SF/OS : [VGA/TAEGI] By Taegientheworld

ตอนที่ 1 : BTSWEEKEND [W.37] : King of Gemstone + Cut Scene

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    1 เม.ย. 61


 BTSWEEKEND[W.37] - King of Gemstone




ทับทิม มณี หรือ Ruby อัญมณีสีแดงสวย ราคาแพงที่สุดในบรรดาอัญมณีสีแดงทั้งปวง

 ทับทิมถูกขนานนามกันว่าเป็น ราชาแห่งอัญมณี

มีความเชื่อกันว่าทับทิมจะช่วยปกป้องเจ้าของจากความโชคร้าย สมหวังในเรื่องความรัก

นอกจากนี้อัญมณีสีแดงชนิดนี้ยังถูกนำมาใช้เป็นหินบำบัดพลังทางเพศอีกด้วย

 

 

 

 สถานที่ที่เคยรกร้างเป็นผืนดินว่างเปล่าในจังหวัดจันทบุรีเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ในตอนนี้ถูกเปลี่ยนเป็นบริเวณกางเต็นท์นอนสำหรับนักโบราณคดีและเจ้าหน้าที่หลายชีวิตจากกรมศิลปากร หลังจากมีชาวบ้านแจ้งทางเจ้าหน้าที่ตำรวจในพื้นที่ว่าพบเศษโครงกระดูกและของโบราณในที่ดินรกร้างแห่งนี้ กรมศิลปากรก็รีบส่งเจ้าหน้าที่ลงพื้นที่อย่างรวดเร็วในเวลาต่อมาเพื่อป้องกันหัวขโมยที่จ้องจะเอาวัตถุโบราณไปขายในตลาดมืด

 

และ มินยุนกิ คนนี้ก็เป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ที่ต้องลงปฎิบัติในภารกิจนี้ด้วย

 

ร่างสมส่วนค่อนไปทางเล็กหากเทียบกับผู้ชายทั่วไปในชุดปฎิบัติงานปิดตั้งแต่ลำคอจรดปลายเท้าและหมวกขนาดใหญ่ที่ใส่เพื่อกันแสงแดด แต่ให้ตายเถอะสำหรับมินยุนกิเขารู้สึกว่าหมวกใบนี้ไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลยสักนิด

 

ไม่มีอะไรที่สามารถต่อกรกับแดดประเทศไทยได้จริงๆ

 

ยุนกิและเจ้าหน้าที่จำนวนหนึ่งกำลังมุงกันอยู่แถวบริเวณหลุมเล็กๆที่พวกเขาพึ่งขุดพบหีบสมบัติโบราณขนาดเล็ก เป็นหีบไม้สักแกะสลักอย่างสละสลวย บ่งบอกถึงสถานะของเจ้าของสมบัติชิ้นนี้ได้อย่างดีว่าต้องเป็นพวกท่านขุนเก่าหรือไม่ก็บุคคลร่ำรวยที่มีอันจะกินในอดีต เจ้าหน้าที่ทั้งหลายต่างเคลื่อนย้ายหีบโบราณด้วยความระมัดระวัง เพื่อป้องกันไม่ให้วัตถุโบราณอันล้ำค่าเสียหายหรือบุบสลายแม้แต่ปลายเล็บ

พี่ยุนกิ น้ำครับ

ระหว่างที่ยุนกิกำลังปฎิบัติหน้าที่ท่ามกลางอุณภูมิสามสิบสององศาของประเทศไทย จองกุก นักศึกษาฝึกงานจากคณะโบราณคดี มหาลัยชื่อดังของประเทศก็เดินเข้ามาพร้อมถาดที่เต็มไปด้วยแก้วน้ำแดง ยุนกิยิ้มให้เด็กหนุ่มเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำมาดื่มดับกระหาย

หีบใบนี้สวยจังเลยครับ

นักศึกษาวัยยี่สิบเอ็ดปีพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ตนเองได้เห็นวัตถุโบราณของจริงใกล้ขนาดนี้

อืม สวยมากเลย

ข้างในมีอะไรบ้างเหรอครับ

ยังไม่ได้เปิดเลยอ่ะ ต้องรอตรวจข้างนอกให้เสร็จเรียบร้อยก่อน

อ่อครับ

ดูจากสายตาคร่าวๆนี่ พี่ว่าหีบกล่องนี้คงมีอายุไม่ต่ำกว่าร้อยปีอ่ะแล้วก็น่าจะเป็นของพวกขุนนางเก่า เพราะดูจากฝีมือแล้วงานประณีตมากๆ ส่วนข้างในก็น่าจะเป็นพวกเครื่องประดับของมีค่าละมั้ง

ยุนกิพูดกับจองกุก มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะคาดเดายากสำหรับเขาเลยสักนิดว่าข้างในหีบใบนี้คืออะไร จากประสบการณ์ทำงานมาสักระยะหนึ่งแล้วก็จากที่ร่ำเรียนมาในรั้วมหาลัยตลอดสี่ปี เขาก็พบว่าความเชื่อที่ว่าคนสมัยโบราณชอบสะสมสมบัติแก้วแหวนเงินทอง แล้วเมื่อเจ้าของตายหรือสิ้นลมจากโลกใบนี้ไป ลูกหลานก็จะเอาสมบัติของบรรพบุรุษใส่ภาชนะต่างๆ เช่น ไห หีบ หรือกล่องไม้ ฝังไปพร้อมๆกับร่างไร้วิญญาณด้วยนั้นเป็นความจริง แล้วเมื่อวานนี้พวกเขาก็พึ่งค้นพบซี่โครงกระดูกเล็กๆของคนด้วย

 

เพราะฉะนั้นเขาเลยมั่นใจมากๆว่าข้างในจะต้องเป็นสมบัติของเจ้าของร่างโครงกระดูกแน่นอน

 

หลังจากหีบไม้โบราณถูกเปิดออกหลังจากตรวจสภาพภายนอกเรียบร้อยแล้ว และก็เป็นอย่างที่ยุนกิคิดไว้ไม่มีผิดคือ  ข้างในประกอบไปด้วยแก้ว แหวน และเครื่องประดับ ทองคำจำนวนหนึ่ง และของทุกชิ้นก็งดงามและมีคุณค่ามาก ยุนกิมั่นใจว่าหากมีคนขโมยไปประมูลในงานของตลาดมืด เขาเชื่อว่าสมบัติแต่ละชิ้นมีค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านแน่นอน

