พี่เลี้ยงคนนี้...หม่ามี้หนู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,293 Views

  • 90 Comments

  • 161 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    65

    Overall
    7,293

ตอนที่ 14 : Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    1 ม.ค. 62


หลังจากที่ทิ้งระเบิดให้แบมแบมต้องหน้าร้อนและรู้สึกประหม่าจนทำตัวไม่ถูก มาร์คก็พาตัวเองออกไปทำงานเสียที แต่ก็ไม่วายที่จะอุ้มลูกสาวตัวน้อยออกไปด้วย ซึ่งแบมแบมก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องลุกตามมาร์คออกไปด้วยอีกคน

เมื่อถึงเวลาที่แบมแบมต้องอยู่กับเด็กน้อยเพียงลำพัง เพราะเหล่าแม่บ้านต่างก็แยกย้ายกันทำงานของตัวเอง แบมแบมที่ไม่รู้ว่าปกติแล้วในหนึ่งวันเด็กน้อยของเขาต้องทำอะไรบ้าง จึงต้องหาตัวช่วยให้กับตัวเอง

"น้องเบลขา เดี๋ยวหนูนั่งวาดรูปเล่นไปก่อนนะคะ อาแบมขอไปโทรศัพท์แปบนึง เดี๋ยวอาแบมมานะคะ" แบมแบมหยิบโทรศัพท์เครื่องสวยของตัวเองขึ้นมา ก่อนที่จะบอกกับเด็กน้อยตรงหน้า
"คะ อาแบม" เมื่อได้คำตอบ แบมแบมจึงลุกจากโซฟาเดินออกจากห้องนั่งเล่นไปทันที
.
ตู๊ดด ตู๊ดด ตู๊ดด
.
(ว่าไงแบม มีอะไรหรือเปล่า) รอสายไม่นาน ปลายสายที่เขาโทรหาก็ส่งเสียงทักทายกลับมา
"เอ่ออ ยองแจ คือว่า แบมไม่รู้ว่า ในวันหนึ่งน้องเบลต้องทำอะไรบ้างอ่ะ พี่มาร์คไม่ได้บอกอะไรเลย แบมเลยต้องโทรมาถามยองแจเนี่ย"
(ฮ่าา แจก็คิดว่าเรื่องอะไร แบมไม่ต้องทำอะไรหรอก แค่ปล่อยแกเล่น อยู่เป็นเพื่อนเล่นกับแกก็พอแล้ว น้องเบลน่ะเลี้ยงไม่ยากหรอก แต่แกจะขี้อ้อนเท่านั้นเอง)
"แค่นั้นเองหรอยองแจ แล้วพวกขนมล่ะ พอดีแบมตื่นเช้ามาทำไว้ให้น้องเบลน่ะ แต่ยังไม่ได้ให้น้องทานเลย"

คำถามจากคนแบมแบมยังคงถูกถามออกมากับปลายสาย ทำให้ยองแจเห็นว่า แบมแบมเองใส่ใจหลานของเขามากแค่ไหน ก็อดยิ้มไม่ได้ นี่สินะ คนที่จะเข้ามาทำให้ครอบครัวของพี่ชายเขาสมบูรณ์เสียที

(เรื่องขนมหรอ น้องเบลเป็นคนชอบทานขนมมากเลยล่ะ ยิ่งพวกเค้ก แพนเค้กนี้ของโปรดแกเลย ส่วนใหญ่แล้ว แจจะพาน้องเบลออกไปทานที่ร้าน หรือไม่ก็ซื้อที่ร้าน ก่อนที่จะไปหาพี่มาร์คที่บริษัทน่ะ)
"จริงหรอยองแจ แบมทำแพนเค้กมาให้น้องเบลพอดีเลย ว่าแต่น้องเบลต้องไปหาพี่มาร์คด้วยใช่ไหม เมื่อกี้แบมได้ยินว่ายองแจพูดถึง"
(ใช่ๆ น้องเบลชอบไปหาพี่มาร์คช่วงบ่ายๆน่ะ แล้วก็จะอยู่จนกว่าพี่มาร์คจะเลิกงานเลย)

'ขอโทษนะแบมแบมที่แจต้องบอกแบบนั้น แต่แจแค่อยากช่วยพี่มาร์คเองนะ อย่าโกธรแจเลย' ยองแจได้แต่ขอโทษคนตัวเล็กใจใน ก็เขาอยากให้แบมแบมกับพี่ชายตัวเองได้อยู่ใกล้ๆกันนานๆนี่หน่า

