[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 32 : ตกครั้งที่ ๓๐

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,084 ครั้ง
    14 ต.ค. 62


ตกครั้งที่ ๓๐



            ตอนแรกลีโอกับฟานบอกว่าจะไปเที่ยวสวนสนุกกับผมและตรัยคุณ แต่จู่ๆ ฟานก็ถูกเรียกตัวให้ไปที่ฮ่องกงโดยด่วน ลีโอจึงไม่มีอารมณ์ที่จะไปด้วย ผมและตรัยคุณจึงไปที่สวนสนุกแค่สองคน



            เรากำลังเดทกัน



            คิดถึงคำนี้แล้วใบหน้าผมก็ร้อนผ่าว เราใช้เวลาทั้งวันในการเล่นเครื่องเล่นที่น่าหวาดเสียว สนุกมากครับ ผมรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขมากจริงๆ



            น่าจะเป็นเพราะการอยู่ในสถานที่พิเศษกับคนที่เรารู้สึกพิเศษด้วย



            ผมมีข้อติชมเล็กน้อยตรงที่บ้านผีสิงไม่น่ากลัวเท่าไหร่ ความจริงต้องบอกว่าห่างไกลความน่ากลัวอยู่หลายขุม ผมคิดว่าถ้าเจ้าของบ้านผีสิงได้ลงไปทัวร์นรกภูมิสักรอบ เขาน่าจะเข้าใจและเอามาดัดแปลงได้ดีกว่านี้



            แต่ก็นั่นแหละครับ บ้านผีสิงในจินตนาการของมนุษย์ ทำได้เท่านี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว



            เครื่องเล่นบางอย่างทำเอาท้องไส้ผมปั่นป่วนจนของเก่าจะพุ่งออกมา ในฐานะเจ้าพนักงานฝึกหัดผู้เชี่ยวชาญในการข้ามผ่านแดนวาร์ปไปวาร์ปมา ผมไม่ได้กลัวความหวาดเสียวแต่เวียนหัวมากกว่า พอหันไปมองตรัยคุณที่ยืนนิ่งในขณะที่ผมเข่าอ่อนสูดยาดมแล้วก็อดจะหมั่นไส้ไม่ได้ มนุษย์อย่างเขาเคยกลัวอะไรบ้างไหมนะ



            ดูดีจนน่าหยิก ผมสักเส้นยังไม่กระดิก



            “ลุกเร็วอ้วน”



            ผมมองค้อน ใช่สิ ตัวเองไม่อ้วนนี่ ผมสูดยาดมอีกรอบ จากนั้นลุกขึ้นเดินตามหลังตรัยคุณ หางตาแวบไปเห็นเครื่องเล่นที่เรียกว่า ทากาด้า ผมดึงมือตรัยคุณไว้



            ตรัยคุณขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นส่ายหน้า “ไม่เล่น”



            “ผมอยากเล่น”



            “งั้นจะรอข้างล่าง”



            พอขึ้นไปเล่นเจ้าทากาด้า ผมก็เข้าใจทันทีว่าทำไมตรัยคุณไม่ยอมเล่น พอลงมาจากเจ้าทากาด้าได้ ผมแอบลูบก้นตัวเอง เจ็บ...เจ็บมาก โยกไปโยกมากระแทกจนเจ็บไปหมด



            “สนุกไหม” คนตัวสูงถามด้วยรอยยิ้มจางๆ แววตาคู่คมออกแนวขำผมด้วยซ้ำ เขาต้องรู้อยู่แล้วว่าผลมันจะออกมาแบบนี้แต่ไม่ยอมเตือนผมสักคำ



            เป็นคำถามที่ไม่จริงใจ! ผมกัดฟันตอบ “สนุกมากครับ”



            ตรัยคุณหัวเราะเบาๆ ไม่ว่าอะไร แต่จูงมือผมเดินต่อ ผมเห็นว่าเย็นมากแล้วเลยชวนเขากลับ ตรัยคุณก็ไม่ว่าอะไรพาผมกลับ แต่ก่อนจะถึงบ้านเขาแวะไปที่ร้านขายของเก่า ผมเห็นเขาถือตลับอะไรสักอย่าง เหมือนจะเป็นพระใส่กรอบไว้ห้อยคอ



