[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 31 : ตกครั้งที่ ๒๙

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,603
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,133 ครั้ง
    3 ต.ค. 62


ตกครั้งที่ ๒๙

 


           หัวใจพองโตคล้ายลูกโป่งที่ถูกอัดลมเข้าไปจนแน่น ความรู้สึกที่เรียกว่ามีความสุขแทบจะปะทุออกมา ผมก้มหน้าหลบสายตาของตรัยคุณ รู้ว่าตัวเองคงจะหน้าแดงมาก แต่พอเห็นใครบางคน ไม่สิ...เขาไม่ใช่คนแล้ว ผมก็ทำหน้าไม่ถูก



            วิญญาณนักวิ่งที่ทำมินิฮาร์ทส่งให้ผมตอนนั้น เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?



            เขาเกาศีรษะยิ้มๆ “โทษที ไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะ ผมแค่เหงาเลยอยากหาคนคุยด้วย คนแรกที่นึกออกดันเป็นคุณ จากนั้นผมก็โผล่มาอยู่ที่นี่”



            “ออกไปข้างนอกก่อนนะครับ นี่พื้นที่ส่วนตัว” ผมพูดด้วยสีหน้าจริงจัง



            “เขามองไม่เห็นผมหรอกน่า”



            ผมหันไปมองตรัยคุณ ถึงเขาจะมองไม่เห็น แต่ผมเห็นไง และผมไม่ชอบสถานการณ์ลับๆ ที่ไม่ได้มีแค่สองคน ขนาดลุงเจ้าที่ผมยังเคยคุยมาแล้วว่าห้าม “ไม่ได้ครับ”



            “คุยกับแม่ซื้ออีกแล้ว?”



            ผมตอบตรัยคุณ “ไม่ใช่แม่ซื้อครับ เป็นเทวา”



            วิญญาณนักวิ่งเขาทำได้อย่างที่เคยพูด ถึงเขาจะปรากฏตัวในรูปลักษณ์การแต่งกายคล้ายมนุษย์ไม่ใช่ภูษาทิพย์ แต่ออร่าผิวพรรณและแสงจางๆ ที่ศีรษะคือเครื่องยืนยันว่าเขาคือเทวาหรือเทวดา ยังไงก็ตามนั่นไม่ใช่ประเด็น



            ประเด็นคือบ้านพื้นที่ส่วนตัว ถ้าจะมาหาผม กรุณาทำตามมารยาทคนปกติ โทรบอกล่วงหน้าหรือกดกริ่งหน้าบ้าน ไม่ใช่นึกจะเข้ามาก็เข้า



            ผมเหลือบมองไปที่ศาลพระภูมิ แอบไม่พอใจ ลุงเจ้าที่นี่ยังไง พอเห็นเป็นเจ้าพนักงานปรโลกล่ะขวาง พอเห็นเป็นเทวากลับไม่ห้าม สองมาตรฐานแบบนี้ไม่ต้องกินแล้วมั้งของเซ่น ใช่...ผมจะงดของเซ่นลุงเจ้าที่หนึ่งเดือน!



            ตรัยคุณจะลุกขึ้นยืน แต่ผมกดไหล่ของเขาเอาไว้ให้นั่งลง



            “ขอเวลาผมสิบนาที” บอกตรัยคุณแล้วผมก็หันมามองคุณเทวา ผายมือไปทางหน้าบ้าน “เชิญครับ” เขาขัดจังหวะหวานๆ ของผม ผมไม่ให้คุยในบ้านหรอก



            เอ๊ะ ทำไมผมถึงมีนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นขึ้นมาได้



            ไม่ถูกต้อง



            “ผมแค่จะหาเพื่อนคุย แต่ดูท่าทางแล้ว วันนี้คุณคงไม่อยากคุยกับผม”



            ผมนิ่งเงียบ



            “ขอโทษจริงๆ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำลายโมเม้นท์ดีๆ ของคุณ”



            “ช่างเถอะครับ” สุดท้ายผมก็ใจอ่อน ไม่อยากให้ความโกรธเข้าครอบงำจิตใจ “คุณไม่มีเพื่อนข้างบนเหรอครับ”



