[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 3 : ตกครั้งที่ ๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,912 ครั้ง
    5 ก.ค. 62


ตกครั้งที่ ๒


                 ผมนั่งคิดไม่ตกอยู่สวนสาธารณะ ไม่รู้ว่าจะไปทางไหนดี หลายวันมานี้ผมติดตามตรัยคุณอยู่ห่างๆ แต่เผลอแค่แวบเดียวเขาก็จะหายไปเสมอ กว่าผมจะตามเจออีกทีก็เหนื่อยเอาเรื่อง



            เหมือนคนเป็นจะรับมือยากกว่าคนตายเอามากๆ



            ผมเป็นยมทูตฝึกหัดมาหลายปี ไม่คุ้นเคยกับการใช้ชีวิตของมนุษย์ ผมคุ้นเคยกับวิญญาณเสียมากกว่า ไม่ใช่เรื่องยากอะไรกับการรอให้คนตาย จากนั้นใช้บ่วงคล้องวิญญาณพาไปยังนรกภูมิ พอถึงนรกภูมิพวกรุ่นพี่ก็จะมารับช่วงต่อ พาวิญญาณไปยังโถงตุลาการ



            เสียงร่ำไห้ของวิญญาณ การอ้อนวอนของพวกเขาเป็นเพียงลมผ่านหูเท่านั้น ผมถูกสอนมาว่าไม่จำเป็นต้องสงสารใคร เพราะนี่คือผลจากสิ่งที่วิญญาณนั้นกระทำมาชั่วชีวิต



            หากเป็นคนดี ไม่ต้องอ้อนวอนก็ได้ไปสวรรค์



            ถ้าเป็นคนชั่ว อ้อนวอนยังไงก็ไม่มีทางได้ไป



            แต่ถ้าวิญญาณโหยหวนมาก จนเรารู้สึกว่ารับมือยากเกินไป ก็ทำให้พวกเขาเข้าสู่ภาวะที่เรียกว่า...สงบ ไม่ยากครับ จ้องตาวิญญาณเท่านั้น พวกเขาจะถูกอำนาจของพวกเราทำให้นิ่งไป



            เห็นไหมครับ คนตายจัดการง่ายกว่าคนเป็นเยอะ



            “พ่อหนุ่ม ทำบุญทำทานกับยายหน่อยเถอะลูก ยายอยากกลับบ้าน” เสียงมนุษย์เพศหญิง วัยชราเอ่ยขึ้น เธอยกมือไหว้ผมด้วยสีหน้าน่าสงสาร



            “กลับ...กลับที่ไหนเหรอครับ”



            เธอร้องไห้ บอกว่าเธอมาตามหาลูกชายที่กรุงเทพ ลูกชายของเธอไม่กลับบ้านมาสิบกว่าปีแล้ว ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไร แต่ตามหามานานแล้วไม่พบ ถูกขโมยข้าวของต้องอดมื้อกินมื้อ ตอนนี้เธออยากกลับต่างจังหวัดเหลือเกิน แต่เธอไม่มีเงินติดตัวแล้ว พอจะช่วยเธอสักร้อยได้ไหม



            เมตตาคือบุญ คุณยายคนนี้น่าสงสารมาก ฟังแล้วผมจะร้องไห้



            หรือร้องแล้วก็ไม่รู้...



            ผมถามเธอว่ากลับจังหวัดไหน ค่ารถเท่าไหร่ เธอบอกค่ารถประมาณห้าร้อยบาท โชคดีที่ในกระเป๋าผมมีเงินหน่วยบาทของมนุษย์พกอยู่เกือบพัน ผมเลยให้เธอไปห้าร้อยเพื่อให้เธอได้กลับบ้าน



            เธอขอบคุณผมแล้วจากไป



            ผมรู้สึกอิ่มใจมากที่ได้ทำบุญ โชคดีนะเนี่ยที่ผมแลกเงินติดตัวไว้



            ชาวนรกภูมิเราใช้เงินสกุลเหรียญหิมพานต์เหมือนกับชาวหิมพานต์ทั่วไป อัตราเท่ากับสามบาทไทย ไม่มีการผันผวนไม่ว่าเงินบาทจะแข็งหรืออ่อนค่า



