SF/OS : [VGA/TAEGI] By Taegientheworld

ตอนที่ 2 : Special Part : #พยูนเกยเต้ EP06 [JOYLADA]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    1 เม.ย. 61


 Special Part  : #พยูนเกยเต้ EP06 [JOYLADA]

 

 

สุดหล่อ

ค้าบบบบ

ผมขานตอบรับเสียงเรียกของพี่จีนเจ้าของร้านคาเฟ่ที่ตัวเองทำงานอยู่ พี่จีนเขามักจะเรียกผมว่า สุดหล่อ แทนชื่อ เต้ ตลอด และผมก็เต็มใจที่จะให้พี่เขาเรียกแบบนั้นด้วย

 

 

ก็ผมหล่อจริงๆนี่นา

 

 

ไม่งั้นคงไม่ปาดตำแหน่งเดือนรัฐศาสตร์เมื่อปีที่แล้วมาครองหรอก

 

 

อ่ะ นี่คือสูตรอัญชันลาเต้นะเมนูใหม่ สุดหล่อหัดชงด้วยละ

พี่จีนยื่นกระดาษโน้ตเล็กๆที่พี่เขาจดสูตรทำกาแฟให้ผม เมื่อรับโน้ตมาจากพี่จีนแล้ว ผมก็นั่งอ่านสูตรกาแฟในมือตัวเองด้านหลังเคาน์เตอร์ร้านด้วยความตั้งใจ

 

 

อัญชันลาเต้เหรอ?

 

 

ดูเป็นเมนูที่น่าสนใจและแปลกใหม่ดี ตัวผมเองเคยได้ยินชื่อเมนูนี้ผ่านหูมาบ้างแต่ไม่เคยลงมือทำมาก่อน ทั้งๆที่วิธีการทำและขั้นตอนก็ไม่ได้ยุ่งยากกว่าการชงกาแฟปกติเลยสักนิด เมื่ออ่านส่วนผสมและวิธีการทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมก็ลุกขึ้นยืนตัดสินใจว่าจะลองลงมือชง แต่อยู่ๆภาพของผู้ชายคนหนึ่งก็แว๊บเข้ามาความคิดของผม

 

พี่พยูน ผู้เสพติดคาเฟอีนและมีกาแฟนั่งเป็นเพื่อนเวลาทำงาน

 

อ่า ! จะว่าไปผมน่าจะชวนพี่เขามาเป็นหนูทดลองของผมนะ

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นผมก็หยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าชุดกันเปื้อนออกมา มือของผมกดเข้าไปในแอพพลิเคชั่นสัญลักษณ์สีเขียวที่มีไว้สำหรับพูดคุยด้วยความเคยชิน และเมื่อคลิ๊กเข้าไปห้องสนทนาระหว่างผมกับพี่พยูนก็ปรากฎเป็นห้องแรกบนหน้าจอ ทำให้ผมพึ่งสังเกตเห็นว่าทุกวันนี้

 

ผมคุยกับพี่พยูนบ่อยกว่าไอคุกกี้ที่เป็นเพื่อนสนิทคนเดียวของผมซะอีก

 

พี่ยูน

ผมทักพี่เขาไปด้วยการเรียกชื่อเขา

ว่า? พายุจะเข้าประเทศไทยมั้ยวะ มึงทักกูมาก่อน

ไม่นานเกินหนึ่งนาที ข้อความห้วนๆตามแบบฉบับเจ้าตัวพิมตอบกลับมา พี่พยูนไม่ใช่คนพูดจาไพเราะหรือน่าฟัง

 

 

แต่น่าแปลกที่ข้อความของพี่เขามักจะทำให้ผมยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัวเสมอ

 

 

อย่าเว่อร์ดิพี่

ผมพิมตอบพี่เขาแล้วหลังจากนั้นก็ตัดสินใจชวนพี่เขาแวะเข้ามาที่ร้าน แต่สิ่งที่ผมได้กลับมาน่ะเหรอ

 

ก็คือคำบ่นของพี่เขาไงครับ

 

 พี่ตัวเล็กบ่นว่าผมทำให้เขาลำบากแล้วก็สั่งให้ผมชงกาแฟเองชิมเองอีกต่างหาก ผมก็เลยตัดสินใจบอกความลับของตัวเองให้พี่เขารู้ว่าความจริงแล้วผมแพ้กาแฟ ซึ่งเป็นความลับที่ผมไม่เคยบอกให้ใครรู้มาก่อนแม้แต่พ่อแม่ผมก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ แล้วไออาการแพ้ที่ว่าเนี่ยไม่ได้แพ้แบบธรรมดาด้วยนะครับ

 

แพ้อย่างรุนแรงเลยละ

 

ถ้าผมดื่มกาแฟเข้าไปแล้วผมจะรู้สึกพะอืดพะอมจนอาเจียนออกมา สภาพไม่น่าดูสุดๆไปเลยละ

 

เดี๋ยวนะ มึงแพ้กาแฟ?’

