SF/OS : [VGA/TAEGI] By Taegientheworld

ตอนที่ 3 : BTSWEEKEND [W.38] : Taegi en Medellín

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,860
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

 

BTSWEEKEND[W.38] - Taegi en Medellín




มินยุนกิคนนี้รู้จักกับแทฮยองมาก็หลายปีแล้ว เขารู้จักเจ้าเด็ก ‘คิมแทฮยอง’ ตั้งแต่เจ้าตัวยังหนุ่มน้อยร่างผอมบาง จนปัจจุบันนี้แทฮยองตัวโตและสูงเกินเขาไปแล้วหลายเซน แต่ถึงจะรู้จักกันมานานทั้งคู่ก็ยังคงมีความคิดที่ไม่ลงรอยกันหลายเรื่องจนสุดท้ายแล้วก็ลงเอยด้วยการถกเถียงเล็กๆน้อยๆตลอด แต่ก็ต้องขอบคุณทริปฮาวายเมื่อปีที่แล้วที่ช่วยให้พวกเขาทั้งคู่สามารถปรับความเข้าใจและจูนกันติดมากขึ้น

 

 

รวมถึงเป็นจุดเริ่มต้นสถานะใหม่ของยุนกิและแทฮยอง

 

 

สถานะใหม่ที่เรียกว่า คนรัก

 

 

แม้ว่าตั้งแต่กลับมาจากฮาวายทั้งเขาและแทฮยองเริ่มที่จะเปิดเผยความรู้สึกที่มีต่อกันมากขึ้น แต่เอาเข้าจริงๆแล้วยุนกิรู้ดีว่าระหว่างเขาและแทฮยองก็ยังคงเหมือนมีกำแพงกั้นอยู่ อาจจะเป็นเพราะทัศนคติหลายอย่างที่แทบจะไม่ตรงกันเลย

 

มันก็เลยทำให้มีบางเวลาที่ทั้งคู่ยังคงรู้สึกอึดอัดต่อกัน

 

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับแทฮยองก็เหมือนจะหยุดนิ่งไม่ได้สานสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นขึ้นกว่าเดิมสักเท่าไร เพราะบังทันทั้งเจ็ดคนโหมทำงานกันอย่างหนักกันไม่เว้นวัน ทั้งถ่ายแบบ ถ่ายวาไรตี้และงานส่วนตัว ยิ่งต้นปี2018 ทุกคนตั้งใจซ้อมเตรียมทั้งคัมแบคทั้งคอนเสิร์ตเพื่อให้สมกับที่อาร์มี่ของพวกเขารอคอยและคาดหวัง แน่นอนว่าตารางชีวิตที่วุ่นวายในแต่ละวันทำให้เขากับแทฮยองแทบจะไม่ได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองตามลำพัง

พอยิ่งช่วงคัมแบคก็ยิ่งแล้วใหญ่ บางวันเขาแทบจะไม่ได้คุยกับแทฮยองเลยด้วยซ้ำ แล้วยุนกิดันเป็นบุคคลที่เปิดโหมดเซฟตี้พลังงานแทบตลอดเวลา หมายความว่าถ้าเขาโหมทำงานหนักมากๆ วันนั้นทั้งวันเขาแทบไม่อยากจะทำอะไรหรือพูดจากับใครเลย หากมีเวลาว่างแม้เพียงห้านาที ยุนกิคนนี้ก็พร้อมที่จะปลีกตัวเพื่อนอน

 

เมมเบอร์และแฟนคลับทุกคนก็รู้ดีว่ายุนกิน่ะนอนได้ทุกที่และทุกเวลา

 

แต่แล้วช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนก็มาถึงเมื่อฤดูกาลแห่งการโปรโมทเพลงใหม่สิ้นสุดลง ซึ่งรอบนี้พวกเขาทั้งเจ็ดคนได้เวลาชาร์จพลังงานถึงสิบสี่วันเต็มด้วยกัน ตอนที่พี่เมเนเจอร์ประจำวงประกาศให้ได้รับรู้พวกเขาทั้งเจ็ดคนแทบจะร้องไห้ออกมาเพราะความดีใจ

 

สำหรับบางคนอาจจะแค่สองอาทิตย์แต่สำหรับบังทันผู้ขยันขันแข็งอยู่ตลอดเวลา มันเหมือนกับได้พักผ่อนหนึ่งเดือนเลยละ

 

คืนวันสุดท้ายของการโปรโมท ในขณะที่ทุกคนกำลังหลับใหลอยู่บนรถระหว่างเดินทางกลับหอพัก มีเพียงแทฮยองที่นั่งอยู่เบาะข้างๆยุนกิเท่านั้นที่ไม่ได้หลับไปพร้อมๆกับคนอื่น ใบหน้าหล่อเหลากำลังก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือในมืออย่างตั้งอกตั้งใจ

ฮยอง

“……”

ยุนกิครับ

ยุนกิ

เมื่อโดนรบกวนดวงตาคู่เล็กๆของยุนกิก็ค่อยๆลืมขึ้น

หือ

ขานรับตอบกลับไปอย่างงัวเงีย แล้วก็ค่อยๆพลิกร่างของตัวเองหนีอีกคนหันไปทางหน้าต่าง ในใจก็นึกรำคาญแฟนเด็กไม่น้อยที่มารบกวนเวลานอน(อันแสนล้ำค่า)ของตัวเอง

ฮยองครับ เราไปเที่ยวกันเถอะ

อือออออออออ

ยุนกิขานตอบรับไปอย่างไม่คิดอะไร ในตอนนั้นเขาคิดแค่ว่าตอบตกลงไปเพื่อให้แทฮยองเลิกกวนตอนเขานอนเท่านั้นละ แต่ใครจะไปคิดละว่าเจ้าแฟนเด็กของตัวเองจะเล่นใหญ่รัชดาลัย ยุนกิน่ะช็อคไปเลยตอนที่แทฮยองเอาตั๋วเครื่องบินมาให้เขา ครั้งแรกที่เห็นตั๋วเครื่องบินเขาคิดว่าแทฮยองคงอยากจะไปเที่ยวต่างจังหวัดอย่างเชจู หรือไกลสุดก็คงจะเป็นญี่ปุ่น

 

แทฮยองน่ะหลงใหลประเทศญี่ปุ่นมาก

 

แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไม่ได้เป็นเหมือนที่ยุนกิคิด

โคลอมเบีย!!!!”

