CONDOTEL 'YAI'

ตอนที่ 2 : # ห อ ม ข อ ง ใ ห ญ่ • • C h a p t e r 0 1 (120 PER.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,556 ครั้ง
    7 มิ.ย. 63

Hashtag on tw #หอมของใหญ่

"This novel contains sexual content and harsh language. It is only appropriate for adult readers"
Credit picture ; search engine ; etc.
● ● ● ● ● ● ● ●
S w i n g  b l a c k    W r i t e r


• C h a p t e r . 0 1 
● ● ● ● ● ● ● ●


2 เดือนก่อนหน้านี้

HOM TALKS

ถึงแล้ว

“...”

หอม ถึงแล้ว ตื่นได้แล้วลูก

“...”

หอม !

เสียงทุ้มแหบที่ดังขึ้นซ้ำไปซ้ำมาทำให้ฉันมุ่นคิ้ว ก่อนจะรู้สึกตัวตื่นในที่สุด

อื้อ...ฉันเปล่งเสียงครางตอบรับพร้อมทั้งใช้ข้างนิ้วชี้ลูบไล้ดวงตาที่ยังปิดสนิทสองสามทีแล้วค่อยลืมตา ตื่นแล้วค่ะ

เรามาถึงคอนโดแล้วชายวัยกลางคนที่นั่งประจำตำแหน่งคนขับคือพ่อของฉันเอง พ่อเอ่ยซ้ำสองพลางมองมาทางฉันด้วยสายตาที่สื่อให้รู้ว่าควรเตรียมตัวลงไปขนของได้แล้ว เพื่อนลูกจะมารึยัง

เดี๋ยวหนูถามก่อนนะฉันให้คำตอบพ่อ สอดมือเข้าไปในกระเป๋าเพื่อควานหาสมาร์ตโฟนราคาไม่ถูกไม่แพงออกมา

อืมพ่อพยักหน้ารับพร้อมสอดส่องสายตาไปนอกรถ เดี๋ยวพ่อจะไปเซเว่นฝั่งตรงข้าม หอมรอที่นี่แล้วกัน ล็อกรถด้วยนะลูก

ฉันมองตามสายตาพ่อ ทางฝั่งขวาซึ่งอยู่นอกบริเวณลานจอดรถขนาดใหญ่มี 7-11 ตั้งอยู่ เมื่อพ่อเห็นว่าฉันพยักหน้าแล้วถึงได้คว้ากระเป๋าสตางค์เดินลงจากรถ ส่วนฉัน... พอล็อกรถตามคำสั่งแล้วก็หันมาง่วนกับการส่งข้อความแชตทางไอจีไปหาเพื่อนคนหนึ่ง

เธอชื่อดรีม...

HomS >> ดรีม เราถึงคอนโดแล้วนะ

HomS >> ดรีมอยู่ไหนเหรอ

พิมพ์เสร็จก็กดปิดห้องแชตพลางเงยหน้ามองออกไปนอกกระจกรถ ด้านหน้าห่างออกไปไม่กี่ตารางเมตรคือตึกสีขาวเทาสูงเกือบสามสิบชั้น ด้านข้างประตูกระจกซึ่งเป็นทางเข้ามีแท่นที่ทำมาจากพลาสติกทรงกลมสีน้ำเงิน ตรงกลางแทนมีคำว่า ‘V-LUG CONDO’ ที่น่าจะทำมาจากวัสดุเรืองแสงสีขาวประดับอยู่

ที่นี่สินะ ที่อยู่ใหม่ของเรา

ต่อจากนี้อีกเกือบสองปีคงต้องอยู่ที่นี่คนเดียว

สภาพตึกดูดีกว่าในรูปมาก... บรรยากาศโดยรอบก็ดีมาก ไม่แออัดเกินไป

อยู่ในแหล่งชุมชน มีร้านสะดวกซื้ออยู่ฝั่งตรงข้าม อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย ดูแล้วการเดินทางน่าจะไม่ลำบากอะไร

คง... ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก

เนอะ

ระหว่างที่ใช้สายตาสำรวจก็บิดขี้เกียจไปพลาง การเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัวร่วมเจ็ดชั่วโมง... จากเชียงใหม่สู่ภาคกลางของประเทศทำให้เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวมากจริง ๆ

ตื้อดึ่ง ! ตื้อดึ่ง !

