CONDOTEL 'YAI'

ตอนที่ 5 : # ห อ ม ข อ ง ใ ห ญ่ • • C h a p t e r 0 4 (120 PER.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,891
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,123 ครั้ง
    8 มิ.ย. 63

Hashtag on tw #หอมของใหญ่

"This novel contains sexual content and harsh language. It is only appropriate for adult readers"
Credit picture ; search engine ; etc.
● ● ● ● ● ● ● ●
S w i n g  b l a c k    W r i t e r



• C h a p t e r . 0 4 
● ● ● ● ● ● ● ●


ไม่ไกลมีผู้หญิงผมยาวหุ่นดีคนหนึ่งกำลังเดินตรงลิ่วมาหาผม เดาจากระยะห่างได้เลยว่าคนมาใหม่น่าจะยืนหลบมุมมองผมกับหอมได้สักพักแล้วถึงแสดงตัวออกมา

“ใหญ่ ทำไรน่ะ” เธอเปิดปากถามทั้งที่ยังเดินมาไม่ถึง ตอนเดินผ่านร่างหอมก็ยังแอบปรายตาไปมองหนึ่งที

ผมเหลือบตาไปมองหอมและคิดจะพยักหน้าเพื่อบอกลา แต่เธอกลับรีบปลีกตัวเข้าไปในห้องโดยไม่ได้หันกลับมามองทางนี้แม้แต่นิดเดียว

ไวมาก เหมือนลูกหนูจริง ๆ

“นี่ใหญ่” เสียงเล็กเรียกผมอีกรอบ สายตาที่ยังค้างอยู่ตรงประตูห้องหอมถูกร่างเพรียวระหงบดบังในทันที ทำให้ผมขมวดคิ้วนิดหน่อย พอเห็นว่าผมมีปฏิกิริยาผู้หญิงตรงหน้าก็พูดมาอีก “เงียบเลยนะ”

“มาทำไม” ผมถามออกไป

“ก็มาหานายไง” เธอยิ้มหวาน “มินจำได้ว่าใหญ่ตื่นเวลานี้ก็เลยแวะมาหา เอาขนมมาให้”

ร่างเล็กที่แนะนำตัวว่าชื่อมินชูถุงใส่ขนมขึ้นมาตรงหน้าผม

มินเป็นคนที่ผมเคยจะคบด้วยตอนยังเรียนอยู่ปีสี่ ซึ่งมันก็เป็นเรื่องเมื่อปีที่แล้ว... เพื่อนในกลุ่มถึงขั้นบอกว่าผมติดสาวเพราะเคยรับ – ส่ง และพาไปเที่ยวด้วยอยู่พักใหญ่

แต่บังเอิญว่าคุยกันจนลึกซึ้งประมาณหนึ่งมินก็แอบไปคุยกับคนที่เข้ามาจีบเธอ พอผมรู้ก็ตัดเธอทิ้งและหันไปคุยกับคนอื่นแทน แต่มินกลับไม่ยอมจบ เธอพยายามง้อขอให้เราเป็นเหมือนเดิม

ยิ่งนานวันยิ่งหนักข้อ เห็นผมเป็นคนขี้เกียจทะเลาะก็ได้ใจ ถึงขั้นย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกันและมาเคาะประตูห้องผมอาทิตย์ละหลายครั้ง ซึ่งผมหลบเลี่ยงทำเป็นมองไม่เห็น

“...” ผมส่ายหน้าให้มิน เตรียมจะกลับเข้าห้องไปนอนต่อ แต่มินกลับพูดขึ้นมาอีก

“ขึ้นมาหาใหญ่ตั้งหลายครั้ง ไม่เห็นรู้มาก่อนเลยว่าข้างห้องมีสาวสวยน่ารักอยู่ด้วย”

“...” ใช้คำว่าขึ้นมาหา ? พูดผิดไปหน่อยมั้ง

“เมื่อกี้เห็นยืนคุยกัน” มินทำเสียงกระเง้ากระงอดผสมไม่พอใจ มือเล็กเอื้อมมาจับต้นแขนผมเบา ๆ เมื่อเอ่ยถามถึงหอม “ดูสนิทกันจัง เด็กใหม่เหรอ”

“มิน” ผมเรียกเธอด้วยเสียงหงุดหงิดพร้อมทั้งขยับแขนออกจากฝ่ามือเล็ก “ต้องให้ย้ำกี่ครั้งถึงจะจำ”

“...”

