พี่เลี้ยงคนนี้...หม่ามี้หนู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,286 Views

  • 90 Comments

  • 161 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    58

    Overall
    7,286

ตอนที่ 7 : Chapter 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 744
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61

ทุกคนภายในห้องหันมาสนใจชายที่เข้ามาในห้องแค่เพียงครู่เดียว ก็หันกลับไปสนใจกับการแถลงข่าวต่อ

"คุณแจ็คสันคะ แล้วในส่วนของรูปที่หลุดออกมาล่าสุดที่ร้านเพชรนี่คุณแจ็คสันจะอธิบายยังไงคะ" นักข่าวคนที่อยู่ด้านหลังสุดตะโกนถามถึงประเด็นล่าสุดขึ้นมาบ้าง
"เรื่องที่ร้านเพชรเราไม่ได้ไปด้วยกันอย่างที่ข่าวออกมาครับ เมื่อวานเป็นวันเกิดของหลานสาวผมครับ ผมแค่ไปซื้อของขวัญให้แก ส่วนคุณคริสเธอบอกกับผมว่าเธอไปดูเพชรให้คุณแม่ของเธอครับ พอเสร็จธุระของผมก็ขอตัวออกมาครับ"

"แล้วความสัมพันธ์กับน้องแบมล่ะครับคุณแจ็คสันมีอะไรจะพูดไหมคะ" นักข่าวสาวคนเดิมถามต่อ
"ผมกับน้องแบมเราก็เป็นพี่น้องกันครับ พี่ชายแบมกับผมเราเป็นเพื่อนกัน ก็รู้จักกันมานานเราเลยสนิทกันมากเป็นพิเศษ แบมเขาเป็นคนน่ารักและก็ดูแลคนเก่งครับ แต่ต้องเป็นคนสนิทนะครับ ไม่ใช่ดูแลไปทั่ว ฮ่าาา"

คำพูดที่ใช้แซวน้องในตอนท้ายของแจ็คสัน ทำให้ทุกคนภายในห้องต่างหัวเราะตามไปด้วย ก่อนที่คนพูดจะเจอกับสายตาคาดโทษจากน้องไปตามระเบียบ

"ครับแล้วแบบนี้คุณแจ็คสันคิดว่าในอนาคตพอจะเป็นไปได้ไหมครับสำหรับการพัฒนาความสัมพันธ์ของคุณแจ็คสันกับคุณคริสน่ะครับ" คำถามสำคัญที่นักข่าวทุกคนอยากรู้คำตอบดังขึ้น
"ไม่มีแน่นอนครับ" แจ็คสันตอบกับนักข่าวหนุ่มไปเพียงแค่นั้น ก่อนที่จะยิ้มให้
"ทำไมคุณแจ็คสันถึงคิดว่าไม่มีโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์กันได้ล่ะครับ ในเมื่อคุณทั้งคู่ต่างก็โสดกันอยู่" นักข่าวคนเดิมถามออกไปทันที

แจ็คสันยังคงยิ้มให้กับทุกคน ก่อนจะหันกลับไปมองอีกสามคนที่นั่งอยู่ด้วยกันอย่างคนขอความเห็น และก็ได้รับการพยักหน้าเป็นคำตอบจากคนทั้งสาม แจ็คสันจึงลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินไปทางด้านหลังพร้อมกับจูงมืออีกคนออกมานั่งลงที่เดิม

แสงแฟรชจากกล้องหลายตัวรัวเก็บภาพของคนทั้งคู่ จนอีกคนรู้สึกประหม่าเผลอกำมือของแจ็คสันแน่น เขาจึงหันกลับไปยิ้มให้อีกคนเหมือนกับบอกเป็นนัยๆว่าทุกอย่างมันจะโอเค

"ไม่ทราบว่าผู้ชายคนนี้เป็นใครหรอคะคุณแจ็คสัน" นักข่าวที่อยู่หน้าสุดเอ่ยถามขึ้นหลังจากเก็บภาพทั้งคู่เรียบร้อยแล้ว
"นี่ยองแจครับ เป็นน้องชายของเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ และเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้ผมไม่สามารถพัฒนาความสัมพันธ์กับใครได้ครับ" แจ็คสันตอบคำถามของนักข่าวแต่สายตากับจดจ้องอยู่ที่ใบหน้าหมวยที่เขาหลงไหลของคนข้างๆเสียอย่างนั้น
"ไม่ทราบว่าคุณสองคนคบหากันมานานแค่ไหนแล้วคะ" นักข่าวคนเดิมถามต่อ
"ตั้งแต่ก่อนที่ผมจะเขาวงการแล้วล่ะครับ และการที่ผมมายืนอยู่ตรงนี้ได้อย่างทุกวันนี้ก็เพราะแรงผลักดันขอเขาเนี่ยแหละครับ" แจ็คสันตอบกลับพร้อมกับหันมายิ้มให้ยองแจ