เสียงแจ้งเตือนดังมาจากสมาร์ตโฟนที่ถืออยู่ในมือ ก้มลงมองก็รู้ได้ทันทีว่าดรีมตอบแชตฉันแล้ว

I’m in Dream >> ถึงแล้ว

I’m in Dream >> หอมอยู่ไหนอ่า

I’m in Dream >> เอารถไรมา

I’m in Dream >> ดรีมกับนันท์กำลังจะจอดรถ

ได้อ่านคำตอบแล้วฉันก็อมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพิมพ์กลับไป

HomS >> วีโก้สีดำจ้า

ดรีมอ่านอย่างรวดเร็วราวกับเปิดห้องแชตค้างไว้ ไม่นานก็มีรถเมอร์เซเดสเบนซ์สีแดงขับมาจอดเข้าซองด้านข้างรถที่ฉันนั่งอยู่ ฉันหยิบกระจกพกพาขึ้นมาส่องดูใบหน้าตนเอง

เช็กดูแล้วไม่เห็นคราบน้ำลายหรือขี้ตาก็เก็บกระจกเข้ากระเป๋า สูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะเอื้อมมือไปปลดล็อกรถจากปุ่มฝั่งคนขับแล้วออกมายืนด้านนอก ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่ประตูรถเบนซ์สีแดงด้านข้างคนขับเปิดออก

ร่างเพรียวบางของผู้หญิงคนหนึ่งลงมาจากรถ เธอสวมเสื้อแขนกุดสีฟ้าอ่อนกับกระโปรงยีนสั้นเหนือเข่า ส่งผลให้ผิวกายขาวออร่าจนแสบตา

หอม มานานยัง ? ดรีมไม่ได้อยากจะมาช้าเลยดิ๊ ต้องโทษนันท์เลย พ่อคุณเค้าเล่นตัวมาก กว่าจะแต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จปาไปเป็นชั่วโมงพอสบตากับฉันเธอก็ฉีกยิ้มสดใสที่มองแล้วรู้สึกใจฟูมาให้ ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มพร่ำบ่นผู้ชายที่ชื่อนันท์ซึ่งกำลังเปิดประตูออกมาจากฝั่งคนขับ

ชายหนุ่มร่างสูงกำยำ ผิวขาวจัด เส้นผมสีน้ำตาลเข้ม สวมชุดสบาย ๆ ไม่พิถีพิถันแต่ดูสะอาดหมดจด เขาสวมหน้ากากอนามัยสีขาวปกปิดช่วงล่างของใบหน้า เผยให้เห็นแค่จมูกโด่งเรียวบางส่วนกับดวงตาที่ทอประกายร้ายลึกเท่านั้น ในมือเขาถือซองใส่มาสก์อยู่อีกซองหนึ่ง

นี่คือนันท์แฟนของดรีม พวกเขาคือเพื่อนสองคนสุดท้ายที่ฉันมีอยู่ เป็นคู่รักที่นิสัยดีมาก

นันท์เป็นเพื่อนสมัยเด็กที่รู้จักตั้งแต่ประถม เป็นเพื่อนคนแรกของฉัน

หรืออีกนัยหนึ่งซึ่งไม่ใช่ความลับอะไร นันท์เคยเป็นรักครั้งแรกที่ไม่สมหวังของฉัน

“ทำไมพูดไม่ฟัง” นันท์ยังไม่ได้ทักทายฉันแต่อย่างใด เขามองไปทางดรีมแฟนสาวของตัวเองด้วยสายตาไม่ค่อยจะพอใจ

