[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 39 : ตกครั้งที่ ๓๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,815 ครั้ง
    22 พ.ย. 62


ตกครั้งที่ ๓๗



            ผมยังไม่มีเวลาปลอบใจตรัยคุณเรื่องความลับที่ผมค้นพบ เพราะเขาผลักผมให้ตามยมบาลรุ่นพี่ท่านหนึ่งไปรับยาเพื่อสร้างร่างทิพย์ถาวร ผมต้องเขียนคำร้องอีกหลายอย่างรวมถึงรับคู่มือปฏิบัติเบื้องต้นในการใช้ร่างทิพย์ ที่จริงผมก็เคยอ่านมาหลายรอบแล้วล่ะเวลาต้องใช้ร่างทิพย์ชั่วคราวทำงาน เนื้อหาก็ไม่ได้ต่างกันสักนิด



            อ้อ รางวัลวันหยุดหนึ่งเดือนก็ได้รับทันที มีผลวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ผมเตรียมใจไม่ทัน ยังไม่ได้คัดเลือกซีรีย์ไว้เลยว่าจะดูเรื่องไหน มีแพลนทำอะไร



            แต่การเด้งสองขั้นเป็นยมบาลนี่ทำให้ผมกลุ้มใจมากๆ



            ยมบาลปกติคือมนุษย์ที่ทำบาปและบุญมาเท่าๆ กัน ดังนั้นพวกเขาจะอยู่สวรรค์สิบห้าวัน ทำงานในนรกสิบห้าวัน หลังหมดบุญก็ต้องชดใช้กรรมด้วยการตกนรก ถูกลงทัณฑ์สิบห้าวัน ทำงานสิบห้าวัน แต่ผมไม่มีบาปและบุญติดตัว ทำให้ผมนึกสงสัยมากว่าผมมีต้นกำเนิดจากอะไร



            “รุ่นพี่ครับ ทำไมพวกผมถึงไม่มีบาปและบุญเหรอครับ"



            “เป็นพวกรุ่นหลังใช่ไหมล่ะ”



            “ใช่ครับ”



            “เมื่อก่อนคนทำบาปไม่มาก เจ้าพนักงานจึงคัดเลือกจากมนุษย์ที่ทำบาปและบุญเท่าๆ กัน แต่ช่วงหลังมานี้ คนทำบาปมากขึ้น หาวิญญาณมนุษย์ปกติที่บุญบาปเท่ากันยากมาก วิญญาณเด็กที่ตายตั้งแต่เกิด ไร้บาป ไร้บุญ จึงเป็นตัวเลือกของคุณสมบัติเจ้าพนักงานรุ่นใหม่”



            ผมเป็นเด็กที่ตายตั้งแต่เกิดงั้นเหรอ ใช่ข่าวในทีวีประเภทฆ่าลูก ทิ้งลูกแบบนั้นหรือเปล่า...



            พ่อแม่ผม เขาไม่ต้องการผมเหรอ



            “กฤตานนท์ ในหมู่พวกเธอมีทั้งตายโดยเจตนาของผู้ให้กำเนิดที่ยังไม่พร้อม และตายโดยที่พวกเขารักมากแต่รักษาไว้ไม่ได้”



            “ผมจะรู้ไหมครับว่าใครคือพ่อแม่”



            “รู้แล้วได้อะไรล่ะ?”



            ผมห่อเหี่ยวเมื่อได้รับคำตอบ



            “ความตายคือการสิ้นชาติ ขาดภพ ตัดขาดจากทุกสิ่ง แต่สิ่งเดียวที่ติดอยู่กับเราคือบาปและบุญที่เคยกระทำ ถ้าจะถามหาพ่อแม่ เธอคิดว่าท้าวยมราชที่เวียนว่ายตายเกิดนับแสนปีต้องติดค้างในใจกับมนุษย์กี่คน”



            “....”



            “ถ้าเธออยากพบ อยากรู้ความจริงว่าครอบครัวเป็นยังไง ลองถามท้าวยมราชสิ ท่านน่าจะตอบและพาเธอไปพบได้”



            ผมเกาศีรษะ “ไม่ดีกว่าครับ”



            ไม่ใช่ว่าผมไม่กล้าเผชิญ แต่ผมคิดดูแล้วว่าคงไม่เหมาะ อย่างที่รุ่นพี่บอก ผมตายแล้ว ตัดชาติขาดภพกับคนเป็นไปเรียบร้อย เวลาก็ผ่านมาเนิ่นนานตั้งแต่ผมจำความได้ว่าทำงานปีนี้ก็ยี่สิบปีพอดี ดังนั้นการค้นหานอกจากจะไม่มีประโยชน์แล้วจะยังเป็นการนำทุกข์มาใส่ใจตัวเอง



