พี่เลี้ยงคนนี้...หม่ามี้หนู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,302 Views

  • 90 Comments

  • 161 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    74

    Overall
    7,302

ตอนที่ 10 : Chapter 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61


หลังจากอาหารมือเย็นจบลง แจ็คสันที่ไม่ได้เจอกับยองแจมาหลายวัน ด้วยความคิดถึง จึงแอบจองตั๋วหนังรอบดึกไว้โดยที่ไม่ได้บอกให้เจ้าตัวรู้ แต่ใครจะไปคิดว่านอกจากจะได้แยกตัวไปอยู่กับคนรักแล้ว ยังเปิดทางให้เพื่อนซึนๆของตัวเองได้อยู่ใกล้คนน่ารักๆอย่างแบมแบมด้วย ไอ้ท่าทางนิ่งๆแต่มองไม่วางตาของเพื่อนเขาเนี่ย คิดหรอว่ามันจะรอดพ้อนสายตาของเขาไปได้ และต่อให้มาร์คมันไม่ได้แสดงอะไรออกมาให้เขาจับไต๋ได้ เขาก็พอมองออกอยู่ว่า เพื่อนเขาสนใจแบมแบมอยู่ไม่น้อยทีเดียว
.
"ไอ้มาร์ค เดี๋ยวกูกับหมวยขอแยกกับมึงตรงนี้เลยล่ะกันนะ" เสียงที่ดังเพียงให้ได้ยินกันสองคนของแจ็คสันเอ่ยขึ้นขณะที่เดินตีคู่มากับมาร์ค
"เดี๋ยว เมิงจะแยกไปไหนไอ้แจ็ค" มาร์คถามขึ้นเบาๆพร้อมกับฉุดแขนของแจ็คสันให้หยุดเดิน
"กูจองตั๋วหนังรอบดึกไว ้แต่ไม่ได้บอกหมวยหรอกนะ แล้วตอนนี้ก็ใกล้เวลาที่หนังจะฉายแล้ว" แจ็คสันตอบกลับเสียงเบาเช่นกัน
"ไอ้เหี้ยแจ็ค แผนมึงใช่ไหม มึงคิดจะทำอะไรอยู่บอกกูมาเดี๋ยวนี้"
"ไม่ใช่แผนกู กูจองตั๋วไว้ก่อนที่จะชวนหมวยมากินข้าวอีกเว้ย ใครจะไปรู้ล่ะว่ามันจะออกมาแบบนี้อ่ะ ฮ่าาา" พูดจบก็เดินหนีมาร์คไปหายองแจที่หยุดอยู่หน้าตู้หนีบตุ๊กตาที่ลูกสาว
ตัวแสบดึงแบมแบมให้เข้าไปเล่นด้วยกัน

ฟังคำเพื่อนจบก็ต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะเดินตามไปหยุดอยู่กับยองแจและแจ็คสันที่ยืนมองแบมแบมกับลูกสาวกำลังพยายามหนีบตุ๊กตาอยู่ ยืนมองอยู่นานก็ยังหนีบไม่ได้สักที มาร์คจึงเลือกที่จะเดินเข้าไปหาคนทั้งคู่

"แด๊ดดี๊ขาา มาช่วยน้องเบลหนีบตุ๊กตาหน่อยคร้าา" เด็กน้อยที่หันมาเห็นมาร์คกำลังเดินเข้าไปหาก็วิ่งดุ๊กดิ๊กมาจับมือคนเป็นพ่อแล้วพาไปยังตู้หนีบตุ๊กตา
"ไหนคะ น้องเบลอยากได้ตัวไหนคะ" มาร์คก้มลงไปถามลูกสาวที่เกาะอยู่หน้าดูเพื่อที่จะได้หนีบตุ๊กตาได้ถูกตัว
"ตัวสีน้ำตาลคะแด๊ดดี๊" กัสเบลชี้ไปที่ตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลที่มีโบว์สีฟ้าติดอยู่ที่คอ มาร์คจึงพยักหน้าเข้าใจ

