MyHero นายแผ่นดินไหว

ตอนที่ 9 : ตอน วิลเลินบุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 232 ครั้ง
    28 มี.ค. 62

ตอนที่ 8 วิลเลินบุก 


วันเดียวกัน จากตอนที่แล้ว
12:50 คาบพื้นฐานฮีโร่ 

  พอตัดสินเรื่องหัวหน้าห้องกันเรียบร้อย ในคาบพื้นฐานไอซาว่า เป็นคนรับผิดชอบร่วมกับออลไมท์ในวันนี้ 

    “คาบพื้นฐานฮีโร่วันนี้ จะมีชั้นออลไมท์และอาจารย์อีกคนเข้าสอนในคาบนะ” ไอซาว่าพูด เซโร่ก็ยกมือถามเกี่ยวกับเนื้อหาการสอนในวันนี้

    “แล้วเราจะเรียนเกี่ยวกับอะไรหรอครับ” เซโร่ 

ไอซาว่าก็ชูป้ายที่เขียนว่า RESCUE 
    “การซ้อมกู้ภัยไงล่ะ” 

    “กู้ภัย งานนี้มีเหนื่อยแน่” คามินาริหันไปคุยกับอาชิโด้

    “แต่น่าตื่นเต้นดีเนอะ” อาชิโด้ตอบกลับ แล้วคิริชิม่าก็ร่วมวงสนทนาด้วย

    “นายจะบ้ารึไง นี่สิถึงสมกับเป็นงานของฮีโร่น่ะ” คิริชิม่าพูด 

    “ถ้าอุทกภัยนี่ งานถนัดชั้นเลยล่ะเกโระ” อาซุยพูด 

    “เดียว ชั้นยังพูดไม่จบ ชุดฮีโร่ของแต่ล่ะคนจะใส่ไปหรือไม่ก็ได้ เพราะของบ้างคนจะมีการจำกัดการใช้งานอยู่บ้าง สถานที่ฝึกจะอยู่ห่างจากโรงเรียนหน่อยจะขึ้นรถบัสไป จะรอที่หน้าอาคารใครเสร็จแล้วก็ลงมาแค่นี้แหละ” แล้วไอซาว่าก็เดินออกจากห้องไป ทุกคนก็ไปหยิบชุดคอสตูมของตัวเองมาใส่กัน ผู้หญิงก็ไปเปลี่ยนในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าส่วนผู้ชายกผ้เปลี่ยนในห้องเรียน 

  พอทุกคนลงมาที่หน้าอาคารเรียนกันครบแล้วรถบัสก็มาพอดี 

    “เอ้าพวกนายรถมาแล้วนะ มีสองประตูทยอยกันขึ้นกันทั้งสองประตูจะได้เร็วๆ” ยูพูดบอกคนในห้องก็เดินขึ้นรถบัสไปนั่งที่จนครบทุกคนรถบัสก็ออกวิางไปยังสถานที่ฝึก 

ระหว่างนั่งรถ ก็มีการพูดคุยกันเล่นๆของเหล่านักเรียนทั้งหลาย 

    “ชั้นเป็นคนที่คิดอะไรก็พูดออกมาหมด” อาซุยพูดแล้วหันไปหามิโดริยะที่นั่งข้างๆเธอ “ชั้นสงสัยมานานแล้วล่ะ อัตลักษณ์ของเธอคลายของออลไมท์เลยนะ” 

    “ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ คุณอาซุย” มิโดริยะพยายามปฏิเสธ 

    “เรียกสึยุจังก็ได้นะ มิโดริยะจัง” อาซุยพูด มิโดริยะก็หน้าแดงขึ้นสีเลย 

    “คะ ครับ สึยุจัง” มิโดริยะพูดไปก็เขิญไป

    “แต่ว่านะ สึยุจังอัตลักษณ์ของออลไมท์ไม่เคยทำตัวเองเจ็บเลยนะ ชั้นว่าไม่เหมือนกันหรอก” คิริชิม่าพูดต่อจากที่อาซุยคุยค้างไว้เมื่อกี้ “ว่าแต่ ถึงนายจะเป็นสายเพิ่มพลังธรรมดาแต่ดูเด่นชะมัดเลยน่า อัตลักษณ์แข็งตัวของชั้นถึงจะแกร่งเวลาตัวตัวก็เถอะ แต่ก็ยังดูจืดจางอยู่ดี” 

   “ไม่หรอกน่า คิริชิม่าคุง ชั้นว่าอัตลักษณ์ของนายมันทั้งแข็งแกร่งและเท่ในระดับมือโปรเลยล่ะ” มิโดริยะ พูดเกี่ยวกับอัตลักษณ์ของคิริชิม่าในแง่ดี 

