[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 29 : ตกครั้งที่ ๒๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,482 ครั้ง
    22 ก.ย. 62


ตกครั้งที่ ๒๗



            ตามใจปากลำบากท้องเป็นเรื่องที่พูดได้ถูกต้องที่สุด หลังกินบุฟเฟ่ต์เสร็จผมรู้สึกอิ่มจนถึงคอหอย ขนาดเดินออกจากร้านผมยังรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ ผมคงกลายเป็นช้างขึ้นมาจริงๆ พออ้วนมากเข้าก็จะวิ่งไม่ไหว ทำงานผิดพลาด วิญญาณยิ่งชอบวิ่งหนีผมอยู่



            ผม...ผมจะไม่กินบุฟเฟ่ต์อีกแล้ว



            ผมบอกตัวเองในใจ ตั้งมั่นว่าหลังกลับไปถึงบ้านจะเริ่มหาวิธีลดน้ำหนักอย่างจริงจัง เอาแบบออกกำลังกายหรือกินคลีนดี?



            “เค้กร้านนี้อร่อย”



            ผมเงยหน้ามองเค้กที่วางอยู่ในตู้โชว์ หน้าตายั่วน้ำลาย การตกแต่งหน้าเค้กก็ชวนให้เหลียวกลับมามอง ผมพยายามเชิดหน้าไม่มอง ในเค้กน่ะมีแต่แป้ง ครีม ไขมัน ชวนให้น้ำหนักพุ่งพรวดทั้งนั้น ไม่!



            ม่ายยยยยยยยยยย



            “ไม่กิน?”



            “ช็อกโกแลตชิ้นหนึ่งครับ เอาหน้าผลไม้รวมด้วย” ผมหันไปบอกตรัยคุณ



            เอาไว้ค่อยลด งด ละเลิกพรุ่งนี้ก็แล้วกัน



            พนักงานสาวยิ้มแฉ่ง ทักทายต้อนรับแล้วถามว่าใส่กล่องกลับบ้านหรือทานที่นี่ ตรัยคุณหันมามองผม ผมเลยตอบอย่างเหนียมอายว่าทานที่นี่



            ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เอาช็อกโกแลตปั่นเพิ่มวิปครีมหนาๆ ด้วยเลย



            ผม...ผมแค่กินสั่งลาก่อนจะลดน้ำหนักต่างหาก อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้นสิครับ!



            ตรัยคุณนั่งอยู่ตรงข้ามผม เขาไม่ได้สั่งอะไรนอกจากอิตาเลียนโซดาแก้วหนึ่ง ผมรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ถูกต้อง ทำไมต้องมีแต่ผมที่กินของอ้วนๆ อยู่คนเดียว



            ผมตักเค้กช็อกโกแลตยื่นให้



            คนตัวโตเบนหน้าหนี “หวาน ไม่ชอบ”



            “ผมไม่อยากกินคนเดียวนี่นา”



            ตรัยคุณมองหน้าผม เขาถอนหายใจเบาๆ ใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกชัดเจนว่าเอือมระอากับคำขอของผม “คำเดียว”



            ผมยิ้มกว้าง ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เขาไม่ชอบของหวานแต่ก็ยอมกินเพราะผมขอ



            มีคนร่วมแบ่งปันความอ้วน ผมก็กินต่ออย่างสบายใจ วิปครีมรสชาติหวานนิดๆ ที่โปะบนช็อกโกแลตปั่นนี่มันสวรรค์ของเด็กอ้วนชัดๆ



            ผมรักวิปครีม



            เห็นตรัยคุณอมยิ้ม ผมก็เอียงคอด้วยความสงสัย ยิ้มอะไรของเขา เขาไม่ใช่คนยิ้มง่ายที่จู่ๆ นึกจะยิ้มก็ยิ้ม เขาต้องมีอะไรในใจแน่นอน



            “เลอะมุมปาก”



            อ้อ ผมใช้ลิ้นแตะมุมปากตัวเองทั้งสองข้าง สำรวจดูด้วยกระจกหน้าจอโทรศัพท์อีกทีว่าไม่มีรอยเลอะแล้ว แต่เขายังอมยิ้มอยู่ เนี่ย...ผิดปกติ



            “ยิ้มอะไรครับ”



            “เหมือนเมื่อคืน”



            “....”