 

จริงอยู่ที่ของในหีบสวยทุกชิ้นแต่สิ่งที่ดูจะสะดุดตาและสะดุดใจของยุนกิมากที่สุดก็คงจะเป็น

 

 

 

แหวนทองโบราณที่ประดับด้วยทับทิมอัญมณีสีแดงสวยเม็ดใหญ่

 

เป็นแหวนที่สวยมากจนเขามีความรู้สึกอย่างจะครอบครองมันอย่างบอกไม่ถูกและก็อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ตัวยุนกิเขาเองก็เป็นนักโบราณคดีมาหลายปีแล้ว เจอสมบัติอันล้ำค่าและสวยแบบนี้มาก็หลายสิ่ง

 

 

แต่ไม่มีครั้งไหนที่เขารู้สึกว่าความโลภกำลังครอบงำตัวเองแบบครั้งนี้

 

หลายครั้งที่เขาลอบมองแหวนวงนั้นตอนที่กำลังจดบันทึกข้อมูลการขุดค้นประจำวัน ทับทิมสีแดงเปล่งประกายฉายแสงออกมาราวกับเชิญชวนให้เขาเป็นเจ้าของ

 

บ้าน่า ดึงสติตัวเองหน่อยสิมินยุนกิ

 

มินยุนกิกร่นด่าตัวเองในใจที่มีความคิดอะไรบ้าๆและไม่ดีที่คิดจะขโมยสมบัติของชาติ

 

นี่ยุนกิดูแหวนวงนี้สิ

เสียงของ โฮซอก เพื่อนรวมงานเรียกสติยุนกิกลับมา

หืม!? ว่าไงนะโฮซอก

ดูแหวนทับทิมวงนั้นสิ

มือเรียวสวยราวกับมือผู้หญิงของโฮซอกชี้ไปที่แหวนวงที่ยุนกิหมายตา

สวยเนอะ ยุนกิรู้มั้ยว่าทับทิมสยามน่ะ ราคาแพงมากเลยนะ ถ้าคุณภาพดีมากๆบางครั้งราคาแพงกว่าเพชรเลยด้วยซ้ำ

จริงเหรอ

ยุนกิรู้สึกอึ้งกับข้อมูลใหม่ที่ตนเองได้รับจากเพื่อนร่วมงานไม่น้อย ดวงตาเรียวเล็กยังคงจับจ้องที่แหวนอย่างไม่วางตา จนโฮซอกต้องสะกิดเรียกเพื่อนตัวเอง

นี่ยุนกิ

หือ!?”

ร่างเล็กสะดุ้งโหยงจนโฮซอกสะดุ้งตาม

เหม่อไปไหนละเนี่ย ป่ะเหอะ กินข้าวเย็นกัน

อื้อไปกันเหอะ

ยุนกิตอบรับแล้วเดินออกจากเต็นท์ที่เก็บโบราณวัตถุที่ขุดพบไปที่ลานกว้างที่ถูกเปลี่ยนให้เป็นโต๊ะนั่งทานข้าวสำหรับเจ้าหน้าที่

 

 

= Taegientheworld =

 

 

ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อนสลับม่วงเป็นสัญลักษณ์บอกว่าความมืดยามค่ำคืนกำลังคืบคลานเข้ามาอีกไม่ช้า หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จ ทุกคนก็ต่างแยกย้ายไปอาบน้ำจัดการธุระส่วนตัวแล้วก็ตรงเข้าเต๊นท์นอนกันเนื่องจากผ่านสมรภูมิรบทำงานหนักท่ามกลางอากาศร้อนมาแล้วทั้งวัน ทำให้ความอ่อนเพลียและเหนื่อยล้าเข้ามาทักทาย เจ้าหน้าที่ทุกคนเลยต่างพากันสลบสไลเข้าสู่ห้วงนิทรา

 

ยกเว้นมินยุนกิ

 

ยุนกินอนพลิกตัวไปมาหลังจากพยายามข่มตาหลับแล้วไม่หลับ ใบหน้าหวานเหลือบไปมองเพื่อนร่วมเต็นท์อย่างโฮซอกและจองกุกก็พบว่าทั้งคู่ได้เข้าสู่ห้วงนิทราหลับสนิทไปแล้ว เห็นอย่างนั้นยุนกิจึงค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งอย่างช้าๆ ดวงตามองไปที่ร่างทั้งสองที่นอนอยู่ข้างๆเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครบังเอิญตื่นขึ้นมา

 

ยุนกิรู้สึกว่าตอนนี้เขากำลังทำตัวเหมือนกับหัวขโมย

 

ขาเรียวค่อยๆก้าวออกจากเต็นท์อย่างระมัดระวังและเบาที่สุดเพื่อให้เกิดเสียงรบกวนเพื่อนที่นอนอยู่ ขืนสองคนนั้นตื่นขึ้นมาเขาก็โดนจับได้สิ คิดได้ดังนั้นยุนกิจึงค่อยๆย่องเบาราวกับลูกแมวที่กำลังเดินอยู่บนกำแพงสูง เป้าหมายของเขาคือเต็นท์ที่เก็บวัตถุที่ขุดได้ตลอดทั้งการทำงานครั้งนี้

ทุกย่างก้าวเขาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นรัวผิดจังหวะ ในใจของยุนกิตอนนี้มีทั้งความตื่นเต้นและความกลัวปะปนกันไปหมดที่ตัวเองกำลังทำผิดกฎหากมีใครรู้เข้าว่าเจ้าหน้าที่อย่างเขาแอบเข้าไปยุ่งย่ามกับวัตถุโบราณที่พึ่งขุดพบ

 

 

 

เขาโดนไล่ออกแน่ๆ

 

แม้จะรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังจะทำลงไปนั้นเป็นสิ่งที่ผิด แต่ยุนกิไม่สามารถห้ามตัวเองได้เลย เขารู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองอยากจับอยากสัมผัสแหวนทับทิมวงนั้นเหลือเกิน

 

ราวกับแหวนวงนั้นมันเรียกหาเขา

 

 

