CONDOTEL 'YAI'

ตอนที่ 4 : # ห อ ม ข อ ง ใ ห ญ่ • • C h a p t e r 0 3 (120 PER.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40,488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,926 ครั้ง
    8 มิ.ย. 63

Hashtag on tw #หอมของใหญ่

"This novel contains sexual content and harsh language. It is only appropriate for adult readers"
Credit picture ; search engine ; etc.
● ● ● ● ● ● ● ●
S w i n g  b l a c k    W r i t e r



• C h a p t e r . 0 3 
● ● ● ● ● ● ● ●



สะ สถานการณ์บ้าบออะไรกัน ฮือ...

ฉันรีบรวบถุงลุกขึ้นยืน เกิดอาการพูดไม่ออกบอกไม่ถูก เพื่อนคนที่มากับใหญ่ยังมองฉันค้างไว้ ส่วนใหญ่... เขาละสายตาจากฉันไปมองเพื่อน มือแกร่งยกขึ้นตบบ่าเพื่อนดังพลั่ก !

เสียงนั่นทำให้ฉันกระตุ้นตัวเองด้วยการหลบสายตาพวกเขาสองคน รีบเดินดุ่ม ๆ ไปยังหน้าห้องพักโดยไม่สนว่าพวกเขาจะคุยอะไรกันอีกบ้าง จากนั้นเอาคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไปโดยเร็ว

กริ๊ก !

ใช้มือปิดประตูและล็อกห้อง เดินเอาถุงใส่ของทั้งหมดวางลงบนเตียง นั่งเหม่อมองชั้นในสีหวานสวยตัวใหม่ด้วยใบหน้าร้อนวูบวาบ

เพิ่งจะรู้ว่าแค่มีผู้ชายที่ไม่รู้จักมาเห็นตอนกำลังเก็บชั้นในนี่มันน่าอายขนาดนี้

อายจัง

อายมาก ๆ เลย

คงเพราะผู้ชายสองคนนั้นหน้าตาดีมาก แค่สายตาธรรมดาที่มองมาก็ทำให้หัวใจเต้นไม่เป็นสุข โดยเฉพาะกับใหญ่...

ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นต่อไปก็พยายามหลบเลี่ยงผู้ชายข้างห้องสักหน่อยเถอะ

 

YAI TALKS

“กูว่ากูก็มาห้องมึงหลายครั้งอยู่นะ”

เสียงของไอ้โรม หนึ่งในเพื่อนที่ผมคบอยู่ดังขึ้นเมื่อเราสองคนเข้ามาในห้องของผม

“อืม” ผมครางรับรู้พร้อมเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบขวดน้ำเปล่ามาเปิดฝา

“งงมากว่าทำไมเพิ่งจะเคยเห็นคนที่อยู่ข้างห้องมึง” มันพูดพร้อมเดินมาแย่งขวดน้ำที่ผมเป็นคนเปิดฝาไปดื่ม ส่วนผมมุ่นคิ้วเพราะโดนแย่งแต่ก็ขี้เกียจด่า ทำแค่หยิบน้ำขวดใหม่มาเปิดฝาดื่ม พอไอ้โรมดื่มน้ำจนพอใจแล้วก็เริ่มเข้ามากระซิบกระซาบกับผม “สาวข้างห้องมึงโคตรน่ารักเลยว่ะ”

“...”

ผมดื่มเสร็จก็วางขวดใส่ไว้ในตู้เย็นเหมือนเดิม ก่อนจะเดินออกจากครัวเล็กเพื่อไปนั่งเล่นบนโซฟาตัวยาวซึ่งตั้งอยู่ปลายเตียง โดยมีไอ้โรมคอยเดินพันแข้งพันขาเหมือนลูกหมาตัวหนึ่ง

“ตัวโคตรตะเล็กตะน้อย ผิวโคตรขาว ดูนุ่มนิ่มอุ๋ง ๆ ไปหมดเลย” ปากมันก็พร่ำพรรณนาถึงผู้หญิงข้างห้องที่เราบังเอิญเจอก่อนหน้านี้ ส่วนร่างกายก็เตรียมจะกระโจนขึ้นเตียงผม

หมับ !

