[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 36 : ตกครั้งที่ ๓๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,724
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,556 ครั้ง
    9 พ.ย. 62



ตกครั้งที่ ๓๔



            ตรัยคุณตายแล้ว



            ผมไม่รู้ว่าตัวเองกอดร่างไร้วิญญาณของเขาที่ก้นทะเลนานแค่ไหน ผมไม่สนใจว่าเรื่องราวของคนเป็นจะจบแบบไหน ตำรวจจะว่ายังไงหรือจับใครไป ผมรู้แค่ว่าตอนนี้ผมต้องทำศพให้ตรัยคุณ ผมไม่สามารถปล่อยให้ร่างของเขาไม่ได้ทำพิธีกรรมทางศาสนา



            คนแรกที่ผมนึกถึงคือท่านชีวันธร ผมรบกวนให้ท่านชีวันธรช่วยจัดงานศพเงียบๆ



            ผมไม่อยากพูดถึงลีโอและฟาน การจัดงานศพให้ตรัยคุณจะเป็นการทำลายหลักฐานหรือเปล่า ผมไม่รู้ ผมคิดว่าตรัยคุณเองก็คงไม่ต้องการให้สืบสวนไปมากกว่านี้



            ในงานศพที่เงียบสงบ ยามกลางคืนมีแค่พระสี่รูปที่สวดส่งวิญญาณ ผมนั่งจุดธูปตลอดสามวันสามคืนเพื่อนำทางดวงวิญญาณตามความเชื่อที่ท่านชีวันธรบอก



            ท่านชีวันธรถามผมว่า เป็นยังไงบ้าง



            ผมจะตอบอะไรได้นอกจากคำว่า เพิ่งเข้าใจคำว่าเสียใจว่ามันเป็นยังไง



            ใช่ ผมเคยดีใจเวลาเก็บวิญญาณได้ ดีใจเวลาทำงานสำเร็จตามเป้าหมาย ตอนนั้นผมไม่เข้าใจหรอกว่าคนที่อยู่ข้างหลังของผู้ตายจะรู้สึกยังไง



            แต่ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว



            ผมรู้สึกแล้วว่าความเสียใจ ความเศร้าที่สูญเสีย เวลาที่ไม่สามารถย้อนคืนได้แม้เราจะเรียกร้องมันแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครรับฟังเรา



            ...ไม่มี...



            มือของผมถือลูกมะพร้าวที่สัปเหร่อเฉาะให้สั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ ตรัยคุณที่อยู่ในโลงผิวขาวซีด ดวงตาปิดสนิท ในสายตาผมศพของเขายังคงหล่อเหลาเฉกเช่นวันแรกที่เราได้เจอกัน



            คนเป็นจะบอกศพว่าหลับให้สบายเถอะนะ แต่ผมรู้ว่าเขาไม่มีทางหลับ ยังมีโลกหลังความตายที่เขาต้องเผชิญอีกยาวนาน



            ผมไม่สามารถเห็นเขาถูกลงทัณฑ์ได้ ผมทำไม่ได้ เมื่อก่อนผมเคยคิดว่าตัวเองทำได้ แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมแค่ปลอบใจตัวเองเท่านั้น



            ผมอยากปกป้องเขา ต่อให้มันต้องแลกด้วยวิญญาณของผมก็ตาม



            ผมมองดูควันสีขาวที่ลอยขึ้นเหนือปล่องไฟของเมรุ จนกระทั่งสัปเหร่อนำเศษกระดูกของเขามาให้ ผมขอให้สัปเหร่อช่วยโทรหาร้านที่ขายเจดีย์ใส่อัฐิ หาที่เหมาะๆ ตั้งเจดีย์เพื่อเป็นที่อยู่สุดท้ายของเขาในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง



            ผมไม่รู้ว่าตรัยคุณชอบดอกอะไร แต่ผมวางดอกกุหลาบสีขาวไว้หน้าเจดีย์อัฐิ



            ตรัยคุณเป็นคนแรกที่สอนให้ผมรู้จักคำว่ารัก สอนให้ผมรู้จักหลายๆ อย่าง และสอนให้ผมรู้จักคำว่าสูญเสีย



            แต่ผมหวังว่าเรื่องของเขาและผมจะไม่จบลงที่ตรงนี้



            ถึงเวลาที่ผมต้องกลับนรกภูมิสักที



...........................................