ราวกับว่ามันมีชีวิต

 

 

แกร่ก

เมื่อมาถึงหน้าเต็นท์เก็บวัตถุโบราณ มือเล็กไม่รีรอที่จะไขแม่กุญแจที่ล็อคไว้แล้วรีบพาตัวเองเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าจะมีคนบังเอิญเดินผ่านมา ยุนกิรู้สึกว่าตัวเองโชคดีไม่น้อยที่เขาได้เป็นคนเก็บลูกกุญแจอันแสนสำคัญนี้ไว้ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มีโอกาสเข้ามาได้อย่างง่ายดายแบบนี้

ท่ามกลางความมืดมิด ยุนกิหยิบเอาไฟแช็กที่ตัวเองใช้จุดบุหรี่ขึ้นมาจุดให้แสงสว่าง แม้จะเป็นดวงไฟเล็กๆที่ให้แสงสว่างเพียงเล็กน้อยแต่ก็ทำให้ร่างเล็กสามารถเดินตรงไปที่หีบได้โดยไม่ต้องเจ็บตัวเพราะชนกับของชิ้นอื่น

เมื่อมาถึงหีบไม้สักขนาดเล็กที่เป็นที่เก็บของแหวนทับทิมเม็ดงาม ยุนกิไม่รอช้ารีบเปิดหีบด้วยใจที่เต้นรัว มือขาวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ตอนที่กำลังหยิบแหวนทับทิมขึ้นมา

 

สวย

 

สวยมากๆ

 

สวยเหลือเกิน

 

ทับทิมสีแดงสดใสส่องประกายออกมาท่ามกลางความมืดเหมือนดวงดาวสีแดงขนาดใหญ่ท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืน มันทำให้ยุนกิยิ่งหลงใหลในความงามจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ และเหมือนสติของยุนกิจะลอยหายไปในอากาศ มือเล็กค่อยๆยกแหวนขึ้นมาสวมใส่ที่นิ้วนางข้างซ้ายของตัวเอง เมื่อสวมแหวนเข้าที่นิ้วตัวเองเรียบร้อยแล้ว ดวงตาเรียวจับจ้องไปที่นิ้วทีประดับด้วยแหวนทับทิมเม็ดงามแล้วก็อดชื่นชมไม่ได้ว่ามันเข้ากับเขามากๆ สีแดงของมันยิ่งขับให้มือของเขาดูขาวและผ่องยิ่งขึ้น

 

ขนาดของมันก็พอดีกับนิ้วของยุนกิราวกับว่ามันเป็นแหวนของเขา

 

เป็นสมบัติของเขา

 

สวบบบ

ยุนกิสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านนอก แต่ในเวลาต่อมาริมฝีปากสีชมพูสดถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเสียงฝีเท้านั้นก็เงียบลง คงจะเป็นเจ้าหน้าที่คนใดคนหนึ่งออกมาเข้าห้องน้ำกลางดึก แต่ถึงอย่างนั้นมันก็คงไม่ปลอดภัยเท่าไรนักหากเขายังอยู่ในนี้ หากมีใครมาพบเขาเข้า อนาคตทำงานของเขาต้องจบลงแน่ๆ เมื่อคิดได้ดังนั้นยุนกิก็เอื้อมมือจะถอดแหวนออกเพื่อที่จะกลับไปที่เต๊นท์นอน แต่เหมือนสวรรค์จะไม่เข้าข้างเข

เพราะเขาถอดแหวนไม่ได้

 

ชิบหายละ!

 

ตอนนี้มีแต่คำสบถมากมายผุดขึ้นมาในหัว มือเล็กพยายามจะถอดแหวนออกจากนิ้วตัวเองจนนิ้วแดงเถือก ดวงตาคู่สวยเริ่มมีน้ำตาคลอเพราะความเจ็บ ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหนแหวนก็ยังคงอยู่ที่เดิม ไม่ขยับเขยื้อนสักนิดเลยด้วยซ้ำ

ฉันต้องตายแน่ๆ

ยุนกิพูดออกมาอย่างไร้หนทาง เพราะไม่ว่าทำยังไงเขาก็ถอดไม่ออก แหวนทับทิมยังคงส่องประกายอย่างงดงามบนนิ้วของเขา

 

นี่สินะที่เขาบอกว่าความโลภหรือความอยากจะนำพาความลำบากมาให้

 

ร่างเล็กยืนนิ่งพยายามคิดหาทางออก จนในที่สุดก็มีความคิดดีๆผุดขึ้นมาในหัว เขาเคยเห็นคนที่ถอดแหวนไม่ได้ล้างมือกับสบู่แล้วหลังจากนั้นก็สามารถถอดออกมาได้อย่างง่ายดาย

 

 

แต่นี่มันไม่ใช่แหวนเพชรธรรมดา

 

 

มันคือแหวนทับทิมโบราณที่มีมูลค่ามหาศาล

 

เมื่อคิดขึ้นได้ว่าแหวนบนนิ้วตัวเองเป็นสมบัติล้ำค่าราคาแพงชนิดที่ไม่สามารถประเมินค่าได้ ทำให้ไอเดียเมื่อกี้ต้องถูกผับเก็บไป เพราะหากเขาทำแหวนวงนี้เสียหายหรือบุบสลายสักนิดแล้วโดนจับได้ขึ้นมาก็ถูกไล่ออกสถานเดียวอยู่ดี

 

ไม่มีทางเลือกสำหรับมินยุนกิเลย

 

สุดท้ายแล้วเขาก็ตัดสินใจเดินกลับมาที่เต้นพร้อมกับแหวนโบราณบนนิ้ว เพราะหากยังอยู่ในเต๊นท์เก็บของต่อก็ยิ่งทำให้ความแตกเร็วยิ่งขึ้น สู้ให้คนรู้วันพรุ่งนี้ดีกว่า

 

อย่างน้อยก็มีเวลาให้นอนคิดว่าจะทำยังไงต่อ

 

ยุนกิล้มตัวนอนลงแล้วยกแขนขวาขึ้นมาพาดบนหน้าผากอย่างที่เขาชอบทำเวลาใช้ความคิดหรือเวลาที่ตัวเองเครียด หลังจากนั้นเขาก็ยกมือข้างซ้ายของตัวเองขึ้นมาดู ในใจก็ภาวนาให้นิ้วตัวเองหดลง

