CONDOTEL 'YAI'

ตอนที่ 6 : # ห อ ม ข อ ง ใ ห ญ่ • • C h a p t e r 0 5 (120 PER.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,810
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,539 ครั้ง
    8 มิ.ย. 63

Hashtag on tw #หอมของใหญ่

"This novel contains sexual content and harsh language. It is only appropriate for adult readers"
Credit picture ; search engine ; etc.
● ● ● ● ● ● ● ●
S w i n g  b l a c k    W r i t e r




• C h a p t e r . 0 5 
● ● ● ● ● ● ● ●



ทว่าเธอกลับมุ่นคิ้วไปพร้อม ๆ กัน

“ทำไมใหญ่ถึงมากับลิตาได้ล่ะเนี่ย ?”

ว่าไงนะ...

ตอนแรกฉันคิดว่าจะหันไปมองหน้าตาเพื่อนดรีม แต่พอได้ยินคำว่าใหญ่แล้วร่างกายกลับนิ่งงัน ได้แต่นั่งทื่ออยู่กับที่จนกระทั่งร่างของคนสองคนหยุดอยู่ข้างโต๊ะ

“ลิตากับใหญ่มาด้วยกันได้ไงอะ” สายตาฉันมองดรีม และเธอกำลังเงยหน้าถามเพื่อนสาวชื่อลิตา

“ลิตาก็ยังงงอยู่เหมือนกัน” เป็นผู้หญิงที่เสียงเพราะมากซะจนฉันต้องตัดใจเบนสายตาขึ้น

แต่ก่อนจะได้มองหน้าฝ่ายหญิง... สายตาก็ปะทะเข้ากับนัยน์ตาสีดำสนิทของใหญ่เข้าซะก่อน สายตาราบเรียบนิ่งขรึมนั่นทำให้หัวใจฉันเต้นผิดจังหวะอย่างบอกไม่ถูก

ฉันรีบละสายตาจากใหญ่ไปมองคนชื่อลิตา แล้วก็ต้องลอบอุทานในใจว่าสวยมาก

เธอผิวขาวกำลังดี ผมยาว หน้าตาสวยงามหมดจด รูปร่างบอบบางอ้อนแอ้นและน่าจะสูงกว่าดรีมเล็กน้อย...

อีกฝ่ายมองมาทางฉันพร้อมมอบรอยยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ฉันที่ไม่กล้ามองสำรวจใบหน้าคนอื่นนานจึงยิ้มกลับอย่างเคอะเขินแล้วลดตาลงดังเดิม

ถ้าฉันเป็นผู้ชายจะต้องชอบผู้หญิงรูปร่างหน้าตาอย่างเธอแน่

“อ้าว ทำไมพูดแปลก ๆ ถ้าลิตาที่มาพร้อมใหญ่ยังงง แล้วใครจะให้คำตอบได้” ดรีมพูดพลางดึงแขนลิตา

“ใหญ่ไง” ลิตาบุ้ยหน้าไปทางใหญ่ อาจเพราะโดนดึงแขนไว้ด้วยล่ะมั้ง เธอถึงได้นั่งลงฝั่งเดียวกับดรีม

“ถามใหญ่แล้วจะได้คำตอบเหรอ มีปากรึเปล่ายังไม่รู้เลย” เห็นชัดเลยว่าดรีมแซะใหญ่ แต่ทำไมถึงแซะเหมือนว่าใหญ่เป็นคนไม่ค่อยพูดก็ไม่รู้ แน่นอนว่าดรีมยังเอ่ยกับใหญ่ต่อไป “หาที่นั่งสิ ยืนค้ำหัวผู้หญิงวัยใสอยู่ได้”

ดูออกนะว่าดรีมกำลังมองตามจังหวะการก้าวเท้าของใหญ่ ซึ่งกำลังเดินอ้อมไปทางด้านหลังฉัน