เมื่อรู้แล้วว่าเป้าหมายที่ลูกสาวอยากได้คือตุ๊กตาตัวไหน มาร์คก็หันกับไปขอเหรียญที่แบมแบมแลกมาเพื่อหยอดตู้ และในจังหวะที่แบมแบมวางเหรียญลงบนมือของมาร์ค ยังไม่ทันที่แบมแบมจะได้ดึงมือตัวเองกลับและมาร์คกำลังจะกำเหรียญนั้น ด้วยความที่มาร์คไม่ได้หันมามอง กลายเป็นว่ามาร์คกำเอามือของแบมแบมเอาไว้ด้วย

แบมแบมเงยหน้ามองคนตัวสูงตรงหน้าพร้อมกับมาร์คที่หันกลับมามองทางตัวเองเช่นกัน ทั้งคู่เผลอสบตากัน ก่อนที่จะเป็นแบมแบมที่เป็นฝ่ายดึงมือตัวเองออกก่อนก่อนที่จะก้าวถอยหลังออกมายืนดูมาร์คหนึ่งก้าว

"คริคริ" กัสเบลที่เห็นว่าคนเป็นพ่อไม่ยอมจัดการหนีบตุ๊กตาให้ตัวเองสักที ก็เงยหน้าขึ้นมามอง จึงได้เห็นตอนที่คุณแด๊ดดี๊จับมือกับคุณอาแบมของเธอๆ๐๐ๆ


เธอจึงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ จนมาร์คที่ยังมองแบมแบมต้องละสายตามามองลูกสาว และตุ๊กตาในตู้แทน


"เฮียมาร์คนี่ซึนจริงๆเลย ไม่รู้จะซึนไปถึงไหน ขัดใจแจจริงๆเลยอ่ะเฮีย" ยองแจที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่พูดขึ้นมา หงุดหงิดยองแจบอกเลย หงุดหงิดมากก
"ปล่อยให้มันซึนไปก่อนหมวย เดี๋ยวอีกหน่อยมันจะซึนไม่ออกเอง" แจ็คสันที่ยืนอยยู่ข้างๆพูดขึ้นบ้าง คอยดูเถอะไอ้มาร์ค ซึนแบบมึงเดี๋ยวกูจัดให้
"เฮียมีแผนดีๆแล้วใช่ไหมถึงได้พูดแบบนี้เนี่ย" ยองแจเมื่อได้ยินคำพูดของคนรักก็หันกลับมามองหน้าอย่างคนอยากรู้ทันที
"เบื่อจริงๆเลยคนรู้ทันเนี่ย เอาไว้เดี๋ยวเฮียบอกแล้วกันนะครับ ตอนนี้จะได้เวลาหนังฉายแล้ว เราไปกันดีกว่าครับ" พูดจบก็พายองแจออกไปจากตรงนั่นทันที โดยไม่สนใจทั้งเพื่อนและน้องที่ยังคงเล่นกับเด็กน้อยอยู่ที่ตู้หนีบตุ๊กตา หรือท่าทางสงสัยของคนที่ตัวเองจูงมือตรงไปยังโรงภาพยนต์เลยสักนิด


"ตัวนั้นแหละค่ะแด๊ดดี๊ หนีบเลยๆ เย้ๆๆๆ ได้แล้วๆๆ" เด็กน้อยที่เคยกำกับแด๊ดดี๊อยู่หน้าตู้หนีบตุ๊กตา กระโดดดีใจใหญ่หลังจากทีี่แด๊ดดี๊หนีบตุ๊กตาตัวที่ต้องการได้