“พูดอะไร ฉันไม่ฟังอะไรนายเหรอ” ดรีมหันไปทำหน้าเหลอหลา ก็ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เถียงอะไรกันมา

ฝ่ายชายแค่นหัวเราะนิดหน่อยก่อนจะฉีกซองบรรจุหน้ากากอนามัยในมือแล้วจัดการสวมให้ฝ่ายหญิงราวกับเอือมที่จะเถียงด้วย

“ช่วงนี้เชื้อโรคเยอะ” แต่ยังดีที่อธิบายให้แฟนของเขาฟัง

“ฉันเห็นว่าออกมาแค่แป๊บเดียวก็เข้าคอนโดแล้ว” ดรีมที่มีหน้ากากอนามัยคลุมทับจมูกกับริมฝีปากส่งเสียงอู้อี้ก่อนจะหันมาทางฉันนิดหน่อยแล้วแบมือขอซองที่ยังมีหน้ากากเหลืออยู่ “เอามาให้หอมด้วย หอมก็ไม่ได้ใส่”

“อ่า... ไม่ต้อง ๆ” ฉันส่ายหน้า “เรามี”

ช่วงหลายเดือนมานี้ทั่วโลกเกิดโรคระบาด อีกทั้งฉันอาศัยอยู่เชียงใหม่มาก่อน ที่จังหวัดนั้นฝุ่นเยอะมาก การมีหน้ากากอนามัยจึงถือเป็นสิ่งสำคัญที่ขาดไม่ได้ ที่ฉันยังไม่ได้สวมตั้งแต่ตอนแรกเพราะรีบออกมาทักทายพวกเขาก็เท่านั้น

“มีก็ไปเอามาใส่” ด้วยเหตุนั้นนันท์จึงหันมาทักทายฉันเช่นกัน

ฉันพยักหน้ารับรู้ให้พวกเขาทั้งคู่และเปิดรถเข้าไปหยิบหน้ากากอนามัยของตนเองมาสวม ช่วงจังหวะนั้นก็ได้ยินนันท์กับดรีมเถียงกันอีก

“ทำไมนายไม่เคยพูดกับเพื่อนดี ๆ ซักคนเลยนะ”

“นี่ไม่ดีตรงไหน”

“ก็นายชอบทำหน้าเหมือนคิดจะฟาดหน้าคนอื่น”

“ไม่ได้ทำ”

ด้วยไม่คิดจะส่งเสียงหรือเคลื่อนไหวเพื่อทำลายบรรยากาศของพวกเขา หลังสวมหน้ากากอนามัยแล้วฉันจึงยืนอยู่วงนอกเพื่อรอให้พ่อกลับมาที่รถอย่างสงบ

ขึ้นชื่อว่า เคยเป็นรักแรกฉันเลยไม่คิดจะสร้างความคลางแคลงหรือลำบากใจให้พวกเขาสักเสี้ยวเดียว

อีกทั้งคำว่า เคยมันก็ตอกย้ำได้ดีว่าในตอนนี้ไม่ได้มีความรักอีกต่อไปแล้ว หลงเหลือแค่มิตรภาพที่ฉันอยากรักษาไว้ให้ดีที่สุดเท่านั้น

สำหรับความสัมพันธ์ของฉัน นันท์และดรีม...