“คือใหญ่ไปหานัมที่บ้าน แล้วตอนลิตาจะออกมาหาดรีมใหญ่ก็จะกลับพอดี” ลิตาเริ่มพูดถึงการมาของใหญ่ ซึ่งมีการอ้างถึงบุคคลที่สามด้วย “ก็คุยกัน แล้วก็ตาม ๆ กันมาเพราะใหญ่บอกว่าหิว”

“ช่างเหอะ มีใหญ่เพิ่มมาคนเดียวยังดีกว่าให้พวกผู้ชายตามมายกแก๊ง ปกติใหญ่มาก็เหมือนไม่ได้มาอยู่แล้ว” ดรีมยักไหล่ในตอนที่เสียงเลื่อนเก้าอี้ดังขึ้นทางด้านขวาของฉัน เธอกลับมายิ้มร่าเริงพลางแนะนำให้ฉันกับเพื่อนสาวรู้จักกัน “ลิตา... นี่หอม หอม... นี่ลิตา”

ฉันกับลิตามองหน้ากันอีกครั้ง เราทำแค่พยักหน้าทักทายกันเท่านั้น

“แนะนำใหญ่ให้เพื่อนรู้จักด้วยสิ” ลิตาพูดพลางมองฉันอย่างเป็นมิตร “หอมยังไม่รู้จักใหญ่ไม่ใช่เหรอ”

“โห หล่อน จะให้แนะนำอะไรอีก นี่ไม่เคยบอกเหรอว่าหอมกับใหญ่เคยเจอกันแล้ว เค้าเป็นเพื่อนข้างห้องกัน” ดรีมยิ้มร้ายพลางหันมาพยักพเยิดกับฉัน “ใช่มั้ยหอม”

“อื้อ...” ครางตอบไปอย่างแผ่วเบา

ตั้งแต่ครั้งนั้นที่ใหญ่กับเพื่อนของเขามาเห็นตอนฉันเก็บบราเซียร์อยู่หน้าห้อง ฉันก็รู้สึกอายจนต้องหลบเลี่ยง จะมีก็แต่หลายวันก่อนที่ดรีมเอาของฝากมาให้และฝากส่วนของใหญ่ไว้กับฉันด้วย

จำได้เลยว่าตอนไปกดกริ่งแล้วใหญ่เปิดประตูออกมา สีหน้าเขาหงุดหงิดมาก แถมยังออกมาแบบกึ่งเปลือย ระหว่างนั้นยังโดนผู้หญิงที่แวะมาหาเขามองค้อนด้วย

เจอแบบนั้นเข้าไปฉันเลยไม่อยากยุ่งเกี่ยวอะไรด้วยอีก

“ดีครับ” คาดว่าได้ยินเสียงทุ้มต่ำแผ่วเบาที่ฟังไม่ค่อยจะทัน จนต้องหันไปทางด้านขวา

ใหญ่มองฉันอยู่ ตาเราประสานกัน แปลว่าเมื่อกี้พูดกับฉันเหรอ

“คะ...?” ฉันเปล่งเสียงที่งุ่มง่ามกลับไป

“แค่ทักทาย” เขาพูดโดยยังหยุดพิกัดสายตาสงบนิ่งคู่นั้นไว้บนใบหน้าฉัน

“อ่า...”

“ฟังทันรึเปล่า”

“...” ด้วยไม่คิดว่าเขาจะเป็นฝ่ายเริ่มชวนคุยฉันจึงส่ายหน้าเพราะตั้งรับไม่ทันและฟังไม่ทันจริง ๆ

“เมื่อกี้ทักว่า ดีครับ

ใหญ่พูดคำนี้จบก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ราวกับมีเสียงหึ่งๆ ดังลั่นอยู่ในกกหูฉัน ตามมาด้วยเสียงอุทานผสมออกความเห็นอย่างเหลือเชื่อของดรีมกับลิตา

Oh my god

Oh my god same

“ได้ยินเหมือนกันมั้ยลิตา”

“ไม่ได้หูฝาดแน่นอน”

“ใหญ่พูดสามประโยคใช่มั้ยนั่น”

“ไม่ใช่สี่ประโยคเหรอ...”

