[FIC] JIEQIONG Day ( Kyulkyung x All ) Pledis Girlz , IOI , Pristin

ตอนที่ 1 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 ธ.ค. 59

 
  CR.SQW





คนเรามักจะเก่งไปส่ะทุกเรื่อง

ยกเว้นเรื่องของตัวเอง


     คุณผู้ฟังเห็นด้วยกับประโยคที่ฉันพูดไปข้างต้นรึเปล่าคะ?” 


หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีบลอนด์น้ำตาล กล่าวออกมาอย่างสดใสสมกับตำแหน่งดีเจวิทยุรายการดังในช่วงดึกที่ความเหงามักคุกคามมากกว่าความหิว


     เซจองคนนี้ไม่ค่อยถนัดเรื่องความรักนักหรอกค่ะ ถึงจะเป็นดีเจรายการที่จดหมายจากทางบ้านมักเป็นเรื่องของหัวใจก็เถอะ ก็นั้นสินะชีวิตมันก็ไม่เป็นไปตามที่เราต้องการหรอก


     ฉันบ่นจนคุณพีดีมองหน้าส่ะแล้ว 555 งั้นฉันจะเริ่มอ่านจดหมายฉบับแรกเลยนะคะ วันนี้ทีมงานเลือกมาตั้ง 5 อันแหนะ คนแรกเลยนะ…. อืม คุณสตอเบอรี่ลาเต้ หู้ว ชื่อน่ากินจังเลยนะคะ 555”




มือที่กำลังหยิบแก้วกระเบื้องใบเล็กลงมาเช็ดหยุดชะงักลง มุมปากยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ จองแชยอนวางผ้าเช็ดมือที่หมดประโยชน์ไปแล้วในตอนนี้บนเคาร์เตอร์


เอนหลังพิงชั้นวางของ หยิบแก้วพลาสติกที่บรรจุสตอเบอรี่ลาเต้ไว้เต็มเปี่ยม หลับตาฟังเสียงคุณดีเจที่คุ้นเคยกำลังอ่านจดหมายของเธอจากวิทยุข้างๆกัน


บรรยากาศในร้านยามค่ำคืน ย้ำเตือนความเหงาเข้าไปใหญ่



     สวัสดีค่ะคุณดีเจ ฉันสตอเบอรี่ลาเต้ เรื่องที่จะเล่าก็คงไม่ต่างกับเรื่องราวรักๆมากมายที่คุณเคยอ่านมาหรอกค่ะ เดี๋ยวๆอันนี้เซจองขอขัดนิดนึงนะคะ 

คุณลาเต้ถ้าคุณฟังอยู่ฉันอยากให้คุณรู้ว่าเรื่องราวความรักของคุณไม่เคยซ้ำกับใครๆหรอกนะคะ 

ทุกคนมีเรื่องราวความรักเป็นของตัวเอง และตัวเราเองนั้นแหละที่จะเป็นคนกำหนด 

เผลอขัดจนได้มาอ่านต่อดีกว่า



แชยอนหลุดขำจนเผลอกัดหลอดในริมฝีปากจนบี้แบน



     ฉันแอบรักเด็กคนนึงค่ะ เธอเป็นเด็กฉลาดน่ารัก เธอเคยเป็นรุ่นน้องของฉันตั้งแต่มัธยมจนถึงมหาลัย เธอมักจะหลบหน้าฉันเสมอๆจนฉันเรียนจบนั้นแหละเธอถึงมาสารภาพว่าเพราะฉันดูเป็นรุ่นพี่ที่น่ากลัว ประหลาดดีนะคะที่เธอกลัวฉันแต่ฉันกลับรักเธอ ฉันรู้ว่าเธอชอบกินสตอเบอรี่ลาเต้เพราะฉันแอบมองเธอเสมอจนสุดท้ายฉันก็ดันชอบสตอเบอรี่ลาเต้ขึ้นมาเหมือนกันแต่พอถึงตอนนั้นเธอก็เปลี่ยนไปชอบกรีนทีลาเต้เอาดื้อๆ แล้วฉันก็ดันไม่ชอบชาเขียวเอาส่ะเลยนี่สิ เผลอบ่นอะไรไปเยอะเลยแหะ ขอโทษอีกทีค่ะคุณดีเจ 

