My Friend เพื่อนกัน(ไม่)ตลอดไป

ตอนที่ 4 : ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ม.ค. 54

"เฟรนด์เกิดเรื่องใหญ่แร้ว" ยัยแคทวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา อะไรล่ะเนี่ย
"อะไรของแก" ชั้นถามอย่างอารมณ์เสีย คนกำลังนั่งฟังเพลงอย่างเพลิดเพลินเรย
"ชินกับมิกซ์ กำลัง กำลัง" ยัยแคทพูดติดๆขัดๆ
"อะไร อะไรของแก" ชั้นถามอย่างอยากรู้
"กำลังจะมีเรื่องกัน" ยัยแคทพูด พร้อมกับนั่งลงหอบ
อ๋อ ก้อแค่มีเรื่องตื่นเต้นไปได้ แต่ เอ๊ะ มะกี้บอกว่ากำลังจะมีเรื่องงั้นหรอ กำลังจะมี...
"เฮ้ย ตายแร้ว" ชั้นพูด แร้วทำอะไรไม่ถูก
"ยังไม่ตาย แต่ถ้าแกไม่ไปห้ามตายแน่" ฟังยัยแคทพูดจบ ชั้นก้อวิ่งลงไปข้างล่างทันที

SHIN TALK
"แกจะเอายังไง" ผมถามอย่างเอาเรื่อง
"แร้วทำไมต้องโกรธวะ ทุกครั้งที่ชั้นพูดกับเฟรนด์" ไอ้มิกซ์ตอบ แร้วมองหน้าชิน
"แร้วจะทำไม" ผมยังตอบอย่างกวนๆ
"ดูแกจะหวงเฟรนด์มากเกินไปนะ" ไอ้มิกซ์มันยังถามต่อ
"ทำไมเพื่อนกันมันหวงกัน ก้อไม่แปลก" ผมตอบ
"แต่ชั้นว่า แกคิดกับเฟรนด์เกินเพื่อน พูดถูกใช่ไหม" ไอ้มิกซ์ยังพุด
ผมเรยหมดความอดทนเข้าไปชกมันหมดนึง แร้วผมกับมันก้อตะลุมบอนกันอยู่สักพัก
จนมีเสียง เสียงหนึ่งสั่งพวกผมให้หยุด

FRIEND TALK
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ" ชั้นตะโกนอย่างสุดเสียง
ชั้นมองทั้งคู่อย่างเอือมระอาที่สุด ไม่รู้จะทะเลาะอะไรกันนักหนา
"มีเรื่องอะไรกัน หา" ชั้นถามอย่างโมโห
ทั้งคู่ต่างมองหน้ากัน แต่ไม่มีใครกล้าตอบต่างยืนเงียบ
แร้วก้อมีเสียงหนึ่งเรียกชินกับมิกซ์ขึ้น
"นี่ พวกเธอทั้ง 2 คนมีเรื่องอะไรกัน" อาจารย์ถาม
"ตามชั้นมาเดี๋ยวนี้เรย" อาจารย์สั่งเสียงเฉียบ
แร้วชั้นก้อมองตามทั้งทั้งคู่ที่เดินตามอาจารย์ไป หวังว่าคงไม่มีอะไรนะ

