[FIC] JIEQIONG Day ( Kyulkyung x All ) Pledis Girlz , IOI , Pristin

ตอนที่ 2 : PKDay

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    16 ธ.ค. 59

 
  CR.SQW







..............ฉันก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนนึงนะ..............




     ลมพลิ้วไหว ผ้าม่านปลิวเปิดรับแสงให้ตกกระทบลูกแก้วลูกเล็กๆมากมายในขวดโหลขอบหน้าต่าง เจ้าของเรือนผมสีบลอนด์ชมพู ขยับพลิกตัวช้าๆก่อนเปลือกตาจะลืมขึ้น กระพริบสองสามทีประมวลผลในสมองก่อนลุกนั่งบิดขี้เกียจ


คยอลคยองก็คิดอยู่บ่อยๆว่าอยากจะตัดวันจันทร์ทิ้งออกไปจากปฎิทิน เพราะคยอลคยองเกลียดวันจันทร์แต่ถ้าทำแบบนั้นเธอก็จะไปเกลียดวันอังคารแทนอยู่ดี



เพราะงั้นสิ่งที่คยอลควรตัดทิ้งจริงๆก็คงเป็นนิสัยขี้เกียจของตัวเอง


 

วันนี้อากาศไม่หนาวเท่าวันก่อนๆ แต่คยอลคยองก็เลือกหยิบสเวตเตอร์คอเต่าสีขาวที่พึ่งได้ตอนไปห้างสรรพสินค้ากับแก๊งเพื่อนหมวยและบิ้นเมื่อสองวันที่แล้วมาใส่อยู่ดี  กางเกงยีนส์สีซีดถูกนำมาทาบหน้ากระจกก่อนหน้าสวยๆจะส่ายหัวไปมาแล้วหยิบสีน้ำเงินและสีแดงในตู้ออกมามาเทียบ

 


ผมยาวสวยสีชมพูน่าภูมิใจถูกปัดมาไพล่ไหล่ขวา หมุนสองสามรอบก่อนจะคว้ากระเป๋าเป้ใบสำคัญเมื่อได้ยินเสียงแตรรถแสนคุ้นเคยหน้าบ้าน



คยอลคยองรู้ดีอยู่แล้วแหละว่าตัวเองใส่อะไรมันก็เริ่ด















 




     ใส่อะไรของแก?”


นั้นคือคำทักทายจากเพื่อนสุดประเสริฐงั้นเหรอ จองอึนอู!

    

คยอลคยองส่งตาค้อน ถอดกระเป๋าเป้ฟาดใส่ไหล่อึนอูที่นั่งอยู่บนรถเวสป้าสีฟ้าตัวเก่งของเจ้าตัว คยอลคยองยอมได้ทุกอย่าง แต่การมองเหยียดตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมท่าทางแบบนี้คยอลคยองยอมไม่ได้หรอกนะ


และยิ่งคนที่ว่าเป็นยัยป้าที่ใส่เป็นแต่ชุดสไตล์คนท้องแบบนี้คยอลคยองยิ่งรับไม่ได้!


เสื้อขาว กางเกงแดง รองเท้าเหลือง มันไม่ดีตรงไหน!


     มันเป็นแฟชั่น! ทีแกยังใส่แต่ชุดคลุมท้องเลย!”


คยอลคยองกระฟัดกระเฟียด หยิบหมวกที่อีกคนส่งให้โดยไม่วายมองค้อนใส่ไปอีกหนึ่งทีแล้วก้าวขานั่งประจำตำแหน่ง


     ของฉันก็แฟชั่นยัยนก!”


คนโดนว่าก็เอาแต่เบ้ปากโดยไม่เถียงอะไรต่อ เรียวแขนเกี่ยวรอบเอวเพื่อนตัวดีพลางซบหน้าลงกับไหล่อย่างเคยชินเช่นทุกวัน บรรยากาศยังคงสดใส แสงแดดสอดส่องผ่านกลุ่มก้อนเมฆ





.........โดยที่ทุกวันคยอลคยองไม่เคยรู้เลยว่าจองอึนอูแอบยิ้มกว้างแค่ไหนยามที่ได้ชิดใกล้ขนาดนี้


และถ้าหากคยอลคยองจะหัดสังเกตบ้างสักนิดก็อาจจะมองเห็นผู้หญิงร่างสูงคนนึงที่ยืนมองพวกเธอจากหน้าต่างห้องบ้านข้างๆอยู่ทุกวัน...........