แต่มึงเสือกทำงานร้านกาแฟเนี่ยนะ แปลกคน

 

โดนด่ากลับมาอีกหนึ่งดอกครับผม

 

แปลกตรงไหนพี่ ผมแค่ชงกับเสิร์ฟไม่ได้ดื่ม

กูขี้เกียจไปอ่ะเต้ มึงให้จีนชิมดิ

ถึงจะพยายามงัดโรคแพ้กาแฟของตัวเองออกมาเรียกคะแนนความสงสารแต่คนอย่างพี่พยูนก็ไม่ใจอ่อนสักที แต่ผมก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ พยายามใช้ลูกอ้อนเข้าสู้ ออดอ้อนเขาไปเรื่อยๆ

 

 

 

เพราะถึงจะพึ่งรู้จักกันได้ไม่นาน

 

 

 

 

แต่ผมรู้ดีครับว่าพี่เขาแพ้คนขี้อ้อน

 

 

 

 

นะพี่ยูนนะ แวะมาหาผมก่อน

เออๆ เดี๋ยวเข้าไปหา

เร็วๆนะพี่ เดี๋ยวกาแฟเย็น

 

สำเร็จ! บอกแล้วไงครับว่าพี่พยูนน่ะ แพ้คนขี้อ้อน แล้วก็เป็นบุคคลประเภทปากร้ายแต่ใจดี แถมยังใจดีมากๆด้วย ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพี่เขาถึงต้องพยายามทำตัวโหด

 

 

ในเมื่อสุดท้ายแล้วพี่เขาก็ใจอ่อนยอมอ่อนข้อให้ผมทุกที

 

 

 

= Taegientheworld =

 

 

 

ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีรถบีเอมสีเทาคันหรูก็ปรากฏขึ้นหน้าร้าน หลังจากจอดรถนิ่งสนิทเรียบร้อยแล้ว เจ้าของรถก็ก้าวลงมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ใดๆตามฉบับของเจ้าตัว ร่างเล็กในชุดฮู้ดสีดำกับกางเกงยีนส์ขาดๆเดินเข้ามาในร้านพลางยกมือข้างขวายีผมสีบลอนด์ไปด้วย

 

 

จะสแว๊กไปไหนกันพ่อคุณ

 

 

ดีจีน

พี่ยูนทักทายพี่จีนที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่หน้าเคาน์เตอร์ร้าน

อ้าวยูน ทำไมวันนี้มาเย็นจัง

มีคนเรียกให้มาน่ะ

พี่ยูนตอบแล้วใช้ตามองค้อนมาทางผม เพียงเท่านั้นพี่จีนพยักหน้าแล้วยิ้มออกมาเป็นเชิงบอกว่าพี่เขาเข้าใจทุกอย่างแล้ว

ผมบอกให้พี่เขามาลองชิมกาแฟอัญชันฝีมือผมน่ะครับ

ผมพูดขณะเดียวกันก็จับจ้องไปที่ใบหน้าหวานๆของพี่ยูน พอได้มองหน้าพี่เขาแบบนี้แล้วภาพเมื่อคืนมันก็ลอยเข้ามาในหัวตลอดเลยเลย

 

 

 

ภาพตอนที่ผมจูบกับเขา

 

 

 

แต่ดูเหมือนว่าพี่พยูนจะจำไม่ได้ เพราะพี่เขาไม่พูดถึงมัน แถมยังทำตัวปกติทุกอย่าง คงจะมีแต่ผมละมั้งที่รู้สึกแปลกๆอยู่ฝ่ายเดียว ถึงแม้ว่าผมจะจูบกับเขาด้วยความไม่ตั้งใจก็ตาม แต่มันทำให้ผมรู้สึกแปลกๆอย่างบอกไม่ถูกจริงๆนะ

 

 

จะบอกว่ารู้สึกดีก็ไม่ใช่ เขินก็ไม่เชิง

 