จุดเริ่มต้นอาจเป็นตั้งแต่สมัยเด็ก พ่อแม่ฉันแยกทางกัน เมื่อก่อนนี้ฉันอยู่กับแม่ ถูกเลี้ยงดูด้วยเงิน และมักจะโดนเด็กรุ่นเดียวกันล้อว่าลูกไม่มีพ่อ มันทำให้ฉันกลายเป็นเด็กที่ไม่กล้าคบเพื่อนมากมายเท่าไหร่

นันท์เป็นเพื่อนในห้องเรียนของฉัน และเพราะรับรู้ว่าเพื่อนในห้องก็แอบล้อเขาเหมือนที่แอบล้อฉัน ดังนั้นเขาจึงเป็นเด็กผู้ชายคนเดียวที่ฉันกล้าคุยด้วย ฉันรับรู้ว่าเราเหมือนกัน เราต่างถูกเมินเฉย แปลกแยกจากเด็กคนอื่น โดนกดดันจากผู้ให้กำเนิดจนยากที่จะไว้ใจใคร

ชีวิตในวัยมหา'ลัย ฉันถูกเปลี่ยนมือผู้เลี้ยงดูจากแม่เป็นพ่อด้วยเหตุผลส่วนตัว ฉันเข้าเรียนที่เดียวกับนันท์และเรียนรู้ที่จะเข้าสังคมบ้าง ในที่สุดก็มีเพื่อนเพิ่ม อย่างน้อยในตอนนั้นฉันก็มี นันท์ และ ‘ใครอีกคน

ฉันเริ่มรู้สึกว่าตัวเองชอบนันท์ในช่วงนั้น แต่ก็ไม่เคยคิดจะแตะข้ามคำว่าเพื่อน ฉันพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้ห่วงใยเขามากเกินไป พยายามจะไม่ทำให้นันท์อึดอัด แต่ช่วงปีท้ายของวัยมหา'ลัย... ด้วยอารมณ์ที่อ่อนไหวมากเกินไป ฉันเผลอโพล่งขอให้นันท์เป็นแฟนกับฉัน 1 วันแทนของขวัญวันเกิด และนันท์ก็ตกลง

แต่ฉันรู้นั่นไม่ใช่ความรัก ฉันกำลังจะทำลายมิตรภาพระหว่างเราลงเพราะความวู่วาม

ในคืนนับถอยหลังเข้าวันเกิด ฉันตัดสินใจว่าล้มเลิกเรื่องที่ขอกับนันท์ แต่สุดท้ายแล้ว...

ฉันกลับไม่มีโอกาสได้พูดคำนั้น

คิดมาถึงตรงนี้ฉันก็ปวดหัวราวกับมีบางอย่างที่น่าคลื่นไส้ทะลุทะลวง จำต้องละทิ้งเรื่องราวที่ชวนสะอิดสะเอียนต่อจากนั้นทิ้ง

“หอมเป็นไร หน้าซีดเลย” ดรีมเข้ามาแตะแขนฉัน “เรียกก็ไม่ตอบ”

“น่าจะร้อน” นันท์ปรายตามองฉัน

“แต่ก็ร้อนจริง ๆ แหละ” ดรีมพยักหน้าเห็นด้วย

ฉันเงยหน้ายิ้มให้พวกเขาทั้งคู่ ไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่... ช่วงหนึ่งปีหลังจากที่ทุกอย่างจบลง ฉันเป็นผู้เป็นคนอีกครั้ง ได้รู้จักดรีมซึ่งเป็นผู้หญิงที่นันท์รัก ฉันได้รับความช่วยเหลือจากพวกเขาทั้งคู่ ได้รับรู้ว่าพวกเขารู้ความรู้สึกของฉัน

เพราะงั้นฉันจึงบอกพวกเขาว่าขอเวลาให้ฉันมูฟออน และพวกเขาก็มีเหตุผลมากพอที่จะยอมรับฉัน รอวันที่ฉันจัดการความรู้สึกตัวเองได้และพร้อมจะเป็นเพื่อนกับพวกเขาด้วยใจจริง

สำหรับผู้หญิงที่เคยโดนหักหลังอย่างเลือดเย็น รู้สึกแปลกแยกกับคนอื่นจนตอนนี้ไม่กล้ารับใครใหม่เข้ามาในชีวิตอย่างฉัน...

