พี่เลี้ยงคนนี้...หม่ามี้หนู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,284 Views

  • 90 Comments

  • 161 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    56

    Overall
    7,284

ตอนที่ 24 : Chapter 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    10 ม.ค. 62


มาร์คตื่นขึ้นมาในเวลาเดิมอย่างเช่นทุกวัน วันนี้เขาคงต้องเข้าบริษัทเร็วกว่าทุกวัน เพราะเช้านี้มีนัดประชุมสรุปผลครั้งสุดท้ายก่อนงานเปิดตัวโรงแรมของเขาที่ประเทศไทยจะจัดขึ้นในอีกสองสัปดาห์

ขายาวของมาร์คก้าวเข้ามาในห้องนอนของลูกสาวเพื่อปลุกตัวแสบอย่างเช่นทุกวัน แต่วันนี้เขากลับไม่พบลูกสาวตัวแสบอยู่บนเตียง ขายาวของมาร์คก้าวไปยังส่วนของห้องน้ำ เพื่อดูว่าลูกสาวของเขากำลังอาบน้ำอยู่อย่างที่เขาคิดหรือเปล่า

ยิ่งร่างสูงเดินเข้าใกล้ห้องน้ำมากขึ้น เสียงหัวเราะของคนสองคนที่เล็ดลอดออกมาจากห้องน้ำก็ยิ่งชัดขึ้น มือหนาดันประตูที่ปิดไม่สนิดช้าๆ จนเห็นลูกสาวของเขากำลังสนุกกับการอาบน้ำ โดยมีคนตัวเล็กนั่งหัวเราะอยู่ที่ขอบอ่าง

"อ้อนหม่ามี้ให้อาบน้ำให้ใช่ไหมเนี่ยเรา" มาร์คเดินเข้ามาหยุดที่อ่างล้างหน้าก่อนที่จะพูดขึ้นมา ทำเอาทั้งแบมแบมและกัสเบลต่างก็ต้องหันมามอง
"พี่มาร์ค มาเงียบๆแบมตกใจหมดเลย" คนตัวเล็กที่แอบสะดุ้งในตอนที่ได้ยินเสียงคนที่ยืนอยู่ด้านหลังพูดขึ้น
"พี่ขอโทษครับ ว่าไงหื้มเรา อ้อนให้หม่ามี้อาบน้ำให้ใช่ไหมครับ" มาร์คเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กพร้อมเอ่ยขอโทษ ก่อนที่จะหันไปพูดกับลูกสาวที่ยืนส่งยิ้มแหยมาให้เขาอยู่ในอ่างน้ำ
"จริงๆเลยนะเราเนี่ยหื้ม ไปเร็วไปแต่งตัวกันดีกว่า จะได้ลงไปกินข้าวกันลูก" มาร์คจัดการอุ้มกัสเบลออกจากอ่างอาบน้ำทันทีที่พูดจบ

กัสเบลตอบรับมาร์คก่อนที่จะวิ่งหายออกไปจากห้องน้ำเพื่อแต่งตัวทันที ทำเอาคนตัวเล็กที่ยืนมองอยู่ต้องเผื่อหัวเราออกมาก่อนที่จะเดินตามเด็กน้อยออกไปช่วยแต่งตัวให้

มาร์คเดินตามออกมานั่งอยู่ที่เตียงของลูกสาวที่ตอนนี้ถูกแบมแบมอุ้มขึ้นมานั่งรออยู่ที่เตียงเหมือนกันกับเขา มาร์คนั่งมองคนตัวเล็กที่กำลังเลือกเสื้อผ้าอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าของลูกสาวของเขาอย่างตั้งใจ แบมแบมดูมีเสน่ห์มากๆในตอนที่เจ้าตัวกำลังตั้งใจทำอะไรสักอย่าง สายตาที่ดูมุ่งมั่น และท่าทางทะมัดทะแมง ทำให้ใครก็ตามที่ได้เห็นไม่อาจละสายตาจากคนตัวเล็กได้ รวมถึงเขาให้ตอนนี้ด้วยเช่นกัน