“มึงอย่าซน” ผมยื่นมือไปคว้าคอมันไว้ ลากให้มันมานั่งบนโซฟาแทน

“หวงเก่ง หวงตั้งแต่ปีหนึ่งยันเรียนจบ” ไอ้โรมโดนห้ามไม่ให้ขึ้นไปเล่นบนเตียงก็ค่อนขอดผม “ระวังไว้ วันไหนกูหมั่นไส้จะไปออกกำลังกายจนเหงื่อโชกแล้วแอบเข้ามานอนกลิ้งบนเตียงมึงให้สาแก่ใจ”

“พวกจิตใจโสโครกกูเลิกคบมาหลายคนแล้ว” ผมเอนหลังพิงโซฟาอย่างผ่อนคลายพร้อมแหย่เพื่อน จนสุดท้ายมันก็ด่าผมมาอีกหลายประโยค

ผมไม่ใช่คนอนามัยจัด ไม่ใช่คนเรื่องมาก ออกจะเป็นคนง่าย ๆ ด้วยซ้ำ อีกทั้งไม่ใช่คนดีเด่อะไร แต่มันจะมีอยู่ 3 เรื่องที่ผมค่อนข้างจริงจัง หนึ่งในนั้นคือเรื่องพื้นที่บนเตียง

เพื่อนบอกว่าผมโรคจิต... เพราะเตียงที่ผมใช้นอนจะไม่อนุญาตให้คนอื่นมายุ่ง หรือถ้ามีเหตุจำเป็นให้เพื่อนต้องมาที่ห้อง ถ้าอยากจะนอนคือต้องอาบน้ำให้สะอาดก่อน หรือแม้แต่ตัวผมเอง... ถ้าออกไปข้างนอกมาแล้วยังไม่ได้อาบน้ำก็จะไม่นอนบนเตียง

ผมแค่คิดว่าพื้นที่ตรงนี้มันควรเป็นเซฟโซน ที่นอน หมอน ผ้าห่ม มันควรให้ความรู้สึกเฟรชตลอดเวลา

ที่ผ่านมาไม่ว่าเพื่อนหรือผู้หญิงที่ไหนก็ไม่มีทางได้แตะเตียงของผม

“แต่สาวข้างห้องมึงนี่เหมือนนางฟ้าจริง ๆ นะ” ไม่ทันไรมันก็วกกลับมาพูดเรื่องเพื่อนข้างห้องคนใหม่ของผมอีกแล้ว

 “อืม” นึกถึงตอนที่ไอ้โรมเห็นสาวข้างห้องของผมแล้วมองตาค้างอย่างลืมตัว จึงเอ่ยสัพยอกทีเล่นทีจริง “มึงก็เลยจ้องนางฟ้าจนตาแทบถลนซะเลย ?”

 “กูทำแบบนั้นเหรอวะ ?” มันถามกลับมา พอเห็นสีหน้าที่ยืนยันของผมก็มุ่นคิ้ว กูแค่เผลอ เค้าคงไม่มองว่ากูคุกคามหรอกมั้ง

ผมไม่ได้ตอบไอ้โรม ในหัวฉายภาพของผู้หญิงข้างห้องที่ผมเพิ่งจะได้เจอเมื่อวานนี้ เธอชื่อหอม เป็นเพื่อนดรีม... ที่คาดว่าน่าจะเป็นเพื่อนรุ่นน้องเพราะดูเด็กมาก

ถึงผมจะไม่ได้ให้ความสนใจเท่าไหร่เรื่องที่ดรีมพูดเหมือนอยากจะฝากให้ช่วยดู ๆ เพื่อนเธอ แต่รูปร่างหน้าตาของหอมถ้าลองคิดดูดี ๆ ก็น่าจะตรงตามที่ไอ้โรมบอก

น่ารัก ตัวเล็ก ผมยาว ผิวขาว ดูนุ่มนิ่มเหมือนก้อนอะไรสักอย่างที่ไม่มีกระดูก โดยรวมแล้วเป็นภาพลักษณ์ที่ทัชใจผู้ชายส่วนใหญ่ แต่ดูเหมือนเธอจะค่อนข้างขี้กลัวเกินไปหน่อย

เธอเหมือน...