“คนที่เลิกคุยกันแล้วเค้าไม่ถามเรื่องพวกนี้กัน”

“ก็...” มินเม้มปาก “มินลืมตัวนี่”

“...”

“ใหญ่ก็รู้ว่ามินชินไปแล้ว”

“...”

“ใหญ่ก็รู้ว่ามินกำลังง้อใหญ่อยู่”

“...” ผมส่ายหน้าเอือมระอา เธอคิดจะกรอกประโยคพวกนี้ใส่หูผมอีกสักกี่ร้อยรอบถึงจะพอใจ แล้วผมจะต้องปฏิเสธอีกกี่ครั้งถึงจะได้ผล

“เอาน่า ๆ” มินทำเป็นไม่เห็นสายตาไม่ยินดีของผมพลางปรับเปลี่ยนสีหน้าให้สดใสราวกับกิ้งก่าเปลี่ยนสี ก่อนจะยัดขนมใส่มือผม “ใหญ่ห้ามมินไม่ได้หรอก มินสัญญาว่าจะไม่เข้าไปยุ่งกับชีวิตใหญ่ แค่ขอให้ได้ง้อวันละนิดก็พอ รอวันที่ใหญ่ใจอ่อนอยู่นะ”

พูดจบก็หันหลังเดินหนีไปก่อนในทันที เพราะเธอรู้ว่าถ้าไม่หนีไปก่อนผมอาจจะปิดประตูใส่หน้าเธอ หรือไม่ก็ยัดของที่เธอเอามาให้กลับคืนไป

ขนาดบอกจะไม่ยุ่งกับชีวิตยังขนาดนี้

ถ้ายุ่งขึ้นมาคงสวมวิญญาณทับร่างผมเลยมั้ง

ผมผ่อนลมหายใจพร้อมเดินกลับเข้ามาในห้อง โยนทั้งขนมของมินและของฝากจากดรีมไว้บนโต๊ะ เข้าไปล้างเท้าล้างตัวในห้องน้ำแล้วกลับมานอนต่อ ตื่นอีกทีตอนสามทุ่มถึงได้นึกครึ้มหยิบถุงของฝากของดรีมมาดึงสก๊อตเทปออกและเปิดดู

ผมชะงัก สักพักก็ใช้นิ้วคีบชุดว่ายน้ำทูพีซที่ถักจากผ้าอะไรสักอย่างออกจากถุงมาดู ก้นถุงยังมีของน่ารัก ๆ สำหรับผู้หญิงอีกสองสามชิ้น

ดูเหมือนว่าลูกหนูตัวเล็กข้างห้องจะหยิบถุงผิดมาให้

ผมหัวเราะในลำคอ... รอให้เธอมาขอคืนเอาเองแล้วกัน


สามวันผ่านไป

ไม่รู้ว่ามีอะไรผิดพลาด หอมไม่ยอมมาเอาชุดว่ายน้ำทรงเซ็กซี่ตัวนี้คืนไปสักที สองวันก่อนเจอกันด้านล่างคอนโดก็เรียกไว้ไม่ทันเพราะเธอวิ่งหายไปเร็วมาก

แล้วเมื่อวานนี้ผมก็ดันซุ่มซ่ามทำน้ำเปล่าหกใส่ถุงกระดาษ ทำให้ต้องหยิบเอาชุดออกมาตากไว้นอกระเบียงที่ราวกั้นค่อนข้างปิดทึบเพราะกันคนพลัดตกลงไป...