"พี่มาร์คครับ พี่มาร์ค" แบมแบมเรียกคนที่กำลังจ้องเขาอยู่บนเตียง ก่อนที่มือเรียวจะแตะลงที่แขนแกร่งของอีกคน จนเจ้าตัวถึงกับสะดุ้ง
"คะ ครับ" เสียงที่ตะกุกตะกักตอบรับขึ้นตัวเล็กออกไป ทำเอาขึ้นตัวเล็กต้องยิ้มออกมาให้กับคนตรงหน้า
"พี่มาร์คลงไปรอทานข้าวข้างล่างก่อนก็ได้นะครับ เดี๋ยวแบมมัดผมให้ลูกเสร็จแล้วจะรีบตามลงไปครับ" มาร์คหันไปมองลูกสาวที่ยืนยิ้มอยู่ข้างๆเขา ถึงได้เห็นว่ากัสเบลอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนธรรมดาๆแต่ดูไม่ธรรมดา ด้วยการจับแมทกันด้วยฝีมือของตัวเล็กตรงหน้าเขา

"ไม่เป็นไรครับ แบมจะเสร็จแล้วนิครับ พี่รอลงไปพร้อมเรากับลูกเลยดีกว่า"
"เอางั้นก็ได้ครับ งั้นรอแบมกับลูกแปบนึงนะครับ" บทสนทนาจบลงแค่นั้น แบมแบมก็กลับไปสนใจทรงปมของลูกสาวแทน ไม่นานนักเปียสวยทั้งสองข้างของเด็กน้อยก็เรียบร้อย มาร์คจึงจัดการอุ้มลูกสาวพร้อมกับจับมือคนตัวเล็กลงไปทานข้าวทันที


ทันทีที่ทั้งสามคนนั่งประจำที่กันที่โต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว ข้าวต้อมปลาหอมฉุยก็ถูกยกออกมาเสิร์ฟให้กับคนทั้งสาม

"ข้าวต้มปลา" มาร์คที่หยิบช้อนขึ้นมาขนข้าวต้มตรงหน้าก็ต้องแปลกใจ เพราะเมนูนี้ไม่ได้ขึ้นโต๊ะอาหารมานานแล้ว ตั้งแต่วันที่ยองแจทักว่าไม่ชอบมันเพราะมีกลิ่นคาวของปลา
"ค่ะคุณมาร์ค แต่คราวนี้ไม่มีกลิ่นคาวแน่นอนค่ะ เพราะคุณแบมเป็นคนลงมือเองเลยนะคะ"
มาร์คหันไปมองคนที่กำลังนั่งเป่าชามข้าวต้มให้กับกัสเบลอยู่ข้างๆเขา ก่อนที่เจ้าตัวเองจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้กับเขาเมื่อนาพูดจบ ไม่ได้มีการพูดคุยอะไรเกิดขึ้นระหว่างมาร์คและแบม จะมีก็แต่เสียงของตัวแสบที่ชมคนตัวเล็กว่าทำอาหารอร่อยอยู่ไม่ขาด จนกระทั้งมื้อเช้าจบลง

มาร์คขอตัวเข้าบริษัททันที แบมแบมและกัสเบลจึงเดินออกมาส่งมาร์คขึ้นรถด้วย แบมแบมเดินเข้าไปเคาะกระจกรถด้านฝั่งตรงข้ามคนขับหลังจากที่มาร์คสตาร์ทเครื่องเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับบอกบางอย่างกับอีกคนจนเจ้าตัวยิ้มหน้าบานจนแบมแบมนึกหมันใส้ มาร์คพูดกับแบมแบมอีกไม่กี่คำก็ขับรถออกจากบ้านไปตรงไปยังบริษัททันที



- บริษัท MTB Group -

การประชุมสรุปก่อนการเปิดตัวโรงแรมในเครือลากยาวมากว่าสามชั่วโมง พร้อมกับข้อสรุปตรีมงาน พร้อมวันเดินทางและที่พักของทีมงาน เพราะว่างานเปิดตัวโรงแรมในครั้งนี้เกิดขึ้นที่ประเทศบ้านเกิดของครตัวเล็ก มาร์คจึงตั้งใจที่จะพาลูกสาวและแบมแบมเดินทางร่วมไปด้วย และหลังจากงานเปิดตัวเรียบร้อยแล้วเขายังวางแผนที่จะพาคนทั้งสองได้เที่ยวพักผ่อนกันต่ออีกด้วย