            เขาส่ายหน้า “ผมเป็นน้องใหม่ อุบัติอยู่ตรงลานกลางเมืองของจาตุมหาราชิกา เลยไม่มีสังกัดว่าอยู่ใต้ปกครองท่านท้าวองค์ไหน อีกอย่างไม่มีใครมาชวนผมไปอยู่ด้วยสักคน”



            เท่าที่ผมรู้มา จาตุมหาราชิกาเป็นสวรรค์ชั้นต้น ปกครองโดยสี่ท้าวประจำทิศต่างๆ ลานกลางเมืองที่ว่าน่าจะเป็นดินแดนส่วนกลาง การอุบัติของเทวาอัปสรนั้นยึดตามสถานที่ว่าปกครองโดยใคร จะถือเป็นบริวารหรือท่านผู้นั้น แต่เขาอุบัติที่ส่วนกลาง ต้องดูว่าหันหน้าไปทางไหน



            “จำได้ไหมว่าตอนอุบัติ คุณหันหน้าไปทางไหนครับ”



            เขาส่ายหน้า “ผมจำไม่ได้”



            ถ้าตอบแบบนี้ผมก็จนปัญญาจะช่วยแล้วล่ะ ผมอยากเอื้อมมือไปตบไหล่เขาเพื่อปลอบใจแต่นึกขึ้นได้ว่าไม่ถูกต้อง ยังไงเขาก็เป็นเทวา สถานะสูงกว่าผมมาก



            เขาเล่าให้ฟังว่าหลังจากอุบัติได้เดินเตร็ดเตร่ไปไหนบ้าง พบเห็นอะไรบ้าง น้ำเสียงของเขาตื่นเต้นเวลาพูดถึงชาวหิมพานต์ที่เคยพบเจอเมื่อครั้งยังเป็นมนุษย์ บ่นเล็กน้อยว่าดูเข้าถึงยากกว่าตอนอยู่ในโลกมนุษย์เยอะ



            “ผมเจอนทีด้วย เขาเคยคั่วกับเพื่อนผม เราเคยเจอกันครั้งหนึ่งตอนที่เขามารับเพื่อนผม แต่เขาจำผมไม่ได้สักนิด ผมเลยโบกมือเก้อ ขายหน้าสุดๆ”



            ชาวหิมพานต์ไม่จดจำมนุษย์อยู่แล้ว ผ่านมาก็ผ่านไป ผมพอจะได้ยินมาคร่าวๆ อยู่เรื่องการคบหามนุษย์เพศชายไว้เสพสัมพันธ์ทางกาย



            “แต่ก็ไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะเป็นเจ้าชายนาควงศ์วิรูปักษ์ ผมไม่เข้าใจจริงๆ ท่าทีเขาตอนอยู่โลกมนุษย์กับสวรรค์เหมือนคนละคน เขาดูเงียบขรึมแบบอัพเลเวล ใช่ๆ ผมได้ยินมาว่าเขาแต่งงานกับพี่เมฆเอกสถาปัตย์ ตัวจริงกลับเป็นอสุราชื่อกวินภพ แต่ผมจำได้ว่าสองคนนี้ไม่ถูกกันเพราะเรื่องแย่งเด็กนี่นา เพื่อนของผมก็เป็นหนึ่งในคนที่ทำให้พวกเขาผิดใจกัน”



            ผมยิ้มแห้งๆ ชาวหิมพานต์กลุ่มนี้ผมเคยเห็นผ่านตาแต่ไม่เคยสนทนาด้วย คนที่ผมเคยสนทนาด้วยและพอจะนับว่าสนิทคือท่านชีวันธร เพื่อนของท่านมหรรณพหรือนทีที่ถูกกล่าวถึง



            “ผมเหงาจัง”



            “เดี๋ยวคุณก็ปรับตัวได้ครับ” ผมปลอบ ผมเองก็เคยอยู่ในสถานการณ์ที่เรียกว่าโดดเดี่ยวมาก่อน แต่ผมเตร็ดเตร่ได้ไม่นานก็ถูกมอบหมายงานและอยู่ในทีม



            “จริงสิ” เขาหยุดเศร้าแล้วมองหน้าผม “เรื่องของคุณจะไม่มีปัญหาเหรอ”



            “เรื่องของผม เรื่องไหนครับ?”