            ผมรอเขาอยู่ด้านล่างของร้าน คิดในใจด้วยความสงสัยว่าคนอย่างตรัยคุณนี่นะนับถือพระ มีพระไว้ในครอบครอง ทั้งที่ผ่านมาเขาเป็นเหมือนคนที่ไม่นับถืออะไรเลย



            จนกลับมาถึงบ้าน เขาเอาเช็คราวๆ สิบล้านบาทให้ลีโอไปเก็บเพื่อขึ้นเงิน ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมพระองค์หนึ่งถึงมูลค่าสูงขนาดนี้



            ช่างเป็นความศรัทธาที่มีราคาเหลือเกิน



            ผมอาจจะไม่ใช่คนที่เข้าใจในคำสอนของพุทธองค์อย่างถ่องแท้ แต่เท่าที่ผมเรียนรู้และนำมาปรับใช้กับชีวิต ผมคิดว่าคำสอนของพุทธองค์ตีราคามิได้ และไม่ได้อยู่ในรูปลักษณ์การค้า



            “สงสัยอะไร”



            ผมยิ้มแห้งๆ “ผมแค่สงสัยว่าทำไมถึงราคาแพงขนาดนั้น” ผมเคยเดินผ่านแผงพระ ผมเข้าใจว่าการสร้างวัตถุมงคลย่อมมีต้นทุน ราคาที่เคยเห็นมีตั้งแต่หลักสิบจนถึงหลักต่างๆ แต่สิบล้านนี่ผมว่ามากเกินไป และไม่เข้าใจด้วยว่าพระรูปนั้นมีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์อะไร



            ตรัยคุณยกมือลูบศีรษะผมเบาๆ “หนึ่งในการฟอกเงินที่ง่ายที่สุด เงินที่ส่งไปบัญชีหลักของพรรคต้องสะอาดตรวจสอบได้ นี่เป็นกฎ ตลาดพระคือหนึ่งในวงการที่ซื้อขายด้วยความพอใจ ไม่มีราคาตายตัว ส่วนเงินอื่นๆ ที่ตรวจสอบไม่ได้ต้องส่งไปที่บัญชีต่างประเทศ”



            ผมนิ่งเงียบ จากนั้นถอนหายใจเบาๆ ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง



.............................................................



            ใกล้จะปีใหม่แล้ว ชาวปรโลกจะงานยุ่งเป็นพิเศษ ที่จริงก็ยุ่งทุกเทศกาลนั่นแหละครับ ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น การเก็บวิญญาณในช่วงนี้แท็ปเล็ตของพวกเรานั้นถือว่าไม่จำเป็น พกไว้ก็เกะกะ โชคดีสำหรับเจ้าพนักงานที่แท็ปเล็ตเสียอย่างผมพอดี จะให้เพื่อนร่วมทีมส่งข้อมูลให้ในไลน์ทุกเคสคงไม่ได้ ลำพังก็น่าจะแบ่งงานกันไม่ไหวแล้ว



            ปีใหม่ก็เหมือนทุกปีที่ผ่านมา ทางนรกภูมิเรามีกิจกรรมพิเศษ อาศัยจากสถิติการเกิดอุบัติเหตุของมนุษย์เป็นเส้นทางแล้วจับฉลากว่าใครได้ถนนเส้นไหน ดวงดีก็ได้ทำเลดีจับวิญญาณได้มาก ดวงไม่ดีก็นั่งเหงารอคอยกันต่อไป



            เนื่องจากผมไม่ได้ไปจับฉลากเพราะอยู่โลกมนุษย์ แถมยังมีแพลนจะไปเที่ยวต่างประเทศ นี่จึงเป็นโอกาสที่ผมต้องทำยอดให้ได้มากๆ เพื่อทดแทนกับยอดที่หายไป ผมเลยใช้ตั๋ววิญญาณแลกถนนเส้นหนึ่งมาจากยมทูตรุ่นพี่



