[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 42 : ตกครั้งที่ ๔๐

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,929
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,750 ครั้ง
    12 ธ.ค. 62


ตกครั้งที่ ๔๐

 


           ผมยังคงนอนบนเตียงต่อไป ไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อไปดี ที่สำคัญผมจะมองหน้าตรัยคุณยังไงโดยไม่คิดถึงเรื่องเมื่อคืน ช่างเป็นช่วงเวลาที่ทำใจลำบากสำหรับผมเหลือเกิน แค่คิดเรื่องเมื่อคืนแวบเดียว ผมก็ใบหน้าร้อนผ่าวไปหมด



            ฮือออออ ผมอยากระเบิดตัวเอง



            “อ้วน ตื่นแล้วก็ลุก หรือจะเอาอีกรอบ”



            ผมขยุ้มผ้ามาห่อตัวอย่างรวดเร็ว ตรัยคุณที่ลุกขึ้นนั่งยีศีรษะตัวเองเบาๆ อ้าปากหาวนิดๆ ผมเริ่มอยากถามหาความยุติธรรมจากโลกใบนี้เหลือเกินว่า อะไรทำให้คนเพิ่งตื่นนอนถึงดูดีทุกท่วงท่าขนาดนี้ นี่ขนาดแก้ผ้าอยู่นะ



            “ไม่เอาครับ”



            “รีบแต่งตัว เดี๋ยวต้องออกไปกินข้าวเช้า” ตรัยคุณเดินโทงเทงไปทางห้องน้ำ ไม่...ผมไม่เห็นอะไรที่แกว่งตรงกลางร่างเขาทั้งนั้น



            ผมไม่เห็นจริงๆ นะ ฮืออออออออ



            ผมรีบคว้าเสื้อคลุม จะเดินไปที่ห้องน้ำของอีกห้อง อูยยย ปวดเมื่อยไปทั้งตัว จะว่าไปผมก็แปลกใจนะครับที่วังของเทพมีห้องน้ำด้วย ปกติพวกเทพจะไม่มีของเสีย แต่ผมก็เดาอีกแหละว่าน่าจะเป็นเพราะความเคยชินของตรัยคุณ เขาชอบอาบน้ำมาก



            ส่วนท้าววิรุฬหกก็คงเพราะมีไว้ประดับบารมี



            หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมก็แอบมองที่กำแพง พบว่าที่ห้องโถงนั้นมีท้าววิรุฬหกกับตรัยคุณนั่งอยู่แล้ว มีอาหารวางไว้อีกชุด ไม่รู้ว่าเป็นของผมหรือเปล่า



            “เชิญครับท่านกฤตานนท์” ท่านเทวาจิตติร้องเรียกผม ทำให้ผมที่แอบมองอยู่ต้องเดินออกมา



            ผมนั่งลงที่เก้าอี้ ท่านเทวาจิตติตักข้าวต้มให้ผมชามใหญ่ จากนั้นถอยไปยืนรอรับใช้ท้าววิรุฬหก ผมก้มหน้ากินเงียบๆ แต่ไม่รู้ทำไมเวลาผมเงยหน้าขึ้นมา ผมมักพบว่าท้าววิรุฬหกมองผมอยู่ด้วยสายตามีลับลมคมใน



            ผมไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ



            หรือว่าเรื่องเมื่อคืน....



            “เราดีใจมากที่ตื่นมามีคนร่วมวงกินข้าวด้วย เฮ้อ ที่ผ่านมาต้องบังคับธาดามากินด้วยประจำ เขาก็มาบ้าง ไม่มาบ้าง”



            “ท่านท้าวไม่เสกเพื่อนร่วมโต๊ะหลายๆ คน”



            “เหมือนกันที่ไหนเล่าอินทัช ช่างเถอะๆ พูดไปเธอก็ไม่เข้าใจความเหงาของเราหรอก” ท้าววิรุฬหกโบกไม้โบกมือ “ว่าแต่ไปไหนต่อหรือเปล่า”



            “ผมว่าจะพานนท์ไปตลาดแลกเปลี่ยน”