            “ไม่เหลือสักหยด”



            ผมแทบอยากขว้างแก้วช็อกโกแลตปั่นทิ้ง พูดมาได้ว่าเมื่อคืนไม่เหลือสักหยด ใครล่ะที่บีบปากผม บีบบังคับให้ผมต้องกลืนลงไปหลังจาก เอ่อ...ไม่มีอะไรครับ



            ยังไงก็ตาม ผมไม่สามารถมองวิปครีมได้ด้วยใจที่ไร้อกุศลได้อีกต่อไปแล้ว



            “โรคจิต”



            “ด่าคนนี่ผิดศีลข้อไหนนะ”



            ผมอ้าปากพะงาบๆ คนบาปอย่างเขารู้จักย้อนผมเรื่องศีลธรรมได้อย่างไร้ยางอายด้วยหรือไง ท่องศีลห้าครบหรือเปล่าเถอะ “ผมพูดความจริงต่างหาก” ก็ตรัยคุณโรคจิตจริงๆ นี่นา ผมกินของผมอยู่ดีๆ ก็ลากลงไปเรื่องใต้สะดือ



            “แต่น่ารัก...ให้อภัย”



            ฮืออออออ อย่ายิ้มนะกฤตานนท์ อย่ายิ้มเด็ดขาด ถ้านายยิ้มคนตรงหน้าจะยิ่งได้ใจ ครั้งต่อไปเขาจะทำให้นายอับอายขายหน้ายิ่งกว่าเดิม



            บัดซบ ผมห้ามริมฝีปากตัวเองไม่ได้



            มองดูรอยยิ้มจางๆ ของตรัยคุณ ดวงตาคมกริบสีเทาเข้มฉายแววล้อเลียนอยู่ในที ยิ่งทำให้ความคิดของผมเตลิดเปิดเปิงไปหมด



            ผมยกมือปิดใบหน้าที่ร้อนฉ่าของตัวเอง



            ผมแพ้แล้ว...แพ้แล้วจริงๆ


..........................................

 

           ผมมีนัดทำบุญเก้าวัดกับคนในกลุ่มเฟสบุ๊คในอีกสามสี่วันข้างหน้า ระหว่างทางที่กลับบ้านจึงขอให้ตรัยคุณจอดรถที่ร้านสะดวกซื้อ ผมเลือกสินค้าอยู่พักหนึ่งก็ต่อแถวรอชำระเงิน หลังชำระเงินเสร็จก็เดินออกมาพร้อมคิดทบทวนว่าขาดเหลืออะไรไหม

 


           “ซื้ออะไร”



            ผมเปิดถุงหิ้วให้ดู ข้างในเป็นพวกยาดมยาลมยาหม่อง “พี่ๆ ที่ไปมีแต่วัยเกษียณทั้งนั้นครับ” ผมว่าของที่ผมซื้อค่อนข้างจำเป็นเชียวล่ะ



            อย่าว่างั้นว่างี้เลยนะครับ กันไว้ดีกว่าแก้ คนเราแก่ชรานั้นเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่จะดีกว่าถ้าเราหาวิธีรับมือไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ



            ตรัยคุณไม่ว่าอะไร เพียงแค่ถามต่อ “ไปที่ไหน”



            “อยุธยาครับ” ผมไล่ชื่อวัดตามโปรแกรมที่วางไว้ให้เขาฟัง



            ตรัยคุณส่ายหน้าเล็กน้อยเหมือนผมเป็นคนป่วยที่หมดทางรักษาเยียวยา ผมอดจะมองค้อนไม่ได้ ทุกครั้งที่ผมทำบุญน่ะ ผมนึกถึงเขา แบ่งบุญให้เสมอนะ



            “มะรืนทำตัวให้ว่าง”