การโต้ตอบพวกนั้นทำให้เสียงหึ่งในหูหายไป ริมฝีปากฉันเผยอค้างไว้ราวกับคนพูดไม่ออก ได้แต่สบตากับใหญ่อยู่อย่างนั้น

ฉันโตขนาดนี้แล้วนะ ถึงแม้ที่ผ่านมาจะไม่มีประสบการณ์โชกโชนแต่ก็ไม่ใช่เด็กแล้ว ทำไมจะฟังไม่ออกว่าพวกเธอกำลังแซวใหญ่ และคำแซวพวกนั้นทำให้การทักทายที่ใหญ่แสดงออกกับฉันมีความพิเศษขึ้นมา

คนตัวสูงน่าจะได้ยินเหมือนกัน เขาละสายตาไปจากฉันอย่างอ้อยอิ่ง

“ไม่ได้เป็นใบ้ ทำไมจะพูดไม่ได้” แถมยังโต้ตอบกับสาวสวยทั้งสองคนด้วยเสียงแข็ง ๆ อีกด้วย

ดีจังที่ใหญ่ละสายตาจากไป ฉันทักทายกลับว่า ดีค่ะไม่ไหวหรอก

“โห ใหญ่เถียงซะด้วย” ดรีมไม่โกรธที่โดนใหญ่ยอกย้อนสักนิดเดียว

“หายากจริง ๆ อาการนี้” ลิตาพยักหน้าเห็นด้วย

“ทำไมเมื่อกี้เราไม่ถ่ายคลิปเก็บไว้นะ” ดรีมพูดแล้วหัวเราะร่วน

“อยากถ่ายมากมั้ย” ใหญ่ถามดรีม

“อยากดิ” ดรีมทำหน้าทะเล้น

“เดี๋ยวทำอีกรอบ” ทำอีกรอบของใหญ่หมายความว่า... จะมายิ้มมุมปากทักทายฉันว่าดีครับอีกรอบงั้นเหรอ

“ใหญ่ ได้เหรอแก” ดรีมทำตาโต ไม่รู้ว่าแกล้งหรืออึ้งจริงกันแน่

“ไม่ได้ !” ฉันโพล่งออกไปทันควัน นึกได้ว่าไม่ได้ชื่อใหญ่ก็รีบเฉไฉด้วยใบหน้าแดงก่ำ “เราสั่งขนมกันดีกว่านะ”

“สงสัยหอมจะหิวแล้วแน่เลย” ดรีมเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างรวดเร็ว

ทางด้านใหญ่... ฉันเหมือนจะได้ยินเขาหัวเราะล่ะ

“ช็อกโกแลตเมมโมรีของที่นี่อร่อยมาก” ประโยคนี้เหมือนลิตาจะคุยกับฉัน

“ใช่ อร่อยมาก” ดรีมพยักหน้าสมทบ

“มันคืออะไรเหรอ” คำว่าจะต้องเข้าสังคมให้ได้ดีพอ ๆ กับสมัยที่ยังไม่ผ่านเหตุการณ์เป็นผู้ป่วยติดเตียงสั่งให้ฉันหาถ้อยคำมาโต้ตอบกับพวกเธอเท่าที่จะมีโอกาส

“เดี๋ยวขอเมนูแล้วจะหาให้ดูจ้า” ดรีมกล่าวก่อนจะยกมือเรียกบริกรและขอเมนูของหวานมาให้พวกเรา

บริกรเอาเมนูมาให้ทั้งหมดสองเล่ม ถ้าดรีมแบ่งกันดูกับลิตา แปลว่าฉันกับใหญ่จะต้องดูด้วยกัน หรือไม่ก็ผลัดกันดูนั่นเอง