 

เอาเป็นว่ารู้สึกแปลกๆละกัน

 

แต่ในเมื่ออีกฝ่ายจำไม่ได้ ผมก็จะเนียนตามน้ำไปละกัน

 

ไหนกาแฟอ่ะ

น้ำเสียงทุ้มที่ช่างขัดกับหน้าตาของพี่เขาเหลือเกินเอ่ยถามผมขึ้นมา ผมก็เลยได้แต่ส่งยิ้มแห้งกลับไปเป็นคำตอบ เพราะผมยังไม่ได้ชงน่ะสิ แต่ผมดันโกหกคนแก่กว่าว่าผมชงรอเขาไว้แล้ว

ไอเต้ มึงหลอกกูเหรอ!”

พี่ยูนอย่าพึ่งอารมณ์เสียครับ นั่งลงก่อนนะพี่

เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กตรงหน้าเริ่มตั้งท่าจะด่ากัน ผมก็เลยพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบ จูงแขนพี่เขาไปนั่งตรงเก้าอี้ที่วางอยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์บาร์แถวๆเครื่องบดกาแฟซึ่งเป็นที่นั่งพักประจำของผมเวลาไม่มีลูกค้า

ไม่ต้องจับ เดินเองได้น่า!!”

 

 

ตัวก็เล็กแต่ขู่เก่งเหลือเกิน

 

 

นี่คนหรือลูกแมว?

 

นั่งก่อนครับพี่ ผมจะทำสุดฝีมือเลย

ผมยิ้มกว้างให้พี่ผมบลอนด์ตัวเล็กที่นั่งทำหน้ามุ่ยเหมือนกับเด็กโดนขัดใจเพียงแค่เพราะโดนผมหลอกว่าชงกาแฟไว้ให้แล้ว

 

 

สาบานเถอะว่านี่คนอายุ26ปี

 

 

ไม่หวานนะมึง

ค้าบบบบ

ผมขานรับขณะที่จิ้มหน้าจอเครื่องบดกาแฟดิจิตอลด้วยความเคยชิน แล้วก็ยกมือขวาข้างที่ถือด้ามชงกาแฟขึ้นมารองผงกาแฟที่กำลังเคลื่อนตัวออกมาจากเครื่องบด หลังจากนั้นก็ค่อยๆเกลี่ยผงกาแฟหมุนเป็นวงกลมเพื่อเกลี่ยกาแฟให้เสมอกัน ผมทำทุกอย่างด้วยความใจเย็นไม่รีบร้อน เพราะผมมีความเชื่อของตัวเองอย่างหนึ่งว่าเวลาทำของกินเราควรจะตั้งใจและใส่ใจ

 

เพราะความใส่ใจนี่ละที่จะทำให้รสชาติออกมาดี

 

ขั้นตอนนี้เขาเรียกว่าโดสกาแฟครับ

ผมพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบเมื่อหันไปสบตาเข้ากับดวงตาคู่เล็กของพี่พยูนที่ฉายแววสนใจกับสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่

 

แววตาของพี่ยูนตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยที่เจอของเล่นใหม่เลย

 

ต้องเกลี่ยให้เสมอกันครับ เพราะว่ามันจะทำให้เราสามารถสกัดรสชาติและก็สัมผัสของกาแฟออกมาได้อย่างครบถ้วน

หลังจากนั้นพี่พยูนก็ค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินตรงมายืนข้างๆผม ผมก้มเล็กน้อยเพื่อมองเจ้าของผมสีบลอนด์ที่ยืนอยู่ข้างๆด้วยความรู้สึกเอ็นดูอย่างบอกไม่ถูก ดูเหมือนว่าพี่ตัวเล็กคนนี้จะสนใจการชงกาแฟไม่น้อย สัมผัสได้จากดวงตาคู่เล็กที่เป็นฉายแววเป็นประกาย

 

นอกจากเสพติดกาแฟแล้วพี่ยูนเขาก็คงอยากจะชงเป็นด้วยมั้ง

 

ผมเดาเอาน่ะ

 

แล้วทำไงต่ออ่ะ

 

ต่อไปก็แทมป์ปิ้งครับพี่ ก็คือการใช้อันนี้กดลงไป

ผมหยิบเอาแทมเปอร์สแตนเลสที่ใช้สำหรับกดอัดผงกาแฟให้เสมอกันขึ้นมาโชว์พี่พยูนที่มองการกระทำของผมอย่างไม่ละสายตา

 

 

ท่าทางเหมือนเด็กน้อยอยากรู้อยากเห็นแบบนี้ทำเอาผมอดยิ้มออกมาไม่ได้จริงๆ

 

 

พี่อยากลองทำดูมั้ยครับ?”

