[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 5 : ตกครั้งที่ ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,169 ครั้ง
    5 ก.ค. 62

 

ตกครั้งที่ ๔

  


           ในขณะที่ผมกำลังดีใจที่เขาไม่ไล่ผมออกไปจากบ้าน ผมตบอกร่างทิพย์ของตัวเองเพื่อเรียกความมั่นใจ เขาไม่ได้น่ากลัวหรอก ก็...ก็แค่ไม่คุ้นเคย คนไม่คุ้นเคย จะมองว่าอีกฝ่ายกลัวก็ไม่แปลก นี่ผมไม่ได้ปอดแหกแล้วแก้ตัวนะ



            “อาบน้ำบ้างหรือเปล่า?” จู่ๆ ตรัยคุณก็ถามขึ้น เขาขมวดคิ้วมุ่นมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า



            “ต้องอาบด้วยเหรอครับ”



            “ซกมก”



            อะไรอ่ะ ผมก็ไม่ได้ตัวเหม็นนะ ผมดมกลิ่นตัวเอง เนี่ย ร่างทิพย์ของผมหอมจะตายไป ไม่มีกลิ่นซะหน่อย “ผมตัวหอมนะ” ผมยื่นแขนให้เขาดมพิสูจน์ ผมไม่ได้โกหกจริงๆ



            ตรัยคุณเบ้ปาก เขาหิ้วคอเสื้อผมเหมือนรังเกียจที่จะจับ พาขึ้นไปด้านบน เข้าไปในห้องใหญ่ ทิ้งผมไว้ในห้องที่เรียกว่า...ห้องน้ำ



            “รีบอาบ” พูดแล้วเขาก็ปิดประตู



            น่อว...ชาวนรกภูมิเขาไม่อาบน้ำกันหรอก ร่างวิญญาณเจ้าพนักงานและร่างทิพย์ไม่มีกลิ่นซะหน่อย ไม่งั้นเทวดาบนสวรรค์ก็อาบน้ำแล้วสิ พวกเราน่ะต่างจากมนุษย์และชาวหิมพานต์ตรงนี้



            ผมเปิดประตูออกมา “เครื่องตรงฝักบัว ใช้ยังไงเหรอครับ”



            ตรัยคุณเขาเงยหน้ามองเพดาน เหมือนจะกลอกตาด้วย เขาเดินมาในห้องน้ำอีกครั้ง



            “จะอาบจากฝักบัวหรือแช่ในอ่าง”



            ผมมองอ่างที่เขาว่า พาลนึกถึงกระทะทองแดงขึ้นมา “ฝักบัวดีกว่าครับ”



            “ไม่อาบน้ำหลายวัน แช่อ่างเถอะ”



            อ้าว แล้วให้ผมเลือกทำไมตั้งแต่แรก เผด็จการนี่นา



            ตรัยคุณเอื้อมมือเปิดก๊อกสองก๊อก อธิบายว่าเป็นน้ำเย็นและน้ำร้อน จากนั้นก็ไปที่เครื่องตรงฝักบัว บอกว่าเป็นเครื่องทำน้ำอุ่น ถ้าอยากอาบน้ำอุ่นก็กดเปิดปุ่มทางซ้ายด้วย



            มือเขา...ใหญ่และเรียวดีจัง



            ผมเอามือจุ่มอ่างขนาดใหญ่ น้ำกำลังอุ่นพอเหมาะ เท่าที่เคยดูละครมา ผมต้องถอดเสื้อผ้าลงไปแช่ในนี้ ละครก็แปลกเนอะ ไม่ยอมบอกวิธีเปิดน้ำอ่างหรือฝักบัวให้ ตัดฉับเข้าไปเห็นแต่ตัวเอกยืนอาบ มีสายน้ำเป็นแบล็กกราวน์แล้ว