ฉันน่ะแอบรักเธอมาหลายปี จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังรัก แต่ฉันไม่เคยบอกเธอเลยค่ะ แต่การกระทำของฉันตลอดที่ผ่านมามันไม่ช่วยอะไรบ้างรึไงฉันก็เคยคิดนะ เพราะเธอเป็นเด็กฉลาดแต่ดันซื่อบื้อ 

เธอเป็นเด็กช่างสังเกตแต่ไม่เคยรู้เลยว่าเวลาฉันอยู่ต่อหน้าเธอหัวใจฉันเต้นแรงและหน้าแดงแค่ไหน 

ดูพร่ำเพ้อนะคะแต่ฉันก็หวัง ว่ามันอาจมีสักวันที่เธอจะใจเต้นแรงเพราะฉันบ้าง และแน่นอนค่ะว่าฉันจะไม่เก็บมันเป็นความลับอีก เพราะเธอเริ่มโตขึ้นอีกนิดแล้วล่ะ เธอสวยขึ้น รอยยิ้มของเธอน่ามองขึ้น และใครๆก็ต่างเข้าหาเธอมากขึ้น ฉันคงทนได้อีกไม่นานก่อนที่เด็กน้อยของฉันจะตกเป็นของคนอื่น ฉันจะสารภาพกับเธอค่ะ ถึงจะผิดหวังกลับมาแต่ก็จะบอกค่ะ 

ที่เขียนมาวันนี้เพราะอยากเพิ่มความมั่นใจให้กับตัวเอง ช่วยอ่านมันในรายการก่อนที่ฉันจะบอกรักเธอด้วยนะคะ และเธอก็ไม่ค่อยชอบฟังวิทยุหรอกค่ะ เพราะงั้นช่วยอ่านข้อความในกระดาษสีฟ้าที่แนบมาด้วยนะ แปปนึงค่ะคุณผู้ฟัง ขอฉันหาสักครู่นะคะ อ่า ….. เจอล่ะ อะแฮ่ม

….. เด็กน้อย พี่ชอบเธอนะ จะต้องสารภาพให้ได้เลยและช่วยตอบรับด้วยละไม่งั้นหัวใจของพี่บอบช้ำแย่เลย 

ถ้าพี่เศร้าขึ้นมาพี่ชงกาแฟไม่อร่อยหรอกรู้ไหม



จองแชยอนยกมือปิดหน้าตัวเองที่เขินอายจนแก้มแดงเปล่ง แชยอนน่ะทั้งๆที่ขี้อายขนาดนี้แท้ๆแต่กลับกล้าที่จะเขียนจดหมายไป พอได้มาฟังก็แทบจะแทรกแผ่นดินหนี ควรโทษใครดีล่ะระหว่างตัวเองกับเด็กที่มีอิทธิพลกับเธอคนนั้น แชยอนตบแก้มสองสามทีเอื้อมมือกดปิดวิทยุที่คุณดีเจกำลังกล่าวอ่านจดหมายฉบับที่สอง ถอดปมผ้ากันเปื้อนสีดำด้าหลังวางมันบนหัวหมุนบันไดก่อนจะก้าวเดินขึ้นชั้นสองทั้งรอยยิ้มและความรู้สึกเต็มเปี่ยม



........คยอลคยองอา พี่จะต้องบอกรักเธอให้ได้เลย

 











     จดหมายฉบับที่สองจากคุณ N หู้ว จดหมายฉบับนี้เป็นระเบียบมากเลยค่ะ ลายมือสวยอีกต่างหาก


ร่างสูงหยุดกึกมือที่กำลังพลิกหน้ากระดาษ หนังสือว่าด้วยเรื่องของอนาโตมี่สุนัข เบนสายตาขึ้นมองเพื่อนสพญ. ที่เปิดวิทยุฟังอยู่โต๊ะด้านหน้า


     ขอโทษหมออิม เดี๋ยวฉันปิดให้เดี๋ยวนี้แหละ” 

มินกยองกล่าวพร้อมกับมือที่กำลังจะเอื้อมไปปิดก่อนที่คุณเพื่อนจะอาละวาดที่เสียงวิทยุของเธอไปรบกวนการอ่านหนังสือของเขา


     เปล่า เปิดไปเถอะ” 