ระหว่างที่ดรีมกำลังง่วนอยู่กับการเปิดเมนูเพื่อหารูปร่างของหวานชนิดหนึ่งให้ฉันดู ฉันก็สังเกตได้ว่าใหญ่มองเมนูที่ฉันกำลังเปิดเงียบ ๆ

ดังนั้นตามมารยาทแล้ว... ฉันจึงเลื่อนเมนูให้อยู่ตรงกึ่งกลางซะเลย

“นี่ไง อันนี้” ดูท่าดรีมจะหาเจอแล้ว เธอกางเมนูลงกลางโต๊ะพร้อมชี้นิ้วลงบนของหวานที่ทำมาจากไวท์ช็อกโกแลต “เป็นไวท์ช็อกแลตเน้น ๆ ข้างในเป็นครีมข้นหวาน แล้วก็ราดคาราเมลกับวิปครีม”

“มันน่าจะหวานมากแน่เลย” ฉันพึมพำ

รูปทรงสวยงามน่าสั่งมาถ่ายเก็บไว้อยู่หรอก แต่ถ้าให้กินคงไม่ไหว ฉันไม่ค่อยชอบอะไรที่มันหวานมากไป ที่ตกลงมากินขนมด้วยกันก็เพราะเธอเป็นเพื่อนต่างหาก

“หอมไม่ชอบกินหวานเหรอ” จู่ ๆ ลิตาก็ถามฉันขึ้นมา

“หือ ?” รู้ได้ไงกันนะ “เรากินได้สิ แต่ถ้าหวานอาจจะเลี่ยนนิดหน่อย”

“งั้นก็หาอะไรที่มันไม่หวานเกินให้หอมดีมั้ย แต่เราสั่งอันนี้มาถ่ายรูปกันนะ อยากอัปสตอรี่ไอจีอวดชาวบ้านให้อิจฉาตาลุกวาวอะ” ดรีมเอ่ยอย่างอารมณ์ดี

“อื้อ ก็ได้” ฉันพยักหน้า

“จำได้ว่ามีอันหนึ่งไม่ค่อยหวาน เป็นวาฟเฟิลอะไรสักอย่าง...”

ระหว่างที่ลิตาพูด เมนูของทางฝั่งฉันก็ถูกพลิกด้วยฝีมือใหญ่อยู่ตลอดเวลา พลิกไปพลิกมาก็กางค้างอยู่ในหน้าเมนูจำพวกวาฟเฟิลที่เสิร์ฟคู่กับไอศกรีม ปลายนิ้วเรียวสวยของเขาก็ดันเมนูมาทางฉัน

หรือเขาจะเลือกเสร็จแล้ว...

และบังเอิญมากที่ลิตาวาดสายตามาเห็นเข้าพอดี เธอกะพริบตามองใหญ่กับฉันนิดหน่อย จากนั้นก็เอ่ยถึงเรื่องขนมทันที

“นั่นไง เมนูที่ใหญ่เปิดค้างไว้นั่นแหละที่ไม่ค่อยหวาน”

“เออใช่ น่าจะอันนี้แหละ” เสียงของลิตาทำให้ดรีมเบนสายตามามองตามด้วยเช่นกัน “หอมเอาอันนี้มั้ย มันเลือกไอศกรีมได้ รสมิ้นต์ก็ดีนะ ไม่หวานมาก”

ฉันเม้มปากพลางมองตาม พยายามจะมองแต่เมนู ทว่าหางตาก็ยังเห็นเรียวนิ้วของใหญ่ที่เขี่ยไปมากับแผ่นเมนูอยู่ดี

“เราเอาอันนี้ก็ได้” ฉันละสายตาจากเมนูโดยที่ยังมองไม่ละเอียด

“ใหญ่เลือกได้ยัง ?” ลิตาถามคนข้างกายฉัน

“ได้แล้ว” เขาตอบ ส่วนดรีมก็หันไปเรียกบริกรมารับออเดอร์

ดรีมดูจะชอบกินของหวานมาก เธอสั่งทั้งโกโก้ปั่น ขนมเค้ก และช็อกโกแลตเมมโมรีอะไรนั่นด้วย ส่วนลิตาสั่งไอศกรีมชีสเค้ก พอมาถึงตาฉัน...