(โอเคยองแจ มีแค่นี้ใช่ไหม แบมจะได้กลับเข้าไปหาน้องเบล ปล่อยให้แกอยู่คนเดียวนานๆกลัวแกจะงอแงเอาน่ะ) เสียงของปลายสายเรียกให้ยองแจกลับมาสนใจคู่สนทนาอีกครั้ง
"อื้มใช่ มีอะไรแบมโทรมาหาแจได้ตลอดเลยนะ แจฝากตัวแสบด้วยนะแบม"
(ได้ๆ ขอบคุณมากๆเลยนะยองแจ) แบมแบมพูดเพียงแค่นั้นสายก็ตัดไป


ยองแจยังคงยืนมองโทรศัพท์ในมือตัวเองอยู่หน้าสตูดิโอที่เขามาดูแลแจ็คสันแทนแบมแบม พร้อมกับคิดหาทางที่จะเปิดโอกาสให้พี่ชายของตัวเองอย่างมาร์ค ได้มีโอการที่จะจีบแบมแบมได้มากกว่านี้

"มายืนทำอะไรตรงนี้ครับ" แจ็คสันที่เห็นว่าคนรักออกมาข้างนอกนานแล้วยังไม่กลับเข้ามาสักที พอได้เวลาพักเพื่อถ่ายซีนต่อไปของโฆษณา ก็เดินออกมาตาม
"แจออกมาคุยกับแบมน่ะครับ พักแล้วหรอครับ" ยองแจหันกลับมาตอบ พร้อมกับเดินเข้ามาหาคนรัก
"ครับ มีเรื่องอะไรหรือป่าว" พูดพร้อมกับยกมือหนาขึ้นมาโอบเอวของยองแจเอาไว้ ก่อนที่จะพากันเดินกลับเข้าไปในสตูดิโอ
ภาพของนักแสดงหนุ่มที่เดินโอบเอวแฟนหนุ่มอยู่นั้น ตกอยู่ในสายตาของคนทั้งสตูดิโอ ก่อนหน้านี้เคยเห็นแจ็คสันกับแบมแบมแสดงออกต่อกันจนคิดว่าทั้งสองคนแอบคบกันนั้น ทุกคนต่างมองว่าแจ็คสันเป็นผู้ชายที่น่ารักและอบอุ่นมากๆแล้ว แต่พอได้มาเห็นแจ็คสันที่แสดงออกต่อคนรักของเขาจริงๆแบบนี้ ความน่ารัก ความอบอุ่นที่ทุกคนมองว่ามีมากอยู่แล้วกลับมีเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว

"ไม่มีอะไรมากหรอกครับ แบมแค่โทรมาถามว่า ในหนึ่งวันน้องเบลต้องทำอะไรบ้าง แล้วแบมต้องทำอะไรบ้างแค่นั้นแหละครับ"
"ไม่มีอะไร แล้วทำไมทำหน้าแบบนี้ล่ะ หื้มม ดูสิเนี่ย คิ้วจะผูกกันเป็นโบว์แล้ว" ไม่ว่าป่าวแต่แจ็คสันยังส่งมือหนาไปนวดที่หว่างคิ้วของยองแจให้อีกด้วย
"แจกำลังคิดว่า จะทำยังไงให้สองคนนี้ได้อยู่ด้วยกันมากกว่านี้น่ะครับเฮีย" ยองแจจับมือหนาออกจากหน้าตัวเองก่อนที่จะหันมาบอกในสิ่งที่ตัวเองคิดกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆ
"ไม่ต้องคิดแล้วล่ะครับเรื่องนั้น เฮียจัดการเรียบร้อยแล้วครับ"

แจ็คสันพูดพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้กับยองแจ ก่อนที่เจ้าตัวจะรับเอาไปดูอย่างงงๆ และทันทีที่ได้เห็นสิ่งที่กำลังโชว์อยู่บนหน้าจอ ยองแจก็ถึงกับต้องหลุดยิ้มออกมาพร้อมกับโถมเข้ากอดแจ็คสันอย่างเต็มแรง



