MyHero นายแผ่นดินไหว

ตอนที่ 3 : ตอน ฝึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 253 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

ตอนที่ 2  ฝึก


    “เอ้า นี่คือที่พักของเธอตลอดที่เธอเรียนอยู่ที่ยูเอย์” เมื่อถึงที่หมาย อีเรเซอร์ เฮดก็พาไปที่ห้องพักของผมที่อยู่ในบริเวณโรงเรียน 

    “พักในโรงเรียนเลยหรอ สร้างไว้ตอนไหนล่ะเนี้ย” พูดมองห้องรอบๆ มีทุกอย่างที่จำเป็นครบ เสื้อชุดนักเรียน ทีวี ตู้เย็น คอมพิวเตอร์ เตียง โต๊ะอ่านหนังสือ 
แล้วอีเรเซอร์ เฮดก็โยนสัมภาระของผม ลงที่เตียง
    “เอาล่ะดูห้องเสร็จแล้ว มานี่เลยเดียวเธอต้องไปพบ ผอ.เนสุ ก่อนที่เราจะเริ่มฝึกกัน” อีเรเซอร์ เฮดพูดแล้วออกเดินไปผมก็เดินตามไป จนถึงหน้าห้องผู้อำนวยการ 

ก้อก ก้อก ก้อก !!! 

    “เข้ามาได้!” 

  เสียงตอบจากอีกฝั่งของประตู อีเรเซอร์ เฮดได้ยิกก็เปิดประตูเข้าห้องไป ผมมองรอบๆห้องก่อนสังเกตุเห็น หนูตัวใหญ่สีขาวมีแผลเป็นที่ตา นั่งอยู่บนเก้าอี้ มองหน้าผมอยู่  เค้าคือ ผอ.เนสุ 

    “ยินดีต้อนรับสู่ ยูเอย์”  เนสุพูดแล้วผายมือไปที่ โซฟา ผมก็เดินไปนั่ง อีเรเซอร์ เฮดก็ยืนอยู่ข้างหลังผม เงียบๆ 
    “เข้าเรื่องเลยนะ เดียวจากนี้ไป10เดือน เธอต้องฝึกกับอีเรเซอร์ เพื่อที่จะเข้าสอบที่นี่เธอทำได้มั้ย” 

    “ไอ้ทำน่ะ ทำได้ แต่จำเป็นด้วยหรอ” 

    “เราต้องการให้เธอ เติบโตมาเป็นฮีโร่ที่ดีในอนาคต สิ่งที่เธอเจอมันอาจไม่ดีก็จริงแต่อย่าลืม เธอเปลี่ยนตัวเองได้ และตอนนั้นเธอเองก็ยังเด็ก แต่ตอนนี้เธอคุมมันได้ ชั้นเชื่อในตัวเธอนะ” แล้วเนสุก็ มองหร้าอีเีเซอร์ เฮด บอกให้พาออกไปได้ 

  แล้วอีเรเซอร์ เฮด ก็พาผมมาที่สนามฝึกของทางโรงเรียน สนามฝึกเบต้า รอบๆมีพวกตึกร้างอยู่เต็มไปหมด ถ้าเกิดพลังคลุ้งคลั่งขึ้นมาคงเสียหายหนักแน่ 

    “ถ้าคิดว่า ถ้าเกิดตัวเองคลั่งแล้วทุกอย่างจะแย่แล้วล่ะก็ วางใจได้เพราะภึงตอนนั้นชั้นจะลบอัตลักษณ์ของเธอซะ” อีเรเซอร์ เฮดพูดเหมือนอ่านใจผมได้ “ไหนลองใช้พลังทั้งหมดที่มีดูสิ” 

    “ห๊ะ!” สงสัย จู่ๆก็มาบอกให้ใช้พลังเต็มที่  

    “ชั้นต้องรู้จักพลังเธอก่อน ไม่เป็นไรหรอกถ้ามันเลยเถิด เดียวชั้นหยุดให้เอง” อีเรเซอร์พูด ผมก็ตั้งสมาธิเพื่อใช้พลังออกมา 