   ห้องปกครอง
บรรยากาศในห้องฝ่ายปกครองเงียบมาก เพราะไม่มีใครพูดอะไรออกมาเรย
"พวกเธอมีเรื่องอะไรกัน ทำไมถึงขั้นลงไม้ลงมือ หา" อาจารย์ถามเสียงดุ
"----" เงียบ ไม่มีใครตอบ
"นี่ พวกเธอจะตอบกันไหม" อาจารย์ขึ้นเสียงดุขึ้นอีก แต่ก้อยังไม่มีใครตอบอีกตามเคย
อาจารย์เรยสั่งทำทัณบนไว้ และบอกว่าถ้าหากมีครั้งที่สอง คงต้องเชิญผุ้ปกครอง
ชั้นนั่งรออยู่ที่ห้องด้วยความร้อนใจ เพราะก้อไม่รู้ว่าสองคนนั้นจะโดนอะไรกันบ้าง
"ชิน มิกซ์ เป็นไงบ้าง" ชั้นเดินเข้าไปถาม เมื่อสองคนนั้นเดินมา
"----" ทั้งคู่ไม่ตอบอะไรเรย เดินไปนั่งเงียบอย่างเดียว
พอเลิกเรียนทั้งมิกซ์ และ ชิน ก้อรีบแยกตัวกลับบ้านทันที
เฮ้อ ไม่รู้เป็นอะไรกัน ทำไมถึงไม่ยอมพูดอะไรเรย ไม่รู้รึไงว่าชั้นจะบ้าตายอยู่แร้วเนี่ย
เมื่อถึงบ้านชั้นก้อเอาแต่อยู่ในห้อง ไม่รู้เหมือนกันแฮะ ว่าทำไมวันนี้รู้สึกเบื่อๆ เซ็งๆ
และอีกอย่างก้อเป็นเพราะชั้นเองที่ทำให้มิกซ์ กับ ชิน ทะเลาะกัน คิดแล้วก้อกลุ้ม
   ~เลิกกันเถอะ เลิกเป็นเพื่อนกัน เป็นแฟนกันได้ไหม ที่เธอพูดมาตั้งมากมาย จะได้ไม่ถือสา
     เลิกกันเถอะ เลิกเป็นเพื่อนกัน จะพูดคำหวานๆ จะได้ไม่แปลกเธอว่าไง เป็นไปได้ไหม 
     ไม่รู้เธอคิดยังไง  ถูกไหมที่พูดมา~
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ชั้นหยิบขึ้นมาดู ยัยแคทนั่นเอง
"ว่าไงแก" ชั้นถาม
(เป็นไงบ้างล่ะแก) ยัยแคทถามขึ้น
"อะไรวะ" ชั้นถามอย่างงงๆ
(ก้อเรื่องชิน กับ มิกซ์ไง) ยัยแคทเอ่ย
"ไม่รู้สิ" ชั้นตอบ พูดแร้วก้อเศร้าเหมือนกัน
(ชั้นว่าสองคนนี้มีอะไรแปลกๆนะ" ยัยแคทตั้งข้อสังเกต
ชั้นก้อว่ายังงั้นแหล่ะ พักหลังสองคนนี้มักมีอะไรแปลกๆ
(ชั้นต้องไปสืบแระว่ามีอะไรกันแน่) ยัยแคทพูด
"พอเหอะ ชั้นไม่อยากรู้" ชั้นพูดโพล่งออกไป
(ไม่ได้มันคาใจ งั้นแค่นี้นะ บาย) พูดจบ ยัยแคทก้อวางสายทันที
นี่ก้ออีกคน ไม่รู้อะไร นึกจะโทมาก้อโท นึกจะวางก้อวาง
เช้านี้ชั้นมาโรงเรียนอย่างสุดเซ็ง ชั้นเดินขึ้นห้องอย่างเหม่อลอย เห็นชิน กับ มิกซ์นั่งอยู่ก่อนแร้ว
แต่ทั้งคู่ต่างมองกันคนละทาง  โดยไม่ได้สนใจใคร
"อ้าว เฟรนด์" เกมส์เอ่ยทัก
ชั้นยิ้มตอบแห้งๆ กลับไป แร้วเดินไปนั่งที่โต๊ะ
ขณะตอนกลางวันทั้งชิน และ มิกซ์ ก้อไม่มีใครลงไปกินข้าวสักคน ชั้นเรยลงไปกับยัยแคทสองคน

GAME TALK
"นี่ ไอ้ชิน ชั้นถามไรแกหน่อยสิ" ผมเอ่ยถาม
"อะไร" ชินตอบ
"มีไรกับไอ้มิกซ์มันนักหนาวะ" ผมถามอย่างสงสัย
"เปล่า" ชินตอบแบบสั้นๆ แร้วทำท่าจะลุกหนี
"เมิงชอบเฟรนด์ใช่ไหม" ผมถามขึ้นอย่างตรงๆ
แต่ชินมันก้อไม่ได้ตอบอะไร เดินออกไปทันที ทิ้งให้ผมนั่งคิดอยู่คนเดียว
แต่ หารู้ไม่ทุกคำพูดที่พูดกัน แคทได้ยินหมดทุกอย่าง