มาร์คก้มลงหยิบตุ๊กตาตัวที่เพิ่งตกลงมาในช่องด้านล่างให้กับลูกสาวตัวแสบ แต่เขากลับต้องแปลกใจเมื่อยื่นตุ๊กตาให้ ลูกสาวของเขากลับชี้ไปที่ร่างบางที่กำลังก้มค้นหาอะไรในกระเป๋าที่ยืนอยู่ข้างๆเขาแทน

"น้องเบลให้อาแบมค่ะ" เด็กน้อยเงยหน้าบอกพ่อด้วยรอยยิ้ม
"เอ่ออ คุณแบมครับ" มาร์คจึงหันกลับไปเรียกร่างบางที่ยืนอยู่ข้างพร้อมกับยื่นตุ๊กตาหมีให้

แบมแบมที่กำลังเก็บเหรียญที่เหลือใส่กระเป๋า เงยหน้าขึ้นมามองร่างสูงที่เรียกตน และต้องแปลกใจกับตุ๊กตาที่ถูกยื่นมาให้ตน ก่อนที่จะชี้ไปที่ตัวเองอย่างสงสัย

"ให้แบมหรือครับ" แบมแบมถามออกไปทันทีที่มาร์คยังคงยื่นตุ๊กตาให้อย่างเดิม
"ครับ น้องเบลให้ผมเอามันมาให้คุณ" มาร์คตอบแบมแบมที่ยื่นมือมารับตุ๊กตาจากตน
"ขอบคุณนะครับคุณมาร์ค ขอบคุณนะครับน้องเบล ฟอดด" ต้นประโยคแบมแบมเอ่ยกับมาร์คที่เป็นคนหนีบตุ๊กตาตัวนี้ได้ ก่อนที่จะนั่งลงต่อหน้าเด็กน้อยก่อนจะเอ่ย
ขอบคุณพร้อมดึงเด็กน้อยที่ยืนยิ้มให้เขาเข้าไปหอมแก้มฟอดใหญ่

มาร์คมองภาพตรงหน้าด้วยความคิดหลากหลาย ลูกสาวตัวน้อยของเขาที่เพิ่งเคยพบเจอกับร่างบางตรงหน้าเพียงแค่สองครั้ง แต่ปฏิกิริยาที่แสดงออกต่อกันของคนทั้งคู่ไม่ต่างจากคนที่รู้จักกันมานาน มันจะเป็นไปได้หรือที่คนสองคนที่เพิ่งรู้จักกันจะรักกันได้มากขนาดนี้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันจะเป็นเพียงความบังเอิญเท่านั้นเองหรือ

"คุณมาร์คครับ คุณมาร์ค คุณมาร์คค" แบมแบมตะโกนเรียกมาร์คเสียงดัง ทำให้คนที่ยืนนิ่งจมอยู่กับความคิดถึงกับสะดุ้ง
"คะ ครับคุณแบม มะ มีอะไรหรือป่าวครับ" เมื่อหลุดออกจากความคิดที่ตีวนอยู่ในหัว มาร์คก็หันมาเห็นแบมแบมที่อุ้มลูกสาวของเขามองมาทางเขาอยู่
"แบมถามคุณแต่คุณไม่ตอบ เงยหน้าขึ้นมาถึงได้เห็นว่าคุณยืนเหม่ออยู่ เรียกเท่าไหร่ก็ไม่หัน เลยต้องเรียกเสียงดังไปหน่อย ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะครับ" แบมแบมบอกออกไป ก่อนจะก้มหัวขอโทษที่ทำให้ร่างสูงตกใจ
"ไม่เป็นไรครับ ผมก็ต้องขอโทษคุณด้วย ว่าแต่คุณแบมถามอะไรผมหรอครับ" มาร์คที่ดึงสติของตัวเองกลับมาได้แล้วกล่าวขอโทษคนตัวเล็กกลับไปบ้าง พร้อมกับถามถึงสิ่งที่คนตัวเล็กถามตนกลับไปด้วย
"อ๋อ ผมถามคุณมาร์คว่าพี่แจ็คกับยองแจไปไหนแล้วน่ะครับ" แบมแบมถามมาร์คไปอีกครั้ง
"อ๋อ สองคนนั้นหรือครับ หนีเราไปสวีทที่โรงหนังกันแล้วล่ะครับ" มาร์คตอบแบมแบมกลับไปพร้อมกับมองลูกสาวที่ตอนนี้กอดคอซบไหล่บางของแบมแบมอยู่ ถ้าให้เดาคงแบตหมดแล้วล่ะสิท่า
"คุณแบมครับ ส่งตัวแสบมาให้ผมดีกว่าครับ ท่าทางจะหมดฤทธิ์แล้วล่ะ" มาร์คพูดพร้อมกับยื่นมือจะไปอุ้มลูกสาวแทน แต่ก็ต้องชะงักมือพร้อมทั้งมองหน้าคนตัวเล็กตรงหน้า