            “น่าน้อยใจนะ ทั้งเธอทั้งธาดา พอมีเมียแล้วก็ไม่ให้ความสำคัญกับเราอีก ใช่สิ เรามันแค่คนนอก ไม่ใช่คนนอนร่วมเตียงด้วย”



            “ถ้าท่านท้าวเหงาก็เรียกหมอนั่นมาหา”



            “เขาว่าง่ายก็ดีสิ แต่ก็นั่นแหละ เสน่ห์ของธาดาคือความกบฏ”



            ผมว่าท้าววิรุฬหกน่าจะมีความมาโซนิดๆ แบบชอบถูกทำร้ายจิตใจแล้วรำพันกับตัวเอง แต่ถามว่าถือสาไหม จากที่ฟังดู...ผมว่าไม่



            ทำไมนะ ทำไม ทำไมผมถึงเคยได้ยินข่าวลือมาว่า สมัยท้าววิรุฬหกเป็นท้าวยมราช ท่านเข้มงวดและน่ากลัวมาก หรือข่าวลือจะเป็นเรื่องโกหก



            จู่ๆ ท้าววิรุฬหกก็ประสานมือไว้ใต้คาง มองผมด้วยใบหน้ายิ้มๆ แต่เป็นรอยยิ้มที่บอกไม่ถูกว่าดีหรือร้าย “เรายังมีเรื่องอีกมากที่พวกเธอไม่รู้ อย่าคาดเดาเกี่ยวกับเราเลย”



            ท้าวท่านรู้ว่าผมคิดอะไร?



            “อยู่ต่อหน้าเรา คิดให้น้อยแบบชีวันธรจะฉลาดกว่านะ ทำเหมือนคนไม่พกสมองมาจะดีที่สุด เราเองก็ไม่อยากทำให้เธอกลัว”



            ตรัยคุณพึมพำอะไรบางอย่าง จากนั้นเป่ามนตร์บางอย่างมาตรงหน้าผม



            “คิดไปเถอะ อ่านไม่ออกแล้วล่ะ”



            ท้าววิรุฬหกเบ้ปาก กลอกตาไปมา ปากก็บ่นเสียงดัง “ศิษย์ล้างครู เด็กทรพี! ไปจิตติ เราไม่อยู่ที่นี่แล้ว เราช้ำใจ!



            ผมมองท้าววิรุฬหกที่เดินงอนออกไป “ไม่ตามไปง้อเหรอครับ”



            ตรัยคุณส่ายหน้า “กินอิ่มแล้ว หาเรื่องหนีหนี้มากกว่า เห็นจิตติบอกว่าตอนสายๆ ท้าวธตรฐจะส่งเทวารับใช้มาทวงพนันสกา”



            ผม...ไม่เข้าใจความเป็นท้าววิรุฬหกจริงๆ


............................................................



            ตลาดแลกเปลี่ยนของชาวหิมพานต์นั้นอลังการกว่าที่ผมเคยคิดเอาไว้มาก ยิ่งใหญ่กว่าถนนคนเดินหรือไนท์มาร์เก็ตของมนุษย์เสียอีก ผมเดาว่าความกว้างใหญ่ของตลาดนี้น่าจะกินพื้นที่มากกว่าห้าสิบกิโล มีชาวหิมพานต์แทบทุกเผ่าเดินขวักไขว่



            “จะซื้ออะไรเหรอครับ”    



            “หืม”



            “ผมถามว่าจะซื้ออะไรเหรอครับ” ข้าวของแปลกๆ เต็มไปหมด บางอย่างผมยังไม่รู้เลยว่าเอามาขายทำไม เกล็ดปลาติมิงคละอะไรแบบนี้ ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าใครจะอยากซื้อ ที่สำคัญกว่านั้นคือคนขายไปเอามาได้ยังไง นั่นคือหนึ่งในปลาที่หนุนจักรวาลอยู่เชียวนะครับ



            “ไม่ได้มาซื้อของ”



            “อ้าว”



            “พาเมียมาอวดต่างหาก”



            แก้มของผมร้อนฉ่าไปหมด แอบหยิกตรัยคุณเบาๆ ดูพูดเข้า พูดอะไรก็ไม่รู้ บ้าจริงๆ เป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน



            เขินอ่ะ ฮือออออ ผมเขินมากเลย



            “ของที่โลกมนุษย์ก็มีขาย” ตรัยคุณชี้ให้ผมดู เขายืนมองอยู่นานมาก ผมว่าเขายังคงคิดถึงตัวเองเมื่อตอนเป็นมนุษย์มากแน่ๆ



            “คิดอะไรอยู่เหรอครับ”



            “เรื่องกระทะที่นรกภูมิ” ตรัยคุณตอบเสียงราบเรียบ “เงินนำความร้อนได้ดีกว่าทองแดง น่าจะต้มสัตว์นรกได้ร้อนกว่า”



            ผมพูดอะไรไม่ออก...



            ขนาดกระทะทองแดง สัตว์นรกหรือวิญญาณบาปยังกรีดร้องโหยหวน ตายแล้วตายอีก ตายก็เกิดใหม่ในนั้นจนกว่าจะสิ้นเวรสิ้นกรรม ถ้าเปลี่ยนเป็นกระทะเงินขึ้นมา ผมแทบไม่อยากคิดภาพ



            “เอาไว้มีงบมากพอ ค่อยพิจารณาเรื่องนี้แล้วกัน”



            ผมแอบโล่งใจไม่ได้ ใครที่คิดว่าอนาคตตัวเองจะตกนรกหรือต้องลงนรกขุมที่เกี่ยวกับกระทะทองแดง ขอเตือนว่าให้รีบมาหรือรีบทำบุญให้มากๆ นะครับ ก่อนที่ภาชนะจะถูกเปลี่ยน ดูท่าตรัยคุณน่าจะเอาจริง เพียงแค่รอเวลาเหมาะสมอยู่มากกว่า



            “โอ้ ท่านท้าวยมราชมาแล้ว ของที่ฝากกระผมซื้อ เรียบร้อยแล้วนะขอรับ” พ่อค้าที่ตัวเป็นนก ศีรษะเสือ ผิวกายสีเหลืองคล้ายเสือโคร่งเอ่ยยิ้มๆ เขารีบเอาของที่ซ่อนอยู่ในกล่องออกมาให้ตรัยคุณ



            ผมพยายามนึกอยู่ว่าพ่อค้าเป็นเผ่าพันธุ์ไหน ตรัยคุณก็รับถุงและจูงมือผมเดินไปเรื่อยๆ อ้อ เสือปีก เผ่าพันธุ์นี้นี่เอง



            “ซื้ออะไรเหรอครับ”



            “ความลับ”



            ผมกับตรัยคุณเดินชมตลาดแลกเปลี่ยนอยู่สามสี่ชั่วโมง ตรัยคุณเองก็ถามผมอยู่ว่าจะเอาอะไรไหม แต่เราก็ไม่ได้ซื้ออะไรหรอกครับ เพราะผมไม่รู้จะเอาไปทำอะไร หอยสังข์ของวเนกำพู เกล็ดนาค ขนครุฑงี้ จะเอาไปทำอะไร ไว้ผมคิดออกค่อยมาใหม่ก็แล้วกัน



            แต่เหมือนผมจะพบคนใหญ่คนโตของหิมพานต์เข้าแล้ว



            ท่านสีหราชา นายกของแดนหิมพานต์ที่กำลังจะหมดวาระ แต่ได้ยินว่าลงอีกสมัย ผมจำได้ว่าตอนนี้ยังไม่เปิดหาเสียงนะครับ แต่ท่านมาซื้อของ เจตนาซื้อของหรือหาเสียงล่วงหน้า ผมว่าคงเป็นอย่างหลังแน่นอน ท่านชีวันธรเคยบอกผมว่าชาตินี้หรือชาติหน้าอย่าได้เลือกท่านสีหราชาอีกเด็ดขาด ผมในตอนนั้นได้แต่ยิ้มแห้งๆ ชาวยมโลกแท้ๆ อย่างยมบาล ยมทูตไม่ได้ร่วมเลือกตั้งด้วยอยู่แล้วครับ