มึง ๆเสียงไอ้โรมดังขึ้นอีกครั้ง

“...” ผมหันไปมอง

สาวข้างห้องมึงเค้าชื่อไรวะนี่มันยังไม่มูฟออนจากเรื่องหอม ?

ไม่รู้ผมตอบ

นึกว่ามึงน่าจะรู้จักมันพูดมาอีก

ไม่รู้แค่รู้ชื่อ ไม่ถือว่าเป็นคนรู้จัก

มึงว่าเค้ามีแฟนยังวะ

ไม่รู้

ก็เค้าเป็นเพื่อนข้างห้องมึง ถ้าไม่มีแฟนนี่น่าสนใจ

กูไม่รู้

เคยรู้ไรบ้างไอ้โรมมีสีหน้าข้องใจ แต่มันก็ไม่ได้มาติดใจเอาความอะไร นอกจากนั้นยังหยิบสมาร์ตโฟนออกมาปลดล็อกหน้าจอพร้อมส่งเสียงพูด กูไม่คุยกับมึงละ เมาท์เรื่องสาวข้างห้องมึงในแชตกลุ่มก็ได้วะ

แชตกลุ่มที่ว่า... คือแชตที่สร้างไว้ทั้งแต่สมัยยังเรียนอยู่ เป็นกลุ่มที่มีทั้งผู้หญิงผู้ชาย แน่นอนว่าดรีมก็อยู่ในกลุ่มแชตด้วย

ตั้งแต่เรียนจบไปห้องแชตก็เงียบไปพักใหญ่ มีช่วงนี้ที่เริ่มกลับมาคุยเพราะเพื่อนนึกครึ้มอยากนัดไปเที่ยวกัน

ของอยู่บนชั้นขณะที่ไอ้โรมกำลังพิมพ์ผมก็พูดออกมา

ฮะ ?” มันหยุดพิมพ์พลางหันมองมา

อยู่บนชั้นผมทวนซ้ำพร้อมบุ้ยหน้าไปยังชั้นวางของติดผนังข้างสมาร์ตทีวี มึงลองไปหยิบมาดู

ไอ้โรมได้ยินแล้วก็กดออกแชตโดยที่ยังไม่กดส่งข้อความ มันวางสมาร์ตโฟนลงบนโซฟาก่อนจะลุกเดินไปหยิบกล่องสีขาวใบหนึ่งซึ่งวางอยู่บนชั้นแล้วค่อยมานั่งแกะที่เดิม

อาทิตย์ก่อนผมไปต่างประเทศมา ไอ้โรมมันฝากผมซื้อตัวกรองบุหรี่ วันนี้ที่มันมาหาผมก็เพราะจะมาเอาของ แต่เรื่องผู้หญิงทำให้มันลืมจุดมุ่งหมายเดิมไปชั่วขณะ ผมเลยเตือนความจำให้ มันจะได้รีบกลับไปสักที ผมง่วง

และใช่... หลังจากที่มันเปิดกล่องสำรวจของฝากแล้วก็ไม่ได้วกกลับไปพิมพ์แชตต่อหรือพูดเรื่องหอมอีก

 

หลายวันผ่านไป

ในทุกวันผมยังใช้ชีวิตปกติ หลังจบปอตรีจากคณะวิศวฯ จากมหาลัยชื่อดังในย่านนี้แล้วผมก็ยังไม่ได้ทำงานเป็นหลักเป็นแหล่ง มีแค่ไปช่วยงานด้านวิศวฯ ของที่บ้านบางครั้ง พ่อแม่อยากให้ผมไปเรียนต่อโทที่ต่างประเทศ ตอนนี้อยู่ในช่วงรอการตัดสินใจจากผมว่าจะเรียนต่อที่ไหน

ติ๊งต่อง ! ติ๊งต่อง !