            จังหวะที่ผมกำลังอิ่มใจอยู่นั้น รถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งได้วิ่งผ่านหน้าผมไป ผมจำได้ว่านั่นคือรถของตรัยคุณ เขาคงมาเรียนตามปกติ



            งั้น...แอบตามติดชีวิตเขาอีกสักวันก็แล้วกัน



            แต่ก็นั่นแหละครับ เขาหายไปอีกแล้ว วันนี้ผมก็กินแห้วอีกตามเคย ผมล่ะสงสัยนักว่าเขามาเรียนหรือเปล่า ทำไมหายแว๊บ หายแว๊บเก่งเหลือเกิน



            ช่างเถอะ พรุ่งนี้เอาใหม่!


……………………………….


            ทั้งที่วางแผนเอาไว้อย่างดี มั่นใจว่าวันนี้ตัวเองเอาอยู่ แต่สุดท้ายตรัยคุณก็คลาดสายตาผมไปอีกจนได้ ผมรู้สึกท้อแท้ใจระดับสูงสุด



            “เป็นไงบ้างนนท์” ยมทูตฝึกหัดสาว ผมยาวสีดำ มัดผมทรงหางม้าดูเคร่งขรึมเอ่ยถามผม ในหมู่ยมทูตฝึกหัดด้วยกัน ภายนอกกรุณาดูน่าเกรงขาม แต่ความจริงเธอใจดีกับผมมาก



            ผมหน้าม่อย คอตก “เข้าใกล้เป้าหมายไม่ได้เลย”



            “ทำไมล่ะ”



            “เขาคลาดสายตาไปตลอด เหมือนรู้ว่าเราตาม เลยตั้งใจสลัดทิ้ง”



            “โอ๋ๆ เป้าหมายทิ้งไม่ใช่คนรักทิ้ง ไม่ต้องทำหน้าเศร้าขนาดนั้น” กรุณาเดินวนรอบตัวผม จากนั้นเอ่ยถามขึ้นเสียงขรึม “นนท์ ทำไมรีบใช้ร่างทิพย์



            “นาไม่ได้ใช้เหรอ” ผมเงยหน้าถาม เพิ่งสังเกตจริงๆ ว่าเธอมาหาผมในรูปแบบยมทูตฝึกหัด วิญญาณกึ่งเจ้าพนักงาน ไม่ได้มาด้วยร่างทิพย์



            “ไม่ ใครเขารีบใช้กัน”



            “อ้าว”



            “นนท์ นายทำคู่มือหายใช่ไหม”



            “ไม่มีคู่มือนะ เราไม่เห็นเลย”



            “นนท์ คิดดีๆ สิ ทุกแฟ้มมีคู่มืออยู่ เรากับคนอื่นๆ ก็ได้กันทั้งนั้น”



            ถ้ากรุณายืนยันว่ามี แล้วมันหายไปได้ยังไง ผมทำหายเหรอ หายที่ไหนอ่ะ “หรือเราทำหล่นหายจริงๆ” ผมเริ่มไม่แน่ใจ หายตอนเปิดดู หายระหว่างทาง หายตอนย้ายข้อมูล หายตอนไหนนะ



            “เคสแรกของเรา เราจัดการเรียบร้อยแล้ว”



            “นาทำยังไงเหรอ”



            “เป้าหมายคือชายสูงวัย คนวัยนี้จัดการไม่ยาก คู่มือแนะนำเราว่าให้เข้าไปในความฝันของเขา ทำให้เขารู้ถึงความน่ากลัวของนรกภูมิ”



            “งั้นนาก็....”