ใช่ครับ

ริมฝีปากหนาของแทฮยองคลี่ยิ้มเป็นรูปสี่เหลี่ยมตามฉบับของเจ้าตัว พระเจ้า!!!ใครก็ได้ช่วยหยิกมินยุนกิทีว่านี่ไม่ใช่ความจริง จากที่เคยคิดว่าไปเที่ยวแค่สามสี่วันกลายเป็นเจ็ดวันหกคืน แถมยังบินไกลข้ามซีกโลกอีกต่างหาก

 

โอ๊ย !! แทฮยองแกคิดอะไรของแกเนี่ย

 

ได้แต่คิดบ่นในใจแต่ไม่กล้าบ่นน้อง เพราะดูจากแววตาของแทฮยองที่ฉายแววเป็นประกายตอนยื่นตั๋วเครื่องบินให้กัน ยุนกิก็รับรู้ได้เลยว่าแทฮยองคาดหวังและตั้งใจกับทริปครั้งนี้มากขนาดไหน มากถึงขั้นเจ้าแฟนเด็กตัวแสบยอมซื้อคู่มือสนทนาภาษาสเปนฉบับพกพามานั่งอ่าน แถมยังจัดการจองโรงแรมเสร็จสรรพ เรียกว่าเตรียมพร้อมอย่างดีกะไม่ให้ยุนกิกล้าปฎิเสธ

 

ก็นั่นละ! อย่างที่บอกสุดท้ายแล้วมินยุนกิก็ไม่กล้าว่าอะไรได้ นอกจากตามใจเจ้าแทฮยองและยอมขุดร่างตัวเองออกจากจีเนียสแลปเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เต็ม

 

 

แทฮยองเก่งชะมัดเลย ลากยุนกิออกจากจีเนียสแลปได้

คิมซอกจิน พี่ใหญ่พูดชื่นชมแทฮยองระหว่างที่ยุนกิและแทฮยองนั่งรอรถมารับไปสนามบินที่ห้องนั่งเล่นของหอพัก เจ้าคนน้องที่โดนพี่ใหญ่ของวงชมก็ยิ้มหน้าชื่นมื่นจนยุนกิอดหมั่นไส้ไม่ได้

เที่ยวให้สนุกนะครับฮยอง แทฮยองอ่า

จีมินอวยพรทั้งคู่ ในใจก็อดห่วงไม่ได้ที่ต้องปล่อยเมมเบอร์ทั้งสองคนไปผจญภัยทริปต่างแดนอันแสนไกลโพ้น ประเทศที่แตกต่างกับเกาหลีแทบจะทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นภาษา วัฒนธรรม อาหารการกิน แถมยังไปกันสองคนแบบไม่มีทีมงาน ไม่มีแม้กระทั่งเมมเบอร์คนอื่นๆร่วมชะตากรรมลำบาก

 

จะรอดหรือปล่าวเนี่ย!? นางฟ้าของวงอย่างจีมินอดคิดไม่ได้

 

 

คนพี่ก็มึน

 

 

คนน้องก็อึน

 

 

สำหรับจีมินขอให้ทั้งคู่กลับมาถึงเกาหลีอย่างปลอดภัยก็พอแล้ว

 

 

นี่อย่าลืมถ่ายรูปมาฝากเยอะๆนะ

คอยรายงานความเคลื่อนไหวให้ฮยองรู้ตลอดเวลานะรู้มั้ย

ยุนกิฮยอง แทฮยองฮยองอย่าลืมของฝากนะครับ

หลังจากร่ำลาสมาชิกที่เหลือทั้งห้าคนเสร็จเรียบร้อยแล้ว คู่รักฮาวายก็มุ่งหน้าไปยังสนามบินอินชอนด้วยใจที่เต้นรัวและความรู้สึกหลายๆปะปนกันไปหมด

 

 

ทั้งประหม่าและตื่นเต้น

 

เพราะนี่คือทริปแรกของพวกเขาสองคนในฐานะคู่รัก

 

 

ระหว่างที่ทั้งคู่นั่งอยู่บนรถ มือของแทฮยองกอบกุมมือเล็กๆของแฟนตัวเองอย่างแนบแน่น ไอความเย็นที่ยุนกิสัมผัสได้จากฝ่ามือของแทฮยอง มันทำให้เขารู้ว่าแทฮยองเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน

นี่ ทำไมต้องเป็นโคลอมเบียอ่ะ

ยุนกิเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความเงียบ

ผมอยากพาฮยองไปดูขบวนดอกไม้ครับ

มันสวยขนาดนต้องบินไปดูเลยรึไงแทฮยองอ่า

ยุนกิแอบบ่นออกมาไม่ได้ เพียงแค่เพราะอยากดูขบวนดอกไม้เนี่ยนะที่ทำให้แทฮยองถึงขั้นตัดสินใจบินข้ามซีกโลกจากเอเชียตะวันออกไปลาตินอเมริกาเลย

ฮยองอ่ะไม่รู้อะไรซะแล้ว เทศกาลดอกไม้ที่เมเดยินน่ะเป็นงานที่ใหญ่ที่สุดเลยนะครับ

ก็เพราะฮยองไม่รู้ไง ฮยองก็เลยถามนายเนี่ย!”

 

 

นี่ขนาดยังไม่ทันถึงสนามบิน ก็เปิดฉากเถียงกันแล้ว อย่างนี้จะรอดมั้ยนะคู่รักฮาวาย

 

 

= Taegientheworld =

 

 

ยุนกิและแทฮยองใช้เวลามากกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมงในการเดินทางจากกรุงโซลมายังเมืองเมเดยิน เมืองใหญ่อันดับสองของประเทศโคลอมเบีย เมื่อมาถึงโรงแรมยุนกิก็หมดแรงล้มตัวลงนอนบนเตียง ตั้งใจว่าจะนอนเอาแรงสักสองสามชั่วโมงก่อน

 

แต่แทฮยองไม่เข้าใจ!!

 

แทฮยองเจ้าเด็กหนุ่มที่ยังเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานและความหิวคอยก่อกวนเขาทำเสียงดังไม่หยุดจนเขานอนไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องยอมลากสังขาร(แก่ๆ)ของตัวเองออกมาหาอะไรกินตามที่แทฮยองต้องการ

 

 

แทฮยองคนที่อาร์มี่บอกว่ากลัวยุนกิน่ะ …….. ไม่มีอยู่จริง!