---------------------------------------------------------------------









 

เธอควรรู้ตัวสักนิดว่าการทำบุญเป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะตอนนี้ตอนที่อีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าเธอจะโดนอาจารย์ชเวที่ขึ้นชื่อในเรื่องของกฎระเบียบและทรงผมปัดข้างเงาวับท้าลมไม่เกรงกลัวแฟชั่นไล่ออกจากห้องโทษฐานที่ยุกยิกๆค้นกระเป๋าเป้ไม่หยุด



ก็คยอลคยองน่ะ..

........ลืมเอาถุงดินสอกับสมุดเลคเชอร์มา ทั้งเป๋าเป้มีแต่เครื่องสำอางและขวดลูกแก้วสีใสที่เธอกำลังสะสม



อาจารย์ชเวตวัดสายตามองตรงที่เธออีกครั้ง คยอลคยองกลืนน้ำลายอึก ในหัวพากันตีวุ่นวายไปหมดในการหาคำแก้ตัวที่พอจะประนีประนอมโทษไปได้


     เอาไปแล้วเลิกยุกยิกสักที


เสียงหวานของจองอึนอูขัดขึ้นพร้อมเลื่อนสมุดจดปกสีชมพูและปากกาสีแบบต่างๆอย่างที่คยอลคยองชอบใช้เป็นประจำมาที่โต๊ะ อึนอูไม่พูดอะไรมากไปกว่านั้น สายตายังคงจดจ่อกับสไลด์บรรยาย พอโดนจ้องเข้าหน่อยเธอก็หันมาทำตาโตใส่ เอี้ยวตัวมาเปิดสมุดเลคเชอร์พร้อมยัดปากกาใส่มือคยอลคยองให้เสร็จสรรพ




เรื่องเล็กๆน้อยๆของเธออึนอูก็ใส่ใจมันทุกอย่างแหละ


....เรื่องแค่นี้ทำไมคยอลคยองจะไม่รู้

อึนอูถึงได้เป็นเพื่อนสุดที่รักที่เธอจะเสียไปไม่ได้ในชีวิตนี้......









------------------------------------------------------------------------------










โอเควันนี้อาจไม่ใช่วันที่ดีสำหรับคยอลคยองนัก นับตั้งแต่โดนยัยหมวยทักเรื่องการแต่งตัว จนมาถึงเหตุการณ์ลืมเอาอุปกรณ์การเรียนมา จนกระทั้งตอนนี้ที่โดนเยบินเบี้ยวนัดพาเจ้าคิมบับแมวสุดที่รักของเธอไปตรวจที่คีลนิคประจำข้างคอนโดของเยบิน ด้วยเหตุผลที่ว่า


ติดธุระ ฉันไปเลื่อนนัดกับหมอคิมแล้ว อย่ากังวลเลยแก อาทิตย์หน้าสัญญาๆ


คยอลคยองเบ้ปาก หยิบช้อนในมือสับเค้กนมสดแสนโปรดเข้าปากอย่างเคียดแค้นโดยมีจองอึนอู ส่ายหัวให้กันอย่างเอือมระอาอยู่ตรงข้ามกัน 


คอยดูนะเยบิน วันหลังคยอลคยองจะเบี้ยวนัดแกบ้าง จะไม่สอนการบ้าน จะไม่ติวก่อนสอบให้แกด้วย!