    “อึก!!  อ้าก!!!!!!!” พอปล่อยพลังไป ก็รู้สึกปวดหัวเหมือนหัวจะระเบิด อีเรเซอร์ก็มองรอบๆที่เกิดแผ่นดินไหวอย่างใจเย็น แม้ยูตรงหน้าจะทำท่าทางทรมานอยู่ก็ตาม 

    “แบบนี่นี้เอง ไหวเฉพาะจุด แทนที่จะเรียกแผ่นดินไหวเรียวว่าอากาศไหวจะดูดีกว่า” อีเรเซอร์ วิเคราะห์เสร็จก็ใช้พลังลบอัตลักษณ์ผมออกไป แล้วแผ่นดินไหวรอบๆก็หยุด ผมก็หายจสกอาการปวดหัว “ดีล่ะ จากนี้ไป เธอต้องใช้พลังของตัวเองเพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดของร่างกาย เพื่อให้ร่างกายรับพลังไหว เธอต้องใช้อัตลักษณ์3เวลาทุกวัน จนกว่าร่างกายจะทนไหว และต้องคอยฝึกร่างกายด้วย เดียวรายละเอียดการฝึกชั้นจะส่งไปให้ที่ห้องของเธอ จงก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง PLUS ULTRA”

    “พลัสอัลตร้า อะไรเล่า” 
แล้วอีเรเซอร์ เฮด ก็เดินจากไปทิ้งผมไว้ตรงนั้นคนเดียว 

  วันต่อมา ที่ประตูมีจดหมายใส่เอาไว้อยู่ พอเปิดอ่าน มันเป็นตารางการฝึกของผม และก็ยังมีชุดสำหรับใส่เพื่อฝึกซ้อมด้วย แล้วก็ผ้าอะไรไม่รู้สีขาวยาวๆ ในกระดาษมันเขียนว่า เป็นผ้าไว้ใช้สำหรับจับกุมวิลเลิน 

    “ตอนเช้า เริ่มจากออกกำลังกายหรอ”  แล้วก็แต่งตัวสบายๆไปวิ่งและกายบริหารยามเช้าตามที่เขียนไว้  พอกลับมาก็มีอาหารมาเสิร์ฟรอไว้อยู่หน้าห้องแล้ว 
  และพอกินเสร็จก็อาบน้ำแต่งตัว ใส่ชุดฝึกซ้อมและไปเจออีเรเซอร์ เฮดที่สนามเบต้าที่เดิม เพื่อฝึกอัตลักษณ์ 

    “มาแล้วหรอ” อีเรเซอร์ เฮดพูดขณะนอนอยู่ในถุงผ้าสีเหลือง กลางถนนสนามเบต้า “วันนี้เอาให้เต็มที่เลย จนกว่าเธอจะไม่ไหวจริงๆชั้นจะไม่หยุดเธอเด็ดขาด” 
 
    “อืม แต่ผมสงสัยมานานล่ะ” พูดไปอีเรเซอร์ ก็มองหน้าผม “คุณชื่ออะไรหรอ” 

    “เรียก ไอซาว่าก็ได้”  อีเรเซอร์ พูดผมก็พยักหน้า “เอ้าอย่าพูดมาก เริ่มได้แล้ว” 

    “อึก!! อ้าก!!!!!!!!!!” เหมือนเมื่อวานเปะ พอใช้พลังรอบๆก็เกิดแผ่นดินไหวขึ้นและผมก็ลงไปนอนดิ้นด้วนความทรมาน 

    “6.2 ไม่สิ 6.7ริคเตอร์ หรอ ตอนนั้นมันหนักกว่านี้นี่ หรือเพราะยังเด็ก??” ไอซาว่ามองผมที่กำลังดิ้นอย่างทรมานด้วยสายตายชิวๆ ทั้งที่ตัวเองยืนกลางพื้นที่สั่นไหวไปมา แต่เค้ากับยืนอย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