    “หรอขอบใจนะ” คิริชิม่าลูบหีวขอบคุณในคำชมของมิโดริยะ 

    “แต่ถ้าพูดถึง เด่นแล้วก็เท่แล้วเนี้ย คงไม่พ้น โทโดโรกิ บาคุโกว แล้วก็ ฮิเดมูระหรอกนะ”  คามินาริ พูดนักเรียนทั้งคันรถก็สนใจในเรื่องนี้เอามากๆ 

    “แต่ว่าบาคุโกวจัง หัวร้อนง่ายคงไม่ป็อปหรอกเกโระ” อาซุยพูด บาคุโกวก็โวยวายชวนหาเรื่องแบบปานจะกินเลือดกินเนื้อ “เห็นมั้ยล่ะ” 

    “แต่ว่าฮิเดมูระเนี้ยแหละ ที่ทั้งเท่และแกร่ง แถมยังเป็น ผู้ดูแลความปลอดภัยของยูเอย์เลยนะ” เซโร่ที่นั่งข้างๆยูก็พูดทำทั้งคันรถตกตะลึงเลย ว่ายูเป็นผู้ดูแลความปลอดภัย 

    “เห ไอ้นั้นน่ะ มันต้องมีฝีมือระดับสูงเลยนะถึงจะได้มา แถมต้องมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่อีก และไม่ใช่ว่าอยากเป็นก็เป็นได้ ต้องเป็นผอ.แต่งตั้งให้เท่านั้นด้วย” มิโดริยะพูดอย่างตื่นเต้น ยูก็คิดนะว่าไอ้นึ่รู้ทุกอย่าง้กี่ยวกับวงการฮีโร่เลยรึไง “ปัจจุบัน ในโรงเรียนคนที่ได้ตำแหน่งนี้เริ่มที่จะมีน้อยลงแล้งตั้งแต่ออลไมท์จบการศึกษาไป—” มิโดริยะที่กำลังพูดเพลินๆ ก็โดนไอซาว่าตัดบทไปซะก่อน 

    “หยุดคุยเล่นได้แล้วเราถึงแล้ว” ไอซาว่าบอกเมื่อรถมาถึงสถานที่สำหรับฝึกกู้ภัยในวันนี้ USJนั้นเอง 

  นักเรียนคนอื่นที่พึ่งเคยมาUSJครั้งแรกต่างก็ทึ่ง ในความใหญ่โตของที่นี่ยกเว้นยูที่เคยมาแล้ว2-3ครั้งตอนหมายเลข13ช่วยฝึกให้ 
    “กำลังรออยู่เลย” นักเรียนยืนอยู่หน้าทางเข้าUSJ ข้างหน้ามีหมายเลข13ยืนรอต้อนรับอยู่ 

    “โห้ สเปซฮีโร่ หมายเลข13 ที่คอยช่วยเรื่องกู้ภัยนี่น่า” มิโดริยะพูดอย่างตื่นเต้นเมื่อได้เห็นหมายเลข13ต่อหน้าต่อตา 

    “ชั้นชอบหมายเลข13” อุรารากะพูดอย่างตื่นเต้น 

    “งั้นเข้าไปข้างในกันเถอะ” แล้วหมายเลข13ก็พานักเรียนเข้าไปข้างในอาคาร 
  พอทุกคนได้เห็นข้างในก็ตะลึกหนักกว่าเก่าเพราะมันดูกว้างกว่าที่ได้เห็นภายนอกซะอีก และมีพื้นที่หลากหลายแบบ ไม่ว่าจะ ดินถล่ม อัคคีภัย อุทกภัย แผ่นดินไหว และซากตึก มีการจำลองสถานการณ์ไว้มากมายในที่แห่งนี้ 

    “เอาล่ะ ก่อนจะเริ่มฝึกกัน ผมขอพูดอะไรสัก 1 2 หรื3 4 เอา5เลยล่ะกัน” เมื่อเข้ามาหมายเลข13ก็มีเรื่องที่จะให้ความรู้พื้นฐ่นกันก่อนที่จะเริ่มฝึกกันจริงๆ 
  'แต่ไหงมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆล่ะ' นี่อาจเป็นความคิดของนักเรียนในห้อง 
    “เอาล่ะ อย่างที่ทุกคนรู้กันว่า อัตลักษณ์ของผมคือ แบ็คโฮล สามารถดูดกลือนและย่อยสลายไม่ว่าจะอะไร” 

    “และคุณก็ใช้อัตลักษณ์นั้นในกาตช่วยคนไว้แล้วมากมาย” มิโดริยะพูดแทรกขึ้นมา หมายเลข13ก็พยักหน้าแล้วพูดต่อ 