            “คุณคงไม่ลืมใช่ไหมว่าคุณเป็น...เอ่อ...น่าจะยมทูต ตรัยคุณเป็นมนุษย์ พวกคุณชอบกันแบบนี้ ผมแค่คิดว่าอาจจะมีปัญหาเกิดขึ้น”



            ผมนิ่งเงียบไป “ผมรู้”



            ผมรู้ดี ทุกอย่างมีเวลาสิ้นสุด ไม่มีสิ่งใดยั่งยืนถาวร งานที่ผมทำอาจจะไม่สำเร็จ ถึงตอนนั้นคงถูกโอนเคสไปให้คนอื่นรับผิดชอบ ส่วนผมก็คงต้องไปรับเคสอื่นที่ง่ายกว่านี้ หรือไม่ก็ต้องกลับไปทำหน้าที่เดิม ไม่ได้อยู่ในแผนกนี้อีก



            ผมจะกลายเป็นแค่ความทรงจำที่เลือนรางของตรัยคุณ



            ผมไม่มีตัวตนตั้งแต่แรก และจะไม่มีวันคงอยู่



            “ผมขอโทษที่ถาม คือผมเห็นคุณเป็นเพื่อนคนหนึ่ง อดจะห่วงไม่ได้”



            “ผมเข้าใจว่าคุณเป็นห่วง จะว่าไปที่ผมทำก็ไม่ถูกต้องจริงๆ”



            ผมหันไปมองตรัยคุณ เขาเองก็นั่งมองผมอยู่ ผมหันกลับมามองเทวาผู้มาเยือนด้วยรอยยิ้ม ผมรู้ว่ายิ้มของผมคงจะเศร้ามาก เพราะอีกฝ่ายเห็นแล้วตาแดงๆ



            “ขอโทษ วันนี้ผมไม่น่ามาที่นี่เลย วันดีๆ ของคุณต้องพังเพราะผม”



            “ไม่เป็นไรครับ มีคุณเตือนสติก็ดี แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังอยากไปต่อกับความสัมพันธ์นี้ ผมจะไปจนกว่าจะถึงทางตัน” แม้รู้ว่าปลายทางข้างหน้าคืออะไร ผมก็ยังอยากอยู่ตรงนี้แบบนี้ต่อไป ดีแล้วล่ะที่เขาเตือนสติ ผมจะได้อยู่อย่างมีสติ ไม่หลงระเริงจนลืมว่าตัวเองเป็นใคร



            ผมเริ่มนึกถึงตัวเองสมัยที่คิดว่าคนกินข้าวขาหมูทั้งที่รู้ว่าอ้วนคือคนกล้าหาญ อย่างน้อยผมก็ดีใจนะที่ตัวเองยังคงเป็นคนเดิมคนนั้น แม้รู้ว่าข้างหน้าคือทางตันก็ยังเดินต่อ



          ถ้าหัวใจมันจะเต้นแรงเพราะใครสักคน ฉันไม่สนหรอกว่าท้ายที่สุดจะจบแบบไหน ฉันจะจำแค่ว่าครั้งหนึ่งเคยมีความสุขยังไง



            ตรัยคุณเคยพูดคำนี้กับผม และผมจดจำไว้ในใจเสมอ ความกล้าที่จะเดินหน้าต่อไปของผมก็มาจากถ้อยคำของเขา



            อนาคตตรัยคุณอาจจะจำผมไม่ได้ ลืมเลือนเรื่องของผมไปจนหมดสิ้น



            ไม่เป็นไร...ผมจำเขาได้ก็พอ



            คิดในแง่ดี ผมเป็นยมทูตฝึกหัดที่เคยมีความรักกับมนุษย์เชียวนะ เพื่อนๆ ผมยังไม่มีใครได้รับโอกาสแบบนี้สักคน จริงไหมล่ะ?