CATT TALK
อะไรกันเนี่ย สิ่งที่ชั้นได้ยินมามันผิดรึป่าว หรือว่าชั้นหูแววไปเอง
ชั้นจะเล่าเรื่องนี้ให้เฟรนด์มันฟังดีไหมเนี่ย ชั้นคิดอย่างหนัก
"เฟรนด์ แกมานั่งทำไรตรงนี้" ชั้นถามยัยเฟรนด์
"นั่งไปเรื่อยๆ" เฟรนด์ตอบอย่างเบื่อๆ
ชั้นจะบอกมันดีไหมน้า หรือไม่บอก บอกหรือไม่บอก โอ๊ย ไม่ไหวแร้ว
"เอ่อ...เฟรนด์" ชั้นถามอย่างอ่ำอึ้ง
"มีอะไร" ชั้นถามอย่างสงสัย
"คือ......" ชั้นไม่กล้าบอกมันอ่ะ
"อะไรของแกเนี่ย" ชั้นถามต่ออีก
"เอ่อ ไม่มีไรหรอก ขึ้นห้องกัน" ว่าแร้วชั้นก้อก้อลุกขึ้นเดินไปทันที
พอเลิกเรียนปุ๊ป ชั้นทนความร้อนใจไม่ไหวแร้ว
"เกมส์ มีไรจะคุยด้วยหน่อยอ่ะ" ชั้นบอกกับเกมส์ พร้อมกับดึงมันไปทันที
"อะไรของแกเนี่ย แคท ลากชั้นมาทำไม" เเกมส์ถามอย่างสงสัย
"แกว่า พักหลังชินมันดูแปลกๆไหม" ในที่สุดชั้นก้อถามออกมา
"ชั้นก้อกำลังคิดเหมือนแกเรย" นี่ หมอนี่ก้อคิดเหมือนชั้นหรอเนี่ย
"พักหลังดูไอ้ชินมันหวง เฟรนด์ยังไงไม่รู้สิ" เกมส์พูดอีก
"พักนี้ ชั้นก้อเห็นไอ้เฟรนด์มันดูเงียบผิดปกติเหมือนกัน" ชั้นบอกบ้าง
แร้วชั้นกับเกมส์ก้อนั่งปรึกษากันอย่างนานมาก ด้วยความที่อึดอัดกันมานานทั้งคู่
แร้วเราก้อตกลงกันว่าจะต้องทำให้ ชิน เฟรนด์ และมิกซ์ มาคุยกันให้รู้เรื่อง
แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า พวกนี้จะยอมคุยกันได้ยังไง
"งั้น เดี๋ยวชั้นจะไปคุยกับเฟรนด์มันให้นะ" ชั้นสรุป
"โอเค ส่วนชั้นจะไปคุยกับไอ้ชินมัน" เกมส์สรุปบ้าง
แร้วเราต่างก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน

เช้านี้ก้อเป็นเช้าที่น่าเบื่ออีกวัน เมื่อไรจะหยุดสักทีนะ เบื่อจะตายอยู่แร้ว
ชั้นคิดไปเรื่อยๆ จนเดินไปชนใครบางคนเข้า
"อุ๊ย ขอโทดค่ะ" ชั้นพูด พร้อมเงยหน้าขึ้นไปมอง
แร้วต้องตกใจเล็กน้อย เมื่อคนที่ชน คือ ชินนั่นเอง
เราต่างมองหน้ากันสักครู่ แต่ไม่ได้พูดอะไร แร้วชินก้อเดินไป ไม่พูดอะไรสักคำ
ชั้นก้อไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราไม่ยอมพูดกัน
"เฟรนด์ ชั้นมีเรื่องจะคุยด้วย" ยัยแคทเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
"อะไรของแกอีกล่ะ" ฉันถามยัยแคท  แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก
"เอ่อ...คือ....เอ่อ.." ยัยแคทอ่ำอึงไม่ยอมพูดออกมาสักที ฉันก็จ้องอยู่อย่างนั้น แต่แคทก็ไม่ยอมพูดออกมาสักที
"โอเค ถ้าไม่พูดฉันจะไปแล้วนะ" พูดจบ ฉันก็เดินหนีออกมาเลย
"ฉันว่าชินมันชอบแกว่ะ" คำพูดของแคททำให้ฉันหยุดนิ่งในทันที มันรู้สึกยังไงก็บอกไม่ถูก แล้วฉันก็วิ่งหนีไปทันที
.เฟรนด์ เฟรนด์" เสียงของแคทดังตามหลังมา แต่ฉันก็วิ่งออกไป โดยไม่หันกลับมามอง
    ฉันไปนั่งอยู่ริมบ่อน้ำคนเดียว นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ไม่เข้าใจ ทำไมแคทมันถึงพูดออกมาแบบนั้น เพราะอะไรกัน ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว คิดแล้วหัวจะระเบิด >,< เฮ้อ ~
   ฉันนั่งคิดไปเรื่อย ๆๆ ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ จนรู้สึกว่ามีใครบางคนมานั่งอยู่ข้าง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
"เฟรนด์" ฉันไปหาตามเจ้าของเสียงนั่น ชินนั่นเอง
"ว่าไง" ฉันถาม แต่ไม่กล้าสบตาชิน
"ทำไม ไม่เข้าเรียน" ชินถามต่อ
"เอ่อ...คือว่า...เบื่อนิดหน่อยน่ะ" พูดจบ ฉันก็เบือนหน้าไปทางอื่น
"เป็นไรหรือเปล่า ไม่สบายหรอ"  ชินถาม พลางเอามือมาแตะที่หน้าผาก ฉันปัดมือชินออกทันที ไม่รู้ทำไม่เหมือนกัน
"ฉันอยากอยู่คนเดียว นายไปเรียนเถอะ" ฉันพูด
แล้วก็ไล่ชินไปเรียน
"แน่ใจนะว่าอยู่คนเดียวได้" ชินหันกลับมาถาม
"ได้สิ" ฉันตอบ ทำไมล่ะ ทำไมถึงไม่อยากเจอชินตอนนี้ ทำไมถึงไล่ไป ทำไมถึงไม่อยากพูด ทำไม T_T
ไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าเพราะอะไร หรือเพราะคำพูดของแคท ทำให้ฉันคิดมากไป ชินจะชอบฉันได้ไง อย่างฉันหรอที่ชินจะชอบ
นิสัยก็ไม่ดี ขี้เอาแต่ใจ ขี้บ่นอีกตะหาก ชินจะไปชอบได้ไง คิดแล้วตลกชมัด
         ~เลิกกันเถอะ เลิกเป็นเพื่อนกัน เป็นแฟนกันได้ไหม ที่เธอพูดมาตั้งมากมาย จะได้ไม่ถือสา
     เลิกกันเถอะ เลิกเป็นเพื่อนกัน จะพูดคำหวานๆ จะได้ไม่แปลกเธอว่าไง เป็นไปได้ไหม 
     ไม่รู้เธอคิดยังไง  ถูกไหมที่พูดมา~
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ฉันหยิบขึ้นมาดูแคทนั่นเองที่โทร.มา
"ว่าไง" ฉันถามอย่างเบื่อหน่ายสุด ๆๆๆ
(แกอยู่ไหนว่ะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #5 jelly fish (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2554 / 09:44
    สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกก

    คิดได้ไงนี่ สนุกสุดๆเลย ไม่ไหวแล้วชอบมากกกกกกกกกกกกกกกก ; ))))







    5555555 55555555

    ชอบมาก อัพๆ นะ รักนะจูจุ๊บบบบบบบบบบบบบบ
    #5
    0