ตกกลางดึกถึงเพิ่งนึกได้ว่าเอามันไปตากไว้เลยเปิดประตูกระจกออกไปเก็บ

ในตอนที่ถือชุดว่ายน้ำสีชมพูอ่อนไว้ในมือและเข้ามาด้านใน ผมก็ไม่คิดว่าประตูหน้าห้องจะถูกเปิดเข้ามาด้วยฝีมือผู้หญิงคนหนึ่ง

เธอคนนี้รูปร่างเพรียวบาง ไม่อ้อนแอ้นและมีน้ำมีนวล เส้นผมยาวดัดลอนสีน้ำตาลอ่อนพลิ้วไหวเมื่อเธอใช้ฝ่ามือดันปิดประตูดังปังและหันกายมาทางผม

ไอ้ตัวแสบ... บุกรุกห้องผมอีกแล้ว

“พี่ !” เสียงเล็กดังขึ้น “ทำไมพี่ใหญ่ปล่อยให้มินมันมายืนเกาะหน้าห้องแบบตุ๊กแกอย่างนั้น พี่ก็รู้ว่าหญิงไม่ปลื้มนาง...”

เสียงของเธอขาดหายไป ดวงตาสวยเฉี่ยวเพ่งมองของในมือผมพลางหน้านิ่วคิ้วขมวด

“ถือเสื้อในใครเนี่ย” ร่างบางเร่งฝีเท้าเดินเข้ามาประจันหน้ากับผม “แอบพาสาวมาค้างที่ห้องเหรอ”

เธอชื่อหญิง เป็นน้องสาวที่เพื่อนทุกคนต่างลงความเห็นว่าหวงผมอย่างกับจงอางหวงไข่

“เห็นพี่เป็นคนยังไง”

“ก็เป็นคนเจ้าชู้มักมากน่ะสิ” หญิงตีไหล่ผม

ผมหัวเราะในลำคออย่างไม่ถือสา พร้อมยกมือขึ้นเขกหัวเธอ

“ไม่ใช่เสื้อใน” พร้อมกันนั้นก็แก้ต่างให้ตัวเองไปด้วย

“ก็มันเห็น ๆ กันอยู่”

หญิงยังใช้ดวงตาสวยเฉี่ยวมองของในมือผม แต่ผมหันตัวหนีพร้อมเดินเอาชุดว่ายน้ำทูพีซไปยัดใส่ตู้เสื้อผ้า พอหันหน้ากลับมาก็เจอกับสายตาพิฆาตเลยพูดไปว่า...

“แค่ชุดว่ายน้ำ” ผมบอก

“...”

“มีคนทิ้งไว้”

“เชื่อตายล่ะ” แค่ดูก็รู้ว่าในสายตาน้องสาวผมเป็นผู้ชายที่ไว้ใจไม่ได้คนหนึ่ง

“มาทำไม” ผมถามพลางมองคีย์การ์ดของห้องตัวเองในมือน้อง

ตั้งแต่หญิงย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกับผม เธอก็แย่งชิงคีย์การ์ดเสริมอีกอันไปครอบครอง ใช้สิทธิ์ความเป็นน้องเข้ามาป้วนเปี้ยนควบคุมดูแลความเรียบร้อยในชีวิตผม และยังชอบเข้ามาในห้องดื้อ ๆ ทุกครั้ง

“ก็มาคุยเล่น มาขอนอนด้วย ไม่ได้เหรอ” หญิงนั่งลงบนโซฟาราวกับเป็นห้องตัวเอง

“ทีหลังอย่าเปิดเข้ามาเลย” ผมเดินไปเปิดเน็ตฟลิกซ์ เลือกหนังซาวด์แทร็กที่หญิงชอบดู “ให้ทักบอกก่อน”

“ทำไม ?” หญิงย้อนถาม “กลัวหญิงเปิดเข้ามาแล้วเจอพี่อยู่กับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้เหรอ ?”