เสียงกริ่งหน้าห้องปลุกให้ผมลืมตาตื่นอย่างงัวเงียในตอนเย็น ผมลุกขึ้นนั่งบนเตียง ผ่อนลมหายใจอย่างหงุดหงิดเพราะโดนปลุก ก่อนจะลงจากเตียงและเดินไปกระชากประตูเปิดโดยไม่สนว่าคนที่มาหาจะเป็นใคร

ประตูห้องเปิดจนกว้าง ความง่วงกับความหงุดหงิดอาจทำให้ดวงตาผมน่ากลัวอยู่บ้าง

กลิ่นหอมบางเบาโชยมาแตะปลายจมูก ผมสูดลมหายใจและเพ่งมองคนตรงหน้า คนที่มากดกริ่งปลุกผมคือ... หอม ?

อะ เอ่อ...เธอเงยหน้ามองผมและผงะไป ก่อนจะเบนสายตาลงต่ำ พอเห็นแผ่นอกที่ไม่ได้สวมเสื้อของผมแล้วก็หน้าแดงก่ำราวกับไม่คิดว่าผมจะออกมาต้อนรับด้วย สารรูปแบบนี้

ผมสูดลมหายใจหนัก ๆ อีกครั้งเพราะรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้จะมาพร้อมอากาศอบอ้าวภายนอก

ถึงกลิ่นหอมแป้งเด็กบางเบาที่ลอยมาจากตัวเธอจะทำให้รู้สึกละมุนอยู่บ้าง แต่อากาศระอุภายนอกและการลุกที่เร็วเกินไปก็เริ่มทำให้ผมตาลาย

ผมค้ำมือไว้กับกรอบประตู หัวคิ้วคลายออกโดยอัตโนมัติ

“มีไรรึเปล่า” และถามคนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้าตั้งแต่เมื่อกี้

ถ้าสังเกตดี ๆ ในอ้อมอกเธอมีถุงกระดาษสีน้ำตาลขนาดกำลังพอดีอยู่ด้วย

“ฉัน... เอ่อ... เรา...” ดูเหมือนเธอจะตะกุกตะกักกับสรรพนามที่เราควรใช้คุยกัน แต่ผมก็ไม่ได้ติดใจอะไร ทำแค่รอฟังอย่างเดียว “ดรีมฝากของไว้ค่ะ ให้เอามาให้คุณ”

คุณ ?

อืม เรียกกันแบบมีมารยาทขั้นสุด

ขณะที่ผมมองหอมเงียบ ๆ เธอก็ยังก้มหน้าก้มตาอธิบายสาเหตุการมากดกริ่งด้วยเสียงแผ่วเบาจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ต่อไป

“คือมันเป็นของฝาก ดรีมคิดว่าเราเจอคุณง่ายกว่าก็เลยฝากให้เอามาให้ด้วยค่ะ” พร้อมกันนั้นก็ใช้มือเล็กที่น่าจะเนียนนุ่มยื่นถุงกระดาษมาตรงหน้าผม

ดรีมฝากของมาให้ ?

หมายถึงฝากไว้กับหอม เพื่อให้หอมเอามาให้ผม ?