            ช่วงวันอันตรายตามที่มนุษย์ว่านั่นแหละครับ



            เมื่อเย็นผมบอกตรัยคุณแล้วว่าขอแยกห้องนอน ผมจึงไม่สะดวกใจที่จะทิ้งร่างทิพย์เอาไว้ จริงอยู่ที่ผมเคยทิ้งร่างทิพย์ไว้กับเขาหลายครั้ง แต่ตรัยคุณน่ะเหมือนหมาป่าหิวโซ ไว้ใจไม่ได้หรอก ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรหื่นกามกับร่างทิพย์ของผมบ้าง



            ผมมองนาฬิกา หนึ่งทุ่มพอดี เริ่มทำงานได้แล้วล่ะ



            “นั่นจะไปไหน”



            ระหว่างที่เดินสวนกับตรัยคุณที่บันได เขาก็เอ่ยถามผม ผมมองตรัยคุณที่สวมเสื้อคลุมอาบน้ำ เรือนผมสีดำขลับเปียกลู่ตามกรอบใบหน้าหล่อเหลา มีหยดน้ำเกาะที่แผงอกอย่างเซ็กซี่ แค่กๆ มองมากไม่ดีครับ พาลจะใจแตกเอาได้



            ผมตอบตามความจริง “ไปทำยอดครับ”



            “ทำยอดอะไร?



            “มันมีเป็นช่วงๆน่ะครับ เหมือนปาร์ตี้วิญญาณ ไปถึงปุ๊บ เอาเชือกคล้องปั๊บได้เลย ทำยอดไว้เผื่อสิ้นปี ช่วงเทศกาลมนุษย์ชอบดื่มสุรา ทะเลาะวิวาท ขับรถประมาท ดักตามถนนใหญ่ๆ วันนึงๆได้หลายดวง นี่ผมจองถนนไว้แล้ว”



            ผมกำลังจะเดินต่อ แต่ชะงักฝีเท้าไว้ก่อน เดี๋ยว...เดี๋ยวนะ ผมว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง



            “คุณมองเห็นผมด้วยเหรอครับ ผม...ตอนนี้ผมถอดวิญญาณอยู่นะ” เนี่ย ผมถอดวิญญาณอยู่จริงๆ ในมือมีเชือกคล้องวิญญาณและหอกสามง่าม สวมโจงกระเบนแดงอยู่ในรูปลักษณ์เจ้าพนักงาน ร่างทิพย์ของผมอยู่ในห้องนอน ผมจำได้!



            ตรัยคุณชะงักเหมือนตกใจที่ถูกจับได้ แต่แค่แวบเดียวเท่านั้น เขาตอบผมด้วยสีหน้านิ่งสนิท “ก็ไม่เคยบอกว่าไม่เห็น”



            “อ้าว



            กลายเป็นความผิดของผมเหรอที่ไม่ได้ถาม?



            ผมยืนอึ้งอยู่นานมาก มองตรัยคุณอย่างไม่เข้าใจ เขาเห็นผม เห็นตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วถ้าเห็นทำไมเขาถึงคิดว่าผมคนบ้าสติไม่ดีหรือคุยกับแม่ซื้อล่ะ แถมตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่มีความยำเกรงผมในฐานะเจ้าพนักงานนรกภูมิสักนิด ซึ่งมันผิดวิสัยมนุษย์มากๆ



            ผมกล้ายืนยันนะว่าต่อให้เป็นมนุษย์ที่จิตแข็งขนาดไหน ถ้ารู้ว่านรกมีจริงแล้ว ไม่มีทางที่จะนิ่งเฉยแถมทำเป็นไม่รู้ได้อย่างตรัยคุณ



            ผม...ผม...งงไปหมดแล้ว



            “ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ”



            “ความลับ”



            ผมมองนาฬิกาที่ผนังสลับกับมองหน้าตรัยคุณ โอเค ไม่เป็นไร ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือผมต้องไปรอจับวิญญาณ ผมยังมีเวลาอีกมากที่จะสอบสวนตรัยคุณ



            เจ้าพนักงานที่ดีต้องแยกแยะหน้าที่กับเรื่องส่วนตัวได้ครับว่าอะไรสำคัญกว่ากัน



            “แนะนำให้ใส่เสื้อ”