 

 

แทฮยองคนนั้นหายไปตั้งแต่ทริปฮาวายแล้ว

 

 

ระหว่างที่ทั้งคู่เดินเคียงข้างกันบนฟุตบาธทางเดินเพื่อหาร้านอาหาร คอขาวระหงของคนพี่กลายเป็นที่วางไหล่ของคนน้องไปแล้ว ภาพของชายหนุ่มทั้งสองคนที่เดินกอดคอกันเรียกรอยยิ้มให้กับผู้พบเห็นได้อย่างดี แม้รูปลักษณ์ภายนอกของทั้งคู่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงไม่ว่าจะเป็นความสูง สีผิว หรือจะเป็นเครื่องหน้าคมเข้มกับใบหน้าหวานๆ

 

แต่มันกลับดูละมุนละไมและเข้ากันอย่างบอกไม่ถูกตอนที่ทั้งสองอยู่เคียงข้างกัน

 

มีบางคนตามท้องถนนหันมามองพวกเขา เพราะรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาคู่รักคู่นี้จากโทรทัศน์ แต่ก็ไม่มีใครเข้ามาทักทาย

ยุนกิดูสิ มีป้ายเทศกาลเต็มไปหมดเลย

อีกแล้วนะเจ้าเด็กนี่ ! กล้าดียังไงเรียกแค่ชื่อของเขาโดยไม่มีคำว่าฮยอง

นี่! ฉันเป็นฮยองนายนะแทฮยอง

ก็ใช่ครับ แต่มีใครเขาเรียกแฟนตัวเองบ้างฮยองบ้างอ่ะ

ยุนกิเถียงต่อไม่ถูกเลยครับ เพราะว่าเขิน ไม่บ่อยครั้งที่เขาจะถูกแทฮยองหยอดกันแบบนี้ คู่รักฮาวายเดินทอดน่องเลือกร้านอาหารท่ามกลางอากาศที่เย็นสบายของเมืองเมเดยินกันอยู่พักใหญ่

 

เพราะตกลงกันไม่ได้ว่าจะเข้าไปกินร้านไหนกัน!

 

แค่เรื่องเลือกร้านอาหารยังเถียงกันเป็นครึ่งชั่วโมง

 

สุดท้ายแล้วเขาทั้งคู่ก็ตกลงกันว่าจะเข้าร้านที่เขียนด้านล่างของป้ายชื่อร้านว่า los mejores burritos de Medellín

กินร้านนี้กันละครับ เขาบอกอร่อยสุดในเมือง

ใครบอก?”

 “ก็ป้ายร้านเขาไง กินร้านนี้ละ

แทฮยอง(ผู้อยากจะ)โชว์ความเท่ของตัวเองให้แฟนที่อายุมากกว่ารับรู้ด้วยการแปลประโยคภาษาสเปนง่ายๆตรงป้ายหน้าร้าน แล้วคนอายุน้อยกว่าก็ตัดสินใจตามความพึงพอใจของตัวเองว่าจะกินร้านนี้ ฝ่ามือหนาจับบ่าเล็กๆทั้งสองข้างของยุนกิแน่นแล้วดันร่างเล็กเข้าไปในร้านโดยไม่ถงไม่ถามความสมัครใจของยุนกิเลยสักคำ

ทั้งคู่หย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาของโต๊ะไม้สไตล์ร้านอาหารแบบแม็กซิกัน รอไม่นานนักก็มีพนักงานมารับออเดอร์ สมุดเมนูถูกวางตรงหน้าของทั้งคู่ เมื่อยุนกิเปิดดูก็พบกับเมนูน่ากินหลากหลายอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

 

อยากจะกินไปหมดทุกอย่าง ติดตรงที่สั่งไม่ถูกนี่ละ

 

ยุนกิอยากกินอะไรครับ

อันนี้อ่ะ

ยุนกิชี้ไปที่รูปอาหารที่ตัวเองอยากกินให้แทฮยองดู

เอ่อ ….. Burrito (บู-ริ-โต้)

แทฮยองพยายามที่จะใช้ทักษะภาษาสเปน(อันน้อยนิด)ของตัวเองในการสั่งอาหารให้คนรัก

“pollo (โป-โย่ = ไก่)

“Burrito de pollo”

พนักงานเจ้าถิ่นถามกลับมาเพื่อคอนเฟิร์มเมนู

“Sí , Dos (ซิ, โดส = ครับ สองชิ้น)

แทฮยองในตอนนี้ขนทั้งทักษะภาษาพูดและภาษามือเข้ามาใช้เพื่อสื่อสารกับพนักงาน ยุนกิมองภาพแฟนหนุ่มตรงหน้าแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู

 

แล้วก็ด้วยความภูมิใจด้วย

 

เด็กหนุ่มที่เขาคอยดูแลมาตลอดตั้งแต่ก่อนเดบิวต์ตอนนี้กลับกลายมาเป็นคนที่ดูแลเขาแทนแล้ว หลังจากสั่งอาหารเรียบร้อย ทั้งคู่ก็ยื่นสมุดเมนูกลับไปให้พนักงานรับออเดอร์ แต่พนักงานหนุ่มก็ยังคงยืนนิ่งแล้วก็พูดพ่นภาษาสเปนรัวใส่ยุนกิและแทฮยองที่นั่งอ้าปากหวอเพราะฟังไม่รู้เรื่อง

“¿ Son cantantes coreanos ?”

นักท่องเที่ยวหนุ่มชาวเกาหลีทั้งคู่จ้องหน้ากันด้วยความรู้สึกอยากจะร้องไห้ เพราะไม่สามารถสื่อสารกับคู่สนทนารู้เรื่อง แต่เหมือนโชคจะเข้าข้าง เพราะพนักงานชาวโคลอมเบียเหมือนจะรู้ว่าทั้งคู่ไม่สันทัดภาษาสเปนเท่าไรก็เลยงัดทักษะภาษาอังกฤษของตัวเองออกมาใช้บ้าง

“You are Korean singer, yes or no?”