            “ภายนอกคุณดูอ่อนแอ แต่ใจคุณเข้มแข็งมากเลย” เขาพูดด้วยแววตาชื่นชม “ได้ยินแบบนี้ผมก็หายห่วง ผมชื่อฉัตรชวัล ครั้งหน้าถ้าเจอกันเรียกฉัตรเฉยๆ ก็ได้”



            “ผมชื่อกฤตานนท์ เรียกผมว่านนท์”



            “โอเค นนท์” ฉัตรชวัลมองชะเง้อเข้าไปในตัวบ้าน “ผมเริ่มร้อนๆ หนาวๆ กับสายตาของตรัยคุณยังไงไม่รู้ ผมยังปรากฏตัวไม่เป็น ตามหลักแล้วเขาต้องมองไม่เห็นผมไม่ใช่เหรอ ทำไมสายตาเขาจ้องเขม็งเหมือนเห็นผมเลยล่ะ นนท์ว่าแปลกๆ ไหม”



            ผมหันไปมองตามสายตาของฉัตรชวัล ก็ปกตินี่ “ตรัยคุณเขาตาดุ เวลาทำหน้านิ่งก็แบบนี้แหละ คุณเทวาฉัตรน่าจะคิดไปเอง”



            “ไม่คิดไปเองนะ” ฉัตรชวัลจ้องมองตรัยคุณอยู่นาน “ต้องทดสอบ” เขาพึมพำอะไรไม่รู้ตามลำพัง ผมเองก็ฟังไม่ทันเพราะหันไปสนใจตรัยคุณที่ลุกขึ้นพร้อมดูนาฬิกาข้อมือ



            “งั้นครั้งหน้าเจอกันใหม่”



            ผมพยักหน้า ฉัตรชวัลจับมือผมเขย่าแบบชาวต่างชาติยามจากลา ผมก็เขย่าตอบพลางหันไปมองตรัยคุณ ส่งยิ้มให้เขาตามปกติ เวลาเขาเดินนี่เหมือนพระเอกซีรีส์ที่ผมชอบดูจริงๆ



            ตรัยคุณเดินออกมาที่ประตูหน้าบ้าน ยกแขนขวากอดคอผมแล้วพูดว่า “สิบนาทีแล้ว”



            ผมมองมือข้างขวาของตรัยคุณที่อยู่ข้างใบหน้าผม ปกติถ้าไม่มีอะไรอยู่ในมือ ปลายนิ้วจะลู่ลงตามแรงโน้มถ่วงของโลก ตรัยคุณกำอะไรอยู่ในมือ?



            “โอ๊ย!



            ผมหันมามองฉัตรชวัล เขาร้องเสียงดังลั่นและกระโดดเหยงๆ เหมือนเจ็บเท้า อะไรของเขา? เหยียบเท้าตัวเองเข้าหรือไง



            “อย่าคุยกับแม่ซื้อบ่อย”



            ผมขี้เกียจจะบอกตรัยคุณแล้วว่าวันนี้ผมคุยกับเทวา ช่างเถอะ แม่ซื้อก็แม่ซื้อ เขาจะเข้าใจยังไงก็ตามนั้นแหละ “ทำไมล่ะครับ”



            “หวง”



…………………………….



            ฉัตรชวัลมองตามแผ่นหลังของยมทูตตัวน้อย เมื่อครู่เขาถูกมนุษย์เหยียบเท้าและรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น เทวาหนุ่มนั่งลงลูบเท้าตนด้วยป้อยๆ สีหน้าครุ่นคิด



            ก่อนประตูบ้านจะปิดเป็นการบ่งบอกว่าวันนี้ไม่รับแขก คนที่ปิดคือตรัยคุณ สีหน้าของอีกฝ่ายมีแต่ความเย็นชา ดวงตาคู่คมสีเทาเข้มมองเขาอย่างตักเตือน สายตาแบบนี้ถ้าใครที่พอจะรู้จักตรัยคุณมาก่อนก็พอจะรู้ว่า นี่เป็นคำเตือน