คราวนี้มินกยองช็อค มือบางค้างอยู่ที่เดิมพร้อมคิ้วที่ขมวดแน่น นายองเลื่อนสายตากลับไปหาหนังสือ แสร้งยกมือขึ้นขยับกรอบแว่นเพื่อแอบยิ้มที่น้อยครั้งจะแสดงออก


     ฉันไม่เคยสนใจใคร ไม่เคยอยากสนใจใคร แต่แล้ววันนึงก็มีเด็กผู้หญิงในชุดนักศึกษาอุ้มลูกแมวตัวเล็กเข้ามาในคลีนิคของฉันในวันฝนตก เธอไม่ร้องขอที่หลบหรือผ้าห่มอุ่นๆแต่กลับร้องไห้ร่ำร้องให้ฉันช่วยรักษาชีวิตน้อยๆในมือของเธอที่กำลังหายใจรวยริน นั้นเป็นครั้งแรกที่เจอกันและเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกสนใจใครสักคน ......


นายองเผลอยิ้มออกมาส่ะกว้างเมื่อคุณดีเจอ่านมาถึงตรงนี้ก่อนจะหุบยิ้มทันทีที่เบนไปสบแววตาของมินกยองที่มองมาอย่างนึกสงสัย จนต้องทำเป็นกระแฮ่มไอสองสามที ก็ไม่มีวี่แววว่าอีกฝ่ายจะหยุดมอง จนเธอต้องสะบัดเก้าอี้หันหลังเข้าใส่



     หลังจากนั้นฉันก็เฝ้ารอวันที่ประตูร้านจะเปิดออกมาเป็นเธออย่างไม่รู้ตัว และเธอก็กลับมาค่ะวันนั้นเธอเดินเข้ามาในชุดนักศึกษากับแมวตัวเดิมที่ฉันเคยช่วยไว้ เธอบอกกับฉันว่าเธอตัดสินใจที่จะเลี้ยงมันจึงอยากมาปรึกษากับฉันในเรื่องต่างๆ 

คุณรู้ไหมคะว่าขนาดในวันแรกที่เจอกันเธอร้องไห้หนักขนาดนั้นฉันยังสนใจเธอ แล้วมาในวันนี้วันที่เธอยิ้มกว้างมาหากัน ฉันจะไปไหนรอดละคะจริงไหม 

เธอก็มาหาฉันบ่อยขึ้นจนเกือบทุกวัน มาคนเดียวบ้าง กับแมวบ้าง กับเพื่อนบ้าง เธอเป็นคนที่มีรอยยิ้มสดใสอยู่ตลอดเวลาเลยค่ะนอกจากวันแรกที่เจอกันฉันก็ไม่เคยเห็นน้ำตาของเธออีกเลย ต่างกับฉันที่มักจะหน้านิ่งๆ เหมือนจะไม่ค่อยสนใจอะไร จนใครๆก็ต่างกลัวไม่กล้ามาขัดใจหรือพูดคุยกับฉันมากเท่าไหร่ แต่เธอกลับต่างออกไป 

เธอเอาแต่ถามนู้นถามนี่ ถามซ้ำๆซากๆ ว่าตกลงอาหารแบบนี้มันจะกินได้ไหม แมวนอนกินหญ้าที่หน้าบ้านมันเป็นอันตรายรึเปล่า ยอมรับตรงๆก็ได้ค่ะว่ามันก็น่ารำคาญอยู่พอสมควรเลยแหละ แต่คงเพราะเป็นเธอ ฉันเลยรู้สึกว่าน่ารักค่ะ 

ถึงจะน่ารำคาญแต่ก็น่ารัก ฉันรู้สึกแบบนั้น เธอมักจะพูดอยู่บ่อยๆว่า ทำไมพี่หมอถึงไม่ค่อยยิ้มเลยฉันอยากจะตอบเธอมากค่ะว่าตั้งแต่เจอเธอฉันก็ยิ้มมากกว่าแต่ก่อนเยอะเลยนะ แต่ที่เธอไม่เห็นเพราะฉันแอบยิ้มลับหลังเธอตลอดต่างหาก 