"แล้วก่อนหน้านี้ที่ไม่มีข่าวของคุณทั้งคู่ออกมาเพราะอะไรคะคุณแจ็คสัน" เสียงของคริสที่ปลอมตัวเป็นนักข่าวในงานถามขึ้น
"เป็นความต้องการของผมเองครับ ผมไม่อยากให้เรื่องส่วนตัวของเราต้องไปกระทบกับงานของพี่แจ็ค ผมจึงเลือกที่จะไม่สร้างข่าวให้กลับพี่แจ็คครับ" เป็นยองแจที่ตอบคำถามของคริสแทนแจ็คสัน

คำพูดเหมือนเหน็บแนมถูกส่งออกมาจากปากของยองแจ ทำเอาคริสยืนกำมือตัวเองแน่น ด้วยเหมือนถูกด่าทางอ้อมว่าสร้างข่าวให้กับแจ็คสัน แบมแบมและพิมพ์ที่จำเสียงของคริสได้แต่แรกก็หันมาแอบหัวเราะกันอย่างสะใจ เมื่อได้เห็นท่าทีของคริส

"แล้วการที่คุณแจ็คสันออกมาเปิดตัวแฟนหนุ่มในวันนี้เพราะอะไรครับ" นักข่าวหนุ่มที่ยืนข้างๆคริสถามขึ้น
"เพราะผมอยากให้ทุกคนเข้าใจ และเพื่อความสบายใจของตัวผมเอง นอกจากนี้ก็ยังมีอีกเรื่องนะครับที่ผมจะแจ้งทุกคนให้ทราบ หลังจากวันนี้ไปแล้วผมจะไม่รับงานในวงการเพิ่มแล้วครับ เพราะผมจะขอใช้เวลาที่เหลือเพื่อดูแลครอบครัวของผมที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่นานนี้ครับ"

การประกาศลาวงการพร้อมทั้งประกาศข่าวดีของแจ็คสัน ทำเอาทุกคนภายในห้องต่างดีใจและใจหายในเวลาเดียวกัน ส่วนคริสเองเมื่อได้คำตอบชัดเจนแล้ว ก็แอบออกจากห้องประชุมไปทันที และเมื่อเรื่องราวของแจ็คสันเคลียร์ชัดเจนแล้ว นักข่าวก็หันกลับมาให้ความสนใจกับประเด็นข่าวสุดท้ายของวันนี้กันต่อ

เมื่อคำถามจากนักข่าวถูกเอ่ยขึ้น พิมลดาก็เดินลงจากเวทีไปยังบริเวณด้านหลังสุดของห้องประชุม พร้อมกับเดินจูงมือชายร่างสูงในชุดสูทที่เพิ่งเข้ามาในห้องเมื่อไม่นานกลับขึ้นมาบนเวที ทำเอาคนบนเวทีต่างตกใจก่อนจะตะโกนชื่อของชายผู้นั้นออกมาพร้อม

"ยูคยอมม !!!"

"น้องพิมพ์คะ ผู้ชายคนนี้คือคนที่มีข่าวออ
กมาใช่ไหมคะ" เสียงนักข่าวคนหนึ่งถามขึ้น
"ใช่คะ ยูคยอมคือนักธุรกิจนอกวงการที่สื่อตีข่าวออกไปคะ"
"แล้วน้องพิมพ์รู้จักกับคุณยูคยอมได้ยังไงคะ" นักข่าวคนเดิมถามต่อ
"ผมกับพิมพ์รู้จักกันตั้งแต่เกรด 10 แล้วครับ พอผมจบเกรด 12 ก็กลับไปเรียนมหาวิทยาลัยที่อเมริกาบ้านเกิดของผม เราเลยไม่ได้เจอกัน แต่ก็ยังติดต่อกันบ้างครับ" ยูคยอมเป็นคนตอบคำถามนักข่าว
"จนกระทั้งเมื่อ 2 ปีที่แล้ว พิมพ์ได้มีโอกาสได้ไปเที่ยวกับครอบครัวที่แอลเอก็ได้ยูคยอมนี่แหละเป็นไกด์นำเที่ยว และหลังจากที่กลับมาเราสองคนก็ยังคงติดต่อกันตลอด จนเมื่อปลายปีที่ผ่านมาเราสองคนก็ตัดสินใจคบหากันคะ" พิมพ์เสริมต่อ

"แล้วอย่างนี้ทางค่ายรับรู้มาก่อนแล้วหรือป่าวคะ วันนี้ถึงได้ยอมให้น้องพิมพ์ออกมาเปิดตัวแฟนแบบนี้น่ะคะ" นักข่าวสาวอีกคนถามพิมลดาขึ้นมาบ้าง
"กับทางต้นสังกัด พิมพ์เพิ่งมีโอกาสได้พูดในตอนที่เริ่มมีข่าวออกมานี่เองคะ" พิมลดาตอบไปตามความจริง
"แต่ในส่วนของผมเอง ได้มีการพูดคุยกับทางต้นสังกัดของพิมพ์ตั้งแต่ที่เราตัดสินใจคบกันแล้วครับ เพราะผมรู้ว่าสักวันมันจะต้องมีข่าวทำนองนี้ออกมา และเคยพูดกับพี่คุณไว้แล้วว่าทันทีมีข่าวออกมา ผมขอเปิดเผยเรื่องความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ครับ ซึ่งพิมพ์เองก็ไม่รู้มาก่อน"