 

แต่มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

นายสร้างปัญหาให้ฉันนะรู้มั้ย

เสียงทุ้มเอ่ยโทษแหวนวงงามที่ตนเองสวมอยู่ราวกับว่ามันมีชีวิตและฟังเขารู้เรื่อง แต่ความจริงแล้วยุนกิเองก็รู้ดีว่าเขาไม่ควรโทษใครนอกจากตัวเอง และเมื่อหมดหนทางไปต่อยุนกิก็เลยพยายามข่มตาหลับ

 

เอาว่ะ! อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

 

ยุนกิคิดในใจอย่างน้อยเขาก็แค่โดนไล่ออก หางานใหม่แล้วเสียเงินค่าปรับจำนวนหนึ่งโทษฐานทำลายวัตถุโบราณชิ้นสำคัญ เมื่อปลงกับตัวเองได้ร่างเล็กก็เข้าสู่ห้วงนิทราตามเพื่อนร่วมเต๊นท์อย่างโฮซอกและจองกุกไป

 

 

= Taegientheworld =

 

 

อื้อออออออออ

ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มยกยิ้มขึ้นอย่างชอบใจ เมื่อร่างเล็กตรงหน้าครางออกมาอย่างรำคาญตอนที่มือของเขายกขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าหวานอย่างอ่อนโยน การกระทำของยุนกิตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับลูกแมวตัวน้อยที่พยายามข่วนตะปบไปทั่วเมื่อถูกรบกวนเวลานอน ยิ่งเห็นท่าทีแบบนี้ยิ่งทำให้คนในความมืดถูกอกถูกใจและอยากจะแกล้งคนตรงหน้ามากขึ้น

ฝ่ามือหนาค่อยๆลูบไล้ใบหน้าหวานลงมาเรื่อยๆ ผ่านจมูกโด่งกำลังดี พวงแก้มใสอมชมพูสีเดียวกับริมฝีปากเล็กๆ ใบหน้าหวานของคนที่นอนอยู่ช่างถูกใจ คิม แทฮยอง’ นัก

งื้อออ

ยุนกิพลิกตัวหนีการคุกคาม แต่แทฮยองก็ยังคงตามรังควาญร่างเล็กไม่หยุด มือของเขาไล้ลงมาตามแขนที่ให้สัมผัสนุ่มนิ่มราวกับผิวของเด็กแรกเกิด ทั้งๆที่มินยุนกิทำงานกลางแดดตลอดแต่ผิวของเจ้าตัวกลับสุขภาพดีอย่างน่าประหลาดใจ

สุดท้ายมือของแทฮยองก็หยุดตรงที่มือข้างซ้ายของมินยุนกิ มือหนาถือวิสาสะคว้ามือเล็กๆของยุนกิขึ้นมา ดวงตาคมจับจ้องแหวนทับทิมสีแดงที่ส่องประกายสวยงามท่ามกลางความมืดมิดแล้วยกยิ้มออกมา

 

แหวนวงนี้เข้ากับยุนกิมากราวกับยุนกิ คือ เจ้าของที่แท้จริงของมัน

 

 

ทั้งๆที่ความจริงแล้วแหวนทับทิมวงนี้

 

 

เป็นของเขา

 

แทฮยองค่อยๆประสานนิ้วของตัวเองเข้ากับนิ้วของคนที่นอนหลับอยู่ ในขณะเดียวกันมืออีกข้างที่ว่างก็ยกขึ้นมาลูบไล้นิ้วนางข้างซ้ายของยุนกิที่สวมแแหวนอยู่อย่างหลงใหล

เมื่อเริ่มรู้สึกตัวว่ามีคนกำลังวุ่นวายกับร่างกายตัวเองหนักขึ้น ยุนกิผู้ที่หลับไหลก็เริ่มขยับตัว ดวงตาคู่เล็กค่อยๆลืมขึ้นมาท่ามกลางความมืดแล้วกะพริบตาถี่ๆสองสามครั้งเพื่อปรับสายตาตัวเองให้ชิน

คะ คะ คุณ!

ยุนกิตะโกนออกมาอย่างตกใจ เมื่อพบผู้ชายท่อนบนเปลือยเปล่าสวมใส่เพียงจงกระเบนตัวเดียวกำลังนั่งอยู่ด้านข้างฟูกนอนที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือฝ่ามือหนากำลังกอบกุมมือเล็กๆของเขาไว้ คิมแทฮยองเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าลืมตาขึ้นก็ส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรผิดกับยุนกิพยายามสะบัดมือตัวเองออกแต่ก็ทำไม่สำเร็จ ดวงตาคู่เล็กฉายแววหวาดกลัวออกมาอย่างปิดไม่มิด

 

แล้วเราเสียงดังขนาดนี้ทำไมโฮซอกกับจองกุกถึงไม่ตื่น

 

หรือผู้ชายคนนี้จะเป็น

 

 

 

ผี!

 

ยุนกิคิดไปต่างๆนาๆกับตัวเอง

 

เจ้าตื่นละหรือ?”

คุณเป็นใคร?”

แล้วเข้ามาได้ยังไง

ยุนกิไม่ตอบคำถามของชายแปลกหน้า แถมยังยิงคำถามรัวกลับไป แทฮยองขำออกมาเล็กน้อยกับท่าทางหวาดกลัวของยุนกิที่ตอนนี้ดวงตาของร่างเล็กกรอกไปมา พยายามมองเพื่อนตัวเองที่นอนหลับอยู่ข้างๆที่แม้ยุนกิจะพูดเสียงดังขนาดไหนก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมา

ก็เจ้าไงที่พาข้าเข้ามา

สิ้นคำพูดของแทฮยอง ในหัวของยุนกิก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด

เจ้าเอาแหวนข้ามาใส่

แทฮยองพูดแล้วจับมือของยุนกิที่ตัวเองกุมไว้ชูขึ้นมา ยุนกิมองแหวนทับทิมสีแดงแล้วก็คิดขึ้นได้ว่าผู้ชายคนนี้บอกว่าตัวเองเป็นเจ้าของแหวนวงนี้ซึ่งมีอายุไม่ต่ำกว่าร้อยปี

 

แสดงว่าข้อสันนิฐานเมื่อกี้ของยุนกิเป็นความจริง

 

คุณเป็นผีเหรอ?”