ฉันอยากจะตอบเธอจริงๆนะคะแต่ในความจริงฉันก็กลับทำได้แค่ตีหน้านิ่งกลับไปแล้วเดินหนีเธอออกมา มันเป็นข้อเสียน่ะค่ะ ฉันน่ะไม่มีความกล้าพอหรอก แต่เก็บไว้คนเดียวมันก็อึดอัดไป ฉันเลยลองเขียนมาในรายการนี้เพราะหาเจอจากในอินเตอร์เน็ต ปกติฉันไม่ฟังวิทยุก็เลยไม่รู้ว่าจดหมายฉบับนี้จะได้ออกอากาศหรือจะมีใครอ่านรึเปล่า 

แค่อยากเขียนมันมาเพื่อความสบายใจของตัวเอง พอเขียนจบถึงบรรทัดนี้ฉันก็รู้สึกโล่งขึ้นเยอะเลยค่ะ คุณ N เขียนจบถึงเท่านี้ค่ะ คุณผู้ฟัง หลายๆคนที่ฟังอยู่ในตอนนี้ก็คงมีความรู้สึกอยากบอกแต่บอกไม่ได้เหมือนคุณ N สินะคะ ฉันน่ะก็ช่วยไม่ได้มากเท่าไหร่หรอกเพราะมันเป็นชีวิตของคุณนี่เนาะ คุณจะบอก หรือไม่บอก ก็อยากให้คิดดีๆนะคะ 


ความรักก็เหมือนการเลือกหนังสือที่พออ่านถึงตอนจบแม้มันจะจบไม่ถูกใจก็จงโทษตัวเองที่เป็นคนเลือกเล่มนี้มา แม้คุณจะเสียใจและเสียดายว่า รู้งี้หยิบเล่มนั้นมาแทนก็ดี แต่คุณก็ย้อนกลับไปเลือกเล่มนั้นแทนเล่มในมือไม่ได้ 


เข้าใจนะคะ ถึงคุณจะไม่ฟังอยู่ก็เถอะเพราะคุณบอกปกติไม่ฟังวิทยุนี่นา


นายองปิดหลังสือในมือแล้ววางปึกลงไปบนโต๊ะจนมินกยองที่แอบมองอยู่สะดุ้ง เธอหยิบเสื้อกราวที่พาดหลังเก้าอี้ขึ้นสวมก่อนจะหยิบกุญแจห้องทำงานในลิ้นชักขึ้นมา


     ไอ้หมอจะไปไหนว่ะ” 


กยองเอ่ยทักขึ้นก่อนนายองจะบิดลูกบิดประตูออกไป นายองถอนหายใจกล่าวตอบพร้อมยกยิ้มน้อยๆให้เพื่อน ก่อนจะเปิดประตูออกไป


     ไปเช็คตารางนัดน่ะ




......คยอลคยอง

สำหรับเรื่องของเราพี่ควรเลือกหนังสือเล่มไหนงั้นเหรอ








 

     อ่านมาสองฉบับก็มีแต่แอบรัก งั้นเราลองมาอ่านฉบับที่สามกนต่อเลยเถอะค่ะ เผื่ออันนี้จะสมหวัง จากคุณโย่งข้างบ้าน บ้านไหนคะ คงไม่ใช่บ้านฉันหรอกใช่ไหม หยอกๆนะคะ คิคิ


สวนสาธารณะในยามค่ำคืนทั้งมืดทั้งหนาวเย็น แต่ร่างสูงของผู้หญิงคนนึงในชุดวอร์มก็ยังคงวิ่งไปเรื่อยๆอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เม็ดเหงื่อไหลหยดลงบนไอโฟนเครื่องจิ๋วในกระเป๋าเสื้อที่มีสายหูฟังต่อออกมา ใช้นิ้วเลื่อนปุ่มเพิ่มระดับเสียงระหว่างที่เท้าก็ยังออกก้าว


     ฉันเป็นเด็กมัธยมปลายที่แอบรักพี่สาวข้างบ้านของตัวเองค่ะ ฟังดูน้ำเน่าแต่มันคือเรื่องจริง 

ไม่รู้ว่าฉันหลงชอบคนแบบนั้นไปได้ยังไง รู้ไหมคะพี่เขาน่ะทั้งซุ่มซ่าม เงอะงะ ซื้อบื่อ เสียงดัง ขี้โวยวาย แถมยังงอแงอีกต่างหาก ทั้งๆที่ตอนเด็กๆพี่เขาเท่มากเลยล่ะค่ะ คอยช่วยเอาไม้ไล่ตีพวกเด็กเกเรที่มาแกล้ง คอยไปรับฉันที่หน้าห้องเรียน เดินกลับบ้านด้วยกันเพราะกลัวฉันหลง 