     แล้วแกไม่ไปเข้าชมรมรึไง เป็นรองประธานนิตวัดเสียงตะโกนใส่อึนอูด้วยความพาลและหงุดหงิด จนอีกฝ่ายสะดุ้งลาเต้ในปากแทบจะพุ่งพรวด


     เรื่องของฉันป่ะแต่มีหรือที่อึนอูจะยอม คยอลคยองขี้โวยวายมากแค่ไหนก็บวกไปอีกสิบเท่าสำหรับเธอ


ก่อนที่สองสาวเพื่อนซี้จะส่งสายตาเชือดเฉือนกันไปมากกว่านี้ก็ถูกขัดจังหวะจากแก้วขาเขียวของโปรดคยอลคยองและขนมเอแคล์ของโปรดของอึนอูไว้ได้ทัน โดยฝีมือของพี่เจ้าของร้านที่แอบดูอย่างกระวนกระวายใจมาตลอด




     ทะเลาะกันตลอดเลยนะคู่นี้




แชยอนยิ้มหวานอย่างเช่นทุกครั้งวางของในถาดลง ทำท่าจะเดินกลับไปแต่ท่าทีชวนให้นั่งด้วยกันของคยอลคยองก็กลับรั้งให้เธอปฎิเสธไม่ได้ซะด้วยสิ จริงๆแชยอนไม่ควรดีใจเรื่องที่วันนี้ร้านมีลูกค้าน้อย แต่มันก็อดยินดีไม่ได้จริงๆเพราะมันเป็นทำให้เราใกล้ชิดกันมากขึ้น


ถึงแม้จะมีเด็กหมวยนั่งอยู่ด้วยก็ตาม


แค่แว่บเดียว เพียงแว่บเดียวเท่านั้นที่เธอแอบเห็นอึนอูถอนหายใจ

ใครๆก็รู้ว่าอึนอูชอบคยอลคยอง จะมีก็แต่เจ้าตัวเนี่ยแหละที่ซื่อบื้อไม่รู้อะไรกับเขาสักอย่าง








     พี่แชยอน เป็นอะไรคะ หน้าแดงมากเลยนะ


เพราะมัวแต่สนใจอึนอูจนไม่ทันสังเกตว่าเด็กข้างๆขยับเข้ามาใกล้กันแค่ไหน ฝ่ามือเย็นของเขาแตะประทับลงมาบนลำคอของแชยอน จนหน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงเข้าไปใหญ่


เสียงหัวใจเต้นโครมคราม

........แต่ถึงเต้นแรงแค่ไหนคนข้างๆก็ไม่เคยสัมผัสมันได้สักที








     พี่คะ ลูกค้าเข้า



ก่อนจะเหม่อลอยไปมากกว่านี้ เสียงประตูและคำพูดขัดคอของอึนอูก็ฉุดแชยอนกลับเข้าปัจจุบัน แต่ไม่ทันที่จะลุกไปรับออเดอร์หรืออะไร ลูกค้าร่างสูงคนนั้นก็ตรงดิ่งมาที่โต๊ะของเรา หล่อนอยู่ในชุดวอร์มสีแดงปักตราโรงเรียนกับกางเกงขาสั้นสีเดียวกัน



ตาคมกริบตวัดมองมาตรงเธอและเลื่อนลงไปถึงลำคอที่ยังมีมือของคยอลคยองประทับอยู่ เด็กคนนั้นถอนหายใจต่อหน้าต่อตาอย่างไม่ปิดบัง


     มาทำอะไรที่นี่โดโด


เป็นคยอลคยองเองนั้นแหละที่เปิดบทสนทนาพูดในบรรยากาศอึดอัดระหว่างพวกเรา เธอเก็บมือกลับไปแล้วกอดอกมองเด็กที่ชื่อ โดโดอะไรนั้น ซึ่งเดาดูน่าจะเป็นชื่อเล่นแสดงถึงความสนิทสนมพอสมควร



สนิทกันจนน่าอิจฉาอีกแล้ว



     มารับกลับบ้าน


โดยอนไม่รอให้ชวน เธอทิ้งตัวลงนั่งข้างอึนอูตำแหน่งที่ตรงข้ามกับแชยอนพอดิบพอดี


     ก็บอกว่าเดี๋ยวกลับกับบิ้นไงเจี๋ยฉงหน้ายู่ บู่ปากเป็นเด็กๆพร้อมยื่นแก้วชาเขียวของตัวเองที่แชยอนเป็นคนนำมา ให้กับเด็กตัวสูง


     พี่เยบินไปดูหนังไม่ใช่รึไง ฉันเจอพี่เขาที่ห้างข้างโรงเรียน


เด็กโดยอนพูดอย่างไม่ทุกร์ร้อน ยกชาเขียวขึ้นดูดอย่างสบายใจผิดกลับคยอลคยองที่ตาโต ฟาดฝ่ามือลงกับเบาะนั่งอย่างโมโห


     ที่เบี้ยวนัดคือไปดูหนังว่างั้นเถอะ จำไว้เลยนังบิ้น จำไว้เลยนะ!”


