พี่เลี้ยงคนนี้...หม่ามี้หนู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,287 Views

  • 90 Comments

  • 161 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    59

    Overall
    7,287

ตอนที่ 20 : Chapter 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    8 ม.ค. 62


มือหนาฉุดดึงแขนของอีกคนที่กำลังเดินนำตัวเองอยู่เอาไว้เบาๆ พอให้อีกคนหันกลับมามองทางตัวเอง ก่อนที่นิ้วโป่งจะทำหน้าที่ชี้ผ่านไหล่กว้างไปยังตำแหน่งที่อยู่ด้านหลัง ภาพของคนสองคนที่กำลังยืนกอดกันอยู่กลางสนามบิน ปรากฏให้ร่างอวบได้เห็นพร้อมกับรอยยิ้ม

"อะไรคือยืนกอดกันกลางสนามบินแบบนั้นอ่ะเฮีย เกิดอะไรขึ้นกันครับ" ยองแจเอ่ยถามคนตรงหน้า แต่สายตามกลับจับจ้องอยู่ที่มาร์คและแบมแบมที่ยังยืนกอดกันอยู่ที่เดิม
"เฮียก็ไม่แน่ใจนะหมวย แต่ดูจากหน้าเพื่อนเฮียแล้ว เฮียว่าน่าจะเป็นเรื่องที่ดีนะครับ" แจ็คสันหันหลังกลับไปมองบ้างก่อนจะบอกออกไปตามสิ่งที่เห็น
"เฮียกำลังจะบอกแจว่า สองคนนั้น" การพยักหน้าเบาๆเพียงครั้งเดียวแทนคำตอบของแจ็คสันคือเครื่องยืนยันสิ่งที่เขาคิดได้เป็นอย่างดี

แจ็คสันที่ยืนมองคนทั้งคู่ด้วยรอยยิ้ม แต่ในใจกับมีสิ่งที่ตัวเขาเองอยากจะรู้ เพราะก่อนหน้าที่จะออกมาจากบ้านเขาเพิ่งจะคุยกับมาร์คในเรืื่องนี้ และสิ่งที่เขาได้รับรู้มาจาามาร์คบวกกับการกระทำของแบมแบมเอง มันไม่ได้มีอะไรที่จะบอกให้รู้เลยว่า เพราะอะไรที่ทำให้เหตุการณ์ตรงหน้านี่มันเกิดขึ้น

"อายองแจ ปล่อยๆน้องเบลก่อนค่ะ" เสียงหลานสาวที่ถูกยองแจอุ้มเรียกให้แจ็คสันหันกลับไปมอง ก่อนที่ร่างน้อยๆของหลานสาวตัวแสบที่ยองแจปล่อยลงกับพื้นจะวิ่งดุ๊กดิ๊กกลับไปหามาร์คและแบมแบม
ยองแจเองที่พอปล่อยให้หลานสาวตัวแสบได้เป็นอิสระเดินเข้ามาคล้องแขนของแจ็คสันพลางเอาคางวางลงบนไหล่กว้างเพื่อมองการกระทำของหลานสาวที่แสนจะน่ารักจนอยากจับมาฟัดให้หายหมันเขี้ยวเสียตรงนั้น

"ไปเที่ยวรอบนี้อยากมีแบบนี้สักคนไหมล่ะครับ เฮียทำให้ได้นะหมวย" จบประโยคของแจ็คสันมืออวบของอีกคนก็จัดการฟาดไปที่อกแกร่งแก้เขิน ก่อนจะเดินหนีเขาไป ทำเอาแจ็คสันเองต้องหลุดหัวเราะให้กับท่าทางของคนรักขึ้นมาบ้าง


แรงกระตุกเบาๆที่ชายเสื้อของมาร์ค ทำให้เจ้าตัวต้องผละออกจากคนตัวเล็กในอ้อมกอด ก่อนจะเห็นลูกสาวที่กำลังเงยหน้ามองเขากับแบมแบมตาแป๋ว เขาจึงย่อตัวลงไปอุ้มเด็กแสบขึ้นมา

"แด๊ดดี๊ขา กอดกอดน้องเบลด้วยซี่ หม่ามี้ด้วยนะคะ กอดกอดน้องเบลด้วย" คำพูดน่ารักของเด็กน้อยทำให้คนตัวเล็กมองดูด้วยความเอ็นดู ก่อนที่บรรยากาศรอบๆจะทำให้เขานึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เขากำลังอยู่ที่สนามบิน และตำแหน่งที่เขายืนอยู่ตอนนี้มันก็อยู่กลางสนามบิน งั้นเมื่อกี๊นี้เขากับมาร์คก็ยืนกอดกันอยู่กลางสนามบิน งั้นหรอ