แต่พอโตขึ้นมาก็กลับตัวเล็กกว่าฉันส่ะอย่างนั้น เวลายืนประชันหน้ากัน พี่เขาสูงเลยไหล่ฉันมาแค่คืบเดียวเองล่ะ พูดละก็อายนะแต่ฉันเป็นฝ่ายหลบสายตาของพี่เขาทุกที ก็จะไปมองมันนานๆได้ยังไงกัน อันตรายหัวใจวายขึ้นมาทั้งๆที่ยังไม่ได้คบกันก็เสียดายแย่สิ 

ตอนนี้ฉันเป็นทั้งเชียร์ลีดเดอร์และนักกีฬาของโรงเรียนค่ะ เพราะพี่เขาเคยบอกว่าฉันสวยดีเวลาอยู่ในชุดเชียร์ พอโตขึ้นมาหน่อยก็แอบได้ยินพี่เขาพูดกับเพื่อนตอนคุยโทรศัพท์ว่า พวกที่เล่นกีฬาได้นี่เท่เป็นบ้าเลยฉันก็เลยแอบฝึกและลงสมัครชมรมบาสเก็ตบอล ตลกนะ ฉันว่าคนที่บ้าจริงๆก็คงเป็นตัวเองนี่แหละค่ะที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้พี่เขาสนใจขนาดนี้ แต่ไม่ว่าจะทำอะไรแค่ไหนก็รู้สึกมันจะไม่ได้ผล พี่เขายังมองฉันเป็นแค่น้องสาวค่ะ พี่เขายังมองฉันเป็นแค่เด็กคนนึง บางทีฉันก็ด่าในใจว่าพี่เขาโง่ 

ทำขนาดนี้ไม่รู้ตัวสักทีรึไงว่าชอบ


จนตอนนี้ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ เหนื่อยมากๆที่ต้องวิ่งตามเขาแบบนี้โดยมองไม่เห็นทางสิ้นสุดสักที แต่ก็นะ ถึงจะเหนื่อยแต่ฉันก็ยังชอบพี่เขาค่ะ ถึงจะต้องวิ่งตามอีกนานแค่ไหนก็ยังจะชอบ จนกว่าจะถึงวันที่พี่เขาหยุดรอกัน หรือหยุดเพื่อหันมาบอกฉันตรงๆว่าเปล่าประโยชน์ที่จะทำแบบนี้ ฉันก็จะยังวิ่งต่อไปค่ะ ฉบับนี้ฉันว่ามันดูเศร้าๆนะคะ ไม่รู้จะพูดยังไงเลยค่ะคุณโย่ง ฉันก็ขอให้ทางสิ้นสุดของคุณคือการจบลงด้วยดีนะคะ บางทีพี่สาวคนนั้นก็อาจแอบรักคุณอยู่เหมือนกันก็ได้ใครจะรู้ 

บางทีถ้าวิ่งแล้วมันเหนื่อย ถ้าวิ่งแล้วเขายังห่างจากสายตาไปทุกทีก็ลองตะโกนดูนะคะ ลองตะโกนให้ดังๆฉันว่ายังไงพี่เขาต้องได้ยินแน่ๆค่ะ



คิมโดยอน กดปิดรายการลงเมื่อจบประโยค ลมหายใจร้อนๆที่เป่ารดออกมาเป็นไอท่ามกลางบรรยากาศที่หนาวเหน็บ ร่างสูงยังคงออกวิ่งต่อไป

 



พี่คยอล เสียงตะโกนของฉัน ถ้าฉันพูดมันออกไปพี่จะได้ยินจริงๆเหรอ

พี่คงไม่คิดว่ามันเป็นความรู้สึกของเด็กๆหรอกใช่ไหม?