พอผ่านไป เกือบ1นาที ไอซาว่าก็ใช้อัตลักษณ์หยุดผมไว้ 
    “แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่แ" ผมหอบนอนอยู่กับพื้น ไอซาว่าก็เอาสมุดอะไรมาไม่รู้ขึ้นมาจด 

    “เอาล่ะ ต่อไปก็อีก15นาที ต้องไปฝึกร่างกายห้ามอุ้ล่ะ” แช้วเค้าก็เดินจากไปและทิ้งผมไว้เหมือนเดิม 

    “แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก นึกถึงเรื่องนั้นอีกแล้ว” นอนตรงนั้นหลับตาและนึกถึงตอนใช้พลังไปเมื่อกี้ 
  ตอนที่ใช้พลังอยู่ จู่ๆก็ดันนึกถึงตอนที่ตัวเองใช้พลังที่ โรงพยาบาลไปเมื่อ9ปีก่อน ขึ้นมา แล้วในภาพนั้นลางๆ มีผู้ชายคนนึกยืนอยู่ข้างๆตัว แต่นึกไม่ออกว่าเป็นใครและพูดอะไรกับเค้าในวันนั้น 
    “บ้าจริง!!” นึกแล้วก็ใช้มือตีไปที่พื้น พื้นก็ยุบลงแล้วมีรอยร้าวเกิดขึ้นเป็นบริเวณ ผมก็หันมามองที่มือตัวเอง ก็นึกว่าตัวเองไม่ได้มีกำลังอะไรมากมายขนาดที่จะทำให้พื้นร้าวได้ และเพื่อความแต่ใจเลยต่อยไปที่พื้น1ทีปรากฏว่า 
    “เจ็บ!!!!!” มือเกือบแตกดีนะใส่แรงไปไม่เยอะ แล้วก็สงสัยเลย แล้วทำไมเมื่อกี้ถึงตีพื้นแตกได้ หรือว่าพลังเรามันทำได้นอกจากแค่ให้เกิกแผ่นดินไหวอย่างที่ไอซาว่าบอก 
แต่ก็ต้องเก็บเรื่องนี้ไว้คิดทีหลังเพราะมันภึงเวลา ฝึกร่างกายแล้ว 

  ฝึกร่างกายตอนกลางวัน ก็ไม่ได้มีอะไรมากแค่ วิดพื้น100ครั้ง ซิดอัพ100ครั้ง สควอช100ครั้ง และจบด้วยวิ่งอีก10กิโลเมตร พอเสร็จก็ไปกินข้าวเที่ยง เสร็จก็มาฝึกอัตลักษณ์ต่อ 

    “เอาล่ะ ตอนนี้เธอเหนื่อยแบบสุดๆ ชั้นรู้แต่เราไม่มีเวลาพักให้เธอมากหรอกนะเริ่มฝึกได้” ไอซาว่าพูด ผมก็ตั้งสมาธิและเริ่มใช้พลัง  พื้นที่รอบๆก็เริ่มสั่นไหว จากค่อยๆเบาไปแรงขึ้นเรื่อยๆ 

    “อ้าก!!!!!” ยังมีอาการปวดหัวอยู่มาก แต่เริ่มชินแล้วแต่ก็ยังปวดมากอยู่ดี ก็ลงไปนั่งกุมหัวอยู่กับพื้น 

    “คราวนี้ 7.3ริคเตอร์หรอ แรงขึ้นนะเนี้ย” ไอซาว่ายังคงยืนเหมือนรอบข้างไม่มีอะไรเกินขึ้นเหมือนเดินถึงแม้ ขนาดมันแรงพอที่ทำให้ตึกโดยรอบถล่มลงมาได้  “แถมยังเริ่มชินกับความเจ็บปวดแล้วด้วย ดีค่อยๆข้ามขีดจำกัดของตัวเองไป” 