“เอาอันนี้ค่ะ” จำต้องดึงเมนูจากดรีมมาเปิดแล้วชี้ให้บริกรดู ก็วาฟเฟิลที่มีไอศกรีมโปะด้านบนนั่นแหละ แล้วก็เอาไอศกรีมรสมิ้นต์ค่ะ”

“ครับ” บริกรชายที่อายุน่าจะไล่เลี่ยกันพยักหน้ารับพร้อมมองฉัน ก่อนจะเบนสายตาไปทางใหญ่ราวกับอยากถามว่า แล้วคุณคนนี้จะสั่งอะไรครับ

“เอาเหมือนกันครับ” เขาตอบ

“วาฟเฟิลนมสดกับไอศกรีมรสมิ้นต์สองที่นะครับ” พนักงานทวนเมนูนี้ก่อน แล้วค่อยไปทวนเมนูที่ลิตากับดรีมสั่ง

อืม...

ที่ตอนแรกเขาเปิดเมนูหน้านี้ก็เพราะอยากจะสั่งกินเองนี่เอง

ระหว่างรอของหวานมาเสิร์ฟ พวกเราก็นั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อย ฉันยังเป็นผู้ฟังที่ดีเหมือนเดิม ถ้าไม่โดนถามก็จะพยักหน้าและยิ้มตาม

ลิตากับดรีมนิสัยไม่เหมือนกันเลย คนหนึ่งร่าเริง คนหนึ่งมีความเป็นผู้ใหญ่สูง แต่รับรู้ได้ว่าเป็นคนที่มีพลังบวกเยอะมาก พวกเธอไม่ถึงกับเรียบร้อยแต่ก็ไม่ได้กร้านโลก และมีทัศนคติในแง่ดีมาก ๆ

ส่วนใหญ่น่ะ ฉันไม่รู้เลยว่าเขาเป็นคนยังไง เพราะเขาก็แค่นั่งเล่นเกมในสมาร์ตโฟนอยู่ข้างกายฉันเท่านั้น

จนกระทั่งจู่ ๆ ลิตาก็เบนสายตามามองฉันพร้อมทั้งเปิดปากถามขึ้นมา

“หอมนี่เป็นรุ่นน้องพวกเราใช่มั้ย เมื่อกี้เห็นบอกว่าเทียบโอนมาเรียนต่อที่นี่”

“เปล่านะ” ฉันส่ายหน้า “เราเพิ่งหายป่วยก็เลยกลับมาเรียน”

“หอมอายุเท่าแกเลยลิตา ก็บอกอยู่ว่าหอมเป็นเพื่อนนันท์ที่ย้ายมาจากเชียงใหม่” ดรีมเสริมขึ้นมา

“หืม ?” อยู่ดีไม่ว่าดีผู้ชายที่นั่งกดสมาร์ตโฟนอยู่ก็มีปฏิกิริยาขึ้นมา

“จะมาหืมอะไรล่ะใหญ่ ใหญ่ก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าหอมเป็นเพื่อนนันท์น่ะ” ดรีมถลึงตามองใหญ่

“รู้” เหมือนว่าใหญ่จะเหลือบตามามองฉัน “แต่คิดว่าเป็นรุ่นน้อง”

same” ลิตาพยักหน้า “ตอนแรกก็นึกว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องของนันท์เหมือนกัน หน้าเด็กมาก”

เกือบทุกคนที่ได้เจอฉันครั้งแรกจะชอบคิดแบบนี้ ถือว่าเป็นคำชมที่ทำให้เขินมากเลยล่ะ

“คือทุกคนอะอายุประมาณ 22-23 หมดแหละ” ดรีมยิ้มก่อนจะแสร้งทำเป็นเอามือป้องปากเหมือนพวกคุณนายในละครหลังข่าว “ใครจะไปเหมือนใหญ่ แก่อยู่คนเดียว ทั้งกลุ่มมีแค่ใหญ่อะที่ 24 แล้ว”