 

     โอ๊ยผ่านมาสามฉบับแล้วค่ะ ขอเถอะฉบับที่สี่ช่วยหลุดจากการแอบรักเถอะนะคะ ฉบับนี้มาจาก คุณชิบะเมืองโซล ช่างมีความคิดสร้างสรรค์ในการตั้งชื่อจริงๆนะคะ จดหมายสมัยนี้…”


ร่างบางในเสื้อโค้ทตัวหนาถูฝ่ามือเข้าหากันไปมาแล้วรีบซุกลงในกระเป๋า หูก็ยังเสียบสมอลทอร์คที่เปิดรายการวิทยุดีเจคนโปรดของเธอค้างไว้ หยิบกระดาษฝากซื้อของจากเพื่อนตัวดีทั้งสองคนขึ้นมาดู อมยิ้มก่อนจะเก็บลงกระเป๋าเหมือนเดิมเมื่อมองเห็นแสงไฟจากร้านมินิมาร์ทเปิดสว่างอยู่ไม่ไกล


     สวัสดีค่ะคุณเซจอง โอ้สวัสดีเหมือนกันนะคะคุณชิบะเมืองโซล ฉันเป็นแฟนรายการของคุณค่ะ จริงๆก็เขียนมาหลายฉบับเหมือนกันนะ แต่ไม่เคยมีฉบับไหนที่ได้ออกอากาศเลย ถ้าฉบับนี้ได้ออกอากาศคุณคงต้องเปลี่ยนชื่อรายการเป็นรักเหงาๆของชาวโซลแล้วนะคะคุณเซจอง แสดงว่าฉบับนี้ก็เรื่องรักสินะ ทีมงานคนไหนคัดจดหมายว่ะ เรียกออกมาคุยกับฉันดิ! โอ้ซอรี่ค่ะคุณผู้ฟัง ตาเสียงลุงที่โวยวายเมื่อสักครู่ไม่ใช่ดีเจสาวคิมเซจองคนสวยหรอกนะคะ ฉันว่าเรามาอ่านจดหมายต่อกันดีกว่า

ฉันแอบรักคนๆนึงค่ะ เธอเป็นคนที่ฉันอยู่ด้วยแล้วรู้สึกสบายใจที่สุด เป็นคนที่ฉันสามารถเล่าเรื่องราวต่างๆมากมายให้เขาฟังได้โดยไม่มีความลับต่อกันยกเว้นเรื่องของเขา อ่านถึงตอนนี้ก็คงแอบเดาๆออกแล้วใช่ไหมคะ ว่าฉันน่ะแอบรักเพื่อนสนิทของตัวเองค่ะ 

เราเป็นเพื่อนที่นิสัยเหมือนกันมากๆเลยเข้ากันได้ง่าย เธอขี้โวยวายแต่ฉันขี้โวยวายกว่า ฉันงี่เง่าแต่เธองี่เง่ากว่า 

เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยอนุบาลฟังดูน่าตกใจเหมือนกันที่เราคบกันมานานขนาดนี้ ฉันก็ไม่เคยคิดหรอกว่าคนที่ฉันตกหลุมรักจะเป็นคนใกล้ตัว มันไม่ใช่ความรักปุบปับแบบคนทั่วไป 

ฉันเรียนรู้เธอจากคำว่าเพื่อนฉันไม่ค่อยรู้ข้อดีเธอเพราะสนิทกันจนมองออกแต่ข้อเสีย และข้อเสียพวกนั้นฉันรับมันได้ทุกอย่าง 

ความผูกพันของเรามันมั่นคงมากๆจนฉันไม่อยากให้มันสั่นคลอนเพียงเพราะความรู้สึกงี่เง่าที่เรียกว่ารักของฉัน 

ฉันรู้สึกดีเสมอเพราะฉันเป็นคนที่ใกล้ชิดกับเธอที่สุด ใกล้จนรู้ว่ามีใครมาชอบเธอบ้างและเธอไปชอบใครบ้าง 

มันเป็นความใกล้ชิดที่รู้สึกดีแต่อึดอัด จนฉันสับสนค่ะว่าความรู้สึกแบบไหนมันมากกว่ากันแน่ ความสัมพันธ์แบบเพื่อนของเรามันยากที่จะแปรเปลี่ยนเป็นความสัมพันธ์แบบคนรัก และฉันไม่อยากเปลี่ยนค่ะ 

ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว เป็นเพื่อนกันก็ดีอยู่แล้ว ถึงจะเจ็บหน่อยแต่ก็ดีอยู่แล้ว ฉันรู้สึกแบบนั้นน่ะค่ะ