            การปล่อยวางอดีตน่าจะเป็นเรื่องดีที่สุด



            “เอ้า นี่ยาก่อกายทิพย์ถาวร” รุ่นพี่ที่งมหาอยู่นานเอ่ยยิ้มๆ ดีใจที่หาจนพบ จากนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือหัวเราะ “หายากหน่อย หลายร้อยปีเพิ่งมีเจ้าพนักงานได้เลื่อนขั้น”



            “ขอบคุณครับ” ผมรับยา เป็นยาเม็ดสีรุ้ง แวววาวเหมือนแก้วมณี สวยมากจริงๆ จากนั้นกลืนลงไปโดยไม่คิดมาก ทุกอย่างก็เหมือนเดิม เหมือนครั้งที่กินยาก่อร่างทิพย์ชั่วคราว



            ผมรู้สึกเจ็บนิดๆ ตอนรุ่นพี่ตบไหล่ผม มองผมด้วยแววตาซับซ้อน เอ่ยช้าๆ แต่หนักแน่นว่า “เธอต้องลดน้ำหนักหน่อยนะ รูปร่างตอนนี้ยังห่างคำว่าสมส่วนอยู่มาก ร่างทิพย์ถาวรน่ะคล้ายร่างมนุษย์ มีน้ำหนักมีมวลสาร ต่างจากร่างวิญญาณที่ล่องลอยได้ตามใจ ถ้ายังหุ่นแบบนี้อยู่คงจับวิญญาณไม่ทันแน่”



            ผมเอื้อมมือปิดพุงด้วยความอับอาย



            ก่อนหน้านี้ที่ตรอมใจน้ำหนักผมก็ลดไปเยอะแล้วนะ...



........................................



            ด้วยความกลัวถูกทักว่าอ้วน ผมเลยตั้งใจกลับไปคอนโดที่พักด้วยเส้นทางรองที่หลายคนไม่ผ่านทาง ระหว่างที่เดินอยู่ผมได้ยินเสียงใครไม่รู้คุยกัน แต่น้ำเสียงคุ้นมากทีเดียว



            “หัวหน้าคะ แล้วนนท์จะยังอยู่ในทีมเราไหมคะ”



            “นั่นสิหัวหน้า นนท์เด้งเป็นยมบาลแล้ว”



            “ฉันไม่รู้ แต่เท่าที่เห็น ไม่มีทีมไหนมียมบาลสอง เด็กฝึกสองหรอกนะ ทำใจไว้แต่เนิ่นๆ เถอะ”



            “แผนกใหม่ก็ยุบไปแล้ว ก่อนหน้านี้หัวหน้าก็โอนงานมาที่ดิฉันกับมิ่งขวัญ วิ่งกันขาขวิดหัวหน้าก็เห็นแล้ว ในฐานะเพื่อนดิฉันดีใจกับนนท์จริงๆ แต่ในฐานะเพื่อนร่วมงานทีมเรากำลังมีปัญหาขาดกำลังคน ถ้าท้าวยมราชจะเอานนท์ไป อย่างน้อยก็ควรส่งใครมาแทนนะคะ”



            “ที่ผ่านมาไม่ใช่ท้าวยมราชละเว้นงานเขาหรอก แต่ไม่มีใครกล้าใช้ จนถึงตอนนี้ฉันก็ไม่กล้าใช้งานเขาอยู่ดี” เสียงหัวหน้าถอนหายใจยาวเหยียด “เขาอยู่จะช่วยอะไรได้ ลำบากใจกันเปล่าๆ เขาเป็นอะไรกับท้าวยมราชใช่ว่าเธอไม่รู้”



            ที่แท้ผมไม่ได้ถูกพักงาน แต่เป็นเพราะหัวหน้าไม่กล้าใช้งานผมนี่เอง สถานะแบบนี้ผมว่าไม่โอเคเท่าไหร่ เหมือนผมเอาเปรียบคนอื่นๆ อยู่ ผมเองก็ไม่ได้คิดเรื่องนี้มาก่อน ไม่เคยคิดว่าการเป็นคนรักกับตรัยคุณจะทำให้รอบข้างลำบากใจกันขนาดนี้