            “ใช่ เราทำเคสใหม่แล้ว เป้าหมายเราอยู่ห่างไปห้ากิโล เราดูในพิกัดตำแหน่งเจ้าพนักงานเห็นนนท์อยู่แถวนี้เลยแวะมาหา”



            ผมรู้สึกหมดเรี่ยวแรงขึ้นมาดื้อๆ อ๊ากกกกก ทำไมมีแต่ผมล่ะที่เดินถอยหลัง ตายๆ ตายแน่แบบนี้ ผมเริ่มรู้สึกว่าหน้าที่การงานตัวเองไม่มั่นคงซะแล้ว “เบื้องบนกำหนดเดดไลน์ไหม”



            “โดยปกติไม่ควรเกินหนึ่งเดือนต่อเคส”



            “แต่...แต่ตอนเราไปรับยาใช้ร่างทิพย์ รุ่นพี่ให้ยาเม็ดสีดำเรามา” ถ้าเวลาแค่หนึ่งเดือน ก็ไม่ควรทำให้ผมลำพองใจด้วยยาเม็ดสีดำที่ใช้ร่างทิพย์ได้หนึ่งปีสิ ฮือออออออ



            “ผิดปกติ” กรุณาว่า “อา ตายจริง เป้าหมายเราจะไปแล้ว นนท์ อีกสองสามวันเราจะไปหา เดี๋ยวค่อยคุยเรื่องนี้กัน แต่ถ้าเป็นไปได้ รีบปิดเคสซะ”



            กรุณาหายวับไปอย่างรวดเร็ว ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า



            เธอพูดถูก ผมต้องรีบปิดเคส!



            ผมตัดสินใจจะตามตรัยคุณไปที่บ้านของเขา ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ทิ้งร่างทิพย์ตัวเองไว้ในห้องน้ำแล้วล็อกจากด้านในอย่างดี



            ผมกลับมาสำนักงานปรโลกด้วยรูปแบบยมทูตฝึกหัด อาจจะงงใช่ไหมครับว่าทำไมผมต้องทิ้งร่างทิพย์เอาไว้ที่โลกมนุษย์ คือ...ผมยังไม่ใช่ยมบาล ยังไม่มีบารมีพอจะเคลื่อนย้ายร่างนั้นไปมาตามใจชอบ ยิ่งไปมาระหว่างสามภพภูมิยิ่งอันตราย มันเสี่ยงกับการทำให้ร่างทิพย์เสียหาย



            ผมเห็นรุ่นพี่ยมบาลหลายท่านอยู่ พวกเขากำลังง่วนกับการทำอะไรสักอย่างบนจอคอมพิวเตอร์



            “อ้าว...เด็กใหม่ มารับเคสเพิ่มเหรอเรา”



            ผมห่อเหี่ยวหนักมาก รุ่นพี่เขาไม่ได้ประชดผมใช่ไหม? “เปล่าครับ ผมมาตามหาที่อยู่เป้าหมาย”



            “ที่อยู่?”



            “ครับ ในแฟ้มประวัติไม่มีบอกเลย”



            “เป้าหมายเราชื่ออะไร เดี๋ยวพี่ค้นให้ เฮ้อ จริงๆ เลย ใครลืมใส่ที่อยู่ให้น้องวะ”



            “ตรัยคุณครับ”



            “ชื่ออะไรนะ”



            “เป้าหมายผมชื่อตรัยคุณครับ”



            “โห ข้อมูลระดับนั้นน่ะ ต้องไปแฮกคอมท่านทะ...”



            “ไอ้ดำ เงียบ!” รุ่นพี่อีกคนตวาดเสียงดัง ทำไมต้องเสียงดังกันล่ะ ผมทำอะไรผิดเหรอ “เด็กใหม่ ลองใช้วิธีนี้สิ นายรู้ใช่ไหมว่าเจอเขาได้ที่ไหน จากนั้นใช้ร่างยมทูตไปติดตามเขา พอเห็นที่อยู่แล้วค่อยกลับไปเข้าร่างทิพย์”



            ผมยกนิ้วให้รุ่นพี่เสียงดังอย่างชื่นชม ทำไมผมคิดไม่ได้แต่แรกนะ



            “อ้อ ยังพอมีสำเนาคู่มือของเคสผมไหมครับ”



            พวกรุ่นพี่พร้อมใจตอบพร้อมกันว่า “ไม่มี”



            ผมพยักหน้ารับทราบ คู่มือเคสผมก็คงเหมือนของกรุณาแหละมั้ง เดี๋ยวขอให้เธอถ่ายรูปส่งผ่านไลน์มาก็ได้ “งั้นผมไปทำงานก่อนนะครับ”



            “สู้ๆ นะ”



            ผมรู้สึกไปเองหรือเปล่า ทำไมคำว่าสู้ๆ ของพวกรุ่นพี่ถึงดูจริงจังเป็นพิเศษ...