            ผมมองรูปร่างตัวเอง “นี่เป็นชุดเจ้าพนักงานครับ” จะใส่ได้ยังไง เจ้าพนักงานชายที่ไหนเขาใส่เสื้อ ไม่มีหรอกครับ ทำตามใจตัวเองได้ที่ไหนล่ะ



            “พุงออก”



            ผมเกือบลื่นบันไดหลังได้ยินถ้อยคำของตรัยคุณ จริงอยู่ที่ร่างทิพย์สัมพันธ์กับร่างวิญญาณ แต่คำว่าพุงออกนี่มันรุนแรงเกินไป ผมรับไม่ไหว



            ฮืออออออ ใครล่ะที่พาผมไปกิน ขุนผมจนอ้วนขนาดนี้



            ผมตัดสินใจแขม่วพุงเดินออกจากบ้านไปอย่างสง่าผ่าเผยเพื่อรักษาศักดิ์ศรีที่ขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี โดยไม่ให้ตรัยคุณรู้ว่าผมสะเทือนใจ



            ผมปรากฏตัวที่ถนนเส้นที่จองเอาไว้เป็นระยะเกือบห้าสิบกิโล ผมลอยวนไปวนมาเพราะกลัวว่าถ้าแอบหลับวิญญาณจะหนีไปที่ถนนเจ้าพนักงานท่านอื่น



            แต่จนแล้วจนรอด วันนี้ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น



            ผมแอบแวบไปหากรุณากับมิ่งขวัญ พบว่าพวกเขาได้วิญญาณกันแล้ว แม้จะไม่มากแต่ก็นับเป็นการเริ่มต้นเทศกาลอย่างที่เคยเป็น ซ้ำร้ายผมยังปวดใจที่ถูกมิ่งขวัญทักว่าช่วงนี้ดูสมบูรณ์ขึ้นนะ ผมมองหน้าท้องมิ่งขวัญที่มีซิกส์แพ็กสลับกับหน้าท้องตัวเองที่มีพุงกะทิน้อยๆ ทำได้แค่ยิ้มอย่างแห้งแล้งแล้วตอบว่าอาหารที่โลกมนุษย์อร่อยมาก



            มิ่งขวัญบอกว่า รูป รส กลิ่น เสียง ไม่จีรัง ลุ่มหลงมากไม่ดี ผมทำได้แค่พยักหน้ารับฟัง ไม่กล้าเถียงว่าตัวเองเป็นคนกล้าหาญที่กล้ากินขาหมูทั้งที่รู้ว่าอ้วน



            ผมกลับบ้านอย่างห่อเหี่ยวหัวใจ



            หลังอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย ผมเข้าไปในห้องนอนใหญ่ที่เคยนอนทุกวัน เห็นตรัยคุณกำลังเอนหลังพิงหมอนอ่านหนังสืออยู่ เท่าที่ดูตัวอักษรเหมือนจะเป็นภาษาจีน



            ผมล้มตัวลงนอนข้างๆ ใช้มือเขี่ยหน้าท้องแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของตรัยคุณด้วยความสะเทือนใจ



            “ทำไมหน้าเศร้ากลับมา”



            ผมตอบเสียงอ่อยๆ “ขาดทุนครับ ถนนที่ผมไป มนุษย์ไม่ค่อยผ่าน ผมเอาตั๋ววิญญาณสิบดวงไปแลกจองถนนจากยมทูตรุ่นพี่ ผมรอทั้งคืนไม่ได้กลับมาสักดวง หรือทำเลผมไม่ดี มิน่าเขาถึงขายต่อถูกๆ”



            ผมพูดไม่ได้หรอกว่าอยู่ในภาวะสะเทือนใจเพราะมิ่งขวัญทักเรื่องความอ้วน คนอย่างตรัยคุณน่ะไม่มีทางปลอบผมหรอก



            เขามีแต่จะซ้ำเติมแล้วพาไปกินอีก!


................................................................