คยอลคยองกระฟัดกระเฟียดจนแชยอนที่นั่งอยู่ข้างๆอดที่จะยื่นมือไปปลอบประโลมให้ใจเย็นๆไม่ได้ แต่มิวายโดนขัดจากก้อนกระดาษทิชชู่ที่อึนอูปาใส่หน้าคยอลคยองซะก่อน


     หนวกหู น่ารำคาญ



ท่าทางสนิทสนมกันขนาดนั้น จองแชยอนอิจฉาขึ้นอีกแล้ว 

เริ่มคิดขึ้นมาเล็กๆแล้วว่าตัวเธอควรออกไปจากตรงนี้รึเปล่า



     แต่พี่ก็ให้ยัยนี่ไปส่งได้นะ โดโดกลับไปก่อนสิ พี่อยู่อีกนาน


     เกรงใจพี่อึนอูเขานะคะ แค่พี่เขาต้องไปรับพี่มาเรียนก็เกินพอแล้วละ


โดยอนพูดอย่างง่ายๆ ไม่วายทิ้งรอยยิ้มปิดท้ายคำพูด โดยบุคคลที่สามที่โดนกล่าวถึงอย่างอึนอูก็ไม่ได้ตอบอะไรแล้วเอาแต่หันหน้าหนีมองออกนอกหน้าต่าง






,,,,,,,,,สำหรับจองอึนอูที่อยากจะอยู่กับคยอลคยองทุกวินาทีน่ะ

ในพจนาณุกรมนั้นไม่มีคำว่าเกรงใจหรือน่ารำคาญแม้แต่น้อย.......












 


แชยอนว่าแชยอนเริ่มรู้ตัวแล้วล่ะว่าคู่แข่งที่น่ากลัวนอกจากจะเป็นจองอึนอูแล้วก็ยังมียัยเด็กร่างสูงนี่อีกคน บรรยากาศบนโต๊ะเริ่มปกคลุมด้วยมวลความรู้สึกแปลกๆ ที่ถึงแม้คยอลคยองจะร่าเริงชวนคนนู้นคนนี้คุยสร้างเสียงหัวเราะมากแค่ไหน แต่ความอึดอัดที่พวกเราล้วนรู้ดีนอกจากคนซื่อบื้ออย่างคยอลคยองก็ก่อกวนอยู่ตลอดเวลา





การแสดงออกที่ดูสนิทสนมกับอึนอูและโดยอนทำให้ จองแชยอนนึกอิจฉา


เรื่องราวเกี่ยวกับพี่คยอลคยองในโรงเรียนที่เธอพึ่งได้รู้จากพี่อึนอูและพี่แชยอน ก็ทำให้โดยอนอิจฉา


ท่าทางคำพูดคำจาที่น่ารักที่คยอลคยองใช้กับทุกคนยกเว้นเธอ ก็ทำให้อึนอูรู้สึกอิจฉา







..........ทุกคนล้วนอิจฉาในสิ่งที่ตัวเองไม่เคยได้รับ........