            ท่านสีหราชาดูมือไม้อ่อน ไหว้เก่งสมกับเป็นนักการเมือง



            ผมดึงตรัยคุณหลบไปอีกทาง กลัวท่านสีหราชาเดินมาทัก ใครๆ ก็รู้ว่าหัวคะแนนของท่านสีหราชาคือองค์อินทร์ แล้วใครๆ ก็รู้อีกว่าองค์อินทร์กับท้าววิรุฬหกไม่กินเส้นกัน อีกอย่างองค์อินทร์เคยชกใต้เข็มขัด ทำให้ตรัยคุณต้องไประหกระเหินเป็นมนุษย์ตั้งนาน



            แฟนผม ผมต้องปกป้องสิ! ผมไม่ให้ท่านสีหราชาคุยด้วยหรอก!



            ผมกับตรัยคุณกลับมาที่วังของท้าววิรุฬหก ผมนั่งลงที่โซฟาด้วยความเมื่อยเท้า ไม่นานนักมีนางอัปสรรับใช้นำน้ำอุ่นใส่...น่าจะกะละมังมั้งครับ แต่เป็นสีทอง และน่าจะทำจากทองคำแท้ เธอจับเท้าผมลงไปแช่อย่างอ่อนโยน ขณะที่ผมยังเขินอาย ที่ผ่านมาไม่เคยถูกปรนนิบัติระดับนี้มาก่อนเลย



            “ท่านกฤตานนท์อยากให้ดิฉันนวดเบาหรือแรงดีคะ”



            “เอ่อ...”



            “ออกไปก่อน”



            “เจ้าค่ะ ท้าวอินทัช”



            ผมมองตามนางอัปสรที่เดินออกไป เธอปิดประตูห้องให้เงียบๆ  ส่วนตรัยคุณนั่งลงที่พื้น จับข้อเท้าของผมขยับไปมา



            “จะทำอะไรครับ”



            “นวดไง”



            โอย บาปมาก ผมพยายามดึงเท้าตัวเองคืน ถ้ามีใครรู้ว่าเขานวดเท้าให้ผม ผู้คนจะมองเขาด้วยสายตายังไง ผมรับไม่ไหวหรอก มันเกินขอบเขต เราเป็นแฟนกันก็จริง แต่แบบนี้มันมากเกินไป



            “อยู่เฉยๆ เถอะ อย่าไปคิดมาก”



            “ครับ”



            ตรัยคุณนวดเท้าให้ผมอย่างพอดีมือ ไม่เบาไปหรือหนักไป ผมรู้สึกสบายมากทีเดียว จู่ๆ ผมก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้



            “ผมควรเรียกคุณว่าตรัยคุณหรืออินทัชดีครับ”



            เขาเป็นตรัยคุณของผมก็จริง แต่เนื้อแท้เขาคือเทพบุตรอินทัช ใครๆ ก็เรียกเขาว่าอินทัช ผมเองก็ไม่ควรแหกกฎ การเรียกชื่อเดิมสมัยเป็นมนุษย์เท่ากับลบหลู่เขาอยู่หน่อยๆ เกิดมีคนนอกมาได้ยินเข้า พวกเขาอาจมองว่าผมไม่ให้ความสำคัญกับฐานะที่แท้จริงของเขา



            “จะตรัยคุณหรืออินทัช สำคัญด้วยหรือ”



            “ผมว่าสำคัญครับ”



            “เลือกยาก ในเมื่อสำหรับนนท์...ฉันเป็นทั้งตรัยคุณและอินทัช”



            “....”



            “งั้นเรียก ที่รักก็แล้วกัน”



...............................................................................

ใครไหวไปก่อนเลยค่ะ น้องนนท์ไม่ไหวแล้ว

แม่ยกอย่างคนเขียนก็ไม่ไหวแล้ว ใจเหลว จะล้ม ><

ท่านท้าวอ่อนโยนแถมขี้แกล้งแบบนี้ ฮือออออออออ #หนูอยากได้


แอบรอคอมเม้นท์อยู่นะคะ คนอ่านจะรู้ไหมนะ ><


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดตามการอัปเดทนิยายกันได้ที่


ทวิตเตอร์ https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.75K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,298 ความคิดเห็น

  1. #22275 เฟมีลล่า-+++- (@pennapa2777) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 02:47