            ผมหันหลังเดินกลับไปทางปกติ น่าจะต้องคุยกับตรัยคุณให้รู้เรื่อง



            หลังเลือกชุดที่ดูดีอำพรางหุ่นและแต่งตัวเสร็จ ตรัยคุณก็มารับผมที่หน้าคอนโดที่พัก เขามองไปรอบๆ ระหว่างรอ คิ้วก็ขมวดมุ่น ทิวทัศน์ในนรกภูมิก็แบบนี้แหละครับ ไม่มีอะไรน่ามองหรอก



            “มาแล้วครับ”



            “ช้า”



            ผมตีมือตรัยคุณ บ่นช้าแต่มือจับเอวผมเขย่าคืออะไร หน้าเหน้อผมแดงไปหมด ไม่รู้เป็นอะไรกับพุงของผมนักหนา



            จะจับก็ควรจับในห้องหับที่มิดชิดสิครับ ทำแบบนี้เกิดมีใครมาเห็นจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน



            “อาย?”



            “อายสิครับ ห้ามจับมั่วซั่วอีกนะครับ”



            “เหตุผลดีๆ สักข้อ”



            ไหนๆ ก็พูดถึงเหตุผลแล้ว ผมก็จะพูดเรื่องที่อยากพูดเลยแล้วกัน “ไม่เหมาะสมครับ ต่อไปนี้ถ้าอยู่ในเวลาทำงาน ห้ามหยอกผมอีกนะครับ หยอกได้เฉพาะวันหยุด ผมไม่อยากให้เราทั้งคู่ถูกมองแปลกๆ คุณจะกลายเป็นเจ้านายที่ไม่ยุติธรรม ผมจะกลายเป็นเด็กเส้น”



            “คิดมากไปหรือเปล่า”



            “ไม่มากครับ ในซีรีย์ที่ผมดูมา เจ้านายกับลูกน้องคบกันจะถูกจับตามองเสมอ ดังนั้นเวลางานคุณต้องเข้มงวดกับผมเหมือนคนอื่นๆ ไม่มีข้อยกเว้น”



            “นนท์”



            “ครับ”



            “เลิกดูซีรีย์ได้แล้ว”



            ตรัยคุณจับมือผม เสี้ยววินาทีนั้นผมรู้สึกวูบวาบไปหมด รู้สึกตัวอีกทีก็ขาอ่อนเกือบล้ม ดีที่เขาประคองเองผมอยู่ มองดูรอบข้างอีกทีพบว่าไม่ได้อยู่ที่เดิมแล้ว แต่เป็นสวนแห่งหนึ่ง มีดอกไม้มากมาย ท้องฟ้าปลอดโปร่งสดใส บรรยากาศสดชื่น มีวังที่งดงามวิจิตรจนผมบรรยายไม่ออกว่าทำจากอะไรตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล



            มีเทวา อัปสร และชาวหิมพานต์จำพวกครุฑ กุมภัณฑ์เดินกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน มุ่งตรงไปที่วังนั้น พวกเขาคุยเฮฮากัน ผมได้ยินแว่วๆ ว่าพวกเขาพนันกันว่าท่านธาดาธิปกจะสายกี่นาที จะพกเมียมาด้วยหรือเปล่า



            ผมจำได้ว่าสมัยตรัยคุณมีชีวิต เขาเคยเรียกท่านธาดาธิปกว่า...ขี้เก๊กถาปัด



            “สมัยก่อนท้าววิรุฬหกเข้มงวดมาก ไม่ชอบรอ ใครมาช้าต้องถูกลงโทษไปทำงานในนรกภูมิ” ตรัยคุณเอ่ยเบาๆ เหมือนกำลังระลึกถึงวันเก่าๆ



            “คุณเคยถูกลงโทษไหมครับ”



            ตรัยคุณส่ายหน้า “ฉันเองก็เข้มงวดกับตัวเองเหมือนกัน”



            ผมนึกถึงความลับที่ตัวเองค้นพบแล้วอดจะเห็นใจเขาไม่ได้ การถูกซุกซ่อนไว้โดยไร้สถานะคงทำให้ชีวิตที่ผ่านมาของเขาลำบากมากแน่ๆ



            ผมกุมมือเขาไว้ มองเขาอย่างจริงใจ “ผมอยู่ข้างๆ คุณเสมอนะครับ”



            ตรัยคุณเหมือนจะงุนงงกับท่าทีของผม เขาคงคาดไม่ถึงว่าผมรู้ความลับที่ทุกคนปกปิดเอาไว้แล้วสินะ แน่ล่ะ ผมเก็บความลับเก่งมากอยู่แล้ว ดังนั้นผมจะไม่ขุดคุ้ยให้เขาเสียใจหรอกครับ แผลที่แห้งสนิทแล้วถ้าถูกสะกิดเข้าก็เท่ากับผมทำร้ายเขาอีกคน



            ผมทำไม่ได้



            ผมจะปกป้องเขาจากเทพไร้ความรับผิดชอบอย่างท้าววิรุฬหกเอง!