มันยากมากนะที่จะมีคนยื่นมือมาให้แล้วบอกว่า ไม่เป็นไรแล้ว

ฉันเลยอยากจะรักษาไว้ให้ดีที่สุด

เพราะตัวฉันในตอนนี้... ถ้าไม่มีพวกเขาสองคนก็ไม่มีใครอีกแล้ว

เพราะตัวฉันในตอนนี้... ไม่สามารถสูญเสียได้อีกต่อไป

“อ้าว มากันแล้วเหรอ”

ในตอนนั้นเอง เสียงทักทายของพ่อดังมาให้ได้ยิน เราสามคนมองไปตามเสียงก็เจอพ่อที่ถือกระป๋องกาแฟเดินตรงมาหา

ทั้งนันท์และดรีมสวัสดีพ่อฉันพร้อมกัน ส่วนพ่อเมื่อรับไหว้แล้วก็ถามไถ่ทักทายกันพ่อสังเขป ก่อนจะเดินไปเปิดหลังรถเพื่อขนข้าวของของฉันลงมา ฉันเลยก้าวเท้าเดินไปหาพ่อเพื่อจะช่วยยกกระเป๋า

“นันท์ นายไปช่วยพ่อขนของนะ” ดรีมเห็นแบบนั้นจึงหันไปพูดกับนันท์ “เดี๋ยวฉันจะพาหอมขึ้นไปดูห้องเอง”

“เดี๋ยวเรากับพ่อขนด้วยกันก็ได้” ฉันที่เพิ่งจะหยิบเป้มาสะพายหลังหันไปพูดกับดรีม

รู้สึกเกรงใจน่ะ พวกเขาสองคนช่วยเป็นธุระหาคอนโดทำเลดีที่ราคาค่าเช่าต่อเดือนไม่แพงจนเกินไปให้ ซ้ำยังมาช่วยจนถึงวินาทีที่ฉันจะย้ายเข้าห้องอีกต่างหาก

“ไม่เป็นไร มานี่เร็ว ๆ” ดรีมกวักมือเรียกฉัน ส่วนนันท์ที่รู้จักพ่อฉันดีอยู่แล้วก็เดินมาช่วยยกกระเป๋าลากที่มีทั้งหมดสามใบลงจากรถ

ฉันมองท่าทีของทุกคนไม่นานก็ตัดสินใจเดินไปหาดรีม นิ้วมือเรียวสวยและนุ่มนวลสอดเข้ามาคล้องแขนฉันเพื่อพาเข้าไปในบริเวณคอนโดทันที

เพราะฉันทำเอกสารเรื่องการเช่าผ่านออนไลน์เรียบร้อยโดยมีดรีมกับนันท์เป็นคนช่วย ในวันนี้ที่ดรีมมาหาก็เพื่อเอาคีย์การ์ดมาให้เพราะห้องนี้เป็นของพี่ชายเธอนั่นเอง

เราสองคนขึ้นลิฟต์ไปถึงชั้น 8 ของคอนโด พอออกมานอกลิฟต์ดรีมก็พาฉันเดินเลี้ยวซ้ายพร้อมคลำหาคีย์การ์ดสองใบจากในกระเป๋า

“ห้องของจริงสวยกว่าในรูปแน่นอน” ดรีมเดินอยู่เคียงข้างฉัน

“อื้อ” อาจเพราะปกติแล้วฉันไม่ใช่คนพูดเก่งเท่าไหร่ มาเจอคนที่มีพลังงานบวกล้นเหลืออย่างเธอจึงยังไม่ค่อยชินและมักจะพยักหน้าหรือยิ้มเป็นส่วนใหญ่

หอมโอเคมั้ย แถวนี้ครึกครื้นดีด้วย” ดรีมถามราวกับชวนคุย

ขอบคุณนะดรีม” ฉันพึมพำกับเธอ ส่วนเธอยิ้มกว้างอวดฟันขาว

นี่ไง ถึงแล้ว” ไม่นานดรีมก็บุ้ยหน้าไปยังห้องหมายเลข 802 ก่อนจะส่งคีย์การ์ดในมือให้ฉันพลางพูด “หอมลองเปิดดู”