ไม่รู้ว่าผมตัวสูงไปหรือหอมตัวเล็กไป แค่เธอก้มหน้านิดเดียวมันก็ทำให้ผมมองไม่เห็นหน้าแล้ว เห็นแต่เส้นผมพลิ้ว ๆ อย่างเดียว

อาจเพราะผมไม่ได้มีฟีดแบ็กกลับไป ร่างเล็กตรงหน้าจึงต้องเงยขึ้นอย่างสงสัยข้องใจ และทำให้ผมได้เห็นใบหน้านวลเนียนกับสองข้างแก้มแดงเปล่งปลั่งในที่สุด

“อืม” ได้สบตากันแล้วผมถึงตอบรับด้วยการยื่นมือไปหยิบถุงมาจากเธอและยกมุมปากขึ้นนิดหน่อย “ขอบคุณครับ”

หอมมองมุมปากผมวูบเดียวก็ก้มหน้าอีกรอบ เธอรีบพยักหน้าแล้วหันขวับเตรียมเดินกลับห้องอย่างว่องไว ขณะที่ผมพิงกรอบประตูพลางมองตามร่างเล็กไป พอเห็นเธอจะเอื้อมมือไปจับกลอนประตูก็ส่งเสียงออกไป

“ของฝากจากไหน”

คนตัวเล็กชะงักงัน เธอค่อย ๆ หันมาทางผมแล้วตอบด้วยเสียงแผ่วเบาดังเดิม

“ของที่ดรีมซื้อมาจากภูเก็ตค่ะ” หอมเป็นผู้หญิงเสียงละมุนนุ่มนวลมาก ถ้าพูดดังกว่านี้หน่อยน่าจะดี

“ข้างในเป็นอะไร” ผมถามอีก

“เรา... ไม่ได้เปิดดูค่ะ” ตอบประโยคนี้แล้วเธอก็แตะมือลงบนกลอนประตู

“ทำไมดรีมไม่เอามาให้เอง”

คำถามจากปากผมในข้อนี้ทำให้หอมนิ่งคิด แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังหลีกเลี่ยงที่จะมองผมและแก้มยัแดงเปล่งปลั่งอยู่ดี ในที่สุดผมก็นึกออกว่าผู้หญิงข้างห้องคนนี้เหมือนอะไร...

เธอเหมือนลูกหนูสีขาวตัวเล็ก ๆ นุ่มนิ่ม ขี้กลัว ชอบหลบหลีก

แต่ยังไงนี่ก็เป็นแค่ผู้หญิงไร้เดียงสาที่อ่านสีหน้าง่ายมากคนหนึ่ง

“...” คำตอบของผมคือการส่ายหน้าราวกับว่าเธอไม่รู้จริง ๆ

ส่วนผมก็ไม่คิดจะรั้งหอมไว้อีก กำลังจะพยักหน้าเพื่อปล่อยให้เธอเข้าไปในห้องอยู่แล้ว ถ้าไม่ติดตรงที่ว่าเราสองคนได้ยินเสียงรองเท้ากระทบพื้นเป็นจังหวะการเดินเข้าซะก่อน

ไม่ไกลมีผู้หญิงผมยาวหุ่นดีคนหนึ่งกำลังเดินตรงลิ่วมาหาผม เดาจากระยะห่างได้เลยว่าคนมาใหม่น่าจะยืนหลบมุมมองผมกับหอมได้สักพักแล้วถึงแสดงตัวออกมา

“ใหญ่ ทำไรน่ะ” เธอเปิดปากถามทั้งที่ยังเดินมาไม่ถึง ตอนเดินผ่านร่างหอมก็ยังแอบปรายตาไปมองหนึ่งที



( 120 P E R. )

    ● ● ● ● ● ● ●
● T a l k ● 

5/4/2563 : เอ้า มีสาวมาหาพี่ แล้วน้องจะคิดว่าพี่เป็นคนยังไงนะเนี่ยะ หืม พี่ใหญ่ขา
3/4/2563 : น้องมาเคาะห้องพี่ ว้าวววววววว ใครจะตกใจมากกว่ากันนะ 
2/4/2563 : มีพี่ขี้หวงอยู่ตรงนี้ พี่ชอบความเฟรชซะด้วยยยยย

❤️ ❤️ ❤️ 

กดแอดเฟบ >> คลิกที่นี่ <<


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.926K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,319 ความคิดเห็น