            เสียงกระพือปีกด้านบนทำให้ผมและตรัยคุณหันไปมอง ท่านธาดาธิปกในร่างมนุษย์กึ่งครุฑกำลังร่อนลงที่หน้าวัง



            “หมอนั่นมาเร็วผิดปกติ แปลกมาก” ตรัยคุณพึมพำ เขาจับมือผมอีกรอบ เหมือนเดิมครับ วูบวาบแป๊บๆ ครั้งนี้ผมเรียนรู้แล้วว่าต้องยืนให้มั่นคงไว้ก่อน ครัง้นี้เรามาโผล่ที่มุมสงบ หลังม่านด้านข้างที่มองเห็นสระว่ายน้ำด้วย



            “ท่านท้าวขอรับ ท่านธาดาธิปกมาถึงบันไดวังแล้ว”



            “อินทัชล่ะจิตติ อินทัชมาหรือยัง”



            “ยังไม่เห็นขอรับ แต่งานนี้พนันไว้ว่าท่านธาดาธิปกกับท่านอินทัชใครจะมาสายที่สุด ถ้าท่านอินทัชมาสาย กระผมเสียพนันหลายหมื่นนะขอรับ”



            “เราอยู่นี่”



            เทวารับใช้ที่ผมรู้ซะทีว่าชื่อจิตติยิ้มแห้งๆ มองมาที่ตรัยคุณกับผม “ท่านอินทัช มานานหรือยังขอรับ”



            “นานพอจะรู้ว่างานเลี้ยงวันนี้พนันอะไร”



            “ความสำราญใจเล็กๆ น้อยๆ ขอรับ” เทวารับใช้จิตติน่าจะกลัวตรัยคุณโมโหมาก เขารีบหลบไปอีกทาง คือไปนั่งนวดขาท้าววิรุฬหกที่นั่งอยู่บนตั่ง



            ท่านธาดาธิปกเดินเข้ามาพอดี



            “ธาดา เธอมาสายที่สุด คนที่มาสายที่สุดต้องมาดื่มเมรัยกับเราอีกสามคืน”



            “ท่านท้าวไม่ได้เอ่ยเรื่องนี้มาก่อน”



            “เอ่ยสิ เธอจำไม่ได้เองต่างหาก อินทัชก็รู้ เนอะ” ท้าววิรุฬหกหันมายิ้มให้ตรัยคุณ “หรืออินทัชจะมาดื่มกับเราแทน?”



            ตรัยคุณพยักหน้าเบาๆ “เคยเอ่ย”



            สีหน้าท่านธาดาธิปกเย็นเยียบบ่งบอกว่าไม่พอใจ สายตาที่มองตรัยคุณก็เย็นยะเยือกพอๆ กับสีหน้า ทำเอาผมผวาแทน ขนลุกขนชันไปหมด



            แต่ผมรู้จักเขาดี เมื่อครู่เขาคล้ายประหลาดใจเล็กน้อยตอนท้าววิรุฬหกพูดว่าคนมาสายที่สุดต้องดื่มเมรัยเป็นเพื่อนสามคืน



            ผมควรผดุงคุณธรรมไหมว่า...ตรัยคุณโกหกตามน้ำ



            “ท่านท้าวไม่ได้พบท่านอินทัชนาน ควรจะอยู่คุยกันให้มากๆ ผมไม่รบกวน”



            “เห็นเธอสองคนแย่งกันเป็นคนโปรดของเราแบบนี้ เราก็ซึ้งใจ งั้นอยู่ทั้งคู่นั่นแหละ”



            ดูก็รู้ว่าตรัยคุณยอมโกหกตามน้ำเพราะไม่อยากอยู่ดื่มด้วย ส่วนท่านธาดาธิปกก็เลี่ยงจะอยู่ หลับมาตามองยังรู้ว่าสองคนนี้ไม่มีใครแย่งประจบ อยากเป็นคนโปรดของท้าวท่านสักนิด



            สาบานได้...ผมว่าท้าววิรุฬหกต้องสายตามีปัญหาแน่ๆ


 

           “แล้วนั่น...ใครยืนอ้วนอยู่ตรงนั้น? เราไม่คุ้นหน้ามาก่อน”

 


           ผมยกมือปิดพุงโดยอัตโนมัติเพราะทุกคนจ้องมองผมเป็นสายตาเดียว ตรัยคุณหัวเราะเบาๆ ผมเงยหน้ามองท้าววิรุฬหก ท่านยิ้มจางๆ มองผมอยู่เช่นกัน


          ท้าววิรุฬหกไม่ใช่คนดี!