คือฉันรู้อยู่แล้วว่าดรีมอายุน้อยกว่าหนึ่งปี แต่เธอเรียบจบได้เกือบปีแล้ว จึงเดาได้ไม่ยากว่าเพื่อนของเธอคงอายุประมาณ 22-23 แต่มีคนอายุมากกว่านั้นโผล่มาก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเหมือนกัน

“คำว่าแก่พูดเบา ๆ ก็เจ็บ” ใหญ่เอ่ยเบา ๆ

“เจ็บแต่ปากสิ หน้ายังหนาอยู่เลย” ดรีมว่า

“หนาไม่เท่าหน้าไอ้นันท์” ใหญ่กับนันท์นี่เขาโกรธอะไรกันรึเปล่านะ ครั้งก่อนนันท์ก็บอกใหญ่เจ้าชู้ ครั้งนี้ใหญ่บอกนันท์หน้าหนาอีก

“แรง แรงมาก” ดรีมแกล้งถลึงตา

“แรงแต่จริง” ใหญ่ยืนยัน ทำเอาลิตาขำพรืด ฉันเลยยิ้มตามไปด้วย

“เออหอม เดี๋ยวพวกเราจะไปเที่ยวเกาะกันสักสองสามวัน หอมก็ไปด้วยกันดิ ยังไม่เปิดเทอมไม่ใช่เหรอ” ดรีมเปลี่ยนบทสนทนากะทันหัน

“อืม ไปด้วยกันสิ” ลิตาก็ชวนด้วย

ตั้งรับไม่ทันอยู่บ้างที่โดนชวนไปเที่ยวเกาะกะทันหัน ดรีมกับลิตาเป็นคนน่ารักมากจนฉันเกือบจะพยักหน้า เพียงแต่ว่าฉันไม่เคยมีประสบการณ์ไปเที่ยวเกาะกับเพื่อนสักครั้ง อีกทั้งพวกเธออาจจะไปกับเพื่อนหลายคนที่ฉันไม่รู้จัก และอาจจะชวนตามมารยาท...

“เกาะไรเหรอ” ฉันลองถามดู

“เกาะเสม็ดจ้า” ดรีมตอบ “ถ้าหอมไปด้วยกัน ชุดว่ายน้ำทูพีซที่ดรีมซื้อมาฝากจากภูเก็ตก็ได้ใช้แล้ว !

เอ๋ ดรีมซื้อชุดว่ายน้ำมาให้ฉันด้วยเหรอ ?






( 120 P E R. )

    ● ● ● ● ● ● ●
● T a l k 

18/4/2563 : ชุดว่ายน้ำจะได้ใช้แล้วโว้ยยยยย 
หรือจะได้ใช้ก่อนไปเกาะกันแน่น้าาาาาาาาา

16/04/2563 : หอมเลี่ยนหวาน แล้วพี่ใหญ่ก็เลือกเมนูที่ไม่หวานมา 
คือ..บับ พี่จะกินเองหรือเลือกให้น้อง >\\\<

15/04/2563 : สาว ๆ ตื่นเต้นอะไรเหรออออ พี่ใหญ่ก็พูดได้นะ 
แค่พี่ใหญ่พูดเยอะ (มากกว่าปกติ) ถึงกับทำเพื่อนงง และน้องหอมหูดับ
ถ้าให้อยู่กับนุ้งหอม พี่ใหญ่จะจัดให้เยอะแบบละมุนมากกว่านี้ ดีหรือเปล้าน้าาาา
เห็นแววแล้วมั้ยยยยยยยยยยยยยย 

❤️ ❤️ ❤️ 

กดแอดเฟบ >> คลิกที่นี่ <<


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.539K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,319 ความคิดเห็น