            “ไปไหนเหรอครับ”



            “เดท”



            งุ้ย... อย่ายิ้มสิ บอกว่าอย่ายิ้ม ผมล่ะเกลียดตัวเองจริงๆ ที่แสดงสีหน้าท่าทางแบบปิดบังซ่อนเร้นไม่เก่ง พอเห็นรอยยิ้มจางๆ ยามตรัยคุณยิ้มตามแล้วก็เขินเองตามลำพัง



            หัวใจเต้นตึกตักๆ ราวกับจะทะลุออกมานอกอก



            “อย่ายิ้มบ่อยสิครับ”



            “หืม?”



            “จริงๆ นะ คุณยิ้มแล้วผมลำบากใจ” หัวใจก็ทำงานหนักไปด้วย



            ผมล่ะกลัวเหลือเกินว่าตัวเองจะเป็นเจ้าพนักงานฝึกหัดคนแรกที่หัวใจล้มเหลวในร่างทิพย์ ถ้าเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นมาจริงๆ ผมคงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน



            นรกภูมิคงมีเรื่องนี้ไว้คุยเล่นกันอีกร้อยปี



            “ถ้าจะให้ฉันหยุดยิ้ม” ตรัยคุณทิ้งก้นบุหรี่ ใช้ปลายเท้าที่ห่อหุ้มด้วยรองเท้าราคาแพงขยี้จนมอดดับ จากนั้นยื่นหมวกกันน็อคให้ผม เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง นิ้วชี้จิ้มตรงหน้าอกข้างซ้ายของผม “นายก็หยุดทำตัวน่ารัก”



            “ผมไม่ได้ทำตัวน่ารัก” พูดแบบนี้เสียหน้าเจ้าพนักงานปรโลกที่น่าเกรงขามหมด ผมไม่ได้พยายามทำตัวให้ดูน่ารักสักนิด นี่คือตัวตนของผม



            ตรัยคุณหัวเราะหึหึในลำคอ เขาล้วงโทรศัพท์ออกมา พิมพ์อะไรไม่รู้แล้วยื่นให้ผมดู



            小胖 เขาบันทึกชื่อผมในไลน์แบบนี้



            “คืออะไรเหรอครับ”



            “เสี่ยวพั่ง”



            “แปลด้วยครับ”



            “จูบหนึ่งครั้งแล้วจะแปลให้”



            พลั่ก!



            “เจ็บ”



            “แน่ล่ะ ผมตีให้เจ็บ” ทุบเบาๆ ทำเป็นร้องโอดโอย ทำให้คนอื่นเขาสงสัยแล้วยังยื่นข้อเสนอให้จูบ เห็นผมเป็นคนโง่ปั่นหัวง่ายหรือไง “ไม่บอกก็ไม่บอกสิ ผมไม่จูบคุณหรอก”



            “เจ็บเพราะที่ตีไม่ใช่มือ แต่เป็นกีบเท้าหน้า”



            กีบเท้าหน้า?



            ถ้าผมฆ่าคนตาย ผมจะบาปไหม?



            “ถ้ากีบเท้าหน้าแรงไป งั้นเรียกคากิก็ได้”



            “ตรัยคุณครับ”



            “หืม?”



            “วันนี้นอนนอกห้องนะครับ”



            “จริงจังไหม?”



            ผมจ้องหน้าเขาด้วยแววตานิ่งสนิท “ที่สุดในชีวิตครับ”



            “นั่นห้องฉัน”



            “ได้ ถ้าคุณไม่นอน งั้นผมนอนนอกห้องเอง”



            ตรัยคุณเหมือนไม่เชื่อหูที่ผมจริงจัง เขาเหมือนจะพูดอะไรสักอย่างแต่สุดท้ายก็ไม่พูด พยักหน้ารับว่าอืมแล้วก็หันไปขึ้นคร่อมรถอย่างเงียบๆ



            ฮึ อย่าพูดเสียดสีคนอ้วนที่กำลังกังวลเรื่องน้ำหนัก จำไว้!