            แต่จะโทษละครก็ไม่ได้หรอกครับ บางทีผมอาจดูไม่จบหรือกรอบ่อยจนข้อมูลที่ควรรู้หายไปเอง กว่าจะหาเวลาว่างดูได้ไม่ง่ายนะครับ ก็ต้องรีบดูแหละ



            แช่น้ำอุ่นนี่รู้สึกดีแฮะ เหมือนความเมื่อยทั้งหลายถูกบรรเทา ผมเงยหน้ามองตรัยคุณ เขามองผมด้วยสายตาแปลกๆ



            “มีอะไรเหรอครับ”



            “นม...ชมพูดีนะ”



            “อ๋อ ผมเพิ่งใช้ร่างทิพย์นี้ครับ นานๆ ไปก็คงสีน้ำตาลเหมือนพวกรุ่นพี่นั่นแหละ แต่จะว่าไปอีกร่างของผมก็นมสีนี้นะ” ผมนึกถึงร่างยมทูตฝึกหัดของตัวเอง นมผมก็สีนี้แหละ ส่วนนานไปสีนมจะเป็นสีน้ำตาลไหม ผมว่าคงเป็นแหละ พวกรุ่นพี่ยมบาลส่วนมากก็นมสีน้ำตาลกันทั้งนั้น



            “คุณชอบเหรอ” จ้องตาวาวเลยอ่ะ อิจฉาผมล่ะสิ ของใหม่ก็งี้แหละ



            “อืม...ชอบ”



            “ถ้าคุณเป็นคนดี พอตายไปขึ้นสวรรค์ นมของร่างคุณก็จะสีนี้แหละ”



            ตรัยคุณเหมือนอารมณ์เสีย เขาเดินออกไปจากห้องน้ำ ผมพูดอะไรผิดไปเหรอ...



            เสื้อผ้าที่ตรัยคุณให้ผมมา เป็นกางเกงสีฟ้ายาวเลยเข่าเล็กน้อย กับเสื้อกล้ามสีดำหลวมโพรกที่ก้มครั้งหนึ่งเห็นไปถึงสะดือ นอกจากนั้นยังมีรอยขาดอีกด้วย



            ผมก็ไม่อยากติหรอกนะ “เสื้อมันขาดอ่ะครับ”



            “ถ้าฟานได้ยินว่าเสื้อแฟชั่นของมันคือเสื้อขาด นายโดนเตะแน่”



            ก็มันขาดจริงๆ นี่นา เป็นรูแหว่งช่วงอกตั้งเยอะ มนุษย์นี่ยังไงกัน ทำไมไม่รับฟังความจริง ผมยู่ปาก โอเค ไม่พูดแล้วก็ได้



            ผมไม่ได้กลัวเขานะ แค่รู้จักเกรงใจเจ้าบ้าน



            “คิดว่ามันโป๊หรือไง”



            ผมส่ายหน้า “ก็ไม่เท่าไหร่ครับ ตอนทำงานผมไม่ได้ใส่เสื้อด้วยซ้ำ” ผมใส่แค่โจงกระเบนแดงมีเข็มขัดรัด ท่อนบนสวมสังวาลย์สองสายคาดกันเท่านั้นเอง



            “อ้อ เด็กขาย”



            “ขายอะไรเหรอครับ”



            ตรัยคุณไม่ตอบ เขาแค่ยกยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มร้ายๆ ยังไงไม่รู้แฮะ ผมเพิ่งรู้สึกว่าเขาพอรับมือได้ก็ต้องระแวงอีกแล้ว



            ผ่านไปอีกพักใหญ่ ผมสำรวจห้องนอนจนทั่ว ส่วนตรัยคุณเขานั่งอ่านหนังสือตรงโต๊ะทำงาน เป็นหนังสือภาษาอังกฤษด้วยแหละ เก่งจัง สีหน้าราบเรียบบวกกับแววตาว่างเปล่ายามจดจ้อง เขาดูดีมาก ดูดีเอามากๆ



            “ทำไมดวงตาคุณถึงเป็นสีเทา”



            “ลูกเสี้ยว”



