คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Red Velvet] FIRE (seulrene)

โดย cabbage309

"เลิกกันเหอะ" ฉันมันบ้าที่รักคนบ้าแบบเธอ!

ยอดวิวรวม

2,768

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


2,768

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


42
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 เม.ย. 58 / 20:32 น.
นิยาย [Fic Red Velvet] FIRE (seulrene) [Fic Red Velvet] FIRE (seulrene) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




Trouble Trouble Our destiny

สายสัมพันธ์ของเรามีปัญหาแล้วล่ะ



누가  아파 누가  사랑해

นูกา ดอ อาพา นูกา ดอ ซารางแฮ

ใครเจ็บมากกว่า ใครรักมากกว่า



내게 미친  보고 있으면

แนเก มีชิน นอล โบโก อิซซือมยอน

พอได้เห็นเธอทำตัวบ้าๆใส่ฉันแล้ว



 웃지 이렇게 웃지

นัน อุซจี อีรอฮเก อุซจี

ฉันก็ได้แต่หัวเราะออกมา


เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 เม.ย. 58 / 20:32

























Seulgi x Irene

 

 

 

 


Trouble Trouble Our destiny

สายสัมพันธ์ของเรามีปัญหาแล้วล่ะ


누가  아파 누가  사랑해

นูกา ดอ อาพา นูกา ดอ ซารางแฮ

ใครเจ็บมากกว่า ใครรักมากกว่า


내게 미친  보고 있으면

แนเก มีชิน นอล โบโก อิซซือมยอน

พอได้เห็นเธอทำตัวบ้าๆใส่ฉันแล้ว


 웃지 이렇게 웃지

นัน อุซจี อีรอฮเก อุซจี

ฉันก็ได้แต่หัวเราะออกมา

 

 

 

 

ซึลกิ อย่าลืมตากผ้านะ ฉันจะออกไปข้างนอก” เสียงของจูฮยอน เสียงของฉัน เราคบกันได้3ปีแล้ว ฉันรู้จักกับเธอตอนที่

เพื่อนฉันพาไปงานเลี้ยงรุ่นที่โรงเรียนสมัยมัธยมของมัน จูฮยอนแก่กว่าฉัน2ปี ตอนที่เจอกันครั้งแรก เธอทำให้ฉันละสายตาไป
จากเธอไม่ได้

 

 

 

จนถึงตอนนี้เราก็คบกันได้3ปีแล้ว

 

จนถึงตอนนี้เราย้ายมาอยู่ด้วยกัน2ปีแล้ว

 

จนถึงตอนนี้ 3เดือนแล้ว สำหรับความสัมพันธ์อันขมขื่น

 

 

 

เธอจะออกไปไหนน่ะจูฮยอน

 

ยุ่งน่า อย่าลืมตากผ้านะ ฉันไปล่ะ” เดี๋ยวนี้เธอคงเห็นฉันเป็นคนใช้มากกว่าแฟนแล้วหล่ะ แต่ฉันก็เต็มใจนะ
ถึงจะเหนื่อยสายตัวแทบขาด


ก็ฉันรักเธอมากนี่นา

 

 

 

 

 

 

 

ฉันกำลังออกมาทำงาน...

 

ก่อนออกจากบ้านก็ไม่ลืมที่จะทำกับข้าวไว้ให้คนที่นอนเมาแอ๊อยู่ที่ห้องในคอนโด เมื่อคืนจูฮยอนคงออกไปสังสรรค์
กับเพื่อนๆของเธอล่ะมั้ง 
ฉันไม่ใช่คนประเภทที่หึงงี่เง่า หึงเรี่ยราด ฉันเลยไม่ได้ถามคาดคั้นเธอว่าไปกับใคร อีกอย่าง
ในสภาพความสัมพันธ์ที่ไม่ปกติแบบนี้ ฉันเลยไม่อยาก
ทำให้เธอรำคาญ เลยได้แต่นั่งเช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้
ตอนเธอกลับมาถึงคอนโดตอนตี
2

 

 

 

ฉันทำงานเป็นมัณฆนากร ทำงานเกี่ยวกับการทำงานออกแบบตกแต่งภายในเป็นการผสมผสานความคิดและความรู้ทาง
ด้านการออกแบบ 
การตลาด และศิลปะเข้าด้วยกัน  เพื่อออกแบบตกแต่งภายในพื้นที่ต่างๆ เหนื่อยพอตัวเลยล่ะ

