอน”ผมบอกอย่างจริงจัง สายตาแน่วแน่ “ผมต้องทนมองคุณกับพี่ซีวอนอย่างเจ็บปวดแต่ผมก็ไม่สามารถที่จะเลิกรักคุณได้”ผมจับมือเล็กขึ้นมากุมและจูบบนหลังมือ ซูโฮได้แต่เงียบ ก้มหน้าไม่ยอมมอง “ผมรู้ว่าคุณรักพี่ซีวอนแต่ในเมื่อพี่ซีวอนไม่รักคุณแล้วทำไมคุณไม่มองผมบ้าง”ซูโฮช้อนสายตาขึ้นมาที่ดวงตาคลอไปด้วยทั้งน้ำตา

            “คยู.....”

            “ผมขอเป็นคนรักษาแผลใจของคุณเองนะ”

            สายตาดวงเล็กจ้องมอง เขาไม่ได้ตอบอะไรมาและผมก็รู้สายตานั้นดี ก็เคลื่อนริมฝีปากกดจูบลงบนริมฝีปากบาง ให้จูบเป็นคำตอบของหัวใจและให้เขารับรู้ว่าผมรักเขามากแค่ไหน

            ตอนแรกซูโฮอาจจะขัดขืน ไม่ยอมก็ตามแต่ผมใช้ความอ่อนโยน ความรักถ่ายทอดสื่อผ่านจูบทำให้ซูโฮโอนอ่อนและยอมรับสัมผัสจากผม

            ผมอาจจะเลว เห็นแก่ตัวที่ทำให้เขาเป็นของผม แต่ผมไม่อยากเห็นเขาเจ็บอีกแล้ว ผมจะเป็นคนรักษาแผลใจของเขาอีก

            จากแค่จูบตอนนี้ผมกลับทำมากกว่าจูบ สัมผัสร่างกายแสนหอม ร่างกายที่ผมหวังว่าสักวันจะต้องเป็นของผมและตอนนี้ผมก็ได้มันมาแล้ว

            “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นผมจะรับผิดชอบและดูแลคุณเองซูโฮ”ผมบอกออกไปแล้ว ก้มลงซุกไซร์ตามร่างกายเล็กแสนหอมหวาน เย้ายวน

            ผมรู้ว่าผิดที่ต้องมีคนรักคนเดียวกับพี่ชาย แต่ในเมื่อพี่ซีวอนกลับเป็นคนปล่อยมือซูโฮไปเอง ผมก็ถือว่ามีสิทธิ์ในตัวซูโฮเหมือนกัน

 

..........................................................................................

            ตอนนี้ผมนอนกอดร่างเล็กในอ้อมกอด ผมรู้ว่าผมทำอะไรลงไปและผมพร้อมที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่ผมทำลงไป

            ริมฝีปากผมพรมจูบไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียน ที่ผมได้เป็นเจ้าของและสามารถที่จะปกป้องและรักมันได้อย่างเปิดเผย

            “คยู...”เสียงเรียกแผ่วเบาเอ่ยเรียกผม พร้อมกับใบหน้าเอี่ยวหน้าหันมามอง “ผมใจง่ายมากใช่ไหมที่ยอมให้คุณทั้งที่คุณก็เป็นน้องชายของพี่ซีวอน”

            “อย่าฌโทษตัวเองซิ ถ้าจะโทษก็ต้องโทษผมที่ผมรักคุณและต้องการคุณมาเป็นของผม และอีกอย่างพี่ซีวอนก็ทำกับคุณก่อน ถ้าจะผิดก็ผิดด้วยกันหมด”ผมกอดรัดร่างเล็กแน่นขึ้น ไม่อยากให้เขาต้องคิดมาก “ถ้าพี่ซีวอนมาผมจะบอกความจริงกับพี่ซีวอน แต่มันก็ต้องขึ้นอยู่กับคุณด้วย ว่าคุณจะตัดใจจากพี่ซีวอนได้ไหม”ริมฝีปากบางเม้มกัด

            “ถึงผมจะรักพี่ซีวอนมากแต่ในเมื่อพี่ซีวอนไม่ได้รักผมแล้ว ผมก็ควรจะตัดใจและเลิกกับพี่ซีวอน”ผมถึงกับยิ้มออกมาเมื่อได้ฟังมันออกมาจากปากของเขา