            “ยังไงเหรอครับ”



            “ปู่เป็นคนรัสเซีย”



            ผมพยักหน้าหงึกหงัก “ตาคุณสวยมาก” ถึงจะคมดุก็เถอะ “แล้วอ่านอะไรอยู่เหรอครับ”



            “แปลเป็นไทยว่า ฆ่ายังไงให้รอดคุก”



            ผมนับนิ้ว แย่ง...ไม่แย่ง ตกท้ายที่คำว่าแย่งจึงกระโจนเข้าไปแย่งหนังสือเล่มนั้นออกจากมือเขา “อย่าอ่านเลยครับ” ไม่ดีๆ หนังสืออันตรายชัดๆ ผมเอาไปเก็บบนชั้นหนังสือแล้วพยายามเลือกเล่มที่มันดีกว่านี้มา ที่เป็นภาษาอังกฤษผมก็แปลไม่ออก ที่เป็นภาษาไทยก็เป็นจิตวิทยาและกฎหมายทั้งนั้น



            นั่นไง เล่มนั้นดูอันตรายน้อยที่สุด แต่อยู่สูงไปนิด ฮึบ!



            ขณะที่ผมพยายามเขย่งขึ้นไปหยิบ ตรัยคุณก็เดินมาซ้อนด้านหลังผม เขาหยิบลงมาอย่างง่ายดาย ผมหัวเราะแห้งๆ ให้กับความสูงของตัวเอง ซึ่งเป็นความสูงเดียวกับร่างยมทูตของผมนั่นแหละ หน้าตารูปร่างก็ด้วย



            “รู้ไหมข้างในคืออะไร” เสียงทุ้มต่ำกระซิบถาม ลมหายใจร้อนผ่าวพ่นรดซอกคอผม



            “ไม่รู้ครับ” ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยปกสีน้ำตาล ไม่เขียนอะไรสักอย่าง



            “รายชื่อคนที่ทำธุรกิจกับฉัน”



            “อ้อ งั้นอ่านเล่มนี้ดีไหมครับ” ผมหยิบอีกเล่มที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับการฝึกสมองให้แทน



            “ไม่อยากรู้เหรอว่าในนี้มีชื่อใครบ้าง”



            “ไม่ครับ ผมแค่ไม่อยากให้คุณอ่านหนังสืออันตรายเท่านั้นเอง”



            ตรัยคุณหยิบหนังสือเล่มนั้นและเล่มในมือผมเก็บไว้ที่เดิม “ฉันไม่อยากอ่านแล้ว”



            “งั้นดูหนังไหมครับ”



            “ไม่ล่ะ ฉันจะออกไปข้างนอก”



            “ผมไปด้วยได้ไหม”



            “เพื่ออะไร”



            “ผมบอกแล้วไงว่าผมต้องติดตามคุณ เพื่อให้คุณเป็นคนดี”



            “งั้น...ฉันพานายไปเที่ยว ซื้อของดีไหม”



            ผมพยักหน้า ไปเที่ยวและซื้อของไม่เป็นบาป



            ตรัยคุณพาผมมาที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่ผมเคยนึกอยากมาตอนเห็นโฆษณา เขาพาผมเข้าไปในร้านเสื้อผ้าแบรนด์หนึ่ง ผมดูราคาแล้วส่ายหน้า



            แพงโคตร...



            “ผมว่าไปซื้อข้างนอกดีกว่า” ผมไม่ได้พกเงินมาเยอะขนาดนั้น เสื้อตัวหนึ่งราคาเท่ารายได้ครึ่งเดือนผมเลยนะ นรกภูมิยิ่งให้เงินเดือนน้อยอยู่



            “ไม่อยากได้หรือไง”



            “มันแพงไปครับ ตัวละร้อยสองร้อยดีกว่า” อย่างชุดสูทของผม ผมกลั้นใจซื้อตั้งสามพันแน่ะ แพงที่สุดแล้วเท่าที่เคยซื้อ