จองอึนอู หิ้วถุงใส่ขนมนมเนยมากมายที่เธอแพ้พนันจนต้องตากลมหนาวออกมาซื้อ ก้าวเดินไปทีละก้าวช้าๆแต่มั่นคง เสียงวิทยุเงียบลงไปแล้วเพราะแบตที่เตือนว่าใกล้จะมรณะจนอึนอูจำใจกดปิดทั้งๆที่อยากฟังเสียงคุณดีเจต่อ


จดหมายฉบับเมื่อกี้ ถ้าจำไม่ผิดพึ่งเขียนส่งไปเมื่อสองสามวันก่อนด้วยซ้ำ หยุดก้าวเดินเพื่อเงยหน้ามองแสงดาวบนท้องฟ้าที่มืดสนิทของเมืองโซลที่หลับใหล


.........คยอลคยอง

แกก็คิดเหมือนฉันใช่ไหม เป็นเพื่อนกันน่ะ มันดีอยู่แล้ว

 

 







------------------------------------------------------------------------------------------




รายการวิทยุพักช่วงจดหมายแล้วเปิดเป็นเพลง Pick me ของรายการเซอร์ไววัลชื่อดัง คังเยบินเบ้ปากมองบนเป็นรอบที่ร้อยตั้งแต่เปิดฟังวิทยุ หันมองเพื่อนตัวดีที่ขดตัวเองเป็นก้อนในผ้าห่มแล้วโผล่หัวออกมาเพื่อเล่นกับเจ้าคิมบับแมวสีขาวแต้มดำรอบลำตัวที่ถูกเพื่อนของเธอไปพบเข้าในกล่องเปื่อยๆข้างคอนโดในวันฝนตก


     คยอลแกได้ฟังวิทยุที่ฉันเปิดป่ะ


คยอลคยองเจ้าของเรือนผมสีชมพูอุ้มเจ้าแมวแสนรักขึ้นมาฟัดไปมา โดยไม่หันไปสนใจเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่แม้แต่น้อย

     ม่ายยยยย ไม่ได้ฟังเลย คิกๆคิมบับอา อย่าซน มีไรป่ะเยบิน แล้วเมื่อไหร่หมวยจะซื้อของเสร็จอ่ะ คิมบับหิวหมดแล้ว ฉันก็หิวด้วยยยย


     ไม่รู้โว๊ยยยย!” 


เยบินกรอกตาบน พร้อมเอาหัวโขกโต๊ะดังโป๊ก จริงๆเยบินก็คิดอยู่ตลอดเลยแหละว่าเพื่อนของเธอนอกจากสวยแล้วมันก็ไม่มีอะไรดีหรอก แถมยังโคตรซื้อบื่ออีกต่างหาก


นึกแล้วก็คิดถึงประโยคที่ดีเจเซจองพูดเอาไว้เมื่อต้นรายการ

'คนเรามักจะเก่งไปส่ะทุกเรื่อง

ยกเว้นเรื่องของตัวเอง'

อยากเอาคำพูดนี้อัดเทปแล้วยัดให้คยอลคอยงฟังทุกคืนก่อนนอนส่ะจริง




     จดหมายฉบับสุดท้ายจากคุณBean


เยบินผุดยิ้ม ยกใบหน้าขึ้นจากขอบโต๊ะ


     มีเพื่อนโง่ต้องแก้ยังไงคะคุณดีเจ


     เยส!!!!”


     บิ้น! แกจะตะโกนแล้วกระโดดอะไรว่ะ ว้าย!! แกจะเหยียบฉันออกไป!! กรี๊ดดดดดด เยบินหยุดเดี๋ยวนี้!!”