....................................................................

วอนทุกท่านหยุดทักท้วงพุงน้องงงงงงงงงงง


รออ่านคอมเม้นท์อยู่นะคะ ชอบไม่ชอบบอกกันได้นะคะ ><


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดตามการอัพเดทนิยายกันได้ที่


ทวิตเตอร์   https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก   https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.815K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,298 ความคิดเห็น

  1. #22277 allkul (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 10:50
    อย่าแซวน้องงงง
    #22,277
    0
  2. #22189 Masxy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 16:41
    จินตนาการไม่ออกว่าอ้วนเลเวลไหน

    เท่าแจ็ค แฟนฉันมั้ย
    #22,189
    0
  3. #22147 thongda (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 21:06
    ขำความล้อเรื่องพุงน้อง น่าสงสารมากกกกกก 555555
    #22,147
    0
  4. #22106 Nnok2012 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 10:03
    ท้าวท่านอย่าบุลลี่พุงน้อง55555
    #22,106
    0
  5. #22050 หิวบะหมี่ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 00:23

    โกรธแน้วววว ล้อพุงได้งัยยยย

    #22,050
    0
  6. #22039 AoengMB (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:49
    สวรรค์ นรก ขี้บุลลีาทั้งหมด
    #22,039
    0
  7. #22034 MissNamkhang (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:52
    เอ็นดูพุงน้องงงงงง55555
    #22,034
    0
  8. #21995 BLACKBLINK10 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:50
    เลือดซิบกับประโยค ใครยืนอ้วนอยู่ตรงนั้น แงงงงง โหดร้ายอ่ะ เจ็บแทนน้องงง
    #21,995
    0
  9. #21925 PareWaPkh (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 10:36
    เอ็นดูวววบ
    #21,925
    0
  10. #21854 G_D_G_errard (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 12:16
    55555 ยืนอ้วนเลยอ่ะลูกกกกกก น้องน่ารักน่าแกล้ง
    #21,854
    0
  11. #21795 kim0119 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 09:40
    ฮึยยยยย มันเข้ววว อยากหยัมพุงน้องมั่งอ่ะ!
    #21,795
    0
  12. #21595 princesssong (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 17:00
    ทุกคนหยุดบุลลี่น้องเดี๋ยวนี้555555
    #21,595
    0
  13. #21562 pinkheavenpinku (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 09:02
    พุงกะทินิดหน่อยเองงง
    #21,562
    0
  14. #21542 Love_Jae_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 01:02
    อย่าบุลลี่น้องนะท่านวิรุฬหก!!
    #21,542
    0
  15. #21366 mikiri (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 18:25
    นั่นใครยืนอ้วนอยู่ตรงนั่น

    ลั่นเลยค่ะ555555555555
    น้องคงต้องไปลดอ้วนอย่างจริงจังแล้วนะ
    #21,366
    0
  16. #21219 jiranyalove (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 00:46
    น้องเอาพุงฟาดเลยยยย
    #21,219
    0
  17. #21214 UchihaSorashi (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 23:34
    อย่าแซวพุงน้องงงง
    #21,214
    0
  18. #21197 loveseriesY (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 08:15
    อย่าเรียกน้องอ้วน น้องมีพุงน้อยตั๊ลลั๊คค่ะ
    #21,197
    0
  19. #21092 jiab155 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 15:17
    น้องแค่มีพุงเองงงง อย่าบูลลี่น้องงงงงง
    #21,092
    0
  20. #20614 yumeng19 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 22:28
    พุงน้องออกจากน่ารัก พี่ชอบ พี่ชอบเด็กโอ้นนน
    #20,614
    0
  21. #20611 exolbenben (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 14:44
    อย่าว่าน้องงงงงว55555555
    #20,611
    0
  22. #20588 1972-7219 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 15:25
    ผัวน้องเค้าเลี้ยงดีค่ะทั่น
    #20,588
    0
  23. #20579 Angzaa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 07:25
    เสี่ยวพั่ง555
    #20,579
    0
  24. #20460 0621398980 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 08:34
    น้องแค่สมบูรณ์ค่ะท่านนน
    #20,460
    0
  25. #20438 Fa-eal (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 02:22
    น้องอ้วนหรือฟูทั่นดูอีกทีได้ไหมคะ
    #20,438
    0