            “นายอยากได้อะไรจากฉันกันแน่”



            ผมมองตรัยคุณงงๆ ผมอยากได้อะไรจากเขาเหรอ? ไม่มีนี่นา ผมแค่มาเพื่อชี้ทางไปสวรรค์ให้เขาเท่านั้นเอง



            ระหว่างที่เรามองตากัน ตรัยคุณก็รับโทรศัพท์ เขาพูดแค่ว่าอืมแล้ววางสายไป



            “แปลกนะ นายเข้าบ้านฉันวันแรก ตำรวจมีหมายค้นบ้านมาซะงั้น”



            “หมายค้นบ้านคืออะไรเหรอครับ ทำไมตำรวจต้องค้น”



            ตรัยคุณกระซิบข้างหูผมด้วยน้ำเสียงอันตราย “เลิกเล่นได้แล้ว”       



            ว่าแต่...เขาจะลากผมไปไหน



            ตรัยคุณขับรถออกจากตัวเมือง ออกมาไกลเรื่อยๆ จนสองข้างทางเป็นป่า พอเขาจอดรถผมก็เดินออกมา เห็นตึกแบบสำนักงานสีขาว มีรถหลายคันจอดอยู่



            ตรัยคุณดึงแขนผมเข้าไปด้วย เจ็บจัง แต่ผมไม่กล้าร้องเพราะท่าทางของเขาน่ากลัวมาก



            ด้านในมีคนกลุ่มใหญ่อยู่ หน้าตาแต่ละคนไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่นัก ตรัยคุณเดินไปหาพวกเขา ไม่รู้ว่าพวกเขากระซิบอะไรกับตรัยคุณบ้าง ผมเห็นแต่ตรัยคุณสวมถุงมือหนังสีดำ



            ร่างใครบางคนถูกโยนเข้ามาด้านใน บนศีรษะมีผ้าสีดำพันไว้ มีคนหนึ่งดึงผ้าออก สภาพหน้าตาเขาย่ำแย่มาก หลับตาดูยังรู้ว่าโดนทำร้ายมา



            “บอกกูหน่อยสิ เด็กนั่น...คนของพวกมึงหรือเปล่า”



            “กูไม่บอก!



            “ถ้าบอก มึงอาจจะรอดก็ได้นะ”



            ผมดูข้อความจากไลน์กลุ่ม มีแจ้งเข้ามาว่างานเก็บวิญญาณด่วน พิกัดตรงที่ผมอยู่พอดี อ้าว รูปร่างหน้าตาดวงวิญญาณเป็นคนเดียวกับคนที่ถูกทำร้ายเลยนี่นา



            เขาจะตาย อายุขัยของเขาสิ้นในวันนี้



            “ใช่ มันเป็นคนของพวกกู”



            ระดับบาปเพิ่มขึ้นมา เขากำลังพูดโกหก



            อะไรน่ะ ปืน ลำกล้องเก็บเสียง ผมรู้ ผมดูซีรี่ส์แนวอาชญากรรมมา ทำไมตรัยคุณถือของอันตรายแบบนั้น ผมรีบเก็บแท็ปเล็ตแล้วเข้าไปแย่งปืนออกจากมือเขา



            “คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ” ผมไม่ยอมหรอก เรื่องอะไรจะให้เป้าหมายทำบาปล่ะ ต่อหน้าผมแท้ๆ ด้วย ถ้าผมยังปล่อยผ่านก็ไม่ต้องทำแล้วงานนี้



            ‘คืนเคสโดนปรับเป็นวิญญาณหนึ่งพันห้าร้อยดวงเป็นแรงผลักดันให้ผมใจกล้าอย่างไม่น่าเชื่อ



            ตรัยคุณมองผมอย่างเย็นชา “เพราะอะไร”



            “ถ้าคุณทำร้ายคน นั่นเป็นบาป คุณจะชดใช้กรรมที่นรกนะครับ”



