[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 35 : ตกครั้งที่ ๓๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,201 ครั้ง
    4 พ.ย. 62


ตกครั้งที่ ๓๓


            ไม่มีถ้อยคำใดๆ หลุดจากปากตรัยคุณและลีโออีก ตรัยคุณแค่ลุกขึ้นยืนแล้วกอดคอผมเดินขึ้นบันได จังหวะที่เรากำลังจะก้าวเท้าขึ้นไปนั้น ตรัยคุณหันไปบอกลีโอว่า พรุ่งนี้เจอกันที่ท่าเรือ ผมเงยหน้ามองตรัยคุณด้วยความกังวล



            พอเข้ามาในห้องนอน ตรัยคุณก็ยังคงเงียบ เขาเพียงล้มตัวลงนอนหนุนตักผมเท่านั้น



            “ฟานเป็นอะไรเหรอครับ”



            ตรัยคุณหลับตาลง ริมฝีปากหยักเอ่ยอย่างแผ่วเบา “จำได้ไหมว่าฟานถูกเรียกตัวไปฮ่องกงตั้งแต่ก่อนคนๆ นั้นตาย”



            “จำได้ครับ”



            “หลี่เฮ่าวางแผนเอาฟานไว้เป็นตัวประกันตั้งแต่ตอนนั้น”



            “แล้ว...” จะเกิดอะไรต่อไปกับฟาน หรือกับพวกเขาทั้งสามคน



            “อย่าคิดมาก ไม่มีอะไรหรอก”



            ถึงตรัยคุณจะพูดแบบนั้น แต่ผมก็อดจะกลัวไม่ได้อยู่ดี สำหรับตรัยคุณแล้วลีโอกับฟานคือเพื่อน คือครอบครัวของเขา ความสัมพันธ์ของพวกเขาสามคนเป็นอะไรที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูด ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าฟานถูกจับเป็นตัวประกัน



            “แล้วฟานจะเป็นอะไรไหมครับ” ถ้าฟานเป็นอะไรไป ผมว่าตรัยคุณเองก็คงเจ็บปวดมากแน่ๆ ผมคิดไม่ออกเลยว่าตรัยคุณกับลีโอจะทำยังไงต่อ หลี่เฮ่าคนนั้นชั่วร้ายมากจริงๆ



            “ไม่หรอก”



            “จริงๆ นะครับ”



            “แน่นอน”



            “แล้ว...”



            “อยู่เงียบๆ หรือไม่ก็คุยแค่เรื่องของเราได้ไหม?”



            ผมเงียบไปครู่หนึ่งกับสิ่งที่ตรัยคุณพูด ในใจผมตระหนักได้ถึงบางอย่างที่ตรัยคุณพยายามปกปิดและเลี่ยงที่จะพูดถึง จู่ๆ ตรัยคุณก็ขยับตัวลุกนั่ง เหมือนกำลังปลดต่างหูให้ผม เขาวางต่างหูสีดำราบเรียบลงที่มือผมแล้วค่อยๆ กุมเอาไว้ผ่านมือผม



            “อะไรเหรอครับ” ผมไม่ได้เจาะหูนะ เผื่อเขาลืม



            “ฝากไว้” ตรัยคุณยกยิ้มจางๆ ใช้มือข้างหนึ่งลูบศีรษะของผมอย่างแผ่วเบา “ถึงเวลา เจ้าของตัวจริงจะมารับคืน ถึงตอนนั้นถามเขาด้วยว่า เขาเป็นใคร”



            “แล้วทำไมต้องฝากไว้ที่ผมล่ะครับ”



            “เพราะเจ้าของตัวจริงไม่ใช่คน”



            “คุณครอบครองข้าวของคนตายเหรอครับ” ผมถามด้วยความตกใจ บางครั้งวิญญาณมนุษย์ก็ยึดติดกับข้าวของบางอย่าง การเอาของสิ่งนั้นมาอาจจะทำให้อีกฝ่ายมีห่วงก็เป็นได้



            “ไม่ใช่คนตายหรอก แต่บอกไม่ถูกว่าจัดอยู่ในประเภทไหน” ตรัยคุณหัวเราะเบาๆ “ฉันได้มาจากคนแปลกหน้าตอนอายุสิบสาม เขาบอกว่าใส่แล้ววิญญาณที่หลอกหลอนฉันจะหายไป”



            “คุณมองเห็นผีตั้งแต่เด็กเลยเหรอครับ”



            “อืม ตั้งแต่จำความได้”



            “แล้วคุณกลัวไหมครับ”



            “ไม่” ตรัยคุณส่ายหน้า “น่ารำคาญมากกว่า บางทีพวกนี้ก็ตามมาหลอกหลอนในฝัน ทำเหมือนตัวเองน่ากลัว เวลาโมโหมากๆ ก็เอาคืนเหมือนกัน พอมีต่างหูนี่ก็ลดความน่ารำคาญไปเยอะ แต่ถึงมองไม่เห็นก็ยังรู้สึกได้ถ้าเข้ามาใกล้ๆ”



            ผมเริ่มนึกถึงตอนผมแอบซ้อนมอเตอร์ไซค์ของตรัยคุณ ตอนนั้นเขาคงสัมผัสได้ว่ามีอะไรมาเกาะแกะ เลยขับรถเร็วๆ แบบทำผมเกือบหัวใจวาย



            ...ผมไร้ถ้อยคำจะกล่าว...