เท่าที่สังเกตดู V-LUG คอนโดแบ่งเป็นห้องหมายเลขคู่อยู่ฝั่งขวา ห้องหมายเลขคี่อยู่ฝั่งซ้าย ฉันได้ห้องหมายเลข 802 เพราะงั้นห้องที่อยู่ติดกันจึงเป็นห้องหมายเลข 804 นั่นเอง

ไม่รู้คนที่พักข้างห้องจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง

ถ้าเป็นไปได้... ขอให้เพื่อนข้างห้องทั้งสองฝั่งและห้องที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเป็นผู้หญิงทีเถอะ

ฉันคิดในใจพลางใช้คีย์การ์ดเปิดประตูห้องของตนเอง

แกร๊ก !

ทว่าในขณะเดียวกัน ประตูห้องหมายเลข 804 ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ถูกเปิดจากคนด้านในด้วย

เสียงแปลกปลอมนี้ทำให้ทั้งฉันและดรีมชะงักทั้งคู่ เราต่างมองไปตามเสียงพร้อมกัน

เพื่อนข้างห้องเป็นผู้ชายงั้นเหรอ...

เขาคนนั้นสวมเสื้อยืดสีดำด้านใน ทับด้วยเชิ้ตยีนทรงแจ๊กเก็ตเล่นลาย Painting Art กางเกงยีนสีดำขาดเข่า เข็มขัดหัวทรงแบรนด์เนมและรองเท้าทรงสปอร์ต ในมือถือซองพลาสติกอยู่หนึ่งซอง

รูปร่างของเขาสูงโปร่งและดูมีกล้ามเนื้อหนั่นแน่น คิ้วเรียวสวยพาดเฉียงส่งผลให้ดวงตาเรียวรีกำลังพอดีดูดุดันขึ้น เส้นผมยาวกำลังดีสีดำขลับ จมูกโด่งเรียวได้รูปพอ ๆ กับริมฝีปากหยักบาง

สายตาของเขาคนนั้นหยุดอยู่ที่ฉัน การสบตาในช่วงสั้น ๆ ทำให้หัวใจฉันเต้นแรงนิดหน่อย สัมผัสได้ว่าเขาเป็นผู้ชายที่ให้ความรู้สึกสงบทว่ากลับซ่อนเร้นความเป็นอสูรร้ายอย่างเจือจาง

ฉันหลบตาเพื่อนข้างห้องที่มีเสน่ห์เหลือร้ายอย่างรวดเร็ว เตรียมผลักประตูเข้าไปในห้อง

“อ้าว ใหญ่” ทว่าดรีมที่แต่เดิมยืนข้างฉันกลับขยับเท้าเข้าไปหาผู้ชายคนนั้น ส่งผลให้ฉันยังละล้าละลังไม่ก้าวเท้าเข้าไปในห้องพร้อมหันไปมองอีกรอบ เห็นชัดเจนว่าดรีมที่ตัวสูงกว่าฉันไม่เท่าไหร่กำลังเงยหน้าคุยกับเขาคนนั้น “เป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน ไม่เห็นรู้มาก่อนเลยว่าใหญ่ก็อยู่ที่นี่ด้วย”

เขาเป็นเพื่อนดรีมนี่เอง บังเอิญจัง

“อืม” คนถูกเรียกว่า ใหญ่ละสายตาจากฉันแล้วขานรับดรีมสั้น ๆ



( 120 P E R. )