แบมแบมกวาดสายตามองไปรอบตัวเอง กลับต้องเจอกับสายตาหลายคู่ที่มองมาที่เขาและมาร์คอยู่เช่นกัน รอยยิ้มของคนเหล่านั้นบอกกให้คนตัวเล็กรู้ว่าทุกการกระทำที่เกิดขึ้นก่อนหน้าอยู่ในสายตาของพวกเขา ทำเอาใบหน้าหวานรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมา จนต้องเดินเข้าหาสองพอลูกอย่างหาเกราะกำบังให้กับใบหน้าหวานที่เริ่มขึ้นสีทันที

"พี่มาร์ค แบมว่าเราตามพี่แจ็คกับยองแจไปที่ร้านอาหารกันเถอะครับ ป่านนี้คงรอทานข้าวแล้ว" เสียงของคนที่ยังก้มหน้าเผื่อซ่อนความเขิน โดยที่ไม่รู้เลยว่า แม้เจ้าตัวจะพยายามซ้อนใบหน้าหวานที่ตอนนี้คงจะขึ้นสีแดงเรื่อขนาดไหน ก็ไม่รอดพ้นจากสายตาของคนตรงหน้าไปได้

มาร์คปล่อยกัสเบสลงจากการโอบอุ้ม มือขวายังคงจับจูงมือป้อมๆของลูกสาวเอาไว้ ก่อนที่มือขวาของกัสเบสจะยื่นไปคว้าเอามือซ้ายของแบมแบมเอาไว้อย่างเด็กช่างรู้ ทำเอาแบมแบมเองต้องมองด้วยความสงสัยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าของมาร์ค

"ไปกินข้าวกันครับ" คำพูดสั้นๆที่มาพร้อมรอยยิ้มของมาร์ค ยิ่งทำให้แบมแบมต้องรู้สึกประหม่า แต่ก่อนที่จะได้ขัดอะไรแบมแบมก็ถูกมือป้อมๆกระตุกเบาๆเหมือนส่งสัญญาณให้เขาเดินตามออกไป

ภาพของสองหนุ่มกับหนึ่งเด็กสาวที่เดินจูงมือกันอยู่ในสนามบิน กลายเป็นภาพที่แสนจะอบอุ่นและน่ารักของเหล่าผู้ที่เดินผ่านไปผ่านมา จนหลายๆคนยังต้องแอบหยิบกล้องหรือโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเก็บเอาไว้ ไม่ต่างจากยองแจที่จะยกโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาถ่ายภาพตรงหน้าผ่านกระจกใส่ของร้านอาหารเก็บไว้บ้างเหมือนกัน
รูปภาพที่เพิ่งถูกถ่ายถูกส่งไว้ในห้องแชทที่มีรูปและวีดีโอของคนทั้งสามที่ถูกส่งไปแล้วก่อนหน้านี้มากมายอีกครั้ง ยองแจแอบพูดคุยถึงความเคลื่อนไหวของมาร์คและแบมแบมให้กับน้องชายของเขาฟังตลอดตั้งแต่วันที่ยูคยอมบินกลับแอลเอไป บทสนทนามากมายของยูคยอมบอกให้ยองแจรับรู้ได้ว่า การที่เขากลับไปเยี่ยมครอบครัวครั้งนี้ เขาต้องถูกป๊าม๊าซักฟองเรื่องของพี่ชายจนสะอาดแน่ๆ และเขาก็เตรียมการและจะต้องให้พี่แจ็คช่วยด้วยอีกแรง

นิ้วอวบยังคงพิมพ์รั่วอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ เสียงหัวเราะน้อยๆที่หลุดออกมาในบางครั้ง ทำให้แจ็คสันที่นั่งดูเมนูอาหารอยู่ข้างอดยิ้มตามไปด้วยไม่ได้