“...” ผมไม่ได้ตอบอะไรแต่เดินไปนั่งข้างเธอ

ก็เรามันเซ็กซี่ วันไหนพี่อยู่กับเพื่อนแล้วเราเปิดเข้ามามันจะเป็นเรื่อง

แน่นอนว่าผมไม่ได้บอกความคิดตัวเองออกไป

อาจเพราะผมเป็นพวกที่ไม่ปกปิดเวลาคุยกับใคร ไม่ใช่คนประเภทเสียใจเรื่องความรักนาน จบกับคนเก่าก็คุยกับคนใหม่ได้ง่าย ๆ ที่ผ่านมายังไม่เคยมีใครทำให้ผมไปถึงจุดที่รักมากแคร์มากสักคนคนที่ใกล้ชิดผมเลยกลัวว่าการเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยจะทำให้ผมพลาดทำใครท้องเข้าให้

อย่างหญิงนี่กังวลจนขึ้นสมอง เธอไม่ได้หวงผมหรอก กังวลแทนผู้หญิงคนอื่นที่ผมคบด้วยมากกว่า

แต่ยกเว้นมินไว้คนหนึ่ง... หญิงไม่ชอบมินมากเพราะมินทำไม่ดีกับผม และมันเป็นสาเหตุที่ทำให้หญิงย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกัน

“นี่พี่ใหญ่ เมื่อไหร่มินมันจะออกไปจากชีวิตพี่สักที” ไม่ทันไรหญิงก็เข้าเรื่องมินอีกจนได้

“มินไม่เคยอยู่ในชีวิตพี่” ผมตอบ

“ในหนึ่งอาทิตย์จะต้องเจอนางหน้าห้องประมาณสามครั้ง ถ้าพี่ไม่ได้แอบให้ความหวังนาง นางจะยังตามติดพี่อยู่ทำไม”

“โนคอมเมนต์”

ถ้าน่ารำคาญมากผมคงย้ายออกให้จบ ๆ กันไป


อีกสองวันถัดมา

ผมมีโอกาสได้เจอหอมโดยบังเอิญสองวันติดแต่ไม่มีจังหวะให้เข้าไปคุยเรื่องถุงที่ส่งมาผิดอันสักที เพราะหอมค่อนข้างจะหลบเลี่ยงผม หอมมักจะเผยอริมฝีปากเล็ก ๆ และแก้มแดงทุกครั้งที่ได้สบตากับผมแค่ไม่กี่วินาที จากนั้นเธอก็จะหนีหายไปอย่างรวดเร็ว

หลบหน้าทำไม ?

รังเกียจ ? กลัว ? หรือเขินอาย ?

ท่าทางแบบนั้นของหอม... ทำให้ผู้ชายชอบเอาชนะอย่างผมเกิดความสนใจในตัวเธอขึ้นมา



HOM TALKS

พอตกกลางคืนฉันมักจะเปิดทีวี เปิดเพลง เปิดซีรี่ส์ให้มันเล่นวนไปเรื่องแล้วเรื่องเล่า ไม่ใช่เพราะเหงา... แต่สถานที่ที่เงียบและมืดเกินไปสร้างความอึดอัดให้ฉัน ดังนั้นฉันจึงไม่เคยปิดไฟให้มืดสนิทเวลานอนและชอบเปิดเพลงคลอไว้ทั้งคืน

คืนนี้ก็เหมือนกับทุกคืน...