            “ฉันก็ไม่ได้อยากขึ้นสวรรค์



            “แต่ผมถูกส่งมาให้ชี้ทางคุณไปสวรรค์”



            “สวรรค์ไปไม่ยากหรอก”



            “ไม่จริงครับ! ยากจะตาย” ถ้าไปง่ายวิญญาณบาปคงไม่ล้นนรกภูมิขนาดนี้หรอก เขาไม่รู้เหรอว่าพวกผมทำงานหนักมากเพราะเรื่องนี้



            “อยากลองไปไหมล่ะ”



            “คุณรู้วิธีไปเหรอครับ”



            รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมผุดบนใบหน้าหล่อเหลา “ชั้น7เลยล่ะ



            ผมค่อนข้างมั่นใจว่าสวรรค์ไม่มีชั้นที่เจ็ด บนสวรรค์มีแค่จาตุมหาราชิกา ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิมมานรดี  ปรนิมมิตวสวัตดี เหนือขึ้นไปคือภพของพรหม



            เนี่ย แค่ข้อมูลสวรรค์ตรัยคุณยังรู้ไม่จริงเลย ยังมีหน้ามาพูดอีกว่าไปไม่ยาก



            จู่ๆ ผมก็ถูกเหวี่ยงไปกองอยู่ข้างๆ กับว่าที่ดวงวิญญาณ



            “กูยกให้”



            ยกอะไร? ตรัยคุณหมายถึงยกผมให้คนที่อยู่รอบๆ นี่เหรอ ยังไม่ทันที่ผมจะได้อ้าปากพูดอะไร ตรัยคุณก็หันหลังจะเดินออกไป เขาโกรธอะไรผมเหรอ



            ผมทำอะไรให้เขาไม่พอใจ?


 

……………………………….

น้องทำตัวน่าสงสัยมากสำหรับพี่ตรัย

จะมาสืบอะไรหรือเปล่า ทำไมมือแม่นไปจับถูกหนังสือต้องห้าม

หรือเป็นแค่เด็กขายแต่ทำไมไม่อยากได้อะไร

พฤติกรรมประหลาดเอามากๆ ส่วนน้องก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเขา

เขาจะยิงคนก็ดันไปห้ามทำให้คิดว่าเป็นพวกเดียวกันอีก

พี่เขาจะทำอะไรรุนแรงกับน้องหรือเปล่านะ

ยกให้จริงหรือแค่ขู่ให้น้องกลัวจนพูดความจริงออกมา ><

 

ปล. ว่าด้วยเจ้าพนักงานในปรโลก คือผู้ที่ทำบุญและบาปมาเท่าๆกัน

ยมบาลจะทำงานในนรก 15 วัน และเสวยสุขบนสวรรค์ 15 วัน

ในนิยายหย่งจึงมียมทูตมารองรับว่างานมีมากมายจริงๆ

ส่วนยมทูตมาจากไหน ในนิยายหย่งใช้เคสเด็กที่ตายในอายุ0-1ปี ไม่มีบาปบุญค่ะ

ดังนั้นน้องซื่อจริงๆค่ะ น้องนนท์คนคิ้วท์ของเราเป็นวิญญาณเด็กที่ตายตั้งแต่เกิด

 

ปลล. มารัวๆ เพราะนี่คือตอนสุดท้ายที่มีในสต็อก ฮ่า

หย่งจะหายหัวไปเขียนสักพักใหญ่ๆ นะคะ


ขอคอมเม้นท์เพื่อเติมไฟในการเขียนหน่อยนะฮับ (´・ω・`)


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.169K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,298 ความคิดเห็น

  1. #22230 yueduyuehao (@yueduyuehao) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 05:19
    คิดดีไม่ได้เลยอะหบังจากนี้น้องจะเจออะไรบ้าง5555
    #22,230
    0
  2. #22197 Famoo69 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 10:35

    ตรัยคุณณณณณ
    จะทิ้งน้องไว้อย่างนี้ไม่ได้นะ
    น้องไม่ผิด กลับมาก่อนนนนน

    #22,197
    0
  3. #22180 Masxy (@Masxy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 15:19
    ok. เราเข้าใจที่มาที่ไปน้องแล้ว
    #22,180
    0
  4. #22116 เจนโล่ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 00:24

    น้องนนนนนนนนนนท์ เห้ยยย จะทำไรน้องห๊า ไอตรัยมาเคลียร์ก่อน เห้ย!!!