ยุนกิถามออกไปทั้งๆที่ในใจตัวเองก็รู้คำตอบดี แต่มันก็น่าแปลกแม้เขาจะว่าคนตรงหน้าเป็นผี  แต่เขากลับไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว สำหรับยุนกิผู้ชายคนนี้ดูห่างไกลจากคำว่า น่ากลัว’ มากโข เพราะหน้าตาหล่อเหลาคมเข้มมักจะประดับด้วยรอยยิ้มตลอดเวลาไหนจะท่าทีที่ดูเป็นมิตรอีก

 

วิญญาณตนนี้เป็นผีที่เฟรนลี่ที่สุด

 

เพราะฉะนั้นยุนกิไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะโดนหลอกหรือทำร้ายเลย แต่ยุนกิกลัวระยะห่างของเขากับผู้ชายท่อนบนเปลือยเปล่าคนนี้มากกว่า เขารู้สึกว่าพวกเขาอยู่ใกล้กันมาก มากเสียจนยุนกิมองเห็นแม้กระทั่งไฝเม็ดเล็กตรงปลายจมูกโด่งท่ามกลางความมืดที่มีเพียงแสงจันทร์ส่องให้แสงสว่าง

ข้าไม่ชอบให้ใครเรียกแบบนั้น

แทฮยองเอ่ยออกมาอย่างไม่ชอบใจนัก เขาไม่ชอบให้ใครเรียกเขาว่าผี เขาไม่ใช่ผีซะหน่อย

 

เขาเป็นคน

 

แต่แค่เป็นคนที่ตายไปแล้วแต่ยังอยู่บนโลกนี้และโผล่ออกมาเฉพาะเวลาตอนกลางคืนเท่านั้นเอง

 

แล้วคุณจะให้ผมเรียกคุณว่ายังไงเล่า!”

เรียกชื่อข้าสิ

“……….”

 

ข้าชื่อคิมแทฮยอง

 

พูดจบเจ้าของแหวนก็ก้มลงมาสัมผัสริมฝีปากยุนกิเพียงเสี้ยววินาทีก็ผละออก ริมฝีปากยิ้มกว้างจนเป็นรูปสี่เหลี่ยมแบบฉบับเฉพาะของเจ้าตัว แต่คนที่โดนฉวยโอกาสกลับยิ้มไม่ออก แก้มเนียนใสเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความเขอะเขินที่อยู่ดีๆก็โดนวิญญาณ(?)แปลกหน้าจูบ

ละเจ้าละชื่ออะไร?”

ยะ ยะ ยุนกิ

ชื่อน่ารักนะ

“………..”

ยุนกิ เจ้าชอบแหวนของข้ามั้ย

แทฮยองจับมือข้างซ้ายของยุนกิมาแนบกับใบหน้าหล่อเหลา มือหนาของแทฮยองกุมมือของยุนกิไว้แล้วไล้ตรงนิ้วนางข้างซ้ายที่สวมแหวนไว้ ในขณะเดียวกันดวงตาคมจับจ้องใบหน้าหวานด้วยแววตาหยาดเยิ้ม

 

ท่าทีที่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนและละมุนทำให้ยุนกิหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม

 

หืม ว่าไง

เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถามขึ้นอีกครั้งแล้วยิ้มออกมาเพราะความเอ็นดูกับท่าทีของคนตัวเล็ก

ชะ ชะ ชอบ

ยุนกิตอบกลับแทฮยองด้วยน้ำเสียงทุ้มไม่ต่างกัน แทฮยองแอบคิดในใจว่าน้ำเสียงมาดแมนช่างขัดกับหน้าตาและบุคลิกของยุนกิเหลือเกิน

งั้นข้าให้แหวนวงนี้กับเจ้า

 

 

 

 

แต่ข้าต้องการของกำนัน

 

คืออะไร?”

ข้าจะไม่เผยคำตอบจนกว่าเจ้าจะตอบตกลงปลงใจ

“…………..”

เพราะถ้าเจ้าล่วงรู้ แล้วเจ้าเกิดปฎิเสธขึ้นมาข้าก็เสียเปรียบสิ

ฟันซี่เล็กขบริมฝีปากล่างของตัวเองอย่างใช้ความคิด

เจ้ารู้มั้ย?”

“………..”

แหวนวงนี้ข้าสั่งให้ช่างทองที่ดีที่สุดในเมืองทำขึ้น ส่วนทับทิมเม็ดนี้ข้าก็สั่งให้ไพร่พลของข้าไปขุดหาเม็ดที่งามที่สุดเท่าที่จะหาได้

 

 

 

ทับทิมเม็ดนี้เป็นเม็ดที่งามที่สุดแล้วในเมืองจันทบูรณ์

 

แทฮยองพยายามหวานล่อมชักแม่น้ำทั้งห้าสายมาหลอกล่อให้ยุนกิทำตามข้อเสนอตัวเอง จริงอยู่ที่แทฮยองเป็นคนหวงแหนสมบัติทุกชิ้นและหวงมากๆด้วย แต่ถ้าแลกกับสิ่งที่เขาจะได้จากยุนกิ

 

เขาคิดว่ามันคุ้มค่า

 

ผะ ผม

เจ้านี่คิดเยอะนะ ถ้าเป็นคนอื่นคงตอบตกลงไปแล้ว

แทฮยองพูดติดตลก หากถามยุนกิว่าเขาอยากได้แหวนวงนี้มั้ยบอกเลยว่า ‘อยากได้มาก เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแหวนวงนี้ถึงมีอิทธิพลเหนือเขาขนาดนี้ อาจจะเป็นเพราะความงามของมัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่กล้าตอบตกลงไป

 

เพราะเขาไม่รู้นี่ว่าผู้ชายคนที่ชื่อแทฮยองคิดจะทำอะไร

 

ถ้าเจ้าไม่ตอบรับข้าจะถือว่าเจ้ายินยอมแล้วนะ

เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กนิ่งไปและไม่มีท่าทีว่าจะตอบสนองกับคำถามของตัวเอง แทฮยองก็เลยตัดสินใจแทนอย่างกับผู้นำเผด็จการ