เมื่อยูคยอมพูดจบก็หันมาเจอสีหน้าตกใจของแฟนสาวของตัวเอง ที่ได้รู้ถึงการเตรียมรับมือกับข่าวมาเป็นอย่่างดี จนยูคยอมเองอดไม่ได้ที่ยีผมของพิมลดาต่อหน้านักข่่าว จนเธอต้องทำปากจู่ใส่เขาตอบกลับไป รู้ตัวกันอีกทีก็เกิดแสงแฟรชจากกล้องรัวเก็บภาพของเขาทั้งคู่ไปเรียบร้อยแล้ว


การแถลงข่าวจบลงก็เป็นเวลาใกล้มือเย็นเสียแล้ว มาร์คจึงสั่งให้รินดาแจ้งกับห้องอาหารของโรงแรมให้จัดห้องอาหาร VIP ไว้รอตั้งแต่เริ่มทำการแถลงข่่าวแล้ว

"พี่คุณครับ ผมเตรียมมื้อเย็นไว้แล้ว เดี๋ยวอยู่ทานด้วยกันเลยนะครับ เชิญคุณแบมด้วยนะครับ" มาร์คเดินเข้ามาบอกกับนิชคุณทันทีที่ทุกคนเดินออกมาจากห้องประชุม
"อื้ออ กำลังอยากกินอาหารที่นี่อยู่พอดีเลย อยู่ทานด้วยกันก่อนนะแบม" นิชคุณตอบรับมาร์ค ก่อนจะหันไปชวนแบมแบมด้วยอีกคน
"เอ่อ คือ...ว่า"
"คุณอาขา อยู่ทานข้าวกับน้องเบลก่อนนะคะ" เมื่อเห็นคุณอาคนใหม่ของตัวเองไม่ตอบตกลง ก็เดินเข้าไปหาพร้อมจับมือเรียวของแบมแบมเอาไว้

แบมแบมก้มลงไปมองคนตัวเล็กที่เงยหน้ามองตนอยู่ก็ต้องใจอ่อนยวบ เมื่อใบหน้าน่ารักพร้อมกับรอยยิ้มที่ส่งมานั้นทำให้เขายิ่งหลงรักเด็กคนนี้

"โอเคคะ อาแบมอยู่ทานมื้อเย็นกับน้องเบลก่อนก็ได้คะ" แบมแบมนั่งลงไปอยู่ในระดับเดียวกับเด็กน้อย ก่อนจะยอมตกปากรับคำ อยู่ทานมื้อเย็นกับสาวน้อยตรงหน้า
"เย้ๆๆ อาแบมน่ารักที่สุดเลย ไปกันคะอาแบม" เด็กน้อยกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ก่อนจะดึงมือของแบมแบมให้วิ่งตามตัวเองไปยังห้องอาหารของโรงแรมทันที

การกระทำของกัสเบลทำให้คนเป็นพ่อต้องยืนมองลูกสาวตัวเองนิ่ง ทำไมกัสเบลถึงหวาดกลัวหรือหวงตัวกับแบมแบมเหมือนอย่างที่เคยเป็นกับคนแปลกหน้าทั้วไปเลย

"ท่าทางคุณพ่ออย่างท่านประธานจะตกกระป๋องเสียแล้วล่ะครับ" แจ็คสันเดินเข้ามาตบบ่าเพื่อนที่ยืนมองลูกสาวของตัวเองกับแบมแบมนิ่ง ก่อนที่จะเอ่ยแซวออกไป
"อย่าว่าแต่ฉัน อาๆอย่างพวกแกก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่นะฉันว่า" มาร์คหันกลับมาตอกกลับแจ็คสันจนคนที่ยืนอยู่ต่างพากันหัวเราะ ก่อนที่มาร์คจะเดินตามทั้งคู่ไปยังห้องอาหารทันที

"หมวยครับ เฮียว่าเราคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้วล่ะครับ"



------------------------------------------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #89 Chanky123 (@kyukie137) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:18
    ขออนุญาตบอกตรง คะ/ค่ะ ผิดนะคะ
    #89
    0
  2. #26 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 16:12
    เหมือนจะมีตกหล่นนะคะตรงที่เบลหวาดกลัวแบมเหมือนคนอื่น จริงๆต้องไม่หวาดกลัวใช่มั้ยคะ แล้วมีคะ ค่ะ ด้วยค่ะ ที่มันยังใช้ไม่ถูก
    #26
    0