    “อ้าก!!!!!” ยังคงเจ็บหัวอยู่ แล้วก็นึกอะไรได้ ว่าตอนนั้นสามารถใช้มือเปล่าๆ ทุบพื้นแตกได้เลยจะลองมันในครั้งนี้ดู ถึงแม้จะเจ็บหัวอยู่ก็ตาม  “อ้าก!!!!!” 
ต่อยลงไปที่พื้นอย่างรุนแรงพื้นตรงที่ต่อยก็ยุบลงและมีรอยร้าวและแตกออกในที่สุด ไอซาว่าเห็นก็ตะลึงในพลังนั้นเลย และผมก็ทรุดตังลงไปนอนดิ้นกับพื้น ไอซาว่าก็ใช้พลังหยุดผมไว้ 

    “โฮ่ เมื่อกี้ทำชั้นตกใจเลยนะ ไม่นึกเลยว่าจะใช้แรงสั่นสะเทือนเพื่อเริ่มแรงในการต่อย” ไอซาว่าพูดและเอาสมุดอะไรขึ้นมาและจดลงไป “พักได้ จากนี้จนถึง4โมงเย็นอยากทำอะไรก็ไปทำ แต่ห้ามฝึกอัตลักษณ์เองเด็ดขาด” 
แล้วไอซาว่สก็จากไปทิ้งผมไว้คนเดียว เหมือนอย่างเคย 

แล้วผมก็ฝึกอย่างนี้วนไป ตลอด10เดือน เพิ่มเติมในการฝึกเล็กน้อยก็แค่ได้ ไอซาว่ามาสอนเกี่ยวกับการใช้ผ้าสำหรับจับกุมฮีโร่ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 253 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67 ความคิดเห็น

  1. #59 นักอ่านผู้รักสันโดษ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 19:21
    สรุปคือเดินตามวิถีไซตามะสิน่ะ
    #59
    0
  2. #39 JoeyTK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 15:54
    หนวดขาวใช่ไหม
    #39
    0
  3. #34 Earn Waranluk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 14:11

    และเเล้วพระเอกของเราก็เริ่มหัวล้าน 55555 หยอกๆ
    #34
    0
  4. #27 Himezaka-Felina (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 13:04
    ฝึกไป3ปี รู้ตัวอีกทีหัวล้าน

    สรุปคือกินผลกุระกุระไปใช่ไหม?
    #27
    0
  5. #15 Acharie-chan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 04:23
    ทำไมเห็นตารางฝึกแล้วกลัวน้องหัวโล้น--
    #15
    0
  6. #14 kun010 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 15:35
    เดินมามีเงาลางๆอยู่ข้างหลัง..เป็นคนเเก่ตัวใหญ่มีหนวดสีขาวถือง้าวขนาดพอๆกับตัว
    #14
    0
  7. #11 Tidvita (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 12:31
    เวลาหอยหายใจเราแนะนำว่าควรใช้คำว่า แฮ่ก มากกว่านะคะ ส่วนคำมา แฮ่ หรือ แฮร่ เอาไว้เป็นเสียงเวลาสัตว์หรือสัตว์ประหลาดจะขู่ อย่างเช่น "แฮ่!!!" หรือจะเอาไว้เป็นเสียงแบบที่แกล้งให้คนอื่นตกใจก็ได้ เช่น "แฮ่!!!!! ฮ่าๆๆ ตกใจล่ะสิ"
    #11
    1
    • #11-1 MomoMos Kung(จากตอนที่ 3)
      25 มีนาคม 2562 / 12:51
      ขอบคุณครับ สำหรับคำแนะนำ
      #11-1
  8. #2 0832907216 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 15:54
    เห็นหนวดขาวลางๆ
    #2
    1
    • #2-1 MomoMos Kung(จากตอนที่ 3)
      23 มีนาคม 2562 / 16:11
      ใช่ ต้นแบบพลังมาจาก หนวดขาว
      #2-1