            เมื่อกลับมาถึงบ้าน ผมหยิบหมอนหนึ่งใบและผ้าห่มให้เขา จากนั้นปิดประตูอาบน้ำชำระล้างร่างกาย มองตัวเองในกระจกแล้วบีบพุงที่แสนนุ่มนิ่มพลางถอนหายใจเฮือกๆ หลังอาบน้ำเสร็จผมเดินมาเช็ดศีรษะที่เปียกชุ่ม มือก็กดเข้าไปดูเฟสบุ๊กฆ่าเวลา



          TK Khun อัพโหลดภาพหมอนหนึ่งใบกับผ้าห่มที่กองอยู่หน้าห้อง แค่แซวว่ามือเหมือนคากิ ถูกไล่ออกมานอนนอกห้อง


            Leo Gray,Fan Yang และอีก 112 คนถูกใจสิ่งนี้


            Fan Yang : เอากุญแจห้องสำรองไหมวะ ยังมีห้องว่างอีกเยอะ ฮ่าๆ


            Leo Gray : น่างสานนนนน แต่น้องเด๋ออ้วนขึ้นจริงว่ะ มึงก็ขยันพาไปแดรก เป็นไงล่ะ ถึงตอนนี้มึงยังจะบอกว่าน่ารักไหม


            TK Khun : ยืนยันคำเดิม


            Leo Gray : ยืนยันว่า?


            TK Khun : อ้วนแล้วกอดอุ่น เต็มไม้เต็มมือ


            Leo Gray : ขากกกกก


            Fan Yang : ถุ้ยยยยย



            ทำไมตรัยคุณเป็นคนแบบนี้นะ เรื่องลับๆ ระหว่างคนสองคนมันไม่ลับอีกต่อไปแล้ว!



            ผมเดินมาเปิดประตู ตรัยคุณที่น่าจะอาบน้ำจากห้องน้ำด้านล่างเรียบร้อยแล้ว เขาสวมกางเกงขายาวหนึ่งตัว ท่อนบนเปลือยเปล่ากำลังเอนตัวพิงราวสแตนเลสด้วยท่วงท่าประหนึ่งนายแบบ มือหนึ่งก็กดโทรศัพท์ตอบโต้ ไม่แลสายตามองผมที่กำลังโมโหสักนิด



            ผมสูดลมหายใจลึกๆ “ลบโพสแล้วเข้ามานอนในห้องครับ”



            “ไม่โกรธแล้ว?”



            “ครับ ไม่โกรธ”



            “น่ารักมาก” ก่อนจะเดินเข้าห้องนอนยังไม่วายบีบพุงผมเป็นการส่งท้าย ผมก้มลงเก็บหมอนกับผ้าห่มที่เคยส่งให้เขากับมือด้วยความช้ำใจ หยิบให้เองเก็บเองไม่ใช่เพราะนักเลงพอหรอกครับ ผมจำใจ ถ้าไม่ทำแบบนี้ตรัยคุณก็คงจะคุยเรื่องความอ้วนของผมกับพวกลีโอทั้งคืน



            ถึงว่าทำไมตอนนั้นตอบรับแค่ว่าอืม ไม่โต้แย้งอะไร ที่แท้เขาวางแผนแก้เผ็ดผมแบบนี้นี่เอง ผมผิดเองที่คิดว่าผมเอาอยู่ ตรัยคุณไร้พิษสงแล้ว



            พรุ่งนี้ผมจะไม่ไปมหาลัยเด็ดขาด!


...............................................................