"รายงานอะไรยูคยอมอีกแล้วเรา" เสียงของแจ็คสันเรียกให้คนที่นั่งอยู่ข้างหันมามองพร้อมกับส่งสายตาค้อนวงใหญ่ให้ไปหนึ่งที จนเจ้าตัวแอบขำ
"รายงานอะไรเล่าเฮีย เขาเรียกว่าบอกเล่าให้กันฟังต่างหาก"
"สั่งอาหารก่อนไหมครับ เดี๋ยวค่อยกลับไปคุยต่อ หรือว่าจะรอไอ้มาร์ค" แจ็คสันพูดพร้อมกับยื่นเมนูอีกเล่มให้กับยองแจ
"แจเอาข้าวหน้าแกงกระหรี่ครับ ของเฮียมาร์คเอาเป็นชุดข้าวอะไรมาก็ได้ครับ ของน้องเบลเอาเป็นซูชิไข่หวานกับข้าวหน้าหมู อ้ออ เอากุ้งเทมปุระด้วยนะเฮีย ของแบมพี่ก็จัดการสั่งแทนเลยครับ พี่น่าจะรู้ว่าแบมชอบอะไร สามคนนั้นมาจะได้ไม่ต้องรออาหารนาน"
รายการอาหารที่ถูกสั่งออกมาโดยที่เมนูไม่ได้ถูกเปิดเลยสักหน้า แถมสายตายังคงจดจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์ไปไหน

รายการอาหารทั้งหมดของยองแจถูกแจ็คสันทวนให้กับพนักงานอีกครั้ง เขาจึงสั่งในส่วนของเขาเพิ่มไปอีกหน่อย พนักงานจึงออกไป มุมที่ทั้งคู่เลือกนั่งค่อนข้างจะเป็นมุมที่มีความเป็นส่วนตัวหน่อยๆ ด้วยเพราะว่าเขากลัวว่าความแสบซนของหลานจะไปรบกวนการทานอาหารของลูกค้าท่านอื่น และเพราะตัวแจ็คสันเองอยากได้ความเป็นส่วนตัวจากเหล่าแฟนคลับที่อาจจะมาเจอเขาที่นี้ ทุกคนจะได้ไม่อึดอัดไปด้วย


มาร์คพากัสเบลและแบมแบมเข้ามาในร้านอาหารญี่ปุ่นพลางสอดสายตาหาคนที่เข้ามารอเขาอยู่ก่อนแล้ว ก่อนที่จะเห็นเพื่อนของเขาอย่างแจ็คสันโบกมือให้กับเขาอยู่ในมุมหนึ่งของร้านที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว จึงตรงเข้าไปหาทันที

มาร์คให้คนตัวเล็กได้เข้าไปนั่งด้านในติดกระจกตามด้วยกัสเบลลูกสาวตัวแสบของเขา อาหารทานเล่นที่แจ็คสันสั่งเพิ่มให้กับหลานสาวพร้อมกับซูชิไข่หวานถูกนำออกมาเสริฟหลังจากที่สมาชิกมากันครบแล้ว แววตาเป็นประกายของเด็กน้อยที่เห็นของโปรดของตัวเองอยู่ตรงหน้า ทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนต่างมองด้วยความเอ็นดู ก่อนที่ร่างน้อยๆจะหยิบซ้อมขึ้นมาถือเอาไว้ แบมแบมจึงจัดการเลื่อนจานซูชิไข่หวานที่อยู่กลางโต๊ะเข้ามาใกล้ๆ ทำเอาอีกสามคนต้องมองหน้ากันด้วยความงุงงง

"มีอะไรหรือป่าวครับ" แบมแบมถามขึ้นเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นคนทั้งสามนั่งมองหน้ากันอยู่
"แบม น้องเบลเคยบอกเราหรือเปล่าว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร" เป็นแจ็คสันที่เป็นคนถามคนตัวเล็กที่มองมาทางพวกเขาอย่างสงสัยอยู่เหมือนกัน
"ก็เปล่านิครับ อย่าบอกนะครับว่า น้องเบลไม่ชอบซูชิไข่หวาน น้องเบ..."

คำถามของแจ็คสันทำใหคนตัวเล็กฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเขาอาจจะทำให้เด็กน้อยงอลขึ้นมาได้ ถ้าหากส่งสิ่งที่เด็กน้อยไม่ชอบให้ จึงตั้งใจจะก้มลงไปขอโทษ แต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้แบมแบมต้องยิ้มกว้าง เมื่อจานซูชิไข่หวานถูกมือป้อมๆกอดเอาไว้ ใบหน้ายิ้มแย้มอย่างคนได้ของถูกใจถูกส่งมาให้พร้อมกับปากน้อยๆที่กำลังเคี้ยวซูชิจนแก้มตุ่ย