            ตรัยคุณเงียบไปครู่หนึ่ง “เจ้าที่ของที่นี่ ไม่ได้อยู่เพื่อปกป้องคนในบ้าน เขาอยู่เพื่อจับตาดู ดังนั้นฉันถึงไม่ยุ่งเกี่ยว ปล่อยให้พวกแม่บ้านจัดการเอง”



            “ทำไมคิดแบบนั้นล่ะครับ” ผมว่าลุงเจ้าที่ก็ดูปกติดี ไม่ได้มีท่าทีลับลมคมในอะไร



            “สัญชาติญาณ...นนท์”



            ตรัยคุณปิดโคมไฟที่ข้างหัวเตียง จากนั้นล้มตัวลงนอนแล้วกอดผมเงียบๆ ริมฝีปากและร่างกายของเขาอบอุ่นเหมือนเดิม...เหมือนทุกครั้ง



            แต่ทำไมผมถึงรู้สึกว่าความอบอุ่นนี้มันวูบโหวง พร้อมจะเลือนหายไปยามที่ผมตื่น ผมพยายามร้องขอให้เขากอดอย่างไม่รู้จักพอ



            ผมกลัว...กลัวมากจริงๆ


....................................................



            ผมหลับไปในช่วงราวๆ ตีสอง ดังนั้นวันนี้ผมจึงตื่นสายมาก ที่นอนด้านข้างว่างเปล่าไร้เงาของตรัยคุณ ผมรู้สึกสังหรณ์ในใจว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น ขณะที่ผมกำลังจะวิ่งออกไปบางอย่างที่ฉุดรั้งข้อเท้าทำให้ผมสะดุดล้ม



            ข้อเท้าข้าวขวาของผมมีเชือกผูกอยู่ ปมซับซ้อนมากเท่าที่มองด้วยสายตาน่าจะใช้เวลาแกะนาน นั่นยิ่งทำให้ผมแน่ใจว่าต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่ๆ



            ผมมองนาฬิกา เวลาตอนนี้คือสิบโมงกว่า ตรัยคุณไปไหน ไปทำอะไร ทำไมต้องผูกขาผมไว้ ไม่ต้องการให้ผมตามไป



            เขา...กำลังจะทำอะไร



            ท่าเรือ! เขานัดกับลีโอที่ท่าเรือ ว่าแต่ท่าเรือมันอยู่ตรงไหน ผมตัดสินใจถอดวิญญาณออกจากร่างทิพย์ ตระเวนไปตามชายฝั่งจังหวัดต่างๆ ที่คิดว่าจะมีท่าเรือ แต่ก็ยังไร้วี่แววอยู่ดี พวกเขาอยู่ที่ไหนกัน หรือเขาเปลี่ยนที่นัดกันแล้ว ไม่สิ ยังมีอีกท่าเรือ



            ท่าเรือที่นี่มีตู้คอนเทนเนอร์มากมายและสถานที่กว้างใหญ่มาก ผมพยายามลอยวนตามหาด้วยความร้อนใจ



            ขอร้องล่ะ ขออย่าให้เป็นอย่างที่ผมกลัวเลย



            แสงแดดที่แผดจ้าค่อยๆ ถูกเงาเมฆปกคลุม เนิ่นนานยังไม่มีทีท่าว่าจะหายครึ้ม เมฆด้านบนศีรษะก่อตัวมืดครึ้มเรื่อยๆ ราวกับว่าอีกไม่นานฝนจะตกลงมา อากาศที่เย็นลงไม่ได้ช่วยให้ผมหายร้อนใจแม้แต่นิดเดียว



            ตรัยคุณ นั่นไง ผมเจอเขาแล้ว!