            ฉัตรชวัลเองก็พอจะรู้จักตรัยคุณมาแล้วครั้งยังเป็นมนุษย์ ไม่เรียกว่าสนิทสนมแต่พอจะทราบกิตติศัพท์ความดำมืดของอีกฝ่ายดี ข่าวลือต่างๆ ก็ได้ยินมาไม่น้อย



            เทวาหนุ่มตัดสินใจกระดึ๊บร่างไปใกล้ๆ ชะโงกใบหน้าผ่านประตูบ้านเข้าไป เห็นแผ่นหลังกว้างของอีกฝ่ายกับมือที่จับใบหู ขณะที่พยายามมองว่าตรัยคุณใส่อะไรที่ใบหู ตัวคนไม่หันมาแต่สลิปเปอร์กลับถูกขว้างมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ฉัตรชวัลหลบด้วยความตกใจตามสัญชาติญาณเดิม



            กฤตานนท์ที่นั่งบนโซฟา กำลังจ้องมองโทรทัศน์อย่างสนอกสนใจในสิ่งที่ฉายหันมาเอ่ยถามด้วยสีหน้างุนงง “มีอะไรเหรอครับ”



            “แมลงเกาะที่ประตู”



            “อย่าฆ่านะครับ แค่ไล่ก็พอ เดี๋ยวบาป”



            “อืม”



            ขว้างแมลงที่ไหนกัน ตำแหน่งเป้าหมายของสลิปเปอร์มหาภัยคือใบหน้าเขาชัดๆ ฉัตรชวัลค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าอีกฝ่ายมองเห็นเพียงแต่ไม่แสดงออกเท่านั้น



            ชักเป็นห่วงคุณยมตัวน้อยซะแล้วสิ


.....................................................................

น้องนนท์จิตใจเข้มแข็งมากเลย รู้ว่าข้างหน้าคือทางตันแต่ยังเดินต่อ

หย่งชอบฟีลนี้นะ ส่วนตรัยคุณเองก็ไม่สนว่าจะจบยังไง 

ถ้ากลัววันหนึ่งต้องเลิกกันจะรักทำไม จริงไหม แค่ทำตามที่ใจคิดก็พอ

ส่วนแขกที่มา เห็นไม่เห็นหรือเป็นเรื่องบังเอิญนะ สมมุติถ้าพิตรัยมองเห็นและได้ยิน

คิดว่าพิตรัยจดชื่อคุณเทวาไว้ในใจแล้วหรือยัง


รออ่านคอมเม้นท์อยู่นะคะ คนอ่านจะใจดีไหมนะ   (´・ω・`)


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.133K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,295 ความคิดเห็น