 

     너무너무너무

     너무 좋아하면 그때 말해줘


เสียงริงโทรจากมือถือเคสสีชมพูสดใสบนโต๊ะพาให้เสียงพูดคุยเงียบลง คยอลคยองยกขึ้นมาดูปลายสาย ท่าทางดีใจยิ้มร่าจนตาปิดก่อนจะกดรับช่างดูมีความสุขเกินไปจนจุกขึ้นมาในอก และแน่นอนว่าการกระทำเหล่านั้นอยู่ในสายตาของพวกเธอสามคนเสมอ


แม้แชยอนจะแสร้งยกแก้วน้ำขึ้นจิบ หรืออึนอูจะผินใบหน้าออกนอกหน้าต่างและโดยอนจะทำเป็นยกโทรศัพท์ขึ้นมากด แต่บทสนทนาที่เล็ดลอดจากปลายสายก็เป็นสิ่งเดียวที่พวกเธอสนใจ




     คิมบับสบายดีไหม

     

     สบายดีค่ะ เจ้าของมันก็สบายดี พี่หมอละคะ” 

คยอลพูดพลางวนหลอดในแก้วกาแฟไปมาอย่างแก้เขิน โดยที่เธอก็ไม่อาจทราบได้เหมือนกันว่าคนปลายสายยิ้มกว้างแค่ไหน


     สบายดี แต่วันนี้มีคนไม่มาตามนัดเลยโทรมาบอกกำหนดวันใหม่น่ะ


     ก็เยบินเบี้ยวนัดฉันนิคะ มันบอกว่าบอกหมอคิมไว้แล้วด้วย” 

คยอลคยองเบ้ปากเป็นเด็กน้อย ส่งเสียงงุ้งงิ้งแสร้งเป็นลูกแมวขี้อ้อน


     รู้แล้ว กยองบอกแล้ว งั้นเอาเป็นวันอังคารหน้านะ’ 

ปลายสายยังคงพูดในระดับปกติ แม้ใบหน้าจะเปื้อนรอยยิ้มจนผู้ช่วยที่เอาเอกสารมาส่งนึกสงสัยในท่าทีที่ผิดปกติของเจ้านาย


     คิมบับอยากเจอพี่หมอแย่แล้ว ฉันเองก็ด้วย


อยากเจอแปลว่าคิดถึงรึเปล่า? คือคำพูดที่นายองอยากจะพูดออกไป


     อยากเจอก็อย่าเบี้ยวนัดอีกนะคะ 

แต่คนปากแข็งอย่างเธอก็ทำมันได้เท่านี้แหละ 




..........นายองนึกอิจฉาใครหลายๆคนที่แสดงออกในความรู้สึกของตัวเองได้โดยไม่ขัดเขินหรือกังวลอะไร










 







พอจบธุระคยอลคยองก็วางสายไปแต่ใบหน้าก็เอาแต่ยิ้มไม่หุบ ไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรมากเสียงทักของเพื่อนสนิทและเด็กข้างบ้านที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กก็แทรกขึ้นมาซะก่อน


     พี่หมอเหรอ? / ใครน่ะ?”


แม้แชยอนไม่มีความกล้าพอที่จะถาม แต่สิ่งที่เธออยากรู้สองคนนั้นก็ได้ถามมันแทนแล้ว


     ใช่ พี่หมอนายอง สัตวแพทย์ประจำตัวของคิมบับ


คยอลคยองตอบพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างที่พวกเธอไม่เคยเห็นมันมาก่อน เธอยิ้มจนสัมผัสได้ถึงมวลความสุขที่ลอยออกจากแววตาคู่นั้น



 





...........น่าอิจฉา

พวกเธอนึกอิจฉาคนที่ทำให้คยอลคยองยิ้มได้ขนาดนี้













--------------------------------------------------------------







 

ร่างบางปิดไฟร้านดวงสุดท้าย เปลี่ยนป้ายจาก Open เป็น Closed


วันนี้มีเรื่องมากมายตีกันให้วุ่นอยู่ในหัว แชยอนน่ะไม่ชอบตัวเองที่เป็นอย่างนี้เอาซะเลย ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดิมที่นั่งเมื่อตอนเย็นกับเด็กซื่อบื้อ ที่ขยันน่ารักจนมีคนตกหลุมรักไปมากมายและนั้นรวมถึงเธอด้วย ตั้งแต่ตัดสินใจว่าจะสารภาพรักแชยอนก็มุ่งมั่นพกความมั่นใจมาเต็มที่ในทุกๆวัน แต่พอดันเจอหน้าคยอลคยองความมั่นใจที่มีเต็มเปี่ยมก็กลับหายวับออกไปจนหมด






แชยอนก็ยังคงเป็นแชยอน


แชยอนน่ะขี้อายเกินไป

แชยอนไม่ได้สนิทกันเหมือนอึนอู 

ไม่ได้โตมาด้วยกันเหมือนโดยอน 

และก็ไม่ได้ดูเท่แบบพี่หมอที่คยอลคยองเล่าให้ฟัง



แชยอนเป็นแค่แชยอนเนี่ยแหละ

.......แค่แชยอนเนี่ย จะดีพอให้คยอลคยองรักได้ไหม?