เอ็นดูในความพุงกะทิน้อยๆ ของน้องนนท์

พิตรัยรู้ตอนไหน มีเฉลยในตอนพิเศษนะฮับ

 หยอดปุกหมูวันละห้าบาทเผื่อค่าอาหารแมวหย่งหน่อยน้าาาา


แอบรอคอมเม้นท์อยู่นะจ๊ะ  (´・ω・`)


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.084K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,299 ความคิดเห็น

  1. #22279 Khunphuying (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 20:11

    รอตีพิมพ์เลยค่า

    #22,279
    0
  2. #22249 YuIn0 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 17:19
    รอเล่มอยู่นะ
    #22,249
    0
  3. #21973 RRREYKIII (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 09:59
    โป๊ะแตกไปอีก55555
    #21,973
    0
  4. #21918 PareWaPkh (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 09:43
    ความเผลอทัก55555
    #21,918
    0
  5. #21846 pimpika-68 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 10:17
    เอ็นดูน้องนนนนนนท์
    #21,846
    0
  6. #21797 foambaka (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 10:09
    ตรัยคุณปิดถนนปะคะ5555
    #21,797
    0
  7. #21555 pinkheavenpinku (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 07:14
    ขำความเผลอทักจริงๆนะ 55555
    #21,555
    0
  8. #20933 yeye_mylove2 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 22:03
    ใครไหวไปก่อนเลย อินี่ขอหัวใจวายตายก่อนจ้ะแม่
    #20,933
    0
  9. #20581 1972-7219 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 14:31
    โถรู้กกกกกก มีพุงพี่ตรัยก็ชอบ
    #20,581
    0
  10. #20429 Fa-eal (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 01:22
    ถือสามง่ามสวมสังวาลย์ยังโป๊ะอีกนะตรัย55555
    #20,429
    0
  11. #20014 nammu-hits (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 23:20
    ถ้าพี่ตรัยได้ครองยมโลกแล้วนั้น อย่างแรกที่จะสั่งเปลี่ยนคือชุดยมทูตแน่ๆ ห้ามโป๊!
    #20,014
    0
  12. #19974 inooballza (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 17:31
    ก็คืออออ พี่ตรัยรักพุงกะทิของน้องนะ อย่าเศร้าไป
    #19,974
    0
  13. #19523 PaPa9 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 17:01
    ที่ไม่มีวิญญาณจะเกี่ยวกับไตรคุณไหมน้าา??
    #19,523
    0
  14. #19495 notdo (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 21:10
    เอาแล้ว ตรัยโป๊ะแตกกกก แต่ก็หมั่นขุนนนท์ต่อไปนะ
    #19,495
    0
  15. #18929 kallmelnwz (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 01:14
    สะเทือนใจทั้งขาไปขากลับ กอดโอ๋นะคะกะทิน้อยของแม่ 55555555555
    #18,929
    0
  16. #18427 3333 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 17:14

    พพุวกะทิ555

    #18,427
    0
  17. #17274 poopo555 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 23:44
    เอ็นดูน้องงง น้องน่ารักกกกก
    #17,274
    0
  18. #16626 HaeMay (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 21:36
    เอ็นดูเจ้าพนักงานพุงกะทิน้อยๆ
    #16,626
    0
  19. #16585 ทาสน้องยม (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 05:47

    น้องพุงกะทิ

    #16,585
    0
  20. #15809 jiab155 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 21:06
    เอาพุงไว้มัดใจผัวไง ผัวชอบ
    #15,809
    0
  21. #15446 Babymay_Yessir (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 06:51

    น่ารักก
    #15,446
    0
  22. #15444 lo34799558 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 20:56
    ความแตก5555555 เอ็นดูต้าวพุงกะทิน้อยๆๆๆ
    #15,444
    0
  23. #15430 Dobamboo (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 15:24
    รอ e book น้าาคุงไรท์
    #15,430
    0
  24. #15427 LaLaWhanNa (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 08:15
    ขุนน้องให้อ้วนแล้วก็ชอบแซวน้อง.....พี่ตรัยคุณอ่ะวร๊ายยยยย
    #15,427
    0
  25. #15400 mooming (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 21:17
    เอ็นดูน้องงงงงง
    #15,400
    0