ไม่เอาอ่ะ

น่า~ ลองดูครับ ไม่ยากหรอกเดี๋ยวผมสอน

ผมคะยั้นคะยอคนตัวเล็กที่ยืนข้างๆจนในที่สุดพี่เขาก็ยอมพยักหน้าตอบตกลง

ถือนี่ไว้ครับ

ผมยื่นแทมเปอร์ในมือตัวเองให้พี่พยูน แล้วก็เขยิบตัวออกจากเคาต์เตอร์เล็กน้อยเพื่อให้พี่เขามายืนแทนที่ผม ส่วนผมก็ยืนมองแล้วก็คอยสั่งการอยู่ด้านหลัง

ค่อยๆแท็บลงไปนะครับพี่ เบาๆนะ

มือเล็กๆที่ถือแทมเปอร์นั้นดูเงอะงะตามภาษาคนลองทำครั้งแรก หลังจากได้ยินคำสั่งของผมพี่พยูนก็ค่อยๆออกแรงกดแทมเปอร์ลงบนด้ามชงกาแฟ แต่มันเบาจนเกินไป

 

และผลลัพธ์ที่ออกมามันก็ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

 

ใบหน้าหวานที่ปกติมักจะบึ้งตึงอยู่แล้วยิ่งตึงหนักเข้าไปกว่าเดิมเมื่อตัวเองทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายไม่สำเร็จ ปากเล็กสีชมพูเหมือนกับสีของนมเย็นก็บ่นออกมาไม่ขาดสายว่ายากเกินไป ไม่อยากทำแล้ว

 

ไอท่าทีแบบนั้นน่ะมันทำให้ผมขำออกมา

 

พี่พยูนเนี่ยช่างเป็นผู้ชายที่ใจร้อนอะไรแบบนี้

 

แบบนี้นะครับ

หลังจากยืนขำพี่พยูนที่ยืนเถียงกับตัวเองจนน้ำตาแทบจะไหล ผมก็อดไม่ได้เลยที่จะทำตัวเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวเข้ามาช่วย ผมค่อยๆโน้มตัวเข้าไปหาพี่เขา กอบกุมมือเล็กของพี่พยูนที่ถือแทมเปอร์ไว้ไม่แน่นมากนัก หลังจากนั้นก็ควบคุมให้มือเล็กทำตามที่ผมชักนำซึ่งเจ้าตัวก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

 

 

จะว่าไปมือพี่พยูนนี่เล็กชะมัดเลย

 

 

 

เล็กจนผมสามารถกุมมันได้ทั้งหมด

 

 

ยกศอกขึ้นมานิดหนึ่งครับ อย่างนั้นละ

“……………………..”

ค่อยๆกดลงไปนะ

ผมกระซิบข้างใบหูสีขาวที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงเหมือนกับมะเขือเทศ ท่าทีแปลกประหลาดของเขาทำให้ผมเริ่มรู้สึกตัวว่าตอนนี้ผมกับพี่พยูนอยู่ใกล้กันมากขนาดไหน มันใกล้มากจนผมได้กลิ่นน้ำหอมโจมาโลนกลิ่นblackberryที่คนพี่เคยบอกผมว่าเขาชอบใช้ลอยขึ้นมาแตะจมูก แถมพอได้อยู่ใกล้ๆพี่พยูนแบบนี้ก็ยิ่งทำให้ผมรู้ว่าผู้ชายคนนี้ตัวเล็กขนาดไหน

 

 

เล็กขนาดที่ว่าถ้าคุณมองจากข้างหลังตอนนี้

 

คุณจะเห็นแค่ผมที่ยืนอยู่แต่คุณจะไม่เห็นร่างอันแสนบอบบางนี้เลย

 

พี่พยูนน่ะตัวเล็กจนหายไปในอ้อมอกผมเลยละ

 

ดะ ดะ ได้ยังอ่ะ?”