นี่คุณ

ยุนกิสะดุ้งโหยงเมื่อร่างหนากว่าเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้มากจนปลายจมูกโด่งสัมผัสกับปลายจมูกกลมมนของตนเอง

คะ คิด จะ ทำอะไร

เสียงทุ้มของยุนกิเอ่ยออกมาอย่างติดขัด ร่างเล็กพยายามจะถอยหนีแต่ก็หนีไปไหนไม่ได้เพราะแทฮยองใช้แขนแกร่งรั้งเอวของตนเองไว้

ข้าก็จะเอาของกำนันจากเจ้าไง

คืออะไร? แล้วทำไมคุณต้องเข้ามาใกล้ผมแบบนี้ด้วย

 

ถอยไปเลยนะ

ข้าจะถอยได้อย่างไรกัน

 

 

 

 

ในเมื่อของกำนันที่ข้าอยากได้คือเจ้า

 

 

CUT

Twitter : @taegientheworld

 

 

หลังจากผ่านศึกหนักหน่วงมาทั้งคืน ยุนกิก็ค่อยๆลืมตาขึ้นทั้งที่ความจริงเขาไม่อยากจะตื่นเลย แต่เพราะเสียงปลุกของโฮซอกที่เรียกให้เขาลุกขึ้นมาอาบน้ำแล้วลุยงานต่อทำให้ยุนกิต้องพยายามลากสังขารอันบอบช้ำของตัวเองออกมาจากเต๊นท์

ยุนกิ ตื่นได้แล้วน่า

“………….”

ไวๆเลย วันนี้เรามีงานต้องทำเยอะนะ

 

รู้แล้วน่า !

 

ยุนกิอยากจะบ่นใส่โฮซอก แต่ตอนนี้ลำคอของเขาแห้งผากจนเขาไม่อยากจะพูดอะไรออกมาคงเป็นเพราะเขาใช้เสียงหมดไปกับการนอนครวญครางตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา

 

 


อ้าวพี่! ทำไมพี่เดินแบบนั้นละครับ เป็นอะไรอ่ะ?”

จองกุกเอ่ยทักทายเมื่อเห็นพี่ชายร่างเล็กของตัวเองเดินถือจานข้าวมาที่โต๊ะด้วยท่าเดินแปลกๆเหมือนกับคนได้รับบาดเจ็บ

เจ็บสะโพกอ่ะ

อ่าว พี่โดนอะไรมาครับ

อ๋อ ปล่าวไม่มีอะไร พี่หกล้มตอนลุกเข้าห้องน้ำเมื่อคืนอ่ะ

เมื่อรู้ว่าตัวเองเผลอหลุดดปากออกไปยุนกิก็รีบแก้ตัวเพื่อไม่ให้จองกุกสงสัย แล้วเขาก็ถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นว่าจองกุกไม่ได้ติดใจอะไร

ยุนกิ

ระหว่างที่นั่งทานข้าวกันอยู่ โฮซอกที่นั่งร่วมโต๊ะก็เรียกยุนกิขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

หือ ว่าไงโฮซอก

แหวนนายสวยจังเลยอ่ะ

 

แหวนเหรอ?

 

ตายแน่ๆ ! โฮซอกต้องจำได้แน่ๆว่ามันคือแหวนวงที่ขุดพบเมื่อวาน

 

เอ่อคือ….”

นายได้มาจากไหนเนี่ย

โฮซอกพุ่งตัวมาจับมือข้างซ้ายของยุนกิที่สวมแหวนไว้ ดวงตากลมโตจับจ้องที่แหวนไม่วางตาเช่นเดียวกับจองกุกที่หันมาสนใจเขาทั้งคู่

ทับทิมสยามซะด้วย ราคาแพงน่าดูเลย

ยุนกิขมวดคิ้วเป็นปม ในใจนึกสงสัยว่าทำไมโฮซอกถึงไม่พูดว่าแหวนวงนี้คือแหวนที่พึ่งขุดพบ แต่นี่มันก็ดีแล้วละ

แหวนตระกูลน่ะ

สุดท้ายยุนกิก็เลือกที่จะโกหกเพื่อเอาตัวรอด

บ้านนายคงรวยน่าดูนะเนี่ย หรือว่าเป็นขุนนางเก่าละ?”

“…………..”

แหวนทับทิมสยามโบราณสวยขนาดนี้ หาไม่ได้ง่ายๆเลยนะ

“…………”

พูดจบโฮซอกก็ปล่อยมือยุนกิแล้วหันไปจัดการกับจานข้าวตรงหน้าต่อเพราะไม่อยากเสียเวลามากนัก มีงานอีกหลายอย่างที่รอเขาอยู่เบื้องหน้า

 

ทำไมทุกคนทำเหมือนกับว่าพึ่งเคยเห็นแหวนวงนี้ครั้งแรกละ?

 

 “เออ เมื่อวานเราขุดพบอะไรบ้างอ่ะ

เพื่อตอบข้อสงสัยของตัวเองยุนกิเลยแกล้งถามขึ้นมา แล้วก็เป็นจองกุกที่เงยหน้าขึ้นมาตอบ

จากที่อ่านบันทึกข้อมูลการขุดค้นประจำวันของเมื่อวานก็มีแค่หีบไม้สักนะครับพี่

แล้วข้างในมีอะไรบ้างเหรอ?”

ก็มีกำไลทอง ทองคำแล้วก็ของเล็กๆน้อยๆอ่ะ

 

ทำไมจองกุกไม่พูดถึงแหวน?

 

แล้วแหวนละ?”

แหวนอะไรอ่ะยุนกิ?”