    “ใช่ครับ และอีกอย่างอัตลักษณ์ของผมเองก็สามารถฆ่าคนได้อย่างง่ายดายด้วยเช่นกัน” คำพูดของหมายเลข13ทำให้นักเรียนต่างต้องเปลี่ยนสีหน้าและฟังในสิ่งที่หมายเลข13อน่างจริงจังกว่าเมื่อกี้ “ในหมู่ทุกคนเองก็คงมีคนที่มีพลังแบบนั้นอยู่ ในสมัยนี้มีกฏหมายบังคับใช้อัตลักษณ์อยู่เลยดูเหมือนจะไม่เป็นไร แต่ว่า เราเองก็อาจพลั้งมือฆ่าคนตายได้ เพราะงั้น การฝึกของอาจารย์ไอซาว่า จะให้พวกเธอเข้าใจถึงศักยภาพของตัวเอง และการฝึกของออลไมท์ จะให้เรารู้ว่าการฝึกกับคนจริงมันอันตรายแค่ไหน ส่วนในคาบนี้ จะให้พวกเธอได้รู้ว่า พลังของพวกเธอสามารถช่วยผู้คนได้ทางไหนบ้าง เรียนรู้ว่าพลังของเธอนั้นไม่ได้มีไว้ เพื่อฆ่าผู้อื่นแต่อย่างใด แต่จำใส่ใจไว้ว่าพลังของเธอมันมีไว้ช่วยเหลือผู้อื่น” หมายเลข13พูดยาว และระหว่างที่พูดก็หันมามองผมบ้างเป็นครั้งคราว ซึ่งบอกเป็นนัยว่า ต่อจากนี้เธอจะได้เรียนรู้ว่าพลังของเธอสามารถช่วยผู้คนได้ 'ึงผมจะเรียนกับคุณมาก่อนหน้านี้แล้วก็เถอะ'

    “งั้นมาเริ่มกัน—” ไอซาว่าพูดยังไม่ทันจบ ก็สังเกตได้ว่าภายในUSJมีความผิดปรกติ ไม่ใช่แค่ไอซาว่าแต่หมายเลข13กับนักเรียนส่วนนึงก็รู้สึก 

  ระบบไฟฟ้าเริ่มมีความผิดปรกติ ตรงบ่อน้ำพุกลางUSJเองก็ผิดปรกติ เริ่มบิดเบี้ยวและ มีอะไรเหมือนหมอกสีดำปรากฏขึ้นมาแล้วก็มีกลถ่มคนที่ดูน่าสงสัยออกมาจากหมอกนั้น 

    “ไปรวมกันแล้วอยู่เฉยๆไว้ หมายเลข13 ยู ปกป้องนักเรียนไว้” ไอซาว่าพูดอย่างตื่นตระหนกแต่ก็สั่งการได้อย่างใจเย็น 
  หมายเลข13ถอยไปใกล้นักเรียน ส่วนยูเอาปอกแขนมาส่วยแล้วเอาวิทยุขนาดเล็กติดไว้ที่หู 

    “อาจารย์ ติดต่อไมล์ ไม่ได้ คลื่นสัญญาณถูกตัด” ยูบอกไอซาว่าไอซาว่าก็เริ่มกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ขึ้นมา 

    “อะไรน่ะ จำลองสถานการณ์แบบตอนสอบเข้าหรอ” คิริชิม่าพูดแล้วกำลังจะเดินมาดูแต่ถูกยูห้ามไว้ 

    “อย่าขยับ นั้นเป็น วิลเลิน” ไอซาว่าพูดแล้วมองไปที่กลุ่มวิลเลินแล้วคอยประเมิณสถานการณ์อยู่ในใจ พร้อมกับเอาแว่นกันลมขึ้นมาสวม 

  พวกนักเรียนคนอื่นๆก็แตดตื่นกับ สิ่งที่ไอซาว่าบอก วิลเลินทำไมมาอยู่ที่นี่ มาได้ไง มาทำไม เกิดคำถามมากมายในหัวนักเรียนแต่ยังไงตอนนี้ก็ไม่มีเวลามานั่งตอบให้ เพราะ ไอซาว่าก็เตรียมที่จะปกป้องนักเรียนของตนสุดกำลัง 

    ยูเองก็มองไปที่กลุ่มวิลเลิน คนที่มีมือติดไว้ตามตัวได้สบตากับเค้าเข้า รู้สึกเหมือนว่าไอ้คนนี้มันยิ้มให้ผมอยู่ 

"จับเป็น ถึงจะน่าเบื่อแต่ก็~ น่าสนุกดีนะ ฮิเดมูระ" เสียงของวิลเลินที่มีมือจับอยู่ตามตัวพูดเบาๆ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 232 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67 ความคิดเห็น

  1. #17 KiriyamaMito (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 14:38

    สนุกมากกกก
    #17
    0
  2. #16 0892648312 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 13:12
    มาต่อเร็วๆเด้อ
    #16
    0