ฉันนอนไถสมาร์ตโฟนอยู่บนเตียงเพื่อรอให้หลับไปเอง จนถึงช่วงสี่ทุ่มตาถึงได้ปรือ เวลาใกล้เคลิ้มหลับสติฉันจะล่องลอยเป็นพิเศษ

Rrrr Rrr

แม้กระทั่งตอนมีคนโทรเข้ามาก็ยังไม่คลายความง่วงงุน แต่ยังกดรับสายได้อยู่

<ฮัลโหล หอม> คนที่โทรมาเป็นผู้หญิง ต่อให้ง่วงมากฉันก็รู้ดีว่าคือใคร

“ดรีมเหรอ...” ฉันขยับปากถาม

<ช่วงนี้หอมอยู่ห้องเฉย ๆ ใช่มั้ย ยังไม่เปิดเรียนใช่ป่าว ?> 

“อื้อ ใช่เลย”

<พรุ่งนี้เราไปกินเค้กกันมั้ย>

อื้อ...

<อื้อนี่คือยังไงเหรอ ไปหรือไม่ไป หอมเมาหรือกำลังง่วงกันแน่เนี่ย ฮ่า ๆ>

เสียงดรีมหัวเราะอย่างขบขันดังอยู่ข้างหู เป็นเสียงที่สดใสซะจนฉันที่หลับตาอยู่ยกยิ้มบางเบา

“เราง่วงมากเลย” ฉันพูดงึมงำ แต่จะไปนะ

<โอเค สัญญาแล้วนะ เดี๋ยวดรีมจะชวนเพื่อนคนอื่นไปด้วย ยังไงจะแชตเตือนอีกทีกันลืม บาย ฝันดี>

ในประโยคท้าย ๆ ดรีมพูดรัวมาก ฉันที่ง่วงงุนมากจึงฟังไม่ค่อยทันสักเท่าไหร่

รุ่งเช้าถึงได้มาทบทวนเหตุการณ์เอาอีกที บวกกับเปิดอ่านแชตของดรีมที่มีใจความว่า นัดกินเค้กกันตอนบ่ายโมงนะก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

ดรีมมาชวนฉันไปนั่งเล่นที่ร้านเค้ก ฉันต้องอยากไปกับเธออยู่แล้ว...

ดรีมน่ะดึงดันจะมารับฉันด้วยตัวเองให้ได้ แถมยังบอกฉันว่าเราควรใส่เสื้อผ้าคุมโทนสีเดียวกัน แนวเดียวกัน เวลาถ่ายรูปคู่จะได้ดูน่ารักอีกต่างหาก

เพราะงั้นเวลาบ่ายโมงตรงเราถึงได้นั่งอยู่ในรถด้วยกัน ด้วยเสื้อผ้าสีคุมโทนแบบเดียวกันเปี๊ยบ มองไปมองมาก็เหมือนพี่น้องดี ๆ นี่เอง

ใช้เวลาเดินทางประมาณยี่สิบนาทีก็ถึงที่หมาย ร้านนี้มีขนาดใหญ่มาก ตรงทางเข้ามีป้ายเด่นหราว่า ‘IN SKY BY SICHAVADIN’

ดรีมบอกฉันว่าที่นี่คือร้านของพ่อนันท์ เคยเป็นแค่ร้านอาหารซึ่งเปิดช่วงบ่ายไปจนถึงกลางดึก แต่ปีที่แล้วเพิ่งจะขยายโซนคาเฟ่ของหวานเพิ่มมาด้วย ตั้งอยู่ในพื้นที่เดียวกันนี่เอง

ที่ผ่านมาฉันเป็นเพื่อนกับนันท์ในช่วงชีวิตตอนที่เขาอยู่กับแม่เท่านั้น ดังนั้นการที่เพิ่งจะรู้ว่าร้านนี้เป็นของใครไม่ได้สร้างความตะขิดตะขวงใจให้แต่อย่างใด

“จะซัดของหวานเลย หรือจะกินของคาวกันก่อนดี” ดรีมเดินควงแขนฉัน

“กินของคาวก่อนก็ได้” เวลาอยู่ใกล้คนอารมณ์ดีจะทำให้เราอารมณ์ดีไปด้วย อีกอย่างคือดรีมตัวหอมมากจริง ๆ

“โอเค ของคาวแล้วค่อยของหวานเนอะ”