  1. #22035 Krystal wing (@AoengMB) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:02
    ชัดขนาดนี้
    #22,035
    0
  2. #21953 PNKSSPDS (@PNKSSPDS) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 01:11
    อย่าจบแบบ bad ending นะขอร้อง
    #21,953
    0
  3. #21917 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 09:36
    ชอบบบบบบบบ
    #21,917
    0
  4. #21841 somo_poem (@somo_poem) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 02:53
    ฉัตรชวัล....นักวิ่งคนนั้น เป็นเทวาด้วยยย เดี๋ยวก๊อนนน นี่เมขลารึป่ะ ใช่แน่ๆ รอออออ ท่ารามสูรด้วยย หูยยย เลือกเมขลาถูกคนจริงง 55555555 ได้วิ่งจนเบื่อแน่😂😂😂
    #21,841
    0
  5. #21554 14:03 (@pinkheavenpinku) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 07:07
    น้อนเข้มแข็งมากจริงๆ รู้ว่าตอนจบอาจจะจบไม่ดียังลุยต่อ
    #21,554
    0
  6. #21517 Cho_co_late (@Love_Jae_) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 19:08
    เกียดความปาสลิปเปอร์ใส่หน้าเทวา555555555 หึงโหด
    #21,517
    0
  7. #20577 Angzaa (@Angzaa) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 22:30
    พี่ตรัยคนหึงโหด555
    #20,577
    0
  8. วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 21:59
    คุณเทวามีชื่ออยู่ในลิสต์แล้วเรียบร้อย โชคดีนะคะ(?)
    #20,575
    0
  9. #20427 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 01:14
    เทวาไม่ปลอดภัยอีกต่อไป
    #20,427
    0
  10. #19973 Aunnabell'z (@inooballza) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 16:31
    ฉงฉานน้อง ฮือออ
    #19,973
    0
  11. #19605 B_Benjaa (@B_Benjaa) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 16:47
    ไม่เรียกอ้วนหรอก.. เรียกว่า"เสี่ยวพั่ง"แล้วกัน..
    #19,605
    0
  12. #19521 คุณศศิ (@SASicha-MAmew) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 15:56
    น้องเข้มแข็งมากๆอะ ฮือออ
    #19,521
    0
  13. #19494 Nitto_OuranHC (@notdo) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 21:01
    ฉัตรช่วยเปิดเผยความลับให้น้องที อยากให้รีบรู้เหมือนกันแหะ จะได้รับมือได้ แต่ชอบคาแรคเตอร์มากๆ รู้สึกน่ารักกกก
    #19,494
    0
  14. #18928 kallmelnwz (@kallmelnwz) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 01:05
    น้องแบบเข้มแข็งมาก ส่วนอิแม่คนนี้คือเบะนำไปแล้ว
    #18,928
    0
  15. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 11:35
    เป็นคนร้าย ๆ กับทุกคนที่เข้าหาน้อง555 เอ็นดูความหวงนี้
    #18,876
    0
  16. #18796 Benyapa Thubtimnak (@ben-a11137) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 02:20
    คุณเทวาต้องไปเม้ากับลุงเจ้าที่แล้วค้ะแบบนี้

    555555
    #18,796
    1
    • #18796-1 Benyapa Thubtimnak (@ben-a11137) (จากตอนที่ 31)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 02:20
      ****ค่ะ

      ฮืออ นิ้วเบียด
      #18796-1
  17. #18262 Calyn_hong (@Calyn_park) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 20:34
    วงวารไหน้ำส้มคว่ำ
    #18,262
    0
  18. #18227 วั่งเซี่ยน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 17:50

    พพี่ตรัยไม่ทำคุณเทวานร้าคุณเทวาเป็นคนดี

    #18,227
    0
  19. #17627 PhimeenSrii (@s-m-blue) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 00:56
    สารุป มันไม่ใช่ซิกเซ้นที่พี่มีแต่เกิด แต่พี่เกิดมาพร้องกับสายตาแบบชาวหิมพานต์โดยแท้เลย เหมือนมาสะสมกรรมจริงๆงะ.
    #17,627
    0
  20. #17271 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 23:40
    อิพี่เห็นจริงๆ หวงน้อง ส่วนน้องฉัตรกะน่ารัก
    #17,271
    0
  21. #16617 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 18:22
    หวงแรงนะคะเนี่ยยย
    #16,617
    0
  22. #15832 momkero (@momkero) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 19:13
    ติดตาม ตามติด ชอบความหวงแบบห้ามมาเกาะแกะน้อง
    #15,832
    0
  23. #15830 แฟนเฉินเฉิน (@chenchen07mink) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 18:59
    หวังว่าคุณเทวาจะมีบทนะคะ รู้สึกติดใจน้องฉัตร
    #15,830
    0
  24. #15823 ❛F tO THE N 。 (@superfon) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 02:39
    โอ้ยยย น้องลูกแม่ เก่งที่สุดครับบบ อีพี่มันไม่ธรรมดาจริงจริงงงงง อยากรู้เหมือนกันว่านางรู้ตัวเองไหม ว่าเป็นอะไรมาก่อนนน เท่สึดๆ
    #15,823
    0
  25. #15797 jiab155 (@jiab155) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 13:43
    เจ้าของเขาหวงนะคะ ^_^
    #15,797
    0