"คุณศิ ผมรบกวนคุณช่วยเช็คให้ผมหน่อยนะครับว่าที่ไทยตอนนี้มีที่ไหนน่าเที่ยวบ้าง" มาร์คขอให้เลขาคนสวยเช็คสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจทันทีที่เดินออกจากห้องประชุม
"ได้ค่ะบอส อ๋อ ศิพอจะมีที่แนะนำบอสอยู่ที่นึงค่ะ เพื่อนศิเพิ่งจะไปกันมา แปบนึงนะคะบอส" ศศิรับคำสั่งจากมาร์ค ก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่า เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เพื่อนเธอที่เพิ่งไปเที่ยวไทยมาเล่าที่เที่ยวที่นี่ให้เธอฟัง จนเธอเองก็อยากไป

เลขาสาวเร่งฝีเท้ากลับมาที่โต๊ะทำงานของตัวเอง เพื่อหยิบโทรศัพท์มือถือที่ไม่ได้ติดตัวเข้าห้องประชุมด้วย ก่อนจะเดินตามมาร์คเข้าไปในห้องทำงาน เพื่อเปิดรูปสถานที่ให้มาร์คได้ดู

"ที่ไหนครับเนี่ย บรรยากาศน่าไปมากเลยครับ" มาร์คถามขึ้นหลังจากได้เห็นรูปที่เพื่อนของศศิส่งมาให้ทั้งหมด
"เพื่อนศิบอกว่า เป็นไร่ดอกไม้ที่ใหญ่อันดับหนึ่งในภาคเหนือค่ะบอส เริ่มเป็นสถานที่ท่องเที่ยวติดอันดับของประเทศไทยเมื่อห้าหกปีที่แล้วค่ะ" ศศิบอกเล่าในสิ่งที่ได้รับฟังมาจากเพื่อน และข้อมูลที่ตัวเขาเองหาเอาไว้บ้าง

ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ดึงความสนใจของคนในห้องให้หันกลับไปมอง ก่อนที่จะเห็นร่างเล็กของกัสเบลวิ่งนำหน้าคนตัวเล็กเข้ามาในห้อง

"แด๊ดดี๊" เสียงตะโกนที่มาพร้อมกับรอยยิ้มของกัสเบลดังขึ้นทันทีที่ผ่านพ้นประตูห้องที่แบมแบมเป็นคนเปิดให้ ก่อนที่ร่างน้อยๆจะวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปหาคนเป็นพ่อที่นั่งยิ้มอยู่ที่โต๊ะทำงาน
"ถืออะไรมาเยอะแยะเลยคะน้องแบม" ศศิเอ่ยถามพร้อมกับเดินเข้าไปช่วยคนตัวเล็กที่หอบข้าวของมาเต็มสองมือ
"ขอบคุณครับพี่ศิ พอดีแบมทำมื้อเที่ยงกับของหวานมาให้พี่มาร์คน่ะครับ แต่แบมไม่ลืมของพี่ศิหรอกนะครับ" แบมแบมเดินตามเลขาคนสวยที่ต่อให้อายุจะปาเข้าไปแตะที่เลขสามแล้ว แต่ก็ยังคงสวยไม่สางไปยังโซฟากลางห้องทำงานของมาร์ค
"จริงหรอคะน้องแบม น้องแบมนี่น่ารักจริงๆเลยนะคะ อุตสาทำมาเผื่อพี่ด้วย บอสคิดเหมือนศิไหมคะ" ศศิเอ่ยชมคนตัวเล็กตรงหน้า ก่อนที่จะหันไปถามความคิดเห็นเจ้าหน้าตัวเอง ที่นั่งยิ้มมองเธอและคนตัวเล็กอยู่ก่อนแล้วด้วยรอยยิ้ม

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ พี่ก็ชมแบมเกินไป มาครับ มาทานกันก่อนนะครับ เติมพลังกันก่อนค่อยไปทำงานกันต่อ"
แบมแบมยิ้มรับคำของศศิ ก่อนที่จะจัดเตรียมมื้อเที่ยงตรงหน้า โดยที่เลขาคนสวยคอยช่วย ผัดไทยกุ้งสดที่คนตัวเล็กเลือกมาเป็นมื้อกลางวันถูกเผยให้ลูกมืออย่างศศิได้เห็นจนได้รับคำชมไม่ขาดปาก ก่อนที่เจ้าตัวอย่างแบมแบมจะเอ่ยเรียกให้สองพ่อลูกที่ยังคงนั่งเล่นกันอยู่ที่โต๊ะทำงานให้มาทานมื้อกลางวันกันอีกครั้ง