"อื้อออ" เสียงงอแงของเด็กน้อยถูกส่งออกมา พร้อมกับแขนเล็กที่กอดคอแบมแบมแน่นไม่ยอมปล่อย ทำเอามาร์คและแบมแบมต้องมองหน้ากัน และเมื่อมาร์คพยายามจะดึงลูกสาวมาอุ้มอีกครั้งก็เป็นเช่นเดิม จนเจ้าตัวต้องยอมแพ้
"ไม่เป็นไรครับคุณมาร์ค แบมอุ้มแกเองครับ เอ่ออ งั้นแบมรบกวนฝากคุณมาร์คถือของแบมหน่อยนะครับ" แบมแบมบอกพร้อมกับขอให้มาร์คช่วยถือของของตนให้ เพื่ออุ้มเด็กน้อยได้ถนัดด้วยความเกรงใจ

มาร์คยื่นมือไปรับถุงของของแบมแบม4-5ถุงมาถือไว้ ก่อนจะยื่นมือไปลูบหัวลูกสาวตัวแสบที่หลับอยู่ในอ้อมกอดของคนตัวเล็กเรียบร้อยแล้วอย่างนึกหมันเขี้ยว ระคนรู้สึกไม่ค่อยดีที่ลูกสาวของตัวเองทำให้คนตัวเล็กตรงหน้าต้องลำบาก

"ผมต้องขอโทษคุณแบมด้วยนะครับ เรากลับกันเถอะครับเดี๋ยวผมไปส่งครับ" ร่างสูงอดที่จะขอโทษคนตัวเล็กอีกครั้งไม่ได้ เพราะกลัวว่าคนตัวเล็กตรงหน้าจะรู้สึกอึดอัด แต่เขากลับได้รับรอยยิ้มแสนหวานพร้อมหัวทุยๆของคนตัวเล็กที่สายไปมาอย่างกับจะบอกเขาว่าไม่เป็นอะไร เล่นเอาหัวใจไม่รักดีเต้นระส่ำเหมือนจะหลุดออกมาจากอกให้ได้

และก่อนที่มาร์คจะควบคุบจังหวะการเต้นของหัวใจไม่ได้ไปมากกว่านี้ เขาจึงเลือกที่จะหลบหน้าหวานของคนตรงหน้าด้วยการเดินนำออกไปยังลานจอดรถชั้นที่ตนอยู่ทันที เพื่อพาแบมแบม ตัวเขาเองและลูกสาวกลับไปพักผ่อนจากความเหนื่อยล้าที่มีมาตลอดวันทันที




--------------------------------------------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #19 Midnighttuan9397 (@MBEIENTUAN) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:53
    กามเทพของแด๊ดดี๊มาร์ค
    #19
    0
  2. #18 GandaManeetaem (@GandaManeetaem) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 20:52
    น่ารักๆๆๆที่สุด
    #18
    0
  3. #17 patchyy2 (@patchyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 14:53
    น่ารักมากกกน้องเบล รอคร้ารอ
    #17
    0