            ผมอยากโผเข้าไปหาเขา พาเขาออกไปจากที่นี่ แต่ผมกลับขยับตัวไม่ได้ ผมตื่นตระหนกว่าเกิดอะไรขึ้น แม้จะพยายามตะโกนเรียกเขาจนสุดเสียง แต่ไร้เสียงใดๆ ออกจากปากผม



            ไม่นะ...อย่าเป็นแบบนี้เลย



            ได้โปรด



            ตรัยคุณไม่ได้อยู่คนเดียว เขายืนอยู่กับลีโอที่ท่าน้ำด้วยระยะห่างไม่กี่เมตร ทั้งคู่เหมือนกำลังมองทะเลอย่างเงียบๆ แต่ผมเห็นว่าที่นี่ไม่ได้มีแค่พวกเขา ยังมีคนชุดดำอีกมากมาย



            “ตัดสินใจใหม่หรือยัง”



            “บอกแล้วไงว่าไม่เปลี่ยนใจ รอไปก็เท่านั้น”



            “แค่บอกมาว่าสินค้ากลุ่มนั้นอยู่ไหน เรื่องจะไม่จบแบบนี้”



            “มันจบแล้ว”



            “บอกที่ซ่อนสินค้าแล้วไปยอมรับผิดเถอะ ทุกอย่างยังแก้ไขได้”



            “ไม่”



            ตรัยคุณหันมา เขาถือปืนหันปลายกระบอกไปที่ลีโอด้วยสีหน้าราบเรียบ ดวงตาคู่คมสีเทาเข้มสงบนิ่งราวกับผืนน้ำในตอนนี้



            ปฏิกิริยาตอบสนองของลีโอว่องไว เขาเองก็ชักปืนแล้วหันปลายกระบอกไปที่ตรัยคุณ



            “อย่าบีบกันแบบนี้ตรัย” น้ำเสียงของลีโอเต็มไปด้วยความขมขื่น “ทำไมมึงไม่ยอมเออออตามไอ้หลี่ไปก่อน เดือนหน้าจะมีประชุมพรรค ถึงตอนนั้นพวกคนเก่าแก่ในพรรคที่กูติดต่อไว้ก็จะเข้าข้างมึง โหวตมึงขึ้นเป็นหัวหน้า ถึงตอนนั้นอยากจัดการไอ้หลี่ยังไงก็ได้ แค่สินค้าล็อตเดียวตรัย แลกตัวฟานกลับมาให้กู กูขอมึงแค่นี้”



            “เบื้องบนไม่ได้สั่งมาเจรจานี่นา อย่าพล่ามเลย”


...

..

.

            ปัง!



            เสียงปืนหนึ่งนัดดังกรีดหัวใจ ชั่วขณะผมภาวนาว่าไม่ใช่ตรัยคุณที่ถูกยิง เขาขยับนิ้วก่อนลีโอ ต้องไม่ใช่เขา...ไม่ใช่



            แต่ภาพที่เขาหันมามองผมด้วยแววตาอ่อนโยนแม้จะมีเลือดที่เปรอะเปื้อนหน้าอกข้างซ้ายเป็นวงกว้าง รอยยิ้มจางๆ ก่อนที่ร่างจะล่วงลงไปในทะเล ผมไม่รู้ว่าตัวเองขยับตัวได้ตอนไหน ผมรู้แค่ว่าผมกระโดดลงไป แต่ผมไม่สามารถคว้าร่างเขาไว้ ทำได้เพียงมองเขาจมลงไปเรื่อยๆ



            หัวใจของผมบีบรัดแน่น เจ็บ...เจ็บมาก ยิ่งมองร่างที่จมดิ่งของตรัยคุณผมก็ยิ่งเจ็บ ยิ่งพยายามสัมผัสเขาผมก็ยิ่งปวดร้าว แต่ผมก็ยังอยากจะสัมผัสเขาอยู่ดี



            ...ไม่มีสัญญาณชีวิต...



            มีเพียงร่างที่ว่างเปล่า ไม่มีตรัยคุณอีกแล้ว



            ไม่มีมือใหญ่คู่นั้นที่คอยลูบศีรษะผมอย่างแผ่วเบา จับเอวผมเขย่าแล้วบ่นว่าอ้วนอย่างเอาแต่ใจ ไม่มีดวงตาคู่คมสีเทาเข้มที่มองผมด้วยอารมณ์หลากหลาย ไม่มีร่างสูงใหญ่ที่กักขังผมไว้ในอ้อมกอด ไม่มี...ไม่มีอีกแล้ว



            ผมเจ็บ...เจ็บจนอยากตาย เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย มันว่างเปล่าไปหมด ราวกับว่าผมหมดสิ้นทุกอย่างแล้ว



            ผมรู้จักความตาย แต่ไม่เคยสัมผัสด้วยตัวเองว่ามันเป็นยังไง



            ความตายที่แท้จริงมันเจ็บปวดขนาดนี้ไหมนะ? ถ้ามันเจ็บปวด...ทำไมตอนนั้นตรัยคุณถึงยังยิ้มให้ผมล่ะ



          บาปอะไรฉันก็ทำได้ แต่ฉันทนให้นายมองฉันด้วยสายตาผิดหวังไม่ได้...นนท์ถ้อยคำของเขายังคงดังก้องอยู่ในความทรงจำของผม สินค้าที่ลีโอมาตามเอาคืนไปคือเด็กที่จะถูกส่งไปเป็นอวัยวะสำรองใช่ไหม เด็กที่ผมขอให้เขาปล่อยไป...