มื้อกลางวันของคนทั้งสามเต็มไปด้วนเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ ศศิเองตั้งแต่ทำงานกับมาร์คมา ไม่บ่อยครั้งนักที่เธอจะได้เห็นรอยยิ้มของมาร์ค ที่เกิดขึ้นจากคนที่ไม่ใช่คนในครอบครัว ส่วนใหญ่แล้วรอยยิ้มของเจ้านายเธอมักเกิดขึ้นในตอนที่เจ้านายต้องออกงานสังคมหรือต้องเจอกับผู้ใหญ่เท่านั้น ถือว่าคนตัวเล็กที่กำลังดูแลสาวน้อยอยู่ในตอนนี้นั้นเป็นคนแรกเลยก็ว่าได้ที่ทำให้เจ้านายของเธอยิ้มได้ง่ายๆ และนอกจากนั้นแล้ว เธอก็แอบหวังเล็กๆเหลือเกินว่า อยากให้คนตัวเล็กตรงหน้าได้เป็นมากกว่าพี่เลี้ยงชั่วคราวที่มาช่วยดูแลลูกสาวของเจ้านายของเธอขึ้นมาในสักวัน



"คุณศิครับ เดี๋ยวตอนบ่ายคุณช่วยโทรจองที่พักของไร่ดอกไม้ให้ผมด้วยเลยแล้วกันนะครับ" หลังจากมื้อกลางวันจบลง มาร์คที่ยังคงนั่งเล่นกับลูกสาวอยู่ที่โซฟาก็บอกให้ศศิได้จัดการเรื่องที่พักของไร่ดอกไม้ที่ศศิเป็นคนแนะนำให้ทันที
"ค่ะบอส ๅถ้าอย่างนั้นศิขอออกไปช่วยน้องแบมที่ครัวก่อนแล้วจะรีบจัดการเรื่องจองที่พักให้ทันทีเลยคะ" ศศิรับคำสั่งของมาร์ค พร้อมกับขอตัวออกไปช่วยคนตัวเล็กล้างจานที่ครัวทันที

และเมื่ออิ่มท้องเรียบร้อยแล้ว เด็กน้อยที่ก่อนหน้านี้ส่งเสียงเจื่อยแจ้วเล่นกับมาร์คอยู่นั้น ก็เริ่มหมดฤทธิ์ลงเพราะความง่วงที่เริ่มเล่นงาน มาร์คจึงจัดการอุ้มเด็กแสบเข้าไปในห้องนอนก่อนที่จะอยู่กล่อมสาวน้อยให้หลับอย่างทุกครั้งที่เคยทำ

"ลูกหลับแลัวหรอครับพี่มาร์ค" แบมแบมที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว กลับเข้ามาในห้องทำงานอีกครั้ง แต่ไม่เห็นสองพ่อลูกจึงเดินเข้ามาดูในห้องนอน ถึงได้เห็นว่ามาร์คกำลังนั่งมองลูกสาวที่หลับไปแล้วอยู่บนเตียง
"ครับ เราออกไปข้างนอกกันเถอะครับ พี่มีเรื่องจะคุยกับแบมด้วย" มาร์คพูดจบก็ลุกขึ้นห่มผ้าให้ลูกสาว ก่อนที่จะเดินออกจากห้องนอน ตามคนตัวเล็กที่เดินออกไปรอตัวเองข้างนอกก่อนแล้ว

มาร์คเดินออกมาจากห้องนอนก็มาพบกับคนตัวเล็กที่นั่งรอเข้าอยู่ที่โซฟากลางห้องเรียบร้อยแล้ว มาร์คจึงสาวเท้าเข้าไปนั่งลงข้างๆแบมแบม

"พี่มาร์คมีเรื่องอะไรจะคุยกับแบมหรอครับ" ทันทีที่มาร์คนั่งลงข้างๆ แบมแบมก็เอ่ยปากถามในสิ่งที่มาร์คต้องการจะพูดกับเขาทันที
"คืออาทิตย์หน้าพี่ต้องไปเปิดตัวโรงแรมใหม่ที่ภูเก็ตน่ะครับ แล้วพี่ก็รู้มาว่าแบมเป็นลูกครึ่งไทยเกาหลี และอีกอย่างคุณแม่ของแบมก็อยู่ที่ไทย พี่เลยตั้งใจจะพาแบมกับกัสเบลไปด้วยกัน"
"จริงหรอครับพี่มาร์ค" คนที่กำลังตั้งใจฟังก็ถามขึ้นมาทันทีที่มาร์คพูดจบ ท่าทางเหมือนเด็กน้อยที่ได้ของเล่นถูกใจ ตาเป็นประกายความสุขกับรอยยิ้มที่ไม่ต้องอธิบายคนที่เห็นก็รับรู้ได้ว่าทันทีว่าคนตัวเล็กกำลังดีใจมากแค่ไหน