เหมือนพิตรัยจะชอบนะคะที่น้องอวบอั๋น

ทั้งหยอกทั้งแหย่ มีความสุขมากไหมล่ะนั่น

แถมแกล้งน้อง ทำให้น้องกลายเป็นเมียใจร้าย 

ไล่ผัวมานอนนอกห้องเพราะเรื่องคากิ



รออ่านคอมเม้นท์  จะมีใครใจดีเม้นท์มั้ยน้าาาาาา    (´・ω・`)


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.482K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,299 ความคิดเห็น

  1. #22248 YuIn0 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 15:25
    เอ็นดูน้อง
    #22,248
    0
  2. #21971 RRREYKIII (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 09:36
    อย่าแกล้งน้องงงง
    #21,971
    0
  3. #21914 PareWaPkh (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 09:18
    แซวน้องงง
    #21,914
    0
  4. #21552 pinkheavenpinku (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 06:44
    มันแน่นมืออะเนาะ
    #21,552
    0
  5. #20545 1972-7219 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 17:08
    วงวารน้อง5555555555
    #20,545
    0
  6. #20415 Fa-eal (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 23:11
    ขุนเองแซวเอง
    #20,415
    0
  7. #20409 Fa-eal (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 22:49
    ขุนเองแซวเอง
    #20,409
    0
  8. #19970 inooballza (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 15:26
    แรงมาก! อย่าว่าลูกฉันอ้วน น้องแค่กลมๆ
    #19,970
    0
  9. #19955 pimpika-68 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 22:40
    ร้ายมากตรัยคุณ เอ็นดูน้องงงงงง
    #19,955
    0
  10. #19445 dewwiizodiac (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 07:28
    คากิ!!!! ตรัยคุณมันร้ายยยยย
    #19,445
    0
  11. #18926 kallmelnwz (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 23:46
    ส่วนตัวชั้นนั้นยืนยันคำเดิมนะคะคุณตรัย ว่าน้องน่ารักมาก อย่าเผลอนะชั้นจะแอบหยิบน้องมาไว้ที่บ้าน
    #18,926
    0
  12. #18792 ben-a11137 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 00:48
    น้องนนท์เป็นเหยื่อจริงๆ

    แงงง

    น่ารักกก

    5555
    #18,792
    0
  13. #18742 kalo_ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 21:10
    นั่งบีบพุงตัวเอง ไม่เห็นน่ารักเมื่อน้อนนนท์เลยย
    #18,742
    0
  14. #17262 poopo555 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 23:28
    กรี๊ดดดดดดด อ้วนน้อยยย น่ารักกกกก
    #17,262
    0
  15. #16615 HaeMay (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 18:06
    อ้วนแล้วเต็มไม้เต็มมือ อุ่กอั่กๆๆ
    #16,615
    0
  16. #16567 ทาสน้องยม (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 22:53

    อยากบีบพุงน้องเอ็นดูมาก

    #16,567
    0
  17. #15785 jiab155 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 09:30
    น่ารัก ก.ล้านตัว5555
    #15,785
    0
  18. #15399 Babymay_Yessir (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 21:13

    น้องนนท์ในร้ายได้น่ารักกก
    #15,399
    0
  19. #14969 lotty429miew (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 23:25

    ชั้นเขินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หมั่นไส้มากๆๆๆๆๆๆๆๆ วุ้ยๆๆๆๆ

    #14,969
    0
  20. #14650 sunmarine (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 21:36
    น่ารักมากเลย แล้วแอบร้ายกับตรัยคุณด้วยนะ เอ็นดูจริง

    ตรัยคุณสนุกล่ะสิ ทำเค้างอนได้ แล้วชอบง้อด้วยไหม
    #14,650
    0
  21. #14628 NJChokdee (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 20:39
    น้องพัฒนาการไล่พี่เขาออกไปนอนนอกห้อง5555
    #14,628
    0
  22. #14162 nutjang-123 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 09:12
    ร้ายมากนะที่พิมพ์ใส่เมียว่าอ้วน เด๋วยัยนุ่มนิ่มก็เอาคากิตีอีกหรอก 555555 น้องคิดในแง่ดีว่าเราตัวกลมก็ได้ลูกจะได้สบายใจ
    #14,162
    0
  23. #14152 14550-05541 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 10:27
    จะเป็นเมียตุ้ยนุ้ย
    #14,152
    0
  24. #14115 pattarapornjara (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 18:43
    ไทป์เมียเริ่มมา5555555
    #14,115
    0
  25. #14111 omuya (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 15:37
    555555 น้องไม่เคยจะทัน
    #14,111
    0