            ผมนำร่างทิพย์กลับไปที่สำนักงานเพื่อคืนภารกิจ ไม่มีใครว่าอะไรนอกจากรับคืนอย่างเงียบเชียบ ผมติดต่อหาหัวหน้าทีมต่างๆ เพื่อตามหาว่าใครรับวิญญาณของตรัยคุณไป เอาเขาไปส่งที่ไหน พอจะรู้ไหมว่าเขาถูกตัดสินโทษยังไง แต่คำตอบที่ได้ก็เหมือนกันคือ...ไม่มีใครไปรับวิญญาณดวงนี้



            หลายวันผ่านไป ยังไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ไหน ผมยิ่งว้าวุ่นใจจนทำงานรับวิญญาณผิดพลาด เรื่องนี้ทำให้ผมถูกหัวหน้าทีมตำหนิอยู่หลายชั่วโมง แต่ก็สมควรแล้วล่ะกับความผิดพลาดของผม หัวหน้าทีมบอกว่าผ่านช่วงนี้ไปก่อนจะพิจารณาเรื่องบทลงโทษของผม



            ช่างเถอะ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด



            ผมเอาแท็ปเล็ตที่เคยฝากซ่อมกลับคืนมา พยายามค้นหาข้อมูลของเขาที่เคยมี ปรากฏว่าไม่มีอะไรเหลืออยู่สักอย่าง



            ราวกับว่าโลกใบนี้ไม่เคยมีผู้ชายที่ชื่อ ตรัยคุณมาก่อน



            หรือนี่จะเป็นบทลงโทษของผมที่บังอาจคิดทรยศ หรือเป็นบทลงโทษที่ผมถลำลึกไปกับมนุษย์โดยลืมว่าสถานะตัวเองคือใคร อาจจะเป็นเพราะนรกภูมิล่วงรู้ความคิดของผม จึงเจตนาซ่อนเร้นเขาเอาไว้ไม่ให้ผมตามหาพบ



            ผมไม่รู้...ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงหายไป



            ตรัยคุณ...



            ผมแค่อยากเจอเขาอีกครั้ง



            สวรรค์ได้ยินคำขอของผมไหม ผมยินดีไปเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร ขอแค่ผมได้พบเขาอีกครั้ง...แค่ครั้งเดียวเท่านั้น



            ...ได้โปรด...



            แต่สุดท้ายก็ไม่มีสวรรค์หรือเทวาองค์ไหนได้ยินอยู่ดี



...................................................



            นรกภูมิกำลังวุ่นวายกับการเตรียมตัวต้อนรับท้าวยมราชองค์ใหม่ แต่ผมที่ยื่นลาพักร้อนไม่ได้สนใจเรื่องนี้ ผมมีความหวังเล็กๆ ว่าที่ผมตามหาเขาไม่พบในนรกภูมิ นั่นเพราะเขาคงไม่ถูกตัดสินลงทัณฑ์ เขาอาจจะไปเกิดในแดนหิมพานต์ก็เป็นได้ ผมกอบกุมความหวังอันน้อยนิดเอาไว้แล้วมุ่งหน้าไปหิมพานต์ พยายามสืบหาว่ามีเผ่าไหนที่เพิ่งได้สมาชิกใหม่



            แต่ยังไร้วี่แววของตรัยคุณ



            ผมนั่งมองริมแม่น้ำแห่งหนึ่งในแดนหิมพานต์ ในสมองกลับปรากฏภาพผมและเขาให้อาหารปลาที่ริมน้ำของวัดแห่งหนึ่ง



            วิญญาณไม่มีน้ำตา เจ้าพนักงานที่ไร้ร่างทิพย์อย่างผมก็เช่นกัน ผมไม่มีน้ำตาให้ไหล แต่ในความรู้สึกผมมันปวดร้าวไปหมด



            ทั้งที่ไม่มีหัวใจ แต่ทำไมถึงได้เจ็บปวดมากขนาดนี้



            “ยังตามหาเขาอยู่เหรอ”