และเพราะภาษาอังกฤษไม่ใช้ภาษาที่คนโคลอมเบียใช้สื่อสารกัน ดังนั้นบทสนทนาจึงออกมาเป็นภาษาอังกฤษแบบง่ายๆทำให้ยุนกิกับแทฮยองเข้าใจทันที

“Yes”

ยุนกิรีบตอบกลับไปด้วยความภูมิใจไม่น้อยที่พนักงานเสิร์ฟในร้านอาหารรู้จักตนเอง

“Foto?”

พนักงานหนุ่มหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาแล้วหลังจากนั้นยุนกิและแทฮยองก็ต้องโพสหน้าสดหล่อๆปั้นยิ้มส่งให้กล้องอย่างเคยชิน

“Gracias”

แทฮยองเอ่ยขอบคุณไปตามแบบฉบับมารยาททั่วไปของคนฝั่งเอเชียกับพนักงานที่เดินจากไป

ว้าววว เท่ชะมัดเลยแทฮยองอ่า

“…..”

พูดสเปนได้ด้วย

แฟนเด็กอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความภูมิใจ เพราะมีไม่กี่ครั้งหรอกที่ยุนกิจะชมเขาออกมาตรงๆแบบนี้น่ะ รอไม่นานนักเมนูที่ทั้งคู่สั่งก็มาเสิร์ฟ นั่นก็คือ บูริโต้อาหารขึ้นชื่อของชาวเม็กซิกัน มันคืออาหารที่มีลักษณะคล้ายๆกับพัฟแต่จะห่อด้วยแป้งข้าวโพดเป็นวงกลม(พัฟห่อเพียงครึ่งเดียว)

บูริโต้ที่โคลอมเบียต่างจากเม็กซิโกตรงที่ว่ามันมีเครื่องเคียงให้จิ้มแยก ถ้าเป็นที่เม็กซิโกกุ๊กเขาจะราดมาให้เลยน่ะครับ

แทฮยองพูดขึ้นมาเมื่อพบว่าบูริโต้ที่เสิร์ฟอยู่บนโต๊ะค่อนข้างแตกต่างจากที่ตัวเองศึกษาจากในเน็ต

อื้อออ อร่อยอ่ะ  

ตาของยุนกิโตขึ้นมาอย่างน่าตกใจ(?) เมื่อเจ้าตัวกัดบูริโต้ไปเกือบครึ่งในคำดียว แทฮยองยิ้มให้กับท่าทางที่เหมือนกับเด็กน้อยของแฟนตัวเอง แล้วค่อยๆยกมือหนาเอื้อมขึ้นมาเช็ดซอสที่เปื้อนอยู่ข้างแก้มเนียนใส แล้วหลังจากนั้นก็เอานิ้วที่เปื้อนซอสเข้าปากตัวเอง

อร่อยจริงๆด้วยครับ

แทฮยองยิ้มกว้างให้ยุนกิ แต่คนพี่ได้แต่ก้มหน้าก้มตากินต่อด้วยความรู้สึกเขินแปลกๆ

 

อ่า~~ ใครสั่งใครสอนให้เจ้าเด็กนี่ทำตัวแบบนี้นะ !

 

 

= Taegientheworld =

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้นอันแสนสดใสยุนกิตื่นมาด้วยอารมณ์ดีอย่างขีดสุด เพราะได้พักผ่อนชาร์จพลังงามเต็มเปี่ยมเรียกได้ว่าเต็มที่ที่สุดในรอบปีเลยก็ว่าได้ แถมยังหลับสบายมากด้วย

 

เพราะมีหมอนข้างตัวใหญ่ให้กอดทั้งคืน

 

เป็นหมอนข้างที่พิเศษมากๆแล้วก็ไม่มีขายที่ไหนแถมเจ้าหมอนข้างตัวใหญ่ก็กอดตอบเขาได้ด้วย เจ้าหมอนข้างที่ชื่อ คิม แทฮยอง

แทฮยองอ่า~~”

ครับ

วันนี้เราจะไปไหนกันอ่ะ?”

ยุนกิที่ยังคงนอนขี้เกียจอยู่บนเตียงถามแทฮยองที่สวมใส่เพียงเสื้อคลุมอาบน้ำยืนแต่งตัวอยู่หน้ากระจก ศรีษะเล็กหนุนแขนตัวเองพลางจ้องมองด้านหลังแฟนหนุ่มอย่างไม่วางตา

 

เจ้าเด็กแทฮยองนี่ตัวหนาแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ?

 

ยุนกิจ้องแผ่นหลังของแทฮยองที่ตอนนี้กว้างไม่แพ้จองกุกหรือซอกจินฮยองเลย ตั้งแต่ช่วงโปรโมท blood sweat & tears เป็นต้นมาแทฮยองก็ตัวโตแซงหน้ายุนกิจนเขาไม่สามารถไล่ตามได้ทัน เพราะแทฮยองต้องโชว์เรือนร่างและแผ่นหลังเวลาแสดงบนเวทีทำให้ต้องออกกำลังกายฟิตร่างกายเป็นพิเศษ แล้วนับตั้งแต่นั้นมาแทฮยองก็เปลี่ยนจากเด็กน้อยเป็นชายหนุ่มแสนหล่อเหลา แม้จะติดนิสัย4มิติในบางครั้ง แต่น่าแปลกที่เวลาอยู่ด้วยกัน ยุนกิกลับสัมผัสได้ว่าแทฮยองนั้นดูสงบนิ่งและเป็นผู้ใหญ่มากกว่าจะแปลงร่างเป็นแทฮยองเด็กดื้อเหมือนกับเวลาที่อยู่กับเมมเบอร์คนอื่น

ยุนกิ ทำไมมองสายตาหื่นแบบนั้นละ

หันมายิ้มกวนๆใส่เมื่อเห็นแฟนรุ่นพี่จ้องตัวเองไม่วางตา แล้วก็โยนผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่อยู่บนบ่าใส่หน้ายุนกิอีก นี่มันชักจะลามปามกันแล้วนะคิมแทฮยอง!