เวลาเข้า-ออกของงานฉันไม่มีแบบแผนตายตัว บางทีทำตั้งแต่ 8โมงเช้า กว่าจะเสร็จอีกทีก็ตี1เข้าให้แล้ว

 

 

วันนี้ก็เหมือนกัน

 

 

 

นาฬิกาข้อมือแบบติจิตอลยี่ห้อ G-shock ที่จูฮยอนเคยซื้อให้ตอนวันเกิดฉันเมื่อ2ปีก่อน แสดงเลข 23.27 ห้าทุ่มกว่าแล้ว
คนที่คอนโดคงหลับไปแล้ว


วันนี้ฉันติดเขียนแบบ เพราะลูกค้าไม่พอใจแบบเก่าเลยให้ฉันเขียนใหม่และเร่งจะเอาวันพรุ่งนี้ ฉันค่อนข้างหัวเสียแต่จะทำไงได้ ลูกค้าคือพระเจ้า



ไม่ทำงานให้เขา เขาก็ไม่ให้ตังค์

 

 

 

 

 

 

 

00.14

 

 

 

ฉันเพิ่งถึงคอนโด อยากนอนใจจะขาดกว่างานจะเสร็จกว่าวันใหม่แล้ว

 

ไปไหนมา” น้ำเสียงเรียบนิ่งของคนที่ฉันเรียกได้เต็มปากว่าแฟนเอ่ยขึ้น

 

ไปทำงานไง

 

จำเป็นต้องดึกขนาดนี้มั้ยซึลกิ?” อะไรวะ ฉันก็เคยกลับดึกแบบนี้ตั้งหลายครั้ง แล้วคราวนี้อะไรของนางอีก ฉันเหนื่อย
ทำงานมาเหนื่อยๆ
ยังต้องมาเหนื่อยทะเลาะกับแฟนอีกงั้นหรอ

 

ก็ลูกค้าเขาเร่งงานมา

 

ทำไมไม่โทรมาบอกว่าจะกลับดึก

 

แบตหมด” ฉันพูดพร้อมชูโทรศัพท์ให้คนตรงหน้าดู

 

 

 

 

 

ตึ้ง!

 

เสียงโทรศัพท์ของฉันถูกเขวี้ยงไปโดนกับชั้นวางหนังสือ จูฮยอนเป็นคนปาไป ฉันชูโทรศัพท์ให้เธอดู รู้ตัวอีกทีมันก็
ลอยละลิ่วไปอยู่ตรงนั้นแล้ว
ดูจากแรงที่ปาไปแล้ว คงไม่เหลือซาก หน้าจอคงแตกละเอียดยิบไปแล้ว

 

อะไรของเธอวะจูฮยอน งี่เง่า!”

 

 

 

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!

 

เธอกรี๊ดใส่หน้าฉันก่อนจะวิ่งเข้าห้องแล้วปิดประตูดังปั้ง วันนี้ฉันคงได้นอนโซฟาล่ะมั้ง

 

 

 

เหอะ

 

ฉันหัวเราะแกนๆกับตัวเองก่อนจะเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่จูฮยอนเขวี้ยงทิ้ง หน้าจอแตกละเอียดจนฉันคิดว่าถ้าเอาไปให้ร้านซ่อมคง

โดนตอกหน้ากลับมาว่า ถ้าจะเอาโทรศัพท์ที่พังขนาดนี้มาซ่อมก็เปลี่ยนใจ เอาไปขายที่วงศ์พานิชแล้วเก็บตังไปซื้อใหม่เถอะ!’