  1. #8512 Thungpang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 00:58
    อีพี่จะโป๊ะมั้ยยย55555
    #8,512
    0
  2. #6706 Airzaa1810 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 00:11
    น้องหอมลูกกกกก5555
    #6,706
    0
  3. #6498 150221 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 08:08
    ยังไม่รู้ตัวว่าชุดว่ายน้ำตัวนะอยู่ที่ใหญ่
    #6,498
    0
  4. #1703 MinPark (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 05:57
    เอ็นดูหนูหอมจังเลยลูกกก
    #1,703
    0
  5. #1537 iinm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 23:00
    หอมลูกกกกกกก เมื่อไหร่จะรู้ตัวสักทีว่าสลับถุง 5555555
    #1,537
    0
  6. #1350 Amineen27 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 02:31
    ณ ตอนนี้หนูยังไม่รู้เลยลูกว่าได้ชุดว่ายนํ้า โอยยยยย
    #1,350
    0
  7. #1215 bararo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 20:30
    หรือพี่ใหญ่จะยึดไว้ไม่คืนดีน้า5555555 น้องยังไม่ทันเปิดถุงดูแน่ๆ
    #1,215
    0
  8. วันที่ 19 เมษายน 2563 / 15:06
    น้องยังไม่รู้ว่าของหายนี่เอง5555555
    #1,214
    0
  9. #1213 16.1.13 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:53
    อิพี่ใหญ่คืนชุดให้น้องเดี๋ยวนี้
    #1,213
    0
  10. #1212 Mu-noi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:32
    พี่ใหญ่คืนน้องเดี๋ยวเน้!!!
    #1,212
    0
  11. #1211 Pun9000 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:04
    เสม็ดเสร็จทุกราย555555
    #1,211
    0
  12. #1210 knomwong (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 12:41
    ต้องไปทวงทูพีชจากพี่ใหญ่เค้าแล้วละลูกกกก
    #1,210
    0
  13. #1209 imengmimi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 12:32
    เอาอีบุ๊คมาเลยได้ไหม คือชอบน้องหอมม น้องน่ารักกกก
    #1,209
    0
  14. #1208 chomjun82 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 12:09

    อดใจรออีบุ๊คไม่ไหวแล้วววว เคมีชีวะพี่ใหญ่กับนุ้งหอมมันฟุ้งมากค่ะคุณขา

    #1,208
    0
  15. #1207 doubleyy____ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:53
    เอาแล้ววหอมทูพีชอยู่กับใหญ่ซะด้วย
    #1,207
    0
  16. #1206 heykeo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:42

    อ้าว...หอมยังงัยเนี่ยยยย

    #1,206
    0
  17. #1205 9Tip9 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 09:03
    555555 หอมไม่รู้ แต่พี่ใหญ่รู้
    #1,205
    0
  18. #1204 Finrada (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 08:55

    คือหอมไม่รู้ตัวเลยว่าถุงของฝากสลับกับใหญ่ ? เอ็นดูดีมั้ยเนี่ย 55

    #1,204
    0
  19. #1203 atipornmrjar (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 07:19

    เร่่องชุดว่ายน้ำใหญ่รู้ใหญ่เห็น 5555

    #1,203
    0
  20. #1202 นางฟ้ามายา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 05:52
    โถ่ หอม ทำไมน่าเอ็นดู 555
    #1,202
    0
  21. #1201 natsineee2560 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 05:16
    รอนะคะ
    #1,201
    0
  22. #1200 pinkyyyy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 04:36
    ชอบบบบ หอม น่ารัก ใหญ่ก็น่ารัก ละมุนง่ส
    #1,200
    0
  23. #1199 byuntp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 04:19
    ก็ว่าอยู่ทำไมไม่ไปเอาชุดว่ายน้ำคืนสักที
    #1,199
    0
  24. #1197 Rich99 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 01:44
    หอมมึนๆงงๆ ไหน อไะดรีม
    #1,197
    0
  25. #1196 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 01:11
    งานทูพีซต้องมาแว้วววว
    #1,196
    0