            ที่มหาวิทยาลัยวันนี้เย็นแล้ว ผมไปเช่าห้องพักรายวันอยู่ใกล้ๆ ทิ้งกายทิพย์เอาไว้ จากนั้นนั่งดักรอบนหลังคาโรงรถที่ตรัยคุณชอบมาจอด รออยู่นานเหมือนกัน สุดท้ายเขาก็กลับมา จังหวะที่เขาใส่หมวกกันน็อคเสร็จแล้วจะขับรถออกไป ผมกระโดดลงจากหลังคาแล้วขึ้นซ้อนท้าย



            ทำไมเขาขับรถเร็วแบบนี้ โอย หัวใจยมทูตจะวาย



            เขาขับรถมาจอดที่โรงแรมแห่งหนึ่ง ผมแอบตาไปเงียบๆ มีเจ้าที่ประจำโรงแรมจะมาห้ามไม่ให้ผมตามเขาเข้าไป ผมเลยทำนิสัยไม่ดีด้วยการขู่ว่าจะจับท่านเจ้าที่ไปนรกภูมิข้อหาขัดขวางการปฏิบัติงานของเจ้าพนักงานปรโลก อาศัยที่จังหวะเจ้าที่มึนงง แอบตามเขาเข้าไปจนได้



            เขาไปอาบน้ำ จากนั้นดูทีวี สุดท้ายก็หลับไป



            จังหวะนี้แหละที่ผมรอคอย!



            ผมทะลุเข้าไปในความฝันของเขา แปลกมากที่ดินแดนฝันของเขาเป็นเพียงความมืดมิด วังเวงสุดๆ ผมเริ่มระแวงสถานการณ์รอบข้าง



            “ตะ...ตรัยคุณ” ผมร้องเรียกเขา หวังให้ดินแดนฝันของเขาเปลี่ยนฉาก



            ตัวผมวูบวาบไปมา ผมตบอกตัวเองเรียกความมั่นใจ ดินแดนฝันกำลังจะเปลี่ยนฉากนั่นเอง ดีแล้วล่ะ ดีแล้ว ไปจากที่มืดๆ นี่ดีกว่า



            ความมืดมนอนธการที่เหมือนโลกันตนรกนี่...ผมกลัว และผมเชื่อว่าทุกคนกลัวด้วยกันทั้งนั้น



            แต่...แต่ผมก็ไม่ได้อยากให้ดินแดนฝันเปลี่ยนฉากเป็นกองไฟที่ไหม้โหมสุดลูกหูลูกตา โว้ยยยยยย คนบ้าอะไรทำไมฝันแต่เรื่องอันตรายกับชาวบ้าน



            ผมจะไม่เข้าฝันเขาอีกแล้ว!


............................................

หนทางของน้องยมคนคิ้วท์ดูจะยากลำบากเหลือเกิน

ที่อยู่เป้าหมายก็ต้องหาเอง

คู่มือทำหายหรือไม่มีแต่แรกก็ไม่รู้ ฮ่าาาาาาา



คอมเม้นท์กันเถอะ นะ นะ น้าาาาา

หย่งอยากอ่านคอมเม้นท์จริงๆ  ><


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.912K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,298 ความคิดเห็น

  1. #22228 yueduyuehao (@yueduyuehao) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 04:54
    งื้ออออ นนท์ลูกกกกจะรอดไหมหื้มมม???
    #22,228
    0
  2. #22195 Famoo69 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 10:19

    นองนนท์ สู้ๆนะจ๊ะ
    ตรัยคุณก็ลึบลับเกิน

    #22,195
    0
  3. #22178 Masxy (@Masxy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 20:19
    น้องยม เป็นคนไม่ได้เรื่องแน่ๆ ออกแนวโง่ๆหน่อย เซ่อซ่าๆ ด้วย
    #22,178
    0
  4. #22169 vy0Cik (@acrbaka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 22:53
    ทำไมมันมีลับลมคมใน เคสตรัยคุณมันต้องมีอะไรแน่ๆเลยยย
    #22,169
    0
  5. #22114 เจนโล่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 00:03