ไปอาบน้ำได้ละครับ

เพราะว่าวันนี้เราจะไปดูขบวนดอกไม้กัน

 

 

หลังจากจัดการกับธุระส่วนตัวตอนเช้าเสร็จเรียบร้อยแทฮยองก็พายุนกิมาดูขบวนดอกไม้ของเทศกาล Medellín Flower Festival หรือ  La Feria de las Flores (ลา-เฟเรีย-เด-ลาส-ฟลิ-โอ-เรส) เป็นเทศกาลที่สำคัญที่สุดของเมืองเมเดยิน ซึ่งจะจัดขึ้นช่วงปลายเดือนกรกฎาคมจนถึงต้นสิงหาคมเป็นประจำทุกปี เป็นเทศกาลดอกไม้ที่ยิ่งใหญ่ โดยไฮไลท์ของงานอยู่ที่ Silleteros (ซิเยเตโรส)

เรียกได้ว่าเป็นเทศกาลท่องเที่ยวที่คึกคักและเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวจากทุกมุมโลก

ในตอนแรกนั้นทั้งยุนกิและแทฮยองยืนอยู่ด้านหลังปลายแถวของกลุ่มคนดูแต่เพราะคนเพิ่มเข้ามาเรื่อยๆและแรงเบียดทำให้ตอนนี้คู่รักฮาวายถูกเบียดมาด้านหน้าสุดของแถวแล้ว แต่นั่นก็ดีแล้วละ เพราะมันทำให้คนตัวเล็กๆแบบยุนกิมองเห็นขบวนดอกไม้ได้ชัดแจ๋วโดยไม่ต้องเปลืองแรงเขย่ง

 

ยุนกิแค่ตัวเล็กไม่ได้เตี้ยนะครับ

 

ทุกคนอย่าเข้าใจผิดนะ

 

แช่ะ แช่ะ

เสียงแฟลชรัวทุกทิศทุกทางทั้งจากกล้องโปรและโทรศัพท์มือถือ แต่ยุนกิเลือกที่จะยืนมองเฉยๆไม่ยกโทรศัพท์หรือกล้องขึ้นมาเหมือนกับคนอื่นๆ ตอนนี้เขาอยากจะเก็บทุกอย่างไว้ในความทรงจำมากกว่า แล้วปล่อยให้หน้าที่ถ่ายรูปตกเป็นของแฟนเด็กที่ยืนอยู่ด้านหลัง

แทฮยองแม้จะตั้งใจถ่ายรูปเก็บไว้เพื่อให้เมมเบอร์ห้าคนที่เหลือดู แต่ร่างสูงก็คอยสังเกตคนตัวเล็กที่อยู่ด้านหน้าตัวเองตลอด ถ้าหากเขาเห็นว่าผู้คนเริ่มจะเบียดเข้ามา แทฮยองก็ปกป้องยุนกิจากการเบียดของฝูงชนด้วยการวางแขนแกร่งทั้งสองแขนขนาบร่างเล็กๆแล้วขังแฟนตัวเองไว้ในอ้อมกอด ขืนมีใครเข้ามากระแทกร่างเล็กของแฟนเขานะ แทฮยองมั่นใจว่ายุนกิปลิวไปตามลมแน่นอน

ยุนกิของแทฮยองน่ะบอบบางจะตาย เพราะฉะนั้นแทฮยองก็ต้องเป็นองครักษ์คอยดูแลเจ้าแฟนตัวเล็กคนนี้สิ

แทฮยอง

ครับ

ขอบคุณนะ

แค่ผู้ชายที่ชื่อมินยุนกิส่งยิ้มมาให้กัน แทฮยองก็ไม่หวั่นแม้ว่าแขนตัวเองจะโดนกระแทกอีกกี่ครั้งก็ตาม

แทฮยอง!! ดูๆ!”

ยุนกิชี้ให้แทฮยองดูซิเยเตโรสที่หญิงสาววัยกลางคนแบกเข้ามาในขบวน แทฮยองหันไปมองตามทิศทางที่นิ้วเล็กๆของยุนกิชี้ก็พบว่ากระบะดอกไม้ที่ผู้หญิงคนนั้นแบกเข้ามาถูกแต่งประดับประดาอย่างสวยงามเป็นรูปนกยูงด้วยดอกไม้หลากหลายสีสันนานาชนิด

สวยมากเลยครับ

แทฮยองก้มกระซิบข้างหูคนรักตัวเองแล้วทั้งคู่ก็ส่งยิ้มให้กัน จะว่าไปสองวันผ่านมานี้ยุนกิฮยองของเขายิ้มกว้างและบ่อยกว่าปกติ แถมยังใจดีกับแทฮยองมากๆด้วย นี่ละนะที่เขาบอกว่าการเดินทางท่องเที่ยวจะช่วยกระชับความสัมพันธ์ของผู้คน คิดไม่ผิดจริงๆเลยที่พาคนตัวเล็กข้ามน้ำข้ามทะเลมาที่นี่

 

 

ยุนกิในตอนนี้น่ะทั้งสดใสแล้วก็สวยงาม…..น่ามองไม่แพ้ดอกไม้สวยๆในขบวนเลย        

 

 

คู่รักฮาวายยืนดูขบวนดอกไม้ต่างๆด้วยความตื่นตาตื่นใจ ขบวนชิเยเตโรสที่เจ้าของสวนดอกไม้ทั้งหลายขนเข้ามานั้น ช่างสวยงามและเต็มเปี่ยมไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ที่แปลกใหม่ บางอย่างที่พวกเขาต้องการจะสื่อสารนั้นก็ช่างเป็นไอเดียที่คนดูเองก็จินตนาการไม่ถึง รวมทั้งความประณีตในการจัดดอกไม้อีก

ทุกสิ่งทุกอย่างมันสื่อให้เห็นถึงความตั้งใจอกตั้งใจของเจ้าของผลงานได้เป็นอย่างดี

ยุนกิยอมรับว่าตอนแรกเขาแอบบ่นแทฮยองในใจว่าแค่อยากจะดูขบวนดอกไม้ทำไมถึงต้องลงทุนบินมาไกลถึงโคลอมเบีย ทั้งๆที่เกาหลีก็มีให้ดู

 

แต่ตอนนี้ยุนกิเข้าใจแล้ว

 

 

เพราะแต่ละที่

 

 

แต่ละประเทศ

 

 

แต่ละเทศกาล

 

 

มันก็มีความสวยงามและเสน่ห์เฉพาะตัวของมัน

 

 

= Taegientheworld =

 

 