 

 

โทรศัพท์เครื่องนี้ฉันเพิ่งซื้อมาใหม่ไม่ถึง2วัน เนื่องจากเครื่องเก่าจูฮยอนทำน้ำหกใส่เมื่อหลายวันก่อน แล้ววันนี้เธอยังมา
ทำแบบนี้อีก


ต่อไปฉันคงต้องซื้อซัมซุงฮีโร่ หรือไม่ก็รุ่นอาม่ามาใช้แทนซะแล้วล่ะ

 

 

 

 

 

เห้อออออออออ

ฉันคิดถึงตอนที่เรารักกันดีชะมัด

 

 

 

 

 

 

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

 

จูฮยอน เปิดห้องให้ฉันหน่อย” เธอเปิดประตูก่อนจะเดินปึงปังไปทิ้งตัวลงบนที่นอน ก่อนฉันจะเดินไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

เรานอนหันหลังให้กัน เหมือนคนที่จำใจต้องนอนบนเตียงเดียวกัน

 

 

 

 

 

สายตาที่เคยมองกันด้วยความรัก

เดี๋ยวนี้เปลี่ยนไปแล้ว

เธอคงอยากเลิกกับฉันเต็มทนแล้วสินะ

เหอะ!

 

 

 

 

 

 

ฉันอยากจะบอกเลิกเธอแล้วพูดว่า โชคดีนะ ขอให้เจอคนที่นิสัยสวะเหมือนเธอเหมือน

เธอแต่ฉันรักเธอเกินกว่าจะยอมเห็นเธอเดินจากไป

ไม่รู้ว่าเธอบ้า หรือฉันบ้าที่รักคนบ้าแบบเธอ

 

 

 

อย่าทิ้งฉันไป อย่าเก็บฉันไว้

ความคิดของฉันมันตีรวนกันไปหมด

ฉันมีความสุขที่ได้อยู่ข้างๆเธอ

ฉันควรเลือกเจ็บต่อไปแบบนี้ หรือควรเลือกเหงาแต่ปล่อยเธอไปดีนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

วันรุ่งขึ้น

 

 

 

จูฮยอน ฉันว่า.. เราเลิกกันเถอะ

 

เธอพูดอะไรออกมาน่ะซึลกิ” ฉันคิดดีแล้ว ถ้าความสัมพันธ์มันง่อนแง่นแบบนี้ สักวันมันคงจบ เลิกกันตอนนี้
จะได้ต้องเจ็บไปมากกว่านี้

 

เลิกกันไง เธอรอฟังคำนี้อยู่ไม่ใช่หรอ

 

ไอ้บ้าบ้าบ้าๆๆๆๆ” คนตัวเล็กข้างหน้าระดมทุบตีฉัน อะไรกันนักกันหนาวะอยากเลิกก็เลิกให้แล้วนี่ไง
จะเอาอะไรกับฉันอีกวะ

 

ย๊า จูฮยอน หยุดตีฉันได้แล้วเจ็บนะ!” ฉันวิ่งหนีจูฮยอนไปทั่วห้อง

 

 

 

 

โอ๊ยยยยยยย!

 

 

เสียงฉันเอง จูฮยอนวิ่งไล่ทุบจนฉันวิ่งสะดุดกับอะไรไม่รู้ สงสัยจะล้มผิดท่าเอาแขนลง เลยเจ็บขนาดนี้ ฉันรู้ตัวเลยว่าแขนหักแน่ๆ

 

อะไรของเธอนักหนาวะ” ตอนนั้นฉันฟิวส์ขาด โกรธมาก ไม่ไหวแล้วก็เลยถีบคนที่ยืนขำอยู่บนโซฟาไปเต็มแรง

 

ย๊า ซึลกิ ฉันเจ็บขา มาดูให้หน่อย” ถีบแรงไปรึเปล่าวะ?

 

เดี๋ยวฉันโทรเรียกซึงวานพาไปโรงพยาบาล

 

 

 

 

ลืมไปเลยเรื่องที่จะบอกเลิกจูฮยอน ตอนนี้เป็นห่วงหล่อนมากกว่า กลัวขาหัก ตรงข้อต่อหัวเข่ามันเริ่มช้ำแล้ว มันจะหักมั้ย แต่หล่อนก็ทำแขนฉันหักนะเว่ย!

 

 

 

 

 

วานอา มาหาที่ห้องหน่อย พาไปโรงบาลด้วย” ฉันใช้แขนข้างที่ไม่เจ็บหยิบโทรศัพท์ของจูฮยอนโทรหาเพื่อนสนิทของฉัน

 

[เป็นอะไรน่ะซึลกิ]

 

เอาน่า รีบมาเถอะถ้าเป็นห่วง” แล้วซึงวานก็วางสายไป

 

 

 

นอนอยู่ตรงนั้นก่อนนะ อย่าขยับ ขาเธอมันน่าจะหัก

 

ขาหัก! เธอโกรธถึงขนาดถีบฉันขาหักเลยหรอ!”