  1. #8533 kusachi shiga (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 03:51
    เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่านางเอกทัชใจกว่าพระเอก น่าร้ากกกก
    #8,533
    0
  2. #8509 Thungpang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 13:18
    ใหญ่อย่าแกล้งน้องงงง 55555555555
    #8,509
    0
  3. #6962 tonkoon-tip (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 08:50
    ตัวละครเดียวกับ เติมเต็มรัก ไหมน่ะ ถ้ากลุ่มเดียวกันก็แสดงว่า ดรีมกับเต็ม ไมาได้คบกันต่อเหรอนี่
    #6,962
    2
    • #6962-1 J-U-N(จากตอนที่ 4)
      13 กรกฎาคม 2563 / 16:50
      คนละเรื่องกันน
      เรื่องของดรีมกับนันท์น่าจะชื่อเรื่องว่า(เป็นของนันท์)นะถ้าจำไม่ผิด😁
      #6962-1
    • #6962-2 kampoom(จากตอนที่ 4)
      31 กรกฎาคม 2563 / 08:37
      คนละเรื่องจ้า
      #6962-2
  4. #6726 ปางลี่ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 17:14
    ชอบอะ หอมเหมือนเราเด๊ะเลย เป็นคนกลัวผู้ชาย 555555 (´•̥ _ •̥`)
    #6,726
    0
  5. #6702 Airzaa1810 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:47
    ใหญ่อย่าแกล้งน้องหอม
    #6,702
    0
  6. #6496 150221 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 07:49
    แฟนเก่าที่เป็นประเด็นให้น้องสาวมาเฝ้ามั้ย
    #6,496
    0
  7. #1198 pinkyyyy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 04:07
    น้องหนู
    #1,198
    0
  8. #806 Luangsawad (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 08:31

    มาแบบนี้รึจะเป็นน้องที่พูดถึง

    #806
    0
  9. #755 bylek96k (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 08:32
    เอาน้องไปเปรียบกับลูกหนู น่ารักตรงไหนนนนนนนนนน
    #755
    0
  10. #726 ammptrm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 15:23
    น้องหอมขี้เขินมั่กกกก
    สู้ๆค่ะไรท์
    #726
    0
  11. #696 ii_mjbt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 03:58
    ฮั่นแหน่ ๆ

    มีความชวนคุยหาเรื่องคุย
    ทำเป็นถามนั่นถามนี่จริงๆก็อยากคุยกับน้องใช่ไหมคะพี่ใหญ่ขาาาา
    #696
    0
  12. #688 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 00:53
    ใครน่อออออ
    #688
    0
  13. #650 Angun1998 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 15:20
    น้องสาวที่อยู่ห้องข้างป้ะ
    #650
    0
  14. #649 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 08:22
    ใครมาๆๆ
    #649
    0
  15. #648 giftgg29 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 04:56
    น้องเหรอ
    #648
    0
  16. #647 Npupu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 04:20

    พี่ใหญ่ชวนคุยเก่งจังนะคะ
    #647
    0
  17. #646 Pine_Kim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 03:31
    ไผน้อพี่ใหญ่
    #646
    0
  18. #645 babybbenz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 02:26
    รอไม่ไหวเเล้วค่ะ เเงงงงงง
    #645
    0
  19. #644 ffssx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 01:12
    ใครรรรรร
    #644
    0
  20. #643 Nattaya0411 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:59
    มีความชวนคุย
    #643
    0
  21. #642 ElizabethKeen (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:48
    อยากได้อีบุ๊คแน้ววววว //หลบแป้นพิมพ์ไรท์แพพ แฮะๆ
    #642
    0
  22. วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:19
    ใครกันนนน คงไม่ใช่น้องสาวอะไรใช่มั้ย หรือเด็กเก่า?
    #641
    0
  23. #640 Mu-noi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:16
    ใครร ผญ.คนนั้นคือใครรร
    #640
    0
  24. #639 intoonj (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:15
    หอม ดูแลตัวเองดีๆนะคะ พี่เขาดูร้ายมากก
    #639
    0
  25. #638 dinsai21 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:12

    พี่ใหญ่
    #638
    0