"พี่ไม่ได้บอกว่าน้องเบลไม่ชอบ แต่พี่แค่อยากรู้ว่าทำไมแบมถึงหยิบซูชิให้น้องเบลก็แค่นั้น พี่คิดว่าน้องเบลบอกเรา" เสียงแจ็คสันเรียกให้คนตัวเล็กหันกลับไปมองตัวเองอีกครั้ง
"ใช่ครับ นั่นนะของโปรดตัวแสบเขาเลยล่ะแบม นอกจากเฮียมาร์คแล้วตัวแสบไม่เคยแบ่งให้ใครกินหรอก"
"จริงหรือครับ งั้นถ้าหม่ามี้อยากลองกินซูชิของน้องเบล น้องเบลจะแบ่งให้หม่ามี้หรือเปล่าน๊า" หลังจากที่ได้ฟังแบมแบมก็เลือกที่จะก้มลงไปแกล้งเด็กน้อยที่กำลังสนใจอยู่แต่ซูชิในจาน

กัสเบลหันมามองหน้าแบมแบมสลับกับซูชิที่เหลืออยู่ในจานเพียงสองชิ้น ก่อนที่ซ้อมในมื้อจะยื่นมาจออยู่ที่ปากของคนตัวเล็กพร้อมกับซูชิไข่หวานชิ้นไม่ใหญ่นัก ทำเอาแบมแบมเองต้องหันกับไปมองแจ็คสันกับยองแจที่นั่งปากค้างไปเรียบร้อย ก่อนจะหันมามองหน้ามาร์คที่นั่งยิ้มให้เขาพร้อมพยักหน้าให้เขาหนึ่งที ีแบมแบมจึงกินซูชิชิ้นนั้นพร้อมกับหอมแก้มกลมๆของเด็กน้อยแถมไปด้วย
หลังจากที่มื้อเย็นจบลง ทั้งสี่คนก็มารวมตัวกันอยู่ที่ร้านของฝากที่อยู่ภายในสนามบิน ของแบรนด์แนมหลายชิ้นถูกหยิบลงตระกร้าด้วยฝีมือของมาร์ค ยองแจ และแจ็คสัน ต่างจากคนตัวเล็กที่ตอนนี้ทำหน้าที่ถือตระกร้าที่ภายในมีแต่ขนมที่เด็กน้อยเป็นคนหยิบใส่ตระกร้าเอง อยู่ในโซนขนมของฝากของทางร้าน ขนมหลายชิ้นที่เด็กน้อยเลือกมาถูกนำกลับไปวางคืนไว้ที่เดิมของมัน เมื่อคนตัวเล็กเห็นว่ามันไม่ได้ให้ประโยชน์แก่เด็กน้อยตรงหน้าเขาสักเท่าไหร่

"หม่ามี้ขา เก็บขนมของน้องเบลทำไมคะ" เสียงเด็กน้อยเอ่ยถามคนตัวเล็กที่กำลังเก็บขนนคืนเชล
"อึ๊บ น้องเบลฟังหม่ามี้นะคะ ขนมที่หม่ามี้เก็บพวกนี้ มันจะทำให้น้องเบลฝันผุ บางอันมันจะทำให้น้องเบลป่วยได้นะคะ ถ้าน้องเบลกินมันเยอะเกินไป" คนตัวเล็กอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาก่อนจะบอกเหตุผลที่เขาต้องเก็บขนมไม่มีประโยชน์พวกนั้นกลับเข้าที่เดิมของมัน
"แต่หม่ามี้ขา น้องเบลอยากกินมันจริงๆนะคะ" เสียงแผวเบาของเด็กน้อยดังออกมาอย่างขอให้คนที่อุ้มตัวเองอยู่อนุญาต แต่ก็ไม่กล้ามากพอด้วยกลัวถูกดุ จนคนตัวเล็กนึกเอ็นดูเด็กน้อยที่เอาแต่ก้มหน้าเล่นนิ้วของตัวเอง

จมูกรั้นกดลงที่กลุ่มผมของคนที่ตัวเองอุ้มด้วยความเอ็นดู น้องเบลเป็นเด็กที่ค่อนข้างเอาแต่ใจ ถ้าเจ้าตัวอยากได้อะไรจะขอตรงๆและอ้อนจนคนที่โดนอ้อนต้องยอมให้ในสิ่งที่เธอต้องการ แต่ในขณะเดียวกันเธอก็มักจะฟังเหตุผลและยอมรับเสมอถ้าสิ่งที่เธอต้องการนั้นคือสิ่งที่ผู้ใหญ่ไม่อนุญาตหรือเห็นด้วย และเธอจะไม่งอแงเด็ดขาดถ้าผู้ใหญ่ได้ตัดสินใจไปแล้ว และนี่คือสเน่ห์ของเด็กคนนี้ที่ทำให้ใครๆก็ตกหลุมรักเธอ และหนึ่งในนั้นก็คือเขานี่แหละที่ตกหลุมรักเด็กคนนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า