โฮซอกถามด้วยสีหน้าสงสัย

ไม่มีนะยุนกิ ในหีบไม่มีแหวนสักวงเลย

 

แหวนวงนี้เป็นของเจ้านะยุนกิ

 

อยู่ๆคำพูดของแทฮยองที่เขาได้ยินเมื่อคืนก็ลอยเข้ามาในความคิดทำให้ตอนนี้ยุนกิเริ่มจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้ว แทฮยองรักษาคำสัญญาที่เจ้าตัวให้ไว้ ยุนกิมองแหวนทับทิมสีแดงที่อยู่บนมือของตัวเอง พลอยสีแดงเม็ดงามส่องประกายสว่างสไวเป็นประกายสีทองอร่ามราวกับตอบรับความคิดของเขา

 

ต่อจากนี้ไปเขาคือเจ้าของแหวนวงนี้

 

 

แหวนทับทิมสยาม

 

 

ทับทิมเม็ดที่งามที่สุดในเมืองจันทบูรณ์

 

 

= Taegientheworld =

 

 

อะ อะ อื้ออออออ

ยุนกิครางออกมาเสียงหลง เมื่อคนด้านบนโถมแรงขยับสะโพกถี่จนเตียงขนาด6ฟุตในคอนโดหรูส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเพราะถูกใช้งานอย่างหนัก

ทะ แท

คนตัวเล็กพยายามจะพูดกับคนที่ขยับอยู่ด้านบน แต่เหมือนแทฮยองจะไม่เป็นใจเลย ร่างใหญ่ยังคงขยับสะโพกแกร่งและทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดี

พะ พะ พอก่อน

กิเหนื่อยแล้ว

พูดออกมาอย่างหมดแรง เพราะยุนกิแทบจะไม่ได้นอนเต็มตื่นเลยตั้งแต่เขากลับมาจากจันทบุรีแล้วแทฮยองก็ตามเขากลับมาด้วย แล้วทุกคืนแทฮยองก็มักจะเอาแต่ใจอ้างเรื่องของกำนันคอยฉวยโอกาสลวนลามเขาเสมอ

 

จะเรียกว่าขืนใจก็ไม่ได้…..เพราะยุนกิเองก็ยอมตามแทฮยองตลอด

 

ก็ลีลาของแทฮยองมันเด็ดนี่ ใครได้ลองก็คงติดใจเหมือนกับยุนกินั่นละ แต่ถ้าจะให้ทำทุกคืนก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ ยุนกิเองก็มีงานมีการต้องทำ แถมงานของเขาก็ต้องออกนอกสถานที่ตลอด หลังจากสูญเสียพลังงานไปทั้งวัน เขาก็อยากมีเวลาพักผ่อนและฟื้นแรงตัวเองเหมือนกัน

 

ทำไมแทฮยองถึงไม่เข้าใจเขาเลย?

 

แต่ข้ายังไม่พึงพอใจเลยนะ อื้มมมม ยุนกิ

 

ตอนนี้ยุนกิเชื่อแล้วละว่าความเชื่อที่ว่า ทับทิมถูกนำมาใช้เป็นหินบำบัดพลังทางเพศเป็นความจริง เพราะเจ้าของแหวนทับทิมตัวจริงไม่เคยจะเหนื่อยกับการมีเซ็กส์เลยสักครั้ง มิหนำซ้ำเวลามีอะไรก็ไม่เคยต่ำกว่าสองรอบตลอด

 

แต่จะว่าไปแทฮยองไม่ใช่คน

 

เขาจะเหนื่อยได้ยังไงละ

 

 

อะ อะ อื้ออออ แท เบาๆ อ๊า

เบาๆหน่อยสิ

 

 

ก็มีแต่ยุนกินี่ละที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียว

 

 

FIN

= Taegientheworld =


TALK W. ME

ฟิคสั้นเรื่องแรกพอได้มั้ยเอ่ย? พอได้เนอะ 55555 ถามเองตอบเอง

ภาษาอาจจะยังไม่สวย NCกากๆ จะพยายามพัฒนาเรื่อยๆนะคะ

ขอบ่นนิดหนึ่งว่าว่าฟิคเรื่องนี้แต่งยากมากถึงมากที่สุดเลยค่ะ T^T

เพราะว่าต้องแต่งตามธีมที่กำหนดมาแต่ก็เป็นChallenge ที่ดีอย่างหนึ่งเลย

อีกอย่างหนึ่งคืออยากให้คนอ่านได้ความบันเทิงบวกเกร็ดความรู้เล็กน้อยๆด้วยค่ะ

เลยพยายามจะศึกษาหาข้อมูลเพิ่มเกี่ยวกับทับทิม

ก็ได้รู้มาว่าทับทิมที่คุณภาพดีที่สุดนอกจากพบในประเทศเพื่อนบ้านของเราอย่างเมียนมา

ก็มีอยู่ที่ประเทศไทยนี่ละค่ะ น้ำตาจะไหล ประเทศเราก็มีดี

โดยจะพบได้ในจังหวัดจันทบุรี เรียกกันว่า ทับทิมสยาม ค่ะ

ซึ่งหากคุณภาพดีมากๆก็จะมีราคาแพงกว่าเพชรเลย ราคาโหดมากๆ

ด้วยเหตุนี้เขาเลยยกให้ทับทิมเป็นราชาแห่งอัญมณีค่ะ

ทับทิมเป็นอัญมณีประจำเดือนเกิดของคนที่เกิดราศีกรกฎ ด้วยนะคะ

หากใครเกิดราศีนี้ก็ลองหาเครื่องประดับที่ทำจากอัญมณีมาสวมใส่เสริมดวงชะตากันนะคะ

นอกจากความรู้ เรื่องไสยศาสตร์ก็มา 555555 เพราะไรต์เป็นคนชื่อเรื่องดวงมากๆ

 

PS. SFของเรามีแฮชแท็กในทวิตด้วยนะคะตามไปเล่นพูดคุย แล้วก็รีเควสเรื่องสั้นกันได้ค่ะ

#โลกของแทกิ

PS2. ไรต์เตอร์แต่งจอยด้วยนะคะเรื่อง #พยูนเกยเต้ 





B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

246 ความคิดเห็น

  1. #185 คุมะมงแซะมงแซะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:06
    ดีมากๆๆๆๆ เลยค่ะ เป็นบรรยายแทกิเรื่องแรกที่อ่านเลยด้วยแต่คุ้มค่ามาก แทไม่ได้ออกมาตั้งแต่ช่วงแรก แต่เพราะบทบรรยายที่ลื่นไหล สำนวนดีทำให้อยากอ่านต่อจนจบค่ะ ละก็ไม่ผิดหวังจริงๆ ;-; เขินมั่กกกกก ยุนกิน่ารักสุดดด แทฮยองก็แซ่บลืมมม เป็นแนวที่ไม่ค่อยเจอด้วยนะคะถือว่าได้เกร็ดความรู้ไปในตัว คืนนี้หลับฝันดีแล้วล่ะค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์ สู้ๆ!~
    #185
    0
  2. #171 need2sleep (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:31
    แซ่บลืมโลกไพเรยยยย
    #171
    0
  3. #143 Yaba_eiei (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:57