            ตรัยคุณตายเพราะผม



            เพราะไม่อยากเป็นคนเลวในสายตาผม



            ผมคือคนที่ฆ่าเขาทางอ้อม


.......................................................



แอบรอคอมเม้นท์อยู่นะคะ คนอ่านจะรู้ไหมนะ ><


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.201K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,298 ความคิดเห็น

  1. #22265 PaloyNoo109 (@PaloyNoo109) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 23:23
    บีบหัวใจมาก
    #22,265
    0
  2. #22251 YuIn0 (@YuIn0) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 17:46
    อดเศร้าไม่ได้
    #22,251
    0
  3. #22243 Brownsugar1980 (@Brownsugar1980) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 05:13
    โอ้โห........😭
    #22,243
    0
  4. #22186 Masxy (@Masxy) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 15:07
    น้ำตาไหลพรากเลยเรา
    #22,186
    0
  5. #22165 pimp8115 (@pimp8115) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:51
    น้ำตาไหลเลยฮือๆ
    #22,165
    0
  6. #22103 LFNii (@Nnok2012) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 09:35
    แอ้แงงงงงงง เส้าสุด
    #22,103
    0
  7. #21990 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 00:10
    ฮือออ ลีโอฆ่าเองเลยเหรอ
    #21,990
    0
  8. #21989 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 00:10
    ฮือออ ลีโอฆ่าเองเลยเหรอ
    #21,989
    0
  9. #21974 RRREYKIII (@RRREYKIII) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 10:15
    บีบใจมากเลยแม่
    #21,974
    0
  10. #21954 PNKSSPDS (@PNKSSPDS) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 01:31
    ร้องห้ายแล้วววววววว
    #21,954
    0
  11. #21921 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 10:07
    น้องงงงงงล
    #21,921
    0
  12. #21851 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 11:51
    เอ้า. แล้ววิญญาณตรัยคุณอ่ะ
    #21,851
    0
  13. #21558 14:03 (@pinkheavenpinku) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 07:50
    คนตายไม่เจ็บเท่าคนที่ยังอยู่ เป็นเรื่องจริงนะ
    #21,558
    0
  14. #21481 Unchali (@Unchali) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 22:02
    ถึงชั้นจะรุ้ว่าเขาจะเจอกันแต่ตินนี้ร้องไห้เหมียนหมา ฮืออออออๆๆๆ
    #21,481
    0
  15. #21195 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 07:48
    แงๆๆสงสารน้องง เราเจ็บกับน้องเราอินหนักมาก
    #21,195
    0
  16. #20609 exolbenben (@exolbenben) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 14:09
    ร้องไหหหหห้
    #20,609
    0
  17. วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 14:53
    ไม่เป็นไรนะลูก เดี๋ยวก็เจอกันแล้วนะ//หอมหัว
    #20,584
    0
  18. #20578 Angzaa (@Angzaa) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 23:08

    แงงงงงง
    #20,578
    0
  19. #20529 callmeyoon (@yoonmoonoi) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 06:43
    น้ำตาแตก ฮือออ ต้องกลับมาหาน้องนะ
    #20,529
    0
  20. #20434 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 01:45
    เด็ดเดี่ยวสมกับเป็นตรัยคุณเลือกแล้วไม่ลังเล
    #20,434
    0
  21. #20343 'm yours. V.I.P (@magis) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 20:34
    สงสารตรัยคุณกับน้องนน

    น้องไม่ต้องโทษตัวเองนะ​ ฮือออ
    #20,343
    0
  22. #19977 Aunnabell'z (@inooballza) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 18:54
    สงสารน้องงง น้องรู้สึกผิดที่ทำให้พี่ตรัยตายอ่ะ ฮือออ
    #19,977
    0
  23. #19498 Nitto_OuranHC (@notdo) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 21:31
    ตรัยต้องกลับมานะ แล้วต้องจำน้องให้ได้ด้วย ถ้ามาแบบลืมไปว่าใครแล้วทำร้ายนนท์ใหม่นี่กำหมัดแล้วนะ
    #19,498
    0
  24. #19446 dewwiizodiac (@dewwiizodiac) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 07:52
    น้ามตาาา
    #19,446
    0
  25. #19400 khun-jang (@khun-jang) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 16:31
    ฮึกกกกก
    #19,400
    0