"แล้วน้องเบลไม่กลัวฟันผุหรอคะ ไม่กลัวคุณหมอด้วยใช่ไหมคะ" แบมแบมแกล้งถามออกไปให้เด็กน้อยได้ฉุกคิดว่าสิ่งที่เขาต้องการอาจจะทำให้เขาต้องพบกับสิ่งที่เด็กทุกคนต่างกลัว
"กลัวซี่ คุณหมอชอบฉีดยา น้องเบลเจ็บ น้องเบลไม่ชอบ น้องเบลไม่กินแล้วคะหม่ามี้ น้องเบลไม่อยากโดนฉีดยา" พูดจบหัวทุยๆของเด็กแสบก็ทิ้งลงซบกับไหล่เล็กของแบมแบมทันที
"เอ้ แต่ถ้าน้องเบลอยากกินขนมพวกนี้จริงๆ เรามาทำข้อตกลงกันดีไหมคะ" หัวทุยๆเด้งขึ้นมาทันทีหลังจากที่แบมแบมพูดจบประโยชน์
"ยังไงหรอคะหม่ามี้" แววตาสงสัยถูกสงไปให้คนตัวเล็กพร้อมกับการเอี้ยงคอมองหน้าหม่ามี้ของเด็กน้อย เป็นอะไรที่น่าฟัดมากสำหรับคนที่ได้เห็น
"ถ้าหม่ามี้อนุญาตให้น้องเบลซื้อขนมพวกนี้กลับบ้านได้ ทุกครั้งที่น้องเบลจะกินขนมพวกนี้ น้องเบลจะต้องกินผักตามจำนวนขนมที่น้องเบลทานนะคะ น้องเบลทำได้หรือเปล่า ถ้าน้องเบลทำได้ขนมพวกนี้จะเป็นของน้องเบลทันทีเลยค่ะ"

กัสเบลที่ฟังคำพูดของแบมแบมจบแล้ว หันไปมองขนมที่วางอยู่บนเชลสลับกับมองหน้าแบมแบมอย่างช่างใจ ถ้าเธอจะกินขนมพวกนี้เหมือนที่แด๊ดดี๊เคยอนุญาตให้เขากินได้ ครั้งนี้เธอต้องยอมรับข้อตกลงของหม่ามี้ เธอไม่อยากจะยอมรับข้อตกลงนี้เท่าไหร่นัก แต่ถ้าเธอไม่รับเธอก็จะไม่ได้กินขนมพวกนี้อีกแน่ๆ
.
"ก็ได้ค่ะ น้องเบลจะยอมกินผักตามจำนวนขนมพวกนี้ที่น้องเบลกินค่ะหม่ามี้ แต่หม่ามี้จะซื้อขนมพวกนี้ให้น้องเบลจริงๆใช่ไหมคะ" คำตอบของกับเบลทำให้แบมแบมต้องยิ้มรับทันทีเมื่อหลังจากวันนี้ไปเขาจะสามารถหลอกล่อให้เด็กที่ไม่ค่อยกินผักยอมกินมันได้สักที


"แบมนี่เก่งจริงๆเลยนะครับ" ยองแจพูดขึ้นหลังจากที่ยืนฟังบทสนทนาของคนตัวเล็กกับหลานสาวตัวแสบอยู่ไม่ไกลนัก ยองแจแอบชำเรืองมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆเขา ถึงได้เห็นว่า พี่ชายของเขาเองก็ยืนยิ้มให้กับภาพตรงหน้าอยู่เช่นเดียวกัน ก่อนที่ขายาวๆจะก้าวเข้าไปหาคนทั้งคู่ทันที



-----------------------------------------------------------
Talk
         เด็กน้อยติดกับคุณหม่ามี้สะแล้วคร้า เด็กไม่ยอมกินผักก็ต้องถูกหลอกล้อด้วนขนมนั่นแหละถึงจะถูกต้อง ส่วนคุณแด๊ดดี๊ที่ยืนแอบมองก็คงยิ้มแก้มปริไปแล้วจร้าา พี่กำลังคิดอะไรอยู่คะพี่มาร์ค 5555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #50 WWaraporn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:31

    น้องเบลติดกับหม่ามี๊แล้วค่ะ

    #50
    0
  2. #49 NokSan (@noknok18) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:20
    ขอบคุณ​มากๆค่ะอ่านจุใจมากเลยน่ารักทั้งครอบครัวเลยต่ะ
    #49
    0