 

เออ!”

 

เป็นอะไรวะซึลกิ อยู่ดีๆก็บอกเลิกกัน

 

ช่างเหอะ ฉันไม่อยากพูด” ฉันไม่อยากพูดจริงๆ เจ็บ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โรงพยาบาล

 

 

 

 

 

ฉันเพิ่งเข้าเฝือกเสร็จ พอเดินออกมาก็เจอแฟน หรืออดีตแฟนก็ไม่รู้นั่งอยู่บนรถวิลล์แชร์ใส่เฝือกที่ขานั่งอยู่ข้างๆกับซึงวาน

 

 

เป็นไงมั่ง” ฉันถามด้วยเสียงเรียบๆ ทั้งที่ในใจห่วงแทบตาย

 

ก็เจ็บดิ ขาหักนะเว่ย

 

เออ ขอโทษ

 

ไม่

 

อะไร อุส่าห์ขอโทษดีๆแล้วนะ

 

ฉันหมายถึงที่เธอถามที่ห้อง ฉันไม่ยอมเลิกกับเธอหรอกนะ

 

ฉันเจ็บพอแล้ว สงสารกันหน่อยสิจูฮยอน

 

ขอโทษที่งี่เง่า ฉันแค่ไม่ชอบที่เธอกลับบ้านดึก ไม่ชอบที่เธอขาดการติดต่อไป ไม่ชอบที่เธอไม่สนใจหรือหึงฉันที่
ฉันกลับบ้านดึกแบบนั้น
ไม่ชอบที่เธอผิดนัดวันครบรอบ3ปีของเราไปกินข้าวกับผู้หญิงคนอื่น” 

ประโยคยืดยาวที่จูฮยอนพูดออกมาทำเอาฉันใจหายวาบ นี่สินะ?

สาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเรามันเปลี่ยนไป

 

จูฮยอน ผู้หญิงคนนั้นเป็นลูกค้า แล้ววันนั้นฉันขอโทษที่ผิดนัด แต่มันเป็นงานจริงๆ

 

ไม่เลิกกับฉันได้มั้ยซึลกิ

 

“…..”

 

ฉันรักเธอนะ จะไม่ทำตัวงี่เง่าแบบนี้อีกแล้ว

 

“……”

 

ฉันจะทำตัวเป็นแฟนที่ดีเหมือนเดิมฉันสัญญา

 

“……”

 

จะด่าที่ฉันทำตัวแย่ๆใส่ก็ได้นะ.. แต่อย่าทิ้งฉันไปเลย

 

เออ รักนะอีดx” พอด่าออกไปแล้วก็สบายใจหมือนกันเนอะ

 

 

 

 

 

ตอนนี้ฉันกำลังยิ้มให้จูฮยอน

เธอก็กำลังยิ้มให้ฉัน

เรากำลังยิ้มให้กัน

ยิ้มแบบมีความสุขที่มันหายไป3เดือน

ความสุขกลับคืนมาแล้ว

 

 

 

 

ฉันมันบ้าที่รักคนบ้าแบบเธอ จูฮยอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แหม มีความสุขกันจริงนะ อีกคนแขนหัก อีกคนขาหัก วานวานล่ะอยากรู้จริงๆว่าคืนนี้มันจะ ‘กอด’ กันยังไง

 

FIN

 

 

 

 

 

_________________________________________

 

 

 

CABBAGE Talk:

 

ฟิคชั่ววูบที่ได้แรงบันดาลใจจากเพลิง fire 

ของ mad clown ที่ฮานิเป็นางเองเอ็มวี >///<

มาแบบงงๆแล้วก็จบแบบงงๆ ขออภัยหากแต่งได้ไม่ดีเท่าที่ควรนะคะ

ผลงานอื่นๆ ของ cabbage309

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 โตย
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 00:30
    เป็นคู่รักที่ฮาร์ดคอไปอี๊กกกกกกกกก

    กิต๋าเอาคืนจนขาหักแล้วจบด้วยรักนะดีออก ถถถถถถ

    น่ารักอ่าไม่ได้หวานแต่ก็รักนะ สนุกค่าาาาา น่ารักดี อ่านแล้วยิ้ม
    #1
    0