ด้วยความที่หลายเดือนที่ผ่านแจ็คสันงานเยอะบวกกับช่วงพักหลังมานี้ก็มีเรื่องราวมากมายให้แบมแบมได้เจอ ทำให้แบมแบมเองไม่ค่อยได้คุยกับคนเป็นแม่เท่าไหร่นัก ความคิดถึงมันเลยมีมากเก็นพิเศษ ความจริงแล้วถ้าหากว่าเขาไม่ได้เข้ามาเป็นพี่เลี้ยงชั่วคราวให้กับกัสเบล เขาก็ตั้งใจจะบินกลับไปหาคนเป็นแม่ถึงประเทศไทยให้หายคิดถึง และก็อยากกลับไปดูแลไร่ดอกไม้ช่วยคนเป็นแม่ด้วย

"ครับ พี่จะพาแบมกับกัสเบลไปด้วย หลังจากงานเปิดตัวโรงแรมพี่เองก็อยากอยู่พักผ่อนต่อที่ไทยอีกอาทิตย์นึงด้วย ตอนนี้พี่ให้ศิจัดการเรื่องที่พักให้แล้ว" มาร์คตอบกับคนตัวเล็กตรงหน้าออกไป พร้อมกับบอกระยะเวลาที่เขาจะอยู่พักผ่อนต่อที่ไทย
"ถ้าอย่างนั้นแบมข..."

ก๊อก ก๊อก

"ขออนุญาตค่ะบอส" ศศิเดินเข้ามาในห้องอีกครั้งพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ
"มีอะไรหรือป่าวครับ" มาร์คหันไปถามเลขาทันทีเมื่อเห็นว่าอีกคนถือแท็บเล็ทเข้ามาหาตนด้วย
"พอดีว่าทางไร่ดอกไม้ที่คุณมาร์คต้องการไปพักกำลังมีโปรโมชั่นเข้าพักในช่วงสิ้นปีน่ะค่ะ ศิเลยเอามาให้คุณมาร์คได้ดูก่อนค่ะ" พูดจบก็ยื่นแท็บเล็ตที่กำลังโชว์โปรโมชั่นที่ว่าให้กับมาร์ค ทำให้แบมแบมเองที่นั่งอยู่ข้างๆกันได้เห็นด้วย
"อย่าบอกนะครับว่าพี่มาร์คจะไปพักผ่อนที่ไร่บีบีฟาร์ม" แบมแบมหันไปถามคนข้างๆที่กำลังอ่านรายละเอียดโปรโมชั่นอยู่ทันทีี
"ใช่ครับ คุณศิเขาแนะนำมา แล้วพี่ก็เห็นว่าที่นี่สวยดีน่ะครับ ใช่สิตอนนี้ที่ไทยก็กำลังอยู่ในช่วงฤดูหนาวด้วยนิใช่ไหม" มาร์คตอบคำถามน้องทั้งๆที่ตาก็ยังคงอ่านรายละเอียดในจอ ก่อนที่จะหันมาถามคนตัวเล็กข้างๆเรื่องฤดูกาล
"ใช่ครับ ตอนนี้ที่ไทยอยู่ในช่วงฤดูหนาวครับ แล้วก็เป็นช่วงที่ดอกไม้ในไร่เบ่งบานและสวยที่สุดเลยล่ะครับ แล้วอีกอย่างพี่มาร์คไม่ต้องจองที่พักแล้วละครับ ถ้าพี่มาร์คอยากไปที่นี้จริงๆ แบมจะเป็นไกด์พาทัวร์เองครับ"




------------------------------------------------–-------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #57 Aon Meyjforever (@aon_meyj4ever) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 04:45
    จะได้ไปพบว่าที่แม่ยายแล้วนะพี่มาร์ค ^^
    #57
    0
  2. #56 WWaraporn (@WWaraporn) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 01:24

    ไปไทยคราวนี้สารภาพรักกับแบมไปเลยคะพี่มาร์ค

    #56
    0