เอ่อ ได้ละครับ

พี่พยูนพูดออกมาเสียงแผ่วเบาแต่มันก็ช่วยเรียกสติที่กระจัดกระเจิงของผมกลับมาได้ หลังจากนั้นผมก็ค่อยๆปล่อยมือขาวที่ตัวเองกอบกุมแล้วก็ผละตัวออกมา

มึงทำเหอะ ถ้าให้กูทำต่อวันนี้คงไม่เสร็จ

ริมฝีปากสีชมพูสดบ่นออกมา แล้วเจ้าตัวก็เลือกเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมอย่างสงบเสงี่ยมซึ่งมันแปลกมากๆ เพราะคนอย่างพีพยูนน่ะเคยนิ่งสงบได้ที่ไหนกัน โดยเฉพาะริมฝีปากเล็กที่มักจะพ่นคำพูดหยาบคายและคำด่าออกมาตลอดเวลา

 

พี่พยูนในยามปกติน่ะ

 

ทั้งห้าว

 

 

ทั้งดื้อ

 

 

ทั้งรั้น

 

 

รั้นจนชนิดที่ว่าผมไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้ผมจะเจอคนที่หัวแข็งขนาดนี้ แต่มาวันนี้ท่าทีของพี่เขาเปลี่ยนไป จะว่าไปตั้งแต่ที่คอนโดเมื่อตอนเช้าพี่เขาดูสงบแล้วก็นิ่งขึ้น ระหว่างที่ชงกาแฟอยู่ผมแอบลอบมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้แก้มเนียนใสที่เปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อสีเดียวกับริมฝีปากเล็กๆของเจ้าตัว

หากเมื่อก่อนใครขอให้ผมให้คำนิยามผู้ชายที่ชื่อพยูนหนึ่งคำ ผมคงจะตอบไปอย่างไม่ลังเลว่า ถ่อย แต่ถ้าถามผมตอนนี้คำตอบของผมก็คือ

 

พี่ยูน

หือ?”

ทำไมวันนี้

 

 

 

 

 

 

.พี่น่ารักจังเลยครับ

 

 

 

 

ผมคิดว่าผมควรจะให้หมอเช็คประสาทของผมแล้วละ

FIN

= Taegientheworld =

 

 

TALK W. ME

ตอนนี้มาแบบสั้นจริงไรจริงค่า 555

ตั้งใจแต่งสนองนี้ดความฟินของตัวเองเฉยๆ

แค่อยากให้ทุกคนได้รู้ถึงความน่ารักของพี่พยูนละก็น้องเต้มากขึ้น

ถ้าหากใครสงสัยว่าพี่พยูนกับน้องเต้คือใคร ขอเฉลยตรงนี้เลยค่า

พี่พยูนกับน้องเต้คือตัวละครสมมุติจากฟิควีก้า/แทกิ ของไรต์ในจอยลดาค่ะ

 



TALK W. ME

ตอนนี้มาแบบสั้นจริงไรจริงค่า 555

ตั้งใจแต่งสนองนี้ดความฟินของตัวเองเฉยๆ

แค่อยากให้ทุกคนได้รู้ถึงความน่ารักของพี่พยูนละก็น้องเต้มากขึ้น

ถ้าหากใครสงสัยว่าพี่พยูนกับน้องเต้คือใคร ขอเฉลยตรงนี้เลยค่า

พี่พยูนกับน้องเต้คือตัวละครสมมุติจากฟิควีก้า/แทกิของไรต์ในจอยลดาค่ะ




ขอบคุณธีมสวยๆจาก:

themy butter





T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

246 ความคิดเห็น

  1. #87 Bubaharu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 08:00

    ตามมาจากในจอยค่ะะ คือชอบมากกก เขียนพี่ก้าออกมาได้เท่แต่น่ารักอะ ฮือตรงใจมากๆๆๆ แบบเห็นภาพซ้อนกะความเป็นจริงเลย5555555

    #87
    0
  2. #35 Shawdy☆Lloyd (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:04
    โอ้ยยยยยยย //กุมใจแล้วทรุดลงพื้น
    ไม่ใช่แค่แกหรอกแทที่มองพี่เขาว่าน่ารักอ่ะ ฮื้ออออ ยู้กแมวน้อยแง๊วๆ
    #35
    0
  3. #10 Jungling (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 02:29
    น่ารักกกกกก ไม่มีอะไรจะพูดนอกจากน่ารักเลยค่ะฮือ
    #10
    1
    • #10-1 taegientheworld(จากตอนที่ 2)
      4 เมษายน 2561 / 20:17
      อิอิ คู่นี้เน้นความมุ้งมิ้ง โลกสีชมพูค่ะ
      #10-1