            “ท่านธาดาธิปก” ผมคลำใบหน้าเช็ดน้ำตาด้วยความลืมตัว ก่อนจะยิ้มเจื่อนเมื่อรู้ว่าไม่มีน้ำตาบนใบหน้าตัวเอง ผม...คุ้นชินกับการเป็นมนุษย์ไปแล้ว “ครับ ผมยังตามหาอยู่”



            ท่านธาดาธิปกไม่พูดอะไรต่อ



            “ฝากขอบคุณท่านชีวันธรด้วยนะครับที่เป็นห่วง แล้วก็เรื่องที่เป็นธุระช่วยจัดงานศพด้วย ผมขอบคุณมากจริงๆ”



            “อืม” เสียงของท่านธาดาธิปกตอบรับอย่างราบเรียบ ร่างสูงใหญ่จะเดินจากไป ทว่าหยุดชะงักโดยไม่หันกลับมา “มีพบมีพลัดพราก”



            “ผมรู้ครับ” ผมพยายามยิ้มกับคำปลอบใจและความปรารถนาดีที่อีกฝ่ายมีให้ในฐานะคนรู้จักกัน  “ผมแค่อยากพบเขาอีกสักครั้ง...เท่านั้น”



            ท่านธาดาธิปกจากไปแล้ว ผมยังคงนั่งอยู่ริมน้ำ หยิบก้อนหินเล็กๆ โยนลงไปอย่างไม่รู้จะไปทางไหนดี ทำอะไรต่อ ผมมืดแปดด้านแล้วในตอนนี้



            “คุณยม เป็นไงบ้าง”



            ผมหันมามองคุณเทวาฉัตรที่โยนหินลงน้ำเป็นเพื่อน ถ้าตอบว่าสบายดีก็จะเป็นการโกหก “ก็เรื่อยๆ ครับ ยังตามหาเขาไม่เจอ” เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอะไร ผมเคยติดต่อหาคุณเทวาฉัตรด้วยว่าถ้าเขาพบตรัยคุณ ช่วยบอกผมด้วย



            “ผมเห็นคุณเป็นแบบนี้ก็ไม่สบายใจเลย” คุณเทวาฉัตรทอดถอนใจ หยิบก้อนหินโยนลงไปอีกก้อน “ผมก็พยายามหาช่วยนะ แต่ไม่เจอเขาจริงๆ”



            “ขอบคุณนะครับ”



            เมื่อวาน มิ่งขวัญกับกรุณาพยายามปลอบและบอกผมว่าพอได้แล้ว ตรัยคุณอาจจะไม่ใช่ชาวพุทธ อาจจะเป็นคนศาสนาอื่น ตอนตายเลยต้องไปสู่ดินแดนอื่นตามฐานความเชื่อ ดังนั้นผมจึงตามหาเขาไม่พบ แต่ผมเชื่อว่าเขาเป็นชาวพุทธแน่นอน ไม่อย่างนั้นนรกภูมิจะมีข้อมูลเขาตั้งแต่แรกได้ยังไง



            “แต่ผมได้ยินมาข่าวหนึ่ง หลายวันก่อนมีเทพองค์หนึ่งอุบัติที่จาตุมหาราชิกา ดินแดนทิศใต้ที่ท้าววิรุฬหกปกครอง คุณยมคิดว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวกันไหม”



            “ผมไม่รู้”



            ถึงผมจะอยากมีความหวังแค่ไหน แต่ผมก็ไม่กล้าคิดหรอกว่านั่นอาจจะเป็นตรัยคุณ ผมไม่อยากผิดหวังอีกแล้ว



            ชั่วชีวิตนี้ ผมคงทำได้แค่ตามหาเขาไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้ปลายทางเท่านั้น



            ในขณะที่เจ้าพนักงานทุกท่านยังคงวุ่น วันพักร้อนของผมก็หมดลง ผมมาทำงานในตอนเช้าพบว่าวันนี้นรกภูมิหยุดเป็นกรณีพิเศษหนึ่งวัน นั่นหมายถึงหยุดงาน หยุดลงทัณฑ์ ผมมองไปรอบๆ มีชาวหิมพานต์และชาวสวรรค์มากมายทยอยมากันเรื่อยๆ