หลังจากชื่นชมและเพลิดเพลินกับขบวนซิเยเตโรสเกือบตลอดทั้งวัน สูญเสียพลังงานในการยืนชมหลายชั่วโมง ในที่สุดทั้งสองก็ไม่สามารถอดทนกับความหิวโหยและความเมื่อยล้าที่มาเยือนได้ จึงพากันเบียดฝูงชนออกมาหาอะไรทานกันเพื่อประทังความหิว

รีบๆทานนะครับ เรามีที่ที่จะต้องไปกันอีก

แต่ยังไม่ทันจะเขมือบอาหารได้ถึงครึ่งกะเพราะ แทฮยองก็เร่งยุนกิแล้ว

ฉันหิวจะตายแล้วนะแทฮยอง

คนพี่ที่รู้สึกไม่พึงพอใจ  บ่นออกมา

นี่ฉันมาเที่ยวหรือโดนลงโทษกันแน่

แค่บอกให้รีบกินเองนะครับ หงุดหงิดไปได้

แทฮยองส่งยิ้มให้แฟนของตัวเองแล้วใช้นิ้วชี้ถูปลายจมูกมนอย่างเอ็นดู แม้ว่าร่างเล็กตรงหน้าเขาตอนนี้จะหงุดหงิดใส่กันก็ตาม ยุนกิแยกเขี้ยวใส่แทฮยองขู่แฟนตัวเองเหมือนกับแมว ทำเอาแทฮยองอยากจะจับคนตรงหน้ามาฟัดแก้ม

เพราะสำหรับแทฮยองตอนที่ยุนกิฮยองขู่กันเพราะความหงุดหงิดน่ะ

 

มันน่ารัก

 

และน่าเอ็นดูสุดๆ

 

รีบกินนะครับ เดี๋ยวเราจะไปไม่ทัน

ไปไหน?”

ถ้าบอกก็ไม่เซอร์ไพรส์สิครับ

แทฮยองทิ้งปริศนาให้ยุนกิไว้แค่นั้น มันทำให้ยุนกิรีบเขมือบอาหารที่อยู่ด้านหน้าหมดภายในเวลาไม่กี่นาที

 

ไม่ได้อยากรู้นะ

 

ไม่เลยจริงจริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

 

 

สิ่งที่แทฮยองเตรียมไว้เซอร์ไพรส์มินยุนกิก็คือ ตั๋ว Metrocable (เม-โตร-กา-เบ) หรือรถกระเช้าลอยฟ้า ซึ่งแทฮยองแอบกระซิบบอกยุนกิว่ามีแค่ที่โคลอมเบียประเทศเดียวเท่านั้นที่ผู้คนในเมืองสัญจรด้วยกระเช้าไฟฟ้าเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรแออัด

ตอนนี้ทั้งคู่ขึ้นมาบนรถกระเช้าลอยฟ้าเรียบร้อยแล้วโดยกระเช้าคันนี้มีจุดมุ่งหมายปลายทางคือ Parque Arví (ปรา-เก-อา-วี) สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังแห่งหนึ่งของเมืองเมเดยิน แทฮยองมองตามร่างเล็กที่เดินไปรอบกระเช้าเพื่อชมวิวด้านนอกกระจกด้วยความตื่นเต้น ท่าทีตื่นตาตื่นใจเหมือนเด็กน้อยได้เจอสิ่งใหม่ๆของยุนกิ มันเป็นอะไรที่ไม่ได้เห็นบ่อยนักและมันทำให้แทฮยองอดใจไม่ได้เลยที่จะยกกล้องในมือขึ้นมาชัตเตอร์ทุกกิริยาบทของแฟนตัวเอง

เมื่อถ่ายเสร็จแทฮยองก็ก้มมองผลงานในมือแล้วก็ยิ้มออกมาเพราะความน่ารักของยุนกิ แทฮยองคิดว่าเขาชักจะหลงแฟนของตัวเองมากเกินไปแล้ว

 

มากเกินไปจริงๆ

 

โอ๊ะ

ยุนกิเผลออุทานออกมาอย่างลืมตัวและสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกจู่โจมจากด้านหลัง เป็นแทฮยองที่เดินเข้ามากอดเขาไว้ในอ้อมแขน แทฮยองกุมมือหนาทั้งสองข้างไว้ด้วยกันแล้ววางไว้บนเอวบาง โอบกอดยุนกิอย่างหลวมๆเพื่อไม่ให้คนในอ้อมแขนตัวเองรู้สึกอึดอัดแล้วซบใบหน้าหล่อลงที่บ่าคนตัวเล็กอย่างออดอ้อน

 

 

หากยุนกิคือลูกแมวสำหรับแทฮยอง

 

 

แทฮยองก็คือเจ้าลูกหมาสำหรับยุนกิ

 

 

ชอบมั้ยครับ?”

แทฮยองกระซิบถามข้างหูแฟนตัวเอง

ชอบครับ ชอบมากๆด้วย

ริมฝีปากอมชมพูพูดตอบโต้แทฮยองแทบจะทันที ไม่ต้องใช้เวลาในการประมวลผลคำตอบใดๆเลยเพราะทุกสิ่งที่ยุนกิพูดออกมามันคือความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองในตอนนี้

เมื่อแทฮยองก้มมองหน้าคนในอ้อมกอดของตัวเองก็พบว่าคนตัวเล็กจ้องตัวเองก่อนอยู่แล้ว และเหมือนบรรยากาศ จังหวะทุกๆอย่างต่างเป็นใจ แทฮยองค่อยๆเคลื่อนใบหน้าของตัวเองเข้าไปใกล้ใบหน้าหวานของยุนกิเรื่อยๆจนในที่สุดริมฝีปากของทั้งสองก็แตะกัน

จูบอันแสนอ่อนหวาน นุ่ม ละมุนสำหรับพวกเขาทั้งสอง ลิ้นของแทฮยองเลียริมฝีปากล่างของยุนกิอย่างเอาใจเหมือนกับลูกหมาตัวน้อยที่กำลังออดอ้อนเจ้านาย นอกจากนี้ยังเป็นการขออนุญาตให้คนตัวเล็กเปิดโอกาสให้เขาเข้าไปกอบโกยความหวานได้มากขึ้น ยุนกิจึงค่อยๆเปิดปากเล็กของตัวเองเชิญชวนให้อีกฝ่ายมอบจูบอันแสนลึกซึ้งให้กันมากยิ่งขึ้น