    #22,116
    0
  5. #22067 Present (@hiiro-kwan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:39
    โอ้ยน้อง โดนยำเละแน่
    #22,067
    0
  6. #21885 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 19:58
    ไม่รู้ฐานะของกันและกันน
    #21,885
    0
  7. #21523 14:03 (@pinkheavenpinku) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 22:41
    น้องซื่อมากก ตรัยยอมให้เข้าใกล้ตัวก็แปลกแล้วนะ นึกว่าจะจับแล้วส่งไปให้ลูกน้องเค้นเสียอีก
    #21,523
    0
  8. #21503 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 19:22
    น้องจะรอดมั้ย ลู้กกกกก ใจแป้วๆ
    #21,503
    0
  9. #20550 Angzaa (@Angzaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 22:00
    น้องงงงง
    #20,550
    0
  10. #18902 kallmelnwz (@kallmelnwz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:11
    ชั้นปวดหัวกับความซื่อของลูก
    #18,902
    0
  11. #18847 PaPa9 (@PaPa9) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 00:21
    เออจ้ายกน้องให้คนอื่นแล้วเนาะอย่าให้รู้นะว่ากลับมาเอาน้องคืน
    #18,847
    0
  12. #14874 Hitomi Ooy (@lmoshil) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 10:47
    จริงที่สุด ทำตัวน่าสงสัย แถมพูดแต่ละอย่างชวนเข้าใจผิดไปอีก ซื่อมากน้องยมมมมมม
    #14,874
    0
  13. #14556 เอเมอร์ลิน (@Aon--Aon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 11:59
    อย่าทำร้ายน้อง!!!!!!!
    #14,556
    0
  14. #14168 JusOH (@JusCake) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 18:31
    เอ้า555
    #14,168
    0
  15. #14147 พู่_กัน (@namoon2) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:23
    โอ๊ยน้องลูก เอ็นดูวว ไม่ไหวแล้วววว
    #14,147
    0
  16. #13135 NoeynoeyEiei (@NoeynoeyEiei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 16:41
    ฮือออ อย่าทำรู้กชั้นนนน
    #13,135
    0
  17. #12009 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 02:17
    //จับไหล่เขย่าๆๆ น้องง เอ็งต้องรอดนะ!
    #12,009
    0
  18. #11994 Choco'l Pis (@nekoy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 00:43
    ม้ายยย อย่าทำน้องงงงงงงง;;;-;;;
    #11,994
    0
  19. #11886 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 16:44
    อย่าทำน้อนนน
    #11,886
    0
  20. #11445 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 07:15
    ง้ากกกกก น้องนนนนนนท์ น้องเปงแค่เด่กตาดำๆ ไม่รู้เรื่องราวอะไร อย่าทำนว้องงงงงง
    #11,445
    0
  21. #11441 Lalaland332221 (@Lalaland332221) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 07:07
    พี่ตรัยยยยย
    #11,441
    0
  22. #11405 chaaimmeme (@chaaimmeme) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 19:33
    น้องน่ารักมาก
    #11,405
    0
  23. #11395 HoniiMonzy (@HoniiMonzy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 18:52
    น้องยมของแม่ น้องจะใสซื่อแบบนี้ตลอดไปไม่ได้นะ
    #11,395
    0
  24. #10178 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 18:06
    โอ๊ยยย ห่วงน้องงง
    #10,178
    0
  25. #10176 starnorth (@starnorth) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 17:31
    จุดนี้คือเอ็นดูน้องมาก
    #10,176
    0