หลังจากที่แบมแบมวางสายจากยองแจไป แล้ว แบมแบมก็ตรงเข้ามายังห้องครัวเพื่อเตรียมแพนเค้กที่ตัวเองตื่นขึ้นมาทำให้คนเด็กน้อยตั้งแต่เช้าทันที

"น้องเบลคะ มาทานขนมกันคะ อาแบมทำเองเลยน๊า" เสียงคนตัวเล็กเรียกให้เด็กน้อยที่ยังคงนั่งวาดรูปอยู่ และนาที่เข้ามาอยู่เป็นเพื่อนเด็กน้อยตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ หันมาสนใจจานขนมในมือ
"ว้าววว แพนเค้กก อาแบมทำมาให้น้องเบลหรอคะ" เมื่อจานขนมถูกวางลงต่อหน้า เด็กน้อยที่ดูตื่นเต้นเมื่อได้เห็นของโปรดของตัวเอง สีไม้ที่อยู่ในมือถูกวางลงทันที ก่อนที่เจ้าตัวจะกระโดดขึ้นมากอดแบมแบมด้วยความดีใจ
"ใช้แล้วคะ น้องเบลลองทานดูนะคะ" แบมแบมพูดพร้อมกับลูบหัวทุยๆของกัสเบลที่กอดเขาอยู่ด้วยรอยยิ้ม

"คุณแบมทำเองเลยหรอคะเนี่ย น่ากินไม่ต่างจากขนมที่ซื้อมาจากร้านเบเกอรี่เลยนะคะ" นาที่นั่งอยู่ข้างๆกับคุณหนูของเธอหันมาถาม แบมแบมอย่างไม่เชื่อสายตา ว่าคนตรงหน้าจะทำขนมได้น่าทานขนาดนี้
"ครับ แบมเป็นคนทำเอง สูตรของร้านพี่ชายแบมเลยนะครับ เดี๋ยววันหลังแบมจะทำมาให้ลองทานกันนะครับ"
"จริงหรอคะ ขอบคุณนะคะคุณแบม เพราะคุณแบมน่ารักแล้วก็ใจดีแบบนี้นี่เอง คุณหนูถึงได้ติดคุณแบมขนาดนี้"

จากที่เคยสงสัยว่าทำไมคุณหนูของเธอที่ในตอนแรกงอแงเมื่อรู้ว่าคุณมาร์คหาพี่เลี้ยงมาให้ จนไม่ยอมลงมาจากห้อง แต่เพียงไม่นานที่คุณมาร์คพาคุณแบมขึ้นไปหาคุณหนูถึงบนห้อง เธอและเหล่าแม่บ้านก็ได้เห็นภาพที่พวกเขาเองก็คาดไม่ถึง เอ๊ะ! หรอว่าคุณแบมจะไม่ได้เป็นแค่พี่เลี้ยงอย่างที่คุณมาร์คบอกกันนะ แล้วถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆเธอจะเป็นคนนึงที่เชียร์เต็มที่เลยล่ะ

"อาแบมขา น้องเบลไม่กินแล้วได้ไหมคะ" เด็กน้อยที่ทานขนนไปได้ไม่กี่คำ หันกลับมาถามคุณอาของเธอ
"หื้มม ทำไมล่ะคะ หรือว่ามันไม่อร่อยคะ" แบมแบมใจเสียขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินในสิ่งที่กัสเบลหันมาพูดกับเธอ
"ป่าวนะคะ ขนนของอาแบมอร่อยที่สุดเลยค่ะ แต่น้องเบลอยากให้แด๊ดดี๊กินกับน้องเบลด้วยค่ะ อาแบมพาน้องเบลไปหาแด๊ดดี๊หน่อยได้ไหมคะ" กัสเบลตอบกลับแบมแบมเสียงใส



หลังจากที่กัสเบลบอกกับแบมแบมว่าเธออยากเอาขนมของแบมแบมไปทานกับคุณแด๊ดดี๊ที่บริษัทนั้น แบมแบมเองพยายามที่จะบอกกับเด็กน้อยว่า เอาไว้วันหลัง เขาจะทำขนมมาให้แด๊ดดี๊เธอใหม่ และแม้ว่าเด็กน้อยจะยอมตามที่แบมแบมพูดแล้วก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วทั้งแบมแบมเองและกัสเบล ก็มายืนอยู่หน้าบริษัทของมาค์คจนได้