            ผมจูงมือซูโฮเดินลงมาจากด้านบนและเห็นพี่ซีวอนนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โซฟาตัวใหญ่ โซฟาที่ผมกับซูโฮได้มอบความรักให้กันเมื่อคืน

            “พี่ซีวอนผมมีเรื่องต้องคุยกับพี่”ผมเอ่ยออกไป ที่ซูโฮหลบอยู่หลังผม ซีวอนเงยหน้าขึ้นมามองทั้งสองอย่างไม่พอใจและโกรธจัด

            “จะมาบอกอะไรชั้นอีก ในเมื่อแกเล่นชู้กับคนรักของชั้นไปแล้ว!!!”ซูโฮสะดุ้งกลัวจนคยูฮยอนต้องกุมมือเล็กเอาไว้

            “แล้วการที่พี่ไปนอนกับคนอื่นมันไม่ผิดหรือไง ถ้าพี่ไม่ทำแบบนี้กับซูโฮผมก็คงไม่ทำกับซูโฮเมื่อคืนเพื่อที่จะปกป้องดูแลเค้าที่โดนพี่ทำร้ายมาโดยตลอด”คยูฮยอนตวาดกลับ

            “แกพูดอะไรของแก”ซีวอนมองหน้าน้องชายและซูโฮที่ทั้งสองยืนกุมมือกัน

            “เมื่อคืนพี่ไปทำอะไรมาก้น่าจะรู้แก่ใจดี อย่าให้เรื่องนี้ต้องทำให้ซูโฮต้องเจ็บปวดอีกเลย”คยูฮยอนว่าออกมา ซีวอนถึงกับสะอึก มองซูโฮอย่างรู้สึกผิด “ในเมื่อพี่เป็นคนเริ่มมันเอง พี่ก็ต้องยอมรับมันกับการกระทำของพี่”ผมไม่ยอมอะไรอีกแล้ว ผมจะดูแลซูโฮด้วยชีวิตของผม

            “ซูโฮคือชั้น...”

            “ผมขอโทษที่ผมใจง่าย ยอมคยูแต่ผมไม่อยากเจ็บอีกต่อไปแล้ว ให้เรื่องของเราจบลงแค่นี่นะฮ่ะ ผมรักคุณแต่ผมก็รักคยูเหมือนกันและคยูก็รักผมไม่ต่างจากคุณเลย แล้วเค้าก็ไม่ทำให้ผมเสียใจด้วย”ซูโฮตัดสินใจ มือสอดประสานกับมือคยูไว้แน่น ซีวอนมองดูทั้งสองอย่างเจ็บปวด หลับตาลงกับความจริงทั้งหมด

            “ในเมื่อชั้นเป็นคนผิดชั้นก็จะเป็นคนเดินจากไปเอง ชั้นขอให้แกกับซูโฮมีความสุขกับสิ่งที่แกสองคนเลือก”ซีวอนบอกออกมาแล้วเดินออกไป ซูโฮมองตามทั้งน้ำตาที่อยู่ในอ้อมกอดของคยูฮยอน

            ถึงรู้ว่าผิดแต่ซูโฮก็เลือกแล้วที่จะอยู่กับคยูฮยอนคนที่จะไม่ทำให้เขาเสียใจได้

 

 

END

 

            ฟิคแก้บนคยูโฮกับการบนซูโฮเอาไว้ในงานมาม่าเมื่อวาน

 

:)  Shalunla

ผลงานทั้งหมด ของ เสี่ยวมาย

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 suho <3
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 16:52
    ซีวอนเจ้าชู้่เอง สม!!!
    #5
    0
  2. วันที่ 16 มกราคม 2556 / 14:29
    พี่ชีวอนทำผิดก่อนเองนะคะ ซูโฮไม่ได้ใจง่าย หุหุ
    #4
    0
  3. #3 pinkie
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 21:06
    คยูโฮ คู่พี่ชายก่าน้องสุดเลิฟ คู่นี้งุงิครุคริกันน่ารัจริงๆ คยูไวไฟม๊วกก ชอบมากค่า
    #3
    0
  4. วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 19:13
    ขออีกสักตอนและหลายๆตอนได้ไหม
    ชอบอ่ะ 5555555
    #2
    0
  5. #1 บินชัง
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 18:25
    ขอบคุนค้า ไรเตอร์
    #1
    0