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ริมฝีปากของทั้งสองคลอเคลียกันไม่ห่าง ทั้งสองรู้เพียงแค่ว่าตอนนี้พวกเขากำลังหลุดเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัว

 

 

โลกที่มีแค่แทฮยองและยุนกิ

 

 

โลกของแทกิ

 

 “ขอบคุณนะแทฮยองอ่า

เมื่อริมฝีปากผละออกจากกัน สิ่งแรกที่ยุนกิทำคือขอบคุณคนที่กอดตัวเองจากด้านหลัง

 

ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาดีๆ

 

ขอบคุณที่สร้างรอยยิ้มให้ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน

 

วันหลังเรามาเที่ยวกันอีกนะครับ

อื้อออออออออออ

หากใครได้เห็นภาพในตอนนี้ก็คงจะอดชื่นชมไม่ได้ว่ามันสวยงามขนาดไหน คนตัวเล็กในอ้อมกอดแฟนหนุ่มตัวโตบนกระเช้าลอยฟ้า สายตาทั้งสองคู่จ้องมองวิวท้องฟ้าที่เปลี่ยนจากสีฟ้าสดใสเป็นสีม่วงส้มสวยงามเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าราตรีกำลังคลืบคลานเข้ามา

ตลอดเวลาที่อยู่บนกระเช้าลอยฟ้ายุนกิและแทฮยองได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและเสียงหัวเราะอย่างที่ไม่ได้ทำเกือบครึ่งปี เพราะตารางชีวิตที่แสนจะวุ่นวาย

 

 

ช่วงเวลาดีๆแบบนี้จะถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของทั้งคู่ตลอดไป

 

 

= Taegientheworld =

 

 

อ่าว ทำไมถึงมีแค่รูปยุนกิฮยองละ

นั่นสิ รูปขบวนดอกไม้ก็มีน้อยจัง

แทฮยองคนหลงแฟน!!”

ตอนนี้เมมเบอร์ห้าคนกำลังรุมบ่นแทฮยอง เหตุผลน่ะเหรอ? ก็เพราะรูปถ่ายที่กำลังโชว์อยู่บนหน้าจอโน๊ตบุ๊คยังไงละ ก่อนเดินทางแทฮยองรับปากกับทุกคนว่าจะเก็บรูปสวยๆมาฝาก ดังนั้นเมื่อกลับมาถึงเกาหลี แทฮยองก็รีบเอาไฟล์รูปลงคอมแล้วเรียกทุกคนรวมกันที่ห้องนั่งเล่นเพื่ออวดภาพที่ตัวเองถ่ายมา

 

แต่ในโฟลเดอร์กลับกลายเป็นรูปกิริยาบทต่างๆของยุนกิเกือบทั้งหมดแทนที่จะเป็นรูปวิว

 

ฮยองอยากเห็นรูปเมืองเมเดยินมากกว่าหน้ายุนกิตอนกินเลอะนะ!”

ซอกจินพี่ใหญ่ของวงอดบ่นไม่ได้จริงๆ

ถ้าฮยองอยากเห็นก็บินไปดูสิครับ

แทฮยองตอบกลับไป แม้คำตอบเขาจะฟังดูเหมือนกวนแต่เขาหมายความว่าแบบนั้นจริงๆ

 

หากคุณมีเวลาและเงินมากพอที่จะไปเที่ยว คุณก็ควรจะหาโอกาสไป ไม่จำเป็นต้องเป็นต่างประเทศ อาจจะเป็นในประเทศก็ได้ การที่คุณได้ออกท่องเที่ยวไปที่ใดที่หนึ่งที่ตนเองไม่คุ้นชิน นอกจากจะเป็นช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนแล้ว การออกเดินทางก็คือช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้ด้วยเช่นกัน

 

ทุกช่วงเวลาของการท่องเที่ยวคุณจะได้ประสบการณ์ใหม่ๆกลับมาเสมอ

 

และที่สำคัญที่สุดการดินทางจะช่วยกระชับความสัมพันธ์ของคุณและเพื่อนร่วมทาง

 

 

 

ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นเพื่อนหรือคนรักของคุณก็ตาม

 

 

ข้อนี้แทฮยองขอรับประกันครับ J

 

 

 

 FIN

= Taegientheworld =

 

 

 

TALK W. ME

มาอัพแล้วค่า ตอนแรกไรต์คิดไม่ออกว่าจะแต่งเทศกาลไหนดี

สุดท้ายก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองเคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับเทศกาลนี้ก็เลยหยิบเอามาแต่ง

เพราะคิดว่าคงเป็นเทศกาลที่หลายคนน่าจะไม่ค่อยรู้จัก คือเอาจริงๆไม่น่าจะแค่เทศกาล

ประเทศโคลอมเบียก็ถือว่าเป็นประเทศที่คนไทยเราไม่ค่อยจะคุ้นเคยเท่าไร

และก็ไม่ค่อยมีใครรู้ว่านอกจากส่งออกมิสยูนิเวิร์สและนักฟุตบอล

โคลอมเบียยังเป็นประเทศที่ส่งออกดอกไม้มากที่สุดเป็นอันดับ2ของโลกนะคะ รองจากเนเธอร์แลนด์

ซึ่งแหล่งปลูกดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศก็คือ เมืองเมเดยิน นี่ละค่ะ ^^

ไฮไลท์ของเทศกาลดอกไม้เมเดยิน ที่แตกต่างจากที่อื่นก็คือ ขบวน Silleteros หรือ ซิเยเตโรส

มีลักษณะเป็นกระบะดอกไม้ที่ตกแต่งอย่างสวยงามโดยเจ้าของฟาร์มดอกไม้ค่ะ

หลังจากนั้นก็จะแบกไว้บนหลังเข้ามาในงานค่ะ ซิเยเตโรสบางอันนี้หนักกว่า70กิโลเลย เล่นใหญ่มากๆ 555