    ฮื่อออ เจ้าแทร้ายนัก;////;
    #143
    0
  4. #134 Vsoulme (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 11:23
    แทฮยองเป็นวิญญาณท่หื่นกามที่สุด!! กิสสสำวยแขก
    #134
    0
  5. #86 Pei_Parita (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 11:29
    กี้ดดดดดดดดด
    #86
    0
  6. #83 Loveyugyeom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 21:55

    กรี๊ด​ดดดดด
    #83
    0
  7. #73 Parnrum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 13:21

    ชิบมากกก ตามิยู่นะคะ

    #73
    0
  8. #50 'PIOGGIA' (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:00
    ยุนกิน่ารัก แทแทก็เลยรังแกใหญ่เลย เขินนน
    แงงงงงง อยากอ่านต่อเหมือนกันนะคะนี่ ว่าในอนาคตเขาสองคนเป็นยังไง
    #50
    0
  9. #41 KPMLK3 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 22:03
    ฮื่ออออ เจ้ามันคลบ้าาาาา ร้อนแรงจังโว้ยยย
    #41
    0
  10. #34 Frmjin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 21:37
    ร้อนแรงมากค่ะ 🔥🔥🔥🔥🔥🔥
    #34
    0
  11. #25 XCIII (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 23:29
    แซ่บมากกกกก ฮือออ
    #25
    0
  12. #9 Jungling (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 02:27
    โอ้ยคือแซบมากค่ะ ยุนกิน่ารักน่ารังแกจริงนี่ไม่เถียงเลย ถ้าเป็นแทก็จะยื่นข้อเสนอนี้ค่ะ เดี๋ยวนะ555 โอ้ยชอบมากค่ะ อยากมีภาคต่อเลย555
    #9
    0
  13. #8 k_922 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 21:46
    เป็นผีแล้วยังไม่ยอมรับอีก 5555
    #8
    1
    • #8-1 taegientheworld(จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2561 / 20:18
      นั่นสิคะ เป็นผีแล้วยังรังแกคนอื่นได้ไง เอ๊ะ หรือคนโดนรังแกก็สมยอมนะ 5555
      #8-1
  14. #7 Shawdy☆Lloyd (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 22:58
    หูยยยย คือแบ่บ แซ่บมาก พริกกระเหรี่ยงยอดดอยไปอีก ฮุๆๆ คนกับผีใครว่าแฮปปี้ไม่ได้
    การบรรยายก็น่ารัก ตัวละครก็ไม่ต้องเหนียมอายให้มากความ ตกใจกันพอเป็นพิธีของมันเคยๆกันอยู่
    คุณผีแทนี่กะเอาของกำนัลแบบคุ้มค่าทุกนาทีเลยใช่ไหมคะ สาแก่ใจอิช้อยยิ่งนักกับการรังแกเจ้าของแหวนคนใหม่
    ส่วนพี่ยุนกินางฟ้าของน้องก็บอบช้ำทุกคืนดั่งที่เห็น จะว่าเห็นใจก็เห็นใจแต่นางฟ้าของน้องยินยอมเขาเอง เราก็ได้แต่ปาดกำเดาแล้วมองพี่เขาถูกรังแกซ้ำๆ เป็นฟิคทดสอบความใจบาปของอิช้อยเหลือเกิน
    #7
    1
    • #7-1 taegientheworld(จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2561 / 20:20
      นี่่ตอนแต่งก็คิดนะคะว่าเรารังแกพี่กิไปหรือปล่าว แต่พอคิดไปคิดมาพี่กิก็สมยอมนี่นา เอาเป็นว่าต่างคนต่างวินละกันค่ะ 55555
      #7-1
  15. #6 gayeon_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 12:01
    ขอพิกัดที่ขุดพบด้วยค่ะ จะไปลองใส่แหวานบ้าง /-\ // เดี๋ยวๆๆ 555555555555
    #6
    1
    • #6-1 taegientheworld(จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2561 / 20:21
      55555555555555 พิกัดขุดพบจะให้ผีกัปตันไปบอกในฝันนะคะ
      #6-1
  16. #5 Jung Tien-In (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 09:08
    ให้ของสวยๆ ไปก็ได้ของสวยๆเป็นของกำนันมา แอร๊ยยยย
    #5
    1
    • #5-1 taegientheworld(จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2561 / 20:22
      เจ้าแทคงคิดไว้แล้วค่ะว่าของกำนันสวยกว่าก็เลยยอมให้แหวนแต่โดยดี
      #5-1
  17. #4 12300404 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 21:14
    ชอบมากกกกกกกกกกกกก แต่งดีแล้วนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้เน้ออ
    #4
    1
    • #4-1 taegientheworld(จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2561 / 20:22
      ขอบคุณมากๆนะคะ :D
      #4-1
  18. #3 Macaron1117 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 03:32
    กูระเบิดตัวตายไปเลยจ้า
    จะติดตามนะคะไม่ต้องห่วงภาษาคำบรรยายไรดีมาก
    #3
    1
    • #3-1 taegientheworld(จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2561 / 20:24
      ตอนแต่งไรต์ก็ระเบิดตัวตายเหมือนกันค่ะ แต่งไปเขินไป 555
      ฝากติดตามด้วยนะคะ
      #3-1
  19. #2 untitledd (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 23:57
    ชอบพล็อตมากเลยค่ะ เขินนนแทฮยองนี่ร้ายไม่เบา55555 รอติดตามเรื่องต่อไป สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้
    #2
    0
  20. #1 jjjjackd (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 23:19
    แงงงง เขินนน กัปตันทำไมเอาแต่ใจ ชอบภาษามากๆเลยค่ะ อ่านละอิน55555555สู้ๆตามอยู่นะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 มีนาคม 2561 / 23:19
    #1
    1
    • #1-1 taegientheworld(จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2561 / 20:25
      ขอบคุณสำหรับคำชมแล้วก็กำลังใจนะคะ
      #1-1