    พ่อออ เบาๆจ้าจะตายเเล้ว
    #22,275
    0
  2. #22269 YuIn0 (@YuIn0) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 19:30
    อีพี่ แกล้งเก่ง หยอด้ก่ง ไม่สงสารน้องนนท์คนอ๋องเลย
    #22,269
    0
  3. #22190 Masxy (@Masxy) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 17:43
    หลงเมีย ทาสเมีย แท้ทรู
    #22,190
    0
  4. #22136 P'L_3JSD (@PL_JM) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 22:31
    ทะ ทำไมท่านท้าวเหมือนด่าชีวันทางอ้อมว่า 'โง่' วะ!!! // เอามีดไล่จ้วงท่านท้าว
    #22,136
    0
  5. #22108 LFNii (@Nnok2012) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 10:21
    อย่าว่าแต่น้องนนท์ไม่ไหวเลย เราก้ไม่ไหวแล้วค่ะ แงงงงเขิงมากกก
    #22,108
    0
  6. #22059 0927739174 (@0927739174) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 12:40
    ร้ายนะคะ
    #22,059
    0
  7. #22052 รักยู (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 00:37

    นรกไปทางไหนคะ... หยักไปส่อง

    #22,052
    0
  8. #21979 RRREYKIII (@RRREYKIII) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 11:07
    พบทีมกลัวเมียอีกคนแล้ว55555
    #21,979
    0
  9. #21958 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 12:11
    หลงเมียมากบอกเลย 55555
    #21,958
    0
  10. #21927 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 10:54
    อ่อที่รัก อั้ยยยยย
    #21,927
    0
  11. #21857 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 12:35
    ที่รัก งื้ออออออออออออ
    #21,857
    0
  12. #21809 Ghitta (@prince1999) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 15:53
    เหวยยยยยยยยยยยยยย
    #21,809
    0
  13. #21571 Little-Chick (@Little-Chick) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 20:59
    น้ำตาลร้องไห้ หวานไม่เท่า
    #21,571
    0
  14. วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 12:28
    กลั้นยิ้มจมูกบานแล้วว เขิน
    #21,568
    0
  15. #21567 YARAM1995 (@YARAM1995) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 11:12
    เขิ๊นนนนนนนน
    #21,567
    0
  16. #21565 14:03 (@pinkheavenpinku) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 09:39
    ตะหมูกบานแล้วค่ะ
    #21,565
    0
  17. #21545 Cho_co_late (@Love_Jae_) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 01:57
    หยอดเก่งจ่ะพ่อคุณ
    #21,545
    0
  18. #21520 dylanna_oh (@dylanna_oh) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 22:26

    คือดีงาม
    #21,520
    0
  19. #21493 ออยเอง (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 07:28

    เลือกชื่อมันยากเรียก"ที่รัก" ไปเลย ตายยยแล้วนะมารอลงนรกแย้วว

    #21,493
    0
  20. #21458 Emphirical (@Emphirical) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 10:26
    เพนงัยละเจ้านนท์เจ้าหมัดฮุกเข้าไป อรี้ๆๆๆ
    #21,458
    0
  21. #21227 patape (@patape) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 07:35
    หุบยิ้มไม่ได้เลยจริง
    #21,227
    0
  22. #21226 mtrain (@mtrain) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 23:16
    ร้ายกับทุกคนแต่อ่อนโยนแค่กับหนู นี่ตรัยคุณสูสีกับพี่ธาดาเลยทีเดียว
    #21,226
    0
  23. #21225 Sun's Ray (@lhinlhinly) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 18:55
    งานอวดเมีย ปรนนิบัติเมียเก่งงง
    #21,225
    0
  24. #21224 ppair.yw (@yo00) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 16:29
    ปกป้องเมีย อวดเมีย เปย์เมียเก่งที่สุด!!
    #21,224
    0
  25. #21223 ppair.yw (@yo00) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 16:28
    ปกป้องเมีย อวดเมีย เปย์เมียเก่งที่สุด!!
    #21,223
    0
  26. #21201 Am_BigBear (@porapha) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 17:23
    ชอบความเปลี่ยนกระทะ
    #21,201
    1