ดังนั้น... การปรับเปลี่ยนแพลนนิดหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร

เราสั่งอาหารด้วยกันคนละสองอย่าง ตลอดเวลาที่นั่งกินด้วยกันฉันเป็นผู้ฟังที่ดี ส่วนดรีมเป็นผู้พูด เธอหยิบยกเรื่องนั้นเรื่องนี้มาเล่าให้ฉันฟังแก้เบื่อได้ไม่หยุด

“เออหอม กินเสร็จแล้วเดี๋ยวเราย้ายไปนั่งชั้นบนกัน” ดรีมพูด

“ย้ายทำไมเหรอ” ฉันหยิบทิชชู่ให้ดรีมเพราะเดาออกว่าเธออิ่มแล้ว “ตรงนี้ก็ดีแล้วนี่นา”

“ก็เดี๋ยวคนที่ยังมาไม่ถึงเห็นว่าเรากินของคาวไม่รอแล้วจะงอนไง”

คำพูดของดรีมทำให้ฉันชะงักอย่างงุนงง

“คนที่ยังมาไม่ถึงเหรอ...” กะพริบตาแล้วจึงถาม

“อ้าว เมื่อคืนตอนที่โทรไปดรีมก็บอกหอมแล้วนี่นาว่าจะชวนเพื่อนมาด้วย” ดรีมทบทวนเรื่องราวทั้งหมดเพื่อแก้อาการงงของฉัน “แต่ดรีมนัดหอมมาก่อนเพราะเผื่อชวนกินข้าวไง”

“อ่า...” ฉันจำไม่ได้เลยแฮะว่าดรีมพูดตอนไหนว่าจะชวนคนอื่นมา สงสัยเมื่อคืนจะง่วงจัดจนฟังไม่ทันแน่เลย

“แต่ถ้าหอมเปลี่ยนใจก็ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวดรีมแคนเซิลเพื่อนก็ได้ ไม่ซีเรียส ๆ”

“เพื่อนดรีมนี่ใครบ้างเหรอ” ไม่รู้ทำไมถึงได้ถามแบบนี้ออกไป

“ชวนมาแค่คนเดียว ชื่อลิตา นางก็รู้นะว่าดรีมจะชวนหอมมาด้วย นางโอเคมาก นิสัยนางดีนะ สวยด้วย”

ได้ยินว่าเป็นเพื่อนผู้หญิงฉันก็โล่งใจ

ถึงจะตอบตัวเองไม่ได้ว่าอยากเจอเพื่อนดรีมรึเปล่า แต่ฉันไม่อยากตัดสินอะไรไปก่อนล่วงหน้า ไม่แน่ว่าได้เจอแล้วอาจจะชอบมากก็ได้ แล้วฉันก็ไม่อยากให้ดรีมมองว่าเรื่องมาก ยังไงต้องรู้จักการเข้าสังคม... ดังนั้นจึงยิ้มให้เธอพร้อมตอบ

“อื้อ โอเค”

ได้ยินคำตอบดรีมก็ยิ้มกว้าง... พวกเรากินกันเสร็จก็ย้ายไปนั่งอีกโต๊ะที่อยู่ชั้นบนเพื่อดูวิว ระหว่างรอดรีมก็เล่าเรื่องลิตาให้ฉันฟังคร่าว ๆ เห็นว่าเธอเป็นแฟนกับพี่ชายฝาแฝดของนันท์ซะด้วย

แต่แล้วการเล่าเรื่องก็ชะงักเพราะมีคนโทรมาหาดรีม ดูเหมือนจะเป็นลิตาที่โทรมาถามว่านั่งตรงไหน ไม่นานดรีมก็มองซ้ายมองขวาพร้อมโบกมือไปทางด้านหลังฉันราวกับเจอลิตาแล้ว ทว่าเธอกลับมุ่นคิ้วและเอ่ยอย่างงุนงงไปพร้อม ๆ กัน

“ทำไมใหญ่ถึงมากับลิตาได้ล่ะเนี่ย ?”