 

ทางเดียวที่จะทำให้เธอพอจะเหนือกว่าคนอื่นก็คือความกล้า กล้าที่จะบอกว่ารัก 

แต่คำว่ากล้าเป็นสิ่งที่แชยอนไม่มีมันเลยสักนิดเดียว

ฟุบศีรษะ ทุบลงไปเบาๆกับโซฟาที่กำลังนอนทับจนผมพากันพันยุ่งเหยิง 





 ถ้าแชยอนกล้าพอ เธอมั่นใจว่าเธอจะเป็นคนแรกแน่ๆที่ทำให้เด็กคนนั้นหายซื่อบื้อสักที


เก็บความขี้อายของตัวเองไปให้พ้นกับเรื่องนี้ซะแชยอน!









...........ชั่ววินาทีที่ตัดสินใจ เสี้ยววินาทีที่หัวใจทำงานล้ำหน้าสมอง.............


 




โทรศัพท์มือถือถูกหยิบขึ้นมาในร้านที่มืดสนิท แสงไฟส่องจ้าพาให้ตาพร่าเลือน แต่นิ้วเรียวสวยก็ยังกดหมายเลขสิบตัวที่จำได้ขึ้นใจอย่างคล่องแม้ไม่ได้โทรไปบ่อยนัก



     ค่ะ ว่าไงคะพี่แชยอน


     “….”


เอาน่าแชยอนมันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ


     หือ ว่าไงคะ



 

วันเสาร์นี้เธอว่างไหมคยอลคยองอา?”







     .............แล้วสักวันเธอจะขอบคุณความชั่ววูบในวันนี้..............

 

 









------------------------------------------------------------------------------------------------------------