            ผมขยับไปโซนที่เจ้าพนักงานอยู่กันเป็นกลุ่มเป็นก่อน ยืนข้างๆ กรุณาและมิ่งขวัญ ผมก้มหน้ามองเท้าตัวเองเงียบๆ ไม่รู้จะคุยอะไรหรือมองดูใคร สภาพอารมณ์ของผม ณ ตอนนี้ไม่รู้สึกตื่นเต้นร่วมกับทางรอบข้างเลยสักนิด



            ผมแค่กำลังคิดว่า ตรัยคุณจะอยู่ที่ไหน ยังมีที่ไหนที่ผมยังไม่ได้ไปตามหาเขา



            “จริงเหรอที่เขาว่า ท้าวยมราชท่านนี้มาที่นี่เอง ไม่ได้ผ่านเทวสภา”



            “น่าจะจริงนะมิ่ง เราก็ได้ยินมาแบบนั้น แปลกมากๆ แล้วที่แปลกที่สุดนะ เราได้ยินมาว่าท่านนี้มาด้วยแรงอธิษฐานก่อนตาย ยินยอมมาทำหน้าที่นี้ไปชั่วกัปชั่วกัลป์หรือจนกว่าจะถึงคราวล้างโลก อยู่กันไปยาวๆ เลยล่ะ”



            “โห...ขนาดนั้นเลย ว่าแต่ท้าวยมราชองค์ก่อนท่านไปไหนแล้ว วันนี้ไม่เห็นท่านเลย”



            “หัวหน้าทีมบอกว่าท้าวท่านไปที่สวรรค์ชั้นดุสิตหลายวันแล้วล่ะ”



            นรกภูมิสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ผมปล่อยให้ตัวเองเซไปตามการสั่นสะเทือน มีเสียงดนตรีบรรเลงขึ้นอย่างรบกวนสมาธิคนที่กำลังใช้ความคิดอย่างผม



            จริงสิ ที่แดนหิมพานต์ผมยังไม่ได้ลงไปที่ใต้น้ำ ที่ใต้น้ำยังมีเผ่านาคและอีกหลายเผ่า ตรัยคุณอาจจะอยู่ที่นั่นก็ได้



            “นั่นไง ท้าวยมราชองค์ใหม่ปรากฏตัวแล้ว”



            “บ้าน่า...เป็นไปได้ยังไง”



            “นนท์ นนท์”



            ผมหันมามองกรุณา “งานจบแล้วเหรอ”



            “ไม่ใช่ ยังไม่จบ แต่...คือ”



            “งานจบบอกเราด้วยนะ” ผมบอกกรุณา แล้วก้มหน้าลงอย่างเงียบๆ เป็นเชิงบอกว่าห้ามรบกวน ถ้าจะไปใต้น้ำ ผมอาจจะต้องรบกวนท่านชีวันธรอีกรอบ



            ผมเป็นหนี้บุญคุณท่านชีวันธรหลายครั้ง แม้จะรู้สึกผิดในใจมากแค่ไหน ยังไงผมก็คงต้องหน้าทนไปขอให้ท่านชีวันธรช่วยอยู่ดี



            หวังว่าท่านชีวันธรจะยอมช่วยผมอีกสักครั้ง



........................................................................

การปรากฏตัวของพิธาดา สาเหตุมาจากเมียล้วนๆ

เมียพี่ท่านไหว้วานและให้ความสนใจกับเรื่องของน้องนนท์ค่ะ

พี่เขาเลยต้องแวะมาดูหน่อย จะได้มีเรื่องไปรายงานเมียค่ะ ฮ่าาาาา


น้องนนท์คะ...ถ้าน้องเงยหน้าและสนใจผู้คนรอบข้างสักนิดนะ :)


รออ่านคอมเม้นท์อยู่นะคะ คนอ่านจะใจดีไหมนะ   (´・ω・`)


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดตามการอัพเดทนิยายกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.556K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,299 ความคิดเห็น

  1. #22187 Masxy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 15:20
    นนคิดไปเรื่อย คิดเป็นตุเป็นตะ