-------------------------------------------------------------------------------------------------

#ฟิคPKDay


แอบมาหยอดอินโทรดึกๆ

ว่าไงคะ เลืยกทีมกันบ้างรึยัง #ทีมพี่สาวร้านกาแฟ #ทีมพี่หมออิม #ทีมน้องสาวข้างบ้าน #ทีมเพื่อนสนิท  

หรือจะ #ทีมหมั่นไส้เจี๋ย ดีค่ะ55555

เจอกันกำหนดการเดิม วันเกิดเจี๋ย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #56 nookevolution (@nookevolution) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 16:56
    ลงเรือทุกทีมเลยค่ะ 5555
    #56
    0
  2. #51 Cocomax (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 07:37
    #ทีมพี่หมอค่ะ
    #51
    0
  3. #50 twirp。 (@07891) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 21:48
    #ทีมเพื่อนสนิท เลยค่ะ555555ถึงจะมีเอนเอียงไปบ้างกับ #ทีมพี่สาวร้านกาแฟ ก็เถอะ555555555
    #50
    0
  4. #48 parnpuparn (@parnpuparn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 17:56
    #ทีมเพื่อนสนิท ค่าาาา
    #48
    0
  5. #22 JinJane3639 (@jinjane3639) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 14:16
    จะลงเรือไหนดีเนี่ย อิจฉาเจี๋ยมาก แต่ใจตอนนี้ลงทีมน้องข้างบ้านแล้วค่ะ ชอบคนเล่นกีฬาเหมือนกัน 5555
    #22
    0
  6. #16 ---นกหวีด--- (@AaYu_48) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 01:02
    โง้ยยย #ทีมอยากเก็บเธอไว้ทั้ง4คน หือออ
    แชยอนบาร์เทนเดอร์? พี่หินเป็นหมอ โดเด็กหมอปลาย อึนอูเพื่อนสนิท ต้องทำบุญด้วยอะไรรร
    ณ จุดนี้ มีคำถามค่ะ.. อิเจี๋ยมันเคะให้ทุกคน ใช่มั้ย? 55

    ขอเป็น #ทีมมีเพื่อนโง่ต้องแก้ยังไง  ขรรมม 555555
    #16
    0
  7. #15 ...... (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:48
    โอ้โห๋ทีมพี่หมอเยอะแหะ ทีมหมวยอย่างเราจะมีสิทธิมั้ยเนี่ยเป็นเพื่อนสนิทแล้วยิ่งแล้วใหญ่มีสิทธินกสูงมาก55555
    #15
    0
  8. #14 lotto (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 20:01
    ขออยู่ #ทีมหมั่นไส้เจี๋ย เเล้วกัน แล้วก็ขอขอบคุณน้องบิ้นด้วยค่ะ แหมเป็นเพื่อนรักกับเจี๋ยคนโง่ต้องทำใจนะบิ้นนะ

    เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์ ไฟท์ติ้ง!!!
    #14
    0
  9. วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 18:58
    #ทีมหมั่นไส้เจี๋ย และ #ทีมมีเพื่อนโง่ต้องทำไงดี 55555555  
    เจี๋ยเอาหมดเลยลูก อิแม่เชียร์ !!!!!! อิเจี๋ยเคะแล้วมันโดนจ้ายยยยยยยยย
    #13
    0
  10. #11 TYuKM (@oshimayu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 13:52
    ลงเรือ #ทีมน้องสาวข้างบ้าน ข่ะะ
    #11
    0
  11. วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 10:44
    #ทีมพี่หมออิม/เเต่ฮ่า#หมั่นไส้เจี๋ย555/เด้กมือบิน
    #9
    0
  12. #8 PsyCho00 (@PsyCho00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 09:41
    อ่านไปก็ขำไป นามแฝงแต่ละคนนี้แบบ55555
    #ทีมพี่หมออิม ก็แล้วกันนะ
    #8
    0
  13. #7 palmzaym48 (@lovessdevil) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 08:43
    กรี๊ดดดดดด #ทีมพี่หมอ
    #7
    0
  14. #6 jibimpme (@jibimpme) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 07:53
    #ทีมพี่สาวร้านกาแฟ สุดตัวค่ะ โหวตๆๆ
    #6
    0
  15. #4 Mabeanie (@Mabeanie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 01:19
    ปักๆๆๆ ???????????? นี่มันฮาเร็มเจี๋ยฉงนี่หว่า 555 แค่อินโทรก็สนุกแล้วง่า *^* #ทีมพี่หมออิม #ทีมหมั่นไส้เจี๋ย
    #4
    0
  16. #3 ForSone (@ForSone) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 00:43
    รีบมาต่อไวๆน๊าไรท์~ ฮาจดหมายฉบับสุดท้ายของบิ้นชัว น่าติดตามมาก#ทีมพี่หมออิม
    #3
    0