ว่าไงนะ...




120 P E R. )

    ● ● ● ● ● ● ●
● T a l k ● 

12/4/2563 : บังเอิญหรือตั้งใจ ยังไงสิ๊พี่ใหญ่
10/4/2563 : พี่จะเริ่มบุก !? อย่าทำให้หนูตื่นนา เดี๋ยวหนูจะเตลิดเอา
8/4/2563 : ความเด๋อของน้องงง 

❤️ ❤️ ❤️ 

กดแอดเฟบ >> คลิกที่นี่ <<



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.123K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,319 ความคิดเห็น

  1. #8527 1988yongsi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 20:49
    มาไงอ่ะ
    #8,527
    0
  2. #6703 Airzaa1810 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:59
    เค้าเรียกว่าดวงสมพงกัน
    #6,703
    0
  3. #6497 150221 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 07:58
    นั่นนะสิใหญ่มาได้ไงน๊า
    #6,497
    0
  4. #5392 JK_nest9704 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 10:21

    ฉันว่าแล้วว่าในฉากในร้านยังไงก็ต้องมีใหญ่


    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-02.png

    #5,392
    0
  5. #926 LOMO_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 17:51

    เอ่าา 55555555555

    #926
    0
  6. #898 Amineen27 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 17:05
    อือหือพิใหญ่ ได้ไงอะได้ไง
    #898
    0
  7. #880 FelciFern (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 12:30
    มาอัพเร็วๆนะค้าา
    #880
    0
  8. #878 Yaminda Mint (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 03:45
    เอาล่ะพี่ใหญ่คงน่าจะเข้าทางเพื่อนรึป่าวนะ55555
    #878
    0
  9. #877 punriko (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 18:34

    ยังไงง

    #877
    0
  10. #876 Mu-noi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 16:41
    อะไรยังไงง
    #876
    0
  11. #875 giftgg29 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 15:41
    ลิตากับใหญ่ ไม่มีเหตุผลให้เจอกันจริงๆ55
    #875
    0
  12. #874 Naenn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 14:57
    วุ่นวายไปหมดเลยคุณพี่ใหญ่
    #874
    0
  13. #873 Magarita15 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 14:53
    5555555ไปไงมาไงคะพี่ใหญ่
    #873
    0
  14. #872 chomjun82 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 13:43

    อร๊าย!!! เค้าจะเจอกันแล้วค่ะคุณผู้ช้มมมม

    #872
    0
  15. #871 Nattaya0411 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 11:59
    เริ่มแผนแล้วใช่มั้ย
    #871
    0
  16. #870 firstzy93 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 11:47
    55555 มาไงเนี่ย
    #870
    0
  17. #869 P-Supaporn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 11:13
    ยังไงเนี่ยใหญ่
    #869
    0
  18. #868 heykeo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:56
    พี่ใหญ่ก้อมาจร้า
    #868
    0
  19. #867 Oxide (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:50
    หวาย ใครชวน?
    #867
    0
  20. #866 Nook25311 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:37
    ขอแล่มเรยได้มั้ย แยากเหนตอนเขารักกัน
    #866
    0
  21. #865 eeaxroni (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:34
    ตามเขาแหละ555555
    #865
    0
  22. #864 reya_phy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:24
    ยังไงๆๆๆ5555555555
    #864
    0
  23. วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:15
    ไม่บังเอิญ เชื่อชั้นนน5555555
    #863
    1
    • #863-1 juncotton(จากตอนที่ 5)
      12 เมษายน 2563 / 10:43

      ใหญ่เนียนนะ
      #863-1
  24. #862 pinocchiott (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 09:47
    ไม่เนียน ไปเรียนมาใหม่น้า
    #862
    0
  25. #861 Soojin. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 09:46
    ตั้งใจแน่จ้า ไม่เนียนนะใหญ่!
    #861
    0