แบมแบมจูงมือเข้ามายังประชาสัมพันธ์ของบริษัทเพื่อติดต่อขอเข้าพบมาร์ค และด้วยเลขาของมาร์คที่ลงมาติดต่องานกับประชาสัมพันธ์พอดี เห็นแบมแบมและลูกสาวของท่านประธานจึงพาขึ้นไปยังห้องทำงานของมาร์คทันที

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"ขออนุญาตคะบอส" ทันทีที่ประตูห้องทำงานของมาร์คเปิดออก ร่างน้อยๆของกัสเบลก็วิ่งเข้าไปในห้องทันที
"แด๊ดดี๊ขาา" เสียงใสของเด็กน้อยดังเล็ดรอดออกมาก่อนที่ประตูห้องจะปิดลง ทำให้ทั้งเลขาและแบมแบมต่างอดที่จะยิ้มให้กันไม่ได้
"ขอบคุณนะครับคุณ เอ่ออ"
"ศิคะ ศศิ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณแบมแบม"

ศศิ หรือ ศิ เลขาคนสนิทของมาร์คที่ทำงานกับมาร์คมาตั้งแต่มาร์คเริ่มเข้ามาดูแลบริษัทต่อจากป๊าต้วน เธอรู้ทุกเรื่องราวของเจ้านายเธออย่างดี และเธอก็เดาได้ไม่ยากว่าคนตรงหน้าเธอนี้ คงจะสำคัญกับเจ้านายของเธอไม่น้อย ดูได้จากลูกสาวตัวน้อยของเจ้านาย ที่ดูจะติดคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอไม่น้อยเลยทีเดียว

"ยินดีเช่นกันครับ แล้วอีกอย่างพี่ศิไม่ต้องเรียกแบมว่าคุณก็ได้ครับ"
"งั้นพี่เรียกว่าน้องแบมแล้วกันคะ พี่ว่าน้องแบมเข้าไปข้างในเถอะคะ เดี๋ยวน้องเบลได้ออกมาตามหรอกคะ"
"ครับ ว่าแต่พี่มาร์คกับพี่ทานอะไรกันหรือยังครับ" แบมแบมมองนาฬิกาตัวเองก่อนจะถามคนตรงหน้าเธออีกครั้ง

ผั๊วะ

"อาแบมขาา" เสียงใสที่มาพร้อมกับหัวทุยๆโผล่ออกมาจากประตูที่ผู้เป็นพ่อเป็นคนเปิด เรียกหาแบมแบมที่ยังไม่ตามเธอเข้าไปในห้องทำงานของมาร์คเสียที
"อาแบมทำอะไรคะ ทำไมยังไม่เข้าไปข้างใน แด๊ดดี๊อยากทาแซนวิสของอาแบมแล้วนะคะ"
"ฮ่าาา เห็นไหมล่ะคะน้องแบม ผิดจากที่พี่พูดที่ไหน ดูท่าจะติดน้องแบมน่าดูเลยนะคะนั่น บอสยังไม่ได้ทานอะไรเลยนะคะ เพราะเดี๋ยวต้องเข้าประชุมคะ"
"ฮ่าาา งั้นแบมเข้าไปข้างไหนก่อนนะครับ นี่ครับของพี่ศิ" พูดจบกล่องบรรจุอาหารใบเล็กก็ถูกยื่นให้กับคนตรงหน้าพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนที่คนตัวเล็กจะหันหลังเดินเข้าห้องทำงานของมาร์คไป



-----------------------------------------------------------------
Talk
หายไปหลายวันไรท์กลับมาแล้ว กลับมาคราวนี้ไรท์จะอัพทุกวันเลยนะ ที่หายไปเพราะงานยุ่งจริงๆ บวกกับปีใหม่ไรท์กลับต่างจังหวัดมาด้วย ต้องขอโทดทุกคนที่รออ่านกันด้วยนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #35 suwichabam (@suwichabam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 18:11
    สู้ๆค่ะชอบอ่านมาก
    #35
    0
  2. #34 NokSan (@noknok18) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 17:43
    ขอบคุณค่ะ
    #34
    0
  3. #33 SaNookbm (@SaNookbm) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 17:41
    ชอบเวลาน้องเบลอยู่กับแบมจัง มันน่ารักมากๆเลย // รออ่านเสมอนะ สู้ๆนะไรท์
    #33
    0