    อย่าแกล้งน้องงง แงง ทำไมน่าสงสารแบบนี้ง่าาา สู้ๆน้าคุณยมทูตฝึกหัดคนเก่ง

    #22,114
    0
  6. #21883 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 19:25
    งานยากเลยยยยยย
    #21,883
    0
  7. #21780 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 01:16
    ไม่ธรรมดามากๆเลยนะ น้อนยมเจองานยากงานหินสุดๆใช่มั้ย
    #21,780
    0
  8. #21521 14:03 (@pinkheavenpinku) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 22:29
    ตรัยคุณเป็นใครกันหนอ ทำไททุกครดูกลัวๆ
    #21,521
    0
  9. #21502 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 18:55
    น้องจะรอดมั้ยเนี่นยยย
    #21,502
    0
  10. #21501 Cho_co_late (@Love_Jae_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 16:14
    น้องโดนป้าหลอกเอาตังไปแล้วลู้กก พวกรุ่นพี่นี่แปลกๆ เหมือนรู้จักตรัยคุณกันทุกคนเลย ไม่น่าจะธรรมดาแหงๆ
    #21,501
    0
  11. #20592 Khungift (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 17:18

    เพิ่งมีโอกาสได้อ่าน จะเอาใจช่วยน้องยมนะคะ

    #20,592
    0
  12. #18900 kallmelnwz (@kallmelnwz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 19:56
    เอ็นดูน้องยมอ่ะ สู้เขานะลูก
    #18,900
    0
  13. #17772 Bigaku (@Bigaku) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 04:25
    คือยังไง หรือแท้จริงแล้วตรัยคุณก็อาจจะไม่ใช่มนุษย์?
    #17,772
    0
  14. #16815 PhimeenSrii (@s-m-blue) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 15:54
    งื้อออ คุณยมฑูต สู้ๆนะคะ /เสียงหนักแน่!
    #16,815
    0
  15. #15413 0621398980 (@0621398980) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 08:34
    น้องยมสู้ววๆ
    #15,413
    0
  16. #15394 0eun0 (@0eun0) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 19:06
    สู้ๆนะคนคิ้วท์
    #15,394
    0
  17. #14583 matus44600 (@matus44600) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 03:17
    อร้ายหยงฉันอ่านนิยายแกทุกเรื่องคือบบไม่ทำให้ผืดหวังอะชอบๆๆๆๆๆๆ
    #14,583
    0
  18. #14057 dwarf-planet (@dwarf-planet) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 12:37
    คิดว่าตรัยคุณไม่ใช่คนธรรมดานะ555555555555
    #14,057
    0
  19. #14055 KangFRung (@kamol-ang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 12:27
    แปลกๆอะ ต้องมีอะไรแน่ๆ
    #14,055
    0
  20. #12004 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 01:58
    เขาเป็นใครกันแน่ กลัวแทนน้องแล้วเด้อ
    #12,004
    0
  21. #11986 Choco'l Pis (@nekoy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 00:26
    เคสนี้มีอะไรแปลกๆ เด้อ 555
    #11,986
    0
  22. #11879 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 15:55
    น่ากลัวกระทั่งในฝันเลยอ่ะพี่คุณ
    #11,879
    0
  23. #11439 Lalaland332221 (@Lalaland332221) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 07:06
    สู้เค้าาาา
    #11,439
    0
  24. #11435 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 06:49
    แหม่งๆ ละ แสดงว่าตรัยคุณนี่งานช้าง ไม่มีคนรับเคสเลย แต่ทำไมรุ่นพี่ต้องปิดบังกันด้วยล่ะฮะ ปล. ชอบฉากเจ้าที่มากเลยค่ะ ฮาาาาา
    #11,435
    0
  25. #11402 chaaimmeme (@chaaimmeme) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 19:26
    น้องนนน่ารักก
    #11,402
    0