    สนใจสังคมบ้างเถอะหนู
    #22,187
    0
  2. #22104 Nnok2012 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 09:41
    ชอบเหลือเกินสมาคมทาสเมีย
    #22,104
    0
  3. #21975 RRREYKIII (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 10:21
    ยาวๆเลยงานนี้
    #21,975
    0
  4. #21922 PareWaPkh (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 10:13
    พี่ตรัยยยย
    #21,922
    0
  5. #21852 G_D_G_errard (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 11:57
    ตรัยคุณแน่ๆ โหหหหหคัมแบ็คอย่างยิ่งใหญ่
    #21,852
    0
  6. #21559 pinkheavenpinku (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 07:58
    เงยหน้าาาาเร็วน้อนนน แงงงง
    #21,559
    0
  7. #21211 jiranyalove (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 21:57
    พี่ตรัยจะคัมแบคอย่างคลูๆ55555555555
    #21,211
    0
  8. #20585 1972-7219 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 15:01
    พิตรัยอยู่กับน้องไปยาวๆเลยยยยยยย
    #20,585
    0
  9. #20435 Fa-eal (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 01:53
    มาแรงแบบไฟนรกต้องบอกว่าเบาหน่อยทั่นเกินหน้าเกินตา
    #20,435
    0
  10. #20348 magis (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 20:41
    ยัยน้องงงงงงง

    อยากเจอพี่เค้าขนาดนี้เลยนะ

    เงยหน้าก็เจอแล้วลูกกก
    #20,348
    0
  11. #19502 notdo (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 22:13
    เงยลูก หนูเงยก่อนที่จะไปขอนาคไปว่ายน้ำ เงยก่อนเดี๋ยวโดนด่านะ555555555
    #19,502
    0
  12. #19389 p_imchanok (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 14:46
    เอ็นดูลูก
    #19,389
    0
  13. #18933 kallmelnwz (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 01:40
    เงยหน้าลูก เงยขึ้นมาลูกแม่
    #18,933
    0
  14. #18879 iamcherry2403 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 12:39
    โอม จงเงยค่ะ
    #18,879
    0
  15. #18817 viewcrazy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 10:45
    น้องจะหนีไปใต้น้ำแล้วพี่ตรัย
    #18,817
    0
  16. #18801 ben-a11137 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 03:31
    เจ็บปวดตอนน้องตามหา TTTT
    #18,801
    0
  17. #18429 33333 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 17:43

    มมาแล้วววว

    #18,429
    0
  18. #18408 0621398980 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 08:49
    ในที่สุดก็จะได้เจอแล้วนะน้องนนท์ น้องอย่างสู้ในการตามหาตรัยเลย แงงเจอแล้วนะะ
    #18,408
    0
  19. #18400 omuya (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 05:54
    ตื่นเต้น จะได้เจอกันแล้ววว
    #18,400
    0
  20. #18393 jthida (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 23:15
    หนูลูก พี่เขามาอยู่กับหนูแล้ว
    #18,393
    0
  21. #18390 Bigaku (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:52
    แม้รู้อยู่แล้วว่าต้องได้เจอกัน แต่หน่วงตอนทำศพมาก โอ่ย
    #18,390
    0
  22. #18377 hadead (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 20:41

    สงสารน้องมากๆ แต่เรารู้ว่าท้ายที่สุดพวกเขาก็ต้องเจอกัน แต่ตอนนี้เราอยากรู้เรื่องพวกลีโอจัง หลังจากนนท์ตายเป็นอย่างไร ฟรานยังปลอดภัยไหม แล้วสองคนนั้นก็ยังคงทำตามคำสั่งเลวๆแบบนั้นต่อไปเหรอ อยากรู้ปมตรงนี้เหมือนกันนะ

    #18,377
    0
  23. #18355 natnareejaa (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 15:35
    โหหหห ช่วงบรรยายตอนทำศพคือเราหน่วงมาก และหลอนมากจินตการตามที่บรรยายเลย เราคือแบบเศร้ามาก สงสารน้องเลย แต่พอมาตอนท้ายคือแบบแงงงงง พี่ตรัยจะมาแล้ววววว ตื่นเต้นแทนเลยยยย
    #18,355
    0
  24. #18343 fairykate27 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 12:59

    น้องงงง อย่ามัวแต่คิดดด เงยหน้าบ้าง ไรบ้าง 555555 จ้ะท่านธาดา ความกลัวเมีย รักเมียสม่ำเสมอ นี้

    #18,343
    0
  25. #18301 panmay (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:53
    อ๊ายยยย จะเจอกันแล้ว
    #18,301
    0