    ● ● ● ● ● ● ●
● T a l k ● 

22/3/2563 : มาแล้ว พ่อหนุ่มค่าตัวแพง ตอนต่อไปกี่คำ ให้ทาย ❤️❤️❤️

20/3/2563 : สวัสดีคนโหด ขนาดเพื่อนยังไม่อ่อนโยนนนนน 

17/3/2563 : ช่วงนี้งานหลายอย่างเข้ามา จะมาอัพให้ไวขึ้นนะคะ❤️ ❤️  

13/3/2563 : เจิมสสสสสสสสสสสส

❤️ ❤️ ❤️ 

กดแอดเฟบ >> คลิกที่นี่ <<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.556K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,319 ความคิดเห็น

  1. #8525 1988yongsi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 20:21
    ดีจ้าาาเพื่อนข้างห้อง
    #8,525
    0
  2. #6698 Airzaa1810 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:28
    สวัสดีคนข้างห้องงงงง
    #6,698
    0
  3. #6563 0984363270 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 15:47
    ดรีมเพื่อนเยอะอ่ะ55555555โลกส่วนตัวสูงงงง
    #6,563
    0
  4. #3251 gxily (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 04:17
    ติดตามเลย //คถพินันท์กับดรีมมม วนอ่านนันท์จองสองรอบแล้ววว
    #3,251
    0
  5. #2141 Batbatnambam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 03:01
    กรื๊ดดดดดีเนอะ
    #2,141
    0
  6. #2036 0938627400 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 19:39
    โอโหยย แจหะของชั้นนน มุกรอบมามาดนี้แปลกดีเหมือนกัน55555
    #2,036
    0
  7. #683 ammptrm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 00:15
    แค่คำว่าอืมของพี่ใหญ่ก็คือความหล่อพุ่งออกมาด้วยแล้ว5555
    สู้ๆค่ะไรท์
    #683
    0
  8. #595 Amineen27 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 21:20
    อืม โอเคใหญ่โอเค้
    #595
    0
  9. #338 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 19:38
    อืมมมมมมมจ้าพ่อคุนนนน
    #338
    0
  10. #292 Fang_ju (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 03:25
    อืม จ่ะๆๆ555 1 บท
    #292
    0
  11. #291 Fang_ju (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 03:25
    อืม จ่ะๆๆ555 1 บท
    #291
    0
  12. #290 Fang_ju (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 03:25
    อืม จ่ะๆๆ555 1 บท
    #290
    0
  13. #289 chomjun82 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 21:25

    จ่ายยี่สิบให้พี่ใหญ่พูดมากกว่าอือ

    #289
    0
  14. #287 Naenn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 20:18
    พ่อเซเลป จ้าาาา
    #287
    0
  15. #286 clever_my (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 12:37
    รอค่าาาาา
    #286
    0
  16. #285 bm kingdom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 10:41
    อุ่ยใหญ่......อะไรใหญ่.....รอค่ะไรท์
    #285
    0
  17. #284 YuiVipavan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 09:53
    ใหญ่เดี๋ยวป้าให้ค่าขนมเพิ่ม นุ้งจะมาพูด 2 คำแล้วไปเลยไม่ได้นะลูก นุ้งเป็นพระเอกน้าาาาา
    #284
    0
  18. #283 kitten2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 09:05
    ค่าตัวยังกะทองคำนะพ่อหนุ่ม
    #283
    0
  19. #282 valane20wawa43 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 07:57
    แค่ อืม ก็ทำเราใจสั่นได้ 5555
    #282
    0
  20. #281 Dew_daea (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 07:53

    หืมมมมมมม
    #281
    0
  21. #280 0965535697 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 07:18
    รอค่าาา
    #280
    0
  22. #279 giftgg29 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 06:48
    พี่จะค่าตัวแพงไปแล้ววว
    #279
    0
  23. #278 Momo_xm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 04:59
    รอมากๆเลยค่ะ
    #278
    0
  24. #277 natsineee2560 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 04:56
    ผข.ของไรทแต่ละคนไม่อ่อนโยนเลยมีพี่นัมเจาคนเดียวน่าร้ากก
    #277
    0
  25. #276 mojimny_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 03:47
    รอค้าบบบข
    #276
    0