ส่วนบูริโต้ ที่หนุ่มๆกินกันเป็นอาหารแม็กซิกันค่ะ ทำจากแป้งข้าวโพด

ถามว่าไรต์เคยกินมั้ยบอกเลยว่า ไม่ค่ะ 5555

อยากลองกินเหมือนกันอยากรู้ว่ารสชาติเป็นยังไง แต่อาหารแม็กซิกันหากินยากมาก TT

สุดท้ายนี้หวังว่าทุกคนจะสนุกกับฟิคนะคะ

ตามไปพูดคุยหวีดกันต่อหรือไปรีเควสSFได้ที่ #โลกของแทกิ ในทวิตนะคะ

อยากอ่านแนวไหนบอกมาได้เลยค่ะ

ขอบคุณที่คอยติดตามและให้กำลังใจกันนะคะ

 






**ซิเยเตโรส (Silleteros)

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ Silleteros

 

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


burritos mexicanos **บูริโต้้แบบชาวเมกซิกัน (ต้นฉบับ)

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ burrito mexicano

 burritos colombianos **บูริโต้ของคนโคลอมเบีย สิ่งที่แตกต่างจากต้นฉบับ คือ ที่โคลอมเบียจะห่อมาเหมือนกับเครปแล้วก็มีเครื่องเคียง ซอสจิ้มแยก  อันนี้ไม่ขอฟันธงนะคะว่าทุกร้านในโคลอมเบียเป็นแบบนี้รึปล่าวหรือเฉพาะบางร้าน

Tacos & Bar-BQ: Desde $10.980 por 1 o 2 burritos a elección + bebida en TACOS & BAR-BQ 

Metrocable en Medellín **รถกระเช้าลอยฟ้าในเมืองเมเดยินค่ะ

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ Metrocable (Medellín)

คำอ่านเป็นคำอ่านภาษาสเปนสำเนียงคนสเปนนะคะ บางคำอาจจะอ่านไม่เหมือนกับภาษาสเปนของชาวลาติน ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ :D




THEME CREDIT : 



CR.SQW   
 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

246 ความคิดเห็น

  1. #135 Vsoulme (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 11:41
    น่ารักมากเลยค่ะ
    #135
    0
  2. #74 Parnrum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 13:23

    น่ารักกกก

    #74
    0
  3. #36 Shawdy☆Lloyd (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:28
    หว่าว อ่านแล้วอยากไปเที่ยวมากๆ นี่ก็อยากพาครอบครัวไปเที่ยว ตปท อยู่แล้ว
    อยากไปรับประสบการณ์ต่างที่ ต่างวัฒนธรรมบ้างจังเลยค่ะ ฮื้อออ ทำงานเก็บเงินต่อไป
    แล้วแบบ...ในฟิคเขียนได้โคตรเขิน มันน่ารักชนิดที่ว่าออร่าความรักมันฟุ้งไปหมด ได้กลิ่นความรักอันหอมหวล
    #36
    0
  4. #20 Suga04 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:18
    เขิลแทนกิเลยยย แทนี่มีความหลงแฟนน
    #20
    1
    • #20-1 taegientheworld(จากตอนที่ 3)
      7 เมษายน 2561 / 17:26
      หลงหนักมากค่ะ ก็เขามีแฟนน่ารักนิเนอะ
      #20-1
  5. #19 Tewteiw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 09:16
    แต่งดีย์มั่กๆค่ะ
    (แถมข้อมูลโคตรแน่น)
    อ่านไปฟินไป>< สองคนนี้เข้ากันเกินไปอ่าา ♡♡
    #19
    1
    • #19-1 taegientheworld(จากตอนที่ 3)
      6 เมษายน 2561 / 12:16
      ใช่ค่ะ คิดภาพตามละรู้สึกว่าสองคนนี้เขาเข้ากันมาก แต่งไปก็เขินไป
      #19-1
  6. #18 k_922 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 08:25
    ขำตอนจบ 5555
    #18
    1
    • #18-1 taegientheworld(จากตอนที่ 3)
      6 เมษายน 2561 / 12:15
      เบื้องหลังพี่แทอาจจะโดนเมมเบอร์รุมประนามเพราะความหลงแฟนก็เป็นได้ค่ะ 55555
      #18-1
  7. #17 Jung Tien-In (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 22:21
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกก ยุนกิน่ารักกกก แทแคนหลงแฟน ><
    #17
    1
    • #17-1 taegientheworld(จากตอนที่ 3)
      6 เมษายน 2561 / 12:14
      หลงจริงไรจริงค่ะ หลงชนิดที่เมมเบอร์ที่เหลือยังหมั่นไส้ 5555
      #17-1
  8. #16 Macaron1117 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 21:42
    น่าร้ากกกกกก พอเป็นอิงวงแบบนี้แล้วมันทำให้อินหนักมากเลยค่ะ โอ็ยยยย
    #16
    1
    • #16-1 taegientheworld(จากตอนที่ 3)
      6 เมษายน 2561 / 12:13
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ ^^
      #16-1
  9. #15 Jungling (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 21:33
    โอ้ยคือดีมากเลยค่ะ เหมือนเราไปทริปกับคู่นี้แบบห่างๆ555 ยุนกิน่ารัก อยู่ทุกรูปจนเมมเบอร์หมั่นเขี้ยวในความหลงแฟนของแทเลยทีเดียว555
    #15
    1
    • #15-1 taegientheworld(จากตอนที่ 3)
      6 เมษายน 2561 / 12:12
      55555 หลงสุดค่ะ ถ่ายทุกที่ ทุกเวลท เอ๊ะ จะว่าไปแทฮยองในรันก็ชอบถ่ายรูปยุนกินะคะ🙄
      #15-1
  10. #14 Jung Tien-In (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 18:14
    รอออออออออออ
    #14
    0
  11. #13 myg_kk99 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 21:20
    รอนะคะ ไรท์ ! สู้สู้ค่า !
    #13
    1
    • #13-1 taegientheworld(จากตอนที่ 3)
      4 เมษายน 2561 / 21:36
      ขอบคุณค่ะ :D
      #13-1
  12. #12 untitledd (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 19:44
    สู้ๆค่ะไรท์
    #12
    1
    • #12-1 taegientheworld(จากตอนที่ 3)
      4 เมษายน 2561 / 20:16
      ขอบคุณมากๆค่ะ :D
      #12-1
  13. #11 Tewteiw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 18:50
    ปักธงรอเลยค่ะ อิอิ
    #11
    1
    • #11-1 taegientheworld(จากตอนที่ 3)
      4 เมษายน 2561 / 20:17
      จะรีบปั่นเลยค่าาา ^^
      #11-1