#ฟิคPKDay


คนซื่อบื้อมันก็ซื่อบื้อแบบนี้แหละค่ะ55555

พาร์ทต่อไปเปิดตัวคนแรกคือ #ทีมพี่สาวร้านกาแฟ นะคะ

อย่าพึ่งเดาอะไร อย่าไว้ใจตอนแรก

อย่าไว้ใจไรท์ด้วย5555

วันนี้วันเกิด เจี๋ยฉงที่รัก <3 อยู่น่ารักแบบนี้ไปนานๆนะ

p.s ชอบไม่ชอบ เชียร์ใครอะไรยังไงก็บอกกันด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #52 Cocomax (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 08:09
    พี่หมออย่าปากแข็งค่ะ คนอื่นจะคาบไปกินแล้ว นี่ทีมพี่นะคะ 5555555
    #52
    0
  2. #47 parnpuparn (@parnpuparn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 17:55
    คยอลคยอง คนซื่อบื้อ
    จับให้รักกับบิ้นซะเลย555
    #47
    0
  3. #23 JinJane3639 (@jinjane3639) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 14:18
    เปลี่ยนเป็นทีมหมั่นไส้เจี๋ยค่ะ 5555 มีคนมาวอแวเยอะขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีก แต่ทำไมดูท่าพี่หมอจะวินคะ ฮือ ไม่นะ โดโดของเรา
    #23
    0
  4. #21 Mabeanie (@Mabeanie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 00:35
    หมั่นไส้เจี๋ยฉงใครๆก็พากันตกหลุมรักนาง เชอะ !! เค้าขอเดานะ ว่าเจี๋ยรู้ว่าใครชอบนางบ้าง แค่แกล้งทำเป็นไม่รู้ ยังไม่อยากตัดสินใจที่รักใคร เพราะยังเลือกไม่ได้ (แต่ละตัวละครมีข้อดีต่างกันและสนิทกันทั้งน้านน) ถ้าเลือกใครซักคน ห่วงโซ่อาหารนี้จะถูกทำลายจนต้องเข้าโรงบาลแน่นวล//**สรุปเจี๋ยขี้อ้อยค่ะ**55555555 //นูนูปูเรื่องมาอย่างนี้เห็นแววแล้วเตรียมแดกน้ำใบบกรอได้เลย เป็นได้แค่เพื่อนอะแกร...//นุ้งโด ม้ามืด มีความวอแวเกาะติด +10แต้ม//นุ้งแชโอกาส20/80จะกล้าบอกรึเปล่าเถอะ หุหุ //พี่หมออิม อ่านแค่นี้ก็รู้ว่าเป็นคนอ๊บอุ๊นอบอุ่น ละมุลล ~ แต่ปากแข็งงี้ เดี๋ยวจะโดนนังเด็กข้างบ้านคาบไปกินนะค้า ถถถถ #ทีมพี่หมออิม #ทีมน้องสาวข้างบ้าน #ทีมหมั่นไส้เจี๋ยฉง
    #21
    0
  5. #20 ---นกหวีด--- (@AaYu_48) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 22:41
    คนอยู่ทุกทีมนี่แบบ...  อิจเจี๋ยจังค่ะ ทำไมแกถึงเยอะขนาดนี้  บ้าา
    บิ้นไปกับหมอคิมแน่ๆเลย!    
    พี่หมอดูมีโอกาสเยอะสุดแต่ขี้เก๊กปากแข็งไปแล้วนะะะ
    พี่สาวร้านกาแฟ  ดีหมด ละมุนมาก แต่เพราะขี้อายน้องมันเลยไม่รู้ไง แกต้องสู้นะแช
    ส่วนนังโด ยังมีเส้นบางๆ จัสซิสเตอร์ คั้นอยู่แต่ยังคงความเด็กเปร-- ขวานผ่าซาก เอาไว้แกต้องมามาดพระเอกฟิคสิโด
    นูนู  T T  จัสเฟรนด์นี่น่ากลัวจะนกมาก  แต่ก็อาจจะ...  พลิกกลับมาได้ก็ได้ อิอิ

    ลงเอยกับใครเลาก็โอ แต่หาคู่ให้พวกที่นกด้วยนะคะ 555

    #20
    0
  6. #19 palmzaym48 (@lovessdevil) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 21:52
    ทีมพี่หมอสุดใจขาดดิ้นนนน
    #ทีมพี่หมอ
    #19
    0
  7. #18 ::N_E_V:: (@twainidel) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 21:12
    ทีมหมั่นไส้เลยจีๆ อะไรมันจะฮอตปรอทแตกได้เบอร์นี้
    อึนอูยาทีมเธอนะ ฉันมันคนหลงรักเพื่อนสนิท ฉันเข้าใจ ฮือออ แต่ทีมนี้ดูจะมีหวังน้อยที่สุดเลย มันดูบื้อจนแบบไม่น่าจะยอมเสียเพื่อนไปอ่ะ อยู่กันไปแบบนี้ก็น่ารักดีแล้วนะชิบะคุง อย่าเลย ;___; 

    พี่หมออิมทีมเยอะแล้วเราจะไม่เชียร์ ! หยอก พี่หมอดูแบบ น่ารักน่าหยิก คนแก่ขี้อาย อย่ามาใช้คิมบับเป็นสื่อกลางนะพบ้า มีความมโนสูงด้วยนาจาแบบไม่น่าเชื่อ5555555

    โดโดดูมีบทบาทน้อยมากกก แต่ใครจะรู้นี่อาจจะมาม้ามืดก็ด๊ายย!! ส่วนพี่สาวร้านกาแฟขี้อายเนี่ย ก็มีลุ้นนะ แต่ขี้อายกับซื่อบื้อนี่จะไปกับรอดหรอ นั่งจ้องตากันแล้วก็หลบตา จะพูด แล้วก็จ้องใหม่ โอ้ยชีวิต

    ทีมไหนทีมไหนเอามันทุกทีมค่ะ รอต่อไป อิอิ !! สู้
    #18
    0